ಶಿವಪುರಾಣಮ್

ಜನ್ಮಾರ್ಪಣಾಚ್ಛಿವಃ ಪ್ರೀತಿಃಸ್ವಸಾಯುಜ್ಯಂದದಾತಿಹಿ ಇದಂತಜ್ಜನ್ಮನೈವೇದ್ಯಂಶಿವಸ್ಯೈವಪ್ರದಾಪಯೇತ್

ತನ್ನ ಜನ್ಮವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿದರೆ ಶಿವನು ಸಂತೋಷಪಟ್ಟು ತನ್ನ ಸಾನ್ನಿಧ್ಯವನ್ನು ಕೊಡುತ್ತಾನೆ. ಈ ಜನ್ಮನೈವೇದ್ಯವನ್ನು ಶಿವನಿಗೇ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.

ಯೋನಿಲಿಂಗಸ್ವರೂಪೇಣಶಿವೋಜನ್ಮಾನಿರೂಪಕಃ ತಸ್ಮಾಜ್ಜನ್ಮನಿವೃತ್ತ್ಯರ್ಥಂಜನ್ಮ ಪೂಜಾ ಶಿವಸ್ಯ ಹಿ

ಯೋನಿ ಮತ್ತು ಲಿಂಗ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಶಿವನು ಜನ್ಮದ ನಿರ್ಧಾರಕನು. ಆದ್ದರಿಂದ ಜನ್ಮದಿಂದ ಮುಕ್ತಿಯಾಗಲು ಶಿವನ ಜನ್ಮಪೂಜೆಯನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು.

ಬಿಂದುನಾದಾತ್ಮಕಂಸರ್ವಂಜಗತ್ಸ್ಥಾವರಜಂಗಮಮ್ ಬಿಂದುಃಶಕ್ತಿಃಶಿವೋನಾದಃಶಿವಶಕ್ತ್ಯಾತ್ಮಕಂಜಗತ್

ಈ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿರುವ ಚರಾಚರ ಎಲ್ಲವೂ ಬಿಂದು ಮತ್ತು ನಾದದಿಂದ ನಿರ್ಮಿತವಾಗಿದೆ. ಬಿಂದು ಶಕ್ತಿಯಾಗಿದ್ದು, ನಾದ ಶಿವನು; ಜಗತ್ತು ಶಿವ ಮತ್ತು ಶಕ್ತಿಯ ಸ್ವರೂಪವಾಗಿದೆ.

ನಾದಾಧಾರಮಿದಂಬಿಂದುರ್ಬಿಂದ್ವಾಧಾರಮಿದಂ ಜಗತ್ ಜಗದಾಧಾರಭೂತೌಹಿಬಿಂದುನಾದೌ ವ್ಯವಸ್ಥಿತೌ

ಈ ಬಿಂದು ನಾದಕ್ಕೆ ಆಧಾರವಾಗಿದ್ದು, ನಾದ ಬಿಂದುಗೆ ಆಧಾರವಾಗಿದೆ. ಜಗತ್ತು ಬಿಂದು ಮತ್ತು ನಾದ ಎಂಬ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಸ್ಥಿತವಾಗಿದೆ.

ವಿನ್ದುನಾದಯುತಂಸರ್ವಂಸಕಲೀಕರಣಂಭವೇತ್ ಸಕಲೀಕರಣಾಜ್ಜನ್ಮಜಗತ್ಪ್ರಾಪ್ನೋತ್ಯಸಂಶಯಃ

ಬಿಂದು ಮತ್ತು ನಾದದಿಂದ ಕೂಡಿದ ಎಲ್ಲವೂ ಪ್ರಪಂಚದಲ್ಲಿ ವ್ಯಕ್ತವಾಗುತ್ತದೆ. ಈ ವ್ಯಕ್ತಿಯಿಂದಲೇ ಜಗತ್ತು ಹುಟ್ಟುತ್ತದೆ ಎಂಬುದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವೇ ಇಲ್ಲ.

ಬಿಂದುನಾದಾತ್ಮಕಂಲಿಂಗಂಜಗತ್ಕಾರಣಮುಚ್ಯತೇ ಬಿಂದುರ್ದೇರ್ವೀಶಿವೋನಾದಃಶಿವಲಿಂಗಂತುಕಥ್ಯತೇ

ಬಿಂದು ಮತ್ತು ನಾದದಿಂದ ಕೂಡಿದ ಲಿಂಗವೇ ಜಗತ್ತಿನ ಕಾರಣವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಬಿಂದು ದೇವಿ, ನಾದ ಶಿವನು; ಈ ರೀತಿ ಶಿವಲಿಂಗವನ್ನು ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ.

ತಸ್ಮಾಜ್ಜನ್ಮನಿವೃತ್ತ್ಯರ್ಥಂಶಿವಲಿಂಗಂಪ್ರಪೂಜಯೇತ್ ಮಾತಾದೇವೀಬಿಂದುರೂಪಾನಾದರೂಪಃ ಶಿವಃ ಪಿತಾ

ಆದುದರಿಂದ ಜನ್ಮದಿಂದ ಮುಕ್ತಿಯಾಗಲು ಶಿವಲಿಂಗವನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು. ತಾಯಿ ದೇವಿ ಬಿಂದು ರೂಪಿಣಿ, ತಂದೆ ಶಿವನು ನಾದ ರೂಪ.

ಪೂಜಿತಾಭ್ಯಾಂಪಿತೃಭ್ಯಾಂತುಪರಮಾನಂದ ಏವ ಹಿ ಪರಮಾನಂದಲಾಭಾರ್ಥಂಶಿವಲಿಂಗಂಪ್ರಪೂಜಯೇತ್

ತಾಯಿ ಮತ್ತು ತಂದೆಯನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದರೆ ಪರಮಾನಂದ ಸಿಗುತ್ತದೆ. ಆ ಪರಮಾನಂದವನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಶಿವಲಿಂಗವನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

ಸಾದೇವೀಜಗತಾಂಮಾತಾಸಶಿವೋಜಗತಃ ಪಿತಾ ಪಿತ್ರೋಃ ಶುಶ್ರೂಷಕೇನಿತ್ಯಂಕೃಪಾಧಿಕ್ಯಂ ಹಿ ವರ್ಧತೇ

ದೇವಿಯು ಎಲ್ಲಾ ಲೋಕಗಳ ತಾಯಿ, ಶಿವನು ಜಗತ್ತಿನ ತಂದೆ. ತಾಯಿ-ತಂದೆ ಇಬ್ಬರಿಗೂ ಸದಾ ಸೇವೆ ಮಾಡಿದರೆ ಕರುಣೆ ಹೆಚ್ಚುತ್ತದೆ.

ಕೃಪಯಾಂತರ್ಗತೈಶ್ವರ್ಯಂಪೂಜಕಸ್ಯದದಾತಿಹಿ ತಸ್ಮಾದಂತರ್ಗತಾನಂದಲಾಭಾರ್ಥಂಮುನಿಪುಂಗವಾಃ

ಕರುಣೆಯಿಂದ ಪೂಜಕನಿಗೆ ಒಳಗಿನ ಐಶ್ವರ್ಯ ಸಿಗುತ್ತದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ, ಒಳಗಿನ ಆನಂದವನ್ನು ಪಡೆಯಲು, ಮಹರ್ಷಿಗಳೇ, ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

ಪಿತೃಮಾತೃಸ್ವರೂಪೇಣಶಿವಲಿಂಗಂಪ್ರಪೂಜಯೇತ್ ಭರ್ಗಃ ಪುರುಷರೂಪೋ ಹಿ ಭರ್ಗಾಪ್ರಕೃತಿರುಚ್ಯತೇ

ತಂದೆ-ತಾಯಿಯ ರೂಪವಾಗಿ ಶಿವಲಿಂಗವನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು. ಭರ್ಗ ಎಂಬುದು ಪುರುಷ ಸ್ವರೂಪ, ಭರ್ಗಾ ಪ್ರಕೃತಿ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

ಅವ್ಯಕ್ತಾಂತರಧಿಷ್ಠಾನಂ ಗರ್ಭಃ ಪುರುಷ ಉಚ್ಯತೇ ಸುವ್ಯಕ್ತಾಂತರಧಿಷ್ಠಾನಂಗರ್ಭಃ ಪ್ರಕೃತಿರುಚ್ಯತೇ

ಅಪ್ರಕಟವಾದ ಒಳಗಿನ ಆಸನವಿರುವ ಗರ್ಭವನ್ನು ಪುರುಷ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಸ್ಪಷ್ಟವಾದ ಒಳಗಿನ ಆಸನವಿರುವ ಗರ್ಭವನ್ನು ಪ್ರಕೃತಿ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.

ಪುರುಷತ್ವಾದಿಗರ್ಭೋಹಿಗರ್ಭವಾಞ್ಜನಕೋಯತಃ ಪುರುಷಾತ್ಪ್ರಕೃತೋಯುಕ್ತಂಪ್ರಥಮಂಜನ್ಮಕಥ್ಯತೇ

ಗರ್ಭವೇ ಪುರುಷ, ಏಕೆಂದರೆ ಅವನು ಜನಕನು. ಪುರುಷನು ಪ್ರಕೃತಿಯೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿಕೊಂಡಾಗ ಮೊದಲ ಜನ್ಮ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

ಪ್ರಕೃತೇರ್ವ್ಯಕ್ತತಾಂಯಾತಂದ್ವಿತೀಯಂ ಜನ್ಮ ಕಥ್ಯತೇ ಜನ್ಮಜಂತುರ್ಮೃತ್ಯುಜನ್ಮ ಪುರುಷಾತ್ಪ್ರತಿಪದ್ಯತೇ

ಪ್ರಕೃತಿ ವ್ಯಕ್ತವಾಗಿದಾಗ ಎರಡನೇ ಜನ್ಮ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ. ಜನ್ಮದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಜೀವಿಗೆ ಮರಣ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ, ಅದು ಪುರುಷನಿಂದಲೇ ಆಗುತ್ತದೆ.

ಅನ್ಯತೋಭಾವ್ಯತೇ ಽವಶ್ಯಂಮಾಯಯಾಜನ್ಮಕಥ್ಯತೇ ಜೀರ್ಯತೇಜನ್ಮಕಾಲಾದ್ಯತ್ತಸ್ಮಾಜ್ಜೀವ ಇತಿ ಸ್ಮೃತಃ

ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ, ಮಾಯೆಯಿಂದ ಜನ್ಮ ತಪ್ಪದೆ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ. ಹುಟ್ಟಿದದ್ದು ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಕ್ಷಯವಾಗುತ್ತದೆ, ಆದ್ದರಿಂದ ಅದನ್ನು ಜೀವ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.

ಜನ್ಮತೇತನ್ಯತೇ ಪಾಶೈರ್ಜೀವಶಬ್ದಾರ್ಥ ಏವ ಹಿ ಜನ್ಮಪಾಶನಿವೃತ್ತ್ಯರ್ಥಂಜನ್ಮಲಿಂಗಂಪ್ರಪೂಜಯೇತ್

ಹುಟ್ಟಿನಿಂದ ಜೀವಿಗೆ ಬಂಧನವಾಗುತ್ತದೆ. ಇದನ್ನು 'ಜೀವ' ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಹುಟ್ಟಿನ ಬಂಧನವನ್ನು ತೊಲಗಿಸಲು ಹುಟ್ಟಿನ ಚಿಹ್ನೆಯನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

ಭಂ ವೃದ್ಧಿಂ ಗಚ್ಛತೀತ್ಯರ್ಥಾದ್ಭಗಃಪ್ರಕೃತಿರುಚ್ಯತೇ ಪ್ರಾಕೃತೈಃ ಶಬ್ದಮಾತ್ರಾದ್ಯೈಃ ಪ್ರಾಕೃತೇಂದ್ರಿಯಭೋಜನಾತ್

'ಭಂ' ಎಂದರೆ ಬೆಳವಣಿಗೆ ಎಂಬ ಅರ್ಥ. ಆದ್ದರಿಂದ 'ಭಗ' ಎಂಬುದು ಮೂಲ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಸಾಮಾನ್ಯ ಮಾತುಗಳಿಂದ ಮತ್ತು ಸಹಜವಾದ ಇಂದ್ರಿಯಸೌಖ್ಯದಿಂದ ಇದನ್ನು ಪ್ರಕೃತಿ ಎಂದು ತಿಳಿಯಬಹುದು.

ಭಗಸ್ಯೇದಂ ಭೋಗಮಿತಿ ಶಬ್ದಾರ್ಥೋ ಮುಖ್ಯತಃ ಶ್ರುತಃ ಮುಖ್ಯೋ ಭಗಸ್ತು ಪ್ರಕೃತಿರ್ಭಗವಾಞ್ಛಿವ ಉಚ್ಯತೇ

'ಭಗ' ಎಂಬ ಪದದ ಮುಖ್ಯ ಅರ್ಥ ಭೋಗ. ಇದೇ ಮುಖ್ಯ ಅರ್ಥ ಎಂದು ಕೇಳಲಾಗಿದೆ. ಭಗವೆಂದರೆ ಪ್ರಕೃತಿ, ಭಗವಂತನು ಶಿವನು ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ.

ಭಗವಾನ್ಭೋಗದಾತಾಹಿನಾ ಽನ್ಯೋಭೋಗಪ್ರದಾಯಕಃ ಭಗಸ್ವಾಮೀಚಭಗವಾನ್ಭರ್ಗ ಇತ್ಯುಚ್ಯತೇಬುಧೈಃ

ಭಗವಂತನು ಭೋಗವನ್ನು ನೀಡುವವನು; ಬೇರೆ ಯಾರೂ ಭೋಗವನ್ನು ಕೊಡಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಭಗದ ಸ್ವಾಮಿಯನ್ನೂ 'ಭರ್ಗ' ಎಂದು ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.

ಭಗೇನಸಹಿತಂಲಿಂಗಂ ಭಗಂಲಿಂಗೇನಸಂಯುತಮ್ ಇಹಾಮುತ್ರಚಭೋಗಾರ್ಥಂನಿತ್ಯಭೋಗಾರ್ಥಮೇವ ಚ

ಭಗದ ಜೊತೆಗೆ ಲಿಂಗ ಅಥವಾ ಲಿಂಗದ ಜೊತೆಗೆ ಭಗ ಇರುವದು ಇಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಪರಲೋಕದಲ್ಲಿಯೂ ಭೋಗಕ್ಕಾಗಿ, ಸದಾ ಭೋಗಕ್ಕಾಗಿ ಇದೆ.

ಭಗವಂತಂಮಹಾದೇವಂ ಶಿವಲಿಂಗಂಪ್ರಪೂಜಯೇತ್ ಲೋಕಪ್ರಸವಿತಾಸೂರ್ಯಸ್ತಚ್ಚಿಹ್ನಂ ಪ್ರಸವಾದ್ಭವೇತ್

ಭಗವಂತ ಮಹಾದೇವನನ್ನು ಶಿವಲಿಂಗ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಪೂಜಿಸಬೇಕು. ಸೂರ್ಯನು ಲೋಕವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸುವವನು; ಆ ಗುರುತು ಸೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ.

ಲಿಂಗಾರ್ಥಗಮಕಂಚಿಹ್ನಂಲಿಂಗಮಿತ್ಯಭಿಧೀಯತೇ

ಅರ್ಥವನ್ನು ತೋರಿಸುವ ಗುರುತನ್ನು ಲಿಂಗ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.

ಲಿಂಗಮರ್ಥಂಹಿಪುರುಷಂ ಶಿವಂಗಮಯತೀತ್ಯದಃ ಶಿವಶಕ್ತ್ಯೋಶ್ಚಚಿಹ್ನಸ್ಯಮೇಲನಂಲಿಂಗಮುಚ್ಯತೇ

ಲಿಂಗವು ಪುರುಷನ ಅರ್ಥವನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ, ಅದು ಶಿವನೊಂದಿಗೆ ಏಕವಾಗುತ್ತದೆ. ಶಿವ ಮತ್ತು ಶಕ್ತಿಯ ಗುರುತುಗಳ ಸಂಯೋಗವನ್ನೇ ಲಿಂಗ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.

ಸ್ವಚಿಹ್ನಪೂಜನಾತ್ಪ್ರೀತಶ್ಚಿಹ್ನಕಾರ್ಯಂ ನ ವೀಯತೇ ಚಿಹ್ನಕಾರ್ಯಂತುಜನ್ಮಾದಿಜನ್ಮಾದ್ಯಂವಿನಿವರ್ತತೇ

ತಾನು ಧರಿಸಿದ ಗುರುತನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದರೆ ಸಂತೋಷ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ; ಆ ಗುರುತಿನ ಕಾರ್ಯವು ನಾಶವಾಗದು. ಹುಟ್ಟಿನಿಂದ ಆರಂಭವಾದ ಗುರುತಿನ ಕಾರ್ಯವೂ ದೂರವಾಗುತ್ತದೆ.

ಪ್ರಾಕೃತೈಃ ಪುರುಷೈಶ್ಚಾಪಿಬಾಹ್ಯಾಭ್ಯಂತರಸಂಭವೈಃ ಷೋಡಶೈರುಪಚಾರೈಶ್ಚ ಶಿವಲಿಂಗಂಪ್ರಪೂಜಯೇತ್

ಸಾಮಾನ್ಯ ಜನರು ಸಹಜವಾದ ಬಾಹ್ಯ ಮತ್ತು ಆಂತರಿಕ ಪದಾರ್ಥಗಳೊಂದಿಗೆ ಹದಿನಾರು ವಿಧದ ಉಪಚಾರಗಳಿಂದ ಶಿವಲಿಂಗವನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

ಏವಮಾದಿತ್ಯವಾರೇಹಿಪೂಜಾಜನ್ಮನಿವರ್ತಿಕಾ ಆದಿವಾರೇಮಹಾಲಿಂಗಂಪ್ರಣವೇನೈವಪೂಜಯೇತ್

ಸೂರ್ಯನ ದಿನದಲ್ಲಿ ಪೂಜೆ ಹುಟ್ಟನ್ನು ತೊಡಗಿಸುತ್ತದೆ. ಮೊದಲ ದಿನ ಮಹಾಲಿಂಗವನ್ನು ಪ್ರಣವದಿಂದ ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

ಆದಿವಾರೇ ಪಞ್ಚಗವ್ಯೈರಭಿಷೇಕೋ ವಿಶಿಷ್ಯತೇ ಗೋಮಯಂಗೋಜಲಂಕ್ಷೀರಂದಧ್ಯಾಜ್ಯಂ ಪಞ್ಚಗವ್ಯಕಮ್

ಮೊದಲ ದಿನ ಗೋಮಯ, ಗೋಮೂತ್ರ, ಹಾಲು, ಮೊಸರು, ತುಪ್ಪ ಎಂಬ ಐದು ಗೋಸಾಮಗ್ರಿಗಳಿಂದ ಅಭಿಷೇಕ ಮಾಡುವುದು ವಿಶೇಷವಾಗಿದೆ.

ಕ್ಷೀರಾದ್ಯಂಚಪೃಥಕ್ಚ್ಚೈವಮಧುನಾಚೇಕ್ಷುಸಾರಕೈಃ ಗವ್ಯಕ್ಷೀರಾನ್ನನೈವೇದ್ಯಂಪ್ರಣವೇನೈವಕಾರಯೇತ್

ಹಾಲು ಮುಂತಾದವುಗಳನ್ನು ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ, ಜೊತೆಗೆ ಜೇನು ಮತ್ತು ಕಬ್ಬಿನ ರಸವನ್ನು ಕೂಡ, ಗೋಹಾಲಿನಿಂದ ತಯಾರಿಸಿದ ಅನ್ನವನ್ನು ಪ್ರಣವದಿಂದ ನೈವೇದ್ಯವಾಗಿ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.

ಪ್ರಣವಂಧ್ವನಿಲಿಂಗಂತುನಾದಲಿಂಗಂಸ್ವಯಂಭುವಃ ಬಿಂದುಲಿಂಗಂ ತು ಯಂತ್ರಂಸ್ಯಾನ್ಮಕಾರಂತುಪ್ರತಿಷ್ಠಿತಮ್

ಧ್ವನಿಯ ಲಿಂಗವು ಪ್ರಣವ, ನಾದದ ಲಿಂಗವು ಸ್ವಯಂಭೂ, ಬಿಂದು ಲಿಂಗವು ಯಂತ್ರ, ಮಕಾರವು ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗಿದೆ.