ശിവപുരാണമ്

ശാശ്വതമായ അവസ്ഥ മാത്രമാണ് നിത്യമായത്; അവസ്ഥകളുള്ളവയെ അനിത്യതയുള്ളവയായി കണക്കാക്കുന്നു. ആ അവസ്ഥകൾ മുറിഞ്ഞാൽ അവസ്ഥകളുള്ളവർ മോചിതരാകുന്നു. മറ്റൊരു രൂപാന്തരം ഉണ്ടായാൽ, ആ അവസ്ഥയുടെ പ്രാപ്തിയാണ് പ്രതിപാദിക്കപ്പെടുന്നത്; ആദ്യത്തെ അഞ്ച് നാമങ്ങൾ ആത്മാവിന്റെ പര്യായങ്ങളാണെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു. എന്നാൽ മറ്റെ മൂന്ന് നാമങ്ങൾ ദ്രവ്യകാരണമാരുമായും മൂന്ന് വിധിയായ ഉപാധികളുമായും ബന്ധമുള്ളതിനാൽ, അവ ശിവനോടു മാത്രമേ സൂചിപ്പിക്കൂ. മുൻകാല അശുദ്ധി ഇല്ലാതിരിക്കുകയും സ്വഭാവത്തിൽ തന്നെ ശുദ്ധിയുള്ളവനുമാകയാൽ, അവനാണ് ശിവൻ എന്നറിയപ്പെടുന്നത്. അല്ലെങ്കിൽ, എല്ലാ മംഗലഗുണങ്ങളും ഒറ്റക്കെട്ടായി ഉള്ളതിനാൽ, ശിവത്വത്തിന്റെ യഥാർത്ഥ സ്വഭാവം അറിയുന്ന ജ്ഞാനികൾ അവനെ ശിവൻ എന്നു വിളിക്കുന്നു. ഇരുപത്തിമൂന്ന് തത്ത്വങ്ങളിൽ പ്രകൃതിയാണ് പരമം; പ്രകൃതിക്ക് മുകളിലുള്ള ഇരുപത്തഞ്ചാമത്തേതായ പുരുഷനാണ് ഉന്നതൻ എന്നു അവർ പ്രസ്താവിക്കുന്നു. വേദത്തിന്റെ ആരംഭത്തിൽ ശബ്ദമായി, പദാർത്ഥബന്ധത്തിലൂടെ വിളിക്കപ്പെടുന്നതും, വേദത്തിന്റെ അവസാനം അറിയേണ്ട ഏക സത്യം എന്ന നിലയിൽ സ്ഥാപിതവുമാണ് അതു. പ്രകൃതിയിൽ ലയിച്ചിരിക്കുന്നതിനെക്കാൾ മുകളിലുള്ളവനാണ് പരമേശ്വരൻ; പ്രകൃതിയുടെയും പുരുഷന്റെയും പ്രവർത്തനം അവനിൽ ആശ്രിതമാണ്. അല്ലെങ്കിൽ, ത്രിഗുണങ്ങൾകൊണ്ട് നിർമ്മിതമായ ഈ അവിനാശിയായ തത്ത്വം മനസ്സിലാക്കണം; പ്രകൃതിയെ മായയായി അറിയുക, പരമേശ്വരനെ മായാധിപതിയായി അറിയുക. മായയെ പ്രചോദിപ്പിക്കുന്ന അനന്തൻ, പരമേശ്വരനോടൊപ്പം ഐക്യത്തിൽ, കാലാത്മാവും പരമാത്മാവും തുടങ്ങിയവയായി, സ്ഥൂലവും സൂക്ഷ്മവുമായ രൂപങ്ങളിൽ അറിയപ്പെടുന്നു. ദു:ഖം നീക്കുന്നവനോ അതിന്റെ കാരണമായവനോ, അതിനെ ഉത്പാദിപ്പിക്കുന്നവനോ ആയതിനാൽ, ജ്ഞാനികൾ അവനെ രുദ്രൻ എന്നു വിളിക്കുന്നു; ശിവൻ പരമകാരണമാണ്. തത്ത്വത്തിൽ നിന്ന് ഭൂതങ്ങളിലേക്കും ശരീരങ്ങളിലും, എല്ലായിടത്തും ശിവൻ വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നു; അതുകൊണ്ടു തന്നെ അവിടെയും ഇവിടെയും രുദ്രനാണ്. ലോകത്തിന്റെയും രൂപം എടുത്തവരുടെയും പിതാവാണ് ശിവൻ; പിതൃത്വം കൊണ്ടു അവൻ എല്ലാവരുടെയും പിതാമഹൻ എന്നു പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെടുന്നു. രോഗത്തിന്റെ കാരണമറിയുന്ന വൈദ്യൻ മരുന്നുകൾകൊണ്ട് അതിനെ മാറ്റുന്നതുപോലെ, അനുഭവത്തിൽ പ്രഭുത്വം നേടിയവൻ അങ്ങനെ തന്നെ പ്രവർത്തിക്കുന്നു. സംസാരത്തിന്റെ ശാശ്വതനായ അധിപതിയും, അതിനെ അകറ്റുന്നവനും ശിവനാണ്; എല്ലാ തത്ത്വങ്ങളും അറിയുന്നവർ അവനെ സംസാരവൈദ്യൻ എന്നു വിളിക്കുന്നു. പത്തുമൂലാർത്ഥങ്ങളുടെ ജ്ഞാനം നേടുന്നതിനായി, ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ നിലനിൽക്കുമ്പോഴും, അവൻ സ്ഥൂലവും സൂക്ഷ്മവുമായ, ഭൂതകാല-വർതമാന-ഭാവി എന്നിങ്ങനെയുള്ള എല്ലാ അവസ്ഥകളും പൂർണ്ണമായി അറിയുന്നു. ആണുവ്യക്തികൾ മായയാൽ അശുദ്ധിയിൽ മൂടപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതിനാൽ അറിയുന്നില്ല; എല്ലാ വസ്തുക്കളും അസത്യമാണെങ്കിലും, അവ ജ്ഞാനത്തിന്റെ കാരണങ്ങളാണ്, എന്നിട്ടും അവർ അജ്ഞരായിരിക്കുന്നു. സദാശിവൻ സകലവും സ്വാഭാവികമായി അറിയുന്നു; അതുകൊണ്ടാണ് അവൻ സർവ്വജ്ഞൻ എന്നു വിളിക്കപ്പെടുന്നത്. ശിവൻ, പരമാത്മാവ്, എല്ലായ്പ്പോഴും ഈ ഉന്നതഗുണങ്ങളുമായി ഐക്യത്തിലാണ്; അവനേക്കാൾ മുകളിലുള്ള മറ്റൊരു ആത്മാവ് ഇല്ലാത്തതിനാൽ, അവൻ തന്നെ പരമാത്മാവാണ്. ആചാര്യന്റെ അനുഗ്രഹത്താൽ ഈ അഷ്ടനാമം ലഭിച്ചശേഷം, ശിവ എന്നതിൽ തുടങ്ങി അഞ്ചു നാമങ്ങൾകൊണ്ട് ഉപരോധങ്ങളുടെ കെട്ട് മുറിക്കണം. താനെത്തന്നെയാണോ, അല്ലെങ്കിൽ ഗുണങ്ങൾ അനുസരിച്ച് ക്രമേണ മുറിച്ചും ശുദ്ധീകരിച്ചും, അതേ ഗുണങ്ങളാൽ, അവ എങ്ങനെ കിട്ടിയാലും, തടസ്സമില്ലാതെ, അല്ലെങ്കിൽ വേറേതായിട്ടും ചെയ്യണം. ഹൃദയം, കംഠം, താലു, ഭ്രൂമധ്യം, ക്രൗൺ എന്നിവയിലൂടെ മുറിച്ചു, അഷ്ടമൂർത്തിയെ ചുറ്റി, ആത്മാവിനെ മധ്യനാഡിയിലൂടെ നയിക്കണം. പന്ത്രണ്ടു വിരൽ ഉയരത്തിൽ നിലകൊള്ളുന്ന ചന്ദ്രനെ ശിവപ്രഭയിലേയ്ക്ക് നയിച്ച്, വാക്കിനെ ലയിപ്പിച്ച്, നിർദേശപ്രകാരം അതിനെ ലയിപ്പിക്കണം. ശരീരം ശക്തിയുടെ അമൃതവർഷംകൊണ്ട് സ്നാനമാക്കിയശേഷം, വീണ്ടും തൻറെ അമൃതാത്മസ്വരൂപം ഹൃദയത്തിൽ താഴ്ത്തിക്കൊണ്ടുവരണം. പന്ത്രണ്ടു വിരൽ ഉയരത്തിൽ നിലകൊള്ളുന്ന ചന്ദ്രനെ അതിജീവിച്ച്, വെള്ളി താമരയിൽ ഭക്തിപരനായ മഹാദേവനായ ശങ്കരനെ ദർശിക്കണം. അർദ്ധനാരീശ്വരനെ, ശുദ്ധനായതും, മധുരരൂപിയുമായതും, സുതാര്യമാണിക്യപോലെയും, ശാന്തമായതും, തണുത്ത പ്രകാശമുള്ളതുമായ ദൈവത്തെ ധ്യാനിക്കണം. മനസ്സിൽ ദൈവത്തെ ധ്യാനിച്ച്, ശാന്തമായ മനസ്സോടെ, ഭക്തിപുഷ്പങ്ങളാൽ ശിവന്റെ അഷ്ടനാമത്തോടുകൂടി പൂജിക്കണം. പൂജ കഴിഞ്ഞ്, വീണ്ടും ശ്വാസം നിയന്ത്രിച്ച്, മനസ്സിനെ നന്നായി സ്ഥാപിച്ച്, ശൈവ അഷ്ടനാമം ജപിക്കണം. നാഭിയിൽ എട്ടു ഹോമങ്ങൾ അർപ്പിച്ചശേഷം, സമർപ്പണത്തോടെയുള്ള പൂർണഹോതി കഴിച്ച്, എട്ട് പുഷ്പങ്ങളാൽ അന്തിമപൂജ ചെയ്യണം. കുഴൽജലത്താൽ താനെത്തന്നെയർപ്പിച്ചശേഷം, ദീർഘകാലം കഴിഞ്ഞ്, ശുഭമായ പാശുപതജ്ഞാനം നേടുന്നു. അതിന്റെ സ്ഥാപനം, ഉന്നതമായ ആചരണം, പരമയോഗം എന്നിവ ലഭിക്കുന്നു; ഇവയെല്ലാം നേടുമ്പോൾ മോക്ഷം നേടുന്നു—ഇതിൽ സംശയം ഇല്ല. ശിവേ, പരമപാശുപതവ്രതത്തെക്കുറിച്ച് ഞങ്ങൾ കേൾക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു; ബ്രഹ്മാദികൾ ആചരിച്ചതിനാൽ, അവരെല്ലാം പാശുപതന്മാരായി അറിയപ്പെട്ടു. ഞാൻ ഇപ്പോൾ അഥർവശിരസ്സിൽ ഉപദേശിച്ച, എല്ലാ പാപങ്ങളും നശിപ്പിക്കുന്ന രഹസ്യമായ പാശുപതവ്രതം നിനക്കു പറയുന്നു. ചൈത്രപൗർണമി സമയമായി, ശിവക്ഷേത്രമായ ഒരു സ്ഥലം—പാടം, തോട്ടം, കാട് എന്നിവയിൽ, ശ്രേഷ്ഠമായ ലക്ഷണങ്ങളുള്ളതും പ്രശംസിക്കപ്പെടുന്നതുമായിടം തിരഞ്ഞെടുക്കണം. അവിടെ, പതിമൂന്നാം ദിവസം, സ്നാനവും നിത്യകർമ്മങ്ങളും ചെയ്തു, ഗുരുവിനോട് അനുമതി തേടി, അദ്ദേഹത്തെ ആരാധിച്ച് നമസ്കരിക്കണം. പ്രത്യേകപൂജ നടത്തി, വെള്ളവസ്ത്രം ധരിച്ച്, വെള്ളയജ്ഞോപവീതം, വെള്ളപൂക്കൾ, വെള്ളചന്ദനം എന്നിവയാൽ അലങ്കരിക്കണം. ദർഭാസനത്തിൽ ഇരുന്ന്, ഒരു പിടി ദർഭ കൈയിൽ പിടിച്ച്, കിഴക്കോ വടക്കോ മുഖം നോക്കി, ത്രിവിധപ്രാണായാമം ചെയ്ത്, ദൈവദമ്പതികളെ ആഹ്വാനവിധിയനുസരിച്ച് ധ്യാനിക്കണം. ‘ഞാൻ ഈ വ്രതം സ്വീകരിക്കുന്നു’ എന്ന പ്രതിജ്ഞയോടെ, ശരീരം നിലനിൽക്കുന്നത്രയും, അല്ലെങ്കിൽ പന്ത്രണ്ടുവർഷം വരെ, ദീക്ഷിതനാവുന്നു. അല്ലെങ്കിൽ അതിന്റെ പാതിയും, അതിന്റെ പാതിയുമെന്നിങ്ങനെ, പന്ത്രണ്ടുമാസം, അതിന്റെ പാതി, അതിന്റെ പാതി, ഒരുമാസം, പന്ത്രണ്ടുദിവസം, ആറുദിവസം, അതിന്റെ പാതി, അല്ലെങ്കിൽ ഒരുദിവസം എന്നിങ്ങനെ വ്രതകാലം നിർണ്ണയിക്കാം.