ശിവപുരാണമ്

ഈ മഹത്തായ ദൈവം, തന്റെ ശരീരത്തിൽ നിന്നു തന്നെ ബ്രഹ്മാവിനെയും വിഷ്ണുവിനെയും സൃഷ്ടിച്ചവനാണ്. അവൻ എപ്പോഴും അവരുടേയും ലോകത്തിന്റെയും ക്ഷേമം ഉറപ്പാക്കുന്ന അധിപതിയാണ്. എന്നാൽ, ആദികാലത്തെ പുണ്യവാനായ രുദ്രൻ, ശംഭു, ജനനമില്ലാത്ത ബ്രഹ്മാവിന്റെ പുത്രനായി എങ്ങനെ ജനിച്ചു? അതുപോലെ, പ്രജാപതിയും വിഷ്ണുവും പരസ്പരം രുദ്രനിൽ നിന്നു, ഒരാളിൽ നിന്നു മറ്റൊരാൾ രൂപം കൊണ്ടതാണെന്നു മുമ്പ് ഞങ്ങൾ കേട്ടിട്ടുണ്ട്. എന്നാൽ, സകല ജഡജജന്തുക്കളുടെയും കാരണമായ ഈ രണ്ടുപേരും ഗുണപ്രധാനങ്ങളായി പരസ്പരം എങ്ങനെ ഉത്ഭവിച്ചു? നിങ്ങൾക്ക് ചോദിക്കാത്തതോ കേൾക്കാത്തതോ ഒന്നുമില്ല; ഭാഗ്യവാനായ ഭഗവാന്റെ ഭക്തനായ ശിഷ്യനായി നിങ്ങൾ എല്ലാം ഓർത്തിരിക്കുന്നു. അതിനാൽ, ബ്രഹ്മാവായ സർവ്വവ്യാപിയായവൻ മഹർഷികൾക്ക് പറഞ്ഞതുപോലെ സത്യം ഞങ്ങൾക്കു പറയൂ; ഞങ്ങൾ വിശ്വാസത്തോടെ ഭഗവാന്റെ മഹത്വകര്മ്മങ്ങൾ കേൾക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. നിങ്ങൾ ചോദിച്ച ഈ ചോദ്യം വളരെ ഉചിതമാണ്, ജ്ഞാനത്തിൽ പാടവമുള്ള ബ്രാഹ്മണന്മാരേ; ഇതേ ചോദ്യം പണ്ടേ എന്റെ മുത്തശ്ശനോടും ചോദിച്ചിരുന്നു. അതിനാൽ, രുദ്രൻ എങ്ങനെയാണ് ഉത്ഭവിച്ചത്, ബ്രഹ്മാവും വിഷ്ണുവും എങ്ങനെയാണ് പരസ്പരം വീണ്ടും ജനിക്കുന്നത് എന്നതും ഞാൻ ഇനി വിശദീകരിക്കാം. ഈ മൂവരും മഹാദേവനിൽനിന്ന് നേരിട്ട് ജനിച്ചവരാണ്; സൃഷ്ടി, സംരക്ഷണം, സംഹാരം എന്നിവയുടെ കാരണങ്ങളാണ് ഇവർ; ചലനസ്ഥിരജഗത്തിന്റെ മൂലകാരണങ്ങളാണ്. പരമാധിപത്യവും പരമേശ്വരനിൽ നിന്നുള്ള പ്രചോദനവും അവർക്കുണ്ട്; അവരവരുടെ കര്‍ത്തവ്യങ്ങൾ നിർവഹിക്കാൻ അവർ എപ്പോഴും ശേഷിയുള്ളവരാണ്. പിതാവ് (മഹാദേവൻ) പണ്ടേ ഇവരെ അവരവരുടെ കര്‍മ്മങ്ങളിൽ നിയോഗിച്ചു: ബ്രഹ്മാവിനെ സൃഷ്ടിക്കാനായി, ഹരിയെ സംരക്ഷിക്കാൻ, രുദ്രനെ സംഹാരത്തിനായി. എന്നാൽ, പരസ്പരം മുന്നേറ്റം നേടാൻ ആഗ്രഹിച്ചും, പരസ്പരസ്പർധയാൽ അവർ തങ്ങളുടെ പിതാവായ പരമേശ്വരനെ തപസ്സിലൂടെ പ്രസാദിപ്പിച്ചു. അതുവഴി, പരമേശ്വരന്റെ അനുഗ്രഹത്തോടെ, രുദ്രൻ ഒരു прошл കല്പയിൽ ബ്രഹ്മാവിനെയും നാരായണനെയും സൃഷ്ടിച്ചു. മറ്റൊരു കല്പയിൽ, ബ്രഹ്മാവാണ് രുദ്രനെയും വിഷ്ണുവിനെയും സൃഷ്ടിച്ചത്; വീണ്ടും, ഭാഗ്യവാനായ വിഷ്ണുവാണ് രുദ്രനെയും ബ്രഹ്മാവിനെയും സൃഷ്ടിച്ചത്. വീണ്ടും ബ്രഹ്മാവാണ് നാരായണനെ സൃഷ്ടിച്ചത്; വീണ്ടും ബ്രഹ്മാവിനെ ഭഗവാൻ സൃഷ്ടിച്ചു; അങ്ങനെ ഓരോ കല്പയിലും ബ്രഹ്മാവും വിഷ്ണുവും മഹേശ്വരനും ഉത്ഭവിക്കുന്നു. അവർ പരസ്പരം ഒരാളിൽ നിന്നു മറ്റൊരാൾ ജനിക്കുന്നു; ഓരോ കല്പാവസാനത്തെയും സംഭവങ്ങളെക്കുറിച്ച് മഹർഷികൾ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. അവരുടെ ശക്തി പരസ്പരം ഒരാളിൽ നിന്നു മറ്റൊരാളിലേക്ക് ഒഴുകുന്നതായാണ് വിശേഷിപ്പിക്കുന്നത്; ഈ അത്ഭുതകരമായ കഥ പുണ്യവും പാപം നീക്കുന്നതുമായതാണെന്ന് കേൾക്കൂ. ആ കല്പയിൽ, ബ്രഹ്മാവിന്റെ തത്പുരുഷ സൃഷ്ടിയിൽ, മെഘവാഹന കല്പത്തിൽ, നാരായണനെന്ന പേർ ലഭിച്ചു. ദൈവീയമായ ആയിരം വർഷങ്ങൾക്കു മേഘമായി ഭൂമിയെ ചുമന്നവനായിരുന്നു അദ്ദേഹം; ലോകഗുരുവായ വിഷ്ണുവിന്റെ അവസ്ഥ നിരീക്ഷിച്ചു. സകലത്തിന്റെയും ആത്മാവായ അദ്ദേഹം, ശിവനിൽ നിന്നു അക്ഷയമായ ശക്തി ലഭിച്ചു; അതുപോലെ, ഭാഗ്യവാനായ വിഷ്ണുവാണ് ലോകസ്രഷ്ടാവിനോടൊപ്പം സർവ്വം സൃഷ്ടിച്ചത്. വിഷ്ണുവിന്റെ ആ മഹിമ കണ്ട ബ്രഹ്മാവ് അവനാൽ തന്നെ സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടു. അതിൽ അസൂയകൊണ്ടു നിറഞ്ഞു, ബ്രഹ്മാവ് ചിരിച്ചു പറഞ്ഞു: “പോകൂ, വിഷ്ണുവേ, നിന്റെ സൃഷ്ടിയുടെ കാരണമെനിക്ക് മനസ്സിലായി; ഞങ്ങളിലുമേറെ വലുതായവൻ ഒരാളുണ്ട്—അവൻ രുദ്രൻ തന്നെയാണ്, ഇതിൽ സംശയമില്ല.” “ആ ഭഗവാൻ ഭഗവാന്റെ അനുഗ്രഹത്താൽ, നീ ആദ്യ സ്രഷ്ടാവും സംരക്ഷകനുമാണ്. ഞാനും തപസ്സിലൂടെ ദേവതകളുടെ നേതാവായ രുദ്രനെ ആരാധിക്കും; നിനക്കൊപ്പം ഞാൻ ലോകം മുഴുവൻ സൃഷ്ടിക്കും, ഇതിൽ സംശയമില്ല.” ഇങ്ങനെ, വിഷ്ണുവോട് പറഞ്ഞ്, കമലത്തിൽ ജനിച്ച ബ്രഹ്മാവ് തപസ്സിലൂടെ ശങ്കരനെ പ്രാപിച്ചു. “ദേവദേവാ, ലോകനാഥാ, മഹാനാഥാ, നിന്റെ ഇടതുവശത്തിൽ നിന്ന് വിഷ്ണുവും, വലതുവശത്തിൽ നിന്ന് ഞാനും ജനിച്ചു. എനിക്കൊപ്പം അച്യുതൻ ലോകം മുഴുവൻ സൃഷ്ടിച്ചു; ഞാൻ അസൂയകൊണ്ടു അവനെ നിരസിച്ചു, നിന്റെ ശക്തിയിൽ ആശ്രയിച്ചാണ്. എന്റെ സ്വഭാവം കൊണ്ടാണ് എനിക്ക് മേല്പ്പാട് ഇല്ലാത്തത്; ഇതാണ് സത്യം, മഹാനാഥാ, കാരണം ഞങ്ങൾ രണ്ടുപേരും നിന്നിൽ നിന്നാണ് ഉദ്ഭവിച്ചത്, ഞങ്ങൾ ഒരുപോലെയാണ്. മുമ്പ് ഭക്തിയോടെ അവനു നീ അനുഗ്രഹിച്ചതുപോലെ, ശങ്കരാ, അതൊക്കെയും എനിക്ക് ലഭിക്കട്ടെ.” ഇങ്ങനെ ബ്രഹ്മാവ് അപേക്ഷിച്ചപ്പോൾ, ഭഗവാനായ ഭഗനിന്റെ കണ്ണ് നശിപ്പിച്ചവൻ, കാരുണ്യസാഗരനായ ശിവൻ, അവനും എല്ലാം അനുഗ്രഹിച്ചു. അങ്ങനെ, സർവ്വാത്മഭാവം ഭഗവാനിൽ നിന്ന് ലഭിച്ച ബ്രഹ്മാവ് ഉടൻ പരമപുരുഷനെ കാണാൻ പുറപ്പെട്ടു. പാലാഴിയിലെ വിശുദ്ധ വാസസ്ഥലത്ത്, സൂര്യപ്രഭയോടെ തിളങ്ങുന്ന, സ്വർണ്ണവും രത്നങ്ങളും അലങ്കരിച്ച ദിവ്യമായ മനസ്സിൽ സൃഷ്ടിച്ച മന്ദിരത്തിൽ, അനന്തശയനായ, കമലനയനായ, നാലുചിറകുള്ള, മഹാസുന്ദരശരീരിയായ, എല്ലാ അലങ്കാരങ്ങളും ധരിച്ച വിഷ്ണുവിനെ അവൻ കണ്ടു. ശംഖവും ചക്രവും കൈവശം വച്ച, സൗമ്യസ്വഭാവമുള്ള, ചന്ദ്രപ്രഭയുള്ള മുഖം, വക്ഷസ്സിൽ ശ്രീവത്സചിഹ്നം, മൃദുലമായ പുഞ്ചിരിയോടെ ദയാപൂർണ്ണനായ ദൈവം. ഭൂമിയുടെ സുന്ദരമായ കമലഹസ്തങ്ങൾ സ്പർശിച്ചിട്ടു ചുവന്ന പാദങ്ങൾ, പാലാഴിയുടെ അമൃതത്തിൽ വിശ്രമിച്ചപോലെ, യോഗനിദ്രയിൽ കിടക്കുന്ന അവസ്ഥയിൽ. അന്ധകാരത്തിൽ, അവൻ കാലരുദ്രനാണ്; രജനിയിൽ സ്വർണ്ണത്തിൽ നിന്ന് ജനിച്ചവൻ; ശുദ്ധിയിൽ സർവ്വവ്യാപിയായ വിഷ്ണു; പരത്വത്തിൽ മഹേശ്വരൻ. ആ പരമപുരുഷനെ കണ്ട ബ്രഹ്മാവ് ധൈര്യത്തോടെ പറഞ്ഞു: “നീ എന്നെ ഒരിക്കൽ സ്വയം ലയിച്ചപോലെ, ഞാൻ നിന്നെ ലയിപ്പിക്കും, വിഷ്ണുവേ!” ഈ വാക്കുകൾ കേട്ട്, ഉണർന്ന്, മഹാബാഹുവായ വിഷ്ണു ബ്രഹ്മാവിനെ നോക്കി അല്പം പുഞ്ചിരിച്ചു. അപ്പോൾ തന്നെ, മഹാത്മാവായ ബ്രഹ്മാവ് വിഷ്ണുവിനെ ലയിപ്പിച്ചു; ഉടൻ തന്നെ ബ്രഹ്മാവിന്റെ കണ്പിള്ളകളിൽനിന്ന് വിഷ്ണു വീണ്ടും effortlessly ഉത്ഭവിച്ചു. അപ്പോൾ തന്നെ, ചന്ദ്രാലങ്കൃതനായ ഭാഗ്യവാൻ ഭഗവാൻ, ഇരുവരെയും സാക്ഷി ചെയ്യാൻ രൂപം എടുത്തു, യഥാർത്ഥത്തിൽ അവൻ രൂപാതീതനാണ്.