ಶಿವಪುರಾಣಮ್

ಆಜಾನು ಜಲಮಾವಿಶ್ಯ ಮಂತ್ರಸ್ನಾನಂ ಸಮಾಚರೇತ್ ದೇವಾದೀಂಸ್ತರ್ಪಯೇದ್ವಿದ್ವಾಂಸ್ತತ್ರ ತೀರ್ಥಜಲೇನ ಚ

ಮೂಡಿನವರೆಗೆ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ನಿಂತು, ಮಂತ್ರದೊಂದಿಗೆ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಬೇಕು; ಅಲ್ಲಿಯೇ ತೀರ್ಥನೀರಿನಿಂದ ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಮತ್ತು ಇತರರಿಗೆ ಅರ್ಘ್ಯ ನೀಡಬೇಕು.

ಧೌತವಸ್ತ್ರಂ ಸಮಾದಾಯ ಪಞ್ಚಕಚ್ಛೇನ ಧಾರಯೇತ್ ಉತ್ತರೀಯಂ ಚ ಕಿಂ ಚೈವ ಧಾರ್ಯಂ ಸರ್ವೇಷು ಕರ್ಮಸು

ತೊಳೆದ ಬಟ್ಟೆಯನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು, ಐದು ಮಡಚಿ ಧರಿಸಬೇಕು; ಮೇಲಂಗಿಯನ್ನು ಕೂಡ ಎಲ್ಲ ಕಾರ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಧರಿಸಬೇಕು.

ನದ್ಯಾದಿತೀರ್ಥಸ್ನಾನೇ ತು ಸ್ನಾನವಸ್ತ್ರಂ ನ ಶೋಧಯೇತ್ ವಾಪೀಕೂಪಗೃಹಾದೌ ತು ಸ್ನಾನಾದೂರ್ಧ್ವಂ ನಯೇದ್ಬುಧಃ

ನದಿ ಅಥವಾ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡುವಾಗ ಸ್ನಾನ ಬಟ್ಟೆಯನ್ನು ತೊಳೆಬಾರದು; ಆದರೆ ಬಾವಿ, ಕುಯಿಲು ಅಥವಾ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದ ಮೇಲೆ ಬುದ್ಧಿವಂತನು ಬಟ್ಟೆಯನ್ನು ತೊಳೆಬೇಕು.

ಶಿಲಾದಾರ್ವಾದಿಕೇ ವಾಪಿ ಜಲೇ ವಾಪಿ ಸ್ಥಲೇಪಿ ವಾ ಸಂಶೋಧ್ಯ ಪೀಡಯೇದ್ವಸ್ತ್ರಂ ಪಿತ್ಃಣಾಂ ತೃಪ್ತಯೇ ದ್ವಿಜಾಃ

ಕಲ್ಲು, ಹುಲ್ಲು, ನೀರು ಅಥವಾ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಿ ಇದ್ದರೂ ಬಟ್ಟೆಯನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ತೊಳೆದು ಒಣಗಿಸಬೇಕು; ಇದರಿಂದ ಪಿತೃಗಳು ಸಂತೋಷಪಡುತ್ತಾರೆ.

ಜಾಬಾಲಕೋಕ್ತಮಂತ್ರೇಣ ಭಸ್ಮನಾ ಚ ತ್ರಿಪುಂಡ್ರಕಮ್ ಅನ್ಯಥಾ ಚೇಜ್ಜಲೇ ಪಾತ ಇತಸ್ತನ್ನರಕಮೃಚ್ಛತಿ

ಜಾಬಾಲನು ಹೇಳಿದ ಮಂತ್ರದೊಂದಿಗೆ ಭಸ್ಮವನ್ನು ಬಳಸಿ ಮೂವರು ರೇಖೆಗಳನ್ನು ಹಾಕಬೇಕು; ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಹಾಕಿದರೆ, ಅದರಿಂದ ನರಕವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

ಆಪೋಹಿಷ್ಠೇತಿ ಶಿರಸಿ ಪ್ರೋಕ್ಷಯೇತ್ಪಾಪಶಾಂತಯೇ ಯಸ್ಯೇತಿ ಮಂತ್ರಂ ಪಾದೇ ತು ಸಂಧಿಪ್ರೋಕ್ಷಣಮುಚ್ಯತೇ

‘ಆಪೋ ಹಿಷ್ಠ’ ಎಂಬ ಮಂತ್ರವನ್ನು ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಉಚ್ಚರಿಸಿ, ಪಾಪ ನಿವೃತ್ತಿಗಾಗಿ ನೀರನ್ನು ಶಿಫಣಿಸಬೇಕು. ‘ಯಸ್ಯ’ ಎಂಬ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಕಾಲಿನ ಬಳಿ ಉಚ್ಚರಿಸುವುದನ್ನು ಸಂಧಿ ಶಿಫಣನೆ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.

ಪಾದೇ ಮೂರ್ಧ್ನಿ ಹೃದಿ ಚೈವ ಮೂರ್ಧ್ನಿ ಹೃತ್ಪಾದ ಏವ ಚ ಹೃತ್ಪಾದಮೂರ್ಧ್ನಿ ಸಂಪ್ರೋಕ್ಷ್ಯ ಮಂತ್ರಸ್ನಾನಂ ವಿದುರ್ಬುಧಾಃ

ಕಾಲು, ತಲೆ ಮತ್ತು ಹೃದಯದ ಮೇಲೆ, ಮತ್ತೆ ತಲೆ, ಹೃದಯ, ಕಾಲುಗಳ ಮೇಲೆ, ಹೃದಯ, ಕಾಲು, ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ನೀರನ್ನು ಶಿಫಣಿಸಿದ ಮೇಲೆ, ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಇದನ್ನು ಮಂತ್ರ ಸ್ನಾನವೆಂದು ತಿಳಿಯುತ್ತಾರೆ.

ಈಷತ್ಸ್ಪರ್ಶೇ ಚ ದೌಃ ಸ್ವಾಸ್ಥ್ಯೇ ರಾಜರಾಷ್ಟ್ರಭಯೇ ಽಪಿ ಚ ಅತ್ಯಾಗತಿಕಾಲೇ ಚ ಮಂತ್ರಸ್ನಾನಂ ಸಮಾಚರೇತ್

ಸ್ವಲ್ಪ ಸ್ಪರ್ಶವಾದಾಗ, ಅಸ್ವಸ್ಥತೆಯಲ್ಲಿ, ರಾಜ ಅಥವಾ ರಾಜ್ಯದಿಂದ ಭಯವಾಗಿರುವಾಗ, ಅಥವಾ ಬಹಳ ಕಾಲ ದೂರವಿದ್ದಾಗ, ಮಂತ್ರ ಸ್ನಾನವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು.

ಪ್ರಾತಃ ಸೂರ್ಯಾನುವಾಕೇನ ಸಾಯಮಗ್ನ್ಯನುವಾಕತಃ ಅಪಃ ಪೀತ್ವಾ ತಥಾಮಧ್ಯೇ ಪುನಃ ಪ್ರೋಕ್ಷಣಮಾಚರೇತ್

ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಸೂರ್ಯಾನುವಾದದಿಂದ, ಸಂಜೆ ಅಗ್ನ್ಯನುವಾದದಿಂದ, ನೀರು ಕುಡಿಯುವ ನಂತರ ಮತ್ತು ಮಧ್ಯಾಹ್ನವೂ ಮತ್ತೆ ನೀರನ್ನು ಶಿಫಣಿಸಬೇಕು.

ಗಾಯತ್ರ್ಯಾ ಜಪಮಂತ್ರಾಂತೇ ವೀರೂರ್ಧ್ವಂ ಪ್ರಾಗ್ವಿನಿಕ್ಷಿಪೇತ್ ಮಂತ್ರೇಣ ಸಹ ಚೈಕಂ ವೈ ಮಧ್ಯೇ ಽರ್ಘ್ಯಂ ತು ರವೇರ್ದ್ವಿಜಾ

ಗಾಯತ್ರಿ ಮಂತ್ರ ಜಪದ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ನೀರನ್ನು ಮೇಲಕ್ಕೆ ಮತ್ತು ಪೂರ್ವದತ್ತ ಎಸೆಬೇಕು; ಮಂತ್ರದೊಂದಿಗೆ ಮಧ್ಯಾಹ್ನ ಸೂರ್ಯನಿಗೆ ಒಂದು ಅರ್ಘ್ಯವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು, ಓ ದ್ವಿಜ.

ಅಥ ಜಾತೇ ಚ ಸಾಯಾಹ್ನೇ ಭುವಿ ಪಶ್ಚಿಮದಿಙ್ಮುಖಃ ಉದ್ಧೃತ್ಯ ದದ್ಯಾತ್ಪ್ರಾತಸ್ತು ಮಧ್ಯಾಹ್ನೇಂಗುಲಿಭಿಸ್ತಥಾ

ಮಧ್ಯಾಹ್ನ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಪಶ್ಚಿಮದತ್ತ ಮುಖಮಾಡಿ ಅರ್ಘ್ಯವನ್ನು ಎತ್ತಿ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು; ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಮತ್ತು ಮಧ್ಯಾಹ್ನ ಬೆರಳಿನಿಂದ ಅರ್ಘ್ಯವನ್ನು ನೀಡಬೇಕು.

ಅಂಗುಲೀನಾಂ ಚ ರಂಧ್ರೇಣ ಲಂಬಂ ಪಶ್ಯೇದ್ದಿವಾಕರಮ್ ಆತ್ಮಪ್ರದಕ್ಷಿಣಂ ಕೃತ್ವಾ ಶುದ್ಧಾಚಮನಮಾಚರೇತ್

ಬೆರಳುಗಳ ಮಧ್ಯದ ರಂಧ್ರದಿಂದ ಸೂರ್ಯನನ್ನು ನೋಡಬೇಕು; ನಂತರ ಸ್ವಯಂ ಪ್ರದಕ್ಷಿಣೆ ಮಾಡಿ ಶುದ್ಧ ಆಚಮನವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು.

ಸಾಯಂ ಮುಹೂರ್ತಾದರ್ವಾಕ್ತು ಕೃತಾ ಸಂಧ್ಯಾ ವೃಥಾ ಭವೇತ್ ಅಕಾಲಾತ್ಕಾಲ ಇತ್ಯುಕ್ತೋ ದಿನೇ ಽತೀತೇ ಯಥಾಕ್ರಮಮ್

ಸಂಜೆಯ ಸಂಧ್ಯೆಯನ್ನು ನಿಗದಿತ ಸಮಯದ ನಂತರ ಮಾಡಿದರೆ ಅದು ಫಲವತ್ತಾಗದು; ಸಮಯ ತಪ್ಪಿದ ಮೇಲೆ ಮಾಡಿದರೆ, ದಿನ ಕಳೆದ ಮೇಲೆ ಕ್ರಮಾನುಸಾರ ಅದನ್ನು ಸಮಯೋಚಿತವೆಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.

ದಿವಾ ಽತೀತೇ ಚ ಗಾಯತ್ರೀಂ ಶತಂ ನಿತ್ಯೇ ಕ್ರಮಾಜ್ಜಪೇತ್ ಆದರ್ಶಾಹಾತ್ಪರಾ ಽತೀತೇ ಗಾಯತ್ರೀಂ ಲಕ್ಷಮಭ್ಯಸೇತ್

ದಿನ ಕಳೆದ ಮೇಲೆ ಪ್ರತಿದಿನವೂ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಗಾಯತ್ರಿಯನ್ನು ನೂರು ಬಾರಿ ಜಪಿಸಬೇಕು; ದರ್ಪಣ ಕಾಲವೂ ಕಳೆದ ಮೇಲೆ ಲಕ್ಷ ಬಾರಿ ಗಾಯತ್ರಿ ಜಪವನ್ನು ಅಭ್ಯಾಸ ಮಾಡಬೇಕು.

ಮಾಸಾತೀತೇ ತು ನಿತ್ಯೇ ಹಿ ಪುನಶ್ಚೋಪನಯಂ ಚರೇತ್ ಈಶೋ ಗೌರೀಗುಹೋ ವಿಷ್ಣುರ್ಬ್ರಹ್ಮಾ ಚೇಂದ್ರಶ್ಚ ವೈ ಯಮಃ

ಮಾಸ ಕಳೆದ ಮೇಲೆ ಮತ್ತೆ ಪ್ರತಿದಿನವೂ ಉಪನಯನವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು; ಈಶ, ಗೌರಿ, ಗುಹ, ವಿಷ್ಣು, ಬ್ರಹ್ಮ, ಇಂದ್ರ ಮತ್ತು ಯಮ.

ಏವಂ ರೂಪಾಂಶ್ಚ ವೈ ದೇವಾಂಸ್ತರ್ಪಯೇದರ್ಥಸಿದ್ಧಯೇ ಬ್ರಹ್ಮಾರ್ಪಣಂ ತತಃ ಕೃತ್ವಾ ಶುದ್ಧಾಚಮನಮಾಚರೇತ್

ಈ ರೀತಿ ದೇವರ ರೂಪಗಳನ್ನು ಸಾರ್ಥಕತೆಗಾಗಿ ತೃಪ್ತಿಪಡಿಸಬೇಕು; ನಂತರ ಬ್ರಹ್ಮನಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಿ ಶುದ್ಧ ಆಚಮನವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು.

ತೀರ್ಥದಕ್ಷಿಣತಃ ಶಸ್ತೇ ಮಠೇ ಮಂತ್ರಾಲಯೇ ಬುಧಃ ತತ್ರ ದೇವಾಲಯೇ ವಾಪಿ ಗೃಹೇ ವಾ ನಿಯತಸ್ಥಲೇ

ತೀರ್ಥದ ದಕ್ಷಿಣ ಭಾಗದಲ್ಲಿ, ಮಠದಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ಮಂತ್ರಾಲಯದಲ್ಲಿ ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಆಚರಿಸಬೇಕು; ಅಲ್ಲದೆ ದೇವಾಲಯದಲ್ಲೋ ಅಥವಾ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ನಿಗದಿತ ಸ್ಥಳದಲ್ಲೂ ಮಾಡಬಹುದು.

ಸರ್ವಾನ್ದೇವಾನ್ನಮಸ್ಕೃತ್ಯ ಸ್ಥಿರಬುದ್ಧಿಃ ಸ್ಥಿರಾಸನಃ ಪ್ರಣವಂ ಪೂರ್ವಮಭ್ಯಸ್ಯ ಗಾಯತ್ರೀಮಭ್ಯಸೇತ್ತತಃ

ಎಲ್ಲಾ ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಸ್ಥಿರ ಮನಸ್ಸು ಮತ್ತು ಸ್ಥಿರ ಆಸನದಲ್ಲಿ ಮೊದಲು ಪ್ರಣವವನ್ನು ಜಪಿಸಿ, ನಂತರ ಗಾಯತ್ರಿಯನ್ನು ಜಪಿಸಬೇಕು.

ಜೀವಬ್ರಹ್ಮೈಕ್ಯವಿಷಯಂ ಬುದ್ಧ್ವಾ ಪ್ರಣವಮಭ್ಯಸೇತ್ ತ್ರೈಲೋಕ್ಯಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತಾರಂ ಸ್ಥಿತಿಕರ್ತಾರಮಚ್ಯುತಮ್

ಜೀವ ಮತ್ತು ಬ್ರಹ್ಮನ ಏಕ್ಯತೆಯನ್ನು ತಿಳಿದು, ಪ್ರಣವವನ್ನು ಜಪಿಸಬೇಕು; ಮೂರು ಲೋಕಗಳ ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತ, ಸ್ಥಿತಿಕರ್ತ, ಅವಿನಾಶಿಯನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು.

ಸಂಹರ್ತಾರಂ ತಥಾ ರುದ್ರಂ ಸ್ವಪ್ರಕಾಶಮುಪಾಸ್ಮಹೇ ಜ್ಞಾನಕರ್ಮೇಂದ್ರಿಯಾಣಾಂ ಚ ಮನೋವೃತ್ತೀರ್ಧಿಯಸ್ತಥಾ

ವಿನಾಶಕನಾದ ರುದ್ರನನ್ನು, ಸ್ವಯಂ ಪ್ರಕಾಶಮಾನನನ್ನು ನಾವು ಪೂಜಿಸಬೇಕು; ಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಕ್ರಿಯೆ ಇಂದ್ರಿಯಗಳು, ಮನಸ್ಸಿನ ಚಟುವಟಿಕೆ ಮತ್ತು ಬುದ್ಧಿಯನ್ನೂ ಕೂಡ.

ಭೋಗಮೋಕ್ಷಪ್ರದೇ ಧರ್ಮೇ ಜ್ಞಾನೇ ಚ ಪ್ರೇರಯೇತ್ಸದಾ ಇತ್ಥಮರ್ಥಂ ಧಿಯಾಧ್ಯಾಯನ್ಬ್ರಹ್ಮಪ್ರಾಪ್ನೋತಿ ನಿಶ್ಚಯಃ

ಧರ್ಮ, ಜ್ಞಾನ, ಭೋಗ ಮತ್ತು ಮೋಕ್ಷದಲ್ಲಿ ಸದಾ ಪ್ರೇರಣೆ ನೀಡಬೇಕು; ಈ ಅರ್ಥವನ್ನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಧ್ಯಾನಿಸಿದರೆ, ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಬ್ರಹ್ಮವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

ಕೇವಲಂ ವಾ ಜಪೇನ್ನಿತ್ಯಂ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ್ಯಸ್ಯ ಚ ಪೂರ್ತಯೇ ಸಹಸ್ರಮಭ್ಯಸೇನ್ನಿತ್ಯಂ ಪ್ರಾತರ್ಬ್ರಾಹ್ಮಣಪುಂಗವಃ

ಅಥವಾ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣ್ಯತೆಯನ್ನು ಪೂರೈಸಲು ಪ್ರತಿದಿನವೂ ಜಪಿಸಬಹುದು; ಶ್ರೇಷ್ಠ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಪ್ರತಿದಿನವೂ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಸಾವಿರ ಬಾರಿ ಜಪಿಸಬೇಕು.

ಅನ್ಯೇಷಾಂ ಚ ಯಥಾ ಶಕ್ತಿಮ್ ಅಧ್ಯಾಹ್ನೇ ಚ ಶತಂ ಜಪೇತ್ ಸಾಯಂ ದ್ವಿದಶಕಂ ಜ್ಞೇಯಂ ಶಿಖಾಷ್ಟಕಸಮನ್ವಿತಮ್

ಇತರರು ತಮ್ಮ ಶಕ್ತಿಗೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ, ಮಧ್ಯಾಹ್ನ ನೂರು ಬಾರಿ ಜಪಿಸಬೇಕು; ಸಂಜೆ ಹನ್ನೆರಡು ಬಾರಿ, ಜೊತೆಗೆ ಎಂಟು ಶಿಖೆಗಳ ಸಮೇತ ಜಪಿಸಬೇಕು.

ಮೂಲಾಧಾರಂ ಸಮಾರಭ್ಯ ದ್ವಾದಶಾಂತಸ್ಥಿತಾಂಸ್ತಥಾ ವಿದ್ಯೇಶಬ್ರಹ್ಮವಿಷ್ಣ್ವೀಶಜೀವಾತ್ಮಪರಮೇಶ್ವರಾನ್

ಮೂಲಾಧಾರದಿಂದ ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿ ಹನ್ನೆರಡು ಸ್ಥಾನಗಳವರೆಗೆ, ವಿದ್ಯಾಧಿಪತಿಗಳು, ಬ್ರಹ್ಮ, ವಿಷ್ಣು, ಈಶ್ವರ, ಜೀವಾತ್ಮ ಮತ್ತು ಪರಮೇಶ್ವರರನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು.

ಬ್ರಹ್ಮಬುದ್ಧ್ಯಾ ತದೈಕ್ಯಂ ಚ ಸೋಹಂ ಭಾವನಯಾ ಜಪೇತ್ ತಾನೇವ ಬ್ರಹ್ಮರಂಧ್ರಾದೌ ಕಾಯಾದ್ಬಾಹ್ಯೇ ಚ ಭಾವಯೇತ್

ಬ್ರಹ್ಮನ ಜೊತೆ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಒಂದಾಗಿಸಿ 'ಸೋಹಂ' ಎಂಬ ಭಾವನೆ ಜೊತೆಗೆ ಜಪ ಮಾಡಬೇಕು. ಈ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಶಿರಸ್ಸಿನ ಮೇಲಿನ ದ್ವಾರದಿಂದ ಮತ್ತು ದೇಹದ ಹೊರಗಡೆಯೂ ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು.

ಮಹತ್ತತ್ತ್ವಂ ಸಮಾರಭ್ಯ ಶರೀರಂ ತು ಸಹಸ್ರಕಮ್ ಏಕೈಕಸ್ಮಾಜ್ಜಪಾದೇಕಮತಿಕ್ರಮ್ಯ ಶನೈಃ ಶನೈಃ

ಮಹತ್ತತ್ವದಿಂದ ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿ ದೇಹವನ್ನು ಸಾವಿರ ಭಾಗಗಳಂತೆ ಭಾವಿಸಿ, ಪ್ರತಿಯೊಂದರ ಮೇಲೆ ಒಂದೊಂದಾಗಿ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಜಪ ಮಾಡಬೇಕು.

ಪರಸ್ಮಿನ್ಯೋಜಯೇಜ್ಜೀವಂ ಜಪತತ್ತ್ವಮುದಾಹೃತಮ್ ಶತದ್ವಿದಶಕಂ ದೇಹಂ ಶಿಖಾಷ್ಟಕಸಮನ್ವಿತಮ್

ಜೀವನನ್ನು ಪರಮಾತ್ಮನೊಂದಿಗೆ ಒಂದಾಗಿಸಬೇಕು; ಇದನ್ನೇ ಜಪದ ತತ್ತ್ವವೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ದೇಹವು ನೂರು ಹತ್ತು ಭಾಗಗಳಾಗಿ, ಎಂಟು ಶಿಖೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಅಲಂಕರಿಸಲಾಗಿದೆ ಎಂದು ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ.

ಮಂತ್ರಾಣಾಂ ಜಪ ಏವಂ ಹಿ ಜಪಮಾದಿಕ್ರಮಾದ್ವಿದುಃ ಸಹಸ್ರಂ ಬ್ರಾಹ್ಮದಂ ವಿದ್ಯಾಚ್ಛತಮೈಂದ್ರಪ್ರದಂ ವಿದುಃ

ಈ ರೀತಿ ಜಪವನ್ನು ಕ್ರಮವಾಗಿ ಮಾಡುವುದು ಮಹತ್ವವಾಗಿದೆ; ಸಾವಿರ ಜಪವನ್ನು ಬ್ರಹ್ಮನದು ಎಂದು, ನೂರು ಜಪವನ್ನು ಇಂದ್ರನದು ಎಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು.

ಇತರತ್ತ್ವಾತ್ಮರಕ್ಷಾರ್ಥಂ ಬ್ರಹ್ಮಯೋನಿಷು ಜಾಯತೇ ದಿವಾಕರಮುಪಸ್ಥಾಯ ನಿತ್ಯಮಿತ್ಥಂ ಸಮಾಚರೇತ್

ಇತರ ತತ್ತ್ವಗಳಿಂದ ಆತ್ಮವನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಬ್ರಹ್ಮಯೋನಿಯಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಬೇಕು; ಸೂರ್ಯನ ಕಡೆ ಮುಖ ಮಾಡಿ ಯಾವಾಗಲೂ ಹೀಗೆ ಆಚರಿಸಬೇಕು.