ಶಿವಪುರಾಣಮ್

ಪರಿತಸ್ತಸ್ಯ ಚತುರಃ ಕಲಶಾನ್ ದಿಕ್ಷು ವಿನ್ಯಸೇತ್ ಪಞ್ಚ ಬ್ರಹ್ಮಾಣಿ ತದ್ಬೀಜೈಸ್ತೇಷು ಪಞ್ಚಸು ಪಞ್ಚಭಿಃ

ಆ ಕುಂಭದ ಸುತ್ತ ನಾಲ್ಕು ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿ ನಾಲ್ಕು ಕಲಶಗಳನ್ನು ಇರಿಸಿ, ಐದು ಕಲಶಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಬೀಜಮಂತ್ರಗಳೊಂದಿಗೆ ಐದು ಬ್ರಹ್ಮರನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು.

ನ್ಯಸ್ಯ ಸಂಪೂಜ್ಯ ಮುದ್ರಾದಿ ದರ್ಶಯಿತ್ವಾಭಿರಕ್ಷ್ಯ ಚ ವಿಶೋಧ್ಯ ಲಿಂಗಂ ಬೇರಂ ವಾ ಮೃತ್ತೋಯಾದ್ಯೈರ್ಯಥಾ ಪುರಾ

ಅವುಗಳನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿ ಪೂಜಿಸಿ, ಮುದ್ರಾದಿಗಳನ್ನು ತೋರಿಸಿ ರಕ್ಷಿಸಿ, ಮೊದಲು ಮಾಡಿದಂತೆ ಮಣ್ಣು, ನೀರು ಮುಂತಾದವುಗಳಿಂದ ಲಿಂಗವನ್ನಾಗಲಿ ಪ್ರತಿಮೆಯನ್ನಾಗಲಿ ಶುದ್ಧೀಕರಿಸಬೇಕು.

ಸ್ಥಾಪಯೇತ್ಪುಷ್ಪಸಂಛನ್ನಮುತ್ತರಸ್ಥೇ ವರಾಸನೇ ನಿಧಾಯ ಪುಷ್ಪಂ ಶಿರಸಿ ಪ್ರೋಕ್ಷಯೇತ್ಪ್ರೋಕ್ಷಣೀಜಲೈಃ

ಹೂಗಳಿಂದ ಮುಚ್ಚಿ, ಉತ್ತರದ ಕಡೆ ಉತ್ತಮ ಆಸನದಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟು, ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಹೂವನ್ನಿಟ್ಟು, ಅಭಿಷೇಕದ ನೀರಿನಿಂದ ಸಿಂಚನ ಮಾಡಬೇಕು.

ಸಮಭ್ಯರ್ಚ್ಯ ಪುನಃ ಪುಷ್ಪೈರ್ಜಯಶಬ್ದಾದಿಪೂರ್ವಕಮ್ ಕುಮ್ಭೈರೀಶಾನವಿದ್ಯಾಂತೈಃ ಸ್ನಾಪಯೇನ್ಮೂಲವಿದ್ಯಯಾ

ಮತ್ತೆ ಹೂಗಳಿಂದ ಪೂಜೆ ಮಾಡಿ, ಜಯಧ್ವನಿಯೊಂದಿಗೆ, ಈಶಾನ ಮತ್ತು ವಿದ್ಯಾ ಮಂತ್ರಗಳ ಸಹಿತ ಮೂಲಮಂತ್ರದಿಂದ ಕುಂಭಗಳಿಂದ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿಸಬೇಕು.

ತತಃ ಪಞ್ಚಕಲಾನ್ಯಾಸಂ ಕೃತ್ವಾ ಪೂಜಾಂ ಚ ಪೂರ್ವವತ್ ನಿತ್ಯಮಾರಾಧಯೇತ್ತತ್ರ ದೇವ್ಯಾ ದೇವಂ ತ್ರಿಲೋಚನಮ್

ನಂತರ ಐದು ಭಾಗಗಳ ಸ್ಥಾಪನೆ ಮತ್ತು ಪೂರ್ವದಂತೆ ಪೂಜೆಯನ್ನು ಮಾಡಿ, ಅಲ್ಲಿಯೇ ದೇವಿಯೊಂದಿಗೆ ತ್ರಿನೇತ್ರನಾದ ದೇವರನ್ನು ಸದಾ ಆರಾಧಿಸಬೇಕು.

ಏಕಮೇವಾಥ ವಾ ಕುಂಭಂ ಮೂರ್ತಿಮನ್ತ್ರಸಮನ್ವಿತಮ್ ನ್ಯಸ್ಯ ಪದ್ಮಾಂತರೇ ಸರ್ವಂ ಶೇಷಂ ಪೂರ್ವವದಾಚರೇತ್

ಬೇರೆ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ, ಒಂದು ಮಾತ್ರ ಕುಂಭವನ್ನು ರೂಪ ಮತ್ತು ಮಂತ್ರದಿಂದ ಕೂಡಿಸಿ, ಪದ್ಮದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟು, ಉಳಿದ ಎಲ್ಲಾ ವಿಧಿಗಳನ್ನು ಹಳೆಯದಂತೆ ನಡೆಸಬೇಕು.

ಅತ್ಯಂತೋಪಹತಂ ಲಿಂಗಂ ವಿಶೋಧ್ಯ ಸ್ಥಾಪಯೇತ್ಪುನಃ ಸಂಪ್ರೋಕ್ಷಯೇದುಪಹತಮನಾಗುಪಹತಂ ಯಜೇತ್

ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಹಾನಿಯಾದ ಲಿಂಗವನ್ನು ಶುದ್ಧಗೊಳಿಸಿ ಮತ್ತೆ ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು; ಸ್ವಲ್ಪ ಮಾತ್ರ ಹಾನಿಯಾದಿದ್ದರೆ, ಅದನ್ನು ಜಲದಿಂದ ಶುದ್ಧಗೊಳಿಸಿ ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

ಲಿಂಗಾನಿ ಬಾಣಸಂಜ್ಞಾನಿ ಸ್ಥಾಪನೀಯಾನಿ ವಾ ನ ವಾ ತಾನಿ ಪೂರ್ವಂ ಶಿವೇನೈವ ಸಂಸ್ಕೃತಾನಿ ಯತಸ್ತತಃ

ಬಾಣ ಎಂದು ಕರೆಯುವ ಲಿಂಗಗಳನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಬಹುದು ಅಥವಾ ಸ್ಥಾಪಿಸದೆ ಇರಬಹುದು; ಶಿವನು ಸ್ವತಃ ಪೂರ್ವದಲ್ಲಿ ಸಂಸ್ಕರಿಸಿದವುಗಳನ್ನು ಅದಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಗೌರವಿಸಬೇಕು.

ಶೇಷಾಣಿ ಸ್ಥಾಪನೀಯಾನಿ ಯಾನಿ ದೃಷ್ಟಾನಿ ಬಾಣವತ್ ಸ್ವಯಮುದ್ಭೂತಲಿಂಗೇ ಚ ದಿವ್ಯೇ ಚಾರ್ಷೇ ತಥೈವ ಚ

ಉಳಿದ ಲಿಂಗಗಳು, ಬಾಣದಂತೆ ಕಾಣುವವುಗಳು, ಸ್ವಯಂ ಉದ್ಭವವಾದ divine ಮತ್ತು ಋಷಿಗಳಿಂದ ನಿರ್ಮಿತವಾದವುಗಳನ್ನು ಕೂಡ ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು.

ಅಪೀಠೇ ಪೀಠಮಾವೇಶ್ಯ ಕೃತ್ವಾ ಸಂಪ್ರೋಕ್ಷಣಂ ವಿಧಿಮ್ ಯಜೇತ್ತತ್ರ ಶಿವಂ ತೇಷಾಂ ಪ್ರತಿಷ್ಠಾ ನ ವಿಧೀಯತೇ

ಪೀಠ ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ, ಪೀಠವನ್ನು ಇಟ್ಟು, ವಿಧಿಯಂತೆ ಜಲಸಿಂಚನ ಮಾಡಿ, ಅಲ್ಲಿಯೇ ಶಿವನನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು; ಇವುಗಳಿಗೆ ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಸ್ಥಾಪನೆಯ ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲ.

ದಗ್ಧಂ ಶ್ಲಥಂ ಕ್ಷತಾಂಗಂ ಚ ಕ್ಷಿಪೇಲ್ಲಿಂಗಂ ಜಲಾಶಯೇ ಸಂಧಾನಯೋಗ್ಯಂ ಸಂಧಾಯ ಪ್ರತಿಷ್ಠಾವಿಧಿಮಾಚರೇತ್

ಬಿದ್ದಿರುವುದು, ಸಡಿಲವಾದುದು ಅಥವಾ ಭಾಗಗಳು ಮುರಿದಿರುವ ಲಿಂಗವನ್ನು ನೀರಿನ ಕೆರೆಯಲ್ಲಿ ಹಾಕಬೇಕು; ಜೋಡಿಸಬಹುದಾದರೆ, ಜೋಡಿಸಿ ಸ್ಥಾಪನೆ ವಿಧಿ ಮಾಡಬೇಕು.

ಬೇರಾದ್ವಾ ವಿಕಲಾಲ್ಲಿಂಗಾದ್ದೇವಪೂಜಾಪುರಸ್ಸರಮ್ ಉದ್ವಾಸ್ಯ ಹೃದಿ ಸಂಧಾನಂ ತ್ಯಾಗಂ ವಾ ಯುಕ್ತಮಾಚರೇತ್

ಬಿಂಬ ಅಥವಾ ಲಿಂಗದಲ್ಲಿ ದೋಷ ಇದ್ದರೆ, ದೇವರನ್ನು ಪೂರ್ವದಂತೆ ಪೂಜಿಸಿ ಹೊರಹಾಕಿ, ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಜೋಡಿಸಬಹುದಾದರೆ ಜೋಡಿಸಬೇಕು, ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ತ್ಯಜಿಸಬೇಕು.

ಏಕಾಹಪೂಜಾವಿಹತೌ ಕುರ್ಯಾದ್ದ್ವಿಗುಣಮರ್ಚನಮ್ ದ್ವಿರಾತ್ರೇ ಚ ಮಹಾಪೂಜಾಂ ಸಂಪ್ರೋಕ್ಷಣಮತಃ ಪರಮ್

ಒಂದು ದಿನದ ಪೂಜೆ ನಿಲ್ಲಿಸಿದರೆ, ಎರಡು ಪಟ್ಟು ಅರ್ಚನೆ ಮಾಡಬೇಕು; ಎರಡು ದಿನ ನಿಲ್ಲಿಸಿದರೆ, ಮಹಾಪೂಜೆ ಮಾಡಿ ನಂತರ ಜಲಸಿಂಚನ ಮಾಡಬೇಕು.

ಮಾಸಾದೂರ್ಧ್ವಮನೇಕಾಹಂ ಪೂಜಾ ಯದಿ ವಿಹನ್ಯತೇ ಪ್ರತಿಷ್ಠಾ ಪ್ರೋಚ್ಯತೇ ಕೈಶ್ಚಿತ್ಕೈಶ್ಚಿತ್ಸಂಪ್ರೋಕ್ಷಣಕ್ರಮಃ

ಒಂದು ತಿಂಗಳಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ದಿನಗಳ ಕಾಲ ಪೂಜೆ ನಿಲ್ಲಿಸಿದರೆ, ಕೆಲವರು ಸ್ಥಾಪನೆ ಅಗತ್ಯವೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ, ಇನ್ನು ಕೆಲವರು ಜಲಸಿಂಚನ ಕ್ರಮವನ್ನೂ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.

ಸಂಪ್ರೋಕ್ಷಣೇ ತು ಲಿಂಗಾದೇರ್ದೇವಮುದ್ವಾಸ್ಯ ಪೂರ್ವವತ್ ಅಷ್ಟಪಞ್ಚಕ್ರಮೇಣೈವ ಸ್ನಾಪಯಿತ್ವಾ ಮೃದಂಭಸಾ

ಜಲಸಿಂಚನ ಮಾಡುವಾಗ, ಪೂರ್ವದಂತೆ ಲಿಂಗದಿಂದ ದೇವರನ್ನು ಹೊರಹಾಕಿ, ಎಂಟು ಐದು ಕ್ರಮದಂತೆ ಮಣ್ಣಿನ ನೀರಿನಿಂದ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿಸಬೇಕು.

ಗವಾಂ ರಸೈಶ್ಚ ಸಂಸ್ನಾಪ್ಯ ದರ್ಭತೋಯೈರ್ವಿಶೋಧ್ಯ ಚ ಪ್ರೋಕ್ಷಯೇತ್ಪ್ರೋಕ್ಷಣೀತೋಯೈರ್ಮೂಲೇನಾಷ್ಟೋತ್ತರಂ ಶತಮ್

ಹಸು ಉತ್ಪನ್ನಗಳಿಂದ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿಸಿ, ದರ್ಭೆಯ ನೀರಿನಿಂದ ಶುದ್ಧಗೊಳಿಸಿ, ಜಲಸಿಂಚನದ ನೀರಿನಿಂದ ಮೂಲಮಂತ್ರವನ್ನು ನೂರು ಎಂಟು ಬಾರಿ ಉಚ್ಚರಿಸಿ ಸಿಂಚನ ಮಾಡಬೇಕು.

ಸಪುಷ್ಪಂ ಸಕುಶಂ ಪಾಣಿಂ ನ್ಯಸ್ಯ ಲಿಂಗಸ್ಯ ಮಸ್ತಕೇ ಪಞ್ಚವಾರಂ ಜಪೇನ್ಮೂಲಮಷ್ಟೋತ್ತರಶತಂ ತತಃ

ಹೂವು ಮತ್ತು ಕುಶವನ್ನು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದು ಲಿಂಗದ ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಇಟ್ಟು, ಮೂಲಮಂತ್ರವನ್ನು ನೂರು ಎಂಟು ಬಾರಿ ಐದು ಸಾರಿ ಪಠಿಸಬೇಕು.

ತತೋ ಮೂಲೇನ ಮೂರ್ಧಾದಿಪೀಠಾಂತಂ ಸಂಸ್ಪೃಶೇದಪಿ ಪೂಜಾಂ ಚ ಮಹತೀಂ ಕುರ್ಯಾದ್ದೇವಮಾವಾಹ್ಯ ಪೂರ್ವವತ್

ನಂತರ, ಮೂಲಮಂತ್ರವನ್ನು ಉಚ್ಚರಿಸಿ ತಲೆಯಿಂದ ಪೀಠದವರೆಗೆ ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿ, ದೇವರನ್ನು ಪೂರ್ವದಂತೆ ಆಮಂತ್ರಿಸಿ ಮಹಾಪೂಜೆ ಮಾಡಬೇಕು.

ಅಲಬ್ಧೇ ಸ್ಥಾಪಿತೇ ಲಿಂಗೇ ಶಿವಸ್ಥಾನೇ ಜಲೇ ಽಥ ವಾ ವಹ್ನೌ ರವೌ ತಥಾ ವ್ಯೋಮ್ನಿ ಭಗವಂತಂ ಶಿವಂ ಯಜೇತ್

ಲಿಂಗವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗದಿದ್ದರೆ, ಶಿವನ ಸ್ಥಾನವಾಗಿ ನೀರು, ಬೆಂಕಿ, ಸೂರ್ಯ ಅಥವಾ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಭಗವಂತನನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

ಜ್ಞಾನೇ ಕ್ರಿಯಾಯಾಂ ಚರ್ಯಾಯಾಂ ಸಾರಮುದ್ಧೃತ್ಯ ಸಂಗ್ರಹಾತ್ ಉಕ್ತಂ ಭಗವತಾ ಸರ್ವಂ ಶ್ರುತಂ ಶ್ರುತಿಸಮಂ ಮಯಾ

ಜ್ಞಾನ, ಕ್ರಿಯೆ ಮತ್ತು ಆಚರಣೆಯಿಂದ ಸಾರವನ್ನು ತೆಗೆದು ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತವಾಗಿ, ಭಗವಂತನು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಹೇಳಿದನು, ನಾನು ವೇದಗಳಿಗೆ ಸಮಾನವಾಗಿ ಕೇಳಿದ್ದೇನೆ.

ಇದಾನೀಂ ಶ್ರೋತುಮಿಚ್ಛಾಮಿ ಯೋಗಂ ಪರಮದುರ್ಲಭಮ್ ಸಾಧಿಕಾರಂ ಚ ಸಾಂಗಂ ಚ ಸವಿಧಿಂ ಸಪ್ರಯೋಜನಮ್

ಈಗ ನಾನು ಅತ್ಯಂತ ದುರ್ಲಭವಾದ ಯೋಗದ ಬಗ್ಗೆ, ಅದರ ಅರ್ಹತೆ, ಅಂಗಗಳು, ವಿಧಿ ಮತ್ತು ಪ್ರಯೋಜನಗಳೊಂದಿಗೆ ಕೇಳಲು ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತೇನೆ.

ಯದ್ಯಸ್ತಿ ಮರಣಂ ಪೂರ್ವಂ ಯೋಗಾದ್ಯನುಪಮರ್ದತಃ ಸದ್ಯಃ ಸಾಧಯಿತುಂ ಶಕ್ಯಂ ಯೇನ ಸ್ಯಾನ್ನಾತ್ಮಹಾ ನರಃ

ಯೋಗ ಸಾಧನೆಗೂ ಮುನ್ನ ಮರಣವಾದರೆ, ಮಾನವನಿಗೆ ಆತ್ಮಹಾನಿಯಾಗದೆ ಕೂಡಲೇ ಸಾಧನೆ ಸಾಧ್ಯವಾಗುವ ಯಾವಾದರೂ ಮಾರ್ಗವಿದೆಯೆ?

ತಚ್ಚ ತತ್ಕಾರಣಂ ಚೈವ ತತ್ಕಾಲಕರಣಾನಿ ಚ ತದ್ಭೇದತಾರತಮ್ಯಂ ಚ ವಕ್ತುಮರ್ಹಸಿ ತತ್ತ್ವತಃ

ಅದನ್ನು, ಅದರ ಕಾರಣಗಳನ್ನು, ಸಮಯ ಮತ್ತು ವಿಧಾನಗಳನ್ನು, ಅವುಗಳ ಭೇದ ಮತ್ತು ಕ್ರಮವನ್ನೂ ನಿಜವಾಗಿ ವಿವರಿಸಬೇಕು.

ಸ್ಥಾನೇ ಪೃಷ್ಟಂ ತ್ವಯಾ ಕೃಷ್ಣ ಸರ್ವಪ್ರಶ್ನಾರ್ಥವೇದಿನಾ ತತಃ ಕ್ರಮೇಣ ತತ್ಸರ್ವಂ ವಕ್ಷ್ಯೇ ಶೃಣು ಸಮಾಹಿತಃ

ನೀನು ಎಲ್ಲ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳ ಅರ್ಥವನ್ನು ತಿಳಿದವನಾಗಿ ಸರಿಯಾದ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಕೇಳಿದ್ದೀಯ, ಕೃಷ್ಣಾ. ಆದ್ದರಿಂದ, ನಾನು ಇದನ್ನೆಲ್ಲ ಕ್ರಮವಾಗಿ ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ. ನೀನು ಮನಸ್ಸು ಒಗ್ಗೂಡಿಸಿ ಕೇಳು.

ನಿರುದ್ಧವೃತ್ತ್ಯಂತರಸ್ಯಂ ಶಿವೇ ಚಿತ್ತಸ್ಯ ನಿಶ್ಚಲಾ ಯಾ ವೃತ್ತಿಃ ಸ ಸಮಾಸೇನ ಯೋಗಃ ಸ ಖಲು ಪಞ್ಚಧಾ

ಮನಸ್ಸಿನ ಚಲನೆಗಳನ್ನು ತಡೆಯುವಾಗ, ಮನಸ್ಸು ಶಿವನಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರವಾಗಿರುವ ಸ್ಥಿತಿಯೇ ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತವಾಗಿ ಯೋಗ ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ. ಈ ಯೋಗವು ಐದು ವಿಧಗಳಾಗಿದೆ.

ಮಂತ್ರಯೋಗಃಸ್ಪರ್ಶಯೋಗೋ ಭಾವಯೋಗಸ್ತಥಾಪರಃ ಅಭಾವಯೋಗಸ್ಸರ್ವೇಭ್ಯೋ ಮಹಾಯೋಗಃ ಪರೋ ಮತಃ

ಮಂತ್ರಯೋಗ, ಸ್ಪರ್ಶಯೋಗ, ಭಾವಯೋಗ ಮತ್ತು ಇನ್ನೊಂದು ಭಾವಯೋಗವೆಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವುದು ಇವೆ. ಇವುಗಳಲ್ಲೆಲ್ಲ ಮಹಾಯೋಗವೇ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗಿದೆ.

ಮಂತ್ರಾಭ್ಯಾಸವಶೇನೈವ ಮಂತ್ರವಾಚ್ಯಾರ್ಥಗೋಚರಃ ಅವ್ಯಾಕ್ಷೇಪಾ ಮನೋವೃತ್ತಿರ್ಮಂತ್ರಯೋಗ ಉದಾಹೃತಃ

ಮಂತ್ರದ ಅಭ್ಯಾಸದಿಂದ ಮನಸ್ಸು ಮಂತ್ರದಲ್ಲಿ ಸೂಚಿಸಲಾದ ಅರ್ಥದಲ್ಲಿ ಏಕಾಗ್ರವಾಗಿ, ಅಡೆತಡೆಯಿಲ್ಲದೆ ಇರುವುದನ್ನು ಮಂತ್ರಯೋಗ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.

ಪ್ರಾಣಾಯಾಮಮುಖಾ ಸೈವ ಸ್ಪರ್ಶೇ ಯೋಗೋಭಿಧೀಯತೇ ಸ ಮಂತ್ರಸ್ಪರ್ಶನಿರ್ಮುಕ್ತೋ ಭಾವಯೋಗಃ ಪ್ರಕೀರ್ತಿತಃ

ಅದೇ ಯೋಗವು ಉಸಿರಿನ ನಿಯಂತ್ರಣದಿಂದ ಆರಂಭವಾದರೆ ಅದನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಯೋಗ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ; ಮಂತ್ರ ಮತ್ತು ಸ್ಪರ್ಶದಿಂದ ಮುಕ್ತವಾದಾಗ ಅದನ್ನು ಭಾವಯೋಗ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.

ವಿಲೀನಾವಯವಂ ವಿಶ್ವಂ ರೂಪಂ ಸಂಭಾವ್ಯತೇ ಯತಃ ಅಭಾವಯೋಗಃ ಸಂಪ್ರೋಕ್ತೋ ಽನಾಭಾಸಾದ್ವಸ್ತುನಃ ಸತಃ

ಈ ಜಗತ್ತು ತನ್ನೆಲ್ಲ ಭಾಗಗಳೊಡನೆ ಲೀನವಾಗಿದೆ ಎಂದು ಕಲ್ಪಿಸಿದಾಗ, ಅದು ಭಾವಯೋಗ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುತ್ತದೆ; ಇದು ರೂಪರಹಿತ ಸತ್ಯಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದಾಗಿದೆ.