ಶಿವಪುರಾಣಮ್

ಸೂಕ್ಷ್ಮಾಶ್ರಯಂ ನಿರ್ವಿಷಯಂ ನಾಪರಂ ಪರಮಾರ್ಥತಃ ಯದ್ವಾ ಸವಿಷಯಂ ಧ್ಯಾನಂ ತತ್ಸಾಕಾರಸಮಾಶ್ರಯಮ್

ಅತಿ ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾದ ಧ್ಯಾನವು ವಿಷಯವಿಲ್ಲದೆ ನಡೆಯುತ್ತದೆ; ಪರಮಾರ್ಥದಲ್ಲಿ ಇದಕ್ಕಿಂತ ಮೇಲು ಯಾವುದೂ ಇಲ್ಲ. ಅಥವಾ, ವಿಷಯವಿರುವ ಧ್ಯಾನವು ಯಾವದೋ ರೂಪವನ್ನು ಆಧರಿಸಿದೆ.

ನಿರಾಕಾರಾತ್ಮಸಂವಿತ್ತಿರ್ಧ್ಯಾನಂ ನಿರ್ವಿಷಯಂ ಮತಮ್ ನಿರ್ಬೀಜಂ ಚ ಸಬೀಜಂ ಚ ತದೇವ ಧ್ಯಾನಮುಚ್ಯತೇ

ವಿಷಯವಿಲ್ಲದ ಧ್ಯಾನವೆಂದರೆ ರೂಪವಿಲ್ಲದ ಆತ್ಮಜ್ಞಾನ. ಬೀಜವಿರುವುದು, ಬೀಜವಿಲ್ಲದುದು—ಇವೆರಡೂ ಧ್ಯಾನವೆಂದೇ ಹೇಳಲಾಗುತ್ತದೆ.

ನಿರಾಕಾರಶ್ರಯತ್ವೇನ ಸಾಕಾರಾಶ್ರಯತಸ್ತಥಾ ತಸ್ಮಾತ್ಸವಿಷಯಂ ಧ್ಯಾನಮಾದೌ ಕೃತ್ವಾ ಸಬೀಜಕಮ್

ರೂಪವಿಲ್ಲದ ಹಾಗೂ ರೂಪವಿರುವ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ, ಮೊದಲಿಗೆ ವಿಷಯವಿರುವ, ಬೀಜವಿರುವ ಧ್ಯಾನವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು.

ಅಂತೇ ನಿರ್ವಿಷಯಂ ಕುರ್ಯಾನ್ನಿರ್ಬೀಜಂ ಸರ್ವಸಿದ್ಧಯೇ ಪ್ರಾಣಾಯಾಮೇನ ಸಿಧ್ಯಂತಿ ದೇವ್ಯಾಃ ಶಾಂತ್ಯಾದಯಃ ಕ್ರಮಾತ್

ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ಸಾಧನೆಗಾಗಿ ವಿಷಯವಿಲ್ಲದ, ಬೀಜವಿಲ್ಲದ ಧ್ಯಾನವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು. ಉಸಿರಾಟದ ನಿಯಂತ್ರಣದ ಮೂಲಕ ದೇವಿಯ ಶಾಂತಿ ಮುಂತಾದ ಸ್ಥಿತಿಗಳು ಕ್ರಮವಾಗಿ ಲಭ್ಯವಾಗುತ್ತವೆ.

ಶಾಂತಿಃ ಪ್ರಶಾಂತಿರ್ದೀಪ್ತಿಶ್ಚ ಪ್ರಸಾದಶ್ಚ ತತಃ ಪರಮ್ ಶಮಃ ಸರ್ವಾಪದಾಂ ಚೈವ ಶಾಂತಿರಿತ್ಯಭಿಧೀಯತೇ

ಶಾಂತಿ, ಆಳವಾದ ಶಾಂತಿ, ಪ್ರಕಾಶ, ನಂತರ ಪರಮ ಸ್ಪಷ್ಟತೆ—ಇವುಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ ಶಾಂತಿ, ಎಲ್ಲಾ ಕಷ್ಟಗಳ ನಿವಾರಣೆ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.

ತಮಸೋ ಽನ್ತಬಹಿರ್ನಾಶಃ ಪ್ರಶಾನ್ತಿಃ ಪರಿಗೀಯತೇ ಬಹಿರನ್ತಃಪ್ರಕಾಶೋ ಯೋ ದೀಪ್ತಿರಿತ್ಯಭಿಧೀಯತೇ

ಹೊರಗಾಗಲಿ ಒಳಗಾಗಲಿ, ಅಂಧಕಾರದ ನಾಶವೇ ಆಳವಾದ ಶಾಂತಿ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ; ಒಳಗೂ ಹೊರಗೂ ಬೆಳಕು ಹರಡುವುದನ್ನು ಪ್ರಕಾಶವೆಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.

ಸ್ವಸ್ಥತಾ ಯಾ ತು ಸಾ ಬುದ್ಧಃ ಪ್ರಸಾದಃ ಪರಿಕೀರ್ತಿತಃ ಕಾರಣಾನಿ ಚ ಸರ್ವಾಣಿ ಸಬಾಹ್ಯಾಭ್ಯಂತರಾಣಿ ಚ

ಯಾವ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸು ಸುಖವಾಗಿರುತ್ತದೋ ಅದನ್ನು ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಸ್ಪಷ್ಟತೆ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ; ಎಲ್ಲಾ ಕಾರಣಗಳು, ಹೊರಗಿನವು ಮತ್ತು ಒಳಗಿನವು ಕೂಡ,

ಬುದ್ಧೇಃ ಪ್ರಸಾದತಃ ಕ್ಷಿಪ್ರಂ ಪ್ರಸನ್ನಾನಿ ಭವನ್ತ್ಯುತ ಧ್ಯಾತಾ ಧ್ಯಾನಂ ತಥಾ ಧ್ಯೇಯಂ ಯದ್ವಾ ಧ್ಯಾನಪ್ರಯೋಜನಮ್ ಏತಚ್ಚತುಷ್ಟಯಂ ಜ್ಞಾತ್ವಾ ಧ್ಯಾತಾ ಧ್ಯಾನಂ ಸಮಾಚರೇತ್

ಬುದ್ಧಿಯ ಸ್ಪಷ್ಟತೆಯಿಂದ ಅವುಗಳು ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಅನುಕೂಲವಾಗುತ್ತವೆ: ಧ್ಯಾನ ಮಾಡುವವನು, ಧ್ಯಾನ, ಧ್ಯೇಯವಸ್ತು ಅಥವಾ ಧ್ಯಾನದ ಉದ್ದೇಶ—ಈ ನಾಲ್ಕನ್ನೂ ತಿಳಿದು ಧ್ಯಾನ ಮಾಡುವವನು ಧ್ಯಾನವನ್ನು ಅಭ್ಯಾಸ ಮಾಡಬೇಕು.

ಜ್ಞಾನವೈರಾಗ್ಯಸಂಪನ್ನೋ ನಿತ್ಯಮವ್ಯಗ್ರಮಾನಸಃ ಶ್ರದ್ದಧಾನಃ ಪ್ರಸನ್ನಾತ್ಮಾ ಧ್ಯಾತಾ ಸದ್ಭಿರುದಾಹೃತಃ

ಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ವೈರಾಗ್ಯದಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದು, ಸದಾ ಅಚಂಚಲ ಮನಸ್ಸು, ಶ್ರದ್ಧೆಯುಳ್ಳವನೂ, ಶಾಂತ ಆತ್ಮನೂ ಆಗಿರುವವನು ಧ್ಯಾತಾ ಎಂದು ಸಜ್ಜನರಿಂದ ಕರೆಯಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ.

ಧ್ಯೈ ಚಿಂತಾಯಾಂ ಸ್ಮೃತೋ ಧಾತುಃ ಶಿವಚಿಂತಾ ಮುಹುರ್ಮುಹುಃ

ಧ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ಮೂಲವೆಂದರೆ ಚಿಂತನೆ; ಶಿವನನ್ನು ಪುನಃ ಪುನಃ ಚಿಂತಿಸುವುದೇ ಧ್ಯಾನ.

ಯೋಗಾಭ್ಯಾಸಸ್ತಥಾಲ್ಪೇ ಽಪಿ ಯಥಾ ಪಾಪಂ ವಿನಾಶಯೇತ್ ಧ್ಯಾಯತಃ ಕ್ಷಣಮಾತ್ರಂ ವಾ ಶ್ರದ್ಧಯಾ ಪರಮೇಶ್ವರಮ್

ಸ್ವಲ್ಪವಾದರೂ ಯೋಗಾಭ್ಯಾಸ ಪಾಪವನ್ನು ನಾಶಮಾಡುತ್ತದೆ; ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಪರಮೇಶ್ವರನನ್ನು ಕ್ಷಣಮಾತ್ರವೂ ಧ್ಯಾನಿಸಿದರೂ ಪಾಪವಿಲ್ಲದವನಾಗಬಹುದು.

ಅವ್ಯಾಕ್ಷಿಪ್ತೇನ ಮನಸಾ ಧ್ಯಾನಮಿತ್ಯಭಿಧೀಯತೇ

ಚಂಚಲವಲ್ಲದ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಮಾಡುವುದನ್ನೇ ಧ್ಯಾನವೆಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.

ಬುದ್ಧಿಪ್ರವಾಹರೂಪಸ್ಯ ಧ್ಯಾನಸ್ಯಾಸ್ಯಾವಲಂಬನಮ್ ಧ್ಯೇಯಮಿತ್ಯುಚ್ಯತೇ ಸದ್ಭಿಸ್ತಚ್ಚ ಸಾಂಬಃ ಸ್ವಯಂ ಶಿವಃ

ಬುದ್ಧಿಯ ಹರಿವಿನ ಸ್ವರೂಪವಾದ ಧ್ಯಾನಕ್ಕೆ ಆಧಾರವಾಗಿರುವುದನ್ನೇ ಧ್ಯೇಯವಸ್ತು ಎಂದು ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ; ಅದು ಅಂದರೆ ಪಾರ್ವತಿಯೊಡನೆ ಇರುವ ಶಿವನೇ.

ವಿಮುಕ್ತಿಪ್ರತ್ಯಯಂ ಪೂರ್ಣಮೈಶ್ವರ್ಯಂ ಚಾಣಿಮಾದಿಕಮ್ ಶಿವಧ್ಯಾನಸ್ಯ ಪೂರ್ಣಸ್ಯ ಸಾಕ್ಷಾದುಕ್ತಂ ಪ್ರಯೋಜನಮ್

ಪೂರ್ಣವಾದ ಶಿವಧ್ಯಾನದ ನೇರ ಫಲವೆಂದರೆ ಮುಕ್ತಿಯೂ, ಸಂಪೂರ್ಣ ಐಶ್ವರ್ಯವೂ, ಅಣಿಮಾದಿ ಶಕ್ತಿಗಳೂ ಆಗಿವೆ.

ಯಸ್ಮಾತ್ಸೌಖ್ಯಂ ಚ ಮೋಕ್ಷಂ ಚ ಧ್ಯಾನಾದಭಯಮಾಪ್ನುಯಾತ್ ತಸ್ಮಾತ್ಸರ್ವಂ ಪರಿತ್ಯಜ್ಯ ಧ್ಯಾನಯುಕ್ತೋ ಭವೇನ್ನರಃ

ಯಾಕೆಂದರೆ ಧ್ಯಾನದಿಂದಲೇ ಸುಖ, ಮೋಕ್ಷ ಮತ್ತು ಭಯರಹಿತತೆ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಬಿಟ್ಟು ಧ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಬೇಕು.

ನಾಸ್ತಿ ಧ್ಯಾನಂ ವಿನಾ ಜ್ಞಾನಂ ನಾಸ್ತಿ ಧ್ಯಾನಮಯೋಗಿನಃ ಧ್ಯಾನಂ ಜ್ಞಾನಂ ಚ ಯಸ್ಯಾಸ್ತಿ ತೀರ್ಣಸ್ತೇನ ಭವಾರ್ಣವಃ

ಧ್ಯಾನವಿಲ್ಲದೆ ಜ್ಞಾನವಿಲ್ಲ, ಧ್ಯಾನವಿಲ್ಲದೆ ಯೋಗಿಯೂ ಆಗಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಯಾರಿಗೆ ಧ್ಯಾನವೂ ಜ್ಞಾನವೂ ಇದೆ, ಅವನು ಭವಸಾಗರವನ್ನು ದಾಟಿದ್ದಾನೆ.

ಜ್ಞಾನಂ ಪ್ರಸನ್ನಮೇಕಾಗ್ರಮಶೇಷೋಪಾಧಿವರ್ಜಿತಮ್ ಯೋಗಾಭ್ಯಾಸೇನ ಯುಕ್ತಸ್ಯ ಯೋಗಿನಸ್ತ್ವೇವ ಸಿಧ್ಯತಿ

ಯೋಗಾಭ್ಯಾಸದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುವ ಯೋಗಿಗೆ ಮಾತ್ರ, ಶಾಂತವಾಗಿಯೂ ಏಕಾಗ್ರವಾಗಿಯೂ ಎಲ್ಲ ಬಂಧನಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತವಾಗಿರುವ ಜ್ಞಾನ ಸಿಗುತ್ತದೆ.

ಪ್ರಕ್ಷೀಣಾಶೇಷಪಾಪಾನಾಂ ಜ್ಞಾನೇ ಧ್ಯಾನೇ ಭವೇನ್ಮತಿಃ ಪಾಪೋಪಹತಬುದ್ಧೀನಾಂ ತದ್ವಾರ್ತಾಪಿ ಸುದುರ್ಲಭಾ

ಎಲ್ಲ ಪಾಪಗಳು ಕಡಿಮೆಯಾಗಿರುವವರಿಗೆ, ಅವರ ಮನಸ್ಸು ಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಧ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸುತ್ತದೆ. ಪಾಪದಿಂದ ಬುದ್ಧಿ ಹಾಳಾದವರಿಗೆ, ಇವುಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತಾಡುವುದೂ ಅಪರೂಪ.

ಯಥಾವಹ್ನಿರ್ಮಹಾದೀಪ್ತಃ ಶುಷ್ಕಮಾರ್ದ್ರಂ ಚ ನಿರ್ದಹೇತ್ ತಥಾ ಶುಭಾಶುಭಂ ಕರ್ಮ ಧ್ಯಾನಾಗ್ನಿರ್ದಹತೇ ಕ್ಷಣಾತ್

ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಹೊತ್ತಿರುವ ಬೆಂಕಿ ಒಣದನ್ನೂ ತೊತ್ತನ್ನೂ ಸುಡುವಂತೆ, ಧ್ಯಾನದ ಅಗ್ನಿ ಶುಭ-ಅಶುಭ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಸುಡುತ್ತದೆ.

ಅತ್ಯಲ್ಪೋ ಽಪಿ ಯಥಾ ದೀಪಃ ಸುಮಹನ್ನಾಶಯೇತ್ತಮಃ ಯೋಗಾಭ್ಯಾಸಸ್ತಥಾಲ್ಪೋ ಽಪಿ ಮಹಾಪಾಪಂ ವಿನಾಶಯೇತ್

ಅತ್ಯಲ್ಪವಾದ ದೀಪವೂ ದೊಡ್ಡ ಕತ್ತಲನ್ನು ದೂರಮಾಡುವಂತೆ, ಸ್ವಲ್ಪ ಯೋಗಾಭ್ಯಾಸವೂ ದೊಡ್ಡ ಪಾಪವನ್ನು ನಾಶಮಾಡುತ್ತದೆ.

ಧ್ಯಾಯತಃ ಕ್ಷಣಮಾತ್ರಂ ವಾ ಶ್ರದ್ಧಯಾ ಪರಮೇಶ್ವರಮ್ ಯದ್ಭವೇತ್ಸುಮಹಚ್ಛ್ರೇಯಸ್ತಸ್ಯಾಂತೋ ನೈವ ವಿದ್ಯತೇ

ಯಾರಾದರೂ ಪರಮೇಶ್ವರನನ್ನು ಕ್ಷಣಮಾತ್ರವಾದರೂ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಧ್ಯಾನಿಸಿದರೆ, ಅವನಿಗೆ ದೊರೆಯುವ ಮಹಾ ಶುಭ ಫಲಕ್ಕೆ ಅಂತ್ಯವಿಲ್ಲ.

ನಾಸ್ತಿ ಧ್ಯಾನಸಮಂ ತೀರ್ಥಂ ನಾಸ್ತಿ ಧ್ಯಾನಸಮಂ ತಪಃ ನಾಸ್ತಿ ಧ್ಯಾನಸಮೋ ಯಜ್ಞಸ್ತಸ್ಮಾದ್ಧ್ಯಾನಂ ಸಮಾಚರೇತ್

ಧ್ಯಾನಕ್ಕೆ ಸಮಾನವಾದ ತೀರ್ಥಯಾತ್ರೆ ಇಲ್ಲ, ಧ್ಯಾನಕ್ಕೆ ಸಮಾನವಾದ ತಪಸ್ಸು ಇಲ್ಲ, ಧ್ಯಾನಕ್ಕೆ ಸಮಾನವಾದ ಯಜ್ಞವೂ ಇಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ ಧ್ಯಾನವನ್ನು ಅಭ್ಯಾಸ ಮಾಡಬೇಕು.

ತೀರ್ಥಾನಿ ತೋಯಪೂರ್ಣಾನಿ ದೇವಾನ್ಪಾಷಾಣಮೃನ್ಮಯಾನ್ ಯೋಗಿನೋ ನ ಪ್ರಪದ್ಯಂತೇ ಸ್ವಾತ್ಮಪ್ರತ್ಯಯಕಾರಣಾತ್

ಯೋಗಿಗಳು ನೀರಿನಿಂದ ತುಂಬಿರುವ ತೀರ್ಥಗಳಿಗೆ ಅಥವಾ ಕಲ್ಲು-ಮಣ್ಣಿನಿಂದ ಮಾಡಿದ ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ, ಏಕೆಂದರೆ ಅವರ ನಂಬಿಕೆ ಸ್ವಂತ ಆತ್ಮದಲ್ಲೇ ನೆಲೆಸಿದೆ.

ಯೋಗಿನಾಂ ಚ ವಪುಃ ಸೂಕ್ಷ್ಮಂ ಭವೇತ್ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷಮೈಶ್ವರಮ್ ಯಥಾ ಸ್ಥೂಲಮಯುಕ್ತಾನಾಂ ಮೃತ್ಕಾಷ್ಠಾದ್ಯೈಃ ಪ್ರಕಲ್ಪಿತಮ್

ಯೋಗಿಗಳಿಗೆ ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಶರೀರವೇ ದೈವಿಕವಾಗಿ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತದೆ. ಯೋಗದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಲ್ಲದವರಿಗೆ ಮಣ್ಣು ಅಥವಾ ಮರದಿಂದ ಮಾಡಿದ ಸ್ಥೂಲ ರೂಪಗಳು ಕಲ್ಪನೆಯಾಗಿವೆ.

ಯಥೇಹಾಂತಶ್ಚರಾ ರಾಜ್ಞಃ ಪ್ರಿಯಾಃ ಸ್ಯುರ್ನ ಬಹಿಶ್ಚರಾಃ ತಥಾಂತರ್ಧ್ಯಾನನಿರತಾಃ ಪ್ರಿಯಾಶ್ಶಂಭೋರ್ನ ಕರ್ಮಿಣಃ

ರಾಜನ ಅರಮನೆಯೊಳಗೆ ಇರುವವರು ಅವನಿಗೆ ಪ್ರಿಯರಾಗಿರುವಂತೆ, ಒಳಗಿನ ಧ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುವವರು ಶಂಭುವಿಗೆ ಪ್ರಿಯರು, ಕರ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ನಿರತರಾದವರು ಅಲ್ಲ.

ಬಹಿಸ್ಕರಾ ಯಥಾ ಲೋಕೇ ನಾತೀವ ಫಲಭೋಗಿನಃ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ನರೇನ್ದ್ರಭವನೇ ತದ್ವದತ್ರಾಪಿ ಕರ್ಮಿಣಃ

ಹೊರಗಿರುವವರು ಅರಮನೆಗೆ ಬಂದರೂ ಹೆಚ್ಚಿನ ಫಲವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಅದೇ ರೀತಿ, ಇಲ್ಲಿ ಕೇವಲ ಕರ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ನಿರತರಾದವರಿಗೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಫಲ ಸಿಗದು.

ಯದ್ಯಂತರಾ ವಿಪದ್ಯಂತೇ ಜ್ಞಾನಯೋಗಾರ್ಥಮುದ್ಯತಃ ಯೋಗಸ್ಯೋದ್ಯೋಗಮಾತ್ರೇಣ ರುದ್ರಲೋಕಂ ಗಮಿಷ್ಯತಿ

ಯಾರು ಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಯೋಗಕ್ಕಾಗಿ ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಾ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ವಿಫಲರಾದರೂ, ಯೋಗದ ಪ್ರಯತ್ನದಿಂದಲೇ ಅವರು ರುದ್ರಲೋಕವನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾರೆ.

ಅನುಭೂಯ ಸುಖಂ ತತ್ರ ಸ ಜಾತೋ ಯೋಗಿನಾಂ ಕುಲೇ ಜ್ಞಾನಯೋಗಂ ಪುನರ್ಲಬ್ಧ್ವಾ ಸಂಸಾರಮತಿವರ್ತತೇ

ಅಲ್ಲಿ ಸುಖವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದ ಮೇಲೆ, ಅವನು ಯೋಗಿಗಳ ಮನೆಯಲ್ಲೇ ಹುಟ್ಟುತ್ತಾನೆ. ಮತ್ತೆ ಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಯೋಗವನ್ನು ಪಡೆದು ಸಂಸಾರವನ್ನು ದಾಟುತ್ತಾನೆ.

ಜಿಜ್ಞಾಸುರಪಿ ಯೋಗಸ್ಯ ಯಾಂ ಗತಿಂ ಲಭತೇ ನರಃ ನ ತಾಂ ಗತಿಮವಾಪ್ನೋತಿ ಸರ್ವೈರಪಿ ಮಹಾಮಖೈಃ

ಯೋಗವನ್ನು ತಿಳಿಯಲು ಇಚ್ಛಿಸುವವನೂ ಕೂಡಾ, ದೊಡ್ಡ ದೊಡ್ಡ ಯಜ್ಞಗಳಿಂದಲೂ ಸಿಗದ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.