ശിവപുരാണമ്

ഗൗരിയേ, നിങ്ങളുടെ കൃപയാൽ—even a being like this tiger, though it had committed many wrongs—പരമസിദ്ധി നേടാമല്ലോ; അതിന് എന്ത് തടസ്സമുണ്ട്? ഈ ചിന്തകളിൽ മുങ്ങിയ ഗൗരി, ബ്രഹ്മാവിന്റെ ആഹ്വാനപ്രകാരം, തന്റെ തപസ്സ് അവസാനിപ്പിച്ചു. ബ്രഹ്മാവിനോട് വിനയപൂർവ്വം വിടപറഞ്ഞ ശേഷം, ഗൗരി തന്റെ അമ്മയായ മേനയെയും പിതാവായ ഹിമവാനെയും കണ്ടു. തന്റെ സ്നേഹപൂർവ്വം ദുഃഖത്തിൽ മുങ്ങിയ മാതാപിതാക്കൾക്ക് ആശ്വാസം നൽകി, അവർക്കു മുൻപിൽ നമസ്കരിച്ചു, തപസ്സിൽ പ്രിയപ്പെട്ട ദേവി അരണ്യാശ്രമങ്ങളിലേക്ക് യാത്രയായി. പ്രിയപ്പെട്ടവരിൽ നിന്നുള്ള വേർപാടിന്റെ വേദനയിൽ, അവൾ പൂക്കളെപ്പോലുള്ള കണ്ണുനീർ ചോർന്നു; മുകളിൽ കുരുന്നിലിരുന്ന പക്ഷികൾ ദു:ഖഭരിതമായി വിളിച്ചു. അതീവ ചിന്തയിലും ഉണർവിലും, ഭർത്താവിന്റെ ദർശനത്തിനായി ആഗ്രഹിച്ചുകൊണ്ട്, അവൾ തന്റെ സഖികളോട് സംസാരിച്ചു. ആ കടുവയെ സ്വന്ത മകനെപ്പോലെ സ്നേഹത്തോടെ മുൻപിൽ വെച്ച്, തന്റെ ദേഹത്തിന്റെ പ്രകാശം കൊണ്ട് പത്ത് ദിശകളെയും പ്രകാശിപ്പിച്ചു. പിന്നെ, ഭർത്താവായ മഹാദേവൻ, സൃഷ്ടാവ്, സംരക്ഷകൻ, സംഹാരകനായ പരമേശ്വരൻ വസിക്കുന്ന മന്ദരപർവതത്തിലേക്ക് ഗൗരി പോയി. അവിടെ, ദൈവികവും പ്രകാശഭരിതവുമായ രൂപം ധരിച്ച പർവതകുമാരി അകത്തേക്ക് കടന്നു. അകത്തു കടക്കുമ്പോൾ, ഗണപതിമാർ അങ്ങയുടെ വാതിൽക്കൽ നിന്നിരുന്നത് കണ്ടു, അപ്പോൾ ഭഗവാൻ എന്താണ് ചെയ്തത്? അവർ എന്താണ് ചെയ്തതെന്നും അറിയാം. ആ അനന്താനന്ദം വാക്കിലൂടെ വിവരിക്കാൻ കഴിയില്ല; സ്നേഹത്തിൽ ജനിക്കുന്ന ആനന്ദം അനുഭവിക്കുന്നവരുടെ ഹൃദയത്തെ പിടിച്ചെടുക്കുന്നു. ദേവിയുടെ വരവിനായി ഉത്സുകരായ വാതിൽകാവലുകാർ ആവേശത്തോടെയും ഭയത്തോടെയും അവളെ അകത്തു കടത്തിവിട്ടു; അവൾ അകത്ത് ഭർത്താവിനെ ദർശിച്ചു. അകത്തു ഗണന്മാർ ഭക്തിയും സ്നേഹവുമുള്ള വാക്കുകളാൽ ആദരിച്ചപ്പോൾ, ഗൗരി ത്രയംബകനെ നമസ്കരിച്ചു. അവൾ നമസ്കാരത്തിൽ നിന്ന് ഉയരാൻ മുമ്പേ, പരമേശ്വരൻ ഇരുവശത്തും കൈയിട്ട് അവളെ ആലിംഗനം ചെയ്തു, മഹാനന്ദം ചുറ്റിപ്പറ്റി. ഭർത്താവ് അവളെ തനിക്കു മടിയിൽ ഇരുത്താൻ ആഗ്രഹിച്ചു, പക്ഷേ അവൾ കിടക്കയിൽ ഇരുന്നു. അപ്പോൾ ഭഗവാൻ അത്യന്തം സ്നേഹത്തോടെ അവളെ മടിയിൽ ഇരുത്തി. ഭഗവാൻ പുഞ്ചിരിയോടെ, വിശാലമായ കണ്ണുകളോടെ അവളുടെ മുഖം ആസ്വദിച്ചുകൊണ്ട് ആദ്യം സംസാരിച്ചു: "ഭദ്രേ, ആ ക്രോധത്തിൽ നിന്നു നിന്നെ പ്രീതിപ്പെടുത്താനാവാതെ പോയ കാലം ഇനി പിന്നിട്ടു. നിന്റെ ഇച്ഛയാൽ പോലും, സമയം മുന്നോട്ട് നീങ്ങിയില്ല; നീ നിറം മാറ്റിയില്ല; ഭദ്രഭാലേ, നിന്റെ സ്വഭാവം എന്റെ മനസ്സിനെ പിടിച്ചുവെച്ചു, അതാണ് എനിക്ക് ചിന്തയാകുന്നത്. നമ്മുടെ ഐക്യത്തിൽ മനസ്സിന്റെ മലിനതയ്ക്കു കാരണമൊന്നുമില്ല; അത്തരത്തിൽ ആ പരമാനുഭൂതി മറന്നുപോയതെങ്ങനെ? സാധാരണ മനുഷ്യരെപ്പോലെ, നമ്മിൽ അപ്രീതിക്ക് കാരണമൊന്നുമുണ്ടെങ്കിൽ, അത്തരം കാര്യം സഞ്ചരിക്കുന്നതിലും അചഞ്ചലമായതിലും മറ്റൊന്നും ഇല്ല. ഞാൻ അഗ്നിയുടെ ശിഖരത്തിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു, നീ സോമയുടെ ശിഖരത്തിൽ; അഗ്നിയും സോമയും ചേർന്നാണ് ഈ ലോകം നിലനിൽക്കുന്നത്. ലോകക്ഷേമത്തിനായി ഞങ്ങൾ സ്വൈച്ഛികരൂപങ്ങൾ ധരിച്ച് പ്രവർത്തിക്കുമ്പോൾ, വേർപാട് സംഭവിച്ചാൽ ഈ ലോകം ആശ്രയമില്ലാതെ പോകും. ശാസ്ത്രപാരമ്യപ്രകാരം മറ്റൊരു കാരണവുമുണ്ട്: വാക്കും അർത്ഥവും എങ്ങനെ വേർപെടാനാവില്ലയോ, അങ്ങനെ തന്നെ ചലനാത്മകമായതും അചലമായതുമായ ലോകവും. നീ വാക്കിന്റെ അമൃതം, ഞാൻ അർത്ഥത്തിന്റെ പരമാമൃതം; ഇരുവരും അമരന്മാർ, എങ്ങനെയാണു വേർപാട് ഉണ്ടാകുക? നീ ജ്ഞാനസ്രോതസ്സാണ്, ഞാൻ നിന്റെ ജ്ഞാനത്തിലൂടെ അറിയപ്പെടുന്നവൻ; ജ്ഞാനവും ജ്ഞേയവും എന്നിങ്ങനെ ഉള്ളവർക്ക് എങ്ങനെയാണു വിഭജനം? ഞാൻ ഈ ലോകം സൃഷ്ടിക്കുകയോ പുനഃസൃഷ്ടിക്കുകയോ ചെയ്തിട്ടില്ല; കമാൻഡിനാൽ എല്ലാം സിദ്ധിക്കുന്നു, അതുകൊണ്ട് കമാൻഡാണ് പരമം. സ്വാതന്ത്ര്യസമ്പന്നമായ കമാൻഡിൽ മാത്രമേ ഭരണാധികാരമുണ്ടാകൂ; കമാൻഡിൽ നിന്ന് വേർപെട്ടാൽ എനിക്ക് എങ്ങനെയാണ് അധികാരം? ഞങ്ങൾക്കിടയിൽ വേർപാടെന്ന അവസ്ഥ ഒരിക്കലുമില്ല; ദേവകാര്യങ്ങൾക്കായി ഞാൻ ചെയ്തതെല്ലാം ഒരു ലീലാമാത്രമാണ്. നിനക്കു അറിയാത്തതൊന്നുമില്ല; എങ്കിൽ നീ എന്തിന് ക്രുദ്ധയായി? മൂന്നുലോകങ്ങളുടെയും സംരക്ഷണത്തിനായി നിന്റെ കോപം എന്നിലും വന്നിരിക്കുന്നു. ജിവികൾക്ക് ഹാനികരമായതൊന്നും നിന്നിൽ ഇല്ല, പ്രിയംവദേ, പരമേശ്വരൻ തന്നെ പ്രത്യക്ഷമായിരിക്കുന്നവളേ. പ്രേമസ്വഭാവമുള്ളവരുടെ ജന്മം സ്വാഭാവികമാണ്; ഭർത്താവ് സ്നേഹപൂർവ്വം സത്യമായി പറഞ്ഞതിനു, അവൾ പുഞ്ചിരിയോടെ മറുപടി പറഞ്ഞു. ലജ്ജാവശാൽ കൗശികി വാക്കുകൾ പറയാതിരുന്നത് വിവരണാതീതമാണ്; അതിനെപ്പറ്റി ഞാൻ വിശദീകരിക്കാം—ദേവിയുടെ കഥ കേൾക്കൂ. ദേവതകളാൽ സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ട കൗശികിയായ അവളെ ദേവതകൾ കണ്ടില്ലേയോ? ഇങ്ങനെയൊരു കന്യക ലോകത്തിൽ ഉണ്ടായിട്ടില്ല, ഉണ്ടാകുകയും ചെയ്യില്ല. അവളുടെ ശക്തിയും, വിജയവും, വിന്ധ്യയിൽ താമസവും, ശുംബനും നിശുംബനും യുദ്ധത്തിൽ സംഹരിച്ചതും അവളുടേതാണ്. ലോകത്തിനായി ദൃശ്യഫലങ്ങൾ എപ്പോഴും നൽകുന്നു; ലോകസംരക്ഷണത്തിനായി ബ്രഹ്മാവ് അവളെ എപ്പോഴും പ്രസിദ്ധീകരിക്കും. ദേവി ഇങ്ങനെ സംസാരിക്കുമ്പോൾ, അവളുടെ ആജ്ഞപ്രകാരം, സഖി ആ കടുവയെ അവളുടെ മുന്നിൽ കൊണ്ടുവന്നു. അവളത് കണ്ടു വീണ്ടും പറഞ്ഞു: 'ദേവതകൾ ഇതിനെ എന്റെ ഉപകരണമായി കൊണ്ടുവന്നിരിക്കുന്നു; നോക്കൂ, എന്റെ ഭക്തരിൽ ആരും ഇതുപോലെ ഇല്ല. എന്റെ ക്ഷേത്രവനം ദുഷ്ടസംഘങ്ങളിൽ നിന്ന് ഇതാണ് സംരക്ഷിച്ചത്; അതിനാൽ ഇത് എന്റെ ഭക്തനാണ്, സ്വന്തം സംരക്ഷണത്തിൽ ആത്മവിശ്വാസം ഉള്ളവൻ. നിന്റെ ദേശം വിട്ട് നീ എന്റെ അനുഗ്രഹത്തിനായി ഇവിടെ എത്തി; എനിക്കു സ്നേഹം ഉണ്ടെങ്കിൽ, പരമമായ പ്രേമം കാണിക്കുക. നന്ദിയുടെ ആജ്ഞപ്രകാരം, ഈ കടുവയും അതിനോടൊപ്പം അടയാളങ്ങൾ ധരിച്ചുള്ള കാവലുകാർ എപ്പോഴും അകത്തുള്ള ഭാഗത്തിന്റെ വാതിലിൽ നിലകൊള്ളുന്നു, ഭഗവാനേ.