ಶಿವಪುರಾಣಮ್

ಧ್ಯಾಯತಃ ಕ್ಷಣಮಾತ್ರಂ ವಾ ಶ್ರದ್ಧಯಾ ಪರಮೇಶ್ವರಮ್ ಯದ್ಭವೇತ್ಸುಮಹಚ್ಛ್ರೇಯಸ್ತಸ್ಯಾಂತೋ ನೈವ ವಿದ್ಯತೇ

ಯಾರಾದರೂ ಪರಮೇಶ್ವರನನ್ನು ಕ್ಷಣಮಾತ್ರವಾದರೂ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಧ್ಯಾನಿಸಿದರೆ, ಅವನಿಗೆ ದೊರೆಯುವ ಮಹಾ ಶುಭ ಫಲಕ್ಕೆ ಅಂತ್ಯವಿಲ್ಲ.

ನಾಸ್ತಿ ಧ್ಯಾನಸಮಂ ತೀರ್ಥಂ ನಾಸ್ತಿ ಧ್ಯಾನಸಮಂ ತಪಃ ನಾಸ್ತಿ ಧ್ಯಾನಸಮೋ ಯಜ್ಞಸ್ತಸ್ಮಾದ್ಧ್ಯಾನಂ ಸಮಾಚರೇತ್

ಧ್ಯಾನಕ್ಕೆ ಸಮಾನವಾದ ತೀರ್ಥಯಾತ್ರೆ ಇಲ್ಲ, ಧ್ಯಾನಕ್ಕೆ ಸಮಾನವಾದ ತಪಸ್ಸು ಇಲ್ಲ, ಧ್ಯಾನಕ್ಕೆ ಸಮಾನವಾದ ಯಜ್ಞವೂ ಇಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ ಧ್ಯಾನವನ್ನು ಅಭ್ಯಾಸ ಮಾಡಬೇಕು.

ತೀರ್ಥಾನಿ ತೋಯಪೂರ್ಣಾನಿ ದೇವಾನ್ಪಾಷಾಣಮೃನ್ಮಯಾನ್ ಯೋಗಿನೋ ನ ಪ್ರಪದ್ಯಂತೇ ಸ್ವಾತ್ಮಪ್ರತ್ಯಯಕಾರಣಾತ್

ಯೋಗಿಗಳು ನೀರಿನಿಂದ ತುಂಬಿರುವ ತೀರ್ಥಗಳಿಗೆ ಅಥವಾ ಕಲ್ಲು-ಮಣ್ಣಿನಿಂದ ಮಾಡಿದ ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ, ಏಕೆಂದರೆ ಅವರ ನಂಬಿಕೆ ಸ್ವಂತ ಆತ್ಮದಲ್ಲೇ ನೆಲೆಸಿದೆ.

ಯೋಗಿನಾಂ ಚ ವಪುಃ ಸೂಕ್ಷ್ಮಂ ಭವೇತ್ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷಮೈಶ್ವರಮ್ ಯಥಾ ಸ್ಥೂಲಮಯುಕ್ತಾನಾಂ ಮೃತ್ಕಾಷ್ಠಾದ್ಯೈಃ ಪ್ರಕಲ್ಪಿತಮ್

ಯೋಗಿಗಳಿಗೆ ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಶರೀರವೇ ದೈವಿಕವಾಗಿ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತದೆ. ಯೋಗದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಲ್ಲದವರಿಗೆ ಮಣ್ಣು ಅಥವಾ ಮರದಿಂದ ಮಾಡಿದ ಸ್ಥೂಲ ರೂಪಗಳು ಕಲ್ಪನೆಯಾಗಿವೆ.

ಯಥೇಹಾಂತಶ್ಚರಾ ರಾಜ್ಞಃ ಪ್ರಿಯಾಃ ಸ್ಯುರ್ನ ಬಹಿಶ್ಚರಾಃ ತಥಾಂತರ್ಧ್ಯಾನನಿರತಾಃ ಪ್ರಿಯಾಶ್ಶಂಭೋರ್ನ ಕರ್ಮಿಣಃ

ರಾಜನ ಅರಮನೆಯೊಳಗೆ ಇರುವವರು ಅವನಿಗೆ ಪ್ರಿಯರಾಗಿರುವಂತೆ, ಒಳಗಿನ ಧ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುವವರು ಶಂಭುವಿಗೆ ಪ್ರಿಯರು, ಕರ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ನಿರತರಾದವರು ಅಲ್ಲ.

ಬಹಿಸ್ಕರಾ ಯಥಾ ಲೋಕೇ ನಾತೀವ ಫಲಭೋಗಿನಃ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ನರೇನ್ದ್ರಭವನೇ ತದ್ವದತ್ರಾಪಿ ಕರ್ಮಿಣಃ

ಹೊರಗಿರುವವರು ಅರಮನೆಗೆ ಬಂದರೂ ಹೆಚ್ಚಿನ ಫಲವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಅದೇ ರೀತಿ, ಇಲ್ಲಿ ಕೇವಲ ಕರ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ನಿರತರಾದವರಿಗೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಫಲ ಸಿಗದು.

ಯದ್ಯಂತರಾ ವಿಪದ್ಯಂತೇ ಜ್ಞಾನಯೋಗಾರ್ಥಮುದ್ಯತಃ ಯೋಗಸ್ಯೋದ್ಯೋಗಮಾತ್ರೇಣ ರುದ್ರಲೋಕಂ ಗಮಿಷ್ಯತಿ

ಯಾರು ಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಯೋಗಕ್ಕಾಗಿ ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಾ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ವಿಫಲರಾದರೂ, ಯೋಗದ ಪ್ರಯತ್ನದಿಂದಲೇ ಅವರು ರುದ್ರಲೋಕವನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾರೆ.

ಅನುಭೂಯ ಸುಖಂ ತತ್ರ ಸ ಜಾತೋ ಯೋಗಿನಾಂ ಕುಲೇ ಜ್ಞಾನಯೋಗಂ ಪುನರ್ಲಬ್ಧ್ವಾ ಸಂಸಾರಮತಿವರ್ತತೇ

ಅಲ್ಲಿ ಸುಖವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದ ಮೇಲೆ, ಅವನು ಯೋಗಿಗಳ ಮನೆಯಲ್ಲೇ ಹುಟ್ಟುತ್ತಾನೆ. ಮತ್ತೆ ಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಯೋಗವನ್ನು ಪಡೆದು ಸಂಸಾರವನ್ನು ದಾಟುತ್ತಾನೆ.

ಜಿಜ್ಞಾಸುರಪಿ ಯೋಗಸ್ಯ ಯಾಂ ಗತಿಂ ಲಭತೇ ನರಃ ನ ತಾಂ ಗತಿಮವಾಪ್ನೋತಿ ಸರ್ವೈರಪಿ ಮಹಾಮಖೈಃ

ಯೋಗವನ್ನು ತಿಳಿಯಲು ಇಚ್ಛಿಸುವವನೂ ಕೂಡಾ, ದೊಡ್ಡ ದೊಡ್ಡ ಯಜ್ಞಗಳಿಂದಲೂ ಸಿಗದ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

ದ್ವಿಜಾನಾಂ ವೇದವಿದುಷಾಂ ಕೋಟಿಂ ಸಂಪೂಜ್ಯ ಯತ್ಫಲಮ್ ಭಿಕ್ಷಾಮಾತ್ರಪ್ರದಾನೇನ ತತ್ಫಲಂ ಶಿವಯೋಗಿನೇ

ವೇದವನ್ನು ತಿಳಿದಿರುವ ಲಕ್ಷಾಂತರ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದ ಫಲವನ್ನು, ಶಿವಯೋಗಿಗೆ ಒಂದು ಭಿಕ್ಷೆ ನೀಡಿದರೂ ಸಿಗುತ್ತದೆ.

ಯಜ್ಞಾಗ್ನಿಹೋತ್ರದಾನೇನ ತೀರ್ಥಹೋಮೇಷು ಯತ್ಫಲಮ್ ಯೋಗಿನಾಮನ್ನದಾನೇನ ತತ್ಸಮಸ್ತಂ ಫಲಂ ಲಭೇತ್

ಯಜ್ಞ, ಅಗ್ನಿಹೋತ್ರ, ತೀರ್ಥಗಳಲ್ಲಿ ಹೋಮ ಇವುಗಳಿಂದ ಸಿಗುವ ಫಲವನ್ನೆಲ್ಲಾ, ಯೋಗಿಗೆ ಅನ್ನದಾನ ಮಾಡಿದರೆ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಸಿಗುತ್ತದೆ.

ಯೇ ಚಾಪವಾದಂ ಕುರ್ವಂತಿ ವಿಮೂಢಾಶ್ಶಿವಯೋಗಿನಾಮ್ ಶ್ರೋತೃಭಿಸ್ತೇ ಪ್ರಪದ್ಯನ್ತೇ ನರಕೇಷ್ವಾಮಹೀಕ್ಷಯಾತ್

ಯಾರು ಶಿವಯೋಗಿಗಳನ್ನು ನಿಂದಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರೊಂದಿಗೆ ಕೇಳುವವರೂ ಕೂಡಾ ಯಮನ ಅಧೀನದಲ್ಲಿರುವ ನರಕಗಳಲ್ಲಿ ಬೀಳುತ್ತಾರೆ.

ಸತಿ ಶ್ರೋತರಿ ವಕ್ತಾಸ್ಯಾದಪವಾದಸ್ಯ ಯೋಗಿನಾಮ್ ತಸ್ಮಾಚ್ಛ್ರೋತಾ ಚ ಪಾಪೀಯಾನ್ದಣ್ಡ್ಯಸ್ಸುಮಹತಾಂ ಮತಃ ಯೇ ಪುನಃ ಸತತಂ ಭಕ್ತ್ಯಾ ಭಜಂತಿ ಶವಯೋಗಿನಃ

ಯೋಗಿಗಳನ್ನು ನಿಂದಿಸುವದನ್ನು ಕೇಳುವವನು ಇದ್ದರೆ, ಹೇಳುವವನು ಕೂಡ ಪಾಪಿಗೆ ಆಗುತ್ತಾನೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಕೇಳುವವನು ಇನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚು ಪಾಪಿ, ಭಾರೀ ಶಿಕ್ಷೆಗೆ ಅರ್ಹನು ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಆದರೆ ಯಾರು ಸದಾ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಶಿವಯೋಗಿಗಳನ್ನು ಪೂಜಿಸುತ್ತಾರೋ—

ತೇ ವಿದಂತಿ ಮಹಾಭೋಗಾನಂತೇ ಯೋಗಂ ಚ ಶಾಂಕರಮ್ ಭೋಗಾರ್ಥಿಭಿರ್ನರೈಸ್ತಸ್ಮಾತ್ಸಂಪೂಜ್ಯಾಃ ಶಿವಯೋಗಿನಃ

ಅವರು ಅನಂತವಾದ ಭೋಗಗಳನ್ನೂ, ಶಿವನ ಯೋಗದ ಅಂತ್ಯವಿಲ್ಲದ ಆನಂದವನ್ನೂ ತಿಳಿದಿದ್ದಾರೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಭೋಗವನ್ನು ಬಯಸುವವರು ಶಿವಯೋಗಿಗಳಿಗೆ ಪೂಜೆ ಮಾಡಬೇಕು.

ಪ್ರತಿಶ್ರಯಾನ್ನಪಾನಾದ್ಯೈಃ ಶಯ್ಯಾಪ್ರಾವರಣಾದಿಭಿಃ ಯೋಗಧರ್ಮಃ ಸಸಾರತ್ವಾದಭೇದ್ಯಃ ಪಾಪಮುದ್ಗರೈಃ

ಆತಿಥ್ಯ, ಅನ್ನ, ನೀರು, ಮಲಗುಹಾಸಿಗೆ, ಹಾಸುಕುಡುಪು ಮತ್ತು ಇತರ ಸಹಾಯಗಳಿಂದ ಯೋಗದ ಮಾರ್ಗವು ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿರುವುದರಿಂದ ಪಾಪಗಳೆಂಬ ಹೊಡೆತಗಳಿಂದ ಅದು ಮುರಿಯುವುದಿಲ್ಲ.

ವಜ್ರತಂದುಲವಜ್ಜ್ಞೇಯಂ ತಥಾ ಪಾಪೇನ ಯೋಗಿನಃ ನ ಲಿಪ್ಯಂತೇ ಚ ತಾಪೌಘೈಃ ಪದ್ಮಪತ್ರಂ ಯಥಾಂಭಸಾ

ಯೋಗಿಗಳು ಪಾಪದ ವಿರುದ್ಧ ಬಲವಾದವರು, ಹಿತ್ತಾಳೆ ಅಕ್ಕಿಯಂತೆ. ಅವರು ದುಃಖಗಳೆಂಬ ನದಿಯಲ್ಲಿ ಇದ್ದರೂ, ಕಮಲದ ಎಲೆಗೆ ನೀರು ಹತ್ತದಂತೆ, ಅವರಿಗೆ ಅವು ತಗಲುವುದಿಲ್ಲ.

ಯಸ್ಮಿನ್ದೇಶೇ ವಸೇನ್ನಿತ್ಯಂ ಶಿವಯೋಗರತೋ ಮುನಿಃ ಸೋ ಽಪಿ ದೇಶೋ ಭವೇತ್ಪೂತಃ ಸಪೂತ ಇತಿ ಕಿಂ ಪುನಃ

ಯಾವ ಊರಿನಲ್ಲಿ ಶಿವಯೋಗದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುವ ಋಷಿ ಸದಾ ವಾಸಿಸುತ್ತಾನೋ, ಆ ಸ್ಥಳವೂ ಪವಿತ್ರವಾಗುತ್ತದೆ. ಅದು ಈಗಾಗಲೇ ಪವಿತ್ರವಾದರೆ, ಇನ್ನಷ್ಟು ಪವಿತ್ರವಾಗುತ್ತದೆ.

ತಸ್ಮಾತ್ಸರ್ವಂ ಪರಿತ್ಯಜ್ಯ ಕೃತ್ಯಮನ್ಯದ್ವಿಚಕ್ಷಣಃ ಸರ್ವದುಃಖಪ್ರಹಾಣಾಯ ಶಿವಯೋಗಂ ಸಮಭ್ಯಸೇತ್

ಆದುದರಿಂದ, ಜಾಣಮನುಷ್ಯನು ಎಲ್ಲ ಕೆಲಸಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಎಲ್ಲಾ ದುಃಖವನ್ನು ದೂರಮಾಡಲು ಶಿವಯೋಗವನ್ನು ಅಭ್ಯಾಸ ಮಾಡಬೇಕು.

ಸಿದ್ಧಯೋಗಫಲೋ ಯೋಗೀ ಲೋಕಾನಾಂ ಹಿತಕಾಮ್ಯಯಾ ಭೋಗಾನ್ಭುಕ್ತ್ವಾ ಯಥಾಕಾಮಂ ವಿಹರೇದ್ವಾತ್ರ ವರ್ತತಾಮ್

ಯೋಗದಲ್ಲಿ ಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ಪಡೆದ ಯೋಗಿ, ಲೋಕಗಳ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ, ಬೇಕಾದಷ್ಟು ಭೋಗಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸಬಹುದು ಅಥವಾ ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ಇಲ್ಲಿ ಉಳಿಯಬಹುದು.

ಅಥವಾ ಕ್ಷುದ್ರಮಿತ್ಯೇವ ಮತ್ವಾ ವೈಷಯಿಕಂ ಸುಖಮ್ ತ್ಯಕ್ತ್ವಾ ವಿರಾಗಯೋಗೇನ ಸ್ವೇಚ್ಛಯಾ ಕರ್ಮ ಮುಚ್ಯತಾಮ್

ಅಥವಾ, ಲೋಕದ ಸೌಖ್ಯವನ್ನು ಅಲ್ಪವೆಂದು ತಿಳಿದು, ಅದನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ವೈರಾಗ್ಯಯೋಗದಿಂದ ಸ್ವಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ಕರ್ಮದಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗಬಹುದು.

ಯಸ್ತ್ವಾಸನ್ನಾಂ ಮೃತಿಂ ಮರ್ತ್ಯೋ ದೃಷ್ಟಾರಿಷ್ಟಂ ಚ ಭೂಯಸಾ ಸ ಯೋಗಾರಮ್ಭನಿರತಃ ಶಿವಕ್ಷೇತ್ರಂ ಸಮಾಶ್ರಯೇತ್

ಒಬ್ಬ ಮನುಷ್ಯನು ಸಾವು ಸಮೀಪದಲ್ಲಿದೆ ಎಂದು ಅಥವಾ ಅನೇಕ ಕೆಟ್ಟ ಸೂಚನೆಗಳನ್ನು ನೋಡಿ ಯೋಗಾಭ್ಯಾಸಕ್ಕೆ ಮನಸ್ಸು ಹೋದರೆ, ಅವನು ಶಿವಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಆಶ್ರಯ ಪಡೆಯಬೇಕು.

ಸ ತತ್ರ ನಿವಸನ್ನೇವ ಯದಿ ಧೀರಮನಾ ನರಃ ಪ್ರಾಣಾನ್ವಿನಾಪಿ ರೋಗಾದ್ಯೈಃ ಸ್ವಯಮೇವ ಪರಿತ್ಯಜೇತ್

ಅವನು ಅಲ್ಲಿಯೇ ಸ್ಥಿರ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ರೋಗ ಅಥವಾ ಬೇರೆ ಕಾರಣವಿಲ್ಲದೆ ಸ್ವಯಂ ಪ್ರಾಣ ತ್ಯಜಿಸಿದರೂ, ಅವನು ಸ್ವತಂತ್ರನಾಗಿ ಹೊರಡುತ್ತಾನೆ.

ಕೃತ್ವಾಪ್ಯನಶನಂ ಚೈವ ಹುತ್ವಾ ಚಾಂಗಂ ಶಿವಾನಲೇ ಕ್ಷಿಪ್ತ್ವಾ ವಾ ಶಿವತೀರ್ಥೇಷು ಸ್ವದೇಹಮವಗಾಹನಾತ್

ಉಪವಾಸದಿಂದಾಗಲಿ, ತನ್ನ ದೇಹವನ್ನು ಶಿವನ ಅಗ್ನಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸುವುದರಿಂದಾಗಲಿ, ಅಥವಾ ಶಿವಕ್ಷೇತ್ರದ ಪವಿತ್ರ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ದೇಹವನ್ನು ಮುಳುಗಿಸುವುದರಿಂದಾಗಲಿ—

ಶಿವಶಾಸ್ತ್ರೋಕ್ತವಿಧಿವತ್ಪ್ರಾಣಾನ್ಯಸ್ತು ಪರಿತ್ಯಜೇತ್

ಶಿವಶಾಸ್ತ್ರದಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದ ವಿಧಿಯಂತೆ ಯಾರು ಪ್ರಾಣ ತ್ಯಜಿಸುತ್ತಾರೋ—

ರೋಗಾದ್ಯೈರ್ವಾಥ ವಿವಶಃ ಶಿವಕ್ಷೇತ್ರಂ ಸಮಾಶ್ರಿತಃ ಮ್ರಿಯತೇ ಯದಿ ಸೋಪ್ಯೇವಂ ಮುಚ್ಯತೇ ನಾತ್ರ ಸಂಶಯಃ

ಅಥವಾ, ರೋಗ ಅಥವಾ ಬೇರೆ ಪೀಡೆಯಿಂದ ಬಾಧೆಪಟ್ಟು ಶಿವಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಆಶ್ರಯ ಪಡೆದವನು ಅಲ್ಲಿ ಸಾಯುತ್ತಿದ್ದರೆ, ಅವನು ಕೂಡ ಇದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ—ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವೇ ಇಲ್ಲ.

ಯಥಾ ಹಿ ಮರಣಂ ಶ್ರೇಷ್ಠಮುಶಂತ್ಯನಶನಾದಿಭಿಃ ಶಾಸ್ತ್ರವಿಶ್ರಂಭಧೀರೇಣ ಮನಸಾ ಕ್ರಿಯತೇ ಯತಃ

ಹಾಗೆ ನೋಡಿದರೆ, ಉಪವಾಸ ಮತ್ತು ಇತರ ಮಾರ್ಗಗಳಿಂದ, ಶಾಸ್ತ್ರದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರವಾದ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಸಾವು ಸಾಧಿಸುವುದು ಅತ್ಯುತ್ತಮವಾಗಿದೆ.

ಶಿವನಿನ್ದಾರತಂ ಹತ್ವಾ ಪೀಡಿತಃ ಸ್ವಯಮೇವ ವಾ ಯಸ್ತ್ಯಜೇದ್ದುಸ್ತ್ಯಜಾನ್ಪ್ರಾಣಾನ್ನ ಸ ಭೂಯಃ ಪ್ರಜಾಯತೇ

ಯಾರು ಶಿವನನ್ನು ನಿಂದಿಸುವವನನ್ನು ಕೊಂದಿದ್ದರೂ ಅಥವಾ ತಾನೇ ಪೀಡಿತರಾಗಿದ್ದರೂ, ಪ್ರಾಣ ತ್ಯಜಿಸಿದರೆ, ಅವರು ಮತ್ತೆ ಹುಟ್ಟುವುದಿಲ್ಲ.

ಶಿವನಿನ್ದಾರತಂ ಹಂತುಮಶಕ್ತೋ ಯಃ ಸ್ವಯಂ ಮೃತಃ ಸದ್ಯ ಏವ ಪ್ರಮುಚ್ಯೇತ ತ್ರಿಃ ಸಪ್ತಕುಲಸಂಯುತಃ

ಶಿವನನ್ನು ನಿಂದಿಸುವವನನ್ನು ಕೊಲ್ಲಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲದವನು ತಾನೇ ಸಾಯುತ್ತಿದ್ದರೆ, ಅವನು ಕೂಡ ತಕ್ಷಣವೇ ಮುಕ್ತನಾಗಿ, ತನ್ನ ಇಪ್ಪತ್ತೊಂದು ತಲೆಮಾರುಗಳನ್ನೂ ಮುಕ್ತಗೊಳಿಸುತ್ತಾನೆ.

ಶಿವಾರ್ಥೇ ಯಸ್ತ್ಯಜೇತ್ಪ್ರಾಣಾಞ್ಛಿವಭಕ್ತಾರ್ಥಮೇವ ವಾ ನ ತೇನ ಸದೃಶಃ ಕಶ್ಚಿನ್ಮುಕ್ತಿಮಾರ್ಗಸ್ಥಿತೋ ನರಃ

ಯಾರು ಶಿವನಿಗಾಗಿ ಅಥವಾ ಶಿವಭಕ್ತನಿಗಾಗಿ ಪ್ರಾಣ ತ್ಯಜಿಸುತ್ತಾರೋ, ಮುಕ್ತಿಯ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿರುವವರಲ್ಲಿ ಅವರ ಸಮಾನರು ಯಾರೂ ಇಲ್ಲ.