ദേവതകൾ ശങ്കരനെ, ഗിരിജയുടെ ഭർത്താവിനെ, വിനയപൂർവം വാഴ്ത്തി. "വിജയം നിനക്കാണ്, ശങ്കരാ! ദേവരുടെ നാഥാ, മഹാനായ അധിപാ, ദുഃഖിതരുടെ രക്ഷകനേ! മഹേശാനേ, ദയ കാണിക്കണം, ഞങ്ങളുടെ പാപം ക്ഷമിക്കണം," എന്ന് അവർ പ്രാർത്ഥിച്ചു. "യാഗങ്ങളുടെ രക്ഷകനേ, യാഗങ്ങളുടെ അധിപനേ, യാഗങ്ങൾ നശിപ്പിക്കുന്നവനേ, ശ്മശാനത്തിലെ ദേവനേ, ദയ കാണിക്കണം, ഞങ്ങളുടെ പാപം സത്യമായി ക്ഷമിക്കണം," എന്ന് അവർ വീണ്ടും അപേക്ഷിച്ചു. "ദേവതകളുടെ ദേവനേ, പരമാധിപനേ, ഭക്തരുടെ ജീവനെ പോഷിപ്പിക്കുന്നവനേ, ദുഷ്ടരെ ശിക്ഷിക്കുന്നവനേ, ദയ കാണിക്കണം, നമസ്കാരം നിനക്കാണ്," എന്നാണ് അവരുടെ വാഴ്ത്തൽ. "ദുഷ്ടരിൽ നിന്നുള്ള അഹങ്കാരം നീ നീക്കം ചെയ്യുന്നു; നിന്നെ അറിയാത്തവരെ നീ സംരക്ഷിക്കുന്നു; വിശുദ്ധരായ ഭക്തന്മാരെ നീ പ്രത്യേകമായി കാത്തുസൂക്ഷിക്കുന്നു," എന്നായിരുന്നു അവരുടെ അനുരാഗം. "നിന്റെ പ്രവർത്തികൾ അതിശയകരമാണ്; നിന്റെ ദയയാൽ എല്ലാ പാപങ്ങളും ക്ഷമിക്കപ്പെടുന്നു; നിന്നിലെ മഹത്വം ദുഃഖിതരോടുള്ള സ്നേഹമാണ്," എന്ന് അവർ പറഞ്ഞു. ബ്രഹ്മയും മറ്റ് അമരന്മാരും ഈ രീതിയിൽ ശങ്കരനെ വാഴ്ത്തിയപ്പോൾ, ദയയുടെ സമുദ്രമായ മഹാദേവൻ, ഭക്തന്മാരോട് അർപ്പിതനായ അധിപൻ, സന്തോഷത്തോടെ പ്രസന്നനായി. ശങ്കരൻ ബ്രഹ്മക്കും മറ്റു ദേവതകൾക്കും അനുഗ്രഹം നൽകി, ദുഃഖിതരുടെ സുഹൃത്ത് ആയ അദ്ദേഹം മനുഷ്യർക്കും സന്തോഷത്തോടെ അനുഗ്രഹങ്ങൾ നൽകി. അനുഗ്രഹം നൽകി, ദയയുടെ പരാക്രമിയായ പരമാധിപൻ, ദേവതകളുടെ ഭയം നീക്കം ചെയ്ത്, സ്നേഹപൂർവം ചിരിച്ചുകൊണ്ട്, ശരണം തേടിയ ദേവതകളോട് സംസാരിച്ചു: "ദേവതകൾ നിർബന്ധിതരായി ചെയ്തതെല്ലാം, വിധിയുടെ ആജ്ഞയാൽ സംഭവിച്ചതുപോലെ, ഞങ്ങൾ അതെല്ലാം മറന്നു കഴിഞ്ഞു." "അതിനാൽ, നിങ്ങൾ എല്ലാവരും, വിഷയങ്ങൾ തീർന്നതായി കരുതി, ലജ്ജയോ കലഹമോ ഇല്ലാതെ, ഹരി, വിരിഞ്ചി, ഇന്ദ്രൻ എന്നിവരുടെ നേതൃത്വത്തിൽ ദേവതകളുടെ നഗരത്തിലേക്ക് സന്തോഷത്തോടെ പോകുവിൻ." ഇങ്ങനെ ദേവതകളോട് പറഞ്ഞശേഷം, ദക്ഷന്റെ യാഗം നശിപ്പിച്ച ദേവതകളുടെ അധിപൻ, ഗിരിജയോടും അനുചരന്മാരോടും കൂടെ ആകാശത്തിൽ നിന്നു അപ്രത്യക്ഷനായി. ദു:ഖം മാറിയ ദേവതകൾ, തങ്ങളുടെ മഹത്വവും മംഗളകരമായ പ്രവർത്തികളും ഓർത്തു, മേഘവാൻ്റെ നേതൃത്വത്തിൽ, സന്തോഷത്തോടെ പല മുഖങ്ങളോടെ, തങ്ങൾ ആഗ്രഹിച്ചപോലെ യാത്ര ചെയ്തു. ഹരൻ, ദേവിയും അനുചരങ്ങളും അപ്രത്യക്ഷമായതിനു ശേഷം, അവർ എവിടെ പോയി, എവിടെയാണ് താമസിച്ചത്, അവിടെയെന്താണ് ചെയ്തതെന്ന് ചോദിച്ചു. ദേവതകളുടെ പ്രിയപ്പെട്ട, അതിശയകരമായ ഗുഹകളാൽ അലങ്കരിച്ച, മന്ദാര എന്ന മഹാമലയാണ് ശങ്കരന്റെ തപസ്സിനുള്ള വാസസ്ഥലമായത്. അവിടെ, ശിവനെ സ്വന്തം ശിഖരത്തിൽ വഹിച്ച്, മഹാതപസ്സുകൾ ചെയ്ത മന്ദാരമല, ദീർഘകാലം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ, ശിവന്റെ പാദധൂളി സ്പർശിച്ച സന്തോഷം ലഭിച്ചു. ആ മലയുടെ സൗന്ദര്യം, ആയിരം വായുകൾ കൊണ്ട് പോലും, കോടികൾ വർഷങ്ങൾ കൊണ്ടും, പൂർണ്ണമായി വിവരണം ചെയ്യാൻ കഴിയില്ല. എങ്കിൽ പോലും, അതിന്റെ സൗന്ദര്യവും സമൃദ്ധിയും അത്രയധികം ആകുന്നു, അതു ദേവൻ്റെ വാസസ്ഥലത്തിന് അനുയോജ്യമാണ്. ദേവി സന്തോഷിക്കുക എന്നാഗ്രഹിച്ച്, ദേവൻ ഈ മലയെ തന്റെ അന്തർമന്ദിരമായി തിരഞ്ഞെടുത്തു. ശിവയും പാർവതിയും സ്ഥിരമായി വസിക്കുന്നതുകൊണ്ട്, അതിന്റെ താഴ്വരകൾ ശുദ്ധമായ കല്ലുകളും വൃക്ഷങ്ങളും കൊണ്ട് അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; അത് ലോകത്തെ മുഴുവൻ മലയെ കടന്ന്, ഏറ്റവും ഉത്തമമായതാണെന്ന് തോന്നുന്നു. ലോകത്തിന്റെ ദൈവിക മാതാപിതാക്കൾ, ഈ മലയുടെ വെള്ളം നിത്യമായി കുളിക്കാൻ, കുടിക്കാൻ ഉപയോഗിക്കുന്നതുകൊണ്ട്, അതിന് വിശുദ്ധതയും, പുണ്യവും, എല്ലാ ദിശയിലേക്കും വ്യാപിക്കുന്നു. അതിന്റെ ശുദ്ധമായ വെള്ളച്ചാട്ടങ്ങൾ, ശീതളതയും, ഗൗരവവും നൽകുന്നു; അത് clarified butter (നെയ്യ്) കൊണ്ട് അഭിഷേകമാക്കുന്ന പോലെ, മലയുടെയും രാജാവാണ്. രാത്രിയിൽ, അതിന്റെ ഉയർന്ന ശിഖരത്തിൽ ചന്ദ്രൻ വിരിയുമ്പോൾ, മലയുടെ രാജത്വത്തിന് രാജകീയ കുടം പോലെ വെളിച്ചം പകരുന്നു. മലയെ, കന്യകമാർ, കളിയോടെ കൈകൊണ്ട് വിശേഷിപ്പിച്ചാൽ, അതു മറ്റു മലകളുടെ രാജത്വത്തിന് രാജകീയ വിശേഷങ്ങളാണ്. പ്രഭാതത്തിൽ, സൂര്യൻ ഉദിച്ചപ്പോൾ, രത്നങ്ങളാൽ അലങ്കരിച്ച മല, താൻ തന്നെ ഒരു കണ്ണാടിയിൽ കാണാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നതുപോലെ, തിളങ്ങുന്നു. പക്ഷികളുടെ ചിറകിലോ, കാറ്റിൽ കയറിയ കുരുളുകൾ, ഇടയ്ക്കിടെ വീഴുന്ന പൂക്കൾ, തൂങ്ങുന്ന ഇലകൾ എന്നിവയാൽ, മലയുടെ രാജാവ്, കുരുളുകളാൽ അണിയിച്ച വൃക്ഷങ്ങൾ, വിജയാശംസകൾ അർപ്പിക്കുന്നതുപോലെ, പൂജ ചെയ്യപ്പെടുന്നു. അതിന്റെ ശിഖരങ്ങൾ താഴോട്ടും, മുകളിലേക്കും, വശങ്ങളിലേക്കും തിരിഞ്ഞിരിക്കുന്നതുകൊണ്ട്, ഭൂമിയിൽ നിന്ന് ഉയരുകയോ, പാതാളത്തിലേക്ക് വീഴുകയോ ചെയ്യുന്നതുപോലെ തോന്നുന്നു. ചുറ്റുമുള്ള മലകൾ കൊണ്ട്, ആ മല ആകാശത്തിലൂടെ സഞ്ചരിക്കുന്നതുപോലെ, ലോകം മുഴുവൻ കാണാൻ ശ്രമിക്കുന്നു, നൃത്തം ചെയ്യുന്നതുപോലെ. അതിന്റെ ഗുഹമുഖങ്ങൾ, എല്ലാ ദിവസവും തുറന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു; അതിന്റെ വിശാലമായ കുഴികൾ, അതിന്റെ സൗന്ദര്യത്തിൽ അശാന്തമായി yawning ചെയ്യുന്നതുപോലെയാണ്. ലോകം മുഴുവൻ ദേഹത്തേക്ക് ആകാംക്ഷയോടെ കയറി, സമുദ്രം കുടിച്ചു, അകത്തെ ഇരുണ്ടതിനെ പുറത്തുവമിച്ചു, ആകാശത്തിലെ മേഘങ്ങളിൽ സന്തോഷം പ്രകടിപ്പിക്കുന്നു. അതിന്റെ വാസസ്ഥലങ്ങൾ, ദൃശ്യമായ ക belly പോലുള്ള കുഞ്ചികകളിൽ, വൃക്ഷങ്ങൾ കനിഞ്ഞു സൂര്യനെ തടയുന്നു; ശിവൻ്റെ സാന്നിധ്യത്തിൽ, അതിന്റെ ശീതളതയും, സാന്ദ്രതയും വർദ്ധിക്കുന്നു. നദികൾ, തടാകങ്ങൾ, കുളങ്ങൾ എന്നിവയുടെ ശീതളമായ കാറ്റുകൾ, ശിവയും പാർവതിയും ഇരിക്കുന്ന സ്ഥലങ്ങളിൽ, അതിന്റെ ഫലപ്രാപ്തി നൽകുന്നു. എല്ലാ കാര്യങ്ങളിലും, സ്മരണയിലെയും, ശംഭു, മൂന്ന് കണ്ണുള്ളവൻ, റൈഭ്യയുടെ ആശ്രമത്തിനടുത്ത് നിന്ന് അപ്രത്യക്ഷനായി. മഹേശ്വരൻ, ഗർഡൻ എത്തി, ദേവിയോടൊപ്പം, ആന്തർമന്ദിരത്തിലെ മനോഹരമായ ഉരുളുകളിൽ സുഖമായി കഴിഞ്ഞു. കാലം കടന്നു, ജനസംഖ്യ വർദ്ധിച്ചപ്പോൾ, ശുംഭനും നിശുംഭനും എന്ന രണ്ട് അസുര സഹോദരങ്ങൾ ജനിച്ചു. അവർ തപസ്സിൽ നേടിയ ശക്തിയാൽ, ബ്രഹ്മാവു, ലോകത്തിലെ എല്ലാ പുരുഷന്മാർക്കെതിരെയും അവരെ അജേയരാക്കാൻ അനുഗ്രഹം നൽകി. ഗർഭത്തിൽ നിന്ന് ജനിക്കാത്ത, അംബികയുടെ ഭാഗത്തിൽ നിന്ന് ഉദിച്ച, പുരുഷൻ സ്പർശിക്കാത്ത, അജേയമായ ധൈര്യത്തോടു കൂടിയ കന്യകയാൽ മാത്രം, അവർക്ക് യുദ്ധത്തിൽ മരണമുണ്ടാകണം, അതിനായി ബ്രഹ്മാവിനോട് അപേക്ഷിച്ചു; ബ്രഹ്മാവ് "അങ്ങനെയാകട്ടെ" എന്ന് മറുപടി നൽകി.