ಶಿವಪುರಾಣಮ್

ಶಿವಲಿಂಗಂನಾದರೂಪಬಿಂದುರೂಪಂತುಶಕ್ತಿಕಮ್ ಉಪಪ್ರಧಾನಭಾವೇನ ಅನ್ಯೋನ್ಯಾಸಕ್ತಲಿಂಗಕಮ್

ಶಿವಲಿಂಗವು ನಾದರೂಪ, ಶಕ್ತಿ ಬಿಂದುರೂಪ; ಪರಸ್ಪರ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ಅವು ಒಂದಾಗಿ ಲಿಂಗವಾಗಿವೆ.

ಪೂಜಯೇಚ್ಚ ಶಿವಂಶಕ್ತಿಸಶಿವೋಮೂಲಭಾವನಾತ್ ಶಿವಭಕ್ತಾಞ್ಛಿವಮತ್ರರೂಪಕಾಞ್ಛಿವರೂಪಕಾನ್

ಶಿವನನ್ನು ಶಕ್ತಿಯೊಂದಿಗೆ, ಅವರ ಮೂಲಭಾವವನ್ನು ಧ್ಯಾನ ಮಾಡಿ ಪೂಜಿಸಬೇಕು; ಹಾಗೆಯೇ ಶಿವಭಕ್ತರನ್ನು, ಮಂತ್ರರೂಪಿಗಳನ್ನೂ ಶಿವರೂಪಿಗಳನ್ನೂ ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

ಷೋಡಶೈರುಪಚಾರೈಶ್ಚಪೂಜಯೇದಿಷ್ಟಮಾಪ್ನುಯಾತ್ ಯೇನಶುಶ್ರೂಷಣಾದ್ಯೈಶ್ಚ ಶಿವಭಕ್ತಸ್ಯ ಲಿಂಗಿನಃ

ಹದಿನಾರು ವಿಧದ ಸೇವೆಗಳಿಂದ ಪೂಜಿಸಿದರೆ ಇಷ್ಟಾರ್ಥ ಸಿಗುತ್ತದೆ; ಸೇವೆ ಮತ್ತು ಇತರ ಕಾರ್ಯಗಳಿಂದ ಶಿವಭಕ್ತ ಲಿಂಗಧಾರಿಯನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

ಆನಂದಂಜನಯೇದ್ವಿದ್ವಾಞ್ಛಿವಃಪ್ರೀತತರೋ ಭವೇತ್ ಶಿವಭಕ್ತಾನ್ಸಪತ್ನೀಕಾನ್ಪತ್ನ್ಯಾಸಹಸದೈವತತ್

ಜ್ಞಾನಿಯು ಆನಂದವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡಬೇಕು, ಶಿವನು ಬಹಳ ಸಂತೋಷವಾಗುತ್ತಾನೆ; ಶಿವಭಕ್ತರನ್ನು ಅವರ ಪತ್ನಿಯರೊಂದಿಗೆ ದೇವದಂಪತಿಗಳಂತೆ ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

ಪೂಜಯೇದ್ಭೋಜನಾದ್ಯೈಶ್ಚಪಞ್ಚವಾದಶವಾಶತಮ್ ಧನೇದೇಹೇಚಮಂತ್ರೇಚಭಾವನಾಯಾಮವಂಚಕಃ

ಭೋಜನ ಮತ್ತು ಇತರ ದಾನಗಳಿಂದ ಐದು, ಹತ್ತು ಅಥವಾ ನೂರು ಬಾರಿ ಪೂಜಿಸಬೇಕು; ಆದರೆ ಧನ, ದೇಹ, ಮಂತ್ರ ಅಥವಾ ಭಾವನೆಯಲ್ಲಿ ಮೋಸಮಾಡುವವನು—

ಶಿವಶಕ್ತಿಸ್ವರೂಪೇಣನಪುನರ್ಜಾಯತೇ ಭುವಿ ನಾಭೇರಧೋ ಬ್ರಹ್ಮಭಾಗಮಾಕಂಠಂವಿಷ್ಣುಭಾಗಕಮ್

ಶಿವಶಕ್ತಿ ಸ್ವರೂಪದಿಂದ, ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಪುನರ್ಜನ್ಮವಾಗದು; ನಾಭಿಯಿಂದ ಕೆಳಗೆ ಬ್ರಹ್ಮನ ಭಾಗ, ಗಂಟಲವರೆಗೆ ವಿಷ್ಣುವಿನ ಭಾಗ.

ಮುಖಂಲಿಂಗಮಿತಿಪ್ರೋಕ್ತಂಶಿವಭಕ್ತಶರೀರಕಮ್ ಮೃತಾನ್ದಾಹಾದಿಯುಕ್ತಾನ್ವಾದಾಹಾದಿರಹಿತಾನ್ಮೃತಾನ್

ಮುಖವೇ ಲಿಂಗವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ, ಅದು ಶಿವಭಕ್ತನ ದೇಹ; ಯಾರು ವಿಧಿವಿಧಾನಗಳೊಂದಿಗೆ ಸತ್ತಾರೋ, ಮತ್ತು ವಿಧಿವಿಧಾನವಿಲ್ಲದೆ ಸತ್ತಾರೋ—

ಉದ್ದಿಶ್ಯಪೂಜಯೇದಾದಿಪಿತರಂಶಿವಮೇವಹಿ ಪೂಜಾಂಕೃತ್ವಾದಿಮಾತುಶ್ಚಶಿವಭಕ್ತಾಂಶ್ಚ ಪೂಜಯೇತ್

ಒಬ್ಬನು ಪೂರ್ವಜರನ್ನು ಮತ್ತು ಶಿವನನ್ನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನೆನೆದು ಪೂಜಿಸಬೇಕು; ಆದಿಪರಮಾತೆಯನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದ ಮೇಲೆ, ಶಿವಭಕ್ತರನ್ನು ಕೂಡ ಗೌರವದಿಂದ ಸ್ಮರಿಸಬೇಕು.

ಪಿತೃಲೋಕಂಸಮಾಸಾದ್ಯಕ್ರಮಾನ್ಮುಕ್ತೋಭವೇನ್ಮೃತಃ ಕ್ರಿಯಾಯುಕ್ತದಶಭ್ಯಶ್ಚತಪೋಯುಕ್ತೋವಿಶಿಷ್ಯತೇ

ಪೂರ್ವಜರ ಲೋಕವನ್ನು ತಲುಪಿದ ನಂತರ, ಕ್ರಮವಾಗಿ ಮನುಷ್ಯನು ಮೃತ್ಯುವಿನ ಬಳಿಕ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ; ವಿಧಿಗಳನ್ನು ಆಚರಿಸುವವರಲ್ಲಿ, ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನಿರತರಾದವನು ಅತ್ಯುತ್ತಮನು.

ತಪೋಯುಕ್ತಶತೇಭ್ಯಶ್ಚಜಪಯುಕ್ತೋವಿಶಿಷ್ಯತೇ ಜಪಯುಕ್ತಸಹಸ್ರೇಭ್ಯಃ ಶಿವಜ್ಞಾನೀ ವಿಶಿಷ್ಯತೇ

ನೂರಾರು ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುವವರಲ್ಲಿ ಜಪದಲ್ಲಿ ನಿರತರಾದವನು ಶ್ರೇಷ್ಠನು; ಸಾವಿರಾರು ಜಪ ಮಾಡುವವರಲ್ಲಿ ಶಿವನನ್ನು ಅರಿತವನು ಅತ್ಯುತ್ತಮನು.

ಶಿವಜ್ಞಾನಿಷುಲಕ್ಷೇಷು ಧ್ಯಾನಯುಕ್ತೋ ವಿಶಿಷ್ಯತೇ ಧ್ಯಾನಯುಕ್ತೇಷು ಕೋಟಿಭ್ಯಃ ಸಮಾಧಿಸ್ಥೋ ವಿಶಿಷ್ಯತೇ

ಹাজারಾರು ಶಿವಜ್ಞಾನಿಗಳಲ್ಲಿ ಧ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುವವನು ಶ್ರೇಷ್ಠನು; ಕೋಟ್ಯಂತರ ಧ್ಯಾನಸ್ಥರಲ್ಲಿ ಸಮಾಧಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತನಾದವನು ಅತ್ಯುತ್ತಮನು.

ಉತ್ತರೋತ್ತರ ವೈ ಶಿಷ್ಟ್ಯಾತ್ಪೂಜಾಯಾಮುತ್ತರೋತ್ತರಮ್ ಫಲಂವೈಶಿಷ್ಟ್ಯರೂಪಞ್ಚದುರ್ವಿಜ್ಞೇಯಂಮನೀಷಿಭಿಃ

ಪೂಜೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿ ಹಂತವೂ ಹಿಂದಿನ ಹಂತಕ್ಕಿಂತ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾಗಿದೆ; ಅದರ ಫಲವು ಹೇಗಿರುತ್ತದೆ ಎಂಬುದು ಜ್ಞಾನಿಗಳಿಗೆ ಕೂಡ ಸುಲಭವಾಗಿ ಅರ್ಥವಾಗದು.

ತಸ್ಮಾದ್ವೈಶಿವಭಕ್ತಸ್ಯಮಹಿಮಾನಂವೇತ್ತಿಕೋನರಃ ಶಿವಶಕ್ತ್ಯೋಃ ಪೂಜನಂ ಚ ಶಿವಭಕ್ತಸ್ಯ ಪೂಜನಮ್

ಆದಕಾರಣ, ಶಿವಭಕ್ತನ ಮಹಿಮೆ ಯಾರು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತಿಳಿಯಬಲ್ಲರು? ಶಿವ ಮತ್ತು ಶಕ್ತಿಯ ಪೂಜೆ, ಶಿವಭಕ್ತರ ಗೌರವ—

ಕುರುತೇಯೋನರೋಭಕ್ತ್ಯಾಸಶಿವಃ ಶಿವಮೇಧತೇ ಯ ಇಮಂ ಪಠತೇ ಽಧ್ಯಾಯಮರ್ಥವದ್ವೇದಸಂಮತಮ್

ಯಾರು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಇದನ್ನು ಆಚರಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಶಿವನೊಂದಿಗೆ ಏಕವಾಗುತ್ತಾರೆ; ಯಾರು ಈ ಅರ್ಥಪೂರ್ಣವಾದ ವೇದಸಮ್ಮತ ಉಪದೇಶವನ್ನು ಓದಿ ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡುತ್ತಾರೋ—

ಶಿವಜ್ಞಾನೀಭವೇದ್ವಿಪ್ರಃಶಿವೇನ ಸಹಮೋದತೇ ಶ್ರಾವಯೇಚ್ಛಿವಭಕ್ತಾಂಶ್ಚವಿಶೇಷಜ್ಞೋ ಮನೀಶ್ವರಾಃ

ಅಂತಹ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಶಿವಜ್ಞಾನಿಯಾಗುತ್ತಾನೆ, ಶಿವನೊಂದಿಗೆ ಸಂತೋಷಪಡುತ್ತಾನೆ, ಮತ್ತು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಪಾಂಡಿತ್ಯವಂತನಾಗಿ ಶಿವಭಕ್ತರಿಗೆ ಉಪದೇಶ ನೀಡಬೇಕು.

ಶಿವಪ್ರಸಾದಶಿದ್ಧಿಃ ಸ್ಯಾಚ್ಛಿವಸ್ಯಕೃಪಯಾ ಬುಧಾಃ

ಶಿವನ ಅನುಗ್ರಹವು ಶಿವನ ಕೃಪೆಯಿಂದಲೇ ಸಿದ್ಧವಾಗುತ್ತದೆ, ಜ್ಞಾನಿಗಳೇ.

ಬಂಧಮೋಕ್ಷಸ್ವರೂಪಂ ಹಿ ಬ್ರೂಹಿ ಸರ್ವಾರ್ಥವಿತ್ತಮ ಬಂಧಮೋಕ್ಷಂತಥೋಪಾಯಂವಕ್ಷ್ಯೇ ಽಹಂಶೃಣುತಾದರಾತ್

ಎಲ್ಲ ಅರ್ಥಗಳನ್ನು ತಿಳಿದವನೇ, ಬಂಧನ ಮತ್ತು ಮುಕ್ತಿಯ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ನನಗೆ ಹೇಳು. ನಾನು ಈಗ ಬಂಧನ, ಮುಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಅದರ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ—ಕೇಳು, ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ.

ಪ್ರಕೃತ್ಯಾದ್ಯಷ್ಟಬಂಧೇನಬದ್ಧೋಜೀವಃ ಸ ಉಚ್ಯತೇ ಪ್ರಕೃತ್ಯಾದ್ಯಷ್ಟಬಂಧೇನನಿರ್ಮುಕ್ತೋಮುಕ್ತ ಉಚ್ಯತೇ

ಪ್ರಕೃತಿಯಿಂದ ಆರಂಭವಾಗುವ ಎಂಟು ಬಂಧನಗಳಿಂದ ಬಂಧಿತನಾದ ಆತ್ಮನನ್ನು ಬಂಧಿತ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ; ಅದೇ ಎಂಟು ಬಂಧನಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾದವನು ಮುಕ್ತನು ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.

ಪ್ರಕೃತ್ಯಾದಿವಶೀಕಾರೋಮೋಕ್ಷ ಇತ್ಯುಚ್ಯತೇಸ್ವತಃ ಬದ್ಧಜೀವಸ್ತುನಿರ್ಮುಕ್ತೋಮುಕ್ತಜೀವಃ ಸ ಕಥ್ಯತೇ

ಪ್ರಕೃತಿಯಾದಿ ಅಂಶಗಳ ವಶದಲ್ಲಿರುವುದನ್ನು ಬಂಧನ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ; ಅವುಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗಿರುವುದನ್ನು ಮುಕ್ತಿ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ. ಬಂಧಿತ ಆತ್ಮನು ಬಂಧಿತ, ಮುಕ್ತ ಆತ್ಮನು ಮುಕ್ತನೆಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ.

ಪ್ರಕೃತ್ಯಗ್ರೇತತೋಬುದ್ಧಿರಹಂಕಾರೋಗುಣಾತ್ಮಕಃ ಪಞ್ಚತನ್ಮಾತ್ರಮಿತ್ಯೇತೇಪ್ರಕೃತ್ಯಾದ್ಯಷ್ಟಕಂವಿದುಃ

ಪ್ರಕೃತಿ, ಬುದ್ಧಿ, ಗುಣಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ಅಹಂಕಾರ, ಮತ್ತು ಐದು ಸೂಕ್ಷ್ಮತತ್ತ್ವಗಳು—ಇವುಗಳನ್ನು ಪ್ರಕೃತಿಯಿಂದ ಆರಂಭವಾದ ಎಂಟು ಎಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು.

ಪ್ರಕೃಟ್ಯಾದ್ಯಷ್ಟಜೋದೇಹೋದೇಹಜಂಕರ್ಮ ಉಚ್ಯತೇ ಪುನಶ್ಚಕರ್ಮಜೋದೇಹೋಜನ್ಮಕರ್ಮಪುನಃಪುನಃ

ಪ್ರಕೃತಿಯಿಂದ ಉದ್ಭವವಾದ ದೇಹವನ್ನು ಕರ್ಮದಿಂದ ಉಂಟಾದ ದೇಹ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ; ಮತ್ತೆ, ಕರ್ಮದಿಂದ ಹುಟ್ಟುವ ದೇಹದಿಂದ ಪುನಃ ಪುನಃ ಜನನ ಮತ್ತು ಕರ್ಮ ಸಂಭವಿಸುತ್ತದೆ.

ಶರೀರಂತ್ರಿವಿಧಂಜ್ಞೇಯಂಸ್ಥೂಲಂಸೂಕ್ಷ್ಮಂಚಕಾರಣಮ್ ಸ್ಥೂಲಂವ್ಯಾಪಾರದಂಪ್ರೋಕ್ತಂಸೂಕ್ಷ್ಮಮಿಂದ್ರಿಯಭೋಗದಮ್

ದೇಹವು ಮೂರು ವಿಧಗಳೆಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು: ಸ್ಥೂಲ, ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಮತ್ತು ಕಾರಣ. ಸ್ಥೂಲ ದೇಹವು ಕಾರ್ಯಮಾಡುವದು, ಸೂಕ್ಷ್ಮ ದೇಹವು ಇಂದ್ರಿಯಗಳ ಆನಂದವನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ.

ಕಾರಣಂತ್ವಾತ್ಮಭೋಗಾರ್ಥಂಜೀವಕರ್ಮಾನುರೂಪತಃ ಸುಖಂ ದುಃಖಂ ಪುಣ್ಯಪಾಪೈಃ ಕರ್ಮಭಿಃ ಫಲಮಶ್ನುತೇ

ಕಾರಣ ದೇಹವು ಆತ್ಮನ ಅನುಭವಕ್ಕಾಗಿ, ಆತ್ಮನ ಕರ್ಮದ ಪ್ರಕಾರ ಇರುತ್ತದೆ. ಪುಣ್ಯ ಮತ್ತು ಪಾಪ ಕರ್ಮಗಳಿಂದ, ಮನುಷ್ಯನು ಸುಖ ಮತ್ತು ದುಃಖವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾನೆ.

ತಸ್ಮಾದ್ಧಿಕರ್ಮರಜ್ಜ್ವಾ ಹಿ ಬದ್ಧೋ ಜೀವಃ ಪುನಃ ಪುನಃ ಶರೀರತ್ರಯಕರ್ಮಭ್ಯಾಂ ಚಕ್ರವದ್ಭ್ರಾಮ್ಯತೇ ಸದಾ

ಆದ್ದರಿಂದ, ಆತ್ಮನು ಕರ್ಮದ ಕಯಿಯಿಂದ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಬಂಧನವಾಗುತ್ತಾನೆ; ಮೂರು ದೇಹಗಳ ಕರ್ಮಗಳಿಂದ ಸದಾ ಚಕ್ರದಂತೆ ತಿರುಗುತ್ತಾ ಇರುತ್ತಾನೆ.

ಚಕ್ರಭ್ರಮನಿವೃತ್ಯರ್ಥಂ ಚಕ್ರಕರ್ತಾರಮೀಡಯೇತ್ ಪ್ರಕೃತ್ಯಾದಿ ಮಹಾಚಕ್ರಂ ಪ್ರಕೃತೇಃ ಪರತಃ ಶಿವಃ

ಈ ಚಕ್ರದ ತಿರುಗಾಟವನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಲು, ಚಕ್ರವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿದವನನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು; ಪ್ರಕೃತಿಯಿಂದ ಆರಂಭವಾದ ಮಹಾಚಕ್ರವು ಪ್ರಕೃತಿಗೆ ಅತೀತನಾದ ಶಿವನೇ.

ಚಕ್ರಕರ್ತಾಮಹೇಶೋ ಹಿ ಪ್ರಕೃತೇಃ ಪರತೋಯತಃ ಪಿಬತಿವಾಥವಮತಿಜೀವನ್ಬಾಲೋಜಲಂಯಥಾ

ಚಕ್ರವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸುವ ಮಹಾದೇವನು ಪ್ರಕೃತಿಗೆ ಮೀರಿದವನು. ಹೇಗೆ ಒಂದು ಮಗು ತಿಳಿದುಕೊಂಡು ಅಥವಾ ತಿಳಿಯದೆ ನೀರನ್ನು ಕುಡಿಯುತ್ತದೋ, ಹೀಗೆಯೇ ಅವನು ಕೂಡ ಎಲ್ಲವನ್ನು ನಡೆಸುತ್ತಾನೆ.

ಶಿವಸ್ತಥಾ ಪ್ರಕೃತ್ಯಾದಿ ವಶೀಕೃತ್ಯಾಧಿತಿಷ್ಠತಿ ಸರ್ವಂವಶೀಕೃತಂಯಸ್ಮಾತ್ತಸ್ಮಾಚ್ಛಿವ ಇತಿ ಸ್ಮೃತಃ ಶಿವ ಏವ ಹಿ ಸರ್ವಜ್ಞಃ ಪರಿಪೂರ್ಣಶ್ಚ ನಿಃಸ್ಪೃಹಃ

ಹಾಗೆಯೇ ಶಿವನು ಪ್ರಕೃತಿಯನ್ನು ಮತ್ತು ಇತರ ಎಲ್ಲವನ್ನು ತನ್ನ ವಶಕ್ಕೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು, ಎಲ್ಲದರ ಮೇಲೆ ಆಳುತ್ತಾನೆ. ಏಕೆಂದರೆ ಎಲ್ಲವೂ ಅವನ ಅಧೀನದಲ್ಲಿದೆ, ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಅವನನ್ನು ಶಿವನೆಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ನಿಜಕ್ಕೂ ಶಿವನೇ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ತಿಳಿದವನು, ಸಂಪೂರ್ಣನೂ, ಏನೂ ಬೇಕೆಂಬ ಆಸೆ ಇಲ್ಲದವನು.

ಸರ್ವಜ್ಞತಾತೃಪ್ತಿರನಾದಿಬೋಧಃ ಸ್ವತಂತ್ರತಾ ನಿತ್ಯಮಲುಪ್ತಶಕ್ತಿಃ ಅನಂತಶಕ್ತಿಶ್ಚಮಹೇಶ್ವರಸ್ಯ ಯನ್ಮಾನಸೈಶ್ವರ್ಯಮವೈತಿ ವೇದಃ

ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ತಿಳಿಯುವಿಕೆ, ತೃಪ್ತಿ, ಆದಿಯಿಲ್ಲದ ಜ್ಞಾನ, ಶಾಶ್ವತ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ, ಎಂದಿಗೂ ಕಡಿಮೆಯಾಗದ ಶಕ್ತಿ, ಅನಂತ ಶಕ್ತಿ—ಇವು ಮಹಾದೇವನ ಮನಸ್ಸಿನ ಐಶ್ವರ್ಯಗಳು ಎಂದು ವೇದಗಳು ಗುರುತಿಸುತ್ತವೆ.

ಅತಃ ಶಿವಪ್ರಸಾದೇನ ಪ್ರಕೃತ್ಯಾದಿವಶಂಭವೇತ್ ಶಿವಪ್ರಸಾದಲಾಭಾರ್ಥಂ ಶಿವಮೇವಪ್ರಪೂಜಯತೇತ್

ಆದ್ದರಿಂದ ಶಿವನ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ಪ್ರಕೃತಿಯ ವಶದಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗಬಹುದು. ಶಿವನ ಅನುಗ್ರಹವನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಶಿವನನ್ನೇ ಪೂಜಿಸಬೇಕು.