ಶಿವಪುರಾಣಮ್

ಷಡಧ್ವಶುದ್ಧಿಂ ವಿಧಿವತ್ಪ್ರಾಪ್ತೋ ವಾ ಮ್ರಿಯತೇ ಯದಿ ಪಶೂನಾಮಿವ ತಸ್ಯೇಹ ನ ಕುರ್ಯಾದೌರ್ಧ್ವದೈಹಿಕಮ್

ಯಾರು ಷಡಧ್ವಶುದ್ಧಿಯನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ಪಡೆದು ಸಾಯುತ್ತಾರೆ, ಅವರಿಗಾಗಿ ಇಲ್ಲಿ ಪಶುಗಳಂತೆ ಯಾವ ಉತ್ರಕ್ರಿಯೆಯನ್ನೂ ಮಾಡಬೇಕಾಗಿಲ್ಲ.

ನೈವಾಶೌಚಂ ಪ್ರಪದ್ಯೇತ ತತ್ಪುತ್ರಾದಿವಿಶೇಷತಃ ಶಿವಚಾರಾರ್ಥಮಥವಾ ಶಿವವಿದ್ಯಾರ್ಥಮೇವ ವಾ ಖನೇದ್ವಾ ಭುವಿ ತದ್ದೇಹಂ ದಹೇದ್ವಾ ಶುಚಿನಾಗ್ನಿನಾ

ಶಿವನ ಧರ್ಮ ಅಥವಾ ಶಿವಜ್ಞಾನಕ್ಕಾಗಿ ಬೇಕಾದರೆ, ತನ್ನ ಮಗನಿಗಾಗಲಿ ಬೇರೆ ಯಾರಿಗಾಗಲಿ ಅಶೌಚ ಆಚರಿಸಬೇಕಾಗಿಲ್ಲ. ಆ ದೇಹವನ್ನು ನೆಲದಲ್ಲಿ ಹೂಳಬಹುದು ಅಥವಾ ಶುದ್ಧ ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಸುಡಬಹುದು.

ಕ್ಷಿಪೇದ್ವಾಪ್ಸು ಶಿವಾಸ್ವೇವ ತ್ಯಜೇದ್ವಾ ಕಾಷ್ಠಲೋಷ್ಟವತ್ ಅಥೈನಮಪಿ ಚೋದ್ದಿಶ್ಯ ಕರ್ಮ ಚೇತ್ಕರ್ತುಮೀಪ್ಸಿತಮ್

ಅಥವಾ ಆ ದೇಹವನ್ನು ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಹಾಕಬಹುದು, ಶಿವನಿಗೆ ಸೇರಿದ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಮರದ ತುಂಡು ಅಥವಾ ಮಣ್ಣಿನ ಗುಡ್ಡೆಯಂತೆ ಬಿಸಾಡಬಹುದು. ಹೀಗೆ ಅರ್ಪಣೆ ಮಾಡಿದ ಮೇಲೆ ಬೇಕಾದ ವಿಧಿಯನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಬಹುದು.

ಕಲ್ಯಾಣಮೇವ ಕುರ್ವೀತ ಶಕ್ತ್ಯಾ ಭಕ್ತಾಂಶ್ಚ ತರ್ಪಯೇತ್ ಧನಂ ತಸ್ಯ ಭಜೇಚ್ಛೈವಃ ಶೈವೀ ಚೇತಸ್ಯ ಸನ್ತತಿಃ

ಯಾವುದೂ ಶುಭವಾಗಿರುವುದನ್ನು ಶಕ್ತಿಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಮಾಡಬೇಕು ಮತ್ತು ಭಕ್ತರನ್ನು ತೃಪ್ತಿಪಡಿಸಬೇಕು. ಆ ಧನವು ಶಿವಭಕ್ತನಾದವನದ್ದಾದರೆ, ಅದನ್ನು ಶಿವಭಕ್ತರಿಗೆ ಅಥವಾ ಶಿವಭಕ್ತರ ವಂಶದವರಿಗೆ ನೀಡಬೇಕು.

ಇತಿ ಸ ವಿಜಿತಮನ್ಯೋರ್ಯಾದವೇನೋಪಮನ್ಯೋರಧಿಗತಮಭಿಧಾಯ ಜ್ಞಾನಯೋಗಂ ಮುನಿಭ್ಯಃ ಪ್ರಣತಿಮುಪಗತೇಭ್ಯಸ್ತೇಭ್ಯ ಉದ್ಭಾವಿತಾತ್ಮಾ ಸಪದಿ ವಿಯತಿ ವಾಯುಃ ಸಾಯಮನ್ತರ್ಹಿತೋ ಽಭೂತ್

ಹೀಗೆ ಯಾದವನು ಉಪಮನ್ಯುವಿಗೆ ನೀಡಿದ ಜ್ಞಾನಯೋಗವನ್ನು ಮುನಿಗಳಿಗೆ ವಿವರಿಸಿ, ಬಂದ ಮುನಿಗಳಿಗೆ ವಂದನೆ ಸಲ್ಲಿಸಿದ ಆತ್ಮಜ್ಞಾನಿಯಾದ ವಾಯು, ತಕ್ಷಣ ಸಾಯಂಕಾಲದಲ್ಲಿ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಅಡಗಿಹೋದನು.

ತತಃ ಪ್ರಭಾತಸಮಯೇ ನೈಮಿಷೀಯಾಸ್ತಪೋಧನಾಃ ಸತ್ರಾನ್ತೇ ಽವಭೃಥಂ ಕರ್ತುಂ ಸರ್ವ ಏವ ಸಮುದ್ಯಯುಃ

ಮರುದಿನ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ, ನೈಮಿಷಾರಣ್ಯದ ತಪಸ್ವಿಗಳು ಯಜ್ಞದ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಅವಭೃತ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಲು ಎಲ್ಲರೂ ಒಟ್ಟಾಗಿ ಹೊರಟರು.

ತದಾ ಬ್ರಹ್ಮಸಮಾದೇಶಾದ್ದೇವೀ ಸಾಕ್ಷಾತ್ಸರಸ್ವತೀ ಪ್ರಸನ್ನಾ ಸ್ವಾದುಸಲಿಲಾ ಪ್ರಾವರ್ತತ ನದೀಶುಭಾ

ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮನ ಆದೇಶದಿಂದ ದೇವಿ ಸರಸ್ವತಿ ತೃಪ್ತಿಯಿಂದ ಸ್ವಯಂ ಪವಿತ್ರವಾದ ಸಿಹಿ ನೀರಿನ ನದಿಯಾಗಿ ಹರಿಯಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದಳು.

ಸರಸ್ವತೀಂ ನದೀಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಮುನಯೋ ಹೃಷ್ಟಮಾನಸಾಃ ಸಮಾಪ್ಯ ಸತ್ರಂ ಪ್ರಾರಬ್ಧಂ ಚಕ್ರುಸ್ತತ್ರಾವಗಾಹನಮ್

ಅವರು ಸರಸ್ವತಿ ನದಿಯನ್ನು ನೋಡಿ, ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಆನಂದದಿಂದ, ಯಜ್ಞವನ್ನು ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಿ ಅಲ್ಲಿಯೇ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದರು.

ಅಥ ಸಂತರ್ಪ್ಯ ದೇವಾದೀಂಸ್ತದೀಯೈಃ ಸಲಿಲೈಃ ಶಿವೈಃ ಸ್ಮರನ್ತಃ ಪೂರ್ವವೃತ್ತಾನ್ತಂ ಯಯುರ್ವಾರಾಣಸೀಂ ಪ್ರತಿ

ಆ ಪವಿತ್ರ ನೀರಿನಿಂದ ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ಇತರರನ್ನು ತೃಪ್ತಿಪಡಿಸಿ, ಹಿಂದಿನ ಘಟನೆಗಳನ್ನು ನೆನೆದು, ಅವರು ವಾರಾಣಸಿಗೆ ಹೊರಟರು.

ತದಾ ತೇ ಹಿಮವತ್ಪಾದಾತ್ಪಂತತೀಂ ದಕ್ಷಿಣಾಮುಖೀಮ್ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಭಾಗೀರಥೀ ತತ್ರ ಸ್ನಾತ್ವಾ ತತ್ತೀರತೋ ಯಯುಃ

ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಹಿಮವಂತನ ಪಾದದಿಂದ ದಕ್ಷಿಣದ ಕಡೆಗೆ ಹರಿಯುವ ಭಾಗೀರಥಿಯನ್ನು ನೋಡಿ, ಅವರು ಅಲ್ಲೇ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ ಆ ನದಿಯ ತೀರದಿಂದ ಮುಂದುವರೆದರು.

ತತೋ ವಾರಾಣಸೀಂ ಪ್ರಾಪ್ಯ ಮುದಿತಾಸ್ಸರ್ವ ಏವ ತೇ ತದೋತ್ತರಪ್ರವಾಹಾಯಾಂ ಗಂಗಾಯಾಮವಗಾಹ್ಯ ಚ

ನಂತರ, ವಾರಾಣಸಿಗೆ ತಲುಪಿದ ಅವರು ಎಲ್ಲರೂ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಉತ್ತರಕ್ಕೆ ಹರಿಯುವ ಗಂಗೆಯಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದರು.

ಅವಿಮುಕ್ತೇಶ್ವರಂ ಲಿಂಗಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾಭ್ಯರ್ಚ್ಯ ವಿಧಾನತಃ ಪ್ರಯಾತುಮುದ್ಯತಾಸ್ತತ್ರ ದದೃಶುರ್ದಿವಿ ಭಾಸ್ವರಮ್

ಅವಿಮುಕ್ತೇಶ್ವರ ಲಿಂಗವನ್ನು ನೋಡಿ, ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಪೂಜಿಸಿ ಹೊರಡುವಾಗ, ಅವರು ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾದ ಒಂದು ವಸ್ತುವನ್ನು ನೋಡಿದರು.

ಸೂರ್ಯಕೋಟಿಪ್ರತೀಕಾಶಂ ತೇಜೋದಿವ್ಯಂ ಮಹಾದ್ಭುತಮ್ ಆತ್ಮಪ್ರಭಾವಿತಾನೇನ ವ್ಯಾಪ್ತಸರ್ವದಿಗನ್ತರಮ್

ಅದು ಹತ್ತು ಕೋಟಿ ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಹೊಳೆಯುವ, ಅದ್ಭುತವಾದ ದಿವ್ಯ ಪ್ರಕಾಶವಾಗಿತ್ತು. ಅದರ ಸ್ವಂತ ಕಿರಣಗಳು ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳನ್ನೂ ತುಂಬಿದ್ದವು.

ಅಥ ಪಾಶುಪತಾಃ ಸಿದ್ಧಾಃ ಭಸ್ಮಸಞ್ಛನ್ನವಿಗ್ರಹಾಃ ಮುನಯೋ ಽಭ್ಯೇತ್ಯ ಶತಶೋ ಲೀನಾಃ ಸ್ಯುಸ್ತತ್ರ ತೇಜಸಿ

ಆಗ, ಪಾಶುಪತ ಸಾಧಕರು, ಬೂದಿ ಹಚ್ಚಿದ ದೇಹಗಳೊಂದಿಗೆ, ನೂರಾರು ಮಂದಿ ಆ ಪ್ರಕಾಶದತ್ತ ಬಂದು, ಅದರಲ್ಲಿ ಲೀನರಾದರು.

ತಥಾ ವಿಲೀಯಮಾನೇಷು ತಪಸ್ವಿಷು ಮಹಾತ್ಮಸು ಸದ್ಯಸ್ತಿರೋದಧೇ ತೇಜಸ್ತದದ್ಭುತಮಿವಾಭವತ್

ಹೀಗೆ ಮಹಾತ್ಮರಾದ ತಪಸ್ವಿಗಳು ಲೀನವಾಗುತ್ತಿರುವಾಗ, ಆ ಅದ್ಭುತ ಪ್ರಕಾಶ ಕ್ಷಣಾರ್ಧದಲ್ಲಿ ಅಡಗಿಹೋಯಿತು.

ತದ್ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಮಹದಾಶ್ಚರ್ಯಂ ನೈಮಿಷೀಯಾ ಮಹರ್ಷಯಃ ಕಿಮೇತದಿತ್ಯಜಾನನ್ತೋ ಯಯುರ್ಬ್ರಹ್ಮವನಂ ಪ್ರತಿ

ಆ ಮಹಾ ಆಶ್ಚರ್ಯವನ್ನು ನೋಡಿ, ನೈಮಿಷಾರಣ್ಯದ ಮಹರ್ಷಿಗಳು ಇದು ಏನು ಎಂಬುದನ್ನು ಅರಿಯದೆ ಬ್ರಹ್ಮವನದ ಕಡೆಗೆ ಹೊರಟರು.

ಪ್ರಾಗೇವೈಷಾಂ ತು ಗಮನಾತ್ಪವನೋ ಲೋಕಪಾವನಃ ದರ್ಶನಂ ನೈಮಿಷೀಯಾಣಾಂ ಸಂವಾದಸ್ತೈರ್ಮಹಾತ್ಮನಃ

ಆದರೆ ಅವರು ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗುವ ಮೊದಲು, ಲೋಕಗಳನ್ನು ಪವಿತ್ರಗೊಳಿಸುವ ವಾಯು, ನೈಮಿಷಾರಣ್ಯದ ಮಹರ್ಷಿಗಳಿಗೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡು, ಅವರೊಡನೆ ಸಂಭಾಷಣೆ ನಡೆಸಿದನು.

ಶದ್ಧಾಂ ಬುದ್ಧಿಂ ತತಸ್ತೇಷಾಂ ಸಾಂಬೇ ಸಾನುಚರೇ ಶಿವೇ ಸಮಾಪ್ತಿಂ ಚಾಪಿ ಸತ್ರಸ್ಯ ದೀರ್ಘಪೂರ್ವಸ್ಯ ಸತ್ರಿಣಾಮ್

ಅವನು ಅವರ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಶಾಂಭನಾದ ಶಿವನಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಅವನೊಂದಿಗೆ ಇರುವವರಲ್ಲಿ ಭಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡಿದನು, ಹಾಗೂ ಯಜ್ಞವನ್ನು ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಿದನು.

ವಿಜ್ಞಾಪ್ಯ ಜಗತಾಂ ಧಾತ್ರೇ ಬ್ರಹ್ಮಣೇ ಬ್ರಹ್ಮಯೋನಯೇ ಸ್ವಕಾರ್ಯೇ ತದನುಜ್ಞಾತೋ ಜಗಾಮ ಸ್ವಪುರಂ ಪ್ರತಿ

ಆ ಬಳಿಕ, ತನ್ನ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಬ್ರಹ್ಮನಿಗೆ ತಿಳಿಸಿ, ಅವನ ಅನುಮತಿ ಪಡೆದು, ವಾಯು ತನ್ನ ಸ್ವಗೃಹಕ್ಕೆ ಹಿಂತಿರುಗಿದನು.

ಅಥ ಸ್ಥಾನಗತೋ ಬ್ರಹ್ಮಾ ತುಮ್ಬುರೋರ್ನಾರದಸ್ಯ ಚ ಪರಸ್ಪರ ಸ್ಪರ್ಧಿತಯೋರ್ಗಾನೇ ವಿವದಮಾನಯೋಃ

ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮನು ತನ್ನ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿದ್ದಾಗ, ತುಂಬೂರು ಮತ್ತು ನಾರದರು ಪರಸ್ಪರ ಸ್ಪರ್ಧೆಯಿಂದ ಹಾಡಿನಲ್ಲಿ ವಾದವಿವಾದ ನಡೆಸಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದರು.

ತದುದ್ಭಾವಿತಗಾನೋತ್ಥರಸೈರ್ಮಾಧ್ಯಸ್ಥಮಾಚರನ್ ಗನ್ಧರ್ವೈರಪ್ಸರೋಭಿಶ್ಚ ಸುಖಮಾಸ್ತೇ ನಿಷೇವಿತಃ

ಅವರ ಹಾಡಿನಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಸುಂದರ ರಾಗಗಳಲ್ಲಿ ಆನಂದಿಸಿ, ಗಂಧರ್ವರು ಮತ್ತು ಅಪ್ಸರೆಯರು ಸುತ್ತುವರಿದಂತೆ ಬ್ರಹ್ಮನು ಸುಖವಾಗಿ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿದ್ದನು.

ತದಾನವಸರಾದೇವ ದ್ವಾಃಸ್ಥೈರ್ದ್ವಾರಿ ನಿವಾರಿತಾಃ ಮುನಯೋ ಬ್ರಹ್ಮಭವನಾದ್ಬಹಿಃ ಪಾರ್ಶ್ವಮುಪಾವಿಶನ್

ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅವಕಾಶವಿಲ್ಲದೆ, ದ್ವಾರಪಾಲಕರು ಋಷಿಗಳನ್ನು ಒಳಗೆ ಬಿಡದೆ ಹೊರಗಡೆ ತಡೆದುಹಿಡಿದರು. ಅವರು ಬ್ರಹ್ಮನ ಮನೆಗೆ ಹೊರಗಡೆ ಬಂದು ಕುಳಿತರು.

ಅಥ ತುಮ್ಬುರುಣಾ ಗಾನೇ ಸಮತಾಂ ಪ್ರಾಪ್ಯ ನಾರದಃ ಸಾಹಚರ್ಯೇಷ್ವನುಜ್ಞಾತೋ ಬ್ರಹ್ಮಣಾ ಪರಮೇಷ್ಠಿನಾ

ನಂತರ, ನಾರದನು ಹಾಡಿನಲ್ಲಿ ತುಂಬೂರಿನ ಸಮಾನತೆಯನ್ನು ಸಾಧಿಸಿದಾಗ, ಪರಮೇಶ್ವರನಾದ ಬ್ರಹ್ಮನು ಅವನಿಗೆ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ಸೇರಲು ಅನುಮತಿ ನೀಡಿದನು.

ತ್ಯಕ್ತ್ವಾ ಪರಸ್ಪರಸ್ಪರ್ಧಾಂ ಮೈತ್ರೀಂ ಚ ಪರಮಾಂ ಗತಃ ಸಹ ತೇನಾಪ್ಸರೋಭಿಶ್ಚ ಗನ್ಧರ್ವೈಶ್ಚ ಸಮಾವೃತಃ

ಅವರು ಪರಸ್ಪರ ಸ್ಪರ್ಧೆಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಪರಮ ಸ್ನೇಹವನ್ನು ಪಡೆದರು. ಅಪ್ಸರೆಯರು ಮತ್ತು ಗಂಧರ್ವರು ಅವರ ಸುತ್ತಲೂ ಸೇರಿದ್ದರು.

ಉಪವೀಣಯಿತುಂ ದೇವಂ ನಕುಲೀಶ್ವರಮೀಶ್ವರಮ್ ಭವನಾನ್ನಿರ್ಯಯೌ ಧಾತುರ್ಜಲದಾದಂಶುಮಾನಿವ

ನಂತರ, ನಾರದನು ನಕುಲೀಶ್ವರನಾದ ದೇವರಿಗೆ ವೀಣೆ ವಾದಿಸಲು, ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನ ಮನೆಯಿಂದ ಹೊರಬಂದು, ಮೋಡದಿಂದ ಹೊರಬರುವ ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಹೊರಟನು.

ತಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಷಟ್ಕುಲೀಯಾಸ್ತೇ ನಾರದಂ ಮುನಿಗೋವೃಷಮ್ ಪ್ರಣಮ್ಯಾವಸರಂ ಶಂಭೋಃ ಪಪ್ರಚ್ಛುಃ ಪರಮಾದರಾತ್

ಆಗ ಷಟ್ಕುಲೀಯರು, ಋಷಿಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ನಾರದನನ್ನು ನೋಡಿ, ಅವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಶಂಭುವನ್ನು ನೋಡಲು ಅವಕಾಶ ಯಾವಾಗ ಸಿಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಕೇಳಿದರು.

ಸ ಚಾವಸರ ಏವಾಯಮಿತೋಂತರ್ಗಮ್ಯತಾಮಿತಿ ವದನ್ಯಯಾವನ್ಯಪರಸ್ತ್ವರಯಾ ಪರಯಾ ಯುತಃ

ನಾರದನು, 'ಈಗ ಸಮಯ ಬಂದಿದೆ, ಒಳಗೆ ಹೋಗೋಣ' ಎಂದು ಹೇಳಿ, ಅಪಾರ ಉತ್ಸಾಹದಿಂದ ಎಲ್ಲರನ್ನು ಒಳಗೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋದನು.

ತತೋ ದ್ವಾರಿ ಸ್ಥಿತಾ ಯೇ ವೈ ಬ್ರಹ್ಮಣೇ ತಾನ್ನ್ಯವೇದಯನ್ ತೇನ ತೇ ವಿವಿಶುರ್ವೇಶ್ಮ ಪಿಂಡೀಭೂಯಾಂಡಜನ್ಮನಃ

ನಂತರ ಅವನು ದ್ವಾರದಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದ ಬ್ರಹ್ಮನಿಗಾಗಿ ಬಂದವರನ್ನು ಒಳಗೆ ಕರೆದು, ಆಂಡಜಜನರಾದ ಅವರು ಒಟ್ಟಾಗಿ ಮನೆಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದರು.

ಪ್ರವಿಶ್ಯ ದೂರತೋ ದೇವಂ ಪ್ರಣಮ್ಯ ಭುವಿ ದಂಡವತ್ ಸಮೀಪೇ ತದನುಜ್ಞಾತಾಃ ಪರಿವೃತ್ಯೋಪತಸ್ಥಿರೇ

ಅವರು ಒಳಗೆ ಹೋಗಿ, ದೇವರನ್ನು ದೂರದಿಂದ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ದಂಡವತ್ತು ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಅನುಮತಿ ಪಡೆದ ಮೇಲೆ ಹತ್ತಿರ ಹೋಗಿ ನಿಂತರು.