മുന് ജന്മത്തില് ശിവന്Directed ആയി നല്കിയതൊന്നാണ്, മകനേ, പിന്നീട് ലഭിക്കുന്നത്; വിഷ്ണുവിനോ മറ്റേതൊരു ദേവനോ വേണ്ടി അർപ്പിച്ചാലും അതല്ല, ശിവന്Directed ആയതാണു് ലഭിക്കുന്നത്. അമ്മയുടെ ഈ വേദനയോടും സത്യമുള്ള വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ, ബാല്യത്തിൽ തന്നെ ആ കുട്ടി അകത്തായി വിഷമിച്ചില്ല; ധൈര്യത്തോടെ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു: "സാംബാ, മകനാണെങ്കിൽ ദുഃഖത്തിൽ മരിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ, ശംകരൻ ഉണ്ടെങ്കിൽ, മഹാഭാഗ്യവതിയായ അമ്മേ, ദുഃഖം ഉപേക്ഷിക്കൂ; എല്ലാം നല്ലതായിരിക്കും. അമ്മേ, എന്റെ വാക്കുകൾ കേൾക്കൂ: മഹാദേവൻ എവിടെയെങ്കിലും ഉണ്ടെങ്കിൽ, ദീര്ഘകാലത്തിന് ശേഷം അല്ലെങ്കിൽ ഉടൻ തന്നെ, ഞാൻ ക്ഷീരസാഗരം നേടും." അവൻ പറഞ്ഞ ഈ ജ്ഞാനമുള്ള ബാലന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട് അമ്മയുടെ മനസ്സ് അതിയായി സന്തോഷിച്ചു; അവൾ അവനോട് പറഞ്ഞു: "കുഞ്ഞേ, നീ നല്ലതായാണ് ആലോചിച്ചിരിക്കുന്നത്, എന്റെ സന്തോഷം വർദ്ധിപ്പിച്ചു; വൈകരുത്—എപ്പോഴും സാംബാ സദാശിവനെ ആരാധിക്കൂ." "ശിവൻ മാത്രമാണ് എല്ലാം മേലുള്ള പരമൻ, അന്തിമ കാരണമാണ്; അവന്റെ 의해 ലോകം സൃഷ്ടിക്കപ്പെടുന്നു, ബ്രഹ്മാദികൾ പോലും അവന്റെ സേവകന്മാരാണ്. നാം ആ ദൈവത്തിന്റെ സേവകന്മാരാണ്; അവന്റെ കൃപയാൽ സമ്പത്ത് ലഭിക്കുന്നു; അവനെ ഒഴികെ മറ്റൊന്നും അറിയില്ല—ലോകശംഭു, ശംകരൻ. എല്ലാ ദേവന്മാരെയും ഉപേക്ഷിച്ച്, പ്രവർത്തനത്തിലും മനസ്സിലും വാക്കിലും, സാംബയും അവന്റെ അനുചിതരെയും ഹൃദയഭക്തിയോടെ ആരാധിക്കൂ. ദേവതകളിൽ ദൈവമായ ശിവന്റെ 'നമ: ശിവായ' എന്ന മന്ത്രമാണ് അതിന്റെ നേരിട്ടുള്ള പ്രകടനം." "എല്ലാ എഴുപതു ദശലക്ഷം വലിയ മന്ത്രങ്ങളും പ്രണവവും ഒടുവിൽ അവനിൽ ലയിക്കുകയും അവനിൽ നിന്ന് വീണ്ടും ഉദയിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. കൃപയോടോ അതില്ലാതെയോ ആ മന്ത്രങ്ങൾ തങ്ങളുടെ അധികാരപ്രകാരം പ്രവർത്തിക്കുന്നു; എന്നാൽ ഈ ഒരു മന്ത്രം മാത്രമാണ് മുഴുവൻ അധികാരവും കൈവശം വയ്ക്കുന്നത്, ദൈവത്തിന്റെ ആജ്ഞയാൽ. ശിവൻ തന്നെ എല്ലാ ഉന്നത-അധമരേയും സംരക്ഷിക്കാൻ കഴിയുന്നതുപോലെ, ഈ മന്ത്രം എന്നും അതിന് കഴിയുന്നു." "ഈ മന്ത്രം മറ്റേതു മന്ത്രത്തേക്കാളും ശക്തിയുള്ളതാണ്; പൂര്ണ്ണ സംരക്ഷണം നല്കുന്നതില് ഇതിന് തുല്യമായ മറ്റൊന്നുമില്ല. അതുകൊണ്ട്, മറ്റു മന്ത്രങ്ങൾ ഉപേക്ഷിച്ച്, ഈ അഞ്ചക്ഷരമന്ത്രത്തിൽ ഭക്തി പുലർത്തണം; ഇത് നാവിൽ വസിച്ചാൽ, ഇവിടെ ഒന്നും ലഭിക്കാത്തതില്ല. താഴ്ന്ന അസ്ത്രവും ശൈവന്മാർക്ക് പരമ സംരക്ഷണമാർഗമാണ്; അതിൽ നിന്നാണ് അതുണ്ടാകുന്നത് എന്നു അറിയുക, അതിൽ മാത്രം ഭക്തിയുള്ളവനാകൂ." "കൂടാതെ, ഞാൻ അച്ഛനിൽ നിന്ന് ലഭിച്ച ഏറ്റവും നല്ല വിഭൂതി, ശുദ്ധവും അഗ്നിയിൽ പാകപ്പെട്ടതും വലിയ ദുരന്തങ്ങൾ അകറ്റുന്നതുമാണ്. ഞാൻ നിന്നെ മന്ത്രം നൽകുകയും ചെയ്തിട്ടുണ്ട്—എന്റെ അനുമതിയിൽ സ്വീകരിക്കൂ; ഇതു മാത്രം ജപിച്ചാൽ സംരക്ഷണം ഉറപ്പാണ്." ഇങ്ങനെ അവനെ ഉപദേശിച്ച്, "ശിവൻ ഉണ്ടാവട്ടെ" എന്ന വാക്കുകൾ അവന്റെ തലയിൽ വച്ച്, അമ്മ അന്ന് പുറപ്പെട്ടു. അവളെ നമസ്കരിച്ച് ഈ വാക്കുകൾ കേട്ട ശേഷം, അവൻ തപസ്സാരംഭിച്ചു; അമ്മ ആശീർവാദമായി "ദേവന്മാർ നിനക്ക് സൗഭാഗ്യം നൽകട്ടെ" എന്ന് പറഞ്ഞു. അമ്മയുടെ അനുമതിയോടെ, അവൻ കഠിനമായ തപസ്സു നടത്തി; ഹിമവത് പർവതത്തിലെത്തിയ അവൻ വായു മാത്രം കഴിച്ച്, മനസ്സു ശിവനിൽ കേന്ദ്രീകരിച്ചു. എട്ട് ഇഷ്ടികകൊണ്ടു് ഒരു യാഗവേദി നിർമ്മിച്ച്, കാളിമണ്ണിൽ ലിംഗം ഉണ്ടാക്കി; അവിടെ മഹാദേവനെയും അംബികയെയും അനുചിതരെയും, അതുല്യനായവനെ, അവൻ ആഹ്വാനിച്ചു. അവന്റെ പുത്രന്മാർ ശേഖരിച്ച വനപുഷ്പങ്ങൾ കൊണ്ട്, അഞ്ചക്ഷരമന്ത്രം മാത്രം ഉപയോഗിച്ച്, ദീര്ഘകാലം ഭക്തിയോടെ പൂജയും പരമതപസ്സും നടത്തി. അങ്ങനെ തപസ്സു നടത്തുമ്പോൾ, യുവനായ, ഏകാന്തമായ, ക്ഷീണിച്ച ഉപമന്യു, ശിവനിൽ മനസ്സു പതിപ്പിച്ച, ദ്വിജന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവൻ— മാരീചിയുടെ ശാപം ഏറ്റ സപ്തർഷി-രാക്ഷസന്മാർ, ദൈവിക ശക്തികൾ ഉപയോഗിച്ച്, അവന്റെ തപസ്സിന് തടസ്സം സൃഷ്ടിച്ചു. അവൻ പീഡിപ്പിക്കപ്പെട്ടിട്ടും, എങ്ങിനെയോ തപസ്സു തുടരുകയും, "നമ: ശിവായ!" എന്ന ഓർമ്മയോടു് നിറഞ്ഞ ശബ്ദത്തിൽ വിളിക്കുകയും ചെയ്തു. ആ വിളി കേട്ടതോടെ, അവന്റെ തപസ്സിന് തടസ്സം സൃഷ്ടിച്ചവർ അവനെ ഉപേക്ഷിച്ചു; സപ്തർഷിമാർ ഒരുമിച്ചു അവന്റെ അടുത്തേക്ക് എത്തിയിരിക്കുന്നു. ഉപമന്യുവിന്റെ ആ മഹാ ബ്രാഹ്മണന്റെ തപസ്സിലൂടെ, സചരാചര ലോകം മുഴുവൻ, സപ്തർഷിമാരോടൊപ്പം, പ്രകാശിതമായി. അപ്പോൾ, അവർ എല്ലാവരും, ദേഹങ്ങൾ അഗ്നിപോലെ പ്രകാശിച്ച്, വേഗത്തിൽ വൈകുണ്ഠത്തിലേക്ക് പോയി, ഹരിയെ നമസ്കരിച്ച്, എല്ലാം വിവരിച്ചു. അവരുടെ വാക്കുകൾ കേട്ടു, പരമപുരുഷൻ, ചിന്തിച്ച്, "ഇതെന്താണ്?" എന്ന് മനസ്സിൽ ആലോചിച്ചു; കാരണം മനസ്സിലാക്കി— അവൻ വേഗത്തിൽ മന്ദര പർവതത്തിലേക്ക് പോയി, മഹാദേവനെ കാണാൻ ആഗ്രഹിച്ചു; ദേവനെ കണ്ടു, നമസ്കരിച്ച്, കയ്യുകൾ ചേർത്ത് ആദരത്തോടെ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു: "പ്രഭോ, ഉപമന്യു എന്നൊരു ബ്രാഹ്മണൻ, ക്ഷീരസാഗരം നേടാൻ തപസ്സു ചെയ്യുന്നു; അവനെ തപസ്സിൽ നിന്ന് അകറ്റുക, നിങ്ങളുടെ ശക്തിയാൽ." വിഷ്ണുവിന്റെ ഈ വാക്കുകൾ കേട്ട മഹേശ്വരൻ പറഞ്ഞു: "ഞാൻ ആ ബാലനെ തടയും; നീ സ്വന്തമായ ആശ്രമത്തിലേക്ക് തിരികെ പോകൂ." ശംഭുവിന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട്, ദേവപ്രിയനായ വിഷ്ണു, എല്ലാവരെയും ആശ്വസിപ്പിച്ച്, തന്റെ ലോകത്തിലേക്ക് മടങ്ങി. അപ്പോൾ, പിനാകി, പരമപ്രഭു, ഇന്ദ്രന്റെ രൂപം സ്വീകരിച്ച്, മനസ്സിൽ തീരുമാനിച്ചു അവിടേക്ക് പോകാൻ. സദാശിവൻ, ദേവതകളും, അസുരന്മാരും, സിദ്ധന്മാരും, മഹാനാഗന്മാരുമൊത്ത്, സ്വയം അമരരാജൻ്റെ രൂപം സ്വീകരിച്ച്, ദിവ്യമായ വെട്ടംകൊണ്ട് ശോഭിക്കുന്ന വെള്ളയാനയിലേറി, ഉപമന്യുവിന്റെ തപസ്സു ചെയ്യുന്ന കാടിലേക്ക് പോയി. അവൻ അങ്ങോട്ട് പോകുമ്പോൾ, ആ മനോഹരമായ യാന, മഹാപ്രഭുവിനെ ദിവ്യയാക്കപവനികകൊണ്ട് വീശി; ഇന്ദ്രൻ, ശചിയോടൊപ്പം, ഇടതു കയ്യിൽ ദീപ്തമായ വെള്ളതുമ്പം പിടിച്ചു നിന്നു. ഭാഗ്യശാലിയായ സോമൻ, ഇന്ദ്രന്റെ രൂപത്തിൽ സദാശിവൻ, ആ തുമ്പത്തോടെ മന്ദരപർവതം ചന്ദ്രനാൽ പ്രകാശിക്കുന്നതുപോലെ, ദീപ്തമായി തെളിഞ്ഞു. ഇങ്ങനെ, ഇന്ദ്രന്റെ രൂപം സ്വീകരിച്ച്, പരമപ്രഭു ഉപമന്യുവിന്റെ ആശ്രമത്തിലെത്തിയപ്പോൾ, അവനു് അനുഗ്രഹം നൽകാൻ ഉദ്ദേശിച്ചു. ശിവനെ, ഇന്ദ്രന്റെ രൂപത്തിൽ, ഉപമന്യു കണ്ടപ്പോൾ, മഹർഷി തലകുനിച്ചു് നമസ്കരിച്ചു; അവൻ വാക്കുകൾ ചൊല്ലി.