ശിവപുരാണമ്

സൃഷ്ടിയുടെ മഹത്വം വിവരിക്കുന്ന ഈ പ്രത്യക്ഷമായ കഥയിൽ, ആദ്യം സൃഷ്ടിയിലെ എല്ലാ ശക്തികളും, സാധനകളും, പരിപൂരണമെന്നു പറയുന്നവയും, സ്വത്തായിപ്പെടാതെ, വീണ്ടും പങ്കിടുന്നതിലേക്ക് തന്നെ തിരികെയെത്തുന്നു. ഭൂതങ്ങൾ, അതായത് ഭൂതാദികളിൽ തുടങ്ങുന്ന ജീവികൾ, ഭക്ഷണത്തിനും, അച്ചാരമില്ലായ്മക്കും പ്രതിനിധികളായി വിവരിക്കപ്പെടുന്നു. മഹത്തത്ത്വത്തിൽ നിന്നുള്ള ആദ്യ സൃഷ്ടി ബ്രഹ്മാവിനെയാണ്—പരമേശ്വരനായി അറിയപ്പെടുന്നവനെ—ഉണ്ടാക്കിയത്. രണ്ടാമത്തെ സൃഷ്ടി സൂക്ഷ്മഭൂതങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള ഭൗതിക സൃഷ്ടിയാണ്; മൂന്നാമത്തേത് ഇന്ദ്രിയങ്ങളിൽ നിന്നു ഉദിച്ച ഇന്ദ്രിയസൃഷ്ടി. ഈ പ്രകൃതിസൃഷ്ടികൾ എല്ലാം ബുദ്ധിയില്ലാതെ സ്വാഭാവികമായി സംഭവിച്ചു; നാലാമത്തെ പ്രധാന സൃഷ്ടി ജഡസൃഷ്ടിയാണ്, അതായത് ചലനമില്ലാത്തയവ. അങ്ങനെയാണ് പ്രകൃതിയുടെ സൃഷ്ടി പൂര്‍ത്തിയാകുന്നത്. അനുയോജ്യമായ ഒഴുകലുള്ള സൃഷ്ടി, അഥവാ തിരിചിറക്കമുള്ള സൃഷ്ടി, അഞ്ചാമത്തേതാണ്—അത് പശുക്കളുടെ സൃഷ്ടി. മേലോട്ടുള്ള ഒഴുകലുള്ള സൃഷ്ടി ആറാമത്തേതാണ്, അതാണ് ദൈവിക സൃഷ്ടി. പിന്നെ താഴോട്ടുള്ള ഒഴുകലുള്ള സൃഷ്ടി ഏഴാമത്തേതാണ്, അത് മനുഷ്യസൃഷ്ടി. എട്ടാമത്തെ സൃഷ്ടി കൃപാസൃഷ്ടി, ഒൻപതാമത്തേത് ബാലസൃഷ്ടി എന്നാണറിയപ്പെടുന്നത്. ആദിയിലെ മൂന്നു സൃഷ്ടികളും സ്വാഭാവികവും ബുദ്ധിയില്ലാത്തതുമാണ്; പ്രധാന സൃഷ്ടിയിൽ തുടങ്ങുന്ന അഞ്ചു സൃഷ്ടികൾ ബുദ്ധിയോടെ, പരിഷ്കൃതമായവയായി മുന്നോട്ട് പോവുന്നു. ഈ ഘട്ടത്തിൽ, ബ്രഹ്മാവ് തന്റെ മനസ്സിൽ നിന്ന് സമാനരായ സനന്ദൻ, സനക, സനാതന എന്നീ ജ്ഞാനികളെ സൃഷ്ടിച്ചു. ബ്രഹ്മാവ് മുമ്പ് ഋഭുവിനെയും സനത്കുമാരനെയും സൃഷ്ടിച്ചു; ഇവർ എല്ലാവരും യോഗികളായി, രാഗദ്വേഷരഹിതരായി അറിയപ്പെടുന്നു. അവരുടെ മനസ്സ് പരമേശ്വരനിൽ ലീനമായതിനാൽ സൃഷ്ടിയിലേക്കുള്ള ആകർഷണം അവർക്കുണ്ടായില്ല. സനകാദികൾ സൃഷ്ടിയിൽ അനാസക്തരായി വിട്ടുപോയപ്പോൾ, ബ്രഹ്മാവ് വീണ്ടും സൃഷ്ടിക്കുവാൻ ആഗ്രഹിച്ചു, അതിനായി മഹത്തായ തപസ്സിൽ ഏർപ്പെട്ടു. എന്നാൽ, ആ തപസ്സിനിടയിൽ ഒന്നും ഉദിച്ചില്ല. നാളുകളായി ഒന്നുമില്ലാത്തതിൽ വിഷമിച്ച ബ്രഹ്മാവിൽ ക്രോധം ഉണർന്നു; ആ ക്രോധത്തിൽ നിന്ന് കണ്ണുനീർ തുള്ളികൾ വീണു. ആ കണ്ണുനീർ തുള്ളികളിൽ നിന്ന് പ്രേതങ്ങൾ എന്നറിയപ്പെടുന്ന ജീവികൾ ജനിച്ചു. അവയെ കണ്ടു ബ്രഹ്മാവ് തനിക്കുതന്നെ അസന്തോഷം തോന്നി. അങ്ങനെയുള്ള ദുഃഖത്തിലൂടെ, ക്രോധവും വിരക്തിയും ചേർന്ന് ശക്തമായ വിറയലിൽ ബ്രഹ്മാവ് വീണു. അത്രത്തോളം ക്രോധത്തിൽ ആഴപ്പെട്ടപ്പോൾ, പ്രാണനും വിട്ടുപോയി. അപ്പോൾ, പരമേശ്വരന്റെ വായിൽ നിന്ന്, നീലയും ചുവപ്പും കലർന്ന വർണ്ണത്തിൽ, അതുല്യമായ കൃപയോടെ, ജീവന്റെ ദൈവമായ രുദ്രൻ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു. രുദ്രൻ, സ്വയം പതിനൊന്നായി വിഭജിച്ച്, ഒറ്റയാളായും പതിനൊന്നായും, മഹാത്മാക്കളെ അഭിസംബോധന ചെയ്തു: "നിങ്ങളെ ഞാൻ ലോകഹിതത്തിനായി സൃഷ്ടിച്ചിരിക്കുന്നു. അതിനാൽ, എല്ലാ ജീവികളുടെയും നിലനില്പിനും ക്ഷേമത്തിനും, ക്ഷീണമില്ലാതെ പരിശ്രമിക്കുക." അങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ, അവർ കരഞ്ഞ് എല്ലാ ദിശകളിലേക്കും ഓടി. അവരുടെ ഈ കരച്ചിലും ഓടലും കൊണ്ടാണ് അവർക്ക് 'രുദ്രന്മാർ' എന്ന പേര് ലഭിച്ചത്. ഈ രുദ്രന്മാരാണ് പ്രാണന്മാർ; ആ പ്രാണന്മാരാണ് മഹാത്മാക്കൾ. പിന്നീട്, മരിച്ചുപോയ ബ്രഹ്മാവിന്, പരമേശ്വരനായ മഹേശ്വരൻ, കരുണയോടെ, വീണ്ടും പ്രാണൻ നൽകി. പ്രാണം തിരിച്ചു കിട്ടിയതിൽ ആനന്ദത്തോടെ രുദ്രൻ ബ്രഹ്മാവിനോട് പറഞ്ഞു: "ഭയപ്പെടേണ്ട, ഭയപ്പെടേണ്ട, മഹാഭാഗ്യവാനായ വിരിഞ്ചേ, ലോകങ്ങളുടെ ഗുരുവേ! ഞാൻ നിന്നിൽ പ്രാണൻ മടക്കി നൽകി—സന്തോഷത്തോടെ എഴുന്നേൽക്കൂ." ഈ മനോഹരമായ വാക്കുകൾ കേട്ട ബ്രഹ്മാവ്, സ്വപ്നത്തിൽ അനുഭവിച്ചപോലെ, പുഷ്പിച്ച താമരപൂവുപോലുള്ള കണ്ണുകളാൽ ഹരനെ നോക്കി. പ്രാണൻ തിരിച്ചു ലഭിച്ച ബ്രഹ്മാവ്, കൈകൂപ്പി, മൃദുവായ ആഴമുള്ള ശബ്ദത്തിൽ രുദ്രനോടു പറഞ്ഞു: "നിന്റെ ദർശനത്തിൽ എന്റെ മനസ്സ് സന്തോഷം നിറയുന്നു; നീ ആരാണ്, ഈ വിശ്വരൂപത്തിൽ പതിനൊന്ന് രൂപങ്ങളായി ഇവിടെ നിലകൊള്ളുന്നത്?" അതുകേട്ട്, ദേവാദിദേവനായ മഹേശ്വരൻ, ബ്രഹ്മാവിനെ സ്നേഹപൂർവ്വം സ്പർശിച്ച് പറഞ്ഞു: "നിനക്ക് പുത്രനായി വന്ന പരമാത്മാവാണ് ഞാൻ; ഈ പതിനൊന്ന് രുദ്രന്മാരും നിന്നെ സംരക്ഷിക്കാൻ വന്നവരാണ്. അതിനാൽ, എന്റെ കൃപയാൽ ഈ ശക്തമായ വിറയൽ ഉപേക്ഷിച്ച്, മുമ്പുപോലെ ഉണരുക; വീണ്ടും സൃഷ്ടിക്ക് നീ തയാറാകണം." ഇങ്ങനെ അനുഗ്രഹം ലഭിച്ച ബ്രഹ്മാവ് ഹർഷത്തോടെ മനസ്സിൽ സന്തോഷം നിറഞ്ഞു; വിശ്വാത്മാവ് പരമേശ്വരനെ എട്ടു ശ്ലോകങ്ങളാൽ വിവിധ വന്ദനങ്ങളോടെ സ്തുതിച്ചു: "സൂര്യനോടു തുല്യമായ പ്രഭയുള്ള, ഭവനായ ദേവനേ, ജലസാരമായ ഭാവനേ, ഭൂമിരൂപിയായ ശര്വനേ, നന്ദിയേ, സുരഭിയേ, ഞാൻ നമസ്കരിക്കുന്നു. സ്പർശരൂപിയായ വാസവനായ പ്രഭുവേ, ജ്വലിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന ദീപ്തിമാനായ ദേവനേ, ഭയാനകനായവനേ, ആകാശരൂപിയായവനേ, ശബ്ദമായവനേ, നമസ്കാരം. ഉഗ്രനായ, ഉഗ്രരൂപിയായ, യാഗികനായി നിലകൊള്ളുന്ന മഹാദേവനേ, സോമനായ, അമരമായ രൂപനായവനേ, നമസ്കാരം." ഇങ്ങനെ മഹാദേവനെ സ്തുതിച്ച ബ്രഹ്മാവ്, ലോകപിതാവായ പരമേശ്വരനോടു വിനയപൂർവ്വം പറഞ്ഞു: "ഹേ ഭാഗ്യവാനേ, കാലത്തിന്റെ അധിപതിയായ എന്റെ പുത്രനേ, കാമദേവനെ നശിപ്പിച്ചവനേ, സൃഷ്ടിക്കുവാൻ നീ എന്റെ ശരീരത്തിൽ നിന്നു ഉദിച്ചവനാണ്. എനിക്ക് ഈ മഹാസൃഷ്ടിയിൽ ഏർപ്പെടേണ്ടതായതിനാൽ, നീ എവിടെയും എന്നെ സഹായിക്കണം; നീയും ഈ ജീവികളെ സൃഷ്ടിക്കണം." ഇങ്ങനെ ബ്രഹ്മാവിന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ടശേഷം, ത്രിപുരസംഹാരിയായ രുദ്രൻ ശുദ്ധിയായി; ശംകരൻ 'തീർത്ഥം' എന്നു സമ്മതിച്ചു. അതിനുശേഷം സന്തോഷത്തോടെ ബ്രഹ്മാവ് രുദ്രനെ ആദരിച്ചു, അവനാൽ അനുമതി ലഭിച്ച ശേഷം മറ്റു ജീവികളും സൃഷ്ടിച്ചു. ബ്രഹ്മാവ് മനസ്സിൽ നിന്ന് മരീചി, ഭൃഗു, അങ്കിരസ്, പുലസ്ത്യ, പുലഹ, ക്രതു, ദക്ഷ, അത്രി, വസിഷ്ഠ—ഇവരെ സൃഷ്ടിച്ചു; അവർക്കുമുമ്പായി ധർമ്മനെയും സംകല്പത്തെയും സൃഷ്ടിച്ചു. ഇങ്ങനെ, ഈ പന്ത്രണ്ട് പുത്രന്മാരും രുദ്രനും ചേർന്ന്, ആദ്യ ഗൃഹസ്ഥരായി അറിയപ്പെടുന്നു. അവരിൽ നിന്ന് പന്ത്രണ്ട് വംശങ്ങൾ ഉദിച്ചു; അവ ദൈവികവും, ദേവസംഘങ്ങളാലും, സന്താനസമൃദ്ധിയാലും, യാഗാചാരങ്ങളാലും, മഹർഷിമാരാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടവയുമാണ്.