ಶಿವಪುರಾಣಮ್

ವಕ್ಷ್ಯಾಮ್ಯತಿರಹಸ್ಯಂ ತೇ ಶೃಣು ಕೃಷ್ಣ ವಚೋ ಮಮ ವೇದೈಶ್ಶಾಸ್ತ್ರೈರ್ವೇದವಿದ್ಭಿರ್ವಿಚಾರ್ಯ ಸುವಿನಿಶ್ಚಿತಮ್

ಈಗ ನಾನು ನಿನಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಗುಪ್ತವಾದ ಮಾತನ್ನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ, ಕೃಷ್ಣಾ, ನನ್ನ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳು. ಇದನ್ನು ವೇದಗಳು, ಶಾಸ್ತ್ರಗಳು ಮತ್ತು ವೇದಜ್ಞರು ಯೋಗ್ಯವಾಗಿ ಪರಿಶೀಲಿಸಿ ನಿಶ್ಚಯಿಸಿದ್ದಾರೆ.

ಬ್ರಹ್ಮಘ್ನೋ ವಾ ಸುರಾಪೋ ವಾ ಸ್ತೇಯೀವಾ ಗುರುತಲ್ಪಗಃ ಮಾತೃಹಾ ಪಿತೃಹಾ ವಾಪಿ ವೀರಹಾ ಭ್ರೂಣಹಾಪಿ ವಾ

ಯಾರು ಬ್ರಾಹ್ಮಣಹತ್ಯೆ ಮಾಡಿದ್ದರೂ, ಮದ್ಯಪಾನ ಮಾಡಿದರೂ, ಕಳ್ಳತನ ಮಾಡಿದರೂ, ಗುರುಪತ್ನಿಯನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿದರೂ, ತಾಯಿ ಅಥವಾ ತಂದೆಯನ್ನು ಕೊಂದರೂ, ವೀರನನ್ನು ಹತ್ಯೆ ಮಾಡಿದರೂ ಅಥವಾ ಗರ್ಭವನ್ನು ನಾಶಪಡಿಸಿದರೂ,

ಸಂಪೂಜ್ಯಾಮನ್ತ್ರಕಂ ಭಕ್ತ್ಯಾ ಶಿವಂ ಪರಮಕಾರಣಮ್ ತೈಸ್ತೈಃ ಪಾಪೈಃ ಪ್ರಮುಚ್ಯೇತ ವರ್ಷೈರ್ದ್ವಾದಶಭಿಃ ಕ್ರಮಾತ್

ಅವರು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಮತ್ತು ಯೋಗ್ಯವಾದ ಮಂತ್ರದಿಂದ ಪರಮಕಾರಣಿಯಾದ ಶಿವನನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದರೆ, ಆ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಹದಿನಾಲ್ಕು ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಮುಕ್ತರಾಗುತ್ತಾರೆ.

ತಸ್ಮಾತ್ಸರ್ವಪ್ರಯತ್ನೇನ ಪತಿತೋ ಽಪಿ ಯಜೇಚ್ಛಿವಮ್ ಭಕ್ತಶ್ಚೇನ್ನಾಪರಃ ಕಶ್ಚಿದ್ಭಿಕ್ಷಾಹಾರೋ ಜಿತೇಂದ್ರಿಯಃ

ಆದುದರಿಂದ ಎಲ್ಲ ಪ್ರಯತ್ನದಿಂದ, ಪಾತಿತನಾದರೂ ಕೂಡ, ಶಿವನನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು. ಭಕ್ತನಾದವನು ಭಿಕ್ಷೆಯಿಂದ ಜೀವನ ನಡೆಸಿ, ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು ಜಯಿಸಿದರೆ, ಅವನಿಗೆ ಮತ್ತೊಬ್ಬನ ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲ.

ಕೃತ್ವಾಪಿ ಸುಮಹತ್ಪಾಪಂ ಭಕ್ತ್ಯಾ ಪಞ್ಚಾಕ್ಷರೇಣ ತು ಪೂಜಯೇದ್ಯದಿ ದೇವೇಶಂ ತಸ್ಮಾತ್ಪಾಪಾತ್ಪ್ರಮುಚ್ಯತೇ

ಯಾರು ದೊಡ್ಡ ಪಾಪವನ್ನೂ ಮಾಡಿದರೂ, ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಪಂಚಾಕ್ಷರಿ ಮಂತ್ರದಿಂದ ದೇವೇಶನನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದರೆ, ಆ ಪಾಪದಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ.

ಅಬ್ಭಕ್ಷಾ ವಾಯುಭಕ್ಷಾಶ್ಚ ಯೇ ಚಾನ್ಯೇ ವ್ರತಕರ್ಶಿತಾಃ ತೇಷಾಮೇತೈರ್ವ್ರತೈರ್ನಾಸ್ತಿ ಶಿವಲೋಕಸಮಾಗಮಃ

ನೀರು ಅಥವಾ ಗಾಳಿಯನ್ನು ಮಾತ್ರ ಸೇವಿಸುವವರು, ಅಥವಾ ಇತರ ಕಠಿಣ ವ್ರತಗಳನ್ನು ಆಚರಿಸುವವರು, ಈ ವ್ರತಗಳಿಂದ ಮಾತ್ರ ಶಿವಲೋಕವನ್ನು ಸೇರಲಾಗದು.

ಭಕ್ತ್ಯಾ ಪಞ್ಚಾಕ್ಷರೇಣೈವ ಯಃ ಶಿವಂ ಸಕೃದರ್ಚಯೇತ್ ಸೋಪಿ ಗಚ್ಛೇಚ್ಛಿವಸ್ಥಾನಂ ಶಿವಮನ್ತ್ರಸ್ಯ ಗೌರವಾತ್

ಆದರೆ ಯಾರು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಪಂಚಾಕ್ಷರಿ ಮಂತ್ರದಿಂದ ಶಿವನನ್ನು ಒಮ್ಮೆಲಾದರೂ ಪೂಜಿಸುತ್ತಾರೋ, ಶಿವಮಂತ್ರದ ಮಹಿಮೆಗಾಗಿ ಅವನು ಕೂಡ ಶಿವಸ್ಥಾನವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

ತಸ್ಮಾತ್ತಪಾಂಸಿ ಯಜ್ಞಾಂಶ್ಚ ಸರ್ವೇ ಸರ್ವಸ್ವದಕ್ಷಿಣಾಃ ಶಿವಮೂರ್ತ್ಯರ್ಚನಸ್ಯೈತೇ ಕೋಟ್ಯಂಶೇನಾಪಿ ನೋ ಸಮಾಃ

ಆದುದರಿಂದ ಎಲ್ಲ ತಪಸ್ಸುಗಳು, ಯಜ್ಞಗಳು ಮತ್ತು ಎಲ್ಲಾ ದಾನಗಳು ಕೂಡ ಶಿವಮೂರ್ತಿಯ ಆರಾಧನೆಗೆ ಲಕ್ಷದ ಒಂದು ಭಾಗಕ್ಕೂ ಸಮಾನವಲ್ಲ.

ಬದ್ಧೋ ವಾಪ್ಯಥ ಮುಕ್ತೋ ವಾ ಪಶ್ಚಾತ್ಪಞ್ಚಾಕ್ಷರೇಣ ಚೇತ್ ಪೂಜಯನ್ಮುಚ್ಯತೇ ಭಕ್ತೋ ನಾತ್ರ ಕಾರ್ಯಾ ವಿಚಾರಣಾ

ಬಂಧನದಲ್ಲಿದ್ದರೂ ಅಥವಾ ಮುಕ್ತನಾದರೂ, ನಂತರ ಪಂಚಾಕ್ಷರಿ ಮಂತ್ರದಿಂದ ಪೂಜಿಸಿದರೆ, ಭಕ್ತನು ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ—ಇದರಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ.

ಅರುದ್ರೋ ವಾ ಸರುದ್ರೋ ವಾ ಸೂಕ್ತೇನ ಶಿವಮರ್ಚಯೇತ್ ಯಃ ಸಕೃತ್ಪತಿತೋ ವಾಪಿಮೂಢೋ ವಾ ಮುಚ್ಯತೇ ನರಃ

ಯಾರು ಕೋಪಗೊಂಡವರಾಗಿರಲಿ, ಇಲ್ಲವೇ ಕೋಪವಿಲ್ಲದವರಾಗಿರಲಿ, ಶಿವನನ್ನು ಸ್ತುತಿಯ ಮೂಲಕ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಪೂಜಿಸಿದರೆ, ಅವರು ಒಂದು ಸಲ ತಪ್ಪಿದರೂ ಅಥವಾ ಅಜ್ಞಾನಿಯಾಗಿದ್ದರೂ ಕೂಡ, ಆ ವ್ಯಕ್ತಿ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ.

ಷಡಕ್ಷರೇಣ ವಾ ದೇವಂ ಸೂಕ್ತಮನ್ತ್ರೇಣ ಪೂಜಯೇತ್ ಶಿವಭಕ್ತೋ ಜಿತಕ್ರೋಧೋ ಹ್ಯಲಬ್ಧೋ ಲಬ್ಧ ಏವ ಚ

ಯಾರು ಆರು ಅಕ್ಷರಗಳ ಮಂತ್ರದಿಂದ ಅಥವಾ ಸ್ತುತಿ ಮಂತ್ರದಿಂದ ದೇವರನ್ನು ಪೂಜಿಸುತ್ತಾರೋ, ಶಿವಭಕ್ತರು ಕೋಪವನ್ನು ಜಯಿಸಿದವರಾಗಿರಲಿ, ಏನೂ ಸಾಧಿಸದವರಾಗಿರಲಿ ಅಥವಾ ಸಾಧಿಸಿದವರಾಗಿರಲಿ, ಅವರು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಪೂರ್ತಿಯಾಗುತ್ತಾರೆ.

ಅಲಬ್ಧಾಲ್ಲಬ್ಧ ಏವಾತ್ರ ವಿಶಿಷ್ಟೋ ನಾತ್ರ ಸಂಶಯಃ ಸ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಗೇನ ವಾ ತೇನ ಸಹಂಸೇನ ವಿಮುಚ್ಯತೇ

ಇಲ್ಲಿ ಏನು ಸಾಧಿಸದವನೂ ಸಾಧಿಸಿದವನಾಗಿಯೇ ಪರಿಗಣಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ—ಇದರಲ್ಲಿ ಯಾವ ಸಂಶಯವೂ ಇಲ್ಲ; ಬ್ರಹ್ಮನ ಭಾಗದಿಂದಾಗಲಿ ಅಥವಾ ಹಂಸನೊಂದಿಗೆ ಆಗಲಿ, ಅವನು ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ.

ತಸ್ಮಾನ್ನಿತ್ಯಂ ಶಿವಂ ಭಕ್ತ್ಯಾ ಸೂಕ್ತಮನ್ತ್ರೇಣ ಪೂಜಯೇತ್ ಏಕಕಾಲಂ ದ್ವಿಕಾಲಂ ವಾ ತ್ರಿಕಾಲಂ ನಿತ್ಯಮೇವ ವಾ

ಆದ್ದರಿಂದ, ಯಾವಾಗಲೂ ಶಿವನನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಸ್ತುತಿ ಮಂತ್ರದ ಮೂಲಕ ಪೂಜಿಸಬೇಕು—ಒಂದು ಬಾರಿ, ಎರಡು ಬಾರಿ, ಮೂರು ಬಾರಿ ಅಥವಾ ಯಾವಾಗಲೂ ಪೂಜಿಸಬಹುದು.

ಯೇ ಽರ್ಚಯಂತಿ ಮಹಾದೇವಂ ವಿಜ್ಞೇಯಾಸ್ತೇ ಮಹೇಶ್ವರಾಃ ಜ್ಞಾನೇನಾತ್ಮಸಹಾಯೇನ ನಾರ್ಚಿತೋ ಭಗವಾಞ್ಛಿವಃ

ಯಾರು ಮಹಾದೇವನನ್ನು ಪೂಜಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರನ್ನು ತಾವೇ ಮಹೇಶ್ವರರು ಎಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು; ಆತ್ಮಜ್ಞಾನದಿಂದ ಮಾತ್ರ—even ಆತ್ಮ ಸಹಾಯದಿಂದ—even ಭಗವಾನ್ ಶಿವನು ಪೂಜಿಸಲ್ಪಡುವುದಿಲ್ಲ.

ಸ ಚಿರಂ ಸಂಸರತ್ಯಸ್ಮಿನ್ಸಂಸಾರೇ ದುಃಖಸಾಗರೇ ದುರ್ಲ್ಲಭಂ ಪ್ರಾಪ್ಯ ಮಾನುಷ್ಯಂ ಮೂಢೋ ನಾರ್ಚಯತೇ ಶಿವಮ್

ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ, ದುಃಖದ ಸಾಗರದಲ್ಲಿ, ಅವನು ಬಹುಕಾಲ ಅಲೆದಾಡುತ್ತಾನೆ; ಅಪರೂಪದ ಮಾನವನ ಜನ್ಮವನ್ನು ಪಡೆದರೂ, ಅಜ್ಞಾನಿ ಶಿವನನ್ನು ಪೂಜಿಸುವುದಿಲ್ಲ.

ನಿಷ್ಫಲಂ ತಸ್ಯ ತಜ್ಜನ್ಮ ಮೋಕ್ಷಾಯ ನ ಭವೇದ್ಯತಃ ದುರ್ಲ್ಲಭಂ ಪ್ರಾಪ್ಯ ಮಾನುಷ್ಯಂ ಯೇ ಽರ್ಚಯನ್ತಿ ಪಿನಾಕಿನಮ್

ಅವನಿಗೆ ಆ ಜನ್ಮ ಫಲವಿಲ್ಲ, ಏಕೆಂದರೆ ಅದು ಮುಕ್ತಿಗೆ ಕಾರಣವಾಗುವುದಿಲ್ಲ; ಆದರೆ ಅಪರೂಪದ ಮಾನವನ ಜನ್ಮವನ್ನು ಪಡೆದು ಪಿನಾಕಧಾರಿಯನ್ನು ಪೂಜಿಸುವವರು—

ತೇಷಾಂ ಹಿ ಸಫಲಂ ಜನ್ಮ ಕೃತಾರ್ಥಾಸ್ತೇ ನರೋತ್ತಮಾಃ ಭವಭಕ್ತಿಪರಾ ಯೇ ಚ ಭವಪ್ರಣತಚೇತಸಃ

ಅವರ ಜನ್ಮ ನಿಜವಾದ ಫಲವನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ; ಭವಭಕ್ತಿಯಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುವವರು, ಭವನಿಗೆ ಮನಸ್ಸನ್ನು ವಶಪಡಿಸಿಕೊಂಡವರು, ಅವರು ಮಾನವರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠರು ಮತ್ತು ಜೀವನದ ಗುರಿಯನ್ನು ಸಾಧಿಸಿದ್ದಾರೆ.

ಭವಸಂಸ್ಮರಣೋದ್ಯುಕ್ತಾ ನ ತೇ ದುಃಖಸ್ಯ ಭಾಗಿನಃ ಭವನಾನಿ ಮನೋಜ್ಞಾನಿ ವಿಭ್ರಮಾಭರಣಾಃ ಸ್ತ್ರಿಯಃ

ಯಾರು ಭವನನ್ನು ಸ್ಮರಿಸುವಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುವರೋ, ಅವರಿಗೆ ದುಃಖ ಭಾಗ್ಯವಲ್ಲ; ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಆಕರ್ಷಣೆಯಾದ ಮನೆಗಳು, ಆಭರಣಗಳು, ಸ್ತ್ರೀಯರು—

ಧನಂ ಚಾತೃಪ್ತಿಪರ್ಯನ್ತಂ ಶಿವಪೂಜಾವಿಧೇಃ ಫಲಮ್ ಯೇ ವಾಞ್ಛನ್ತಿ ಮಹಾಭೋಗಾನ್ರಾಜ್ಯಂ ಚ ತ್ರಿದಶಾಲಯೇ

ಹಾಗೂ ತೃಪ್ತಿ ಕೊಡುವುದಿಲ್ಲದ ಸಂಪತ್ತು—ಇವೆಲ್ಲವೂ ಶಿವಪೂಜೆಯ ಫಲ, ಯಾರು ಮಹಾ ಭೋಗಗಳು ಮತ್ತು ದೇವತೆಗಳ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಬಯಸುತ್ತಾರೋ ಅವರಿಗೇ.

ತೇ ವಾಞ್ಛನ್ತಿ ಸದಾಕಾಲಂ ಹರಸ್ಯ ಚರಣಾಮ್ಬುಜಮ್ ಸೌಭಾಗ್ಯಂ ಕಾನ್ತಿಮದ್ರೂಪಂ ಸತ್ತ್ವಂ ತ್ಯಾಗಾರ್ದ್ರಭಾವತಾ

ಅವರು ಯಾವಾಗಲೂ ಹರನ ಪಾದಕಮಲವನ್ನು ಬಯಸುತ್ತಾರೆ; ಶುಭ ಭಾಗ್ಯ, ಕಾಂತಿ, ಸುಂದರ ರೂಪ, ಒಳ್ಳೆಯ ಗುಣ, ತ್ಯಾಗದಿಂದ ಮೃದುವಾದ ಮನಸ್ಸು—

ಶೌರ್ಯಂ ವೈ ಜಗತಿ ಖ್ಯಾತಿಶ್ಶಿವಮರ್ಚಯತೋ ಭವೇತ್ ತಸ್ಮಾತ್ಸರ್ವಂ ಪರಿತ್ಯಜ್ಯ ಶಿವೈಕಾಹಿತಮಾನಸಃ

ಶಿವನನ್ನು ಪೂಜಿಸುವವರಿಗೆ ಧೈರ್ಯ ಮತ್ತು ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಖ್ಯಾತಿ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ; ಆದ್ದರಿಂದ, ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಬಿಟ್ಟು, ಮನಸ್ಸನ್ನು ಶಿವನಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ನೆಡಸಬೇಕು.

ಶಿವಪೂಜಾವಿಧಿಂ ಕುರ್ಯಾದ್ಯದೀಚ್ಛೇಚ್ಛಿವಮಾತ್ಮನಃ ತ್ವರಿತಂ ಜೀವಿತಂ ಯಾತಿ ತ್ವರಿತಂ ಯಾತಿ ಯೌವನಮ್

ಯಾರು ತಮ್ಮ ಆತ್ಮಕ್ಕೆ ಶಿವನನ್ನು ಬಯಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಶಿವಪೂಜೆಯನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು; ಜೀವನವು ಬೇಗ ಸಾಗುತ್ತದೆ, ಯೌವನವೂ ಬೇಗ ಹೋಗಿಬಿಡುತ್ತದೆ—

ತ್ವರಿತಂ ವ್ಯಾಧಿರಭ್ಯೇತಿ ತಸ್ಮಾತ್ಪೂಜ್ಯಃ ಪಿನಾಕಧೃಕ್ ಯಾವನ್ನಾಯಾತಿ ಮರಣಂ ಯಾವನ್ನಾಕ್ರಮತೇ ಜರಾ

ರೋಗವೂ ಶೀಘ್ರ ಬರುತ್ತದೆ; ಆದ್ದರಿಂದ, ಪಿನಾಕಧಾರಿಯನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು, ಮರಣ ಬರುವವರೆಗೆ, ವೃದ್ಧಾಪ್ಯ ಹತ್ತಿಕೊಳ್ಳುವವರೆಗೆ—

ಯಾವನ್ನೇನ್ದ್ರಿಯವೈಕಲ್ಯಂ ತಾವತ್ಪೂಜಯ ಶಂಕರಮ್ ನ ಶಿವಾರ್ಚನತುಲ್ಯೋ ಽಸ್ತಿ ಧರ್ಮೋ ಽನ್ಯೋ ಭುವನತ್ರಯೇ

ಇಂದ್ರಿಯಗಳು ದುರ್ಬಲವಾಗುವವರೆಗೆ ಶಂಕರನನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು; ಮೂರು ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಶಿವಪೂಜೆಗೆ ಸಮಾನವಾದ ಧರ್ಮವೇ ಇಲ್ಲ.

ಇತಿ ವಿಜ್ಞಾಯ ಯತ್ನೇನ ಪೂಜನೀಯಸ್ಸದಾಶಿವಃ ದ್ವಾರಯಾಗಂ ಜವನಿಕಾಂ ಪರಿವಾರಬಲಿಕ್ರಿಯಾಮ್

ಇದು ತಿಳಿದು, ಸದಾ ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಸದಾಶಿವನನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು—ಬಾಗಿಲಿನ ಪೂಜೆ, ಪರದೆಯು, ಮತ್ತು ಪರಿವಾರರಿಗೆ ಬಲಿ ಅರ್ಪಣೆ ಸಹಿತ.

ನಿತ್ಯೋತ್ಸವಂ ಚ ಕುರ್ವೀತ ಪ್ರಸಾದೇ ಯದಿ ಪೂಜಯೇತ್ ಹವಿರ್ನಿವೇದನಾದೂರ್ಧ್ವಂ ಸ್ವಯಂ ಚಾನುಚರೋ ಽಪಿ ವಾ

ಯಾವಾಗಲೂ ಹಬ್ಬವನ್ನು ಆಚರಿಸಬೇಕು; ಸಾಧ್ಯವಾದರೆ, ಪ್ರಸಾದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಪೂಜಿಸಬೇಕು; ಹವನದ ನಂತರ, ತಾನೇ ಆಗಲಿ ಅಥವಾ ಸಹಾಯಕರಾಗಲಿ, ಪೂಜಿಸಬಹುದು.

ಪ್ರಸಾದಪರಿವಾರೇಭ್ಯೋ ಬಲಿಂ ದದ್ಯಾದ್ಯಥಾಕ್ರಮಮ್ ನಿರ್ಗಮ್ಯ ಸಹ ವಾದಿತ್ರೈಸ್ತದಾಶಾಭಿಮುಖಃ ಸ್ಥಿತಃ

ಪ್ರಸಾದದ ಪರಿವಾರರಿಗೆ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಬಲಿ ನೀಡಬೇಕು; ನಂತರ, ವಾದ್ಯಗಳೊಂದಿಗೆ ಹೊರಗೆ ಹೋಗಿ, ಆ ದಿಕ್ಕಿನತ್ತ ಮುಖ ಮಾಡಿ ನಿಲ್ಲಬೇಕು.

ಪುಷ್ಪಂ ಧೂಪಂ ಚ ದೀಪಞ್ಚ ದದ್ಯಾದನ್ನಂ ಜಲೈಃ ಸಹ ತತೋ ದದ್ಯಾನ್ಮಹಾಪೀಠೇ ತಿಷ್ಠನ್ಬಲಿಮುದಙ್ಮುಖಃ

ಹೂವು, ಧೂಪ, ದೀಪ, ಅನ್ನ ಮತ್ತು ನೀರನ್ನು ಸಮರ್ಪಿಸಿ, ನಂತರ ಮಹಾಪೀಠದ ಮೇಲೆ ಪೂರ್ವದಿಕ್ಕಿಗೆ ಮುಖಮಾಡಿ ನಿಂತು ಬಲಿಯನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.

ತತೋ ನಿವೇದಿತಂ ದೇವೇ ಯತ್ತದನ್ನಾದಿಕಂ ಪುರಾ ತತ್ಸರ್ವಂ ಸಾವಶೇಷಂ ವಾ ಚಣ್ಡಾಯ ವಿನಿವೇದಯೇತ್

ಅನಂತರ ದೇವರಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಿದ ಅನ್ನಾದಿ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ, ಉಳಿದಿದ್ದರೂ ಅಥವಾ ಉಳಿದಿರದಿದ್ದರೂ, ಚಂಡನಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.