ശിവപുരാണമ്

മഹർഷിമാർ സത്യത്തെ അറിഞ്ഞ്, ഈ പുരാണം പതിനെട്ട് രൂപങ്ങളിൽ ഉപദേശിച്ചു — ചിലത് മഹത്തായതും ചിലത് സംക്ഷിപ്തവുമാണ്. അവയിൽ പ്രധാനപ്പെട്ടവയായി ബ്രഹ്മ, പദ്മ, വൈഷ്ണവ, ശൈവ, ഭാഗവത, ഭവിഷ്യ, നാരദീയ, മാർകണ്ടേയ എന്നീ പുരാണങ്ങൾ നിലകൊള്ളുന്നു. ഇതിനു പുറമെ അഗ്നേയ, ബ്രഹ്മവൈവർത്ത, ലൈംഗ, വരാഹ, സ്കന്ദ, വാമന, കൂർമ്മ, മത്സ്യ, ഗരുഡ എന്നീ പുരാണങ്ങളും ഉൾപ്പെടുന്നു. ബ്രഹ്മാണ്ഡ പുരാണവും ഈ ശ്രേണിയിൽ ഉൾക്കൊള്ളപ്പെടുന്നു. ഇതാണ് പുരാണങ്ങളുടെ പരിശുദ്ധമായ ക്രമം. ഇവയിൽ ശൈവപുരാണം നാലാമത്തേതാണ്, അതാണ് എല്ലാ ലക്ഷ്യങ്ങളും സാധിപ്പിക്കുന്നത്. ശൈവപുരാണം ഒരു ലക്ഷം ശ്ലോകങ്ങൾ അടങ്ങിയതും, പന്ത്രണ്ടു സംഹിതകളായി വിഭജിച്ചതുമാണ്. ഈ മഹത്തായ ഗ്രന്ഥം ഭഗവാൻ ശിവൻ തന്നെയാണ് രചിച്ചത്; അതിൽ ധർമ്മം ഉറപ്പാക്കിയിരിക്കുന്നു. അവിടെ ഉപദേശിച്ചിരിക്കുന്ന ധർമ്മം അനുസരിച്ചാൽ, മോക്ഷം ആഗ്രഹിക്കുന്ന എല്ലാ മൂന്ന് വർണ്ണജാതികളിലേക്കുമുള്ള ജനങ്ങൾ ശിവനിൽ അഭയം പ്രാപിക്കണം. ദേവന്മാർക്കു പോലും മോക്ഷം ലഭിക്കുന്നത് ശിവഭക്തിയിലൂടെയാണ്; മറ്റെന്തിനാലും അല്ല. ഇപ്പോൾ ഞാൻ ഈ ശൈവപുരാണത്തിന്റെ വിഭജനങ്ങൾ വെളിപ്പെടുത്തുന്നു; ഇത് വേദങ്ങൾക്കനുസൃതമായതാണെന്ന് പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. അവയാണ്: വിദ്യേശ്വര സംഹിത, റൗദ്ര സംഹിത, ഉത്തമമായ വൈനായക സംഹിത, ഔമ സംഹിത, മാതൃപുരാണം, അതുപോലെ രുദ്ര ഏകാദശകം, കൈലാസം, ശതരുദ്രം, സഹസ്രകോടിരുദ്രം, വായവീയ സംഹിത. ധർമ്മപുരാണം എന്നതും ഇതിൽ ഉൾപ്പെടുന്നു. ഇതാണ് പന്ത്രണ്ടു സംഹിതകളുടെ ക്രമം. വിദ്യേശ്വരത്തിൽ പത്തായിരം ശ്ലോകങ്ങളുണ്ട്. റൗദ്രം, വൈനായകം, ഔമം, മാതൃക എന്നുപറയപ്പെടുന്ന സംഹിതകൾ ഓരോന്നിലും എട്ടായിരം ശ്ലോകങ്ങളുണ്ട്; പതിമൂന്നാമത്തേതിൽ പതിമൂന്നായിരം ശ്ലോകങ്ങൾ. രുദ്ര ഏകാദശകം, കൈലാസം എന്നിവയിൽ ഓരോന്നിലും ആറായിരം ശ്ലോകങ്ങൾ; ശതരുദ്രത്തിൽ മൂവായിരം; കോടിരുദ്രം അതിന് പിന്നാലെ. സഹസ്രകോടിരുദ്രം എല്ലാം അറിയുന്ന ജ്ഞാനത്തോടെ, പതിനൊന്നായിരം ശ്ലോകങ്ങൾ കൂടി ഒൻപതിനായിരം കൂടി ചേർന്ന് അടങ്ങിയിരിക്കുന്നു. ഉത്തമമായ വായവീയത്തിൽ നാലായിരം ശ്ലോകങ്ങൾ; ധർമ്മപുരാണത്തിൽ പന്ത്രണ്ടായിരം ശ്ലോകങ്ങൾ. ഇങ്ങനെ ശാഖകളായി വിഭജിച്ച ശൈവപുരാണം ഒരു ലക്ഷം ശ്ലോകങ്ങൾ അടങ്ങിയതാണെന്ന് പറയുന്നു. ഇത് വേദങ്ങളുടെ സാരവും, ഭോഗവും മോക്ഷവും നൽകുന്നതുമാണ്. വ്യാസൻ അതിനെ ഇരുപത്തിനാലായിരം ശ്ലോകങ്ങളായി സംക്ഷിപ്തമാക്കി; അവയിൽ നാലാമത്തേതാണ് ശൈവപുരാണം, ഏഴു സംഹിതകളായി വിഭജിച്ചിരിക്കുന്നു. അവയിൽ ഒന്നാമത്തേതാണ് വിദ്യേശ്വര സംഹിത, രണ്ടാം രുദ്രസംഹിത, മൂന്നാമത്തേതാണ് ശതരുദ്രം, നാലാമത്തേതാണ് കോടിരുദ്രം. അഞ്ചാമത്തേതാണ് ഔമ, ആറാമത്തേതാണ് കൈലാസ സംഹിത, ഏഴാമത്തേതാണ് വായവീയ സംഹിത. വിദ്യേശ്വരത്തിൽ രണ്ടായിരം ശ്ലോകങ്ങൾ, റൗദ്രത്തിൽ അയ്യായിരത്തി അഞ്ഞൂറ്, മൂന്നാമത്തേതിൽ രണ്ടായിരത്തി മുപ്പത്. ശതരുദ്രവും കോടിരുദ്രവും ഓരോന്നിലും രണ്ടായിരത്തി ഇരുന്നൂറ്; ഔമത്തിൽ ആയിരം; കൈലാസത്തിൽ ആയിരത്തി നാൽപ്പത്തിയെട്ട്; വായവീയത്തിൽ ആയിരത്തി നാൽപ്പത്തിരണ്ട്. ഇങ്ങനെ സംഖ്യാനുസരണം, ഏറ്റവും പരിശുദ്ധമായ ശിവപുരാണം നാലായിരം ശ്ലോകങ്ങൾ അടങ്ങിയതാണെന്ന് പറയുന്നു. വായവീയപുരാണവും നാലായിരം ശ്ലോകങ്ങൾ അടങ്ങിയിരിക്കുന്നു; അതിനെ ഞാൻ ഇനി നിങ്ങൾക്കു പറയാം, അതിന് രണ്ടു ഭാഗങ്ങളുണ്ട്. ഈ പരമശാസ്ത്രം വേദങ്ങളെ അറിയാത്തവർക്കോ, വിശ്വാസമില്ലാത്തവർക്കോ, പുരാണങ്ങളെ അറിയാത്തവർക്കോ പറയരുത്. പരിശോധിച്ച ശിഷ്യന്, ധാർമ്മികനും, അസൂയയില്ലാത്തവനും, ശിവഭക്തനും, ശിവധർമ്മം അനുസരിക്കുന്നവനും മാത്രമേ ഇത് ഉപദേശിക്കാവൂ. അതുല്യപ്രഭയുള്ള മഹാവ്യാസർക്ക് വന്ദനം; അവിടുത്തെ കൃപകൊണ്ട് പുരാണസമാഹാരം എന്നിൽ നിലകൊള്ളുന്നു. പഴയൊരു കാലഘട്ടം കഴിഞ്ഞ്, പുതിയൊരു യುಗം ആരംഭിച്ചപ്പോൾ, സൃഷ്ടികർമ്മം ആരംഭിച്ചു. സമൂഹം സ്ഥാപിതമായി, ജനങ്ങൾ ഉണർന്നു. ആറ് വിഭാഗങ്ങളായി മഹർഷിമാർ പരസ്പരം ചർച്ച നടത്തി. അവരുടെ ഇടയിൽ വലിയൊരു വാദം ജനിച്ചു: "ഇതാണ് പരമം", "അത് അല്ല" എന്നിങ്ങനെ. പരമസത്യം നിർണയിക്കാൻ അത്യന്തം ദുഷ്കരമായതിനാൽ, അവിടുത്തെ തീർച്ചയൊന്നും വന്നില്ല. അവർ അക്ഷരമായ സ്രഷ്ടാവായ ബ്രഹ്മാവിനെ കാണാൻ പോയി. അവിടുത്തെ ഭഗവാൻ ബ്രഹ്മാവിനെ ദേവന്മാരും അസുരന്മാരും സ്തുതിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു. ദേവന്മാരും അസുരന്മാരും നിറഞ്ഞ, സിദ്ധരും ചാരണരും സംഭാഷണം നടത്തി, യക്ഷന്മാരും ഗന്ധർവന്മാരും സേവിച്ച, മനോഹരവും രമണീയവുമായ മേരുപർവ്വതത്തിന്റെ ശിഖരത്തിൽ ആയിരുന്നു ബ്രഹ്മാവ്. പക്ഷികളുടെ കൂട്ടം നിലവിളിച്ച, രത്നങ്ങളും പവഴും അലങ്കരിച്ച, കാനനങ്ങളും ഗുഹകളും മലവെള്ളച്ചാട്ടങ്ങളും കൊണ്ടു ഭംഗിയാർന്നതുമായ ആ പ്രദേശം. അവിടെ ബ്രഹ്മാവനം എന്ന കാട്, വിവിധ മൃഗങ്ങളാൽ നിറഞ്ഞത്, പത്തു യോജന വീതിയിലും നൂറ് യോജന നീളത്തിലും വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നു. ആ കാവിൽ മധുരവും ശുദ്ധവുമായ വെള്ളം നിറഞ്ഞ മനോഹരമായ ഒരു തടാകവും, പുഷ്പിച്ച വൃക്ഷങ്ങൾക്കും മദമുള്ള തേനീച്ചകൾക്കും ഇടയിൽ അത്തരം മനോഹാരിതയും കാണാം. അവിടെ, ഉദയസൂര്യനെപ്പോലെ പ്രകാശിക്കുന്ന മഹത്തായ ഒരു നഗരം നിലകൊള്ളുന്നു. ശക്തിയുള്ള, അഭിമാനമുള്ള ദൈത്യന്മാരും ദാനവന്മാരും രാക്ഷസന്മാരും താമസിക്കുന്ന നഗരം. ഉരുക്കിയ സ്വർണ്ണത്തിൽ നിർമ്മിച്ച ഉയർന്ന മതിലുകളും ഗോപുരങ്ങളും, നൂറുകണക്കിന് പ്രാകാരങ്ങളും മാളികകളും ഗോപുരങ്ങളും പ്രധാനവീഥികളും കൊണ്ട് അലങ്കൃതമായത്. അതിലെ ഭംഗിയാർന്ന രത്നങ്ങളാൽ ആകാശത്തെ സ്പർശിക്കുന്നതുപോലെയാണ്. അനേകം ഭവനങ്ങൾ കൊണ്ട് അതിജ്വലിച്ചിരിക്കുന്നു. അവിടെ സകലഭൂതങ്ങളുടെ കർത്താവായ ബ്രഹ്മാവ്, തന്റെ സഭയോടൊപ്പം വസിക്കുന്നു. അവിടേക്ക് എത്തിയ മഹർഷിമാർ, ലോകത്തിന്റെ ആദിപിതാവായ മഹാത്മാവിനെ നേരിട്ട് ദർശിച്ചു. മഹർഷിമാരും ദേവന്മാരും, ദൈവർഷിമാരുടെ കൂട്ടത്തിൽ, പവിഴംപോലെ കാന്തിയുള്ള, എല്ലാ അലങ്കാരങ്ങളിലും അണിഞ്ഞുനിൽക്കുന്ന ബ്രഹ്മാവിനെ കണ്ടു.