ശിവപുരാണമ്
Partial text — Vidyeśvara and Vāyavīya Saṃhitās only
ഏകദേശം എല്ലാം ഉല്പന്നമായ, ബ്രഹ്മ, വിഷ്ണു, രുദ്ര, ഇന്ദ്ര, എല്ലായ്പ്പോഴും അനുബന്ധിച്ചിട്ടുള്ള ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ എന്നിവയേക്കാൾ ആദ്യം ഉല്പന്നമായ ദൈവത്തെക്കുറിച്ച് പറയാം. ഈ മഹാദൈവം സർവ്വജ്ഞനാണ്, ലോകത്തിന്റെ നാഥൻ. അതിനെ കാണാനാകുന്നത് പരമ ഭക്തിയിലൂടെ മാത്രം, മറ്റൊന്നിലൂടെ അല്ല. രുദ്ര, ഹരി, ഹര, മറ്റ് ദൈവങ്ങളുടെ നാഥന്മാർ എല്ലായ്പ്പോഴും ആ മഹാദൈവത്തിന്റെ ദർശനം നേടാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. ഇവിടെ പറയേണ്ടതെന്താണ്? ശിവയിൽ ഭക്തി പുലർത്തിയാൽ, ഒരാൾ മോക്ഷം പ്രാപിക്കുന്നു; ദൈവങ്ങളോടുള്ള ഭക്തി കൃപയാൽ ഉല്പന്നമാകുന്നു, കൃപയും ഭക്തിയിലൂടെ ജനിക്കുന്നു, ഒരു വിത്തിൽ നിന്ന് ഒരു കൊമ്പ് ഉദിക്കുന്നതുപോലെ, കൊമ്പിൽ നിന്ന് വിത്ത് ഉല്പന്നമാകുന്നു. അതിനാൽ, ദൈവത്തിന്റെ കൃപയ്ക്കായി, നിങ്ങൾക്ക് ഭൂമിയിൽ പോകണം, ദ്വിജന്മാരേ, ആയിരം വർഷം നീണ്ട ഒരു യജ്ഞം നടത്തണം. ശിവന്റെ കൃപയാൽ മാത്രം ആ യജ്ഞത്തിൽ, വേദശാസ്ത്രത്തിന്റെ ആഴം അറിയപ്പെടുന്നു, എന്ത് നേടണം, എങ്ങനെ ചെയ്യണം എന്നതും അറിയപ്പെടുന്നു. ഇപ്പോൾ, പരമഗോൽ എന്താണ്? അതിന്റെ ഉന്നത മാർഗം എന്താണ്? ഏത് രീതിയിലുള്ള പ്രായോഗികന് ആവശ്യമാണ്? ഇതിനെ സത്യമായി പറയുക. ഗോൾ ശിവന്റെ അവസ്ഥയെ നേടുകയാണ്; മാർഗം അവനോട് സേവനമാണ്; പ്രായോഗികൻ, അവന്റെ കൃപയാൽ, താൽക്കാലിക ഫലങ്ങളുടെ ആഗ്രഹത്തിൽ നിന്ന് മോചിതനാണ്. വേദങ്ങളിൽ നിർദ്ദേശിച്ച പ്രവർത്തനങ്ങൾ നടത്തുകയും, അതിന്റെ മഹത്തായ ഫലം സമർപ്പിക്കുകയും ചെയ്താൽ, ഒരാൾ ദൈവത്തിന്റെ പരമഭവനത്തെ പ്രാപിക്കുന്നു, അവന്റെ ലോകം പങ്കുവെച്ചുകൊണ്ട് മുന്നേറുന്നു. എന്ത് ചെയ്യണം, എന്നതിൽ ഓരോരുത്തരുടെയും ഭക്തി അനുസരിച്ച്, പരമഫലങ്ങൾ പ്രാപിക്കുന്നു; മാർഗങ്ങൾ അനേകം, ദൈവം നേരിട്ട് പഠിപ്പിച്ചവയാണ്. സമാപനമായി, ഞാൻ നിങ്ങളെ സത്യവും മാർഗവും പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു: കാതിൽ കേൾക്കുക, വാക്കിൽ ഉച്ചരിക്കുക. മനസ്സിൽ ധ്യാനം ചെയ്യുന്നത് മഹത്തായ മാർഗമാണ്; മഹേശ്വരനെ കേൾക്കണം, ഉച്ചരിക്കണം, ആലോചിക്കണം. ഇങ്ങനെ, Scripture-ന്റെ അധികാരം ഈ മാർഗമാണ്; അതിലൂടെ, പരമഗോൽ പിന്തുടരുക, എല്ലാ ലക്ഷ്യങ്ങൾ പൂർത്തിയാക്കുന്നതിൽ മാത്രം ഭക്തനായിരിക്കണം. ജനങ്ങൾ നേരിട്ട് കാണുന്നവയിൽ പ്രവർത്തിക്കുന്നു; എന്നാൽ എല്ലായിടത്തും, നേരിട്ട് കാണാത്തതിനെ അറിയുമ്പോൾ, അവർ കേൾക്കുന്നതിലൂടെ പ്രവർത്തിക്കുന്നു. അതിനാൽ, കേൾക്കുക മുൻഗണനയാണ്; ഗുരുവിന്റെ വായിൽ നിന്ന് കേൾക്കുമ്പോൾ, ജ്ഞാനി ശേഷിക്കുന്നതും ഉച്ചരിക്കുകയും ആലോചിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ഈ പ്രാക്ടീസ് പൂർണ്ണമായും നടപ്പിലാക്കിയാൽ, കൃത്യമായി ആലോചനയിലേക്ക് ഉയരുന്നു, ശിവയോഗം ഉദിക്കുന്നു, ക്രമമായി സാലോക്യ തുടങ്ങിയവയിലൂടെ. പിന്നീട്, എല്ലാ ശാരീരിക രോഗങ്ങളും സുഖവും ലയിക്കുന്നു; അഭ്യാസത്തിലൂടെ, ഈ കഷ്ടത സഹിക്കപ്പെടുന്നു, പിന്നീട്, തുടക്കത്തിൽ നിന്നുള്ള മംഗല്യം ഉദിക്കുന്നു. എന്താണ് ആ ആലോചന, ബ്രഹ്മൻ, എങ്ങനെ കേൾക്കണം? ഉച്ചരിക്കേണ്ടതെങ്ങനെ? ഇതിനെ യഥാർത്ഥത്തിൽ പറയുക. മനസ്സുകൊണ്ട് ശുദ്ധീകരണം, ആരാധന, ഉച്ചാരണ എന്നിവയുടെ ഗുണങ്ങൾ, രൂപങ്ങൾ, കളികൾ എന്നിവയെക്കുറിച്ചുള്ള നാമങ്ങൾക്കായി reasoning-നോടൊപ്പം സ്നേഹത്തോടെ, ഈ തുടർച്ചയായ ആലോചന, ദൈവത്തിന്റെ ദർശനത്തിലൂടെ പ്രാപിക്കാവുന്നതാണ്, എല്ലാ മഹത്തരമായ മാർഗങ്ങളിൽ, ഇത് പ്രധാനമാണ്. ഗീതം, ശാസ്ത്രത്തിന്റെ വാക്കുകൾ, അല്ലെങ്കിൽ വാക്കുകൾകൊണ്ട്, ശംഭുവിന്റെ മഹത്വം, ഗുണങ്ങൾ, രൂപങ്ങൾ, കളികൾ എന്നിവയെക്കുറിച്ചുള്ള വ്യക്തമായ, രുചികരമായ പ്രശംസ—ഇത് ഉച്ചാരണം, ഇവിടെയുണ്ട് ഇത് ഇടക്കാല മാർഗം എന്ന് കരുതപ്പെടുന്നു. ഏത് ഉപകരണത്തിലൂടെ, എവിടെയായാലും, ശിവയെക്കുറിച്ചുള്ള അനേകം വാക്കുകൾ ശ്രദ്ധയോടെ കേൾക്കണം, ഒരു സ്ത്രീയുടെ കളിക്കാരുടെ ആനുകൂല്യത്തിലേക്ക്—ഇത്, ജ്ഞാനികളേ, ലോകത്തിൽ പ്രശസ്തമായ കേൾക്കലാണ്. ധർമ്മവതികളോടൊപ്പം ബന്ധം പുലർത്തുന്നതിലൂടെ, കേൾക്കൽ മുൻഗണനയാണ്; പിന്നീട് സൃഷ്ടികളുടെ നാഥന്റെ ഉച്ചാരണം, അത് ഉറച്ചാൽ, ആലോചന ഉന്നതമാണ്. അവസാനം, എല്ലാം ശങ്കരന്റെ കണ്ണിൽ സംഭവിക്കുന്നു. ഈ പ്രാക്ടീസിന്റെ മഹത്വത്തെക്കുറിച്ച്, പുരാതന സാഗന്മാർ ഒരു സംഭവത്തെ വിവരിച്ചിട്ടുണ്ട്; നിങ്ങളുടെ ഉപകാരത്തിനായി, ഞാൻ ഇത് പറയാം—ശ്രദ്ധയോടെ കേൾക്കുക. നമ്മുടെ അധ്യാപകൻ വ്യാസൻ, പരാശരന്റെ പുത്രൻ, ശുഭമായ സരസ്വതി നദിയുടെ തീരത്ത് ഉത്സാഹത്തോടെ തപസ്സ് നടത്തി. അവൻ അവിടെ പോകുമ്പോൾ, സനത്കുമാരൻ, അനുഗ്രഹീതനായവൻ, സൂര്യനെപ്പോലെ മിന്നുന്ന ഒരു ദിവ്യവാഹനത്തിൽ അവന്റെ മുമ്പിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു. ധ്യാനത്തിൽ ആഴത്തിൽ മുങ്ങിയതോടെ, അവൻ അജാതനായവനെ കണ്ടു; നമസ്കരിച്ച്, സാഗൻ, വലിയ കൗതുകത്തോടെ, സംസാരിച്ചു. കൈകളും കാലുകളും കഴുകാൻ വെള്ളം സമർപ്പിച്ച്, ദൈവത്തിന് യോഗ്യമായ ഒരു സീറ്റും നൽകി; സന്തോഷത്തോടെ, ദൈവം അവനെ, നമസ്കരിച്ചവനെ, ആഴത്തിലുള്ള ശബ്ദത്തിൽ സംസാരിച്ചു. "ഓ സാഗൻ, നേരിട്ട് അനുഭവിക്കാവുന്ന സത്യത്തെ ധ്യാനിക്കുക; ശിവനുമായി കൂടിയാൽ, നീ എന്ത് ലക്ഷ്യം കൊണ്ട് തപസ്സ് ചെയ്യുന്നു?" ഈ രീതിയിൽ സനത്കുമാരൻ പറഞ്ഞപ്പോൾ, സാഗൻ തന്റെ ഉദ്ദേശ്യം പറഞ്ഞു: "ധർമ്മം, ആർത്ഥം, കാമം, മോക്ഷം, വേദത്തിന്റെ പാതയിൽ ഭക്തിയോടെ പിന്തുടരുന്നു. നിങ്ങളുടെ കൃപയാൽ, ഞാൻ ലോകത്തിൽ നിരവധി കാര്യങ്ങൾ സ്ഥാപിച്ചിട്ടുണ്ട്; എങ്കിലും, ഞാൻ ഇത്രയും ആകുമ്പോഴും, ഞാൻ ഒരു ഗുരുവായി മാറിയിട്ടും, ഇത് സത്യമാണ്." "മോക്ഷത്തിലേക്ക് നയിക്കുന്ന ജ്ഞാനം ഉദിക്കുകയില്ല—ഇത് സത്യത്തിൽ അത്ഭുതകരമാണ്. ഞാൻ മോക്ഷത്തിനായി തപസ്സ് ചെയ്യുന്നു, എങ്കിലും ഇതിന് കാരണം എനിക്ക് അറിയില്ല." ഇങ്ങനെ, സാഗൻ വ്യാസൻ സനത്കുമാരനെ അഭ്യർത്ഥിച്ചതോടെ, അദ്ദേഹം, ശക്തനായവൻ, ബ്രാഹ്മണന്മാരുടെ ഏറ്റവും മികച്ചവനോട് മോക്ഷത്തിന്റെ ഉറവിടത്തെ പറഞ്ഞു. "കേൾക്കൽ, പ്രശംസ, ശംഭുവിനെ ആലോചിക്കൽ—ഇവയാണ് മൂന്നു മഹത്തായ മാർഗങ്ങൾ, വേദങ്ങൾ അംഗീകരിച്ചവ." "മുൻപ്, ഞാൻ മറ്റൊരു മാർഗത്തിന്റെ പിന്തുടർച്ചയിൽ കുഴഞ്ഞുപോയി; അസ്ഥിരമായ മന്ദര മലയിൽ, ഞാൻ തപസ്സ് നടത്തി. പിന്നീട്, ശിവന്റെ കമാൻഡിൽ, ദിവ്യനായ നന്ദികേശ്വരം പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു—അവൻ, കരുണയുള്ള ദൈവം, എല്ലാം കാണുന്നവൻ, ഗണങ്ങളുടെ നാഥൻ." "അവൻ എന്നോട് സ്നേഹത്തോടെ മോക്ഷത്തിന്റെ ഉന്നത മാർഗം പറഞ്ഞു: ശംഭുവിനെ കേൾക്കുക, പ്രശംസിക്കുക, ആലോചിക്കുക, വേദങ്ങൾ അംഗീകരിച്ചവ." "ഈ മൂന്നു മാർഗം മോക്ഷത്തിനായി എന്നെ ശിവൻ തന്നെയാണ് പറഞ്ഞത്: 'ഓ ബ്രാഹ്മണ, കേൾക്കൽ, ഉച്ചാരണം, എന്നിവ ആവർത്തിച്ച് പ്രായോഗികമാക്കുക.'" ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞശേഷം, സന്തോഷത്തോടെ ദൈവം, തന്റെ അനുഗമികളോടുകൂടി, തന്റെ തിളക്കമുള്ള ആകാശവാഹനത്തിലേക്ക് പോയി, ഏറ്റവും ഉന്നതമായ ഭവനത്തിലേക്ക്. ഈ മുൻകൂർ കഥയെ കുറിച്ച്, സൂത, കേൾക്കൽ തുടങ്ങി മൂന്നു മാർഗങ്ങൾ മോക്ഷത്തിലേക്കുള്ള വഴി എന്ന് നിങ്ങൾ പ്രഖ്യാപിച്ചു. "ആരായാലും, കേൾക്കൽ തുടങ്ങുന്ന ഈ മൂന്നിന്റെ പ്രായോഗികത എങ്ങനെയാണെന്ന് ചെയ്യേണ്ടത്? എങ്ങനെ, പരിശ്രമമില്ലാതെ, മോക്ഷം ലഭിക്കാം?