ಶಿವಪುರಾಣಮ್

ಪೌರುಷಂ ಚ ತಥೈಶ್ವರ್ಯಮಿತ್ಥಂ ಸಾಮ್ನಾ ತತಂ ಜಗತ್ ಅಥಾಥರ್ವಾಹ ನೈರ್ಗುಣ್ಯಮರ್ಥಂ ಪ್ರಥಮಮಾತ್ಮನಃ

ಹಾಗೆಯೇ ಪುರುಷ ತತ್ತ್ವ ಮತ್ತು ಐಶ್ವರ್ಯವೂ ಇದೆ; ಈ ರೀತಿ ಸಾಮವೇದದಿಂದ ಜಗತ್ತು ತುಂಬಿದೆ. ನಂತರ ಅಥರ್ವಣನು ಆತ್ಮನಿಗೆ ಗುಣಗಳಿಲ್ಲದ ಮೂಲಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಘೋಷಿಸುತ್ತಾನೆ.

ತತೋ ಮಹೇಶ್ವರಂ ಸಾಕ್ಷಾನ್ಮೂರ್ತಿಷ್ವಪಿ ಸದಾಶಿವಮ್ ಕ್ರಿಯಾಸು ನಿಷ್ಕ್ರಿಯಸ್ಯಾಪಿ ಶಿವಸ್ಯ ಪರಮಾತ್ಮನಃ

ಆಮೇಲೆ ಮಹೇಶ್ವರನು ನೇರವಾಗಿ ಇರುವನು, ಸದಾ ಶಿವನ ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಕ್ರಿಯೆಗಳಲ್ಲಿ ಸದಾಶಿವನೂ ಇದ್ದಾನೆ, ಯಾಕೆಂದರೆ ಪರಮಾತ್ಮನಾದ ಶಿವನು ಕ್ರಿಯೆಗೆ ಅತೀತನು.

ಭೂತಾನುಗ್ರಹಣಂ ಚೈವ ಮುಚ್ಯಂತೇ ಯೇನ ಜಂತವಃ ಲೋಕೇಷ್ವಪಿ ಯತೋ ವಾಚೋ ನಿವೃತ್ತಾ ಮನಸಾ ಸಹ

ಯಾರಿಂದ ಭೂತಗಳಿಗೆ ಅನುಗ್ರಹವಾಗುತ್ತದೆ, ಯಾರು ಜೀವಿಗಳನ್ನು ಮುಕ್ತಿಗೊಳಿಸುತ್ತಾನೆ; ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಮಾತು ಮತ್ತು ಮನಸ್ಸು ಕೂಡ ಹಿಂತಿರುಗುವ ಸ್ಥಳವಿದು.

ತದೂರ್ಧ್ವಮುನ್ಮನಾ ಲೋಕಾತ್ಸೋಮಲೋಕಮಲೌಕಿಕಮ್ ಸೋಮಸ್ಸಹೋಮಯಾ ಯತ್ರ ನಿತ್ಯಂ ನಿವಸತೀಶ್ವರಃ

ಅದರ ಮೇಲಿರುವುದು ಉನ್ಮನಾ ಲೋಕ, ಸೋಮಲೋಕಕ್ಕಿಂತಲೂ, ಪ್ರಪಂಚದ ಎಲ್ಲವನ್ನು ಮೀರಿ, ಅಲ್ಲಿ ಸೋಮನು ಹೋಮದೊಂದಿಗೆ, ಸದಾ ಇಶ್ವರನು ನೆಲೆಸಿರುವನು.

ತದೂರ್ಧ್ವಮುನ್ಮನಾ ಲೋಕಾದ್ಯಂ ಪ್ರಾಪ್ತೋ ನ ನಿವರ್ತತೇ ಶಾಂತಿಂ ಚ ಶಾಂತ್ಯತೀತಾಂ ಚ ವ್ಯಾಪಿಕಾಂ ಚೈ ಕಲಾಸ್ವಪಿ

ಆ ಉನ್ಮನಾ ಲೋಕದ ಮೇಲಿರುವ ಸ್ಥಳವನ್ನು ತಲುಪಿದವನು ಮರಳಿ ಬರುವುದಿಲ್ಲ; ಅಲ್ಲಿದೆ ಶಾಂತಿ ಮತ್ತು ಶಾಂತಿಯನ್ನು ಮೀರುವ ಸ್ಥಿತಿ, ಎಲ್ಲ ಕಲೆಗಳಲ್ಲಿಯೂ ವ್ಯಾಪಿಸಿರುವ ಶಕ್ತಿ.

ತತ್ಪೂರುಷಂ ತಥೇಶಾನಂ ಬ್ರಹ್ಮ ಬ್ರಹ್ಮಸು ಪಞ್ಚಸು ಮೂರ್ಧಾನಮಪಿ ಲಿಂಗಸ್ಯ ನಾದಭಾಗೇಷ್ವನುತ್ತಮಮ್

ಆ ಪುರುಷನು, ಆ ಈಶಾನನು, ಐದು ಬ್ರಹ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮ, ಲಿಂಗದ ತುದಿಯಲ್ಲಿಯೂ, ಶಬ್ದದ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ ಕೂಡ ಇದೆ.

ಯತ್ರಾವಾಹ್ಯ ಸಮಾರಾಧ್ಯಃ ಕೇವಲೋ ನಿಷ್ಕಲಃ ಶಿವಃ ತತ್ತೇಷ್ವಪಿ ತದಾ ಬಿಂದೋರ್ನಾದಾಚ್ಛಕ್ತೇಸ್ತತಃ ಪರಾತ್

ಅಲ್ಲಿ ನಿರ್ಮಲ, ನಿರ್ವಿಕಾರ ಶಿವನನ್ನು ಆಹ್ವಾನಿಸಿ ಪೂಜಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ; ಅಲ್ಲಿ ಕೂಡ, ಬಿಂದುವಿನಿಂದ, ನಾದದಿಂದ, ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಮತ್ತು ಅದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಮೀರಿ ಇರುವದು.

ತತ್ತ್ವಾದಪಿ ಪರಂ ತತ್ತ್ವಮತತ್ತ್ವಂ ಪರಮಾರ್ಥತಃ ಕಾರಣೇಷು ತ್ರಯಾತೀತಾನ್ಮಾಯಾವಿಕ್ಷೋಭಕಾರಣಾತ್

ಆ ತತ್ತ್ವಕ್ಕಿಂತಲೂ ಮೇಲಿರುವುದು ಪರಮ ತತ್ತ್ವ, ಅದು ತತ್ತ್ವವಲ್ಲ ಪರಮಾರ್ಥದಲ್ಲಿ; ಮೂರು ಕಾರಣಗಳನ್ನು ಮೀರಿ, ಮಾಯೆಯ ಚಲನೆಯ ಮೂಲವಾಗಿದೆ.

ಅನಂತಾಚ್ಛುದ್ಧವಿದ್ಯಾಯಾಃ ಪರಸ್ತಾಚ್ಚ ಮಹೇಶ್ವರಾತ್ ಸರ್ವವಿದ್ಯೇಶ್ವರಾಧೀಶಾನ್ನ ಪರಾಚ್ಚ ಸದಾಶಿವಾತ್

ಅನಂತವಾದ ಶುದ್ಧ ಜ್ಞಾನಕ್ಕಿಂತಲೂ, ಮಹೇಶ್ವರನಿಗಿಂತಲೂ, ಎಲ್ಲ ವಿದ್ಯಾಧಿಪತಿಗಳಿಗಿಂತಲೂ, ಸದಾಶಿವನಿಗಿಂತಲೂ ಮೇಲಿರುವದು.

ಸರ್ವಮಂತ್ರತನೋರ್ದೇವಾಚ್ಛಕ್ತಿತ್ರಯಸಮನ್ವಿತಾತ್ ಪಞ್ಚವಕ್ತ್ರಾದ್ದಶಭುಜಾತ್ಸಾಕ್ಷಾತ್ಸಕಲನಿಷ್ಕಲಾತ್

ಎಲ್ಲ ಮಂತ್ರದೇವರ ಅಧಿಪತಿಯಿಂದ, ಮೂರು ಶಕ್ತಿಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ, ಐದು ಮುಖಗಳು, ಹತ್ತು ಭುಜಗಳು, ಸ್ಪಷ್ಟವೂ ಅಸ್ಪಷ್ಟವೂ ಆಗಿರುವನು.

ತಸ್ಮಾದಪಿ ಪರಾದ್ಬಿಂದೋರರ್ಧೇದೋಶ್ಚ ತತಃ ಪರಾತ್ ತತಃ ಪರಾನ್ನಿಶಾಧೀಶಾನ್ನಾದಾಖ್ಯಾಚ್ಚ ತತಃ ಪರಾತ್

ಅದರ ಮೇಲಿರುವುದರಿಂದ, ಬಿಂದುವಿನ ಅರ್ಧದಿಂದ, ಅದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಮೇಲಿರುವುದರಿಂದ, ನಿಶಾಧಿಪತಿಗಳಿಗಿಂತಲೂ, ನಾದವೆಂದು ಕರೆಯುವದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಮೇಲಿರುವದು.

ತತಃ ಪರಾತ್ಸುಷುಮ್ನೇಶಾದ್ಬ್ರಹ್ಮರಂಧ್ರೇಶ್ವರಾದಪಿ ತತಃ ಪರಸ್ಮಾಚ್ಛಕ್ತೇಶ್ಚ ಪರಸ್ತಾಚ್ಛಿವತತ್ತ್ವತಃ

ಅದರ ಮೇಲಿರುವುದು ಸುಷುಮ್ನಾಧಿಪತಿ, ಬ್ರಹ್ಮರಂಧ್ರಾಧಿಪತಿಗಿಂತಲೂ, ಶಕ್ತಿಯ ಪರಮ ಸ್ಥಿತಿಗಿಂತಲೂ, ಶಿವತತ್ತ್ವಕ್ಕಿಂತಲೂ ಮೇಲಿರುವದು.

ಪರಮಂ ಕಾರಣಂ ಸಾಕ್ಷಾತ್ಸ್ವಯಂ ನಿಷ್ಕಾರಣಂ ಶಿವಮ್ ಕಾರಣಾನಾಂ ಚ ಧಾತಾರಂ ಧ್ಯಾತಾರಾಂ ಧ್ಯೇಯಮವ್ಯಯಮ್

ಪರಮ ಕಾರಣವೇ ನೇರವಾಗಿ ಶಿವನು, ಅವನು ಕಾರಣವಿಲ್ಲದವನು, ಎಲ್ಲ ಕಾರಣಗಳ ಮೂಲ, ಧ್ಯಾನ ಮಾಡುವವರಿಗೆ ಧ್ಯೇಯ, ಅವಿನಾಶಿ.

ಪರಮಾಕಾಶಮಧ್ಯಸ್ಥಂ ಪರಮಾತ್ಮೋಪರಿ ಸ್ಥಿತಂ ಸರ್ವೈಶ್ವರ್ಯೇಣ ಸಂಪನ್ನಂ ಸರ್ವೇಶ್ವರಮನೀಶ್ವರಮ್

ಪರಮಾಕಾಶದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ, ಪರಮಾತ್ಮನ ಮೇಲಿರುವವನು, ಎಲ್ಲ ಐಶ್ವರ್ಯದಿಂದ ಕೂಡಿದ, ಎಲ್ಲರ ಅಧಿಪತಿ, ಯಾರಿಗೂ ಅಧೀನನಲ್ಲದವನು.

ಐಶ್ವರ್ಯಾಚ್ಚಾಪಿ ಮಾಯೇಯಾದಶುದ್ಧಾನ್ಮಾನುಷಾದಿಕಾತ್ ಅಪರಾಚ್ಚ ಪರಾತ್ತ್ಯಾಜ್ಯಾದಧಿಶುದ್ಧಾಧ್ವಗೋಚರಾತ್

ಐಶ್ವರ್ಯದಿಂದ, ಮಾಯೆಯಿಂದ, ಅಶುದ್ಧಿಯಿಂದ, ಮಾನವನಿಂದ ಮತ್ತಿತರರಿಂದ, ಕೆಳಗಿನದರಿಂದ, ಮೇಲಿನದರಿಂದ, ಪರಮ ಶುದ್ಧ ಮಾರ್ಗದಿಂದ.

ತತ್ಪರಾಚ್ಛುದ್ಧವಿದ್ಯಾದ್ಯಾದುನ್ಮನಾಂತಾತ್ಪರಾತ್ಪರಾತ್ ಪರಮಂ ಪರಮೈಶ್ವರ್ಯಮುನ್ಮನಾದ್ಯಮನಾದಿ ಚ

ಅದರ ಮೇಲಿರುವುದು ಶುದ್ಧ ಜ್ಞಾನದಿಂದ, ಉನ್ಮನಾದ ಪರಮದಿಂದ, ಪರಮ ಪರಮ ಐಶ್ವರ್ಯದಿಂದ, ಉನ್ಮನಾದಿಯಿಂದ, ಆದಿಯಿಲ್ಲದ ಸ್ಥಿತಿಯಿಂದ.

ಅಪಾರಮಪರಾಧೀನಂ ನಿರಸ್ತಾತಿಶಯಂ ಸ್ಥಿರಮ್ ಇತ್ಥಮರ್ಥೈರ್ದಶವಿಧೈರಿಯಮಾಥರ್ವಣೀ ಶ್ರುತಿಃ

ಅದು ಅತೀತ, ಯಾರಿಗೂ ಅವಲಂಬಿತವಲ್ಲ, ಎಲ್ಲ ಮಿತಿಯನ್ನು ಮೀರಿ, ಸ್ಥಿರವಾಗಿದೆ—ಈ ಹತ್ತು ವಿಧದ ಅರ್ಥಗಳಿಂದ ಅಥರ್ವಣ ವೇದದ ಈ ಉಪದೇಶವು ಪೂರ್ಣವಾಗಿದೆ.

ಯಸ್ಮಾದ್ಗರೀಯಸೀ ತಸ್ಮಾದ್ವಿಶ್ವಂ ವ್ಯಾಪ್ತಮಥರ್ವಣಾತ್ ಋಗ್ವೇದಃ ಪುನರಾಹೇದಂ ಜಾಗ್ರದ್ರೂಪಂ ಮಯೋಚ್ಯತೇ

ಅಥರ್ವವೇದವು ಅತ್ಯಂತ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದ್ದರಿಂದ, ಈ ಜಗತ್ತು ಅದರಿಂದ ತುಂಬಿದೆ. ಋಗ್ವೇದವು ಇದನ್ನು ಜಾಗೃತ ಸ್ಥಿತಿಯೆಂದು ಹೇಳುತ್ತದೆ, ನಾನು ಹೇಳಿದಂತೆ.

ಯೇನಾಹಮಾತ್ಮತತ್ತ್ವಸ್ಯ ನಿತ್ಯಮಸ್ಮ್ಯಭಿಧಾಯಕಃ ಯಜುರ್ವೇದೋ ಽವದತ್ತದ್ವತ್ಸ್ವಪ್ನಾವಸ್ಥಾ ಮಯೋಚ್ಯತೇ

ನಾನು ಯಾವ ಮೂಲಕ ಆತ್ಮತತ್ತ್ವವನ್ನು ಸದಾ ಪ್ರಕಟಿಸುತ್ತೇನೆ ಎಂದು ಯಜುರ್ವೇದವು ಹೇಳುತ್ತದೆ; ಅದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ, ನಾನು ಇದನ್ನು ಸ್ವಪ್ನ ಸ್ಥಿತಿಯೆಂದು ಹೇಳಿದ್ದೇನೆ.

ಭೋಗ್ಯಾತ್ಮನಾ ಪರಿಣತಾ ವಿದ್ಯಾವೇದ್ಯಾ ಯತೋ ಮಯಿ ಸಾಮ ಚಾಹ ಸುಷುಪ್ತ್ಯಾಖ್ಯಮೇವಂ ಸರ್ವಂ ಮಯೋಚ್ಯತೇ

ಅನುಭವಿಸಬೇಕಾದ ಜ್ಞಾನವು ನನ್ನಲ್ಲೇ ಬದಲಾಗುತ್ತದೆ; ಸಾಮವೇದವು ಇದನ್ನು ಸುಷುಪ್ತಿ ಸ್ಥಿತಿಯೆಂದು ಹೇಳುತ್ತದೆ. ಈ ಎಲ್ಲಾ ಸ್ಥಿತಿಗಳನ್ನು ನಾನು ವಿವರಿಸಿದ್ದೇನೆ.

ಮಮಾರ್ಥೇನ ಶಿವೇನೇದಂ ತಾಮಸೇನಾಭಿಧೀಯತೇ ಅಥರ್ವಾಹ ತುರಾಯಾಖ್ಯಂ ತುರೀಯಾತೀತಮೇವ ಚ

ನನ್ನ ಅರ್ಥದಿಂದ, ಶಿವನೇ, ಇದನ್ನು ತಾಮಸಿಕವೆಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ; ಅಥರ್ವವೇದವು 'ನಾಲ್ಕನೇ' ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನೂ, ಅದರಲ್ಲೂ ಮೀರಿದ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನೂ ಹೇಳುತ್ತದೆ.

ಮಯಾಭಿಧೀಯತೇ ತಸ್ಮಾದಧ್ವಾತೀತಪದೋಸ್ಮ್ಯಹಮ್ ಅಧ್ವಾತ್ಮಕಂ ತು ತ್ರಿತಯಂ ಶಿವವಿದ್ಯಾತ್ಮಸಂಜ್ಞಿತಮ್

ಇದು ನನ್ನಿಂದ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ನಾನು ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಮೀರಿದವನೆಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುತ್ತೇನೆ. ಆದರೆ ಮೂರು ವಿಧದ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಶಿವಜ್ಞಾನ ಅಥವಾ ಆತ್ಮವೆಂದು ತಿಳಿಯುತ್ತಾರೆ.

ತತ್ತ್ರೈಗುಣ್ಯಂ ತ್ರಯೀಸಾಧ್ಯಂ ಸಂಶೋಧ್ಯಂ ಚ ಪದೈಷಿಣಾ ಅಧ್ವಾತೀತಂ ತುರೀಯಾಖ್ಯಂ ನಿರ್ವಾಣಂ ಪರಮಂ ಪದಮ್

ಮೂರು ಗುಣಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ಈ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಮೂರು ವೇದಗಳ ಮೂಲಕ ಸಾಧಿಸಬೇಕು; ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಹುಡುಕುವವನು ಇದನ್ನು ಶುದ್ಧೀಕರಿಸಬೇಕು. ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಮೀರಿದ ನಾಲ್ಕನೇ ಸ್ಥಿತಿ ಮೋಕ್ಷ, ಪರಮ ಪದವಾಗಿದೆ.

ತದತೀತಂ ಚ ನೈರ್ಗುಣ್ಯಾದಧ್ವನೋಸ್ಯ ವಿಶೋಧಕಮ್ ದ್ವಯೋಃ ಪ್ರಮಾಪಕೋ ನಾದೋ ನದಾಂತಶ್ಚ ಮದಾತ್ಮಕಃ

ಅದನ್ನು ಮೀರಿದದ್ದು ಗುಣಗಳಿಲ್ಲದ ಕಾರಣದಿಂದ, ಈ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಶುದ್ಧಿಗೊಳಿಸುವದು. ಎರಡು ಸ್ಥಿತಿಗಳಿಗೆ ಪ್ರಮಾಣವಾಗಿರುವ ನಾದವೂ, ನಾದಗಳ ಅಂತ್ಯವೂ ನನ್ನ ಸ್ವರೂಪವಾಗಿದೆ.

ತಸ್ಮಾನ್ಮಮಾರ್ಥಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯಾತ್ಪ್ರಧಾನಃ ಪರಮೇಶ್ವರಃ ಯದಸ್ತಿ ವಸ್ತು ತತ್ಸರ್ವಂ ಗುಣಪ್ರಧಾನ್ಯಯೋಗತಃ

ನನ್ನ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯದಿಂದ ಪರಮೇಶ್ವರನು ಮುಖ್ಯನಾಗಿದ್ದಾನೆ; ಏನೇನೂ ಇದೆ ಎಂದು ಕಾಣುವೆವೋ, ಅದು ಎಲ್ಲವೂ ಗುಣಗಳ ಪ್ರಭಾವದಿಂದಲೇ ಆಗಿದೆ.

ಸಮಸ್ತಂ ವ್ಯಸ್ತಮಪಿ ಚ ಪ್ರಣವಾರ್ಥಂ ಪ್ರಚಕ್ಷತೇ ಸವಾರ್ಥವಾಚಕಂ ತಸ್ಮಾದೇಕಂ ಬ್ರಹ್ಮೈತದಕ್ಷರಮ್

ಒಟ್ಟಾಗಿ ಮತ್ತು ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಇರುವುದನ್ನೂ ಪ್ರಣವದ ಅರ್ಥವೆಂದು ವಿವರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ಈ ಒಂದು ಅವಿನಾಶವಾದ ಅಕ್ಷರವೇ ಬ್ರಹ್ಮ, ಎಲ್ಲ ಅರ್ಥಗಳ ಸೂಚಕವಾಗಿದೆ.

ತೇನೋಮಿತಿ ಜಗತ್ಕೃತ್ಸ್ನಂ ಕುರುತೇ ಪ್ರಥಮಂ ಶಿವಃ ಶಿವೋ ಹಿ ಪ್ರಣವೋ ಹ್ಯೇಷ ಪ್ರಣವೋ ಹಿ ಶಿವಃ ಸ್ಮೃತಃ

ಆ ಓಂನಿಂದ ಶಿವನು ಮೊದಲಿಗೆ ಈ ಜಗತ್ತನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸುತ್ತಾನೆ; ಶಿವನೇ ಓಂ, ಓಂನೇ ಶಿವ ಎಂದು ನೆನಪಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.

ವಾಚ್ಯವಾಚಕಯೋರ್ಭೇದೋ ನಾತ್ಯಂತಂ ವಿದ್ಯತೇ ಯತಃ ಚಿಂತಯಾ ರಹಿತೋ ರುದ್ರೋ ವಾಚೋಯನ್ಮನಸಾ ಸಹ

ಪದಾರ್ಥ ಮತ್ತು ಪದದ ನಡುವಿನ ಭೇದವು ಸಂಪೂರ್ಣವಲ್ಲ, ಏಕೆಂದರೆ ರುದ್ರನು ಚಿಂತನೆಗೆ ಅತೀತನು, ಮಾತು ಮತ್ತು ಮನಸ್ಸು ಅವನಿಗೆ ಉಪಕರಣಗಳು.

ಅಪ್ರಾಪ್ಯ ತನ್ನಿವರ್ತಂತೇ ವಾಚ್ಯಸ್ತ್ವೇಕಾಕ್ಷರೇಣ ಸಃ ಏಕಾಕ್ಷರಾದಕಾರಾಖ್ಯಾದಾತ್ಮಾ ಬ್ರಹ್ಮಾಭಿಧೀಯತೇ

ಆ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ತಲುಪದೆ, ಅವು ಹಿಂತಿರುಗುತ್ತವೆ; ಆದರೆ ಪದಾರ್ಥವನ್ನು ಒಂದು ಅಕ್ಷರದಿಂದ ಸೂಚಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಆ 'ಅ' ಅಕ್ಷರದಿಂದ ಆತ್ಮವನ್ನು ಬ್ರಹ್ಮ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.