ശിവപുരാണമ്

സൃഷ്ടിയെ വീണ്ടും ആരംഭിക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ച ബ്രഹ്മാവ് അതിവിശിഷ്ടമായ തപസ്സിൽ മുഴുകി. അതിനിടെ, ആ തപസ്സിന്റെ ഫലമായി ഒന്നും പിറവിയില്ല. ദീർഘകാലം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ, അത്യന്തം ദുഃഖം അനുഭവിച്ച ബ്രഹ്മാവിന് ക്രോധം ഉണർന്നു; ആ ക്രോധം പിടിച്ചെടുക്കുമ്പോൾ, അദ്ദേഹത്തിന്റെ കണ്ണുകളിൽ നിന്ന് കണ്ണീരിന്റെ തുള്ളികൾ വീണു. ആ കണ്ണീരിന്റെ തുള്ളികളിൽ നിന്ന് പ്രേതങ്ങൾ എന്ന പേരിൽ ജീവികൾ ജനിച്ചു. അവയെ കണ്ട ബ്രഹ്മാവ് തന്റെ തന്നെ പ്രവർത്തിയിൽ അസന്തോഷം അനുഭവിച്ചു. ആ അസന്തോഷവും ക്രോധവും ചേർന്ന് ബ്രഹ്മാവിന് ശക്തമായ മയക്കം പിറവിയാക്കി; ക്രോധത്തിന്റെ ഭാരം കൊണ്ടു, ജീവശക്തി നഷ്ടപ്പെട്ട് അദ്ദേഹം ബോധരഹിതനായി. അപ്പോൾ, ജീവശക്തിയുടെ അധിപനായ രുദ്രൻ, നീലയും ചുവപ്പും നിറമുള്ള, മഹത്തായ കൃപയോടെ ബ്രഹ്മാവിന്റെ വായിൽ നിന്ന് പ്രത്യക്ഷമായി. ആ പരമോന്നതൻ താനേ പത്തായി വിഭജിച്ചു, ഒറ്റയായും നിലകൊണ്ടു. അങ്ങനെ പത്തായി ഒറ്റയായും രൂപംകൊണ്ട ആ മഹാത്മാക്കളെ രുദ്രൻ അഭിസംബോധന ചെയ്തു: "നിങ്ങൾ എന്റെ സൃഷ്ടിയാണ്, പ്രിയങ്ങളേ, ലോകങ്ങൾക്ക് ഉപകാരത്തിനായി; അതുകൊണ്ട് എല്ലാ ജീവികളുടെ നിലനില്പിനും ക്ഷേമത്തിനും — ജീവികളുടെ തുടർച്ചയ്ക്കായി ക്ഷീണമില്ലാതെ പരിശ്രമിക്കുക." അങ്ങനെ ഉപദേശിച്ചപ്പോൾ, ആ രുദ്രന്മാർ കരഞ്ഞുകൊണ്ട് എല്ലാ ദിശകളിലേക്കും ഓടി. അവരുടെ കരയലും ഓടലും കൊണ്ടാണ് അവർ 'രുദ്രൻമാർ' എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നത്; രുദ്രന്മാർ തന്നെയാണ് ജീവശക്തികൾ, ആ ജീവശക്തികൾ മഹാത്മാക്കളാണ്. അപ്പോൾ, മരിച്ചുപോയ ബ്രഹ്മാവിന്, പരമോന്നത compassionate മഹേശ്വരൻ, ബ്രഹ്മാവിന്റെ പുത്രൻ, ജീവശക്തികൾ വീണ്ടും നൽകുന്നു. ജീവശക്തികൾ തിരിച്ചെത്തിയതിൽ സന്തോഷം നിറഞ്ഞ മുഖത്തോടെ രുദ്രൻ, സർവ്വാധിപതിയായ ബ്രഹ്മാവിനോട് ഉത്തമമായ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു: "ഭയപ്പെടുത്തേണ്ട, ഭയപ്പെടുത്തേണ്ട, മഹാഭാഗ്യവാനേ, വിരിഞ്ചേ, ലോകങ്ങളുടെ ഗുരുവേ; ഞാൻ തന്നെ നിന്നെ ജീവശക്തികൾ പുനഃസ്ഥാപിച്ചു — സന്തോഷത്തോടെ എഴുന്നേൽക്കു, ധർമ്മവാനേ." ആ മനോഹര വാക്കുകൾ കേട്ട്, സ്വപ്നത്തിൽ അനുഭവിച്ചപോലെ ബ്രഹ്മാവ്, വിടരുന്ന തളിരുകളെപ്പോലെ ദീപ്തമായ കണ്ണുകൾ കൊണ്ട് ഹരനെ നോക്കി. ജീവശക്തി തിരിച്ചെത്തിയ ബ്രഹ്മാവ്, കൈകൾ ചേർത്ത്, സ്നേഹപൂർവ്വം, ഗംഭീരമായ ശബ്ദത്തിൽ രുദ്രനോട് പറഞ്ഞു: "നിന്റെ ദർശനം കൊണ്ട് എന്റെ മനസ്സ് സന്തോഷം അനുഭവിക്കുന്നു; നീ ആരാണ്, സർവ്വരൂപിയായ, പതിനൊന്ന് ഭാഗങ്ങളുള്ളവനായി ഇവിടെ നിലകൊള്ളുന്നത്?" ആ ചോദ്യം കേട്ട മഹേശ്വരൻ, ദേവതകളുടെ അധിപൻ, ബ്രഹ്മാവിനെ സ്നേഹപൂർവ്വം തൊട്ടുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു: "എന്നെ പരമാത്മാവായി അറിഞ്ഞു, ഞാൻ നിന്റെ പുത്രനായി വന്നിരിക്കുന്നു; ഈ പതിനൊന്ന് രുദ്രന്മാർ നിന്നെ സംരക്ഷിക്കാൻ വന്നിരിക്കുന്നു. അതിനാൽ, എന്റെ കൃപയാൽ ഈ ശക്തമായ മയക്കം വിട്ട്, പഴയപോലെ ഉണർന്നു, വീണ്ടും സൃഷ്ടി നടത്തേണ്ടതാണ്." അങ്ങനെ അനുഭവിച്ച ബ്രഹ്മാവ്, മനസ്സിൽ സന്തോഷം നിറച്ച്, സർവ്വജിവാത്മാവായി, പരമോന്നതനായ രുദ്രനെ എട്ട് ശ്ലോകങ്ങൾകൊണ്ടു വിവിധസ്തുതികൾ അർപ്പിച്ചു: "സൂര്യന്റെ പ്രകാശംപോലുള്ള രുദ്രനേ, നമസ്കാരം; ജലവും രസവും ഉള്ള ഭവദേവനേ, ഭൂമിയിലുള്ള ശര്വനേ, നന്ദിയേ, സുരഭിയേ, ഞാൻ വന്ദനം ചെയ്യുന്നു. സ്പർശം സ്വഭാവമായ വസവനേ, പ്രാണികളുടെ അധിപനേ, അതിശയ പ്രകാശമുള്ളവനേ, ഭയാനകവനേ, ആകാശരൂപനേ, ശബ്ദമാത്രമായവനേ, നമസ്കാരം. യജ്ഞക്കാരനായ ഭയാനകവനേ, മഹാദേവനേ, സോമനേ, അമരത്വരൂപനേ, ഞാൻ നമസ്കരിക്കുന്നു." ഇങ്ങനെ മഹാദേവനെ വാഴ്ത്തിയ ബ്രഹ്മാവ്, ലോകങ്ങളുടെ പിതാവായി, വിനയപൂർവ്വം അർപ്പണവാക്കുകൾ പറഞ്ഞ്, രുദ്രനോട് അഭിസംബോധന ചെയ്തു: "ഭഗവനേ, കാലത്തിന്റെ അധിപനേ, എന്റെ പുത്രനേ, മഹാദേവനേ, നീ എന്റെ ശരീരത്തിൽ നിന്ന് സൃഷ്ടിക്കായി ജനിച്ചു, കാമദേവനെ നശിപ്പിച്ചവനായി. അതിനാൽ, സർവ്വലോകങ്ങളുടെ അധിപനേ, ഞാൻ ഈ മഹാസൃഷ്ടിയിൽ മുഴുകുമ്പോൾ, എവിടെയും നീ എന്നെ സഹായിക്കണം; ഈ ജീവികളെ നീ സൃഷ്ടിക്കണം." ഈ വാക്കുകൾ കേട്ട്, ത്രിപുരസംഹാരിയായ രുദ്രൻ ശുദ്ധിയിലായി, ശങ്കരൻ 'തതസ്തു' എന്ന് സമ്മതിച്ചു. അതിനുശേഷം സന്തോഷത്തോടെ ബ്രഹ്മാവ് രുദ്രനെ ആദരിച്ച്, അദ്ദേഹത്തിന്റെ അനുമതി ലഭിച്ച ശേഷം, മറ്റ് ജീവികളെ സൃഷ്ടിച്ചു. ബ്രഹ്മാവ്, മനസ്സിൽ നിന്നു തന്നെ, മരീചി, ഭൃഗു, അംഗിരസ്, പുലസ്ത്യ, പുലഹ, ക്രതു, ദക്ഷ, അത്രി, വസിഷ്ഠ — ഇവരെ സൃഷ്ടിച്ചു; അതിന് മുമ്പ്, ധർമ്മവും സംकल्पവും സൃഷ്ടിച്ചു. ഇങ്ങനെ, രുദ്രനോടൊപ്പം ബ്രഹ്മാവിന്റെ പതിനൊന്ന് പുത്രന്മാർ ആദിമഗൃഹസ്ഥരായി അറിയപ്പെടുന്നു. അവരിൽ നിന്ന് ദ്വാദശ വംശങ്ങൾ ജനിച്ചു; ദേവതകളോടും, അനേകം സന്തതികളോടും, യജ്ഞങ്ങളോടും, മഹർഷികളാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടവ. അതിനുശേഷം, ദേവതകൾ, അസുരർ, പിതൃകൾ, മനുഷ്യർ എന്ന നാലു വിഭാഗങ്ങളും രുദ്രനോടൊപ്പം സൃഷ്ടിക്കുവാൻ ബ്രഹ്മാവ് ആഗ്രഹിച്ചു; ജലത്തിൽ ആ നിയമം സ്ഥാപിച്ചു. സൃഷ്ടിക്കുവാൻ ബ്രഹ്മാവ് തന്റെ മനസ്സിൽ ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിച്ച്, തന്റെ തന്നെ ശരീരത്തിൽ നിന്ന്-mouth-ൽ നിന്ന് ദേവതകളും, പിതൃകളും സൃഷ്ടിച്ചു. അരയിടയിൽ നിന്ന് അസുരന്മാരെ, താഴെയുള്ള ഭാഗങ്ങളിൽ നിന്ന് മനുഷ്യരെ; ഉരുവിൽ നിന്ന്, വിശപ്പിന്റെ ഭാവത്തിൽ നിന്ന്, രാക്ഷസന്മാർ ജനിച്ചു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ പുത്രന്മാർ, അകൃത്യവും രാജസ്സും നിറഞ്ഞവരും, ശക്തരും, രാത്രിയിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നവരും, സർപ്പന്മാർ, യക്ഷന്മാർ, പ്രേതങ്ങൾ, ഗന്ധർവന്മാർ എന്നിവയും ജനിച്ചു. തന്റെ പ羽ം നിന്ന് പക്ഷികളെ, നെഞ്ചിൽ നിന്ന് പറക്കുന്ന ജീവികളെ, വശങ്ങളിൽ നിന്ന് സർപ്പങ്ങളെ സൃഷ്ടിച്ചു. കാലിൽ നിന്ന് കുതിരകൾ, ആനകൾ, ശരഭങ്ങൾ, കാട്ടുപോത്തുകൾ, മാൻ എന്നിവയും ജനിച്ചു. മുടിയിൽ നിന്ന് ഔഷധികൾ, ഫലങ്ങൾ, വേരുകൾ; ഗായത്രി, ഋക്, ത്രയീ സാമം, രഥാന്തരവും. വായിൽ നിന്ന് ആദ്യം അഗ്നിഷ്ടോമ യജ്ഞം, യജുസ്, തൃഷ്ടുബ് ചന്ദസ്സ്, പതിനഞ്ചു ഭാഗങ്ങളുള്ള സ്തോമം സൃഷ്ടിച്ചു. വായിൽ നിന്ന് ബ്രഹത്സാമം, ഉക്തം, സാമഗാനങ്ങൾ, ജഗതീ ചന്ദസ്സ്, പതിനേഴു ഭാഗങ്ങളുള്ള സ്തോമം. പടിഞ്ഞാറ് മുഖത്തിൽ നിന്ന് വൈരൂപ്യ, അതിരാത്ര, ഇരുപത്തൊന്ന് അഥർവം, ആപ്തോര്യാമ യജ്ഞം സൃഷ്ടിച്ചു. ഇങ്ങനെ, ബ്രഹ്മാവിന്റെ തപസ്സും, രുദ്രന്റെ കൃപയും, മഹാദേവന്റെ അനുഗ്രഹവും ചേർന്ന് ലോകങ്ങളുടെ സൃഷ്ടി വിപുലമായി പകർന്നു.