ಶಿವಪುರಾಣಮ್

ನ್ಯಾಸಸ್ತು ತ್ರಿವಿಧಃ ಪ್ರೋಕ್ತಃ ಸ್ಥಿತ್ಯುತ್ಪತ್ತಿಲಯಕ್ರಮಾತ್ ಸ್ಥಿತಿರ್ನ್ಯಾಸೋ ಗೃಹಸ್ಥಾನಾಮುತ್ಪತ್ತಿರ್ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿಣಾಮ್

ನ್ಯಾಸವನ್ನು ಮೂರು ವಿಧವಾಗಿ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ—ಸ್ಥಿತಿ, ಉತ್ಪತ್ತಿ, ಲಯ ಕ್ರಮದಲ್ಲಿ. ಗೃಹಸ್ಥರಿಗೆ ಸ್ಥಿತಿನ್ಯಾಸ, ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿಗಳಿಗೆ ಉತ್ಪತ್ತಿನ್ಯಾಸ.

ಯತೀನಾಂ ಸಂಹೃತಿನ್ಯಾಸೋ ವನಸ್ಥಾನಾಂ ತಥೈವ ಚ ಸ ಏವ ಭರ್ತೃಹೀನಾಯಾಃ ಕುಟುಂಬಿನ್ಯಾಃ ಸ್ಥಿತಿರ್ಭವೇತ್

ಯತಿಗಳಿಗೆ ಲಯನ್ಯಾಸವನ್ನು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ; ಅದೇ ರೀತಿ ವನಸ್ಥರಿಗೆ ಕೂಡ. ಗಂಡನಿಲ್ಲದ ಗೃಹಿಣಿಗೆ ಸ್ಥಿತಿನ್ಯಾಸವೇ ಅನ್ವಯಿಸುತ್ತದೆ.

ಕನ್ಯಾಯಾಃ ಪುನರುತ್ಪತ್ತಿಂ ವಕ್ಷ್ಯೇ ನ್ಯಾಸಸ್ಯ ಲಕ್ಷಣಮ್ ಅಂಗುಷ್ಠಾದಿಕನಿಷ್ಠಾಂತಂ ಸ್ಥಿತಿನ್ಯಾಸ ಉದಾಹೃತಃ

ಕನ್ಯೆಗೆ ಉತ್ಪತ್ತಿನ್ಯಾಸ ಮತ್ತು ಅದರ ಲಕ್ಷಣವನ್ನು ಈಗ ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ: ಬೆರಳಿನ ಅಂಗುಷ್ಠದಿಂದ ಕನಿ ಬೆರಳಿನವರೆಗೆ ಸ್ಥಿತಿನ್ಯಾಸ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.

ದಕ್ಷಿಣಾಂಗುಷ್ಠಮಾರಭ್ಯ ವಾಮಾಂಗುಷ್ಠಾನ್ತಮೇವ ಚ ಉತ್ಪತ್ತಿನ್ಯಾಸ ಆಖ್ಯಾತೋ ವಿಪರೀತಸ್ತು ಸಂಹೃತಿಃ

ಬಲ ಅಂಗುಷ್ಠದಿಂದ ಆರಂಭಿಸಿ ಎಡ ಅಂಗುಷ್ಠದವರೆಗೆ ಮಾಡಿದರೆ ಉತ್ಪತ್ತಿನ್ಯಾಸ; ಇದಕ್ಕೆ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ ಮಾಡಿದರೆ ಲಯನ್ಯಾಸ.

ಸಬಿಂದುಕಾನ್ನಕಾರಾದೀನ್ವರ್ಣಾನ್ನ್ಯಸ್ಯೇದನುಕ್ರಮಾತ್ ಅಂಗುಲೀಷು ಶಿವಂ ನ್ಯಸ್ಯೇತ್ತಲಯೋರಪ್ಯನಾಮಯೋಃ

'ನ' ರಿಂದ 'ಮ' ವರೆಗೆ ಬಿಂದು ಸಹಿತ ಅಕ್ಷರಗಳನ್ನು ಕ್ರಮವಾಗಿ ಬೆರಳಿನಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಿ, ಶಿವನನ್ನು ಕೈಗಳ ಮೇಲೆ ಮತ್ತು ಉಂಗುರ ಬೆರಳಿನಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು.

ಅಸ್ತ್ರನ್ಯಾಸಂ ತತಃ ಕೃತ್ವಾ ದಶದಿಕ್ಷ್ವಸ್ತ್ರಮಂತ್ರತಃ ನಿವೃತ್ತ್ಯಾದಿಕಲಾಃ ಪಞ್ಚ ಪಞ್ಚಭೂತಸ್ವರೂಪಿಣೀಃ

ಆಮೇಲೆ ಅಸ್ತ್ರನ್ಯಾಸವನ್ನು ಮಾಡಿ, ಹತ್ತು ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿ ಅಸ್ತ್ರಮಂತ್ರವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು; ನಿವೃತ್ತಿಯಿಂದ ಆರಂಭಿಸಿ ಐದು ಕಲೆಗಳು, ಐದು ಭೂತಗಳ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಇರುವವುಗಳು,

ಪಞ್ಚಭೂತಾಧಿಪೈಸ್ಸಾರ್ಧಂ ತತಚ್ಚಿಹ್ನಸಮನ್ವಿತಾಃ ಹೃತ್ಕಣ್ಟತಾಲುಭ್ರೂಮಧ್ಯಬ್ರಹ್ಮರನ್ಧ್ರಸಮಾಶ್ರಯಾಃ

ಐದು ಭೂತಗಳ ಅಧಿಪತಿಗಳೊಂದಿಗೆ, ಅವರ ಗುರುತುಗಳೊಂದಿಗೆ, ಹೃದಯ, ಕಂಠ, ತಾಲು, ಭ್ರೂಮಧ್ಯ, ಬ್ರಹ್ಮರಂಧ್ರದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗಿವೆ.

ತದ್ತದ್ಬೀಜೇನ ಸಂಗ್ರಂಥೀಸ್ತದ್ತದ್ಬೀಜೇಷು ಭಾವಯೇತ್ ತಾಸಾಂ ವಿಶೋಧನಾರ್ಥಾಯ ವಿದ್ಯಾಂ ಪಞ್ಚಾಕ್ಷರೀಂ ಜಪೇತ್

ಪ್ರತಿಯೊಂದನ್ನು ಅದರ ಬೀಜಾಕ್ಷರದೊಂದಿಗೆ ಬಂಧಿಸಿ, ಅವುಗಳನ್ನು ಅವರ ಬೀಜಗಳಲ್ಲಿ ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು; ಅವುಗಳನ್ನು ಶುದ್ಧೀಕರಿಸಲು ಪಂಚಾಕ್ಷರಿ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಜಪಿಸಬೇಕು.

ನಿರುದ್ಧ್ವಾ ಪ್ರಾಣವಾಯುಂ ಚ ಗುಣಸಂಖ್ಯಾನುಸಾರತಃ ಭೂತಗ್ರಂಥಿಂ ತತಶ್ಛಿದ್ಯಾದಸ್ತ್ರೇಣೈವಾಸ್ತ್ರಮುದ್ರಯಾ

ಗುಣಗಳ ಸಂಖ್ಯೆಯಂತೆ ಉಸಿರನ್ನು ತಡೆದು, ನಂತರ ಅಸ್ತ್ರಮಂತ್ರ ಮತ್ತು ಅಸ್ತ್ರಮುದ್ರೆಯ ಮೂಲಕ ಭೂತಗಳ ಬಂಧನವನ್ನು ಕಡಿದುಹಾಕಬೇಕು.

ನಾಡ್ಯಾ ಸುಷುಮ್ನಯಾತ್ಮಾನಂ ಪ್ರೇರಿತಂ ಪ್ರಾಣವಾಯುನಾ ನಿರ್ಗತಂ ಬ್ರಹ್ಮರನ್ಧ್ರೇಣ ಯೋಜಯೇಚ್ಛಿವತೇಜಸಾ

ಸುಷುಮ್ನಾ ನಾಡಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಾಣವಾಯುವನ್ನು ಹರಿಸಿ, ಆತ್ಮವನ್ನು ಮೇಲಕ್ಕೆ ಕಳಿಸಿ, ಅದು ಬ್ರಹ್ಮರಂಧ್ರದಿಂದ ಹೊರಬಂದ ಮೇಲೆ ಶಿವನ ತೇಜಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಲೀನಗೊಳಿಸಬೇಕು.

ವಿಶೋಷ್ಯ ವಾಯುನಾ ಪಶ್ಚಾದ್ದೇಹಂ ಕಾಲಾಗ್ನಿನಾ ದಹೇತ್ ತತಶ್ಚೋಪರಿಭಾವೇನ ಕಲಾಸ್ಸಂಹೃತ್ಯ ವಾಯುನಾ

ಉಸಿರಿನಿಂದ ದೇಹವನ್ನು ಒಣಗಿಸಿ, ನಂತರ ಕಾಲಾಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಸುಡಬೇಕು; ನಂತರ ಮೇಲಕ್ಕೆ ಹೋಗುವ ಉಸಿರಿನಿಂದ ಕಲೆಗಳನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸಬೇಕು.

ದೇಹಂ ಸಂಹೃತ್ಯ ವೈ ದಗ್ಧಂ ಕಲಾಸ್ಸ್ಪೃಷ್ಟ್ವಾ ಸಹಾಬ್ಧಿನಾ ಪ್ಲಾವಯಿತ್ವಾಮೃತೈರ್ದೇಹಂ ಯಥಾಸ್ಥಾನಂ ನಿವೇಶಯೇತ್

ದೇಹವನ್ನು ಲಯಗೊಳಿಸಿ ಸುಟ್ಟುಹಾಕಿ, ಆ ಕಲೆಗಳನ್ನು ಸಮುದ್ರದೊಂದಿಗೆ ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿ, ಅಮೃತದಿಂದ ದೇಹವನ್ನು ಪೂರ್ತಿ ನೆನೆಸಿ, ಅದನ್ನು ತನ್ನ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಪುನಃ ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು.

ಅಥ ಸಂಹೃತ್ಯ ವೈ ದಗ್ಧಃ ಕಲಾಸರ್ಗಂ ವಿನೈವ ತು ಅಮೃತಪ್ಲಾವನಂ ಕುರ್ಯಾದ್ಭಸ್ಮೀಭೂತಸ್ಯ ವೈ ತತಃ

ಆಮೇಲೆ ದೇಹವನ್ನು ಲಯಗೊಳಿಸಿ ಸುಟ್ಟುಹಾಕಿ, ಕಲೆಗಳ ಸೃಷ್ಟಿಯಿಲ್ಲದೆ, ಬೂದಿಯಾಗಿದ್ದರೂ ಕೂಡ ಅಮೃತದಿಂದ ಪೂರ್ತಿ ನೆನೆಸಬೇಕು.

ತತೋ ವಿದ್ಯಾಮಯೇ ತಸ್ಮಿನ್ದೇಹೇ ದೀಪಶಿಖಾಕೃತಿಮ್ ಶಿವಾನ್ನಿರ್ಗತಮಾತ್ಮಾನಂ ಬ್ರಹ್ಮರಂಧ್ರೇಣ ಯೋಜಯೇತ್

ಆ ಜ್ಞಾನದಿಂದ ಕೂಡಿದ ದೇಹದಲ್ಲಿ, ದೀಪದ ಜ್ವಾಲೆಯಂತೆ ಕಾಣುವ, ಶಿವನಿಂದ ಹೊರಬಂದ ಆತ್ಮವನ್ನು ಬ್ರಹ್ಮರಂಧ್ರದ ಮೂಲಕ ಸೇರಿಸಬೇಕು.

ದೇಹಸ್ಯಾನ್ತಃ ಪ್ರವಿಷ್ಟಂ ತಂ ಧ್ಯಾತ್ವಾ ಹೃದಯಪಂಕಜೇ ಪುನಶ್ಚಾಮೃತವರ್ಷೇಣ ಸಿಂಚೇದ್ವಿದ್ಯಾಮಯಂ ವಪುಃ

ಆ ಆತ್ಮನು ದೇಹದೊಳಗೆ ಹೃದಯದ ಕಮಲದಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದ್ದಾನೆ ಎಂದು ಧ್ಯಾನಿಸಿ, ಆ ಜ್ಞಾನಮಯ ದೇಹವನ್ನು ಮತ್ತೆ ಅಮೃತದ ಮಳೆಯೊಂದಿಗೆ ಅಭಿಷೇಕ ಮಾಡಬೇಕು.

ತತಃ ಕುರ್ಯಾತ್ಕರನ್ಯಾಸಂ ಕರಶೋಧನಪೂರ್ವಕಮ್ ದೇಹನ್ಯಾಸಂ ತತಃ ಪಶ್ಚಾನ್ಮಹತ್ಯಾ ಮುದ್ರಯಾ ಚರೇತ್

ಆಮೇಲೆ ಕೈಗಳನ್ನು ಶುದ್ಧಿಪಡಿಸಿ, ಕೈಯಾಸವನ್ನು ಮಾಡಿ, ನಂತರ ದೇಹಯಾಸವನ್ನು ಮಹಾಮುದ್ರೆಯ ಮೂಲಕ ಮಾಡಬೇಕು.

ಅಂಗನ್ಯಾಸಂ ತತಃ ಕೃತ್ವಾ ಶಿವೋಕ್ತೇನ ತು ವರ್ತ್ಮನಾ ವರ್ಣನ್ಯಾಸಂ ತತಃ ಕುರ್ಯಾದ್ಧಸ್ತಪಾದಾದಿಸಂಧಿಷು

ಮೇಲಾಗಿ, ಶಿವನು ಹೇಳಿದ ಕ್ರಮದಂತೆ ಅಂಗಯಾಸವನ್ನು ಮಾಡಿ, ನಂತರ ಕೈ, ಕಾಲು ಮತ್ತು ಇತರ ಸಂಧಿಗಳಲ್ಲಿ ಅಕ್ಷರಯಾಸವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು.

ಷಡಂಗಾನಿ ತತೋ ನ್ಯಸ್ಯ ಜಾತಿಷಟ್ಕಯುತಾನಿ ಚ ದಿಗ್ಬಂಧಮಾಚರೇತ್ಪಶ್ಚಾದಾಗ್ನೇಯಾದಿ ಯಥಾಕ್ರಮಮ್

ನಂತರ ಆರು ಅಂಗಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಆರು ಜಾತಿಗಳನ್ನು ಸೇರಿಸಿ ಯಾಸ ಮಾಡಿ, ಆಗ್ನೇಯದಿಂದ ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿ ಕ್ರಮವಾಗಿ ದಿಕ್ಕುಗಳನ್ನು ಬಂಧಿಸಬೇಕು.

ಯದ್ವಾ ಮೂರ್ಧಾದಿಪಞ್ಚಾಂಗಂ ನ್ಯಾಸಮೇವ ಸಮಾಚರೇತ್ ತಥಾ ಷಡಂಗನ್ಯಾಸಂ ಚ ಭೂತಶುದ್ಧ್ಯಾದಿಕಂ ವಿನಾ

ಅಥವಾ, ತಲೆಯಿಂದ ಆರಂಭಿಸಿ ಐದು ಅಂಗಗಳ ಯಾಸವನ್ನು ಮಾತ್ರ ಮಾಡಬಹುದು, ಹಾಗೆಯೇ ಆರು ಅಂಗಗಳ ಯಾಸವನ್ನು ಭೂತಶುದ್ಧಿ ಮುಂತಾದವುಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಮಾಡಬಹುದು.

ಏವಂ ಸಮಾಸರೂಪೇಣ ಕೃತ್ವಾ ದೇಹಾತ್ಮಶೋಧನಮ್ ಶಿವಭಾವಮುಪಾಗಮ್ಯ ಪೂಜಯೇತ್ಪರಮೇಶ್ವರಮ್

ಈ ರೀತಿ ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತವಾಗಿ ದೇಹ ಮತ್ತು ಆತ್ಮವನ್ನು ಶುದ್ಧಿಪಡಿಸಿ, ಶಿವಭಾವವನ್ನು ಪಡೆದು, ಪರಮೇಶ್ವರನನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

ಅಥ ಯಸ್ಯಾಸ್ತ್ಯವಸರೋ ನಾಸ್ತಿ ವಾ ಮತಿವಿಭ್ರಮಃ ಸ ವಿಸ್ತೀರ್ಣೇನ ಕಲ್ಪೇನ ನ್ಯಾಸಕರ್ಮ ಸಮಾಚರೇತ್

ಯಾರಿಗಾದರೂ ಸಮಯವಿದ್ದರೂ ಅಥವಾ ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೂ, ಮನಸ್ಸು ಚಂಚಲವಾಗಿದ್ದರೂ, ವಿವರವಾದ ಕ್ರಮದಂತೆ ಯಾಸಕರ್ಮವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು.

ತತ್ರಾದ್ಯೋ ಮಾತೃಕಾನ್ಯಾಸೋ ಬ್ರಹ್ಮನ್ಯಾಸಸ್ತತಃ ಪರಃ ತೃತೀಯಃ ಪ್ರಣವನ್ಯಾಸೋ ಹಂಸನ್ಯಾಸಸ್ತದುತ್ತರಃ

ಅಲ್ಲಿ ಮೊದಲನೆಯದು ಅಕ್ಷರಯಾಸ, ನಂತರ ಬ್ರಹ್ಮಯಾಸ, ಮೂರನೆಯದು ಪ್ರಣವಯಾಸ, ನಂತರ ಹಂಸಯಾಸ.

ಪಞ್ಚಮಃ ಕಥ್ಯತೇ ಸದ್ಭಿರ್ನ್ಯಾಸಃ ಪಞ್ಚಾಕ್ಷರಾತ್ಮಕಃ ಏತೇಷ್ವೇಕಮನೇಕಂ ವಾ ಕುರ್ಯಾತ್ಪೂಜಾದಿ ಕರ್ಮಸು

ಐದನೆಯದು ಜ್ಞಾನಿಗಳ ಪ್ರಕಾರ ಪಂಚಾಕ್ಷರಮಂತ್ರಯಾಸ. ಈ ಎಲ್ಲಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದನ್ನು ಅಥವಾ ಅನೇಕವನ್ನು ಪೂಜೆಯಂತಹ ಕಾರ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಮಾಡಬಹುದು.

ಅಕಾರಂ ಮೂರ್ಧ್ನಿ ವಿನ್ಯಸ್ಯ ಆಕಾರಂ ಚ ಲಲಾಟಕೇ ಇಂ ಈಂ ಚ ನೇತ್ರಯೋಸ್ತದ್ವತ್ ಉಂ ಊಂ ಶ್ರವಣಯೋಸ್ತಥಾ

'ಅ' ಅನ್ನು ತಲೆಯ ಮೇಲೆ, 'ಆ' ಅನ್ನು ನಾಸಿಕೆಯಲ್ಲಿ, 'ಇ' ಮತ್ತು 'ಈ' ಅನ್ನು ಎರಡು ಕಣ್ಗಳ ಮೇಲೆ, 'ಉ' ಮತ್ತು 'ಊ' ಅನ್ನು ಎರಡು ಕಿವಿಗಳ ಮೇಲೆ ಹೀಗೆ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಯಾಸ ಮಾಡಬೇಕು.

ಋಂ ಃಂ ಕಪೋಲಯೋಶ್ಚೈವ ಌಂ ೡಂ ನಾಸಾಪುಟದ್ವಯೇ ಏಮೇಮೋಷ್ಠದ್ವಯೋರೋಮೌಂ ದಂತಪಂಕ್ತಿದ್ವಯೋಃ ಕ್ರಮಾತ್

'ಋ' ಮತ್ತು 'ೠ' ಅನ್ನು ಎರಡು ಗಂಡಗಳ ಮೇಲೆ, 'ಌ' ಮತ್ತು 'ೡ' ಅನ್ನು ಎರಡು ಮೂಗಿನ ರಂಧ್ರಗಳ ಮೇಲೆ, 'ಎ' ಮತ್ತು 'ಐ' ಅನ್ನು ಎರಡು ತುಟಿಗಳ ಮೇಲೆ, 'ಒ' ಮತ್ತು 'ಔ' ಅನ್ನು ಎರಡು ಹಲ್ಲುಗಳ ಸಾಲಿನಲ್ಲಿ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಯಾಸ ಮಾಡಬೇಕು.

ಅಂ ಜಿಹ್ವಾಯಾಮಥೋ ತಾಲುನ್ಯಃ ಪ್ರಯೋಜ್ಯೋ ಯಥಾಕ್ರಮಮ್ ಕವರ್ಗಂ ದಕ್ಷಿಣೇ ಹಸ್ತೇ ನ್ಯಸೇತ್ಪಞ್ಚಸು ಸಂಧಿಷು

'ಅಂ' ಅನ್ನು ನಾಲಿಗೆಯ ಮೇಲೆ, ನಂತರ ತಾಲುವಿನಲ್ಲಿ ಯೋಗ್ಯವಾಗಿ ಯಾಸ ಮಾಡಬೇಕು. 'ಕ' ವರ್ಗವನ್ನು ಬಲಗೆಯ ಐದು ಸಂಧಿಗಳಲ್ಲಿ ಯಾಸ ಮಾಡಬೇಕು.

ಚವರ್ಗಂ ಚ ತಥಾ ವಾಮಹಸ್ತಸಂಧಿಷು ವಿನ್ಯಸೇತ್ ಟವರ್ಗಂ ಚ ತವರ್ಗಂ ಚ ಪಾದಯೋರುಭಯೋರಪಿ

ಹಾಗೆಯೇ 'ಚ' ವರ್ಗವನ್ನು ಎಡಗೆಯ ಸಂಧಿಗಳಲ್ಲಿ, 'ಟ' ವರ್ಗ ಮತ್ತು 'ತ' ವರ್ಗವನ್ನು ಎರಡು ಕಾಲುಗಳ ಸಂಧಿಗಳಲ್ಲಿ ಯಾಸ ಮಾಡಬೇಕು.

ಪಫೌ ತು ಪಾರ್ಶ್ವಯೋಃ ಪೃಷ್ಠೇ ನಾಭೌ ಚಾಪಿ ಬಭೌ ತತಃ ನ್ಯಸೇನ್ಮಕಾರಂ ಹೃದಯೇ ತ್ವಗಾದಿಷು ಯಥಾಕ್ರಮಮ್

'ಪ' ಮತ್ತು 'ಫ' ಅನ್ನು ಎರಡೂ ಪಾರ್ಶ್ವ ಮತ್ತು ಬೆನ್ನಿನಲ್ಲಿ, 'ಬ' ಮತ್ತು 'ಭ' ಅನ್ನು ನಾಭಿಯಲ್ಲಿ, ನಂತರ 'ಮ' ಅನ್ನು ಹೃದಯ ಮತ್ತು ಚರ್ಮ ಮುಂತಾದ ಕಡೆಗಳಲ್ಲಿ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಯಾಸ ಮಾಡಬೇಕು.

ಯಕರಾದಿಸಕಾರಾಂತಾನ್ನ್ಯಸೇತ್ಸಪ್ತಸು ಧಾತುಷು ಹಂಕಾರಂ ಹೃದಯಸ್ಯಾಂತಃ ಕ್ಷಕಾರಂ ಭ್ರೂಯುಗಾಂತರೇ

'ಯ' ರಿಂದ 'ಸ' ವರೆಗೆ ಅಕ್ಷರಗಳನ್ನು ಏಳು ಧಾತುಗಳಲ್ಲಿ ಯಾಸ ಮಾಡಬೇಕು; 'ಹಂ' ಅನ್ನು ಹೃದಯದೊಳಗೆ, 'ಕ್ಷ' ಅನ್ನು ಭ್ರೂಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಯಾಸ ಮಾಡಬೇಕು.