ആ ദേവി, തനിക്കു തുല്യമായി ദീപ്തിയുള്ള ഒരു ശക്തിയെ തൻ眉ക്കിടയിൽ നിന്നു സൃഷ്ടിച്ചു. ആ ശക്തിയെ കണ്ടശേഷം, ദേവതകളിൽ പരമനായ ഹരൻ, ഹര്ഷത്തോടെ പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് അവളോടു പറഞ്ഞു: "ബ്രഹ്മാവിനെ തപസ്സോടെ ആരാധിച്ചുകൊൾക; അവന്റെ ആഗ്രഹം നിറവേറ്റുക." പരമേശ്വരന്റെ ആജ്ഞ കേട്ട ദേവി, വിനയത്തോടെ തലകുനിച്ച് അതു അംഗീകരിച്ചു. ബ്രഹ്മാവിന്റെ വചനപ്രകാരമാണ്, ആ ദേവി ബ്രഹ്മാവിന്റെ തുല്യമായ അതുല്യശക്തിയെ ബ്രഹ്മാവിന് സമർപ്പിച്ച്, ദക്ഷന്റെ പുത്രിയായി ജനിച്ചു. ദേവി ബ്രഹ്മാവിന്റെ ശരീരത്തിൽ പ്രാവേശിച്ചു; അതിനുശേഷം ബ്രഹ്മാവ് അവിടെയില്ലാതായി. അന്നുമുതൽ ലോകത്തിൽ സ്ത്രീപുരുഷസമാഗമത്തിലൂടെ സന്താനോൽപ്പാദനം ആരംഭിച്ചു. ബ്രാഹ്മണശ്രേഷ്ഠനേ, അതിനുശേഷം സകല ജീവികളുടെ സൃഷ്ടി ഈ സമാഗമത്തിലൂടെ നടക്കുവാൻ തുടങ്ങി. ബ്രഹ്മാവിനും അതിലേറെ സന്തോഷവും തൃപ്തിയും ലഭിച്ചു. ദേവിയുടെ ഈ ശക്തിയുടെ ഉത്ഭവം, പുണ്യവർദ്ധകവും ശ്രവ്യവും ആയ ഈ കഥ ഞാൻ വിശദമായി പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു. ദേവിയുടെ ശക്തിയുടെ ഉത്ഭവം ആരെങ്കിലും പ്രതിദിനം ശ്രവിച്ചോ പാരായണം ചെയ്തോ എങ്കിൽ, എല്ലാ പുണ്യവും, ഭാഗ്യശാലിയായ പുത്രന്മാരും അവനു ലഭിക്കും. ഇങ്ങനെ, പരമമായ ശാശ്വതശക്തി പ്രാപിച്ച പ്രജാപതി, സംയോജനത്തിലൂടെ പുത്രന്മാരെ സൃഷ്ടിക്കാനാഗ്രഹിച്ച് തയാറായി. അവൻ സ്വയം അത്ഭുതകരമായ ഒരു സ്ത്രീയായി മാറി; അർദ്ധം പുരുഷനായി. ആ സ്ത്രീഭാഗത്തിൽ നിന്നാണ് ശതരൂപ ജനിച്ചത്. ബ്രഹ്മാവ് വിരാജിനെ സൃഷ്ടിച്ചു; അവൻ അർദ്ധം പുരുഷനായി, ആദിമനുവായ സ്വായംഭുവമനുവായി അറിയപ്പെടുന്നു. ആ ദേവി ശതരൂപ, കഠിനതപസ്സുകൾ അനുഷ്ഠിച്ച്, മഹത്വം നിറഞ്ഞ മനുവിന്റെ ഭാര്യയായി. ശതരൂപയാൽ, പ്രിയവ്രതനും ഉത്താനപാദനും എന്ന രണ്ടു പുത്രന്മാർ ജനിച്ചു; അവർ പുത്രന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠന്മാരായിരുന്നു. അവളിൽ നിന്ന് രണ്ട് പ്രസിദ്ധയായ പുത്രിമാർ ജനിച്ചു—അകുതി, പ്രസൂതി എന്നാണ് അവരെ അറിയപ്പെടുന്നത്. സ്വായംഭുവമനു പ്രസൂതിയെ ദക്ഷനു നൽകി; പ്രജാപതി അകുതിയെ രുചിക്കു നൽകി. അകുതിയിൽ നിന്ന്, രുചിക്ക് മനസ്സിൽ നിന്നു യജ്ഞനും ദക്ഷിണയും എന്ന ധാർമ്മിക ദമ്പതികൾ ജനിച്ചു; ലോകം അവരാൽ നിലനിൽക്കുന്നു. ദക്ഷപ്രഭു ഇരുപത്തിനാലു പുത്രിമാരെ ജനിപ്പിച്ചു. ശ്രദ്ധ, ലക്ഷ്മി, ധൃതി, പുഷ്ടി, തുഷ്ടി, മേധ, ക്രിയ, ബുദ്ധി, ലജ്ജ, വപു, ശാന്തി, സിദ്ധി, കീർത്തി—ഇവ പതിമൂന്ന്. ധർമൻ ഇവരെ ഭാര്യകളായി സ്വീകരിച്ചു; ശേഷിച്ച പതിനൊന്ന്, കനിവുള്ള കണ്ണുകളുള്ള യുവതികൾ, ശേഷിച്ചു. അവർ: ഖ്യാതി, സത്യാർത്ഥ, സംഭൂതി, സ്മൃതി, പ്രീതി, ക്ഷമ, സന്നതി, അനസൂയ, ഊർജ, സ്വാഹ, സ്വധ. പ്രശസ്തരായ മഹർഷിമാർ, ഖ്യാതിയുടേയും മറ്റ് പുത്രിമാരുടേയും വിവാഹം കഴിച്ചു; ഇവരിൽ നിന്നാണ് കാമനു തുടങ്ങി യശസിൽ അവസാനിക്കുന്ന പതിമൂന്ന് പുത്രന്മാർ ജനിച്ചത്. ധർമ്മനിൽ നിന്ന് ശ്രദ്ധ മുതലായ പുത്രിമാർ ജനിച്ചു; അധർമ്മനിൽ നിന്ന് ഹിംസയുടെ വംശത്തിൽ നിന്ന് ദു:ഖത്തിൽ അവസാനിക്കുന്നവർ ജനിച്ചു. നികൃതി മുതലായവരിൽ നിന്ന് അധർമ്മസംയുക്തമായ പുത്രന്മാർ ജനിച്ചു; അവരുടെ ഭാര്യകളും പുത്രന്മാരും ക്രമമില്ലാതെ ജനിച്ചു. ഇങ്ങനെ, ഈ തമസിക സൃഷ്ടി, ധർമ്മം അധിഷ്ഠിതമായി, ഉദിച്ചു. ദക്ഷന്റെ പുത്രിയായ സതി, രുദ്രന്റെ പ്രിയപ്പെട്ടവളായിരുന്നു. ഭർത്താവിന്റെ അപമാനത്തെ കാരണം, അവൾ ദക്ഷയിൽ നിന്നു ലഭിച്ച ശരീരം ഉപേക്ഷിച്ചു; ദക്ഷനെയും അവന്റെ ഭാര്യയെയും ബന്ധുക്കളെയും അവൾ ശപിച്ചു. പിന്നീട്, അവൾ മേനയുടെയും ഹിമവാന്റെയും പുത്രിയായി ജനിച്ചു. സതിയെ, തനിക്കു തുല്യമായ തേജസ്സുള്ളവളെന്നു കണ്ട രുദ്രൻ, അവളെ തനിക്കു ഭാര്യമാക്കി സ്വീകരിച്ചു. അതുപോലെ, അനേകം മറ്റ് സൃഷ്ടികളും ബ്രഹ്മാവ് സൃഷ്ടിച്ചു. ഭൃഗുവിനും ഖ്യാതിക്കും ലക്ഷ്മി ജനിച്ചു; അവളാണ് നാരായണന്റെ പ്രിയപ്പെട്ടവൾ. ധാതാവും വിധാതാവും മനുവിന്റെ ചക്രങ്ങളെ നിലനിര്ത്തുന്നു; അവരുടെ പുത്രന്മാരും മക്കളുമാണ് നൂറുകളും ആയിരങ്ങളും. ഭൃഗുവിന്റെ ഈ സന്തതികൾ സ്വായംഭുവമനുവിന്റെ അന്തരാളത്തിൽ ഉണ്ടായിരുന്നവരായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു. മരീചിയിൽ നിന്ന് സംഭൂതി ജനിച്ചു; അവളിൽ നിന്ന് പൗർണമാസ ജനിച്ചു. പ്രസിദ്ധമായ നാല് പുത്രിമാർ അവർക്കുണ്ടായിരുന്നു; അവരുടെ സന്തതിയിൽ നിന്നാണ് അനേകം പുത്രന്മാരുള്ള കശ്യപ ജനിച്ചത്. അംഗിരസിന്റെ ഭാര്യ സ്മൃതി, അഗ്നിധ്രനും ശരഭനും എന്ന രണ്ട് പുത്രന്മാരെയും നാലു പുത്രിമാരെയും പ്രസവിച്ചു. അവരുടെ പുത്രന്മാരും മക്കളും അനന്തമായ എണ്ണം ഉണ്ടായിരുന്നു. പൃതി, പുലസ്ത്യന്റെ ഭാര്യ, ദന്തോഗ്നിയെ പ്രസവിച്ചു; അവൻ മുൻജന്മത്തിൽ യോഗ എന്നായിരുന്നു, സ്വായംഭുവാന്തരത്തിൽ. അവന്റെ വംശത്തിൽ നിന്നുള്ളവരെ പൗലസ്ത്യർ എന്നു വിളിക്കുന്നു. ക്ഷമ, പുലഹായ്ക്ക് പുത്രന്മാരെ ജനിപ്പിച്ചു; അവർ: കര്ദമ, സൂരി, സഹിഷ്ണു—മൂവരും ത്രയീ അഗ്നികളിൽ തുല്യപ്രഭയുള്ളവർ. ക്രതുവിന്റെ ഭാര്യ സന്നതിയിൽ നിന്ന് ക്രതുവിനോട് തുല്യമായ പുത്രന്മാർ ജനിച്ചു; അവരുടെ ഭാര്യമാരും പുത്രന്മാരും എല്ലാം ബ്രഹ്മചാരികളായവരാണ്. ഇവരെ അറുപതിനായിരം വാലഖില്യർ എന്ന് ഓർക്കപ്പെടുന്നു; അവർ സൂര്യനെ ചുറ്റി, അനുരോറയ്ക്ക് മുമ്പിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നു. അനസൂയ, അത്രിയുടെ ഭാര്യ, അഞ്ചു അത്രേയന്മാരെയും ശൃതി എന്ന പുത്രിയെയും പ്രസവിച്ചു; അവൾ ശംഖപാദിന്റെ മാതാവാണ്. സത്യനേത്ര, ഹവ്യ, അപോമൂർത്തി, ശനൈശ്ചര, സോമ—ഇവയാണ് അത്രേയന്മാരെന്നു പ്രശസ്തി. അത്രി വംശജരുടെ പുത്രന്മാരും മക്കളും, സ്വായംഭുവമനുവിന്റെ കാലഘട്ടത്തിൽ, നൂറുകളും ആയിരങ്ങളും കഴിഞ്ഞുപോയിട്ടുണ്ട്. ഊർജയിൽ നിന്ന് വസിഷ്ഠനു ഏഴു പുത്രന്മാർ ജനിച്ചു; അവരുടെ മൂത്ത സഹോദരി പുണ്ഡരികയാണ്, സുന്ദരിയായവൾ. ഇങ്ങനെ, ദേവിയുടെയും മഹർഷിമാരുടെയും വംശാവലികൾ, ഈ സൃഷ്ടികഥയിൽ അർത്ഥവത്തായി നിരന്തരം വികസിച്ചുപോയി.