ശിവപുരാണമ്

പരമേശ്വരിയായ പാർവതിദേവിയേ, രുദ്രാക്ഷത്തിന്റെ മഹത്വത്തെക്കുറിച്ച് ശിവൻ പറഞ്ഞത് ഇങ്ങനെ ആണു്: പതിനൊന്ന് മുഖമുള്ള രുദ്രാക്ഷം, രുദ്രനോടൊപ്പം ധരിച്ചാൽ, ധാരാളമായ വിജയം എല്ലായിടത്തും ലഭിക്കും. പന്ത്രണ്ടു് മുഖമുള്ള രുദ്രാക്ഷം തലയിൽ ധരിക്കണം; അതിൽ പന്ത്രണ്ടു് ആദിത്യന്മാരും സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു. പതിമൂന്ന് മുഖമുള്ള രുദ്രാക്ഷം വിശ്വദേവന്മാരെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; അതു് ധരിക്കുന്നവന് എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും, ഭാഗ്യവും, മംഗളവും ലഭിക്കും. പതിനാലു് മുഖമുള്ള രുദ്രാക്ഷം പരമശിവനാണ്; അതു് ഭക്തിയോടെ തലയിൽ ധരിച്ചാൽ എല്ലാ പാപങ്ങളും നശിക്കും. ഇങ്ങനെ മുഖങ്ങളുടെ വൈവിധ്യപ്രകാരം രുദ്രാക്ഷത്തിന്റെ തരം വിവരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ഭക്തിയോടെയും വിശ്വാസത്തോടെയും, മന്ത്രങ്ങളോടുകൂടി രുദ്രാക്ഷം ധരിക്കണം; അങ്ങനെ ചെയ്യുമ്പോൾ എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും സഫലമാകും, ദേവതകളോടുള്ള അലസത ഒഴിവാക്കണം. മന്ത്രം ഉപയോഗിക്കാതെ ഭൂമിയിൽ രുദ്രാക്ഷം ധരിക്കുന്നവൻ, പതിനാലു് ഇന്ദ്രന്മാരുടെ കാലം മുഴുവൻ ഭയാനകമായ നരകത്തിൽ പോകേണ്ടിവരും. രുദ്രാക്ഷം ധരിച്ചവനെ കണ്ടാൽ ഭൂതപ്രേതങ്ങൾ, പിശാചുകൾ, ഡാകിനികൾ, ശാകിനികൾ തുടങ്ങിയ ദുഷ്ടശക്തികൾ ഓടി രക്ഷപ്പെടുന്നു. യാതൊരു മന്ത്രവാദം, മായാജാലം മുതലായ ദോഷവും രുദ്രാക്ഷം ധരിച്ചവനെ കണ്ടാൽ ഭയന്ന് അകന്നു പോകുന്നു. ശിവനും, വിഷ്ണുവും, ദേവിയും, ഗണപതിയും, സൂര്യനും മറ്റു ദേവതകളും, പാർവതിയേ, രുദ്രാക്ഷം ധരിച്ചവനെ കണ്ടാൽ സന്തോഷിക്കുന്നു. ഇങ്ങനെ രുദ്രാക്ഷത്തിന്റെ മഹത്വം അറിഞ്ഞ്, അതു് മന്ത്രങ്ങളോടെയും ഭക്തിയോടെയും ശരിയായി ധരിക്കണം; അങ്ങനെ ചെയ്യുമ്പോൾ ധർമ്മം വർദ്ധിക്കും. ഈ രുദ്രാക്ഷത്തിന്റെയും വിശേഷത്തിന്റെ മഹത്വം ആദിയിൽ ഗിരിജയോടു് പരമാത്മാവായ ശിവൻ പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു; അത്തരം വിശേഷവും രുദ്രാക്ഷവും ഭോഗവും മോക്ഷവും നൽകുന്നു. വിശേഷവും രുദ്രാക്ഷവും ധരിക്കുന്നവൻ ശിവനു അത്യന്തം പ്രിയനാണ്; അവയെ ധരിക്കുന്നതിന്റെ ശക്തിയാൽ ഭോഗവും മോക്ഷവും സംശയമില്ലാതെ ലഭിക്കുന്നു. വിശേഷവും രുദ്രാക്ഷവും ധരിച്ച്, ശിവഭക്തനായ്, പഞ്ചാക്ഷരമന്ത്രം ജപിക്കുന്നവൻ പരിപൂർണനായി, മംഗളമാർന്നവനായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു. വിശേഷത്തിന്റെ മൂന്നു വരകളും രുദ്രാക്ഷമാലയും ഇല്ലാതെ, എത്രയും ഭക്തിയോടെ പൂജിച്ചാലും, മഹാദേവൻ ആഗ്രഹിച്ച ഫലങ്ങൾ നല്കുന്നില്ല. മഹർഷികളേ, നിങ്ങൾ ചോദിച്ചതെല്ലാം ഞാൻ വിശദീകരിച്ചു: വിശേഷത്തിന്റെയും രുദ്രാക്ഷത്തിന്റെയും മഹത്വം, ആഗ്രഹങ്ങൾ പൂർത്തിയാക്കുന്നതിനുള്ളത്. ഈ പരമശ്രേഷ്ഠമായ രുദ്രാക്ഷ-വിശേഷമഹത്വം ഭക്തിയോടെ ദിവസേന കേൾക്കുന്നവൻ എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും നേടും. അവൻ തന്റെ പുത്രന്മാരോടും മൗര്യന്മാരോടും കൂടെ എല്ലാ സുഖങ്ങളും അനുഭവിച്ചശേഷം, പരമമോക്ഷം പ്രാപിക്കുകയും ശിവനു അത്യന്തം പ്രിയനാവുകയും ചെയ്യും. ഇതാണ് ഞാൻ നിങ്ങൾക്കു പറഞ്ഞത്, മഹർഷികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവനേ, വിദ്യേശ്വരസംഹിതയിൽ നിന്നുള്ളത്; ശിവന്റെ കല്പനപ്രകാരം എപ്പോഴും എല്ലാ സിദ്ധിയും മോക്ഷവും നൽകുന്നവയാണ്. ഇപ്പോൾ, ശിവനോടു്, സോമനോടു്, അദ്ദേഹത്തിന്റെ അനുചരന്മാർക്കും പുത്രന്മാർക്കും, പ്രധാനം-പുരുഷൻമാരുടെ നാഥനോടും, സൃഷ്ടി-സ്ഥിതി-സംഹാരങ്ങളുടെ കാരണനായവനോടും നമസ്കാരം. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ശക്തി അപമിതവും, ആധികാര്യം സർവ്വവ്യാപകവുമാണ്; ഐശ്വര്യവും മഹത്വവും അദ്ദേഹത്തിന്റെ സ്വഭാവമാണ്. ജന്മരഹിതനാണ് അദ്ദേഹം, ലോകസ്രഷ്ടാവും ശാശ്വതനുമാണ്; ക്ഷയമില്ലാത്തവൻ, മഹാദേവൻ, മഹാത്മാവ് — ആ ശിവനിൽ ഞാൻ ശരണം പ്രാപിക്കുന്നു. ധർമ്മഭൂമിയിൽ, ഗംഗയും യമുനയും സംഗമിക്കുന്ന മഹാക്ഷേത്രമായ പ്രയാഗയിലും, നൈമിഷാരണ്യത്തിലുമാണ്, ബ്രഹ്മലോകത്തിലേക്കുള്ള മാർഗത്തിൽ, മനസ്സു നിയന്ത്രിച്ച, സത്യനിഷ്ഠരായ, മഹാശക്തിയുള്ള, ഭാഗ്യശാലികളായ മഹർഷികൾ വലിയ യാഗം നടത്തിയത്. ആ ശുദ്ധമായ കര്‍മ്മങ്ങൾ ചെയ്ത മഹർഷികളുടെ യാഗം കേട്ടു്, സത്യവതിയുടെ മകനായ വേദവ്യാസന്റെ ശിഷ്യൻ, ജ്ഞാനിയായവൻ, നേരെ അവിടേക്ക് എത്തി. മൂന്നു ലോകത്തും പ്രശസ്തനായ, മഹാത്മാവായ, പഞ്ചഭാഗങ്ങളുള്ള വാക്കിന്റെ ഗുണദോഷങ്ങൾ അറിയുന്ന, ബൃഹസ്പതിയേക്കാൾ വാഗ്മിയായ, ചെവി കേൾക്കാൻ രസകരമായ, മനോഹരമായ വാക്കുകൾ സംസാരിക്കുന്ന, കഥകളുടെ വിദഗ്ധനായ, സമയവും യോഗ്യതയും അറിയുന്ന കവി — അത്തരം പുരാണപാഠകശ്രേഷ്ഠനായ സൂതൻ അവിടേക്ക് എത്തി. അദ്ദേഹത്തെ വരവേറ്റപ്പോൾ, മഹർഷികൾ സന്തോഷത്തോടെ യഥായോഗ്യം ആദരവും അർപ്പിച്ചു. മഹർഷികൾ നൽകിയ ആദരവ് സൂതൻ വിനയപൂർവ്വം സ്വീകരിച്ചു, മനസ്സു നിയന്ത്രിച്ച്. അതിനുശേഷം, ആ ശുദ്ധമനസ്സുള്ള മഹർഷിസമൂഹത്തിൽ, പുരാതനകഥകൾ കേൾക്കാനുള്ള ആഗ്രഹം ഉണർന്നു. അവർ മുഴുവൻ ശ്രദ്ധയും കേന്ദ്രീകരിച്ച് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു: "ഹേ രോമഹർഷണാ, സർവ്വജ്ഞനേ, ഞങ്ങളുടെ ഭാഗ്യത്താൽ ഇന്ന് നീ ഞങ്ങളോടു് എത്തിയിരിക്കുന്നു, മഹാമുനിയേ, ശൈവന്മാരിൽ രാജാവേ. പൂർണ്ണമായി പുരാണജ്ഞാനം വ്യാസനിൽ നിന്ന് നേരിട്ട് നേടിയിരിക്കുന്നവനാണ് നീ; അതുകൊണ്ട് നീ അത്ഭുതകഥകളുടെ പാത്രമാണ്. സമുദ്രം രത്നങ്ങളുടെ ഉറവിടംപോലെ, നീ കഴിഞ്ഞതും വരാനിരിക്കുന്നതും എല്ലാം അറിയുന്നു; മറ്റെന്തെങ്കിലും ഉള്ളതും നിനക്കറിയാം. മൂന്നു ലോകത്തും നിനക്കറിയാത്തത് ഒന്നുമില്ല; ഞങ്ങളുടെ ഭാഗ്യത്താൽ നീ ഇവിടെ എത്തിയിരിക്കുന്നു. നല്ലതു് ഒന്നും ചെയ്യാതെ നീ പോകരുത്; നിർഫലമായി പോകരുത്. അതിനാൽ, ഏറ്റവും ശുഭമായ പുരാണം, മഹത്തായ കഥകളുടെ ജ്ഞാനത്തിൽ സമ്പന്നമായത്, ഉപനിഷത്തുകളുടെ സാരം, അതിന്റെ പൂർണ്ണതയും ഞങ്ങൾക്ക് ഉടൻ പറയുക." ഇങ്ങനെ വേദപാരായണികളായ മഹർഷികൾ അപേക്ഷിച്ചതിന്, സൂതൻ മൃദുലമായ, യുക്തിയുള്ള, ശുഭമായ വാക്കുകളാൽ ഉത്തരം പറഞ്ഞു: "നിങ്ങൾ എന്നെ ആദരിക്കുകയും അനുഗ്രഹിക്കുകയും ചെയ്തപ്പോൾ, മഹർഷികൾ ആരാധിക്കുന്ന പുരാണം ഞാൻ യുക്തിപൂർവ്വം പറയാതിരിക്കുമോ? മഹാദേവനോടും ദേവിയോടും, സ്കന്ദനോടും വിനായകനോടും, നന്ദിനോടും, സത്യവതിയുടെ മകനായ വ്യാസനോടും പ്രണാമം അർപ്പിച്ചശേഷം...