ಶಿವಪುರಾಣಮ್

ಯೋಗಾಭ್ಯಾಸಸ್ತಥಾಲ್ಪೇ ಽಪಿ ಯಥಾ ಪಾಪಂ ವಿನಾಶಯೇತ್ ಧ್ಯಾಯತಃ ಕ್ಷಣಮಾತ್ರಂ ವಾ ಶ್ರದ್ಧಯಾ ಪರಮೇಶ್ವರಮ್

ಸ್ವಲ್ಪವಾದರೂ ಯೋಗಾಭ್ಯಾಸ ಪಾಪವನ್ನು ನಾಶಮಾಡುತ್ತದೆ; ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಪರಮೇಶ್ವರನನ್ನು ಕ್ಷಣಮಾತ್ರವೂ ಧ್ಯಾನಿಸಿದರೂ ಪಾಪವಿಲ್ಲದವನಾಗಬಹುದು.

ಅವ್ಯಾಕ್ಷಿಪ್ತೇನ ಮನಸಾ ಧ್ಯಾನಮಿತ್ಯಭಿಧೀಯತೇ

ಚಂಚಲವಲ್ಲದ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಮಾಡುವುದನ್ನೇ ಧ್ಯಾನವೆಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.

ಬುದ್ಧಿಪ್ರವಾಹರೂಪಸ್ಯ ಧ್ಯಾನಸ್ಯಾಸ್ಯಾವಲಂಬನಮ್ ಧ್ಯೇಯಮಿತ್ಯುಚ್ಯತೇ ಸದ್ಭಿಸ್ತಚ್ಚ ಸಾಂಬಃ ಸ್ವಯಂ ಶಿವಃ

ಬುದ್ಧಿಯ ಹರಿವಿನ ಸ್ವರೂಪವಾದ ಧ್ಯಾನಕ್ಕೆ ಆಧಾರವಾಗಿರುವುದನ್ನೇ ಧ್ಯೇಯವಸ್ತು ಎಂದು ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ; ಅದು ಅಂದರೆ ಪಾರ್ವತಿಯೊಡನೆ ಇರುವ ಶಿವನೇ.

ವಿಮುಕ್ತಿಪ್ರತ್ಯಯಂ ಪೂರ್ಣಮೈಶ್ವರ್ಯಂ ಚಾಣಿಮಾದಿಕಮ್ ಶಿವಧ್ಯಾನಸ್ಯ ಪೂರ್ಣಸ್ಯ ಸಾಕ್ಷಾದುಕ್ತಂ ಪ್ರಯೋಜನಮ್

ಪೂರ್ಣವಾದ ಶಿವಧ್ಯಾನದ ನೇರ ಫಲವೆಂದರೆ ಮುಕ್ತಿಯೂ, ಸಂಪೂರ್ಣ ಐಶ್ವರ್ಯವೂ, ಅಣಿಮಾದಿ ಶಕ್ತಿಗಳೂ ಆಗಿವೆ.

ಯಸ್ಮಾತ್ಸೌಖ್ಯಂ ಚ ಮೋಕ್ಷಂ ಚ ಧ್ಯಾನಾದಭಯಮಾಪ್ನುಯಾತ್ ತಸ್ಮಾತ್ಸರ್ವಂ ಪರಿತ್ಯಜ್ಯ ಧ್ಯಾನಯುಕ್ತೋ ಭವೇನ್ನರಃ

ಯಾಕೆಂದರೆ ಧ್ಯಾನದಿಂದಲೇ ಸುಖ, ಮೋಕ್ಷ ಮತ್ತು ಭಯರಹಿತತೆ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಬಿಟ್ಟು ಧ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಬೇಕು.

ನಾಸ್ತಿ ಧ್ಯಾನಂ ವಿನಾ ಜ್ಞಾನಂ ನಾಸ್ತಿ ಧ್ಯಾನಮಯೋಗಿನಃ ಧ್ಯಾನಂ ಜ್ಞಾನಂ ಚ ಯಸ್ಯಾಸ್ತಿ ತೀರ್ಣಸ್ತೇನ ಭವಾರ್ಣವಃ

ಧ್ಯಾನವಿಲ್ಲದೆ ಜ್ಞಾನವಿಲ್ಲ, ಧ್ಯಾನವಿಲ್ಲದೆ ಯೋಗಿಯೂ ಆಗಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಯಾರಿಗೆ ಧ್ಯಾನವೂ ಜ್ಞಾನವೂ ಇದೆ, ಅವನು ಭವಸಾಗರವನ್ನು ದಾಟಿದ್ದಾನೆ.

ಜ್ಞಾನಂ ಪ್ರಸನ್ನಮೇಕಾಗ್ರಮಶೇಷೋಪಾಧಿವರ್ಜಿತಮ್ ಯೋಗಾಭ್ಯಾಸೇನ ಯುಕ್ತಸ್ಯ ಯೋಗಿನಸ್ತ್ವೇವ ಸಿಧ್ಯತಿ

ಯೋಗಾಭ್ಯಾಸದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುವ ಯೋಗಿಗೆ ಮಾತ್ರ, ಶಾಂತವಾಗಿಯೂ ಏಕಾಗ್ರವಾಗಿಯೂ ಎಲ್ಲ ಬಂಧನಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತವಾಗಿರುವ ಜ್ಞಾನ ಸಿಗುತ್ತದೆ.

ಪ್ರಕ್ಷೀಣಾಶೇಷಪಾಪಾನಾಂ ಜ್ಞಾನೇ ಧ್ಯಾನೇ ಭವೇನ್ಮತಿಃ ಪಾಪೋಪಹತಬುದ್ಧೀನಾಂ ತದ್ವಾರ್ತಾಪಿ ಸುದುರ್ಲಭಾ

ಎಲ್ಲ ಪಾಪಗಳು ಕಡಿಮೆಯಾಗಿರುವವರಿಗೆ, ಅವರ ಮನಸ್ಸು ಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಧ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸುತ್ತದೆ. ಪಾಪದಿಂದ ಬುದ್ಧಿ ಹಾಳಾದವರಿಗೆ, ಇವುಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತಾಡುವುದೂ ಅಪರೂಪ.

ಯಥಾವಹ್ನಿರ್ಮಹಾದೀಪ್ತಃ ಶುಷ್ಕಮಾರ್ದ್ರಂ ಚ ನಿರ್ದಹೇತ್ ತಥಾ ಶುಭಾಶುಭಂ ಕರ್ಮ ಧ್ಯಾನಾಗ್ನಿರ್ದಹತೇ ಕ್ಷಣಾತ್

ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಹೊತ್ತಿರುವ ಬೆಂಕಿ ಒಣದನ್ನೂ ತೊತ್ತನ್ನೂ ಸುಡುವಂತೆ, ಧ್ಯಾನದ ಅಗ್ನಿ ಶುಭ-ಅಶುಭ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಸುಡುತ್ತದೆ.

ಅತ್ಯಲ್ಪೋ ಽಪಿ ಯಥಾ ದೀಪಃ ಸುಮಹನ್ನಾಶಯೇತ್ತಮಃ ಯೋಗಾಭ್ಯಾಸಸ್ತಥಾಲ್ಪೋ ಽಪಿ ಮಹಾಪಾಪಂ ವಿನಾಶಯೇತ್

ಅತ್ಯಲ್ಪವಾದ ದೀಪವೂ ದೊಡ್ಡ ಕತ್ತಲನ್ನು ದೂರಮಾಡುವಂತೆ, ಸ್ವಲ್ಪ ಯೋಗಾಭ್ಯಾಸವೂ ದೊಡ್ಡ ಪಾಪವನ್ನು ನಾಶಮಾಡುತ್ತದೆ.

ಧ್ಯಾಯತಃ ಕ್ಷಣಮಾತ್ರಂ ವಾ ಶ್ರದ್ಧಯಾ ಪರಮೇಶ್ವರಮ್ ಯದ್ಭವೇತ್ಸುಮಹಚ್ಛ್ರೇಯಸ್ತಸ್ಯಾಂತೋ ನೈವ ವಿದ್ಯತೇ

ಯಾರಾದರೂ ಪರಮೇಶ್ವರನನ್ನು ಕ್ಷಣಮಾತ್ರವಾದರೂ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಧ್ಯಾನಿಸಿದರೆ, ಅವನಿಗೆ ದೊರೆಯುವ ಮಹಾ ಶುಭ ಫಲಕ್ಕೆ ಅಂತ್ಯವಿಲ್ಲ.

ನಾಸ್ತಿ ಧ್ಯಾನಸಮಂ ತೀರ್ಥಂ ನಾಸ್ತಿ ಧ್ಯಾನಸಮಂ ತಪಃ ನಾಸ್ತಿ ಧ್ಯಾನಸಮೋ ಯಜ್ಞಸ್ತಸ್ಮಾದ್ಧ್ಯಾನಂ ಸಮಾಚರೇತ್

ಧ್ಯಾನಕ್ಕೆ ಸಮಾನವಾದ ತೀರ್ಥಯಾತ್ರೆ ಇಲ್ಲ, ಧ್ಯಾನಕ್ಕೆ ಸಮಾನವಾದ ತಪಸ್ಸು ಇಲ್ಲ, ಧ್ಯಾನಕ್ಕೆ ಸಮಾನವಾದ ಯಜ್ಞವೂ ಇಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ ಧ್ಯಾನವನ್ನು ಅಭ್ಯಾಸ ಮಾಡಬೇಕು.

ತೀರ್ಥಾನಿ ತೋಯಪೂರ್ಣಾನಿ ದೇವಾನ್ಪಾಷಾಣಮೃನ್ಮಯಾನ್ ಯೋಗಿನೋ ನ ಪ್ರಪದ್ಯಂತೇ ಸ್ವಾತ್ಮಪ್ರತ್ಯಯಕಾರಣಾತ್

ಯೋಗಿಗಳು ನೀರಿನಿಂದ ತುಂಬಿರುವ ತೀರ್ಥಗಳಿಗೆ ಅಥವಾ ಕಲ್ಲು-ಮಣ್ಣಿನಿಂದ ಮಾಡಿದ ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ, ಏಕೆಂದರೆ ಅವರ ನಂಬಿಕೆ ಸ್ವಂತ ಆತ್ಮದಲ್ಲೇ ನೆಲೆಸಿದೆ.

ಯೋಗಿನಾಂ ಚ ವಪುಃ ಸೂಕ್ಷ್ಮಂ ಭವೇತ್ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷಮೈಶ್ವರಮ್ ಯಥಾ ಸ್ಥೂಲಮಯುಕ್ತಾನಾಂ ಮೃತ್ಕಾಷ್ಠಾದ್ಯೈಃ ಪ್ರಕಲ್ಪಿತಮ್

ಯೋಗಿಗಳಿಗೆ ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಶರೀರವೇ ದೈವಿಕವಾಗಿ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತದೆ. ಯೋಗದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಲ್ಲದವರಿಗೆ ಮಣ್ಣು ಅಥವಾ ಮರದಿಂದ ಮಾಡಿದ ಸ್ಥೂಲ ರೂಪಗಳು ಕಲ್ಪನೆಯಾಗಿವೆ.

ಯಥೇಹಾಂತಶ್ಚರಾ ರಾಜ್ಞಃ ಪ್ರಿಯಾಃ ಸ್ಯುರ್ನ ಬಹಿಶ್ಚರಾಃ ತಥಾಂತರ್ಧ್ಯಾನನಿರತಾಃ ಪ್ರಿಯಾಶ್ಶಂಭೋರ್ನ ಕರ್ಮಿಣಃ

ರಾಜನ ಅರಮನೆಯೊಳಗೆ ಇರುವವರು ಅವನಿಗೆ ಪ್ರಿಯರಾಗಿರುವಂತೆ, ಒಳಗಿನ ಧ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುವವರು ಶಂಭುವಿಗೆ ಪ್ರಿಯರು, ಕರ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ನಿರತರಾದವರು ಅಲ್ಲ.

ಬಹಿಸ್ಕರಾ ಯಥಾ ಲೋಕೇ ನಾತೀವ ಫಲಭೋಗಿನಃ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ನರೇನ್ದ್ರಭವನೇ ತದ್ವದತ್ರಾಪಿ ಕರ್ಮಿಣಃ

ಹೊರಗಿರುವವರು ಅರಮನೆಗೆ ಬಂದರೂ ಹೆಚ್ಚಿನ ಫಲವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಅದೇ ರೀತಿ, ಇಲ್ಲಿ ಕೇವಲ ಕರ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ನಿರತರಾದವರಿಗೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಫಲ ಸಿಗದು.

ಯದ್ಯಂತರಾ ವಿಪದ್ಯಂತೇ ಜ್ಞಾನಯೋಗಾರ್ಥಮುದ್ಯತಃ ಯೋಗಸ್ಯೋದ್ಯೋಗಮಾತ್ರೇಣ ರುದ್ರಲೋಕಂ ಗಮಿಷ್ಯತಿ

ಯಾರು ಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಯೋಗಕ್ಕಾಗಿ ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಾ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ವಿಫಲರಾದರೂ, ಯೋಗದ ಪ್ರಯತ್ನದಿಂದಲೇ ಅವರು ರುದ್ರಲೋಕವನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾರೆ.

ಅನುಭೂಯ ಸುಖಂ ತತ್ರ ಸ ಜಾತೋ ಯೋಗಿನಾಂ ಕುಲೇ ಜ್ಞಾನಯೋಗಂ ಪುನರ್ಲಬ್ಧ್ವಾ ಸಂಸಾರಮತಿವರ್ತತೇ

ಅಲ್ಲಿ ಸುಖವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದ ಮೇಲೆ, ಅವನು ಯೋಗಿಗಳ ಮನೆಯಲ್ಲೇ ಹುಟ್ಟುತ್ತಾನೆ. ಮತ್ತೆ ಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಯೋಗವನ್ನು ಪಡೆದು ಸಂಸಾರವನ್ನು ದಾಟುತ್ತಾನೆ.

ಜಿಜ್ಞಾಸುರಪಿ ಯೋಗಸ್ಯ ಯಾಂ ಗತಿಂ ಲಭತೇ ನರಃ ನ ತಾಂ ಗತಿಮವಾಪ್ನೋತಿ ಸರ್ವೈರಪಿ ಮಹಾಮಖೈಃ

ಯೋಗವನ್ನು ತಿಳಿಯಲು ಇಚ್ಛಿಸುವವನೂ ಕೂಡಾ, ದೊಡ್ಡ ದೊಡ್ಡ ಯಜ್ಞಗಳಿಂದಲೂ ಸಿಗದ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

ದ್ವಿಜಾನಾಂ ವೇದವಿದುಷಾಂ ಕೋಟಿಂ ಸಂಪೂಜ್ಯ ಯತ್ಫಲಮ್ ಭಿಕ್ಷಾಮಾತ್ರಪ್ರದಾನೇನ ತತ್ಫಲಂ ಶಿವಯೋಗಿನೇ

ವೇದವನ್ನು ತಿಳಿದಿರುವ ಲಕ್ಷಾಂತರ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದ ಫಲವನ್ನು, ಶಿವಯೋಗಿಗೆ ಒಂದು ಭಿಕ್ಷೆ ನೀಡಿದರೂ ಸಿಗುತ್ತದೆ.

ಯಜ್ಞಾಗ್ನಿಹೋತ್ರದಾನೇನ ತೀರ್ಥಹೋಮೇಷು ಯತ್ಫಲಮ್ ಯೋಗಿನಾಮನ್ನದಾನೇನ ತತ್ಸಮಸ್ತಂ ಫಲಂ ಲಭೇತ್

ಯಜ್ಞ, ಅಗ್ನಿಹೋತ್ರ, ತೀರ್ಥಗಳಲ್ಲಿ ಹೋಮ ಇವುಗಳಿಂದ ಸಿಗುವ ಫಲವನ್ನೆಲ್ಲಾ, ಯೋಗಿಗೆ ಅನ್ನದಾನ ಮಾಡಿದರೆ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಸಿಗುತ್ತದೆ.

ಯೇ ಚಾಪವಾದಂ ಕುರ್ವಂತಿ ವಿಮೂಢಾಶ್ಶಿವಯೋಗಿನಾಮ್ ಶ್ರೋತೃಭಿಸ್ತೇ ಪ್ರಪದ್ಯನ್ತೇ ನರಕೇಷ್ವಾಮಹೀಕ್ಷಯಾತ್

ಯಾರು ಶಿವಯೋಗಿಗಳನ್ನು ನಿಂದಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರೊಂದಿಗೆ ಕೇಳುವವರೂ ಕೂಡಾ ಯಮನ ಅಧೀನದಲ್ಲಿರುವ ನರಕಗಳಲ್ಲಿ ಬೀಳುತ್ತಾರೆ.

ಸತಿ ಶ್ರೋತರಿ ವಕ್ತಾಸ್ಯಾದಪವಾದಸ್ಯ ಯೋಗಿನಾಮ್ ತಸ್ಮಾಚ್ಛ್ರೋತಾ ಚ ಪಾಪೀಯಾನ್ದಣ್ಡ್ಯಸ್ಸುಮಹತಾಂ ಮತಃ ಯೇ ಪುನಃ ಸತತಂ ಭಕ್ತ್ಯಾ ಭಜಂತಿ ಶವಯೋಗಿನಃ

ಯೋಗಿಗಳನ್ನು ನಿಂದಿಸುವದನ್ನು ಕೇಳುವವನು ಇದ್ದರೆ, ಹೇಳುವವನು ಕೂಡ ಪಾಪಿಗೆ ಆಗುತ್ತಾನೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಕೇಳುವವನು ಇನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚು ಪಾಪಿ, ಭಾರೀ ಶಿಕ್ಷೆಗೆ ಅರ್ಹನು ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಆದರೆ ಯಾರು ಸದಾ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಶಿವಯೋಗಿಗಳನ್ನು ಪೂಜಿಸುತ್ತಾರೋ—

ತೇ ವಿದಂತಿ ಮಹಾಭೋಗಾನಂತೇ ಯೋಗಂ ಚ ಶಾಂಕರಮ್ ಭೋಗಾರ್ಥಿಭಿರ್ನರೈಸ್ತಸ್ಮಾತ್ಸಂಪೂಜ್ಯಾಃ ಶಿವಯೋಗಿನಃ

ಅವರು ಅನಂತವಾದ ಭೋಗಗಳನ್ನೂ, ಶಿವನ ಯೋಗದ ಅಂತ್ಯವಿಲ್ಲದ ಆನಂದವನ್ನೂ ತಿಳಿದಿದ್ದಾರೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಭೋಗವನ್ನು ಬಯಸುವವರು ಶಿವಯೋಗಿಗಳಿಗೆ ಪೂಜೆ ಮಾಡಬೇಕು.

ಪ್ರತಿಶ್ರಯಾನ್ನಪಾನಾದ್ಯೈಃ ಶಯ್ಯಾಪ್ರಾವರಣಾದಿಭಿಃ ಯೋಗಧರ್ಮಃ ಸಸಾರತ್ವಾದಭೇದ್ಯಃ ಪಾಪಮುದ್ಗರೈಃ

ಆತಿಥ್ಯ, ಅನ್ನ, ನೀರು, ಮಲಗುಹಾಸಿಗೆ, ಹಾಸುಕುಡುಪು ಮತ್ತು ಇತರ ಸಹಾಯಗಳಿಂದ ಯೋಗದ ಮಾರ್ಗವು ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿರುವುದರಿಂದ ಪಾಪಗಳೆಂಬ ಹೊಡೆತಗಳಿಂದ ಅದು ಮುರಿಯುವುದಿಲ್ಲ.

ವಜ್ರತಂದುಲವಜ್ಜ್ಞೇಯಂ ತಥಾ ಪಾಪೇನ ಯೋಗಿನಃ ನ ಲಿಪ್ಯಂತೇ ಚ ತಾಪೌಘೈಃ ಪದ್ಮಪತ್ರಂ ಯಥಾಂಭಸಾ

ಯೋಗಿಗಳು ಪಾಪದ ವಿರುದ್ಧ ಬಲವಾದವರು, ಹಿತ್ತಾಳೆ ಅಕ್ಕಿಯಂತೆ. ಅವರು ದುಃಖಗಳೆಂಬ ನದಿಯಲ್ಲಿ ಇದ್ದರೂ, ಕಮಲದ ಎಲೆಗೆ ನೀರು ಹತ್ತದಂತೆ, ಅವರಿಗೆ ಅವು ತಗಲುವುದಿಲ್ಲ.

ಯಸ್ಮಿನ್ದೇಶೇ ವಸೇನ್ನಿತ್ಯಂ ಶಿವಯೋಗರತೋ ಮುನಿಃ ಸೋ ಽಪಿ ದೇಶೋ ಭವೇತ್ಪೂತಃ ಸಪೂತ ಇತಿ ಕಿಂ ಪುನಃ

ಯಾವ ಊರಿನಲ್ಲಿ ಶಿವಯೋಗದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುವ ಋಷಿ ಸದಾ ವಾಸಿಸುತ್ತಾನೋ, ಆ ಸ್ಥಳವೂ ಪವಿತ್ರವಾಗುತ್ತದೆ. ಅದು ಈಗಾಗಲೇ ಪವಿತ್ರವಾದರೆ, ಇನ್ನಷ್ಟು ಪವಿತ್ರವಾಗುತ್ತದೆ.

ತಸ್ಮಾತ್ಸರ್ವಂ ಪರಿತ್ಯಜ್ಯ ಕೃತ್ಯಮನ್ಯದ್ವಿಚಕ್ಷಣಃ ಸರ್ವದುಃಖಪ್ರಹಾಣಾಯ ಶಿವಯೋಗಂ ಸಮಭ್ಯಸೇತ್

ಆದುದರಿಂದ, ಜಾಣಮನುಷ್ಯನು ಎಲ್ಲ ಕೆಲಸಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಎಲ್ಲಾ ದುಃಖವನ್ನು ದೂರಮಾಡಲು ಶಿವಯೋಗವನ್ನು ಅಭ್ಯಾಸ ಮಾಡಬೇಕು.

ಸಿದ್ಧಯೋಗಫಲೋ ಯೋಗೀ ಲೋಕಾನಾಂ ಹಿತಕಾಮ್ಯಯಾ ಭೋಗಾನ್ಭುಕ್ತ್ವಾ ಯಥಾಕಾಮಂ ವಿಹರೇದ್ವಾತ್ರ ವರ್ತತಾಮ್

ಯೋಗದಲ್ಲಿ ಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ಪಡೆದ ಯೋಗಿ, ಲೋಕಗಳ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ, ಬೇಕಾದಷ್ಟು ಭೋಗಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸಬಹುದು ಅಥವಾ ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ಇಲ್ಲಿ ಉಳಿಯಬಹುದು.