ಶಿವಪುರಾಣಮ್

ಯಜ್ಞಾಗ್ನಿಹೋತ್ರದಾನೇನ ತೀರ್ಥಹೋಮೇಷು ಯತ್ಫಲಮ್ ಯೋಗಿನಾಮನ್ನದಾನೇನ ತತ್ಸಮಸ್ತಂ ಫಲಂ ಲಭೇತ್

ಯಜ್ಞ, ಅಗ್ನಿಹೋತ್ರ, ತೀರ್ಥಗಳಲ್ಲಿ ಹೋಮ ಇವುಗಳಿಂದ ಸಿಗುವ ಫಲವನ್ನೆಲ್ಲಾ, ಯೋಗಿಗೆ ಅನ್ನದಾನ ಮಾಡಿದರೆ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಸಿಗುತ್ತದೆ.

ಯೇ ಚಾಪವಾದಂ ಕುರ್ವಂತಿ ವಿಮೂಢಾಶ್ಶಿವಯೋಗಿನಾಮ್ ಶ್ರೋತೃಭಿಸ್ತೇ ಪ್ರಪದ್ಯನ್ತೇ ನರಕೇಷ್ವಾಮಹೀಕ್ಷಯಾತ್

ಯಾರು ಶಿವಯೋಗಿಗಳನ್ನು ನಿಂದಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರೊಂದಿಗೆ ಕೇಳುವವರೂ ಕೂಡಾ ಯಮನ ಅಧೀನದಲ್ಲಿರುವ ನರಕಗಳಲ್ಲಿ ಬೀಳುತ್ತಾರೆ.

ಸತಿ ಶ್ರೋತರಿ ವಕ್ತಾಸ್ಯಾದಪವಾದಸ್ಯ ಯೋಗಿನಾಮ್ ತಸ್ಮಾಚ್ಛ್ರೋತಾ ಚ ಪಾಪೀಯಾನ್ದಣ್ಡ್ಯಸ್ಸುಮಹತಾಂ ಮತಃ ಯೇ ಪುನಃ ಸತತಂ ಭಕ್ತ್ಯಾ ಭಜಂತಿ ಶವಯೋಗಿನಃ

ಯೋಗಿಗಳನ್ನು ನಿಂದಿಸುವದನ್ನು ಕೇಳುವವನು ಇದ್ದರೆ, ಹೇಳುವವನು ಕೂಡ ಪಾಪಿಗೆ ಆಗುತ್ತಾನೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಕೇಳುವವನು ಇನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚು ಪಾಪಿ, ಭಾರೀ ಶಿಕ್ಷೆಗೆ ಅರ್ಹನು ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಆದರೆ ಯಾರು ಸದಾ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಶಿವಯೋಗಿಗಳನ್ನು ಪೂಜಿಸುತ್ತಾರೋ—

ತೇ ವಿದಂತಿ ಮಹಾಭೋಗಾನಂತೇ ಯೋಗಂ ಚ ಶಾಂಕರಮ್ ಭೋಗಾರ್ಥಿಭಿರ್ನರೈಸ್ತಸ್ಮಾತ್ಸಂಪೂಜ್ಯಾಃ ಶಿವಯೋಗಿನಃ

ಅವರು ಅನಂತವಾದ ಭೋಗಗಳನ್ನೂ, ಶಿವನ ಯೋಗದ ಅಂತ್ಯವಿಲ್ಲದ ಆನಂದವನ್ನೂ ತಿಳಿದಿದ್ದಾರೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಭೋಗವನ್ನು ಬಯಸುವವರು ಶಿವಯೋಗಿಗಳಿಗೆ ಪೂಜೆ ಮಾಡಬೇಕು.

ಪ್ರತಿಶ್ರಯಾನ್ನಪಾನಾದ್ಯೈಃ ಶಯ್ಯಾಪ್ರಾವರಣಾದಿಭಿಃ ಯೋಗಧರ್ಮಃ ಸಸಾರತ್ವಾದಭೇದ್ಯಃ ಪಾಪಮುದ್ಗರೈಃ

ಆತಿಥ್ಯ, ಅನ್ನ, ನೀರು, ಮಲಗುಹಾಸಿಗೆ, ಹಾಸುಕುಡುಪು ಮತ್ತು ಇತರ ಸಹಾಯಗಳಿಂದ ಯೋಗದ ಮಾರ್ಗವು ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿರುವುದರಿಂದ ಪಾಪಗಳೆಂಬ ಹೊಡೆತಗಳಿಂದ ಅದು ಮುರಿಯುವುದಿಲ್ಲ.

ವಜ್ರತಂದುಲವಜ್ಜ್ಞೇಯಂ ತಥಾ ಪಾಪೇನ ಯೋಗಿನಃ ನ ಲಿಪ್ಯಂತೇ ಚ ತಾಪೌಘೈಃ ಪದ್ಮಪತ್ರಂ ಯಥಾಂಭಸಾ

ಯೋಗಿಗಳು ಪಾಪದ ವಿರುದ್ಧ ಬಲವಾದವರು, ಹಿತ್ತಾಳೆ ಅಕ್ಕಿಯಂತೆ. ಅವರು ದುಃಖಗಳೆಂಬ ನದಿಯಲ್ಲಿ ಇದ್ದರೂ, ಕಮಲದ ಎಲೆಗೆ ನೀರು ಹತ್ತದಂತೆ, ಅವರಿಗೆ ಅವು ತಗಲುವುದಿಲ್ಲ.

ಯಸ್ಮಿನ್ದೇಶೇ ವಸೇನ್ನಿತ್ಯಂ ಶಿವಯೋಗರತೋ ಮುನಿಃ ಸೋ ಽಪಿ ದೇಶೋ ಭವೇತ್ಪೂತಃ ಸಪೂತ ಇತಿ ಕಿಂ ಪುನಃ

ಯಾವ ಊರಿನಲ್ಲಿ ಶಿವಯೋಗದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುವ ಋಷಿ ಸದಾ ವಾಸಿಸುತ್ತಾನೋ, ಆ ಸ್ಥಳವೂ ಪವಿತ್ರವಾಗುತ್ತದೆ. ಅದು ಈಗಾಗಲೇ ಪವಿತ್ರವಾದರೆ, ಇನ್ನಷ್ಟು ಪವಿತ್ರವಾಗುತ್ತದೆ.

ತಸ್ಮಾತ್ಸರ್ವಂ ಪರಿತ್ಯಜ್ಯ ಕೃತ್ಯಮನ್ಯದ್ವಿಚಕ್ಷಣಃ ಸರ್ವದುಃಖಪ್ರಹಾಣಾಯ ಶಿವಯೋಗಂ ಸಮಭ್ಯಸೇತ್

ಆದುದರಿಂದ, ಜಾಣಮನುಷ್ಯನು ಎಲ್ಲ ಕೆಲಸಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಎಲ್ಲಾ ದುಃಖವನ್ನು ದೂರಮಾಡಲು ಶಿವಯೋಗವನ್ನು ಅಭ್ಯಾಸ ಮಾಡಬೇಕು.

ಸಿದ್ಧಯೋಗಫಲೋ ಯೋಗೀ ಲೋಕಾನಾಂ ಹಿತಕಾಮ್ಯಯಾ ಭೋಗಾನ್ಭುಕ್ತ್ವಾ ಯಥಾಕಾಮಂ ವಿಹರೇದ್ವಾತ್ರ ವರ್ತತಾಮ್

ಯೋಗದಲ್ಲಿ ಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ಪಡೆದ ಯೋಗಿ, ಲೋಕಗಳ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ, ಬೇಕಾದಷ್ಟು ಭೋಗಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸಬಹುದು ಅಥವಾ ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ಇಲ್ಲಿ ಉಳಿಯಬಹುದು.

ಅಥವಾ ಕ್ಷುದ್ರಮಿತ್ಯೇವ ಮತ್ವಾ ವೈಷಯಿಕಂ ಸುಖಮ್ ತ್ಯಕ್ತ್ವಾ ವಿರಾಗಯೋಗೇನ ಸ್ವೇಚ್ಛಯಾ ಕರ್ಮ ಮುಚ್ಯತಾಮ್

ಅಥವಾ, ಲೋಕದ ಸೌಖ್ಯವನ್ನು ಅಲ್ಪವೆಂದು ತಿಳಿದು, ಅದನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ವೈರಾಗ್ಯಯೋಗದಿಂದ ಸ್ವಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ಕರ್ಮದಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗಬಹುದು.

ಯಸ್ತ್ವಾಸನ್ನಾಂ ಮೃತಿಂ ಮರ್ತ್ಯೋ ದೃಷ್ಟಾರಿಷ್ಟಂ ಚ ಭೂಯಸಾ ಸ ಯೋಗಾರಮ್ಭನಿರತಃ ಶಿವಕ್ಷೇತ್ರಂ ಸಮಾಶ್ರಯೇತ್

ಒಬ್ಬ ಮನುಷ್ಯನು ಸಾವು ಸಮೀಪದಲ್ಲಿದೆ ಎಂದು ಅಥವಾ ಅನೇಕ ಕೆಟ್ಟ ಸೂಚನೆಗಳನ್ನು ನೋಡಿ ಯೋಗಾಭ್ಯಾಸಕ್ಕೆ ಮನಸ್ಸು ಹೋದರೆ, ಅವನು ಶಿವಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಆಶ್ರಯ ಪಡೆಯಬೇಕು.

ಸ ತತ್ರ ನಿವಸನ್ನೇವ ಯದಿ ಧೀರಮನಾ ನರಃ ಪ್ರಾಣಾನ್ವಿನಾಪಿ ರೋಗಾದ್ಯೈಃ ಸ್ವಯಮೇವ ಪರಿತ್ಯಜೇತ್

ಅವನು ಅಲ್ಲಿಯೇ ಸ್ಥಿರ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ರೋಗ ಅಥವಾ ಬೇರೆ ಕಾರಣವಿಲ್ಲದೆ ಸ್ವಯಂ ಪ್ರಾಣ ತ್ಯಜಿಸಿದರೂ, ಅವನು ಸ್ವತಂತ್ರನಾಗಿ ಹೊರಡುತ್ತಾನೆ.

ಕೃತ್ವಾಪ್ಯನಶನಂ ಚೈವ ಹುತ್ವಾ ಚಾಂಗಂ ಶಿವಾನಲೇ ಕ್ಷಿಪ್ತ್ವಾ ವಾ ಶಿವತೀರ್ಥೇಷು ಸ್ವದೇಹಮವಗಾಹನಾತ್

ಉಪವಾಸದಿಂದಾಗಲಿ, ತನ್ನ ದೇಹವನ್ನು ಶಿವನ ಅಗ್ನಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸುವುದರಿಂದಾಗಲಿ, ಅಥವಾ ಶಿವಕ್ಷೇತ್ರದ ಪವಿತ್ರ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ದೇಹವನ್ನು ಮುಳುಗಿಸುವುದರಿಂದಾಗಲಿ—

ಶಿವಶಾಸ್ತ್ರೋಕ್ತವಿಧಿವತ್ಪ್ರಾಣಾನ್ಯಸ್ತು ಪರಿತ್ಯಜೇತ್

ಶಿವಶಾಸ್ತ್ರದಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದ ವಿಧಿಯಂತೆ ಯಾರು ಪ್ರಾಣ ತ್ಯಜಿಸುತ್ತಾರೋ—

ರೋಗಾದ್ಯೈರ್ವಾಥ ವಿವಶಃ ಶಿವಕ್ಷೇತ್ರಂ ಸಮಾಶ್ರಿತಃ ಮ್ರಿಯತೇ ಯದಿ ಸೋಪ್ಯೇವಂ ಮುಚ್ಯತೇ ನಾತ್ರ ಸಂಶಯಃ

ಅಥವಾ, ರೋಗ ಅಥವಾ ಬೇರೆ ಪೀಡೆಯಿಂದ ಬಾಧೆಪಟ್ಟು ಶಿವಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಆಶ್ರಯ ಪಡೆದವನು ಅಲ್ಲಿ ಸಾಯುತ್ತಿದ್ದರೆ, ಅವನು ಕೂಡ ಇದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ—ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವೇ ಇಲ್ಲ.

ಯಥಾ ಹಿ ಮರಣಂ ಶ್ರೇಷ್ಠಮುಶಂತ್ಯನಶನಾದಿಭಿಃ ಶಾಸ್ತ್ರವಿಶ್ರಂಭಧೀರೇಣ ಮನಸಾ ಕ್ರಿಯತೇ ಯತಃ

ಹಾಗೆ ನೋಡಿದರೆ, ಉಪವಾಸ ಮತ್ತು ಇತರ ಮಾರ್ಗಗಳಿಂದ, ಶಾಸ್ತ್ರದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರವಾದ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಸಾವು ಸಾಧಿಸುವುದು ಅತ್ಯುತ್ತಮವಾಗಿದೆ.

ಶಿವನಿನ್ದಾರತಂ ಹತ್ವಾ ಪೀಡಿತಃ ಸ್ವಯಮೇವ ವಾ ಯಸ್ತ್ಯಜೇದ್ದುಸ್ತ್ಯಜಾನ್ಪ್ರಾಣಾನ್ನ ಸ ಭೂಯಃ ಪ್ರಜಾಯತೇ

ಯಾರು ಶಿವನನ್ನು ನಿಂದಿಸುವವನನ್ನು ಕೊಂದಿದ್ದರೂ ಅಥವಾ ತಾನೇ ಪೀಡಿತರಾಗಿದ್ದರೂ, ಪ್ರಾಣ ತ್ಯಜಿಸಿದರೆ, ಅವರು ಮತ್ತೆ ಹುಟ್ಟುವುದಿಲ್ಲ.

ಶಿವನಿನ್ದಾರತಂ ಹಂತುಮಶಕ್ತೋ ಯಃ ಸ್ವಯಂ ಮೃತಃ ಸದ್ಯ ಏವ ಪ್ರಮುಚ್ಯೇತ ತ್ರಿಃ ಸಪ್ತಕುಲಸಂಯುತಃ

ಶಿವನನ್ನು ನಿಂದಿಸುವವನನ್ನು ಕೊಲ್ಲಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲದವನು ತಾನೇ ಸಾಯುತ್ತಿದ್ದರೆ, ಅವನು ಕೂಡ ತಕ್ಷಣವೇ ಮುಕ್ತನಾಗಿ, ತನ್ನ ಇಪ್ಪತ್ತೊಂದು ತಲೆಮಾರುಗಳನ್ನೂ ಮುಕ್ತಗೊಳಿಸುತ್ತಾನೆ.

ಶಿವಾರ್ಥೇ ಯಸ್ತ್ಯಜೇತ್ಪ್ರಾಣಾಞ್ಛಿವಭಕ್ತಾರ್ಥಮೇವ ವಾ ನ ತೇನ ಸದೃಶಃ ಕಶ್ಚಿನ್ಮುಕ್ತಿಮಾರ್ಗಸ್ಥಿತೋ ನರಃ

ಯಾರು ಶಿವನಿಗಾಗಿ ಅಥವಾ ಶಿವಭಕ್ತನಿಗಾಗಿ ಪ್ರಾಣ ತ್ಯಜಿಸುತ್ತಾರೋ, ಮುಕ್ತಿಯ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿರುವವರಲ್ಲಿ ಅವರ ಸಮಾನರು ಯಾರೂ ಇಲ್ಲ.

ತಸ್ಮಾಚ್ಛೀಘ್ರತರಾ ಮುಕ್ತಿಸ್ತಸ್ಯ ಸಂಸಾರಮಂಡಲಾತ್ ಏತೇಷ್ವನ್ಯತಮೋಪಾಯಂ ಕಥಮಪ್ಯವಲಮ್ಬ್ಯ ವಾ

ಆದುದರಿಂದ, ಅವನಿಗೆ ಸಂಸಾರದ ಚಕ್ರದಿಂದ ಬೇಗನೆ ಮುಕ್ತಿ ಸಿಗುತ್ತದೆ. ಈ ಎಲ್ಲ ಮಾರ್ಗಗಳಲ್ಲಿ ಯಾವುದನ್ನಾದರೂ ಹಿಡಿದು, ಹೇಗಾದರೂ ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದರೂ ಸಾಕು.

ಷಡಧ್ವಶುದ್ಧಿಂ ವಿಧಿವತ್ಪ್ರಾಪ್ತೋ ವಾ ಮ್ರಿಯತೇ ಯದಿ ಪಶೂನಾಮಿವ ತಸ್ಯೇಹ ನ ಕುರ್ಯಾದೌರ್ಧ್ವದೈಹಿಕಮ್

ಯಾರು ಷಡಧ್ವಶುದ್ಧಿಯನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ಪಡೆದು ಸಾಯುತ್ತಾರೆ, ಅವರಿಗಾಗಿ ಇಲ್ಲಿ ಪಶುಗಳಂತೆ ಯಾವ ಉತ್ರಕ್ರಿಯೆಯನ್ನೂ ಮಾಡಬೇಕಾಗಿಲ್ಲ.

ನೈವಾಶೌಚಂ ಪ್ರಪದ್ಯೇತ ತತ್ಪುತ್ರಾದಿವಿಶೇಷತಃ ಶಿವಚಾರಾರ್ಥಮಥವಾ ಶಿವವಿದ್ಯಾರ್ಥಮೇವ ವಾ ಖನೇದ್ವಾ ಭುವಿ ತದ್ದೇಹಂ ದಹೇದ್ವಾ ಶುಚಿನಾಗ್ನಿನಾ

ಶಿವನ ಧರ್ಮ ಅಥವಾ ಶಿವಜ್ಞಾನಕ್ಕಾಗಿ ಬೇಕಾದರೆ, ತನ್ನ ಮಗನಿಗಾಗಲಿ ಬೇರೆ ಯಾರಿಗಾಗಲಿ ಅಶೌಚ ಆಚರಿಸಬೇಕಾಗಿಲ್ಲ. ಆ ದೇಹವನ್ನು ನೆಲದಲ್ಲಿ ಹೂಳಬಹುದು ಅಥವಾ ಶುದ್ಧ ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಸುಡಬಹುದು.

ಕ್ಷಿಪೇದ್ವಾಪ್ಸು ಶಿವಾಸ್ವೇವ ತ್ಯಜೇದ್ವಾ ಕಾಷ್ಠಲೋಷ್ಟವತ್ ಅಥೈನಮಪಿ ಚೋದ್ದಿಶ್ಯ ಕರ್ಮ ಚೇತ್ಕರ್ತುಮೀಪ್ಸಿತಮ್

ಅಥವಾ ಆ ದೇಹವನ್ನು ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಹಾಕಬಹುದು, ಶಿವನಿಗೆ ಸೇರಿದ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಮರದ ತುಂಡು ಅಥವಾ ಮಣ್ಣಿನ ಗುಡ್ಡೆಯಂತೆ ಬಿಸಾಡಬಹುದು. ಹೀಗೆ ಅರ್ಪಣೆ ಮಾಡಿದ ಮೇಲೆ ಬೇಕಾದ ವಿಧಿಯನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಬಹುದು.

ಕಲ್ಯಾಣಮೇವ ಕುರ್ವೀತ ಶಕ್ತ್ಯಾ ಭಕ್ತಾಂಶ್ಚ ತರ್ಪಯೇತ್ ಧನಂ ತಸ್ಯ ಭಜೇಚ್ಛೈವಃ ಶೈವೀ ಚೇತಸ್ಯ ಸನ್ತತಿಃ

ಯಾವುದೂ ಶುಭವಾಗಿರುವುದನ್ನು ಶಕ್ತಿಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಮಾಡಬೇಕು ಮತ್ತು ಭಕ್ತರನ್ನು ತೃಪ್ತಿಪಡಿಸಬೇಕು. ಆ ಧನವು ಶಿವಭಕ್ತನಾದವನದ್ದಾದರೆ, ಅದನ್ನು ಶಿವಭಕ್ತರಿಗೆ ಅಥವಾ ಶಿವಭಕ್ತರ ವಂಶದವರಿಗೆ ನೀಡಬೇಕು.

ಇತಿ ಸ ವಿಜಿತಮನ್ಯೋರ್ಯಾದವೇನೋಪಮನ್ಯೋರಧಿಗತಮಭಿಧಾಯ ಜ್ಞಾನಯೋಗಂ ಮುನಿಭ್ಯಃ ಪ್ರಣತಿಮುಪಗತೇಭ್ಯಸ್ತೇಭ್ಯ ಉದ್ಭಾವಿತಾತ್ಮಾ ಸಪದಿ ವಿಯತಿ ವಾಯುಃ ಸಾಯಮನ್ತರ್ಹಿತೋ ಽಭೂತ್

ಹೀಗೆ ಯಾದವನು ಉಪಮನ್ಯುವಿಗೆ ನೀಡಿದ ಜ್ಞಾನಯೋಗವನ್ನು ಮುನಿಗಳಿಗೆ ವಿವರಿಸಿ, ಬಂದ ಮುನಿಗಳಿಗೆ ವಂದನೆ ಸಲ್ಲಿಸಿದ ಆತ್ಮಜ್ಞಾನಿಯಾದ ವಾಯು, ತಕ್ಷಣ ಸಾಯಂಕಾಲದಲ್ಲಿ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಅಡಗಿಹೋದನು.

ತತಃ ಪ್ರಭಾತಸಮಯೇ ನೈಮಿಷೀಯಾಸ್ತಪೋಧನಾಃ ಸತ್ರಾನ್ತೇ ಽವಭೃಥಂ ಕರ್ತುಂ ಸರ್ವ ಏವ ಸಮುದ್ಯಯುಃ

ಮರುದಿನ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ, ನೈಮಿಷಾರಣ್ಯದ ತಪಸ್ವಿಗಳು ಯಜ್ಞದ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಅವಭೃತ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಲು ಎಲ್ಲರೂ ಒಟ್ಟಾಗಿ ಹೊರಟರು.

ತದಾ ಬ್ರಹ್ಮಸಮಾದೇಶಾದ್ದೇವೀ ಸಾಕ್ಷಾತ್ಸರಸ್ವತೀ ಪ್ರಸನ್ನಾ ಸ್ವಾದುಸಲಿಲಾ ಪ್ರಾವರ್ತತ ನದೀಶುಭಾ

ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮನ ಆದೇಶದಿಂದ ದೇವಿ ಸರಸ್ವತಿ ತೃಪ್ತಿಯಿಂದ ಸ್ವಯಂ ಪವಿತ್ರವಾದ ಸಿಹಿ ನೀರಿನ ನದಿಯಾಗಿ ಹರಿಯಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದಳು.

ಸರಸ್ವತೀಂ ನದೀಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಮುನಯೋ ಹೃಷ್ಟಮಾನಸಾಃ ಸಮಾಪ್ಯ ಸತ್ರಂ ಪ್ರಾರಬ್ಧಂ ಚಕ್ರುಸ್ತತ್ರಾವಗಾಹನಮ್

ಅವರು ಸರಸ್ವತಿ ನದಿಯನ್ನು ನೋಡಿ, ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಆನಂದದಿಂದ, ಯಜ್ಞವನ್ನು ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಿ ಅಲ್ಲಿಯೇ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದರು.

ಅಥ ಸಂತರ್ಪ್ಯ ದೇವಾದೀಂಸ್ತದೀಯೈಃ ಸಲಿಲೈಃ ಶಿವೈಃ ಸ್ಮರನ್ತಃ ಪೂರ್ವವೃತ್ತಾನ್ತಂ ಯಯುರ್ವಾರಾಣಸೀಂ ಪ್ರತಿ

ಆ ಪವಿತ್ರ ನೀರಿನಿಂದ ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ಇತರರನ್ನು ತೃಪ್ತಿಪಡಿಸಿ, ಹಿಂದಿನ ಘಟನೆಗಳನ್ನು ನೆನೆದು, ಅವರು ವಾರಾಣಸಿಗೆ ಹೊರಟರು.