ശിവപുരാണമ്

പ്രകൃത്യാ സ്നേഹത്തിന്റെ സാരമായവരുടെ ജനനസ്ഥലം സങ്കല്പരഹിതമാണ്. ഭർത്താവായ മഹാദേവൻ സ്നേഹപൂർവ്വം സത്യം സംസാരിച്ചപ്പോൾ, അവളായ ദേവി ഒരു മന്ദഹാസത്തോടെ മറുപടി നൽകി. ലജ്ജാവശാൽ കൗശികി അധികം ഒന്നും പറയാതെ നിന്നു; എന്നാൽ ഇപ്പോൾ ഞാൻ ദേവിയുടെ കഥ വിശദമായി പറയാം, ശ്രദ്ധയോടെ കേൾക്കൂ. ദേവതകൾക്കു ദർശിക്കാനാവാത്ത ദേവിയായ കൗശികിയെ ഞാൻ തന്നെ സൃഷ്ടിച്ചതാണ്. അങ്ങനെയൊരു കന്യക ലോകത്തിൽ ഇതുവരെ ഉണ്ടായിട്ടില്ല, ഇനി ഉണ്ടാകുകയും ഇല്ല. അവളുടെ ശക്തിയും, വല്ലഭമായ വാസസ്ഥലമായ വിന്ധ്യപർവ്വതവും, ശുംബനും നിശുംബനും യുദ്ധത്തിൽ സംഹരിച്ചു നേടുന്ന വിജയം എല്ലാം അവളുടെതാണ്. ദേവി ലോകത്തിനു ദൃശ്യഫലങ്ങൾ എപ്പോഴും നൽകുന്നു; ലോകങ്ങളുടെ സ്ഥിരമായ സംരക്ഷണത്തിനായി ബ്രഹ്മാവ് അവളെ ശാശ്വതമായി പ്രഘോഷിക്കും. അങ്ങനെയിരിക്കെ, ദേവി സംസാരിക്കുമ്പോൾ അവളുടെ ആജ്ഞപ്രകാരം, അവളുടെ സഹചാരി ഒരു കടുവയെ അവളുടെ മുമ്പിൽ കൊണ്ടുവന്നു വെച്ചു. ആ കടുവയെ കണ്ട ദേവി വീണ്ടും പറഞ്ഞു: ദേവതകൾ ഈ കടുവയെ ഒരു ഉപാധിയായി കൊണ്ടുവന്നതാണ്; എന്റെ ഭക്തന്മാരിൽ ആരും ഇത്ര ഉത്സാഹിയല്ല. ഈ കടുവ എന്റെ ദേവവനം ദുഷ്ടസംഘങ്ങളിൽ നിന്ന് സംരക്ഷിച്ചിട്ടുണ്ട്; സത്യത്തിൽ അവൻ എന്റെ ഭക്തനാണ്, തന്റെ സംരക്ഷണത്തിൽ അവൻ വിശ്വാസിയുമാണ്. നിങ്ങൾ നിങ്ങളുടെ ദേശം വിട്ട് എന്റെ അനുഗ്രഹത്തിനായി ഇവിടെ വന്നിരിക്കുന്നു; എനിക്ക് സ്നേഹം ഉണ്ടെങ്കിൽ, പരമസ്നേഹം കാണിക്കുക. നന്ദിയുടെ ആജ്ഞപ്രകാരം, അവൻ തന്നെ, ആ ചിഹ്നങ്ങളുള്ള രക്ഷകരോടൊപ്പം, എപ്പോഴും അന്തർപുരവാതിലിൽ നില്ക്കുന്നു, പ്രഭോ. ദേവിയുടെ ഈ മധുരവും സ്നേഹപൂർവ്വവും മംഗളകരമായ വാക്കുകൾ കേട്ട് ദേവൻ പറഞ്ഞു: “ഞാൻ സന്തുഷ്ടനാണ്,” അക്ഷണത്തിൽ തന്നെ അവൻ അവിടെ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു. ഗണപതി ഒരു രക്ഷകനെപ്പോലെ, സ്വർണ്ണദണ്ഡവും രത്നാഭരണിതമായ വസ്ത്രവും പാമ്പുപോലെയുള്ള കത്തിയും കൈവശം വച്ചു അവിടെ നിന്നു. സോമൻ എന്ന മഹാദേവനും നന്ദിയും സന്തോഷം പ്രകടിപ്പിച്ചതിനാൽ അവൻ “സോമനന്ദി” എന്ന പേരിൽ പ്രശസ്തനായി. ചന്ദ്രക്കലാഭൂഷിതനായ ദൈവം ദേവിയെ പ്രീതിപ്പെടുത്തിയ ശേഷം, രത്നാഭരണങ്ങളാൽ അവനെ അലങ്കരിച്ചു. അതിനുശേഷം ഹരൻ, ചന്ദ്രക്കലാഭൂഷിതൻ, പരമാദരപൂർവ്വം ഗൗരിയെ, പർവ്വതപുത്രിയെ, എല്ലാവരെയും ആകർഷിക്കുന്നവളെ, ഒരു ശയനത്തിൽ ഇരുത്തി ഉത്തമാഭരണങ്ങളാൽ അലങ്കരിച്ചു. ദേവിയെ ദൈവം ആദരിക്കുമ്പോൾ ഇപ്രകാരം പറഞ്ഞു: “വിശ്വം അഗ്നി-സോമസ്വഭാവമുള്ളതും, വാക്കിന്റെയും അർത്ഥത്തിന്റെയും സ്വഭാവമുള്ളതുമാണ്. ആധിപത്യം നിർദ്ദേശത്താൽ മാത്രമാണ്; ആ നിർദ്ദേശം നിങ്ങൾ തന്നെയാണ്,” എന്ന് പറഞ്ഞു. ഇതിന്റെ യഥാർത്ഥതയും ക്രമവും ഞങ്ങൾ കേൾക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. അഗ്നിയെ രൗദ്രി, അതായത് ഉഗ്രവും ദഹനശേഷിയുള്ളതുമായ രൂപം എന്നു പറയുന്നു; സോമയെ ശക്തി, അമൃതസ്വരൂപിണി, ശാന്തിദായകമായ ശക്തിരൂപം എന്നു പറയുന്നു. അമൃതം അടിസ്ഥാനമാണ്; അതാണ് പ്രകാശവും, ജ്ഞാനവും, കലയും. എല്ലാ സൂക്ഷ്മഭൂതങ്ങളിലും ഈ രണ്ടും—സാരം, ശക്തി—വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നു. ശക്തിയുടെ പ്രവർത്തനം ഇരട്ടയാണ്: ഒന്നിന് സൂര്യസ്വഭാവം, ദഹനശേഷിയുള്ളത്; സാരത്തിന്റെ പ്രവർത്തി ചന്ദ്രസ്വഭാവം, ജലസാന്നിദ്ധ്യമുള്ളത്. ശക്തി മിന്നൽ മുതലായവയാണ്; സാരം മാധുര്യാദികൾ. ഈ വിഭജനങ്ങളാൽ സകല ചലന-അചലനങ്ങളെയും നിലനിര്‍ത്തുന്നു. അഗ്നിയിൽ നിന്ന് അമൃതം ഉദ്ഭവിക്കുന്നു; അമൃതം അഗ്നിയെ ശക്തിപ്പെടുത്തുന്നു. അങ്ങനെ അഗ്നി-സോമതത്ത്വം ലോകത്തിന് ഉപകാരപ്രദമാണ്. ധാന്യങ്ങളുടെ സമൃദ്ധി ഹോമഫലത്തിൽ നിന്നാണ്; മഴയിലൂടെ ധാന്യങ്ങൾ വളരുന്നു; ഹോമം മഴയ്ക്കായി; അങ്ങനെ അഗ്നി-സോമദ്വയത്താൽ ലോകം നിലനിൽക്കുന്നു. അഗ്നി ചന്ദ്രാമൃതം വരെ കത്തുന്നു; അഗ്നിയുടെ സ്ഥാനംവരെ ചന്ദ്രാമൃതം താഴേക്ക് ഒഴുകുന്നു. അതിനാൽ, കാലാഗ്നി താഴെ, ശക്തി മുകളിൽ; ദഹനം മുകളിൽ, പ്രക്ഷിപ്തം താഴെ. ഈ മേലോട്ടുള്ള അഗ്നിയെ ശക്തി പിന്തുണയ്ക്കുന്നു; അങ്ങനെ താഴോട്ടുള്ള സോമം ശിവ-ശക്തിയുടെ ആധാരമാണ്. ശിവൻ മുകളിൽ, ശക്തി താഴെ; ശക്തി മുകളിൽ, ശിവൻ താഴെ. അങ്ങനെ ഇവരാൽ ഈ ലോകത്തിൽ വ്യാപിക്കാത്തത് ഒന്നുമില്ല. അഗ്നിയുടെ ശക്തി ഇങ്ങനെ: ലോകം വീണ്ടും വീണ്ടും ദഹിപ്പിച്ച് ചാരമാക്കി; അഗ്നിയുടെ ശക്തി ആ ചാരത്തിലാണ്. ഇങ്ങനെ ചാരത്തിന്റെ യഥാർത്ഥ സ്വഭാവം അറിഞ്ഞ്, “അഗ്നി”മന്ത്രം ജപിച്ച് അതാൽ സ്നാനമെടുത്താൽ, പാശത്തിൽ നിന്ന് മോചനം നേടും. അഗ്നിശക്തിയായ ചാരം വീണ്ടും സോമം കൊണ്ട് സ്നാനമെടുത്താൽ, സംയോജനം ഇല്ലാതെ, പ്രകൃതിയുടെ അധികാരത്തിന് യോജ്യമായിത്തീരുന്നു. പക്ഷേ, ആ ചാരം എല്ലായിടത്തും സംയോജനപദ്ധതിയാൽ ശക്ത്യാമൃതം കൊണ്ട് സ്നാനമെടുത്താൽ, പ്രകൃതിയുടെ അധികാരം അകറ്റുന്നു. അതിനാൽ, ഇങ്ങനെയൊരു അമൃതസ്നാനം എപ്പോഴും ചെയ്യുന്നതിലൂടെ, മരണം ജയിക്കാവുന്നതാണ്; ശിവ-ശക്ത്യാമൃതം സ്പർശിച്ചാൽ, മരണമുണ്ടാകുമോ? ഈ രഹസ്യമായ ദഹനം, സ്നാനം എന്നിവ അറിഞ്ഞ്, അഗ്നി-സോമാവസ്ഥ ഉപേക്ഷിച്ചാൽ, വീണ്ടും ജനനം ഉണ്ടാകില്ല. ശിവാഗ്നിയിൽ ശരീരം ദഹിപ്പിച്ച്, ശക്ത്യാമൃതം കൊണ്ട് യോഗമാർഗ്ഗത്തിൽ സ്നാനമെടുത്താൽ, അമൃതത്വത്തിന് യോജ്യനാകും. ദൈവം പറഞ്ഞ ഈ അർത്ഥം, അഗ്നി-സോമസ്വഭാവം മുഴുവൻ വിശ്വത്തിന്റേതാണെന്നു മനസ്സിൽ സ്ഥാപിച്ചാൽ, അതുപോലെയാണ്. ഇപ്പോൾ ഞാൻ ലോകത്തിലെ വാക്കിന്റെയും അർത്ഥത്തിന്റെയും സാരവും, ആറുവിധമായ മാർഗ്ഗജ്ഞാനവും സംക്ഷിപ്തമായി വിശദീകരിക്കാം. ശബ്ദമില്ലാതെ വസ്തുവില്ല; അർത്ഥമില്ലാതെ ശബ്ദവുമില്ല. അതിനാൽ യഥാസമയം, എല്ലാ അർത്ഥവും ഓരോ ശബ്ദവും സൂചിപ്പിക്കുന്നു. പ്രകൃതിയുടെ ഈ പരിവർത്തനം രണ്ടുവിധമാണ്: ശബ്ദവും അർത്ഥവും. ഇതാണ് ശിവ-ശക്തികളുടെ ആദിരൂപം, പരമാത്മാക്കളായ. ശബ്ദസ്വഭാവമായ ശക്തി ജ്ഞാനികൾ മൂന്നു വിധം പറയുന്നു: സ്ഥൂല, സൂക്ഷ്മ, പര. സ്ഥൂലശക്തി ശ്രവണത്തിലൂടെ ഗ്രഹിക്കപ്പെടുന്നതാണ്. സൂക്ഷ്മം ചിന്താരൂപമാണ്; പരം ചിന്താതീതമാണ്. ആ ശക്തിയാണ് പരമശക്തി, ശിവതത്ത്വത്തിൽ വസിക്കുന്നത്.