ಶಿವಪುರಾಣಮ್

ನನ್ದಿಸಂಸ್ಥಾನತಃ ಪಶ್ಚಾನ್ನವಿದುಃ ಶಿವವೈಭವಮ್ ನಂದೀಶ್ವರೋಬಹಿಸ್ತಿಷ್ಠನ್ಪಞ್ಚಾಕ್ಷರಮುಪಾಸತೇ

ನಂದಿಯ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ದಾಟಿದ ಮೇಲೆ ಶಿವನ ಮಹಿಮೆ ಯಾರಿಗೂ ತಿಳಿಯದು; ನಂದೀಶ್ವರನು ಹೊರಗಡೆ ನಿಂತು ಪಂಚಾಕ್ಷರಿ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಉಪಾಸನೆ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ.

ಏವಂ ಗುರುಕ್ರಮಾಲ್ಲಬ್ಧಂ ನಂದೀಶಾಚ್ಚ ಮಯಾಪುನಃ ತತಃ ಪರಂಸ್ವಸಂವೇದ್ಯಂ ಶಿವೇ ನೈವಾನುಭಾವಿತಮ್

ಈ ರೀತಿ ಗುರುಗಳ ಪರಂಪರೆಯಿಂದ ಮತ್ತು ಮತ್ತೆ ನಂದೀಶ್ವರನಿಂದ ನಾನು ಇದನ್ನು ಪಡೆದಿದ್ದೇನೆ; ಅದಕ್ಕಿಂತ ಮುಂದೆ ಶಿವನಲ್ಲಿ ಸ್ವಯಂ ಅನುಭವಿಸುವುದು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.

ಶಿವಸ್ಯಕೃಪಯಾಸಾಕ್ಷಾಚ್ಛಿವಲೋಕಸ್ಯವೈಭವಮ್ ವಿಜ್ಞಾತುಂಶಕ್ಯತೇ ಸರ್ವೈರ್ನಾನ್ಯಥೇತ್ಯಾಹುರಾಸ್ತಿಕಾಃ

ಶಿವನ ಕೃಪೆಯಿಂದ ಮಾತ್ರ ಶಿವಲೋಕದ ಮಹಿಮೆ ಎಲ್ಲರೂ ತಿಳಿಯಬಹುದು; ಬೇರೆ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ ಎಂದು ನಂಬಿಗಸ್ತರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.

ಏವಂಕ್ರಮೇಣಮುಕ್ತಾಃಸ್ಯುರ್ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾವೈಜಿತೇಂದ್ರಿಯಃ ಅನ್ಯೇಷಾಂ ಚ ಕ್ರಮಂವಕ್ಷ್ಯೇ ಗದತಃ ಶೃಣುತಾದರಾತ್

ಈ ರೀತಿ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು ಜಯಿಸಿದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಮುಕ್ತರಾಗುತ್ತಾರೆ; ಇನ್ನುಳಿದವರ ಕ್ರಮವನ್ನು ನಾನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ, ಗಮನದಿಂದ ಕೇಳಿರಿ.

ಗುರೂಪದೇಶಾಜ್ಜಾಪ್ಯಂವೈಬ್ರಾಹ್ಮಣಾನಾಂನಮೋ ಽಂತಕಮ್ ಪಞ್ಚಾಕ್ಷರಂ ಪಞ್ಚಲಕ್ಷಮಾಯುಷ್ಯಂಪ್ರಜಪೇದ್ವಿಧಿಃ

ಗುರುವಿನ ಉಪದೇಶದಿಂದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಪಂಚಾಕ್ಷರಿ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಆಯುಷ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ನಿಯಮಾನುಸಾರ ಐದು ಲಕ್ಷ ಬಾರಿ ಜಪಿಸಬೇಕು.

ಸ್ತ್ರೀತ್ವಾಪನಯನಾರ್ಥಂತುಪಞ್ಚಲಕ್ಷಂಜಪೇತ್ಪುನಃ ಮಂತ್ರೇಣಪುರುಷೋಭೂತ್ವಾಕ್ರಮಾನ್ಮುಕ್ತೋಭವೇದ್ಬುಧಃ

ಸ್ತ್ರೀತ್ವವನ್ನು ದೂರಮಾಡಲು ಮತ್ತೆ ಐದು ಲಕ್ಷ ಬಾರಿ ಪಂಚಾಕ್ಷರಿ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಜಪಿಸಬೇಕು; ಮಂತ್ರದ ಮೂಲಕ ಪುರುಷನಾಗಿ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಜ್ಞಾನಿಯು ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ.

ಕ್ಷತ್ರಿಯಃಪಞ್ಚಲಕ್ಷೇಣಕ್ಷತ್ತ್ರತ್ವಮಪನೇಷ್ಯತಿ ಪುನಶ್ಚಪಞ್ಚಲಕ್ಷೇಣಕ್ಷತ್ತ್ರಿಯೋಬ್ರಾಹ್ಮಣೋಭವೇತ್

ಕ್ಷತ್ರಿಯನು ಪಂಚಾಕ್ಷರಿ ಮಂತ್ರದಿಂದ ತನ್ನ ಕ್ಷತ್ರಿಯತ್ವವನ್ನು ದೂರಮಾಡುತ್ತಾನೆ; ಮತ್ತೆ ಪಂಚಾಕ್ಷರಿ ಮಂತ್ರದಿಂದ ಕ್ಷತ್ರಿಯನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಾಗುತ್ತಾನೆ.

ಮಂತ್ರಸಿದ್ಧಿರ್ಜಪಾಚ್ಚೈವಕ್ರಮಾನ್ಮುಕ್ತೋಭವೈನ್ನರಃ ವೈಶ್ಯಸ್ತುಪಞ್ಚಲಕ್ಷೇಣವೈಶ್ಯತ್ವಮಪನೇಷ್ಯತಿ

ಮಂತ್ರಸಿದ್ಧಿ ಮತ್ತು ಜಪದಿಂದ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಮನುಷ್ಯನು ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ; ವೈಶ್ಯನು ಪಂಚಾಕ್ಷರಿ ಮಂತ್ರದಿಂದ ತನ್ನ ವೈಶ್ಯತ್ವವನ್ನು ದೂರಮಾಡುತ್ತಾನೆ.

ಪುನಶ್ಚಪಞ್ಚಲಕ್ಷೇಣಮಂತ್ರಕ್ಷತ್ತ್ರಿಯ ಉಚ್ಯತೇ ಪುನಶ್ಚಪಞ್ಚಲಕ್ಷೇಣ ಕ್ಷತ್ತ್ರತ್ವಮಪನೇಷ್ಯತಿ

ಮತ್ತೆ ಪಂಚಾಕ್ಷರಿ ಮಂತ್ರದಿಂದ ಅವನು ಮಂತ್ರ ಕ್ಷತ್ರಿಯನೆಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ; ಮತ್ತೆ ಪಂಚಾಕ್ಷರಿ ಮಂತ್ರದಿಂದ ಕ್ಷತ್ರಿಯತ್ವವನ್ನು ದೂರಮಾಡುತ್ತಾನೆ.

ಪುನಶ್ಚಪಞ್ಚಲಕ್ಷೇಣಮಂತ್ರಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಉಚ್ಯತೇ ಶೂದ್ರಶ್ಚೈವನಮೋಂತೇನ ಪಞ್ಚವಿಂಶತಿಲಕ್ಷತಃ

ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಐದು ಲಕ್ಷ ಬಾರಿ ಜಪಿಸಿದ ಮೇಲೆ, ಆ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ; ಶೂದ್ರರಿಗೆ 'ನಮಃ' ಎಂಬ ಪದದೊಂದಿಗೆ ಇಪ್ಪತ್ತೈದು ಲಕ್ಷ ಬಾರಿ ಜಪಿಸಬೇಕೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

ಮಂತ್ರವಿಪ್ರತ್ವಮಾಪದ್ಯ ಪಶ್ಚಾಚ್ಛುದ್ಧೋ ಭವೇದ್ದ್ವಿಜಃ ನಾರೀವಾಥ ನರೋ ವಾಥ ಬ್ರಾಹ್ಮಣೋ ವಾನ್ಯ ಏವ ವಾ

ಯಾರಾದರೂ ಮಂತ್ರಜ್ಞನಾಗಿದ್ದರೆ, ಆ ದ್ವಿಜನು ನಂತರ ಶುದ್ಧನಾಗುತ್ತಾನೆ; ಅದು ಹೆಂಗಸಾಗಿರಲಿ, ಗಂಡಸಾಗಿರಲಿ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಾಗಿರಲಿ, ಬೇರೆ ಯಾರಾಗಿರಲಿ.

ನಮೋನ್ತಂ ವಾ ನಮಃ ಪೂರ್ವಮಾತುರಃ ಸರ್ವಮಾತುರಃ ಸರ್ವದಾ ಜಪೇತ್ ತತಃ ಸ್ತ್ರೀಣಾಂತಥೈವೋಹ್ಯಗುರುರ್ನಿರ್ದರ್ಶಯೇತ್ಕ್ರಮಾತ್

'ನಮಃ' ಪದವನ್ನು ಮುಂಚೆಯೋ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಹಾಕಿದರೂ, ಯಾರಾದರೂ ದುಃಖದಲ್ಲಿದ್ದರೆ ಅವರು ಯಾವಾಗಲೂ ಸಂಪೂರ್ಣ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಜಪಿಸಬೇಕು; ಹಾಗೆಯೇ ಹೆಂಗಸರಿಗೆ ಕೂಡ ಗುರುವು ಕ್ರಮವಾಗಿ ಉಪದೇಶಿಸಬೇಕು.

ಸಾಧಕಃ ಪಞ್ಚಲಕ್ಷಾನ್ತೇ ಶಿವಪ್ರೀತ್ಯರ್ಥಮೇವ ಹಿ ಮಹಾಭಿಷೇಕ ನೈವೇದ್ಯಂ ಕೃತ್ವಾ ಭಕ್ತಾಂಶ್ಚ ಪೂಜಯೇತ್

ಸಾಧಕನು ಐದು ಲಕ್ಷ ಜಪವನ್ನು ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಿದ ಮೇಲೆ, ಶಿವನಿಗೆ ಸಂತೋಷವಾಗಲೆಂದು ಮಹಾ ಅಭಿಷೇಕ, ನೈವೇದ್ಯ ಮಾಡಿ, ಭಕ್ತರನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

ಪೂಜಯಾ ಶಿವಭಕ್ತಸ್ಯ ಶಿವಃ ಪ್ರೀತತರೋ ಭವೇತ್ ಶಿವಸ್ಯ ಶಿವಭಕ್ತಸ್ಯ ಭೇದೋ ನಾಸ್ತಿ ಶಿವೋ ಹಿ ಸಃ

ಶಿವಭಕ್ತನನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದರೆ ಶಿವನು ಬಹಳ ಸಂತೋಷವಾಗುತ್ತಾನೆ; ಶಿವ ಮತ್ತು ಶಿವಭಕ್ತನಲ್ಲಿ ಯಾವ ಭೇದವೂ ಇಲ್ಲ, ಏಕೆಂದರೆ ಅವನೇ ಶಿವನು.

ಶಿವಸ್ವರೂಪಮಂತ್ರಸ್ಯಧಾರಣಾಚ್ಛಿವ ಏವ ಹಿ ಶಿವಭಕ್ತಶರೀರೇ ಹಿ ಶಿವೇತತ್ಪರಮೋಭವೇತ್

ಶಿವನ ಸ್ವರೂಪವಾದ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಧರಿಸಿದರೆ, ಆತನು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಶಿವನೇ ಆಗುತ್ತಾನೆ; ಶಿವಭಕ್ತನ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಪರಮ ಶಿವನು ಇರುವನು.

ಶಿವಭಕ್ತಾಃ ಕ್ರಿಯಾಃ ಸರ್ವಾ ವೇದಸರ್ವಕ್ರಿಯಾಂವಿದುಃ ಯಾವದ್ಯಾವಚ್ಛಿವಂಮಂತ್ರಂಯೇನಜಪ್ತಂಭವೇತ್ಕ್ರಮಾತ್

ಶಿವಭಕ್ತರ ಎಲ್ಲಾ ಕರ್ಮಗಳು ವೇದದ ಎಲ್ಲಾ ಕರ್ಮಗಳಂತೆ ಎಣಿಸಲ್ಪಡುತ್ತವೆ, ಯಾವರೆಗೆ ಶಿವಮಂತ್ರವನ್ನು ಕ್ರಮವಾಗಿ ಜಪಿಸುತ್ತಾರೋ.

ತಾವದ್ವೈಶಿವಸಾನ್ನಿಧ್ಯಂ ತಸ್ಮಿನ್ದೇಹೇ ನ ಸಂಶಯಃ ದೇವೀಲಿಂಗಂಭವೇದ್ರೂಪಂ ಶಿವಭಕ್ತಸ್ತ್ರಿಯಾಸ್ತಥಾ

ಯಾವರೆಗೆ ಇದು ನಡೆಯುತ್ತದೋ, ಆ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಶಿವನ ಸಾನ್ನಿಧ್ಯವಿದೆ ಎಂಬುದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವೇ ಇಲ್ಲ; ದೇವಿ, ಲಿಂಗವೇ ರೂಪ, ಹಾಗೆಯೇ ಶಿವಭಕ್ತನೂ, ಹೆಂಗಸಾಗಿರಲಿ ಗಂಡಸಾಗಿರಲಿ.

ಯಾವನ್ಮಂತ್ರಂಜಪೇದ್ದೇವ್ಯಾಸ್ತಾವತ್ಸಾನ್ನಿಧ್ಯಮಸ್ತಿ ಹಿ ಶಿವಂಸಂಪೂಜಯೇದ್ಧೀಮಾನ್ಸ್ವಯಂವೈಶಬ್ದರೂಪಭಾಕ್

ದೇವಿಯು ಮಂತ್ರವನ್ನು ಜಪಿಸುವವರೆಗೆ ಶಿವನ ಸಾನ್ನಿಧ್ಯವಿರುತ್ತದೆ; ಜ್ಞಾನಿಯು ಶಬ್ದಸ್ವರೂಪನಾದ ಶಿವನನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

ಸ್ವಯಂಚೈವಶಿವೋಭೂತ್ವಾಪರಾಂಶಕ್ತಿಂಪ್ರಪೂಜಯೇತ್ ಶಕ್ತಿಂಬೇರಂಚಲಿಂಗಂ ಚ ಹ್ಯಾಲೇಖ್ಯಾಮಾಯಯಾಯಜೇತ್

ತಾನೇ ಶಿವನಾಗಿ ಪರಾಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು; ಶಕ್ತಿಯನ್ನು, ಬೇರವನ್ನು, ಲಿಂಗವನ್ನು, ಚಿತ್ರಿಸಿದರೂ ಅಥವಾ ಕಲ್ಪಿಸಿದರೂ ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

ಶಿವಲಿಂಗಂ ಶಿವಂಮತ್ವಾಸ್ವಾತ್ಮಾನಂಶಕ್ತಿರೂಪಕಮ್ ಶಕ್ತಿಲಿಂಗಂಚದೇವೀಂಚಮತ್ವಾಸ್ವಂಶಿವರೂಪಕಮ್

ಶಿವಲಿಂಗವನ್ನು ಶಿವನೆಂದು, ತಾನನ್ನು ಶಕ್ತಿರೂಪ ಎಂದು ಭಾವಿಸಬೇಕು; ಹಾಗೆಯೇ ಶಕ್ತಿಲಿಂಗವನ್ನೂ ದೇವಿಯನ್ನು ಶಕ್ತಿಯೆಂದು, ತಾನನ್ನು ಶಿವರೂಪ ಎಂದು ಭಾವಿಸಬೇಕು.

ಶಿವಲಿಂಗಂನಾದರೂಪಬಿಂದುರೂಪಂತುಶಕ್ತಿಕಮ್ ಉಪಪ್ರಧಾನಭಾವೇನ ಅನ್ಯೋನ್ಯಾಸಕ್ತಲಿಂಗಕಮ್

ಶಿವಲಿಂಗವು ನಾದರೂಪ, ಶಕ್ತಿ ಬಿಂದುರೂಪ; ಪರಸ್ಪರ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ಅವು ಒಂದಾಗಿ ಲಿಂಗವಾಗಿವೆ.

ಪೂಜಯೇಚ್ಚ ಶಿವಂಶಕ್ತಿಸಶಿವೋಮೂಲಭಾವನಾತ್ ಶಿವಭಕ್ತಾಞ್ಛಿವಮತ್ರರೂಪಕಾಞ್ಛಿವರೂಪಕಾನ್

ಶಿವನನ್ನು ಶಕ್ತಿಯೊಂದಿಗೆ, ಅವರ ಮೂಲಭಾವವನ್ನು ಧ್ಯಾನ ಮಾಡಿ ಪೂಜಿಸಬೇಕು; ಹಾಗೆಯೇ ಶಿವಭಕ್ತರನ್ನು, ಮಂತ್ರರೂಪಿಗಳನ್ನೂ ಶಿವರೂಪಿಗಳನ್ನೂ ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

ಷೋಡಶೈರುಪಚಾರೈಶ್ಚಪೂಜಯೇದಿಷ್ಟಮಾಪ್ನುಯಾತ್ ಯೇನಶುಶ್ರೂಷಣಾದ್ಯೈಶ್ಚ ಶಿವಭಕ್ತಸ್ಯ ಲಿಂಗಿನಃ

ಹದಿನಾರು ವಿಧದ ಸೇವೆಗಳಿಂದ ಪೂಜಿಸಿದರೆ ಇಷ್ಟಾರ್ಥ ಸಿಗುತ್ತದೆ; ಸೇವೆ ಮತ್ತು ಇತರ ಕಾರ್ಯಗಳಿಂದ ಶಿವಭಕ್ತ ಲಿಂಗಧಾರಿಯನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

ಆನಂದಂಜನಯೇದ್ವಿದ್ವಾಞ್ಛಿವಃಪ್ರೀತತರೋ ಭವೇತ್ ಶಿವಭಕ್ತಾನ್ಸಪತ್ನೀಕಾನ್ಪತ್ನ್ಯಾಸಹಸದೈವತತ್

ಜ್ಞಾನಿಯು ಆನಂದವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡಬೇಕು, ಶಿವನು ಬಹಳ ಸಂತೋಷವಾಗುತ್ತಾನೆ; ಶಿವಭಕ್ತರನ್ನು ಅವರ ಪತ್ನಿಯರೊಂದಿಗೆ ದೇವದಂಪತಿಗಳಂತೆ ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

ಪೂಜಯೇದ್ಭೋಜನಾದ್ಯೈಶ್ಚಪಞ್ಚವಾದಶವಾಶತಮ್ ಧನೇದೇಹೇಚಮಂತ್ರೇಚಭಾವನಾಯಾಮವಂಚಕಃ

ಭೋಜನ ಮತ್ತು ಇತರ ದಾನಗಳಿಂದ ಐದು, ಹತ್ತು ಅಥವಾ ನೂರು ಬಾರಿ ಪೂಜಿಸಬೇಕು; ಆದರೆ ಧನ, ದೇಹ, ಮಂತ್ರ ಅಥವಾ ಭಾವನೆಯಲ್ಲಿ ಮೋಸಮಾಡುವವನು—

ಶಿವಶಕ್ತಿಸ್ವರೂಪೇಣನಪುನರ್ಜಾಯತೇ ಭುವಿ ನಾಭೇರಧೋ ಬ್ರಹ್ಮಭಾಗಮಾಕಂಠಂವಿಷ್ಣುಭಾಗಕಮ್

ಶಿವಶಕ್ತಿ ಸ್ವರೂಪದಿಂದ, ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಪುನರ್ಜನ್ಮವಾಗದು; ನಾಭಿಯಿಂದ ಕೆಳಗೆ ಬ್ರಹ್ಮನ ಭಾಗ, ಗಂಟಲವರೆಗೆ ವಿಷ್ಣುವಿನ ಭಾಗ.

ಮುಖಂಲಿಂಗಮಿತಿಪ್ರೋಕ್ತಂಶಿವಭಕ್ತಶರೀರಕಮ್ ಮೃತಾನ್ದಾಹಾದಿಯುಕ್ತಾನ್ವಾದಾಹಾದಿರಹಿತಾನ್ಮೃತಾನ್

ಮುಖವೇ ಲಿಂಗವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ, ಅದು ಶಿವಭಕ್ತನ ದೇಹ; ಯಾರು ವಿಧಿವಿಧಾನಗಳೊಂದಿಗೆ ಸತ್ತಾರೋ, ಮತ್ತು ವಿಧಿವಿಧಾನವಿಲ್ಲದೆ ಸತ್ತಾರೋ—

ಉದ್ದಿಶ್ಯಪೂಜಯೇದಾದಿಪಿತರಂಶಿವಮೇವಹಿ ಪೂಜಾಂಕೃತ್ವಾದಿಮಾತುಶ್ಚಶಿವಭಕ್ತಾಂಶ್ಚ ಪೂಜಯೇತ್

ಒಬ್ಬನು ಪೂರ್ವಜರನ್ನು ಮತ್ತು ಶಿವನನ್ನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನೆನೆದು ಪೂಜಿಸಬೇಕು; ಆದಿಪರಮಾತೆಯನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದ ಮೇಲೆ, ಶಿವಭಕ್ತರನ್ನು ಕೂಡ ಗೌರವದಿಂದ ಸ್ಮರಿಸಬೇಕು.

ಪಿತೃಲೋಕಂಸಮಾಸಾದ್ಯಕ್ರಮಾನ್ಮುಕ್ತೋಭವೇನ್ಮೃತಃ ಕ್ರಿಯಾಯುಕ್ತದಶಭ್ಯಶ್ಚತಪೋಯುಕ್ತೋವಿಶಿಷ್ಯತೇ

ಪೂರ್ವಜರ ಲೋಕವನ್ನು ತಲುಪಿದ ನಂತರ, ಕ್ರಮವಾಗಿ ಮನುಷ್ಯನು ಮೃತ್ಯುವಿನ ಬಳಿಕ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ; ವಿಧಿಗಳನ್ನು ಆಚರಿಸುವವರಲ್ಲಿ, ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನಿರತರಾದವನು ಅತ್ಯುತ್ತಮನು.