ശിവപുരാണമ്

ദേവതകൾക്കും അഗമ്യമായ അതി പരമമായ സ്വഭാവം അവളുടേതാണ്; അവൾ സകല ലോകങ്ങളുടെയും അധിപതിയാണ്, ഭിന്നയാണെങ്കിലും തന്റെ ഭർത്താവിന്റെ ശരീരത്തിൽ നിന്നാണ് അവളുടെ ഉദ്ഭവം. സർവജ്ഞയായും സർവവ്യാപിയായും സൂക്ഷ്മയായും സത്താസത്ത്വ വ്യത്യാസങ്ങളിൽ നിന്നുമുൽക്കളഞ്ഞവളായ ആ പരമേശ്വരിയെ, ലോകങ്ങളുടെയെല്ലാം മഹാദേവിയെ, വീരാട് തന്റെ തേജസ്സാൽ ലോകമെല്ലാം പ്രകാശിപ്പിക്കുന്ന ആ പരമശക്തിയെ ദർശിച്ച്, അവളോടു നമസ്കരിച്ച് ഭക്തിപൂർവ്വം പ്രാർത്ഥിച്ചു. “ദേവീ, ലോകങ്ങളുടെ സാരമായ നീയാണ് ദൈവം എന്നിൽ നിന്നു സൃഷ്ടിച്ചതും, ഭവങ്ങളുടെയും സൃഷ്ടിയിൽ നിയുക്തനായി ഞാൻ ലോകം മുഴുവൻ സൃഷ്ടിക്കുന്നു. ദേവീ, ദേവന്മാരെയും മറ്റുള്ളവരെയും ഞാൻ മനസ്സിൽ നിന്നു സൃഷ്ടിച്ചുവെങ്കിലും, അവർ ആവർത്തിച്ച് സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടിട്ടും വളർച്ചയിലേക്കു കടക്കാറില്ല. പരമസൃഷ്ടി തത്ത്വപ്രകാരം അവരെ ദ്വന്ദ്വരൂപത്തിൽ മാത്രം ഉത്പാദിപ്പിച്ചിട്ടുള്ളതിനാൽ, എന്റെ സകല സന്തതികളെയും വളർത്താൻ ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. നിന്നിൽ നിന്നു സ്ത്രീവർഗ്ഗം ഇതുവരെ ഉദ്ഭവിച്ചിട്ടില്ല; അതിനാൽ ഒരു സ്ത്രീവർഗ്ഗത്തെ സൃഷ്ടിക്കാൻ എനിക്ക് ശേഷിയില്ല. സകലശക്തികളും നിന്നിൽ നിന്നാണ് ഉത്ഭവിക്കുന്നത്; അതുകൊണ്ട് നീ എവിടെയും എല്ലാവർക്കും ശക്തി നൽകുന്നവളാണ്. നീയേയ്ക്ക് മാത്രം ഞാൻ പ്രാർത്ഥിക്കുന്നു, വരദായിനിയായ ദേവി, മായാദേവി, ദേവതകളുടെ അധിപതി, ജംഗമ-അജംഗമങ്ങളുടെയെല്ലാം വർദ്ധനവിനായി, നിന്റെ അംശംകൊണ്ടു. ഡക്ഷന്റെ മകളായി, എന്റെ മകനായ ഡക്ഷന്റെ പുത്രിയായി നീ ജനിക്കണമെന്നു ബ്രഹ്മാവ്, ബ്രഹ്മതത്ത്വത്തിന്റെ ഉറവിടം, ദേവിയെ അഭ്യർത്ഥിച്ചു. ദേവി തന്റെ വദനമദ്ധ്യത്തിൽ നിന്നു സ്വയത്തേജസ്സുള്ള ഒരു ശക്തിയെ സൃഷ്ടിച്ചു. അവളെ കണ്ടു ദേവദേവനായ പരമേശ്വരൻ ഹരൻ, സ്നേഹപൂർവ്വം പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു: ‘ബ്രഹ്മാവിനെ തപസ്സോടെ ആരാധിച്ച് അവന്റെ ആഗ്രഹം നിറവേറ്റുക.’ പരമേശ്വരന്റെ ആജ്ഞ സ്വീകരിച്ച് ദേവി തലകുനിച്ച് സമ്മതിച്ചു. ബ്രഹ്മാവിന്റെ വചനപ്രകാരം, ദേവി അതുല്യമായ ആ ശക്തിയെ—ബ്രഹ്മസ്വരൂപമായതിനെ—ബ്രഹ്മാവിന് അർപ്പിച്ചു, പിന്നീട് ഡക്ഷന്റെ മകളായി അവൾ ജനിച്ചു. അതിനുശേഷം ദേവി ദൈവത്തിന്റെ ശരീരത്തിൽ പ്രവേശിച്ചു; ദൈവം അപ്രത്യക്ഷനായി. അന്ന് മുതലാണ് ലോകത്തിൽ സ്ത്രീകളോടുള്ള ഭോഗം സ്ഥാപിതമായത്. അതിനുശേഷം, മഹർഷികളേ, ഭവങ്ങളുടെ സൃഷ്ടി സംയോജനത്തിലൂടെ മാത്രമായാണ് നടക്കുന്നത്; ബ്രഹ്മാവിനുതാനും സന്തോഷവും തൃപ്തിയും ലഭിച്ചു. ഇങ്ങനെ ദേവിയുടെ ശക്തിയുടെ ഉദ്ഭവം, സകലപുണ്യവർദ്ധകവും ശ്രവ്യവുമായ ഈ കഥ, ഭവസൃഷ്ടിയുടെ വിവരണത്തിനു ശേഷം ഞാൻ പറഞ്ഞു. ഈ ദേവി ശക്തിയുടെ ഉദ്ഭവം ദിവസേനയൊന്നു പാരായണം ചെയ്യുന്നവൻ സകലപുണ്യങ്ങളും പ്രാപിച്ചും, നല്ല പുത്രന്മാരെയും നേടും. ഇങ്ങനെ, പരമമായ, ശാശ്വതമായ ശക്തി പ്രാപിച്ച ശേഷം, പ്രജാപതി സംയോജനത്തിലൂടെ സന്തതികളെ സൃഷ്ടിക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ചു. അവൻ തന്നെയാണ് അത്ഭുതകരമായ ഒരു സ്ത്രീയായി മാറുകയും, അർദ്ധം പുരുഷനായി നിലകൊള്ളുകയും ചെയ്തു; സ്ത്രീഭാഗത്തിൽ നിന്നാണ് ശതരൂപ ജനിച്ചത്. ബ്രഹ്മാവ് വീരാജിനെ സൃഷ്ടിച്ചു; അവൻ അർദ്ധം പുരുഷനായി, ആദ്യസ്വയംഭുവു മനുവായി അറിയപ്പെടുന്നു. ആ ശതരൂപ ദേവി, കഠിനതപസ്സു ചെയ്ത ശേഷം, മഹത്വം നിറഞ്ഞ മനുവിന്റെ ഭാര്യയായി. ശതരൂപയിൽ നിന്ന് രണ്ട് പുത്രന്മാർ ജനിച്ചു—പ്രിയവ്രതനും ഉത്താനപാദനും, ഉത്തമ പുത്രന്മാർ. അവൾക്ക് രണ്ട് പ്രശസ്തിയുള്ള പുത്രിമാരും ഉണ്ടായി; അവരിൽ നിന്നാണ് ഈ ഭവങ്ങൾ ജനിച്ചത്—ഒരാളാണ് ആകൂതി, മറ്റാളാണ് പ്രസൂതി. സ്വയംഭുവൻ പ്രസൂതിയെ ഡക്ഷന് നൽകിയപ്പോൾ, പ്രജാപതി ആകൂതിയെ രുചിക്ക് നൽകി. ആകൂതിയിൽ നിന്നു, രുചിക്ക് മനസ്സിൽ നിന്നു, ധാർമ്മികമായ ഒരു ദമ്പതികൾ ജനിച്ചു—യജ്ഞനും ദക്ഷിണയും—ലോകം ഇവരാൽ നിലനിൽക്കുന്നു. ഡക്ഷൻ, പ്രജാപതി, ഇരുപത്തിയൊന്ന് പുത്രിമാരെ ജനിപ്പിച്ചു. ശ്രദ്ധ, ലക്ഷ്മി, ധൃതി, പുഷ്ടി, തുഷ്ടി, മേധ, ക്രിയ, ബുദ്ധി, ലജ്ജ, വപു, ശാന്തി, സിദ്ധി, കീർത്തി—ഇവയാണ് പതിമൂന്ന് പേർ. ധർമദേവൻ, ഭാര്യകൾക്കായി, ഡക്ഷന്റെ പുത്രിമാരെ സ്വീകരിച്ചു; ശേഷിച്ച പതിനൊന്ന്, കന്യാകളാണ്—ഖ്യാതി, സത്യാർത്ഥ, സംഭൂതി, സ്മൃതി, പ്രীতি, ക്ഷമ, സന്നതി, അനസൂയ, ഉർജ്ജ, സ്വാഹ, സ്വധ. ഭൃഗു, ശർവ, മരീചി, അങ്കിരസ്, പുലഹ, ക്രതു, പുലസ്ത്യ, അത്രി, വശിഷ്ഠ, പാവക, പിതൃകൾ—ഈ മഹർഷികൾ പ്രശസ്തിയുള്ള ഈ പുത്രിമാരെ വിവാഹം ചെയ്തു. അവരിൽ നിന്നും, കാമം മുതൽ യശസ്സുവരെ പതിമൂന്ന് പുത്രന്മാർ ജനിച്ചു. ധർമദേവനിൽ നിന്നാണ് ശ്രദ്ദ മുതലായ പുത്രിമാർ ജനിച്ചത്; അധർമ്മനിൽ നിന്ന് ഹിംസയുടെ വംശത്തിൽ നിന്ന് ദുഃഖത്തിൽ അവസാനിക്കുന്നവരും ജനിച്ചു. നികൃതി മുതലായവരിൽ നിന്നാണ് അധർമ്മചിഹ്നമുള്ള പുത്രന്മാർ ജനിച്ചത്; അവരുടെ ഭാര്യമാരും പുത്രന്മാരും എല്ലാം ക്രമമില്ലാത്തവരായി പറയുന്നു. ഇങ്ങനെ, ഈ തമോഗുണത്തിൽ നിന്നുള്ള സൃഷ്ടി, ധർമ്മത്താൽ നിയന്ത്രിക്കപ്പെട്ട് ഉത്ഭവിച്ചു; ഡക്ഷന്റെ മകളും രുദ്രന്റെ പ്രിയയുമായവൾ സതിയായിരുന്നു. ഭർത്താവിന്റെ അപമാനത്തെ തുടർന്ന്, അവൾ ഡക്ഷനിൽ നിന്നുള്ള ശരീരം ഉപേക്ഷിച്ചു; ഡക്ഷനെയും ഭാര്യയെയും ബന്ധുക്കളെയും അവൾ ശപിച്ചു. പിന്നീട് അവൾ മേനയുടെ മകളും ഹിമവാൻ പർവ്വതത്തിന്റെ മകളും ആയി ജനിച്ചു; സതിയെ, തനിക്കു തുല്യമായ തേജസ്സുള്ളവളായി രുദ്രൻ കണ്ടു, അവളെ സ്വന്തം ഭാര്യയായി സ്വീകരിച്ചു. ഇങ്ങനെ, മുമ്പ് പറഞ്ഞതുപോലെ, അനേകം മറ്റുള്ളവരെയും സൃഷ്ടിച്ചു; ഭൃഗുവിനും ഖ്യാതിക്കും ലക്ഷ്മി ജനിച്ചു, അവൾ നാരായണന്റെ പ്രിയയാണ്. ധാതാവും വിധാതാവും മനുവിന്റെ ചക്രങ്ങൾ നിലനിർത്തുന്നു; അവരിൽ നിന്ന് നൂറുകണക്കിന് പുത്രന്മാരും മരുമക്കളും ജനിച്ചു. ഭൃഗുവിന്റെ എല്ലാ സന്തതികളും സ്വയംഭുവ മനുവിന്റെ അന്തരത്തിൽ ഉണ്ടായിരുന്നവരായി കണക്കാക്കുന്നു; മരീചിയിൽ നിന്ന് സംഭൂതി ജനിച്ചു, അവളിൽ നിന്ന് പൗർണമാസ ജനിച്ചു. അവരിൽ നിന്ന് നാലു പ്രശസ്തിയുള്ള പുത്രിമാർ ജനിച്ചു; അവരുടെ വംശത്തിൽ നിന്നാണ് അനേകം പുത്രന്മാരുള്ള കശ്യപൻ ജനിച്ചത്.