ಶಿವಪುರಾಣಮ್

ಶಿವಸ್ಯ ಮೂರ್ತಯಃ ಸ್ಥೂಲಾಃ ಶಿವಶಾಸ್ತ್ರೇ ವಿನಿಶ್ಚಿತಾಃ ಘೋರಾ ಮಿಶ್ರಾ ಪ್ರಶಾನ್ತಾಶ್ಚ ಮೂರ್ತಯಸ್ತಾ ಮುನೀಶ್ವರೈಃ

ಶಿವನ ಸ್ಥೂಲ ರೂಪಗಳು ಶಿವಶಾಸ್ತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ನಿರ್ಧರಿಸಲಾಗಿದೆ; ಭಯಾನಕ, ಮಿಶ್ರ ಮತ್ತು ಶಾಂತ ರೂಪಗಳನ್ನು ಮಹರ್ಷಿಗಳು ವಿವರಿಸಿದ್ದಾರೆ.

ಫಲಾಭಿಲಾಷರಹಿತೈಶ್ಚಿನ್ತ್ಯಾಶ್ಚಿನ್ತಾವಿಶಾರದೈಃ ಘೋರಾಶ್ಚೇಚ್ಚಿಂತಿತಾಃ ಕುರ್ಯುಃ ಪಾಪರೋಗಪರಿಕ್ಷಯಮ್

ಫಲದ ಆಸೆ ಇಲ್ಲದವರು, ಧ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ಪಾಂಡಿತ್ಯವಿರುವವರು ಈ ರೂಪಗಳನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು; ಭಯಾನಕ ರೂಪಗಳನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಿದರೆ ಪಾಪ ಮತ್ತು ರೋಗಗಳು ನಾಶವಾಗುತ್ತವೆ.

ಚಿರೇಣ ಮಿಶ್ರೇ ಸೌಮ್ಯೇ ತು ನ ಸದ್ಯೋ ನ ಚಿರಾದಪಿ ಸೌಮ್ಯೇ ಮುಕ್ತಿರ್ವಿಶೇಷೇಣ ಶಾಂತಿಃ ಪ್ರಜ್ಞಾ ಪ್ರಸಿಧ್ಯತಿ

ಮಿಶ್ರ ಅಥವಾ ಶಾಂತ ರೂಪಗಳನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಿದರೆ, ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿಯೂ ಅಲ್ಲ, ಬಹುಕಾಲದಲ್ಲಿಯೂ ಅಲ್ಲ, ಮುಕ್ತಿಯು ಸಿಗದು; ಆದರೆ ಶಾಂತ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಧ್ಯಾನಿಸಿದರೆ ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಮುಕ್ತಿ, ಶಾಂತಿ ಮತ್ತು ಜ್ಞಾನ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ.

ಸಿಧ್ಯಂತಿ ಸಿದ್ಧಯಶ್ಚಾತ್ರ ಕ್ರಮಶೋ ನಾತ್ರ ಸಂಶಯಃ

ಇಲ್ಲಿ ಸಿದ್ಧಿಗಳು ಕ್ರಮವಾಗಿ ಸಿಗುತ್ತವೆ; ಇದರಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ.

ಶ್ರೀಕಂಠನಾಥಂ ಸ್ಮರತಾಂ ಸದ್ಯಃ ಸರ್ವಾರ್ಥಸಿದ್ಧಯಃ ಪ್ರಸಿಧ್ಯಂತೀತಿ ಮತ್ವೈಕೇ ತಂ ವೈ ಧ್ಯಾಯಂತಿ ಯೋಗಿನಃ

ಶ್ರೀಕಂಠನಾಥನನ್ನು ನೆನೆಸಿದರೆ ಎಲ್ಲ ಇಚ್ಛಿತ ಫಲಗಳು ತಕ್ಷಣವೇ ಸಿಗುತ್ತವೆ ಎಂದು ನಂಬಿ, ಕೆಲವರು ಆತನ ಧ್ಯಾನ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ; ಇಂಥವರು ಯೋಗಿಗಳು.

ಸ್ಥಿತ್ಯರ್ಥಂ ಮನಸಃ ಕೇಚಿತ್ಸ್ಥೂಲಧ್ಯಾನಂ ಪ್ರಕುರ್ವತೇ ಸ್ಥೂಲಂ ತು ನಿಶ್ಚಲಂ ಚೇತೋ ಭವೇತ್ಸೂಕ್ಷ್ಮೇ ತು ತತ್ಸ್ಥಿರಮ್

ಮನಸ್ಸು ಸ್ಥಿರವಾಗಲು ಕೆಲವರು ಸ್ಥೂಲ ಧ್ಯಾನವನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾರೆ; ಸ್ಥೂಲದಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸು ಏಕಾಗ್ರವಾದರೆ, ಸೂಕ್ಷ್ಮದಲ್ಲಿಯೂ ಅದು ಸ್ಥಿರವಾಗುತ್ತದೆ.

ಶಿವೇ ತು ಚಿಂತಿತೇ ಸಾಕ್ಷಾತ್ಸರ್ವಾಃ ಸಿಧ್ಯನ್ತಿ ಸಿದ್ಧಯಃ ಮೂರ್ತ್ಯಂತರೇಷು ಧ್ಯಾತೇಷು ಶಿವರೂಪಂ ವಿಚಿಂತಯೇತ್

ಶಿವನನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಿದಾಗ ಎಲ್ಲಾ ಸಿದ್ಧಿಗಳು ತಕ್ಷಣವೇ ದೊರೆಯುತ್ತವೆ; ಬೇರೆ ರೂಪಗಳನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಿದಾಗಲೂ, ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಶಿವನ ರೂಪವನ್ನೇ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನೆನೆಸಬೇಕು.

ಲಕ್ಷಯೇನ್ಮನಸಃ ಸ್ಥೈರ್ಯಂ ತತ್ತದ್ಧ್ಯಾಯೇತ್ಪುನಃ ಪುನಃ ಧ್ಯಾನಮಾದೌ ಸವಿಷಯಂ ತತೋ ನಿರ್ವಿಷಯಂ ಜಗುಃ

ಮನಸ್ಸಿನ ಸ್ಥಿರತೆಯನ್ನು ಗಮನಿಸಿ, ಅದನ್ನೇ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು. ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಧ್ಯಾನವು ಯಾವದೋ ಒಂದು ವಿಷಯದ ಮೇಲೆ ಇರುತ್ತದೆ, ನಂತರ ಅದು ವಿಷಯವಿಲ್ಲದ ಧ್ಯಾನವಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.

ತತ್ರ ನಿರ್ವಿಷಯಂ ಧ್ಯಾನಂ ನಾಸ್ತೀತ್ಯೇವ ಸತಾಂ ಮತಮ್ ಬುದ್ಧೇರ್ಹಿ ಸನ್ತತಿಃ ಕಾಚಿದ್ಧ್ಯಾನಮಿತ್ಯಭಿಧೀಯತೇ

ಜ್ಞಾನಿಗಳ ಅಭಿಪ್ರಾಯದಲ್ಲಿ ವಿಷಯವಿಲ್ಲದ ಧ್ಯಾನವೆಂಬುದು ಇಲ್ಲ. ಏಕೆಂದರೆ ಬುದ್ಧಿಯ ನಿರಂತರ ಹರಿವು ಧ್ಯಾನವೆಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ.

ತೇನ ನಿರ್ವಿಷಯಾ ಬುದ್ಧಿಃ ಕೇವಲೇಹ ಪ್ರವರ್ತತೇ ತಸ್ಮಾತ್ಸವಿಷಯಂ ಧ್ಯಾನಂ ಬಾಲಾರ್ಕಕಿರಣಾಶ್ರಯಮ್

ಇಲ್ಲಿ ವಿಷಯವಿಲ್ಲದಿದ್ದಾಗ ಮಾತ್ರ ಬುದ್ಧಿ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ವಿಷಯವಿರುವ ಧ್ಯಾನವು ಬೆಳಗುತ್ತಿರುವ ಸೂರ್ಯನ ಕಿರಣಗಳಂತಿದೆ.

ಸೂಕ್ಷ್ಮಾಶ್ರಯಂ ನಿರ್ವಿಷಯಂ ನಾಪರಂ ಪರಮಾರ್ಥತಃ ಯದ್ವಾ ಸವಿಷಯಂ ಧ್ಯಾನಂ ತತ್ಸಾಕಾರಸಮಾಶ್ರಯಮ್

ಅತಿ ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾದ ಧ್ಯಾನವು ವಿಷಯವಿಲ್ಲದೆ ನಡೆಯುತ್ತದೆ; ಪರಮಾರ್ಥದಲ್ಲಿ ಇದಕ್ಕಿಂತ ಮೇಲು ಯಾವುದೂ ಇಲ್ಲ. ಅಥವಾ, ವಿಷಯವಿರುವ ಧ್ಯಾನವು ಯಾವದೋ ರೂಪವನ್ನು ಆಧರಿಸಿದೆ.

ನಿರಾಕಾರಾತ್ಮಸಂವಿತ್ತಿರ್ಧ್ಯಾನಂ ನಿರ್ವಿಷಯಂ ಮತಮ್ ನಿರ್ಬೀಜಂ ಚ ಸಬೀಜಂ ಚ ತದೇವ ಧ್ಯಾನಮುಚ್ಯತೇ

ವಿಷಯವಿಲ್ಲದ ಧ್ಯಾನವೆಂದರೆ ರೂಪವಿಲ್ಲದ ಆತ್ಮಜ್ಞಾನ. ಬೀಜವಿರುವುದು, ಬೀಜವಿಲ್ಲದುದು—ಇವೆರಡೂ ಧ್ಯಾನವೆಂದೇ ಹೇಳಲಾಗುತ್ತದೆ.

ನಿರಾಕಾರಶ್ರಯತ್ವೇನ ಸಾಕಾರಾಶ್ರಯತಸ್ತಥಾ ತಸ್ಮಾತ್ಸವಿಷಯಂ ಧ್ಯಾನಮಾದೌ ಕೃತ್ವಾ ಸಬೀಜಕಮ್

ರೂಪವಿಲ್ಲದ ಹಾಗೂ ರೂಪವಿರುವ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ, ಮೊದಲಿಗೆ ವಿಷಯವಿರುವ, ಬೀಜವಿರುವ ಧ್ಯಾನವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು.

ಅಂತೇ ನಿರ್ವಿಷಯಂ ಕುರ್ಯಾನ್ನಿರ್ಬೀಜಂ ಸರ್ವಸಿದ್ಧಯೇ ಪ್ರಾಣಾಯಾಮೇನ ಸಿಧ್ಯಂತಿ ದೇವ್ಯಾಃ ಶಾಂತ್ಯಾದಯಃ ಕ್ರಮಾತ್

ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ಸಾಧನೆಗಾಗಿ ವಿಷಯವಿಲ್ಲದ, ಬೀಜವಿಲ್ಲದ ಧ್ಯಾನವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು. ಉಸಿರಾಟದ ನಿಯಂತ್ರಣದ ಮೂಲಕ ದೇವಿಯ ಶಾಂತಿ ಮುಂತಾದ ಸ್ಥಿತಿಗಳು ಕ್ರಮವಾಗಿ ಲಭ್ಯವಾಗುತ್ತವೆ.

ಶಾಂತಿಃ ಪ್ರಶಾಂತಿರ್ದೀಪ್ತಿಶ್ಚ ಪ್ರಸಾದಶ್ಚ ತತಃ ಪರಮ್ ಶಮಃ ಸರ್ವಾಪದಾಂ ಚೈವ ಶಾಂತಿರಿತ್ಯಭಿಧೀಯತೇ

ಶಾಂತಿ, ಆಳವಾದ ಶಾಂತಿ, ಪ್ರಕಾಶ, ನಂತರ ಪರಮ ಸ್ಪಷ್ಟತೆ—ಇವುಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ ಶಾಂತಿ, ಎಲ್ಲಾ ಕಷ್ಟಗಳ ನಿವಾರಣೆ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.

ತಮಸೋ ಽನ್ತಬಹಿರ್ನಾಶಃ ಪ್ರಶಾನ್ತಿಃ ಪರಿಗೀಯತೇ ಬಹಿರನ್ತಃಪ್ರಕಾಶೋ ಯೋ ದೀಪ್ತಿರಿತ್ಯಭಿಧೀಯತೇ

ಹೊರಗಾಗಲಿ ಒಳಗಾಗಲಿ, ಅಂಧಕಾರದ ನಾಶವೇ ಆಳವಾದ ಶಾಂತಿ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ; ಒಳಗೂ ಹೊರಗೂ ಬೆಳಕು ಹರಡುವುದನ್ನು ಪ್ರಕಾಶವೆಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.

ಸ್ವಸ್ಥತಾ ಯಾ ತು ಸಾ ಬುದ್ಧಃ ಪ್ರಸಾದಃ ಪರಿಕೀರ್ತಿತಃ ಕಾರಣಾನಿ ಚ ಸರ್ವಾಣಿ ಸಬಾಹ್ಯಾಭ್ಯಂತರಾಣಿ ಚ

ಯಾವ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸು ಸುಖವಾಗಿರುತ್ತದೋ ಅದನ್ನು ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಸ್ಪಷ್ಟತೆ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ; ಎಲ್ಲಾ ಕಾರಣಗಳು, ಹೊರಗಿನವು ಮತ್ತು ಒಳಗಿನವು ಕೂಡ,

ಬುದ್ಧೇಃ ಪ್ರಸಾದತಃ ಕ್ಷಿಪ್ರಂ ಪ್ರಸನ್ನಾನಿ ಭವನ್ತ್ಯುತ ಧ್ಯಾತಾ ಧ್ಯಾನಂ ತಥಾ ಧ್ಯೇಯಂ ಯದ್ವಾ ಧ್ಯಾನಪ್ರಯೋಜನಮ್ ಏತಚ್ಚತುಷ್ಟಯಂ ಜ್ಞಾತ್ವಾ ಧ್ಯಾತಾ ಧ್ಯಾನಂ ಸಮಾಚರೇತ್

ಬುದ್ಧಿಯ ಸ್ಪಷ್ಟತೆಯಿಂದ ಅವುಗಳು ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಅನುಕೂಲವಾಗುತ್ತವೆ: ಧ್ಯಾನ ಮಾಡುವವನು, ಧ್ಯಾನ, ಧ್ಯೇಯವಸ್ತು ಅಥವಾ ಧ್ಯಾನದ ಉದ್ದೇಶ—ಈ ನಾಲ್ಕನ್ನೂ ತಿಳಿದು ಧ್ಯಾನ ಮಾಡುವವನು ಧ್ಯಾನವನ್ನು ಅಭ್ಯಾಸ ಮಾಡಬೇಕು.

ಜ್ಞಾನವೈರಾಗ್ಯಸಂಪನ್ನೋ ನಿತ್ಯಮವ್ಯಗ್ರಮಾನಸಃ ಶ್ರದ್ದಧಾನಃ ಪ್ರಸನ್ನಾತ್ಮಾ ಧ್ಯಾತಾ ಸದ್ಭಿರುದಾಹೃತಃ

ಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ವೈರಾಗ್ಯದಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದು, ಸದಾ ಅಚಂಚಲ ಮನಸ್ಸು, ಶ್ರದ್ಧೆಯುಳ್ಳವನೂ, ಶಾಂತ ಆತ್ಮನೂ ಆಗಿರುವವನು ಧ್ಯಾತಾ ಎಂದು ಸಜ್ಜನರಿಂದ ಕರೆಯಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ.

ಧ್ಯೈ ಚಿಂತಾಯಾಂ ಸ್ಮೃತೋ ಧಾತುಃ ಶಿವಚಿಂತಾ ಮುಹುರ್ಮುಹುಃ

ಧ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ಮೂಲವೆಂದರೆ ಚಿಂತನೆ; ಶಿವನನ್ನು ಪುನಃ ಪುನಃ ಚಿಂತಿಸುವುದೇ ಧ್ಯಾನ.

ಯೋಗಾಭ್ಯಾಸಸ್ತಥಾಲ್ಪೇ ಽಪಿ ಯಥಾ ಪಾಪಂ ವಿನಾಶಯೇತ್ ಧ್ಯಾಯತಃ ಕ್ಷಣಮಾತ್ರಂ ವಾ ಶ್ರದ್ಧಯಾ ಪರಮೇಶ್ವರಮ್

ಸ್ವಲ್ಪವಾದರೂ ಯೋಗಾಭ್ಯಾಸ ಪಾಪವನ್ನು ನಾಶಮಾಡುತ್ತದೆ; ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಪರಮೇಶ್ವರನನ್ನು ಕ್ಷಣಮಾತ್ರವೂ ಧ್ಯಾನಿಸಿದರೂ ಪಾಪವಿಲ್ಲದವನಾಗಬಹುದು.

ಅವ್ಯಾಕ್ಷಿಪ್ತೇನ ಮನಸಾ ಧ್ಯಾನಮಿತ್ಯಭಿಧೀಯತೇ

ಚಂಚಲವಲ್ಲದ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಮಾಡುವುದನ್ನೇ ಧ್ಯಾನವೆಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.

ಬುದ್ಧಿಪ್ರವಾಹರೂಪಸ್ಯ ಧ್ಯಾನಸ್ಯಾಸ್ಯಾವಲಂಬನಮ್ ಧ್ಯೇಯಮಿತ್ಯುಚ್ಯತೇ ಸದ್ಭಿಸ್ತಚ್ಚ ಸಾಂಬಃ ಸ್ವಯಂ ಶಿವಃ

ಬುದ್ಧಿಯ ಹರಿವಿನ ಸ್ವರೂಪವಾದ ಧ್ಯಾನಕ್ಕೆ ಆಧಾರವಾಗಿರುವುದನ್ನೇ ಧ್ಯೇಯವಸ್ತು ಎಂದು ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ; ಅದು ಅಂದರೆ ಪಾರ್ವತಿಯೊಡನೆ ಇರುವ ಶಿವನೇ.

ವಿಮುಕ್ತಿಪ್ರತ್ಯಯಂ ಪೂರ್ಣಮೈಶ್ವರ್ಯಂ ಚಾಣಿಮಾದಿಕಮ್ ಶಿವಧ್ಯಾನಸ್ಯ ಪೂರ್ಣಸ್ಯ ಸಾಕ್ಷಾದುಕ್ತಂ ಪ್ರಯೋಜನಮ್

ಪೂರ್ಣವಾದ ಶಿವಧ್ಯಾನದ ನೇರ ಫಲವೆಂದರೆ ಮುಕ್ತಿಯೂ, ಸಂಪೂರ್ಣ ಐಶ್ವರ್ಯವೂ, ಅಣಿಮಾದಿ ಶಕ್ತಿಗಳೂ ಆಗಿವೆ.

ಯಸ್ಮಾತ್ಸೌಖ್ಯಂ ಚ ಮೋಕ್ಷಂ ಚ ಧ್ಯಾನಾದಭಯಮಾಪ್ನುಯಾತ್ ತಸ್ಮಾತ್ಸರ್ವಂ ಪರಿತ್ಯಜ್ಯ ಧ್ಯಾನಯುಕ್ತೋ ಭವೇನ್ನರಃ

ಯಾಕೆಂದರೆ ಧ್ಯಾನದಿಂದಲೇ ಸುಖ, ಮೋಕ್ಷ ಮತ್ತು ಭಯರಹಿತತೆ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಬಿಟ್ಟು ಧ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಬೇಕು.

ನಾಸ್ತಿ ಧ್ಯಾನಂ ವಿನಾ ಜ್ಞಾನಂ ನಾಸ್ತಿ ಧ್ಯಾನಮಯೋಗಿನಃ ಧ್ಯಾನಂ ಜ್ಞಾನಂ ಚ ಯಸ್ಯಾಸ್ತಿ ತೀರ್ಣಸ್ತೇನ ಭವಾರ್ಣವಃ

ಧ್ಯಾನವಿಲ್ಲದೆ ಜ್ಞಾನವಿಲ್ಲ, ಧ್ಯಾನವಿಲ್ಲದೆ ಯೋಗಿಯೂ ಆಗಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಯಾರಿಗೆ ಧ್ಯಾನವೂ ಜ್ಞಾನವೂ ಇದೆ, ಅವನು ಭವಸಾಗರವನ್ನು ದಾಟಿದ್ದಾನೆ.

ಜ್ಞಾನಂ ಪ್ರಸನ್ನಮೇಕಾಗ್ರಮಶೇಷೋಪಾಧಿವರ್ಜಿತಮ್ ಯೋಗಾಭ್ಯಾಸೇನ ಯುಕ್ತಸ್ಯ ಯೋಗಿನಸ್ತ್ವೇವ ಸಿಧ್ಯತಿ

ಯೋಗಾಭ್ಯಾಸದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುವ ಯೋಗಿಗೆ ಮಾತ್ರ, ಶಾಂತವಾಗಿಯೂ ಏಕಾಗ್ರವಾಗಿಯೂ ಎಲ್ಲ ಬಂಧನಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತವಾಗಿರುವ ಜ್ಞಾನ ಸಿಗುತ್ತದೆ.

ಪ್ರಕ್ಷೀಣಾಶೇಷಪಾಪಾನಾಂ ಜ್ಞಾನೇ ಧ್ಯಾನೇ ಭವೇನ್ಮತಿಃ ಪಾಪೋಪಹತಬುದ್ಧೀನಾಂ ತದ್ವಾರ್ತಾಪಿ ಸುದುರ್ಲಭಾ

ಎಲ್ಲ ಪಾಪಗಳು ಕಡಿಮೆಯಾಗಿರುವವರಿಗೆ, ಅವರ ಮನಸ್ಸು ಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಧ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸುತ್ತದೆ. ಪಾಪದಿಂದ ಬುದ್ಧಿ ಹಾಳಾದವರಿಗೆ, ಇವುಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತಾಡುವುದೂ ಅಪರೂಪ.

ಯಥಾವಹ್ನಿರ್ಮಹಾದೀಪ್ತಃ ಶುಷ್ಕಮಾರ್ದ್ರಂ ಚ ನಿರ್ದಹೇತ್ ತಥಾ ಶುಭಾಶುಭಂ ಕರ್ಮ ಧ್ಯಾನಾಗ್ನಿರ್ದಹತೇ ಕ್ಷಣಾತ್

ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಹೊತ್ತಿರುವ ಬೆಂಕಿ ಒಣದನ್ನೂ ತೊತ್ತನ್ನೂ ಸುಡುವಂತೆ, ಧ್ಯಾನದ ಅಗ್ನಿ ಶುಭ-ಅಶುಭ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಸುಡುತ್ತದೆ.