ചന്ദ്രനോടു സമാനമായ മുഖമുള്ള ദേവി അംബിക, തന്റെ പിതാവിനെ യജ്ഞശാലയിലെ സഭയില് ഇരിക്കുന്നതും കണ്ടു, ആകുലതയില്ലാതെ, ദയയുടെ ചുവടില്ലാതെ, അങ്ങേയറ്റം സമാധാനത്തോടെ അദ്ദേഹത്തോടു സംസാരിച്ചു. “അച്ഛാ, ബ്രഹ്മാദികള് മുതല് ഭൂതഗണങ്ങള് വരെ ആരും സംശയമില്ലാതെ അനുസരിക്കുന്ന ആ ദൈവത്തെ, ഇന്ന് യജ്ഞത്തില് യഥാവിധി പൂജിച്ചിട്ടില്ല.” അംബിക തന്റെ പിതാവിനോട് പറഞ്ഞു, “നിന്റെ മൂത്ത മകളായ എന്നെ പൂജിക്കാതിരിക്കുന്നു എന്നത് ഒരേടത്തോളം സഹിക്കാം; പക്ഷേ, അതിനെ അവഗണിച്ചുകൊണ്ട്, നീ കുറ്റകരമായ ഒരു പ്രവൃത്തിയാണ് ചെയ്തിരിക്കുന്നത്.” അങ്ങനെ ദേവി പറഞ്ഞതോടെ, ദക്ഷന് കോപത്തിലും ദ്വേഷത്തിലും നിറഞ്ഞു, മറുപടി നല്കി: “എന്റെ മക്കളില് നിന്നു, നിന്റെതിലേക്കാളും ഉന്നതരും പ്രശസ്തരുമായ പലരും ഉണ്ട്; അവര് ചെറുപ്പക്കാരാണെങ്കിലും ആദരിക്കപ്പെടേണ്ടവരാണ്. അവരുടെ ഭര്ത്താക്കന്മാര് എന്റെ കണത്തില് സന്തോഷകരവും നല്ല ഗുണങ്ങളിലുമുള്ളവരാണ്, നിന്റെ ഭര്ത്താവായ ത്രയംബകനെക്കാളും ഉന്നതരായവരാണ്. നീ അഭിമാനത്തിലും അന്ധതയിലുമുള്ള മനസ്സുള്ള അവനെ ആശ്രയമായി സ്വീകരിച്ചുവല്ലോ; അതുകൊണ്ട് തന്നെ, ഞാന് നിന്നെ അവഗണിക്കുന്നു, കാരണം അവന് എനിക്ക് ശത്രുവാണ്.” പിതാവായ ദക്ഷന് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞതോടെ, ദേവി, ക്രുദ്ധയുമായി, യജ്ഞശാലയില് ഒത്തുകൂടിയ എല്ലാവര്ക്കും കേള്ക്കുന്ന വിധം, ദക്ഷനോടു പറഞ്ഞു: “ദക്ഷാ, കാരണമില്ലാതെ, എന്റെ ഭര്ത്താവായ ലോകങ്ങളുടെ അധിപനെയാണ് നീ കുറ്റമില്ലാതെ നിന്ദിക്കുന്നത്. ഗുരുവിനെ വഞ്ചിക്കുന്നവനും, ജ്ഞാനത്തിന്റെ കള്ളനും, വേദങ്ങളെ അപവിത്രമാക്കുന്നവനും, ശാസ്ത്രം പറയുന്നവനാണ് വലിയ പാപികളെന്നും ശിക്ഷയ്ക്ക് അര്ഹരെന്നുമാണ് ശാസ്ത്രം പറയുന്നു. അതിനാല്, നിന്റെ അത്യന്തം ദുഷ്ടമായ പാപത്തിന്, ദൈവത്തിന്റെ ഇച്ഛയാല് നിര്ദയമായ ശിക്ഷ നിന്റെ മേല് വരും. ത്രയംബകനെ, ദേവതകളുടെ ദൈവത്തെ, നീ പൂജിച്ചില്ല; അതുകൊണ്ട്, നിന്റെ വംശം അഴിമാനത്തിലേക്ക് എത്തി നശിക്കും.” അങ്ങനെ ദക്ഷനോടു ക്രോധത്തോടെ പറഞ്ഞ സതി, ഭയമൊന്നും കാണിക്കാതെ, തന്റെ ശരീരം ഉപേക്ഷിച്ച്, ഹിമവതില് പോയി. ഹിമവതിനെ ഭക്തിയോടെ, മഹത്വത്തോടെ, തന്റെ പുണ്യഫലങ്ങള് നേടി, ദീര്ഘകാലം കഠിനമായ തപസ്യ ചെയ്തു. ദേവി, സ്വന്തം ഇച്ഛയാല്, ഹിമവതിനെ അനുഗ്രഹിച്ച്, യോഗശക്തിയാല് അവനെ തന്റെ പിതാവാക്കി. സതി, ദക്ഷനെ അപവാദം പറഞ്ഞ്, ദുഃഖത്തോടെ യാത്ര ചെയ്തതോടെ, യജ്ഞത്തിലെ മന്ത്രങ്ങള് അപ്രത്യക്ഷമായി, യജ്ഞം നശിച്ചു. ദേവിയുടെ യാത്രയെ കുറിച്ച് കേട്ടപ്പോള്, ത്രിപുരവധകനായ ശിവന് ദക്ഷനും, സപ്തര്ഷിമാരും, സപ്തര്ഷിമാരോടും, ക്രോധത്തോടെ ശാപം ചൊല്ലി: “സതി, അകൃത്യമായിട്ടും, എന്റെ കാരണത്താല് ദക്ഷന് അവഗണിച്ചുവല്ലോ, അതേസമയം അവന്റെ മറ്റ് മക്കളും അവരുടെ ഭര്ത്താക്കന്മാരും ആദരിക്കപ്പെട്ടു. അതിനാല്, വൈവസ്വത മനുവിന്റെ ഇടവേളയില്, നിന്റെ എല്ലാ മരുമക്കളും, ഗര്ഭത്തില് നിന്നല്ല, ബ്രഹ്മയജ്ഞത്തില് ഒരുമിച്ച് ജനിക്കും. നീ ചാക്ഷുഷ വംശത്തില് മനുഷ്യരാജാവായി, പ്രചേതസ്സിന്റെ മകനായി, പ്രാചീനബര്ഹിസിന്റെ പുത്രനായി ജനിക്കും. അപ്പോഴും, ദുഷ്ടചിത്തനേ, നീ ധര്മം, അര്ത്ഥം, കാമം എന്നിവയുമായി ബന്ധമുള്ള പ്രവൃത്തികളില് വീണ്ടും വീണ്ടും തടസ്സങ്ങള് നേരിടും.” അങ്ങനെ അജ്ഞാതമായ പ്രകാശമുള്ള രുദ്രന് പറഞ്ഞതോടെ, ദക്ഷന് സ്വായംഭുവ വംശത്തിലെ ശരീരം ഉപേക്ഷിച്ച്, ദുഃഖത്തില് നിലംപതിച്ചു. പിന്നീട്, ദക്ഷന് പ്രചേതസ്സിന്റെ മകനായി, പ്രാചീനബര്ഹിസിന്റെ പുത്രനായി, ചാക്ഷുഷ വംശത്തില് ജനിച്ചു. ഭൃഗു മുതലായവര് ബ്രഹ്മയുടെ യജ്ഞത്തില് (വാരുണീ രൂപത്തില്) വൈവസ്വത മനുവിന്റെ ഇടവേളയില് ജനിച്ചു. അപ്പോള്, ദക്ഷന്റെ ധര്മം നിലനിര്ത്തുന്നതിനായി, മഹേശ്വരന് അവന്റെ യജ്ഞത്തില് തടസ്സം സൃഷ്ടിച്ചു. “ദുഷ്ടചിത്തനായ ദക്ഷന് ധര്മത്തിനായി നടത്തിയ യജ്ഞത്തില് മഹേശ്വരന് എങ്ങനെ തടസ്സം ഉണ്ടാക്കി?” എന്ന് എല്ലാവരും അറിയാന് ആഗ്രഹിച്ചു. ദേവി, തപസ്യയുടെ ശക്തിയാല്, വിശ്വത്തിന്റെ മാതാവായി ഹിമവതിന്റെ മകളായി, ഹിമശിഖരത്തില് സന്തോഷത്തോടെ ജീവിച്ചു. ദേവതകള് അവളുടെ വിവാഹം ഹിമവതിന്റെ ശിഖരത്തില് നടത്തുകയും, ദീര്ഘകാലം കഴിഞ്ഞ്, അവള് അവനോടൊപ്പം സന്തോഷമായി ജീവിക്കുകയും ചെയ്തു. വൈവസ്വത മനുവിന്റെ കാലം വന്നപ്പോള്, ദക്ഷന് അശ്വമേധയജ്ഞം നടത്തി. ഹിമവതിന്റെ പര്വതശിഖരത്തില്, ഗംഗാദ്വാരത്തില്, സിദ്ധന്മാരും രുഷിമാരും സാന്നിദ്ധ്യപ്പെടുന്ന പുണ്യസ്ഥലത്ത്, ദക്ഷന് യജ്ഞം നടത്തി. ആ യജ്ഞത്തില്, ഇന്ദ്രന് ഉള്പ്പെടെയുള്ള എല്ലാ ദേവതകളും ഒത്തുകൂടി, അവിടെ പോകാന് തീരുമാനിച്ചു. ആദിത്യര്, വസുവുകള്, രുദ്രര്, സാധ്യര്, മരുത്ഗണങ്ങള്, ഉഷ്മപാസ്, സോമപാസ്, അജ്യപാസ്, ധൂമപാസ് എന്നിവരും, അശ്വിനികള്, പിതൃകള്, മഹർഷിമാരും, വിഷ്ണുവും, എല്ലാവരും യജ്ഞത്തില് പങ്കെടുത്തു. ഈ ദേവതാസമൂഹം, ഈശ്വരന് ഇല്ലാതെ ഒത്തുകൂടിയതും കണ്ടു, ദധീചി, ക്രോധത്തില്, ദക്ഷനോടു പറഞ്ഞു: “അര്ഹനല്ലാത്തവനെ പൂജിച്ചാലോ, അര്ഹനെ പൂജിക്കാതിരിക്കുകയോ ചെയ്താല്, വലിയ പാപം ഉണ്ടാകും; ഇതില് സംശയമില്ല. ദുഷ്ടരുടെ അനുമതി നിലനില്ക്കുമ്പോഴും, നല്ലവരെ അവഗണിക്കുമ്പോഴും, ദേവതകളുടെ ശിക്ഷ ഉടന് ഭയാനകമായി വരും. ഈശ്വരനെ, ഭൂതങ്ങളുടെ അധിപനെ, ആരും ആദരിക്കേണ്ടവനെ, നീ എങ്ങനെ പൂജിക്കാതെ ഇരിക്കുന്നു?” ദധീചി വീണ്ടും പറഞ്ഞു: “എനിക്ക് ത്രിശൂലവും ജടയും ഉള്ള പതിനൊന്ന് രുദ്രര് ഉണ്ട്; മറ്റൊരു മഹാദേവനെ അറിയുന്നില്ല. ഈ യജ്ഞത്തില് രുദ്രനെ പൂജിക്കാതെ, മറ്റു ദേവതകളെ ആദരിച്ചാലും, അതിന്റെ ഗുണം എന്താണ്, രാജാ? അവന് അക്ഷരനായ അധിപനാണ്, ബ്രഹ്മ, വിഷ്ണു, മഹേശ്വരന് എന്നിവരുടെ സ്രഷ്ടാവാണ്; ബ്രഹ്മയില് നിന്ന് ഭൂതഗണങ്ങള് വരെ എല്ലാവരും അവന്റെ സേവകരാണ്. അവന് പഞ്ചഭൂതങ്ങളില് നിന്നും വ്യക്തിയില് നിന്നും അതീതനാണ്; സത്യദര്ശികളായ യോഗികളും മഹർഷിമാരും അവനെ ചിന്തിക്കുന്നു.” ഇങ്ങനെ, ദക്ഷയജ്ഞത്തില് ദേവതകളുടെ യോഗം, ദേവിയുടെ ക്രോധം, ശിവന്റെ ശാപം, ദക്ഷന്റെ പുനര്ജനനം, യജ്ഞത്തില് മഹേശ്വരന് സൃഷ്ടിച്ച തടസ്സം എന്നിവ, ശാസ്ത്രം വിശദമായി വിവരിക്കുന്നു.