ಶಿವಪುರಾಣಮ್

ಶೌರ್ಯಂ ವೈ ಜಗತಿ ಖ್ಯಾತಿಶ್ಶಿವಮರ್ಚಯತೋ ಭವೇತ್ ತಸ್ಮಾತ್ಸರ್ವಂ ಪರಿತ್ಯಜ್ಯ ಶಿವೈಕಾಹಿತಮಾನಸಃ

ಶಿವನನ್ನು ಪೂಜಿಸುವವರಿಗೆ ಧೈರ್ಯ ಮತ್ತು ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಖ್ಯಾತಿ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ; ಆದ್ದರಿಂದ, ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಬಿಟ್ಟು, ಮನಸ್ಸನ್ನು ಶಿವನಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ನೆಡಸಬೇಕು.

ಶಿವಪೂಜಾವಿಧಿಂ ಕುರ್ಯಾದ್ಯದೀಚ್ಛೇಚ್ಛಿವಮಾತ್ಮನಃ ತ್ವರಿತಂ ಜೀವಿತಂ ಯಾತಿ ತ್ವರಿತಂ ಯಾತಿ ಯೌವನಮ್

ಯಾರು ತಮ್ಮ ಆತ್ಮಕ್ಕೆ ಶಿವನನ್ನು ಬಯಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಶಿವಪೂಜೆಯನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು; ಜೀವನವು ಬೇಗ ಸಾಗುತ್ತದೆ, ಯೌವನವೂ ಬೇಗ ಹೋಗಿಬಿಡುತ್ತದೆ—

ತ್ವರಿತಂ ವ್ಯಾಧಿರಭ್ಯೇತಿ ತಸ್ಮಾತ್ಪೂಜ್ಯಃ ಪಿನಾಕಧೃಕ್ ಯಾವನ್ನಾಯಾತಿ ಮರಣಂ ಯಾವನ್ನಾಕ್ರಮತೇ ಜರಾ

ರೋಗವೂ ಶೀಘ್ರ ಬರುತ್ತದೆ; ಆದ್ದರಿಂದ, ಪಿನಾಕಧಾರಿಯನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು, ಮರಣ ಬರುವವರೆಗೆ, ವೃದ್ಧಾಪ್ಯ ಹತ್ತಿಕೊಳ್ಳುವವರೆಗೆ—

ಯಾವನ್ನೇನ್ದ್ರಿಯವೈಕಲ್ಯಂ ತಾವತ್ಪೂಜಯ ಶಂಕರಮ್ ನ ಶಿವಾರ್ಚನತುಲ್ಯೋ ಽಸ್ತಿ ಧರ್ಮೋ ಽನ್ಯೋ ಭುವನತ್ರಯೇ

ಇಂದ್ರಿಯಗಳು ದುರ್ಬಲವಾಗುವವರೆಗೆ ಶಂಕರನನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು; ಮೂರು ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಶಿವಪೂಜೆಗೆ ಸಮಾನವಾದ ಧರ್ಮವೇ ಇಲ್ಲ.

ಇತಿ ವಿಜ್ಞಾಯ ಯತ್ನೇನ ಪೂಜನೀಯಸ್ಸದಾಶಿವಃ ದ್ವಾರಯಾಗಂ ಜವನಿಕಾಂ ಪರಿವಾರಬಲಿಕ್ರಿಯಾಮ್

ಇದು ತಿಳಿದು, ಸದಾ ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಸದಾಶಿವನನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು—ಬಾಗಿಲಿನ ಪೂಜೆ, ಪರದೆಯು, ಮತ್ತು ಪರಿವಾರರಿಗೆ ಬಲಿ ಅರ್ಪಣೆ ಸಹಿತ.

ನಿತ್ಯೋತ್ಸವಂ ಚ ಕುರ್ವೀತ ಪ್ರಸಾದೇ ಯದಿ ಪೂಜಯೇತ್ ಹವಿರ್ನಿವೇದನಾದೂರ್ಧ್ವಂ ಸ್ವಯಂ ಚಾನುಚರೋ ಽಪಿ ವಾ

ಯಾವಾಗಲೂ ಹಬ್ಬವನ್ನು ಆಚರಿಸಬೇಕು; ಸಾಧ್ಯವಾದರೆ, ಪ್ರಸಾದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಪೂಜಿಸಬೇಕು; ಹವನದ ನಂತರ, ತಾನೇ ಆಗಲಿ ಅಥವಾ ಸಹಾಯಕರಾಗಲಿ, ಪೂಜಿಸಬಹುದು.

ಪ್ರಸಾದಪರಿವಾರೇಭ್ಯೋ ಬಲಿಂ ದದ್ಯಾದ್ಯಥಾಕ್ರಮಮ್ ನಿರ್ಗಮ್ಯ ಸಹ ವಾದಿತ್ರೈಸ್ತದಾಶಾಭಿಮುಖಃ ಸ್ಥಿತಃ

ಪ್ರಸಾದದ ಪರಿವಾರರಿಗೆ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಬಲಿ ನೀಡಬೇಕು; ನಂತರ, ವಾದ್ಯಗಳೊಂದಿಗೆ ಹೊರಗೆ ಹೋಗಿ, ಆ ದಿಕ್ಕಿನತ್ತ ಮುಖ ಮಾಡಿ ನಿಲ್ಲಬೇಕು.

ಪುಷ್ಪಂ ಧೂಪಂ ಚ ದೀಪಞ್ಚ ದದ್ಯಾದನ್ನಂ ಜಲೈಃ ಸಹ ತತೋ ದದ್ಯಾನ್ಮಹಾಪೀಠೇ ತಿಷ್ಠನ್ಬಲಿಮುದಙ್ಮುಖಃ

ಹೂವು, ಧೂಪ, ದೀಪ, ಅನ್ನ ಮತ್ತು ನೀರನ್ನು ಸಮರ್ಪಿಸಿ, ನಂತರ ಮಹಾಪೀಠದ ಮೇಲೆ ಪೂರ್ವದಿಕ್ಕಿಗೆ ಮುಖಮಾಡಿ ನಿಂತು ಬಲಿಯನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.

ತತೋ ನಿವೇದಿತಂ ದೇವೇ ಯತ್ತದನ್ನಾದಿಕಂ ಪುರಾ ತತ್ಸರ್ವಂ ಸಾವಶೇಷಂ ವಾ ಚಣ್ಡಾಯ ವಿನಿವೇದಯೇತ್

ಅನಂತರ ದೇವರಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಿದ ಅನ್ನಾದಿ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ, ಉಳಿದಿದ್ದರೂ ಅಥವಾ ಉಳಿದಿರದಿದ್ದರೂ, ಚಂಡನಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.

ಹುತ್ವಾ ಚ ವಿಧಿವತ್ಪಶ್ಚಾತ್ಪೂಜಾಶೇಷಂ ಸಮಾಪಯೇತ್ ಕೃತ್ವಾ ಪ್ರಯೋಗಂ ವಿಧಿವದ್ಯಾವನ್ಮನ್ತ್ರಂ ಜಪಂ ತತಃ

ಹೋಮವನ್ನು ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ನೆರವೇರಿಸಿ, ಉಳಿದ ಪೂಜೆಯನ್ನು ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಬೇಕು; ನಂತರ ವಿಧಿಯಂತೆ ಪ್ರಾಯೋಗ ಮಾಡಿ, ಯೋಗ್ಯವಾದ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಜಪಿಸಬೇಕು.

ನಿತ್ಯೋತ್ಸವಂ ಪ್ರಕುರ್ವೀತ ಯಥೋಕ್ತಂ ಶಿವಶಾಸನೇ ವಿಪುಲೇ ತೈಜಸೇ ಪಾತ್ರೇ ರಕ್ತಪದ್ಮೋಪಶೋಭಿತೇ

ಶಿವನ ಆಜ್ಞೆಯಂತೆ ಪ್ರತಿದಿನದ ಉತ್ಸವವನ್ನು ನಡೆಸಬೇಕು; ದೊಡ್ಡ, ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾದ ಪಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಕೆಂಪು ಕಮಲಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿ ಪೂಜೆ ಮಾಡಬೇಕು.

ಅಸ್ತ್ರಂ ಪಾಶುಪತಂ ದಿವ್ಯಂ ತತ್ರಾವಾಹ್ಯ ಸಮರ್ಚಯೇತ್ ಶಿವಸ್ಯಾರೋಪ್ಯಃ ತತ್ಪಾತ್ರಂ ದ್ವಿಜಸ್ಯಾಲಂಕೃತಸ್ಯ ಚ

ಅಲ್ಲಿ ಪಾಶುಪತಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ಆಮಂತ್ರಿಸಿ ಪೂಜಿಸಬೇಕು; ಶಿವನ ಪಾತ್ರೆಯನ್ನು ಅಲಂಕರಿಸಿದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನ ಮೇಲೆ ಇಡಬೇಕು.

ನ್ಯಸ್ತಾಸ್ತ್ರವಪುಷಾ ತೇನ ದೀಪ್ತಯಷ್ಟಿಧರಸ್ಯ ಚ ಪ್ರಾಸಾದಪರಿವಾರೇಭ್ಯೋ ಬಹಿರ್ಮಂಗಲನಿಃಸ್ವನೈಃ

ಆಸ್ತ್ರದ ರೂಪವನ್ನು ಅವನ ಮೇಲೆ ಇಟ್ಟು, ಹೊಳೆಯುವ ದಂಡ ಹಿಡಿದು, ದೇವಾಲಯದ ಹೊರಭಾಗದಲ್ಲಿ ಶುಭವಾದ ಧ್ವನಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಇರಬೇಕು.

ನೃತ್ಯಗೇಯಾದಿಭಿಶ್ಚೈವ ಸಹ ದೀಪಧ್ವಜಾದಿಭಿಃ ಪ್ರದಕ್ಷಿಣತ್ರಯಂ ಕೃತ್ವಾ ನ ದ್ರುತಂ ಚಾವಿಲಮ್ಬಿತಮ್

ನೃತ್ಯ, ಹಾಡು ಮತ್ತು ಇತರ ಉತ್ಸವಗಳೊಂದಿಗೆ, ದೀಪ, ಧ್ವಜ ಮತ್ತು ಇತ್ಯಾದಿಗಳೊಂದಿಗೆ, ಮೂರು ಬಾರಿ ಪ್ರದಕ್ಷಿಣೆ ಮಾಡಬೇಕು; ಅದು ತುಂಬ ವೇಗವಾಗಿಯೂ ಅಲ್ಲ, ನಿಧಾನವಾಗಿಯೂ ಅಲ್ಲ.

ಮಹಾಪೀಠಂ ಸಮಾವೃತ್ಯ ತ್ರಿಃಪ್ರದಕ್ಷಿಣಯೋಗತಃ ಪುನಃ ಪ್ರವಿಷ್ಟೋ ದ್ವಾರಸ್ಥೋ ಯಜಮಾನಃ ಕೃತಾಞ್ಜಲಿಃ ಆದಾಯಾಭ್ಯಂತರಂ ನೀತ್ವಾ ಹ್ಯಸ್ತ್ರಮುದ್ವಾಸಯೇತ್ ತತಃ

ಮಹಾಪೀಠವನ್ನು ಮೂರು ಬಾರಿ ಪ್ರದಕ್ಷಿಣೆ ಮಾಡಿ, ಯಜಮಾನನು ಬಾಗಿಲಿನಲ್ಲಿ ಕೈಯನ್ನು ಜೋಡಿಸಿ ನಿಂತು, ಒಳಗೆ ಹೋಗಿ ಆಸ್ತ್ರವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು, ನಂತರ ಅದನ್ನು ವಿಸರ್ಜಿಸಬೇಕು.

ಪ್ರದಕ್ಷಿಣಾದಿಕಂ ಕೃತ್ವಾ ಯಥಾಪೂರ್ವೋದಿತಂ ಕ್ರಮಾತ್ ಆದಾಯ ಚಾಷ್ಟಪುಷ್ಪಾಣಿ ಪೂಜಾಮಥ ಸಮಾಪಯೇತ್

ಹಿಂದೆ ವಿವರಿಸಿದಂತೆ ಪ್ರದಕ್ಷಿಣೆ ಮತ್ತು ಸಂಬಂಧಿತ ವಿಧಿಗಳನ್ನು ಮಾಡಿ, ಎಂಟು ಹೂವುಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಪೂಜೆಯನ್ನು ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಬೇಕು.

ಅಥಾಗ್ನಿಕಾರ್ಯಂ ವಕ್ಷ್ಯಾಮಿ ಕುಣ್ಡೇ ವಾ ಸ್ಥಂಡಿಲೇ ಽಪಿ ವಾ ವೇದ್ಯಾಂ ವಾ ಹ್ಯಾಯಸೇ ಪಾತ್ರೇ ಮೃನ್ಮಯೇ ವಾ ನವೇ ಶುಭೇ

ಈಗ ನಾನು ಅಗ್ನಿಕಾರ್ಯವನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ; ಅದು ಕುಂಡದಲ್ಲಿರಬಹುದು, ನೆಲದ ಮೇಲೆ, ವೇದಿಯ ಮೇಲೆ, ಅಥವಾ ಕಬ್ಬಿಣದ ಪಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ಹೊಸ ಮಣ್ಣಿನ ಶುಭಪಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿಯೂ ಇರಬಹುದು.

ಆಧಾಯಾಗ್ನಿಂ ವಿಧಾನೇನ ಸಂಸ್ಕೃತ್ಯ ಚ ತತಃ ಪರಮ್ ತತ್ರಾರಾಧ್ಯ ಮಹಾದೇವಂ ಹೋಮಕರ್ಮ ಸಮಾಚರೇತ್

ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಿ, ಸರಿಯಾಗಿ ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿ, ಅಲ್ಲಿಯೇ ಮಹಾದೇವನನ್ನು ಪೂಜಿಸಿ ಹೋಮವಿಧಿಯನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಬೇಕು.

ಕುಣ್ಡಂ ದ್ವಿಹಸ್ತಮಾನಂ ವಾ ಹಸ್ತಮಾತ್ರಮಥಾಪಿ ವಾ ವೃತ್ತಂ ವಾ ಚತುರಸ್ರಂ ವಾ ಕುರ್ಯಾದ್ವೇದಿಂ ಚ ಮಣ್ಡಲಮ್

ಕುಂಡವನ್ನು ಎರಡು ಕೈ ಅಗಲವಾಗಿಯೂ ಅಥವಾ ಒಂದು ಕೈ ಅಗಲವಾಗಿಯೂ, ವೃತ್ತವಾಗಿಯೂ ಅಥವಾ ಚತುಷ್ಕೋನವಾಗಿಯೂ ಮಾಡಬಹುದು; ವೇದಿಗೆ ಮತ್ತು ಮಂಡಲವನ್ನು ಕೂಡ ರೂಪಿಸಬೇಕು.

ಕುಣ್ಡಂ ವಿಸ್ತಾರವನ್ನಿಮ್ನಂ ತನ್ಮಧ್ಯೇ ಽಷ್ಟದಲಾಮ್ಬುಜಮ್ ಚತುರಂಗುಲಮುತ್ಸೇಧಂ ತಸ್ಯ ದ್ವ್ಯಂಗುಲಮೇವ ವಾ

ಕುಂಡವು ವಿಶಾಲವಾಗಿಯೂ ಆಳವಾಗಿಯೂ ಇರಬೇಕು; ಅದರ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಎಂಟು ದಳದ ಕಮಲವನ್ನು, ನಾಲ್ಕು ಬೆರಳಷ್ಟು ಎತ್ತರವಾಗಿಯೂ ಅಥವಾ ಎರಡು ಬೆರಳಷ್ಟು ಎತ್ತರವಾಗಿಯೂ ಮಾಡಬೇಕು.

ವಿತಸ್ತಿದ್ವಿಗುಣೋನ್ನತ್ಯಾ ನಾಭಿಮನ್ತಃ ಪ್ರಚಕ್ಷತೇ ಮಧ್ಯಂ ಚ ಮಧ್ಯಮಾಂಗುಲ್ಯಾ ಮಧ್ಯಮೋತ್ತಮಪರ್ವಣೋಃ

ಅದರ ಎತ್ತರವನ್ನು ಎರಡು ವಿತಸ್ತಿಗಳಷ್ಟು ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ, ಅದು ನಾಭಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಇರಬಾರದು; ಮಧ್ಯವನ್ನು ಮಧ್ಯಮ ಬೆರಳಿನ ಮಧ್ಯ ಮತ್ತು ಮೇಲಿನ ಸಂಧಿಗಳಿಂದ ಅಳೆಯಬೇಕು.

ಅಂಗುಲೈಃ ಕಥ್ಯತೇ ಸದ್ಭಿಶ್ಚತುರ್ವಿಂಶತಿಭಿಃ ಕರಃ ಮೇಖಲಾನಾಂ ತ್ರಯಂ ವಾಪಿ ದ್ವಯಮೇಕಮಥಾಪಿ ವಾ

ಪಂಡಿತರು ಒಂದು ಕೈಯನ್ನು ಇಪ್ಪತ್ತ್ನಾಲ್ಕು ಬೆರಳಿನಿಂದ ಅಳೆಯುತ್ತಾರೆ; ಅದರ ಸುತ್ತ ಮೂರು, ಎರಡು ಅಥವಾ ಒಂದು ಮೆಖಲೆಯನ್ನು ಹಾಕಬಹುದು.

ಯಥಾಶೋಭಂ ಪ್ರಕುರ್ವೀತ ಶ್ಲಕ್ಷ್ಣಮಿಷ್ಟಂ ಮೃದಾ ಸ್ಥಿರಮ್ ಅಶ್ವತ್ಥಪತ್ರವದ್ಯೋನಿಂ ಗಜಾಧಾರವದೇವ ವಾ

ಅದನ್ನು ಸುಂದರವಾಗಿ, ಮೃದುವಾಗಿ, ಬಲವಾಗಿ ಮಣ್ಣಿನಿಂದ ರೂಪಿಸಬೇಕು; ಅದು ಅಶ್ವತ್ಥದ ಎಲೆಯ ರೂಪದಲ್ಲಿಯೂ ಅಥವಾ ಆನೆಯ ಆಧಾರದಂತೆ ಇರಬಹುದು.

ಮೇಖಲಾಮಧ್ಯತಃ ಕುರ್ಯಾತ್ಪಶ್ಚಿಮೇ ದಕ್ಷಿಣೇ ಽಪಿ ವಾ ಶೋಭನಾಮಗ್ನಿತಃ ಕಿಂಚಿನ್ನಿಮ್ನಾಮುನ್ಮೀಲಿಕಾಂ ಶನೈಃ

ಮೆಖಲೆಯನ್ನು ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ, ಪಶ್ಚಿಮ ಅಥವಾ ದಕ್ಷಿಣ ಭಾಗದಲ್ಲಿಯೂ ಮಾಡಬಹುದು; ಅದು ಸುಂದರವಾಗಿದ್ದು, ಅಗ್ನಿಗಿಂತ ಸ್ವಲ್ಪ ಕಡಿಮೆ ಎತ್ತರದಲ್ಲಿಯೂ, ನಿಧಾನವಾದ ಬಾಗಿಲುಳ್ಳದಾಗಿರಬೇಕು.

ಅಗ್ರೇಣ ಕುಣ್ಡಾಭಿಮುಖೀಂ ಕಿಂಚಿದುತ್ಸೃಜ್ಯ ಮೇಖಲಾಮ್ ನೋತ್ಸೇಧನಿಯಮೋ ವೇದ್ಯಾಃ ಸಾ ಮಾರ್ದೀ ವಾಥ ಸೈಕತೀ

ಮೆಖಲೆಯನ್ನು ಮುಂದೆ ಕುಂಡದ ಕಡೆ ಸ್ವಲ್ಪ ತೆರೆಯಾಗಿ ಬಿಡಬೇಕು; ವೇದಿಯ ಎತ್ತರಕ್ಕೆ ನಿಶ್ಚಿತ ನಿಯಮವಿಲ್ಲ, ಅದು ಮೃದುವಾಗಿರಬಹುದು ಅಥವಾ ಮರಳಿನಂತಿರಬಹುದು.

ಮಂಡಲಂ ಗೋಶಕೃತ್ತೋಯೈರ್ಮಾನಂ ಪಾತ್ರಸ್ಯ ನೋದಿತಮ್ ಕುಣ್ಡಂ ಚ ಮೃನ್ಮಯಂ ವೇದಿಮಾಲಿಪೇದ್ಗೋಮಯಾಂಬುನಾ

ಆ ವೃತ್ತವನ್ನು ಹಸುವಿನ ಗೊಬ್ಬರ ಮತ್ತು ನೀರಿನಿಂದ ಮಾಡಬೇಕು; ಪಾತ್ರೆಯ ಗಾತ್ರವನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಹೇಳಿಲ್ಲ. ಅಗ್ನಿಕುಂಡವನ್ನು ಮಣ್ಣಿನಿಂದ ಮಾಡಬೇಕು ಮತ್ತು ವೇದಿಯನ್ನು ಹಸುವಿನ ಗೊಬ್ಬರ ಮತ್ತು ನೀರಿನಿಂದ ಲೇಪಿಸಬೇಕು.

ಪ್ರಕ್ಷಾಲ್ಯ ತಾಪಯೇತ್ಪಾತ್ರಂ ಪ್ರೋಕ್ಷಯೇದನ್ಯದಂಭಸಾ ಸ್ವಸೂತ್ರೋಕ್ತಪ್ರಕಾರೇಣ ಕುಣ್ಡಾದೌ ವಿಲ್ಲಿಖೇತ್ತತಃ

ಪಾತ್ರೆಯನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ತೊಳೆದು, ನಂತರ ಅದನ್ನು ಬಿಸಿ ಮಾಡಿ ಬೇರೆ ನೀರಿನಿಂದ ಶುದ್ಧೀಕರಿಸಬೇಕು. ತಾನು ಅನುಸರಿಸುವ ಸಂಪ್ರದಾಯದಂತೆ ಅಗ್ನಿಕುಂಡ ಮತ್ತು ಇತರವುಗಳ ಮೇಲೆ ಗುರುತುಗಳನ್ನು ಹಾಕಬೇಕು.

ಸಂಪ್ರೋಕ್ಷ್ಯ ಕಲ್ಪಯೇದ್ದರ್ಭೈಃ ಪುಷ್ಪೈರ್ವಾ ವಹ್ನಿವಿಷ್ಟರಮ್ ಅರ್ಚನಾರ್ಥಂ ಚ ಹೋಮಾರ್ಥಂ ಸರ್ವದ್ರವ್ಯಾಣಿ ಸಾಧಯೇತ್

ಸ್ಥಳವನ್ನು ನೀರಿನಿಂದ ಶುದ್ಧೀಕರಿಸಿದ ಮೇಲೆ, ದರ್ಭೆ ಅಥವಾ ಹೂಗಳಿಂದ ಅಗ್ನಿಗೆ ಆಸನವನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಬೇಕು. ಪೂಜೆಗೂ ಹೋಮಕ್ಕೂ ಬೇಕಾದ ಎಲ್ಲಾ ಸಾಮಗ್ರಿಗಳನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಬೇಕು.

ಪ್ರಕ್ಷಾಲ್ಯಕ್ಷಾಲನೀಯಾನಿ ಪ್ರೋಕ್ಷಣ್ಯಾ ಪ್ರೋಕ್ಷ್ಯ ಶೋಧಯೇತ್ ಮಣಿಜಂ ಕಾಷ್ಠಜಂ ವಾಥ ಶ್ರೋತ್ರಿಯಾಗಾರಸಮ್ಭವಮ್

ಯಾವುದೇ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ತೊಳೆದ ನಂತರ, ಅವುಗಳನ್ನು ಮತ್ತೆ ನೀರಿನಿಂದ ಶುದ್ಧೀಕರಿಸಬೇಕು; ಆ ವಸ್ತುಗಳು ರತ್ನದಿಂದ ಮಾಡಿದವೆಯಾದರೂ, ಮರದಿಂದ ಮಾಡಿದವೆಯಾದರೂ ಅಥವಾ ಪಂಡಿತನ ಮನೆತನದಿಂದ ಬಂದವೆಯಾದರೂ.