ಶಿವಪುರಾಣಮ್

ಮಂತ್ರವಿಪ್ರತ್ವಮಾಪದ್ಯ ಪಶ್ಚಾಚ್ಛುದ್ಧೋ ಭವೇದ್ದ್ವಿಜಃ ನಾರೀವಾಥ ನರೋ ವಾಥ ಬ್ರಾಹ್ಮಣೋ ವಾನ್ಯ ಏವ ವಾ

ಯಾರಾದರೂ ಮಂತ್ರಜ್ಞನಾಗಿದ್ದರೆ, ಆ ದ್ವಿಜನು ನಂತರ ಶುದ್ಧನಾಗುತ್ತಾನೆ; ಅದು ಹೆಂಗಸಾಗಿರಲಿ, ಗಂಡಸಾಗಿರಲಿ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಾಗಿರಲಿ, ಬೇರೆ ಯಾರಾಗಿರಲಿ.

ನಮೋನ್ತಂ ವಾ ನಮಃ ಪೂರ್ವಮಾತುರಃ ಸರ್ವಮಾತುರಃ ಸರ್ವದಾ ಜಪೇತ್ ತತಃ ಸ್ತ್ರೀಣಾಂತಥೈವೋಹ್ಯಗುರುರ್ನಿರ್ದರ್ಶಯೇತ್ಕ್ರಮಾತ್

'ನಮಃ' ಪದವನ್ನು ಮುಂಚೆಯೋ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಹಾಕಿದರೂ, ಯಾರಾದರೂ ದುಃಖದಲ್ಲಿದ್ದರೆ ಅವರು ಯಾವಾಗಲೂ ಸಂಪೂರ್ಣ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಜಪಿಸಬೇಕು; ಹಾಗೆಯೇ ಹೆಂಗಸರಿಗೆ ಕೂಡ ಗುರುವು ಕ್ರಮವಾಗಿ ಉಪದೇಶಿಸಬೇಕು.

ಸಾಧಕಃ ಪಞ್ಚಲಕ್ಷಾನ್ತೇ ಶಿವಪ್ರೀತ್ಯರ್ಥಮೇವ ಹಿ ಮಹಾಭಿಷೇಕ ನೈವೇದ್ಯಂ ಕೃತ್ವಾ ಭಕ್ತಾಂಶ್ಚ ಪೂಜಯೇತ್

ಸಾಧಕನು ಐದು ಲಕ್ಷ ಜಪವನ್ನು ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಿದ ಮೇಲೆ, ಶಿವನಿಗೆ ಸಂತೋಷವಾಗಲೆಂದು ಮಹಾ ಅಭಿಷೇಕ, ನೈವೇದ್ಯ ಮಾಡಿ, ಭಕ್ತರನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

ಪೂಜಯಾ ಶಿವಭಕ್ತಸ್ಯ ಶಿವಃ ಪ್ರೀತತರೋ ಭವೇತ್ ಶಿವಸ್ಯ ಶಿವಭಕ್ತಸ್ಯ ಭೇದೋ ನಾಸ್ತಿ ಶಿವೋ ಹಿ ಸಃ

ಶಿವಭಕ್ತನನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದರೆ ಶಿವನು ಬಹಳ ಸಂತೋಷವಾಗುತ್ತಾನೆ; ಶಿವ ಮತ್ತು ಶಿವಭಕ್ತನಲ್ಲಿ ಯಾವ ಭೇದವೂ ಇಲ್ಲ, ಏಕೆಂದರೆ ಅವನೇ ಶಿವನು.

ಶಿವಸ್ವರೂಪಮಂತ್ರಸ್ಯಧಾರಣಾಚ್ಛಿವ ಏವ ಹಿ ಶಿವಭಕ್ತಶರೀರೇ ಹಿ ಶಿವೇತತ್ಪರಮೋಭವೇತ್

ಶಿವನ ಸ್ವರೂಪವಾದ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಧರಿಸಿದರೆ, ಆತನು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಶಿವನೇ ಆಗುತ್ತಾನೆ; ಶಿವಭಕ್ತನ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಪರಮ ಶಿವನು ಇರುವನು.

ಶಿವಭಕ್ತಾಃ ಕ್ರಿಯಾಃ ಸರ್ವಾ ವೇದಸರ್ವಕ್ರಿಯಾಂವಿದುಃ ಯಾವದ್ಯಾವಚ್ಛಿವಂಮಂತ್ರಂಯೇನಜಪ್ತಂಭವೇತ್ಕ್ರಮಾತ್

ಶಿವಭಕ್ತರ ಎಲ್ಲಾ ಕರ್ಮಗಳು ವೇದದ ಎಲ್ಲಾ ಕರ್ಮಗಳಂತೆ ಎಣಿಸಲ್ಪಡುತ್ತವೆ, ಯಾವರೆಗೆ ಶಿವಮಂತ್ರವನ್ನು ಕ್ರಮವಾಗಿ ಜಪಿಸುತ್ತಾರೋ.

ತಾವದ್ವೈಶಿವಸಾನ್ನಿಧ್ಯಂ ತಸ್ಮಿನ್ದೇಹೇ ನ ಸಂಶಯಃ ದೇವೀಲಿಂಗಂಭವೇದ್ರೂಪಂ ಶಿವಭಕ್ತಸ್ತ್ರಿಯಾಸ್ತಥಾ

ಯಾವರೆಗೆ ಇದು ನಡೆಯುತ್ತದೋ, ಆ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಶಿವನ ಸಾನ್ನಿಧ್ಯವಿದೆ ಎಂಬುದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವೇ ಇಲ್ಲ; ದೇವಿ, ಲಿಂಗವೇ ರೂಪ, ಹಾಗೆಯೇ ಶಿವಭಕ್ತನೂ, ಹೆಂಗಸಾಗಿರಲಿ ಗಂಡಸಾಗಿರಲಿ.

ಯಾವನ್ಮಂತ್ರಂಜಪೇದ್ದೇವ್ಯಾಸ್ತಾವತ್ಸಾನ್ನಿಧ್ಯಮಸ್ತಿ ಹಿ ಶಿವಂಸಂಪೂಜಯೇದ್ಧೀಮಾನ್ಸ್ವಯಂವೈಶಬ್ದರೂಪಭಾಕ್

ದೇವಿಯು ಮಂತ್ರವನ್ನು ಜಪಿಸುವವರೆಗೆ ಶಿವನ ಸಾನ್ನಿಧ್ಯವಿರುತ್ತದೆ; ಜ್ಞಾನಿಯು ಶಬ್ದಸ್ವರೂಪನಾದ ಶಿವನನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

ಸ್ವಯಂಚೈವಶಿವೋಭೂತ್ವಾಪರಾಂಶಕ್ತಿಂಪ್ರಪೂಜಯೇತ್ ಶಕ್ತಿಂಬೇರಂಚಲಿಂಗಂ ಚ ಹ್ಯಾಲೇಖ್ಯಾಮಾಯಯಾಯಜೇತ್

ತಾನೇ ಶಿವನಾಗಿ ಪರಾಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು; ಶಕ್ತಿಯನ್ನು, ಬೇರವನ್ನು, ಲಿಂಗವನ್ನು, ಚಿತ್ರಿಸಿದರೂ ಅಥವಾ ಕಲ್ಪಿಸಿದರೂ ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

ಶಿವಲಿಂಗಂ ಶಿವಂಮತ್ವಾಸ್ವಾತ್ಮಾನಂಶಕ್ತಿರೂಪಕಮ್ ಶಕ್ತಿಲಿಂಗಂಚದೇವೀಂಚಮತ್ವಾಸ್ವಂಶಿವರೂಪಕಮ್

ಶಿವಲಿಂಗವನ್ನು ಶಿವನೆಂದು, ತಾನನ್ನು ಶಕ್ತಿರೂಪ ಎಂದು ಭಾವಿಸಬೇಕು; ಹಾಗೆಯೇ ಶಕ್ತಿಲಿಂಗವನ್ನೂ ದೇವಿಯನ್ನು ಶಕ್ತಿಯೆಂದು, ತಾನನ್ನು ಶಿವರೂಪ ಎಂದು ಭಾವಿಸಬೇಕು.

ಶಿವಲಿಂಗಂನಾದರೂಪಬಿಂದುರೂಪಂತುಶಕ್ತಿಕಮ್ ಉಪಪ್ರಧಾನಭಾವೇನ ಅನ್ಯೋನ್ಯಾಸಕ್ತಲಿಂಗಕಮ್

ಶಿವಲಿಂಗವು ನಾದರೂಪ, ಶಕ್ತಿ ಬಿಂದುರೂಪ; ಪರಸ್ಪರ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ಅವು ಒಂದಾಗಿ ಲಿಂಗವಾಗಿವೆ.

ಪೂಜಯೇಚ್ಚ ಶಿವಂಶಕ್ತಿಸಶಿವೋಮೂಲಭಾವನಾತ್ ಶಿವಭಕ್ತಾಞ್ಛಿವಮತ್ರರೂಪಕಾಞ್ಛಿವರೂಪಕಾನ್

ಶಿವನನ್ನು ಶಕ್ತಿಯೊಂದಿಗೆ, ಅವರ ಮೂಲಭಾವವನ್ನು ಧ್ಯಾನ ಮಾಡಿ ಪೂಜಿಸಬೇಕು; ಹಾಗೆಯೇ ಶಿವಭಕ್ತರನ್ನು, ಮಂತ್ರರೂಪಿಗಳನ್ನೂ ಶಿವರೂಪಿಗಳನ್ನೂ ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

ಷೋಡಶೈರುಪಚಾರೈಶ್ಚಪೂಜಯೇದಿಷ್ಟಮಾಪ್ನುಯಾತ್ ಯೇನಶುಶ್ರೂಷಣಾದ್ಯೈಶ್ಚ ಶಿವಭಕ್ತಸ್ಯ ಲಿಂಗಿನಃ

ಹದಿನಾರು ವಿಧದ ಸೇವೆಗಳಿಂದ ಪೂಜಿಸಿದರೆ ಇಷ್ಟಾರ್ಥ ಸಿಗುತ್ತದೆ; ಸೇವೆ ಮತ್ತು ಇತರ ಕಾರ್ಯಗಳಿಂದ ಶಿವಭಕ್ತ ಲಿಂಗಧಾರಿಯನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

ಆನಂದಂಜನಯೇದ್ವಿದ್ವಾಞ್ಛಿವಃಪ್ರೀತತರೋ ಭವೇತ್ ಶಿವಭಕ್ತಾನ್ಸಪತ್ನೀಕಾನ್ಪತ್ನ್ಯಾಸಹಸದೈವತತ್

ಜ್ಞಾನಿಯು ಆನಂದವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡಬೇಕು, ಶಿವನು ಬಹಳ ಸಂತೋಷವಾಗುತ್ತಾನೆ; ಶಿವಭಕ್ತರನ್ನು ಅವರ ಪತ್ನಿಯರೊಂದಿಗೆ ದೇವದಂಪತಿಗಳಂತೆ ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

ಪೂಜಯೇದ್ಭೋಜನಾದ್ಯೈಶ್ಚಪಞ್ಚವಾದಶವಾಶತಮ್ ಧನೇದೇಹೇಚಮಂತ್ರೇಚಭಾವನಾಯಾಮವಂಚಕಃ

ಭೋಜನ ಮತ್ತು ಇತರ ದಾನಗಳಿಂದ ಐದು, ಹತ್ತು ಅಥವಾ ನೂರು ಬಾರಿ ಪೂಜಿಸಬೇಕು; ಆದರೆ ಧನ, ದೇಹ, ಮಂತ್ರ ಅಥವಾ ಭಾವನೆಯಲ್ಲಿ ಮೋಸಮಾಡುವವನು—

ಶಿವಶಕ್ತಿಸ್ವರೂಪೇಣನಪುನರ್ಜಾಯತೇ ಭುವಿ ನಾಭೇರಧೋ ಬ್ರಹ್ಮಭಾಗಮಾಕಂಠಂವಿಷ್ಣುಭಾಗಕಮ್

ಶಿವಶಕ್ತಿ ಸ್ವರೂಪದಿಂದ, ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಪುನರ್ಜನ್ಮವಾಗದು; ನಾಭಿಯಿಂದ ಕೆಳಗೆ ಬ್ರಹ್ಮನ ಭಾಗ, ಗಂಟಲವರೆಗೆ ವಿಷ್ಣುವಿನ ಭಾಗ.

ಮುಖಂಲಿಂಗಮಿತಿಪ್ರೋಕ್ತಂಶಿವಭಕ್ತಶರೀರಕಮ್ ಮೃತಾನ್ದಾಹಾದಿಯುಕ್ತಾನ್ವಾದಾಹಾದಿರಹಿತಾನ್ಮೃತಾನ್

ಮುಖವೇ ಲಿಂಗವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ, ಅದು ಶಿವಭಕ್ತನ ದೇಹ; ಯಾರು ವಿಧಿವಿಧಾನಗಳೊಂದಿಗೆ ಸತ್ತಾರೋ, ಮತ್ತು ವಿಧಿವಿಧಾನವಿಲ್ಲದೆ ಸತ್ತಾರೋ—

ಉದ್ದಿಶ್ಯಪೂಜಯೇದಾದಿಪಿತರಂಶಿವಮೇವಹಿ ಪೂಜಾಂಕೃತ್ವಾದಿಮಾತುಶ್ಚಶಿವಭಕ್ತಾಂಶ್ಚ ಪೂಜಯೇತ್

ಒಬ್ಬನು ಪೂರ್ವಜರನ್ನು ಮತ್ತು ಶಿವನನ್ನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನೆನೆದು ಪೂಜಿಸಬೇಕು; ಆದಿಪರಮಾತೆಯನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದ ಮೇಲೆ, ಶಿವಭಕ್ತರನ್ನು ಕೂಡ ಗೌರವದಿಂದ ಸ್ಮರಿಸಬೇಕು.

ಪಿತೃಲೋಕಂಸಮಾಸಾದ್ಯಕ್ರಮಾನ್ಮುಕ್ತೋಭವೇನ್ಮೃತಃ ಕ್ರಿಯಾಯುಕ್ತದಶಭ್ಯಶ್ಚತಪೋಯುಕ್ತೋವಿಶಿಷ್ಯತೇ

ಪೂರ್ವಜರ ಲೋಕವನ್ನು ತಲುಪಿದ ನಂತರ, ಕ್ರಮವಾಗಿ ಮನುಷ್ಯನು ಮೃತ್ಯುವಿನ ಬಳಿಕ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ; ವಿಧಿಗಳನ್ನು ಆಚರಿಸುವವರಲ್ಲಿ, ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನಿರತರಾದವನು ಅತ್ಯುತ್ತಮನು.

ತಪೋಯುಕ್ತಶತೇಭ್ಯಶ್ಚಜಪಯುಕ್ತೋವಿಶಿಷ್ಯತೇ ಜಪಯುಕ್ತಸಹಸ್ರೇಭ್ಯಃ ಶಿವಜ್ಞಾನೀ ವಿಶಿಷ್ಯತೇ

ನೂರಾರು ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುವವರಲ್ಲಿ ಜಪದಲ್ಲಿ ನಿರತರಾದವನು ಶ್ರೇಷ್ಠನು; ಸಾವಿರಾರು ಜಪ ಮಾಡುವವರಲ್ಲಿ ಶಿವನನ್ನು ಅರಿತವನು ಅತ್ಯುತ್ತಮನು.

ಶಿವಜ್ಞಾನಿಷುಲಕ್ಷೇಷು ಧ್ಯಾನಯುಕ್ತೋ ವಿಶಿಷ್ಯತೇ ಧ್ಯಾನಯುಕ್ತೇಷು ಕೋಟಿಭ್ಯಃ ಸಮಾಧಿಸ್ಥೋ ವಿಶಿಷ್ಯತೇ

ಹাজারಾರು ಶಿವಜ್ಞಾನಿಗಳಲ್ಲಿ ಧ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುವವನು ಶ್ರೇಷ್ಠನು; ಕೋಟ್ಯಂತರ ಧ್ಯಾನಸ್ಥರಲ್ಲಿ ಸಮಾಧಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತನಾದವನು ಅತ್ಯುತ್ತಮನು.

ಉತ್ತರೋತ್ತರ ವೈ ಶಿಷ್ಟ್ಯಾತ್ಪೂಜಾಯಾಮುತ್ತರೋತ್ತರಮ್ ಫಲಂವೈಶಿಷ್ಟ್ಯರೂಪಞ್ಚದುರ್ವಿಜ್ಞೇಯಂಮನೀಷಿಭಿಃ

ಪೂಜೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿ ಹಂತವೂ ಹಿಂದಿನ ಹಂತಕ್ಕಿಂತ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾಗಿದೆ; ಅದರ ಫಲವು ಹೇಗಿರುತ್ತದೆ ಎಂಬುದು ಜ್ಞಾನಿಗಳಿಗೆ ಕೂಡ ಸುಲಭವಾಗಿ ಅರ್ಥವಾಗದು.

ತಸ್ಮಾದ್ವೈಶಿವಭಕ್ತಸ್ಯಮಹಿಮಾನಂವೇತ್ತಿಕೋನರಃ ಶಿವಶಕ್ತ್ಯೋಃ ಪೂಜನಂ ಚ ಶಿವಭಕ್ತಸ್ಯ ಪೂಜನಮ್

ಆದಕಾರಣ, ಶಿವಭಕ್ತನ ಮಹಿಮೆ ಯಾರು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತಿಳಿಯಬಲ್ಲರು? ಶಿವ ಮತ್ತು ಶಕ್ತಿಯ ಪೂಜೆ, ಶಿವಭಕ್ತರ ಗೌರವ—

ಕುರುತೇಯೋನರೋಭಕ್ತ್ಯಾಸಶಿವಃ ಶಿವಮೇಧತೇ ಯ ಇಮಂ ಪಠತೇ ಽಧ್ಯಾಯಮರ್ಥವದ್ವೇದಸಂಮತಮ್

ಯಾರು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಇದನ್ನು ಆಚರಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಶಿವನೊಂದಿಗೆ ಏಕವಾಗುತ್ತಾರೆ; ಯಾರು ಈ ಅರ್ಥಪೂರ್ಣವಾದ ವೇದಸಮ್ಮತ ಉಪದೇಶವನ್ನು ಓದಿ ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡುತ್ತಾರೋ—

ಶಿವಜ್ಞಾನೀಭವೇದ್ವಿಪ್ರಃಶಿವೇನ ಸಹಮೋದತೇ ಶ್ರಾವಯೇಚ್ಛಿವಭಕ್ತಾಂಶ್ಚವಿಶೇಷಜ್ಞೋ ಮನೀಶ್ವರಾಃ

ಅಂತಹ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಶಿವಜ್ಞಾನಿಯಾಗುತ್ತಾನೆ, ಶಿವನೊಂದಿಗೆ ಸಂತೋಷಪಡುತ್ತಾನೆ, ಮತ್ತು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಪಾಂಡಿತ್ಯವಂತನಾಗಿ ಶಿವಭಕ್ತರಿಗೆ ಉಪದೇಶ ನೀಡಬೇಕು.

ಶಿವಪ್ರಸಾದಶಿದ್ಧಿಃ ಸ್ಯಾಚ್ಛಿವಸ್ಯಕೃಪಯಾ ಬುಧಾಃ

ಶಿವನ ಅನುಗ್ರಹವು ಶಿವನ ಕೃಪೆಯಿಂದಲೇ ಸಿದ್ಧವಾಗುತ್ತದೆ, ಜ್ಞಾನಿಗಳೇ.

ಬಂಧಮೋಕ್ಷಸ್ವರೂಪಂ ಹಿ ಬ್ರೂಹಿ ಸರ್ವಾರ್ಥವಿತ್ತಮ ಬಂಧಮೋಕ್ಷಂತಥೋಪಾಯಂವಕ್ಷ್ಯೇ ಽಹಂಶೃಣುತಾದರಾತ್

ಎಲ್ಲ ಅರ್ಥಗಳನ್ನು ತಿಳಿದವನೇ, ಬಂಧನ ಮತ್ತು ಮುಕ್ತಿಯ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ನನಗೆ ಹೇಳು. ನಾನು ಈಗ ಬಂಧನ, ಮುಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಅದರ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ—ಕೇಳು, ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ.

ಪ್ರಕೃತ್ಯಾದ್ಯಷ್ಟಬಂಧೇನಬದ್ಧೋಜೀವಃ ಸ ಉಚ್ಯತೇ ಪ್ರಕೃತ್ಯಾದ್ಯಷ್ಟಬಂಧೇನನಿರ್ಮುಕ್ತೋಮುಕ್ತ ಉಚ್ಯತೇ

ಪ್ರಕೃತಿಯಿಂದ ಆರಂಭವಾಗುವ ಎಂಟು ಬಂಧನಗಳಿಂದ ಬಂಧಿತನಾದ ಆತ್ಮನನ್ನು ಬಂಧಿತ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ; ಅದೇ ಎಂಟು ಬಂಧನಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾದವನು ಮುಕ್ತನು ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.

ಪ್ರಕೃತ್ಯಾದಿವಶೀಕಾರೋಮೋಕ್ಷ ಇತ್ಯುಚ್ಯತೇಸ್ವತಃ ಬದ್ಧಜೀವಸ್ತುನಿರ್ಮುಕ್ತೋಮುಕ್ತಜೀವಃ ಸ ಕಥ್ಯತೇ

ಪ್ರಕೃತಿಯಾದಿ ಅಂಶಗಳ ವಶದಲ್ಲಿರುವುದನ್ನು ಬಂಧನ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ; ಅವುಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗಿರುವುದನ್ನು ಮುಕ್ತಿ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ. ಬಂಧಿತ ಆತ್ಮನು ಬಂಧಿತ, ಮುಕ್ತ ಆತ್ಮನು ಮುಕ್ತನೆಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ.