ശിവപുരാണമ്

ശിവന്റെ കൃപകൊണ്ടു മാത്രമാണ് ആ യാഗത്തിൽ വേദജ്ഞാനത്തിന്റെ സാരവും, ചെയ്യേണ്ട കാര്യവും അതിന്റെ മാർഗവും മനസ്സിലാവുന്നത്. അപ്പോൾ, പരമഗതിയാണ് എന്ത്? അതിലെ ഏറ്റവും ഉന്നതമായ മാർഗം ഏതാണ്? എങ്ങനെയുള്ള ഒരു ഉപാസകനാണ് വേണ്ടത്? ദയവായി സത്യം പറയണം എന്നു ചോദിച്ചു. ഉത്തരം ഇങ്ങനെ ഉണ്ടായി: ലക്ഷ്യം ശിവപദം പ്രാപിക്കുക എന്നതാണ്; മാർഗം അവനോടുള്ള സേവനമാണ്; ഉപാസകൻ ശിവന്റെ കൃപയാൽ നശ്വരഫലങ്ങളിൽ ആസക്തിയില്ലാത്തവനാണ്. വേദങ്ങളിൽ നിർദ്ദേശിച്ച കർമ്മങ്ങൾ ചെയ്തു, അതിന്റെ മഹാഫലങ്ങൾ സമർപ്പിച്ചാൽ, അങ്ങനെ ഒരാൾ ഭഗവാന്റെ പരമധാമം പ്രാപിക്കുന്നു; ആദ്യം അവന്റെ ലോകത്തിൽ പങ്കാളിയാകുന്നതു പോലുള്ള നിലകളിലൂടെ കടന്നുപോകുന്നു. ഓരോരുത്തരുടെയും ഭക്തിയനുസരിച്ച് പരമഫലം ലഭിക്കുന്നു; മാർഗങ്ങൾ അനേകം ഉണ്ട്, അവയെല്ലാം ഭഗവാൻ നേരിട്ട് ഉപദേശിച്ചവയാണ്. ഇതിന്റെ സാരം ഞാൻ ഒറ്റയടിയായി പറയുന്നു: ചെവികൊണ്ട് ശ്രവണം, വാക്കിലൂടെ ജപനം. മനസ്സിലൂടെ ധ്യാനം അത്യുത്തമ മാർഗമായി പറയുന്നു; മഹേശ്വരനെ ശ്രവിക്കണം, ജപിക്കണം, ധ്യാനിക്കണം. അതിനാൽ, ഈ മാർഗമാണ് നമ്മുടെ ശാസ്ത്രപ്രമാണം; ഇതുപയോഗിച്ച് പരമഗതി പ്രാപിക്കണം, എല്ലാ ലക്ഷ്യങ്ങളും നിറവേറ്റാൻ ഏകാഗ്രതയോടെ ഭക്തിചെയ്യണം. ലോകത്തിൽ ആളുകൾ നേരിട്ട് കണ്ണുകൊണ്ട് കാണുന്ന കാര്യങ്ങൾ അനുസരിച്ച് പ്രവർത്തിക്കുന്നു; എന്നാൽ, കാണാനാകാത്ത കാര്യങ്ങൾ അവർ ശ്രവിച്ചറിഞ്ഞു പ്രവർത്തിക്കുന്നു. അതിനാൽ, ശ്രവണം ഏറ്റവും പ്രധാനമാണ്; ഗുരുവിന്റെ വായിൽ നിന്ന് ശ്രവിച്ചശേഷം, ജപവും ധ്യാനവും ജ്ഞാനികൾ നിർവഹിക്കുന്നു. ഈ പ്രക്രിയ ശ്രവനം മുതൽ ധ്യാനം വരെ ക്രമമായി പൂർത്തിയാക്കിയാൽ, ശിവയോഗം ഉദിച്ചുവരും; പിന്നെ സാലോക്യാദി നിലകളിലൂടെ ഉയർന്നു പോകുന്നു. ശരീരരോഗങ്ങളും ആനന്ദങ്ങളും പിന്നീട് അകന്ന് പോകുന്നു; ഈ പ്രയത്നം സഹിച്ചാൽ, അവസാനം ആദ്യം മുതൽ അവസാനം വരെ മംഗല്യവും അനുഭവപ്പെടുന്നു. ഇവിടെ, ബ്രഹ്മൻ, എങ്ങനെയാണ് ധ്യാനം? എങ്ങനെയാണ് ശ്രവണം? ജപം എങ്ങനെ നടത്തണം? ദയവായി യഥാർത്ഥം പറയണം എന്നു ചോദിച്ചു. അതിന് ഉത്തരം: മനസ്സിനെ ശുദ്ധീകരിച്ച്, യുക്തിയിൽ സ്നേഹത്തോടെ, ഭഗവാന്റെ ഗുണങ്ങളും രൂപവും ലീലകളും വിവരിക്കുന്ന നാമങ്ങളെ ഉപാസനയിലൂടെയും ജപത്തിലൂടെയും നിരന്തരം ചിന്തിക്കുക—ഇതാണ് ഉത്തമമായ ധ്യാനം; ഭഗവാന്റെ ദർശനത്തിലൂടെ ലഭ്യമായതും, എല്ലാ മാർഗങ്ങളിൽ ഏറ്റവും പ്രധാനവുമാണ് ഇതു. ഗാനം, ശാസ്ത്രവാക്യങ്ങൾ, അല്ലെങ്കിൽ വാക്കുകൾകൊണ്ട് ശംഭുവിന്റെ മഹത്വവും ഗുണങ്ങളും രൂപവും ലീലകളും വിവരിക്കുന്ന നാമങ്ങളുടെ രസകരമായ സ്തുതിയാണു ജപം; ഇത് മദ്ധ്യസ്ഥ മാർഗമായി കണക്കാക്കുന്നു. ഏതുവിധത്തിലുള്ള ഉപകരണത്തിലായാലും, എവിടെയായാലും, ശിവനെക്കുറിച്ചുള്ള വാക്കുകൾ ശ്രദ്ധയോടെ ശ്രവിക്കുകയാണ് ലോകത്തിൽ പ്രശസ്തമായ ശ്രവണം. സജ്ജനരുടെ സാന്നിധ്യത്തിലൂടെ ആദ്യം ശ്രവനം ഉണ്ടാകുന്നു; പിന്നെ പ്രജാപതിയുടെ ജപം; അതു ഉറപ്പായാൽ ധ്യാനമാണ് ഉത്തമം. അവസാനം ശങ്കരന്റെ കൃപാദൃഷ്ടിയാൽ എല്ലാം സംഭവിക്കുന്നു. ഈ മാർഗത്തിന്റെ മഹത്വം വിശദീകരിക്കാൻ, പ്രാചീനകാലത്ത് മഹർഷികൾ പറഞ്ഞ ഒരു സംഭവമുണ്ട്; നിങ്ങളുടെ ഭാവിയ്ക്കായി ഞാൻ പറയാം—ശ്രദ്ധയോടെ കേൾക്കൂ. പണ്ടെ, എന്റെ ഗുരുവായ വ്യാസൻ, പരാശരമുനിയുടെ പുത്രൻ, സരസ്വതീ തീരത്തുള്ള ശുഭസ്ഥലത്തിൽ ഉഗ്രതപസ്സു ചെയ്തു. അപ്പോൾ, പെട്ടെന്നു തന്നെ, ദൈവികമായ ഒരു രഥത്തിൽ സൂര്യനെപ്പോലെ പ്രകാശിച്ച്, ഭാഗ്യശാലിയായ സനത്കുമാരൻ അവിടേക്ക് വന്നു. ധ്യാനത്തിൽ ലീനനായിരുന്ന വ്യാസൻ ഉണർന്നു, അജജനായ ദേവനെ കണ്ടു; വന്ദിച്ചു, അത്യധികം ആശ്ചര്യത്തോടെ ചോദിച്ചു. അവനു അർഘ്യവും, ദേവതയ്ക്കു യോജിച്ചിരിക്കുന്ന ഇരിപ്പിടവും നൽകി, അത്ഭുതം നിറഞ്ഞ ശബ്ദത്തിൽ സനത്കുമാരൻ പ്രസന്നനായി സംസാരിച്ചു: "മഹർഷേ, നേരിട്ട് അനുഭവിക്കാൻ കഴിയുന്ന സത്യം ധ്യാനിക്കൂ; ഇവിടെ ശിവൻ കൂടെ ഉണ്ടാകേ, എന്തിനു ഈ തപസ്സ്?" കുമാരന്റെ ചോദ്യം കേട്ട്, വ്യാസൻ തന്റെ മനസ്സിലുള്ളത് തുറന്നു പറഞ്ഞു: "ധർമ്മം, അർത്ഥം, കാമം, മോക്ഷം—വേദമാർഗത്തിൽ ഭക്തിയോടെ ഞാൻ അന്വേഷിക്കുന്നു. നിങ്ങളുടെ കൃപയാൽ ലോകത്തിൽ അനേകം കാര്യങ്ങൾ സ്ഥാപിച്ചു; എങ്കിലും എല്ലാ വിധത്തിലും ഗുരുവായിട്ടും, മോക്ഷത്തിന് വഴിയാക്കുന്ന ജ്ഞാനം എനിക്ക് ഉദിക്കുന്നില്ല—ഇത് അത്ഭുതം തന്നെ. മോക്ഷം ലഭിക്കാനാണ് ഞാൻ തപസ്സ് ചെയ്യുന്നത്; അതിന്റെ കാരണം എനിക്ക് അറിയില്ല." ഇങ്ങനെ മഹർഷി വ്യാസൻ അപേക്ഷിച്ചപ്പോൾ, അവനു യോഗ്യനായ കുമാരൻ മോക്ഷത്തിന് ഉറപ്പായ കാരണത്തെ വിശദമായി പറഞ്ഞു: "ശംഭുവിനെ ശ്രവിക്കുക, സ്തുതിക്കുക, ധ്യാനിക്കുക—ഇവയാണ് മൂന്നു പ്രധാന മാർഗങ്ങൾ; വേദങ്ങൾ അംഗീകരിച്ചിട്ടുള്ള പ്രായോഗിക മാർഗങ്ങൾ." "പണ്ടെ, ഞാൻ മറ്റു മാർഗങ്ങളിൽ ആശയക്കുഴപ്പത്തിൽ ആയിരുന്നു; അപ്രേരിതമായ മന്ദരപർവതത്തിൽ തപസ്സ് ചെയ്തു. അപ്പോൾ ശിവന്റെ ആജ്ഞയാൽ, ഗണാധിപനായ നന്ദികേശ്വരൻ ദയയോടെ ദർശനം നൽകി, മോക്ഷത്തിന് ഉത്തമ മാർഗം പ്രീതിയോടെ പറഞ്ഞു: 'ശംഭുവിനെ ശ്രവിക്കുക, സ്തുതിക്കുക, ധ്യാനിക്കുക—വേദങ്ങൾ അംഗീകരിച്ച മാർഗം.'" "ശിവൻ തന്നെ ഈ മൂന്നു മാർഗവും എന്നോട് പറഞ്ഞു: 'ബ്രാഹ്മണാ, ഈ ശ്രവനം മുതലായ പ്രയത്നങ്ങൾ ആവർത്തിച്ച് ചെയ്യുക.' അങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, ആനന്ദപൂർണ്ണനായ ഭഗവാൻ തന്റെ ഗണങ്ങളോടൊപ്പം ദിവ്യവിമാനത്തിൽ തൻറെ ഉത്തമലോകത്തേക്ക് പ്രസ്ഥാനം ചെയ്തു." ഇങ്ങനെ, മുൻകാലത്തിലെ ഈ ഉത്തമകഥ ഞാൻ പറഞ്ഞു; സൂതാ, ശ്രവനം മുതലായ മൂന്നു മാർഗങ്ങളാണ് മോക്ഷത്തിന് വഴി എന്ന് നീ പ്രഖ്യാപിച്ചു. എന്നാൽ, ഈ മൂന്നു മാർഗങ്ങൾ ചെയ്യാൻ കഴിയാത്തവൻ എങ്ങനെ മോക്ഷം പ്രാപിക്കും? എങ്ങനെ യാതൊരു പ്രയത്നവുമില്ലാതെ മോക്ഷം ലഭിക്കും? ശ്രവനം മുതലായ ത്രയം ചെയ്യാൻ കഴിയാത്തവർ ശങ്കരന്റെ ലിംഗം അല്ലെങ്കിൽ പ്രതിമ സ്ഥാപിച്ച്, അതിനെ പ്രതിദിനം ആരാധിച്ച്, ഭവസമുദ്രം കടക്കണം. സ്വാനുയോജ്യമായ വസ്തുക്കൾ മാത്രം സമ്പാദിച്ചാലും, കപടമില്ലാതെ, ലിംഗത്തിനോ പ്രതിമയ്ക്കോ അർപ്പിച്ച്, നിരന്തരം ആരാധിക്കണം. ഭക്തിയോടെ മണ്ഡപം, ഗോപുരം, ക്ഷേത്രം, മഠം, കൃഷിഭൂമി, ഉത്സവം, വസ്ത്രം, സുഗന്ധം, പുഷ്പമാല, ധൂപം, ദീപം എന്നിവ അർപ്പിക്കണം. വിവിധ വിഭവങ്ങൾ, അപ്പം, പലഹാരം, കുട, പതാക, വീശ, ചാമരം എന്നിവയും അർപ്പിക്കണം. രാജോപചാരങ്ങൾ എല്ലാം ലിംഗത്തിനും പ്രതിമയ്ക്കും അർപ്പിച്ച്, പ്രദക്ഷിണം, നമസ്കാരം, ജപം എന്നിവയും കഴിയുന്നത്ര ചെയ്യണം. ഇങ്ങനെ ശിവഭക്തിയിൽ ഏർപ്പെട്ടാൽ, അവന്റെ കൃപകൊണ്ടും മാർഗ്ഗങ്ങൾ അനുസരിച്ചും, പരമഗതി നേടാം.