ಶಿವಪುರಾಣಮ್

ತತ್ರಾಕಾರೋ ಋಗಭವದುಕಾರೋ ಯಜುರವ್ಯಯಃ ಮಕಾರಸ್ಸಾಮ ಸಂಜಾತೋ ನಾದಸ್ತ್ವಾಥರ್ವಣೀ ಶ್ರುತಿಃ

ಅಲ್ಲಿ 'ಅ' ಧ್ವನಿ ಋಗ್ವೇದವಾಗಿ, ಅಕ್ಷಯವಾದ 'ಉ' ಯಜುರ್ವೇದವಾಗಿ, 'ಮ' ಸಾಮವೇದವಾಗಿ, ನಾದವು ಅಥರ್ವಣ ವೇದದ ರೂಪವಾಗಿ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾಯಿತು.

ಋಗಯಂ ಸ್ಥಾಪಯಾಮಾಸ ಸಮಾಸಾತ್ತ್ವರ್ಥಮಾತ್ಮನಃ ರಜೋಗುಣೇಷು ಬ್ರಹ್ಮಾಣಂ ಮೂರ್ತಿಷ್ವಾದ್ಯಂ ಕ್ರಿಯಾಸ್ವಪಿ

ಋಗ್ವೇದವು ತನ್ನ ಅರ್ಥವನ್ನು ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತವಾಗಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಿ, ರಜೋಗುಣದಿಂದ ಕೂಡಿದ ಬ್ರಹ್ಮನನ್ನು ರೂಪಗಳಲ್ಲಿಯೂ, ಕ್ರಿಯೆಗಳಲ್ಲಿ ಮೊದಲನೆಯವನಾಗಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಿತು.

ಸೃಷ್ಟಿಂ ಲೋಕೇಷು ಪೃಥಿವೀಂ ತತ್ತ್ವೇಷ್ವಾತ್ಮಾನಮವ್ಯಯಮ್ ಕಲಾಧ್ವನಿ ನಿವೃತ್ತಿಂ ಚ ಸದ್ಯಂ ಬ್ರಹ್ಮಸು ಪಞ್ಚಸು

ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಸೃಷ್ಟಿ, ಭೂತಗಳಲ್ಲಿ ಭೂಮಿ, ಅವಿನಾಶಿ ಆತ್ಮ, ಕಲಾಪಥದಲ್ಲಿ ವಿಲಯ ಮತ್ತು ಐದು ಬ್ರಹ್ಮರಲ್ಲಿ ಕೂಡ ಕೂಡಲೇ ಸ್ಥಾಪನೆ ಆಯಿತು.

ಲಿಂಗಭಾಗೇಷ್ವಧೋಭಾಗಂ ಬೀಜಾಖ್ಯಂ ಕಾರಣತ್ರಯೇ ಚತುಃಷಷ್ಟಿಗುಣೈಶ್ವರ್ಯಂ ಬೌದ್ಧಂ ಯದಣಿಮಾದಿಷು

ಲಿಂಗದ ಕೆಳಭಾಗದಲ್ಲಿ, ಬೀಜ ಎಂಬ ಮೂರು ಕಾರಣಗಳಲ್ಲಿ, ಅಣಿಮಾದಿ ಐವತ್ತೆರಡು ಶಕ್ತಿಗಳ ಮೇಲೆ ಆರುಪತ್ತನಾಲ್ಕು ವಿಧದ ಐಶ್ವರ್ಯ ಸ್ಥಾಪಿತವಾಯಿತು.

ತದಿತ್ಥಮರ್ಥೈರ್ದಶಭಿರ್ವ್ಯಾಪ್ತಂ ವಿಶ್ವಮೃಚಾ ಜಗತ್ ಅಥೋಪಸ್ಥಾಪಯಾಮಾಸ ಸ್ವಾರ್ಥಂ ದಶವಿಧಂ ಯಜುಃ

ಹೀಗೆ ಈ ಹತ್ತು ಅರ್ಥಗಳಿಂದ ವಿಶ್ವವನ್ನು ಋಗ್ವೇದವು ಆವರಿಸಿತು; ನಂತರ ಯಜುರ್ವೇದವು ತನ್ನ ಹತ್ತು ವಿಧವಾದ ಅರ್ಥಗಳನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿತು.

ಸತ್ತ್ವಂ ಗುಣೇಷು ವಿಷ್ಣುಂ ಚ ಮೂರ್ತಿಷ್ವಾದ್ಯಂ ಕ್ರಿಯಾಸ್ವಪಿ ಸ್ಥಿತಿಂ ಲೋಕೇಷ್ವಂತರಿಕ್ಷಂ ವಿದ್ಯಾಂ ತತ್ತ್ವೇಷು ಚ ತ್ರಿಷು

ಗುಣಗಳಲ್ಲಿ ಸತ್ವ, ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ಮೊದಲನೆಯವನಾಗಿ ವಿಷ್ಣು, ಕ್ರಿಯೆಗಳಲ್ಲಿ ಕೂಡ, ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತಿಯು, ಮಧ್ಯಭಾಗದಲ್ಲಿ, ಮೂರು ತತ್ತ್ವಗಳಲ್ಲಿ ವಿದ್ಯೆ.

ಕಲಾಧ್ವಸು ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಂ ಚ ವಾಮಂ ಬ್ರಹ್ಮಸು ಪಞ್ಚಸು ಮಧ್ಯಂ ತು ಲಿಂಗಭಾಗೇಷು ಯೋನಿಂ ಚ ತ್ರಿಷು ಹೇತುಷು

ಕಲಾಪಥಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರತೆ, ಐದು ಬ್ರಹ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ಎಡಭಾಗ, ಲಿಂಗದ ಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ ಮಧ್ಯಭಾಗ, ಮೂರು ಕಾರಣಗಳಲ್ಲಿ ಯೋನಿ.

ಪ್ರಾಕೃತಂ ಚ ಯಥೈಶ್ವರ್ಯಂ ತಸ್ಮಾದ್ವಿಶ್ವಂ ಯಜುರ್ಮಯಮ್ ತತೋಪಸ್ಥಾಪಯಾಮಾಸ ಸಾಮಾರ್ಥಂ ದಶಧಾತ್ಮನಃ

ಹಾಗೆಯೇ ಪ್ರಕೃತಿಯ ಐಶ್ವರ್ಯ, ಆದ್ದರಿಂದ ವಿಶ್ವವು ಯಜುರ್ವೇದಮಯವಾಗಿದೆ. ನಂತರ ಸಾಮವೇದವು ತನ್ನ ಹತ್ತು ವಿಧವಾದ ಅರ್ಥಗಳನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿತು.

ತಮೋಗುಣೇಷ್ವಥೋ ರುದ್ರಂ ಮೂರ್ತಿಷ್ವಾದ್ಯಂ ಕ್ರಿಯಾಸು ಚ ಸಂಹೃತಿಂ ತ್ರಿಷು ಲೋಕೇಷು ತತ್ತ್ವೇಷು ಶಿವಮುತ್ತಮಮ್

ಗುಣಗಳಲ್ಲಿ ತಮಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ, ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ಮೊದಲನೆಯವನಾಗಿ ರುದ್ರ, ಕ್ರಿಯೆಗಳಲ್ಲಿ ಕೂಡ, ಮೂರು ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಲಯ, ತತ್ತ್ವಗಳಲ್ಲಿ ಪರಮ ಶಿವನು.

ವಿದ್ಯಾಕಲಾಸ್ವಘೋರಂ ಚ ತಥಾ ಬ್ರಹ್ಮಸು ಪಞ್ಚಸು ಲಿಂಗಭಾಗೇಷು ಪೀಠೋರ್ಧ್ವಂ ಬೀಜಿನಂ ಕಾರಣತ್ರಯೇ

ಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಕಲೆಯ ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ, ಐದು ಬ್ರಹ್ಮರೂಪಗಳಲ್ಲಿ, ಲಿಂಗದ ಪೀಠದ ಮೇಲಿನ ಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ, ಮೂರು ಕಾರಣಗಳಲ್ಲಿ ಬೀಜವು ಅಡಗಿದೆ.

ಪೌರುಷಂ ಚ ತಥೈಶ್ವರ್ಯಮಿತ್ಥಂ ಸಾಮ್ನಾ ತತಂ ಜಗತ್ ಅಥಾಥರ್ವಾಹ ನೈರ್ಗುಣ್ಯಮರ್ಥಂ ಪ್ರಥಮಮಾತ್ಮನಃ

ಹಾಗೆಯೇ ಪುರುಷ ತತ್ತ್ವ ಮತ್ತು ಐಶ್ವರ್ಯವೂ ಇದೆ; ಈ ರೀತಿ ಸಾಮವೇದದಿಂದ ಜಗತ್ತು ತುಂಬಿದೆ. ನಂತರ ಅಥರ್ವಣನು ಆತ್ಮನಿಗೆ ಗುಣಗಳಿಲ್ಲದ ಮೂಲಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಘೋಷಿಸುತ್ತಾನೆ.

ತತೋ ಮಹೇಶ್ವರಂ ಸಾಕ್ಷಾನ್ಮೂರ್ತಿಷ್ವಪಿ ಸದಾಶಿವಮ್ ಕ್ರಿಯಾಸು ನಿಷ್ಕ್ರಿಯಸ್ಯಾಪಿ ಶಿವಸ್ಯ ಪರಮಾತ್ಮನಃ

ಆಮೇಲೆ ಮಹೇಶ್ವರನು ನೇರವಾಗಿ ಇರುವನು, ಸದಾ ಶಿವನ ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಕ್ರಿಯೆಗಳಲ್ಲಿ ಸದಾಶಿವನೂ ಇದ್ದಾನೆ, ಯಾಕೆಂದರೆ ಪರಮಾತ್ಮನಾದ ಶಿವನು ಕ್ರಿಯೆಗೆ ಅತೀತನು.

ಭೂತಾನುಗ್ರಹಣಂ ಚೈವ ಮುಚ್ಯಂತೇ ಯೇನ ಜಂತವಃ ಲೋಕೇಷ್ವಪಿ ಯತೋ ವಾಚೋ ನಿವೃತ್ತಾ ಮನಸಾ ಸಹ

ಯಾರಿಂದ ಭೂತಗಳಿಗೆ ಅನುಗ್ರಹವಾಗುತ್ತದೆ, ಯಾರು ಜೀವಿಗಳನ್ನು ಮುಕ್ತಿಗೊಳಿಸುತ್ತಾನೆ; ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಮಾತು ಮತ್ತು ಮನಸ್ಸು ಕೂಡ ಹಿಂತಿರುಗುವ ಸ್ಥಳವಿದು.

ತದೂರ್ಧ್ವಮುನ್ಮನಾ ಲೋಕಾತ್ಸೋಮಲೋಕಮಲೌಕಿಕಮ್ ಸೋಮಸ್ಸಹೋಮಯಾ ಯತ್ರ ನಿತ್ಯಂ ನಿವಸತೀಶ್ವರಃ

ಅದರ ಮೇಲಿರುವುದು ಉನ್ಮನಾ ಲೋಕ, ಸೋಮಲೋಕಕ್ಕಿಂತಲೂ, ಪ್ರಪಂಚದ ಎಲ್ಲವನ್ನು ಮೀರಿ, ಅಲ್ಲಿ ಸೋಮನು ಹೋಮದೊಂದಿಗೆ, ಸದಾ ಇಶ್ವರನು ನೆಲೆಸಿರುವನು.

ತದೂರ್ಧ್ವಮುನ್ಮನಾ ಲೋಕಾದ್ಯಂ ಪ್ರಾಪ್ತೋ ನ ನಿವರ್ತತೇ ಶಾಂತಿಂ ಚ ಶಾಂತ್ಯತೀತಾಂ ಚ ವ್ಯಾಪಿಕಾಂ ಚೈ ಕಲಾಸ್ವಪಿ

ಆ ಉನ್ಮನಾ ಲೋಕದ ಮೇಲಿರುವ ಸ್ಥಳವನ್ನು ತಲುಪಿದವನು ಮರಳಿ ಬರುವುದಿಲ್ಲ; ಅಲ್ಲಿದೆ ಶಾಂತಿ ಮತ್ತು ಶಾಂತಿಯನ್ನು ಮೀರುವ ಸ್ಥಿತಿ, ಎಲ್ಲ ಕಲೆಗಳಲ್ಲಿಯೂ ವ್ಯಾಪಿಸಿರುವ ಶಕ್ತಿ.

ತತ್ಪೂರುಷಂ ತಥೇಶಾನಂ ಬ್ರಹ್ಮ ಬ್ರಹ್ಮಸು ಪಞ್ಚಸು ಮೂರ್ಧಾನಮಪಿ ಲಿಂಗಸ್ಯ ನಾದಭಾಗೇಷ್ವನುತ್ತಮಮ್

ಆ ಪುರುಷನು, ಆ ಈಶಾನನು, ಐದು ಬ್ರಹ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮ, ಲಿಂಗದ ತುದಿಯಲ್ಲಿಯೂ, ಶಬ್ದದ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ ಕೂಡ ಇದೆ.

ಯತ್ರಾವಾಹ್ಯ ಸಮಾರಾಧ್ಯಃ ಕೇವಲೋ ನಿಷ್ಕಲಃ ಶಿವಃ ತತ್ತೇಷ್ವಪಿ ತದಾ ಬಿಂದೋರ್ನಾದಾಚ್ಛಕ್ತೇಸ್ತತಃ ಪರಾತ್

ಅಲ್ಲಿ ನಿರ್ಮಲ, ನಿರ್ವಿಕಾರ ಶಿವನನ್ನು ಆಹ್ವಾನಿಸಿ ಪೂಜಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ; ಅಲ್ಲಿ ಕೂಡ, ಬಿಂದುವಿನಿಂದ, ನಾದದಿಂದ, ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಮತ್ತು ಅದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಮೀರಿ ಇರುವದು.

ತತ್ತ್ವಾದಪಿ ಪರಂ ತತ್ತ್ವಮತತ್ತ್ವಂ ಪರಮಾರ್ಥತಃ ಕಾರಣೇಷು ತ್ರಯಾತೀತಾನ್ಮಾಯಾವಿಕ್ಷೋಭಕಾರಣಾತ್

ಆ ತತ್ತ್ವಕ್ಕಿಂತಲೂ ಮೇಲಿರುವುದು ಪರಮ ತತ್ತ್ವ, ಅದು ತತ್ತ್ವವಲ್ಲ ಪರಮಾರ್ಥದಲ್ಲಿ; ಮೂರು ಕಾರಣಗಳನ್ನು ಮೀರಿ, ಮಾಯೆಯ ಚಲನೆಯ ಮೂಲವಾಗಿದೆ.

ಅನಂತಾಚ್ಛುದ್ಧವಿದ್ಯಾಯಾಃ ಪರಸ್ತಾಚ್ಚ ಮಹೇಶ್ವರಾತ್ ಸರ್ವವಿದ್ಯೇಶ್ವರಾಧೀಶಾನ್ನ ಪರಾಚ್ಚ ಸದಾಶಿವಾತ್

ಅನಂತವಾದ ಶುದ್ಧ ಜ್ಞಾನಕ್ಕಿಂತಲೂ, ಮಹೇಶ್ವರನಿಗಿಂತಲೂ, ಎಲ್ಲ ವಿದ್ಯಾಧಿಪತಿಗಳಿಗಿಂತಲೂ, ಸದಾಶಿವನಿಗಿಂತಲೂ ಮೇಲಿರುವದು.

ಸರ್ವಮಂತ್ರತನೋರ್ದೇವಾಚ್ಛಕ್ತಿತ್ರಯಸಮನ್ವಿತಾತ್ ಪಞ್ಚವಕ್ತ್ರಾದ್ದಶಭುಜಾತ್ಸಾಕ್ಷಾತ್ಸಕಲನಿಷ್ಕಲಾತ್

ಎಲ್ಲ ಮಂತ್ರದೇವರ ಅಧಿಪತಿಯಿಂದ, ಮೂರು ಶಕ್ತಿಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ, ಐದು ಮುಖಗಳು, ಹತ್ತು ಭುಜಗಳು, ಸ್ಪಷ್ಟವೂ ಅಸ್ಪಷ್ಟವೂ ಆಗಿರುವನು.

ತಸ್ಮಾದಪಿ ಪರಾದ್ಬಿಂದೋರರ್ಧೇದೋಶ್ಚ ತತಃ ಪರಾತ್ ತತಃ ಪರಾನ್ನಿಶಾಧೀಶಾನ್ನಾದಾಖ್ಯಾಚ್ಚ ತತಃ ಪರಾತ್

ಅದರ ಮೇಲಿರುವುದರಿಂದ, ಬಿಂದುವಿನ ಅರ್ಧದಿಂದ, ಅದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಮೇಲಿರುವುದರಿಂದ, ನಿಶಾಧಿಪತಿಗಳಿಗಿಂತಲೂ, ನಾದವೆಂದು ಕರೆಯುವದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಮೇಲಿರುವದು.

ತತಃ ಪರಾತ್ಸುಷುಮ್ನೇಶಾದ್ಬ್ರಹ್ಮರಂಧ್ರೇಶ್ವರಾದಪಿ ತತಃ ಪರಸ್ಮಾಚ್ಛಕ್ತೇಶ್ಚ ಪರಸ್ತಾಚ್ಛಿವತತ್ತ್ವತಃ

ಅದರ ಮೇಲಿರುವುದು ಸುಷುಮ್ನಾಧಿಪತಿ, ಬ್ರಹ್ಮರಂಧ್ರಾಧಿಪತಿಗಿಂತಲೂ, ಶಕ್ತಿಯ ಪರಮ ಸ್ಥಿತಿಗಿಂತಲೂ, ಶಿವತತ್ತ್ವಕ್ಕಿಂತಲೂ ಮೇಲಿರುವದು.

ಪರಮಂ ಕಾರಣಂ ಸಾಕ್ಷಾತ್ಸ್ವಯಂ ನಿಷ್ಕಾರಣಂ ಶಿವಮ್ ಕಾರಣಾನಾಂ ಚ ಧಾತಾರಂ ಧ್ಯಾತಾರಾಂ ಧ್ಯೇಯಮವ್ಯಯಮ್

ಪರಮ ಕಾರಣವೇ ನೇರವಾಗಿ ಶಿವನು, ಅವನು ಕಾರಣವಿಲ್ಲದವನು, ಎಲ್ಲ ಕಾರಣಗಳ ಮೂಲ, ಧ್ಯಾನ ಮಾಡುವವರಿಗೆ ಧ್ಯೇಯ, ಅವಿನಾಶಿ.

ಪರಮಾಕಾಶಮಧ್ಯಸ್ಥಂ ಪರಮಾತ್ಮೋಪರಿ ಸ್ಥಿತಂ ಸರ್ವೈಶ್ವರ್ಯೇಣ ಸಂಪನ್ನಂ ಸರ್ವೇಶ್ವರಮನೀಶ್ವರಮ್

ಪರಮಾಕಾಶದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ, ಪರಮಾತ್ಮನ ಮೇಲಿರುವವನು, ಎಲ್ಲ ಐಶ್ವರ್ಯದಿಂದ ಕೂಡಿದ, ಎಲ್ಲರ ಅಧಿಪತಿ, ಯಾರಿಗೂ ಅಧೀನನಲ್ಲದವನು.

ಐಶ್ವರ್ಯಾಚ್ಚಾಪಿ ಮಾಯೇಯಾದಶುದ್ಧಾನ್ಮಾನುಷಾದಿಕಾತ್ ಅಪರಾಚ್ಚ ಪರಾತ್ತ್ಯಾಜ್ಯಾದಧಿಶುದ್ಧಾಧ್ವಗೋಚರಾತ್

ಐಶ್ವರ್ಯದಿಂದ, ಮಾಯೆಯಿಂದ, ಅಶುದ್ಧಿಯಿಂದ, ಮಾನವನಿಂದ ಮತ್ತಿತರರಿಂದ, ಕೆಳಗಿನದರಿಂದ, ಮೇಲಿನದರಿಂದ, ಪರಮ ಶುದ್ಧ ಮಾರ್ಗದಿಂದ.

ತತ್ಪರಾಚ್ಛುದ್ಧವಿದ್ಯಾದ್ಯಾದುನ್ಮನಾಂತಾತ್ಪರಾತ್ಪರಾತ್ ಪರಮಂ ಪರಮೈಶ್ವರ್ಯಮುನ್ಮನಾದ್ಯಮನಾದಿ ಚ

ಅದರ ಮೇಲಿರುವುದು ಶುದ್ಧ ಜ್ಞಾನದಿಂದ, ಉನ್ಮನಾದ ಪರಮದಿಂದ, ಪರಮ ಪರಮ ಐಶ್ವರ್ಯದಿಂದ, ಉನ್ಮನಾದಿಯಿಂದ, ಆದಿಯಿಲ್ಲದ ಸ್ಥಿತಿಯಿಂದ.

ಅಪಾರಮಪರಾಧೀನಂ ನಿರಸ್ತಾತಿಶಯಂ ಸ್ಥಿರಮ್ ಇತ್ಥಮರ್ಥೈರ್ದಶವಿಧೈರಿಯಮಾಥರ್ವಣೀ ಶ್ರುತಿಃ

ಅದು ಅತೀತ, ಯಾರಿಗೂ ಅವಲಂಬಿತವಲ್ಲ, ಎಲ್ಲ ಮಿತಿಯನ್ನು ಮೀರಿ, ಸ್ಥಿರವಾಗಿದೆ—ಈ ಹತ್ತು ವಿಧದ ಅರ್ಥಗಳಿಂದ ಅಥರ್ವಣ ವೇದದ ಈ ಉಪದೇಶವು ಪೂರ್ಣವಾಗಿದೆ.

ಯಸ್ಮಾದ್ಗರೀಯಸೀ ತಸ್ಮಾದ್ವಿಶ್ವಂ ವ್ಯಾಪ್ತಮಥರ್ವಣಾತ್ ಋಗ್ವೇದಃ ಪುನರಾಹೇದಂ ಜಾಗ್ರದ್ರೂಪಂ ಮಯೋಚ್ಯತೇ

ಅಥರ್ವವೇದವು ಅತ್ಯಂತ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದ್ದರಿಂದ, ಈ ಜಗತ್ತು ಅದರಿಂದ ತುಂಬಿದೆ. ಋಗ್ವೇದವು ಇದನ್ನು ಜಾಗೃತ ಸ್ಥಿತಿಯೆಂದು ಹೇಳುತ್ತದೆ, ನಾನು ಹೇಳಿದಂತೆ.

ಯೇನಾಹಮಾತ್ಮತತ್ತ್ವಸ್ಯ ನಿತ್ಯಮಸ್ಮ್ಯಭಿಧಾಯಕಃ ಯಜುರ್ವೇದೋ ಽವದತ್ತದ್ವತ್ಸ್ವಪ್ನಾವಸ್ಥಾ ಮಯೋಚ್ಯತೇ

ನಾನು ಯಾವ ಮೂಲಕ ಆತ್ಮತತ್ತ್ವವನ್ನು ಸದಾ ಪ್ರಕಟಿಸುತ್ತೇನೆ ಎಂದು ಯಜುರ್ವೇದವು ಹೇಳುತ್ತದೆ; ಅದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ, ನಾನು ಇದನ್ನು ಸ್ವಪ್ನ ಸ್ಥಿತಿಯೆಂದು ಹೇಳಿದ್ದೇನೆ.