ശിവപുരാണമ്

ഭഗവതി, സൃഷ്ടിയുടെ വർദ്ധനവിന് ഭവൻ നിങ്ങളുടെ നെറ്റിയിൽ നിന്ന് ജനിച്ചപ്പോൾ, അപ്പോൾ നിങ്ങൾ എന്റെ ഗുരുവായുകയും എന്റെ മരുമകനായുകയും ചെയ്തു. പർവതങ്ങളുടെ അധിപൻ നിങ്ങളുടെ പിതാവും, എന്റെ പിതാവും ആയപ്പോൾ, അപ്പോൾ നിങ്ങൾ എന്റെ മുത്തശ്ശനായി, ലോകങ്ങളുടെ പിതാമഹനായി. ഇങ്ങനെ, ലോകങ്ങളുടെ ഗതിയെ നിയന്ത്രിക്കുന്ന നിങ്ങൾ, ഭർത്താവിന്റെ കർമ്മങ്ങൾ പൂർവ്വത്തിൽ നിറവേറ്റിയിട്ടുണ്ട്; അതിനാൽ, ഇനി ഞാൻ നിങ്ങള്ക്ക് ഭർത്താവിനെ കുറിച്ച് വീണ്ടും പറയേണ്ടതില്ല. കൂടുതൽ എന്ത് പറയണം? ഈ കറുത്ത വർണ്ണം ഞാൻ ഉപേക്ഷിച്ചാൽ, സത്ത്വം കൊണ്ടുള്ള ക്രമീകരണത്തിൽ ഞാൻ ഗൗരിയായി മാറാൻ കഴിയും. ദേവി, ഈ ദീർഘമായ തപസ്സു നിങ്ങൾ എന്തിനാണ് ചെയ്തതെന്ന് ചോദിക്കുന്നു; നിങ്ങളുടെ ഇച്ഛയേ മതിയല്ലേ? അങ്ങയുടെ ഈ ലീല തന്നെ ലോകങ്ങളുടെ ക്ഷേമത്തിനാണ്; അതിനാൽ, എന്റെ ഈ പ്രവർത്തനത്തിൽ നിന്ന് ഒരു ഇച്ഛിത ഫലം പകരട്ടെ. നിശുംബനും ശുംബനും എന്ന രണ്ടു ദൈത്യർ, എന്നിൽ നിന്ന് വരങ്ങൾ ലഭിച്ച ശേഷം, അഹങ്കാരികൾ ആയി ദേവതകളെ പീഡിപ്പിക്കുന്നു; അവരുടെ നാശം നിങ്ങളുടെ വഴി നിർണയിച്ചിരിക്കുന്നു. വൈകിപ്പിക്കേണ്ട; ഒരു നിമിഷം ഉറപ്പോടെ, ഇന്ന് നിങ്ങളുടെ ശക്തി പ്രയോഗിച്ചാൽ, അവർക്കു മരണം സംഭവിക്കും. ബ്രാഹ്മണന്മാർ അഭ്യർത്ഥിച്ചപ്പോൾ, പർവതകുമാരി ദേവി, തന്റെ പുറംചർമ്മം ദൃഢതയോടെ ഉപേക്ഷിച്ചു; അതിൽ നിന്ന് ഗൗരി പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു. ആ ഉപേക്ഷിച്ച ചർമ്മത്തിൽ നിന്ന്, കൌശികി എന്ന പേരിൽ, കാളി എന്നും അറിയപ്പെടുന്ന, മഴമേഘം പോലെ കറുത്ത, ഒരു യുവനാരി ജനിച്ചു. ആ ശക്തി, മായയും വിഷ്ണുവിന്റെ നിദ്രയും ആയ, ശംഖം, ചക്രം, ത്രിശൂലം തുടങ്ങിയ ആയുധങ്ങൾ കൈവശം വച്ച, എട്ട് ശക്തിയുള്ള ഭുജങ്ങൾ ഉള്ളവളായിരുന്നു. അവൾ സ്നേഹപൂർവ്വവും ഭയാനകവുമായ, മിശ്രരൂപത്തിൽ, മൂന്ന് കണ്ണുകളും ചന്ദ്രനാൽ അലങ്കരിച്ചവളും, പുരുഷന്മാരാൽ സ്പർശിക്കപ്പെടാത്തവളും, അജേയവും അതിമനോഹരവുമായിരുന്നു. ഈ ശാശ്വതശക്തി ദേവി ബ്രഹ്മാവിന് നൽകി; നിശുംബനും ശുംബനും എന്ന ദൈത്യസിംഹങ്ങളെ സംഹരിക്കുന്നവളാണ് അവൾ. ബ്രഹ്മാവും സന്തോഷത്തോടെ, ആ പരമശക്തിക്ക് ഒരു ശക്തിയുള്ള സിംഹത്തെ വാഹനമായി നൽകി. ബ്രഹ്മാവ് നിർദ്ദേശിച്ചു: വിന്ദ്യപർവതങ്ങളിൽ, മദ്യം, മാംസം, മീൻ, അപ്പം എന്നിവയാൽ അവളുടെ പൂജ നടത്തണം. ബ്രഹ്മാവും വിശ്വകർമനും അംഗീകരിച്ച ആ ശക്തി, ആദ്യം ഗൗരിയേയും ബ്രഹ്മാവിനേയും വിനയത്തോടെ നമസ്കരിച്ച്, ആദരിക്കപ്പെട്ടു. തനിക്കു തുല്യമായ ശക്തികൾ, സ്വന്തം പുത്രികൾ ചുറ്റും വച്ച്, ദൈത്യാധിപന്മാരെ സംഹരിക്കാൻ വിന്ദ്യയിലേക്ക് പുറപ്പെട്ടു. അവിടെ, യുദ്ധത്തിൽ, ആ ദൈത്യശ്രേഷ്ഠന്മാരെ അവൾ വധിച്ചു; അവളുടെ ബാണങ്ങളും, കാമന്റെ ബാണങ്ങളും കൊണ്ട് അവരുടെ ശരീരവും മനസ്സും തകർന്നു. ആ യുദ്ധത്തിന്റെ മുഴുവൻ വിവരണം ഇവിടെ പറയുന്നില്ല; മറ്റിടങ്ങളിൽ നിന്ന് മനസ്സിലാക്കാം, എന്നാൽ പ്രസക്തമായത് ഞാൻ പറയുന്നു. കൌശികിയെ ഉത്പാദിപ്പിച്ച ശേഷം, ഗൗരി അവളെ ബ്രഹ്മാവിന് ഏല്പിച്ചു; അതിന് മറുപടിയായി പിതാമഹൻ സംസാരിച്ചു: “നിങ്ങൾ ഈ കടുവയെ കണ്ടോ? അവൻ എന്നിൽ അഭയം തേടിയിരിക്കുന്നു; എന്റെ ആശ്രമം ദുഷ്ടന്മാരിൽ നിന്ന് അവൻ സംരക്ഷിച്ചു. അവൻ മനസ്സിൽ എന്നെ മാത്രം ചിന്തിക്കുന്നു; അവന്റെ സംരക്ഷണം എനിക്കു ഏറ്റവും പ്രിയമാണ്. അതിനാൽ, അവൻ എന്റെ അന്തർകക്ഷിയിൽ താമസിക്കും; ശങ്കരൻ സ്നേഹത്തോടെ അവനു ഗണാധിപതിയുടെ സ്ഥാനം നൽകും. അവനെ നേതാവാക്കി, ഞാൻ എന്റെ കൂട്ടുകാരോടൊപ്പം പുറപ്പെടാൻ കഴിയും.” ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ, ബ്രഹ്മാവ് ദേവിയെ നിരപരാധിയെന്ന പോലെ ചിരിച്ചു: “ദേവി, കാട്ടുമൃഗങ്ങൾ ക്രൂരരാണ്; എവിടെയാണ് നിങ്ങളുടെ മംഗളകരമായ കാരുണ്യം? വിഷം നിറഞ്ഞ പാമ്പിന്റെ വായിൽ നേരിട്ട് അമൃതം ഒഴിക്കുന്നത് ആരാണ് ചെയ്യുന്നത്? ഒരു ദുഷ്ടൻ, കാടിൽ താമസിക്കുന്നവൻ, കടുവയോടൊപ്പം, പശുക്കളെയും സന്യാസികളെയും ഭക്ഷിച്ചു. അവൻ ഇച്ഛിക്കുന്ന രൂപം എടുക്കുന്നു; അവൻ തനിക്കിഷ്ടം പോലെ അവരെ സംതൃപ്തിയാക്കുന്നു; പാപകരമായ കർമ്മങ്ങൾക്ക് ഫലം ലഭിക്കേണ്ടത് ഉറപ്പാണ്. അതിനാൽ, അത്തരം ദുഷ്ടന്മാർക്ക് കാരുണ്യത്തിന്റെ പ്രയോജനം എന്താണ്? ദേവിക്ക് അശുദ്ധ സ്വഭാവമുള്ളവന്റെ എന്ത് ആവശ്യമാണ്?” ഗൗരി പറഞ്ഞു: “നിങ്ങൾ പറഞ്ഞത് സത്യമാണ്; അവൻ അങ്ങനെ തന്നെയാണ്. എങ്കിലും, എന്നിൽ അഭയം തേടിയിട്ടുള്ളവനെ ഉപേക്ഷിക്കരുത്. അവന്റെ ഭക്തി അറിയാതെ, നിങ്ങൾ അവന്റെ പഴയ കർമ്മങ്ങൾ പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു; പക്ഷേ, ഭക്തനാണെങ്കിൽ, അവന്റെ പാപങ്ങൾ എന്ത്? ഭക്തൻ നശിക്കില്ല. സദാചാരികൾ പോലും നിങ്ങളുടെ ആജ്ഞയാൽ മാത്രമേ പ്രവർത്തിക്കൂ; നിങ്ങൾ അജ, പൗരാണിക ജ്ഞാനം, പരമദേവി. എല്ലാവർക്കും ബദ്ധതയും മോക്ഷവും നിങ്ങളിൽ നിന്നാണ്; നിങ്ങളെ ഒഴികെ, ആരുടെ പ്രവർത്തനത്തിന് പരമശക്തി ലഭിക്കും? നിങ്ങൾ മാത്രം അനേകശക്തിയാണ്; ജീവികൾ പ്രവർത്തിച്ചാലും പ്രവർത്തിക്കാതിരുന്നാലും, നിങ്ങളില്ലാതെ ഏത് പ്രവർത്തകനും എന്ത് സാധിക്കും? വിഷ്ണുവിന്, എനിക്കും, മറ്റുള്ളവർക്കും—ദേവന്മാർക്കും, ദാനവന്മാർക്കും, ഭൂതങ്ങൾക്കും—തങ്ങളുടെ സ്ഥാനങ്ങൾ നേടുന്നത് നിങ്ങളുടെ ആജ്ഞയാൽ മാത്രമാണ്. അനേകം ബ്രഹ്മാവുകളും, വിഷ്ണുവുകളും, ശിവന്മാരും കടന്നുപോയിട്ടുണ്ട്, അനേകം വരാനുമുണ്ട്; എല്ലാവരും നിങ്ങളുടെ ആജ്ഞ പാലിച്ചാണ്. ദേവികളുടെ ദേവിയായ നിങ്ങളെ പൂജിക്കാതെ, ഞങ്ങൾക്കു ഏറ്റവും ഉന്നതമായ നാലു പുരുഷാർത്ഥങ്ങൾ നേടാൻ കഴിയില്ല. ബ്രഹ്മാവിന്റെ സ്ഥിതിയും, ജഡജീവികളുടെ സ്ഥിതിയും ഉടൻ മാറാമെങ്കിലും, പുണ്യവും പാപവും നിങ്ങൾ മാത്രമാണ് നിർണയിക്കുന്നത്. നിങ്ങൾ ശിവന്റെ ആദി, ശാശ്വത ശക്തിയാണ്; പരമാത്മാവ് ആയ, ഈ ലോകം മുഴുവൻ നിലനിർത്തുന്നവൾ; ആരംഭവും, മധ്യവും, അവസാനം ഇല്ലാത്തവൾ. ലോകത്തിന്റെ ഗതിക്ക്, നിങ്ങൾ ഒരു രൂപം സ്വീകരിക്കുന്നു.