ಶಿವಪುರಾಣಮ್

ತಾದೃಶಂ ಭುಜಯೋರ್ಮೂರ್ಧ್ನಿ ಸ್ತನಯೋರಂತರೇ ಲಿಖೇತ್ ಸರ್ವಾಂಗೋದ್ಧೂಲನಂ ಚೈವ ನ ಸಮಾನಂ ತ್ರಿಪುಣ್ಡ್ರಕೈಃ

ಆ ಗುರುತನ್ನೇ ಭುಜಗಳಲ್ಲಿ, ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಮತ್ತು ಮೊಡಲ ನಡುವೆ ಹಾಕಬೇಕು; ಆದರೆ ಸಂಪೂರ್ಣ ಅಂಗಗಳಿಗೆ ಭಸ್ಮವನ್ನು ಲೇಪಿಸುವುದು ತ್ರಿಪುಂಡ್ರಕ್ಕೆ ಸಮಾನವಲ್ಲ.

ತಸ್ಮಾತ್ತ್ರಿಪುಣ್ಡ್ರಮೇವೈಕಂ ಲಿಖೇದುದ್ಧೂಲನಂ ವಿನಾ ರುದ್ರಾಕ್ಷಾನ್ಧಾರಯೇದ್ಮೂರ್ಧ್ನಿ ಕಂಠೇ ಶ್ರೋತೇ ಕರೇ ತಥಾ

ಆದ್ದರಿಂದ, ಸಂಪೂರ್ಣ ಲೇಪನೆ ಬಿಟ್ಟು ಕೇವಲ ತ್ರಿಪುಂಡ್ರವನ್ನೇ ಹಾಕಬೇಕು; ಮತ್ತು ರುದ್ರಾಕ್ಷಿಯನ್ನು ತಲೆಯ ಮೇಲೆ, ಕಂಠದಲ್ಲಿ, ಕಿವಿಯಲ್ಲಿ ಹಾಗೂ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಧರಿಸಬೇಕು.

ಸುವರ್ಣವರ್ಣಮಚ್ಛಿನ್ನಂ ಶುಭಂ ನಾನ್ಯೈರ್ಧೃತಂ ಶುಭಮ್ ವಿಪ್ರಾದೀನಾಂ ಕ್ರಮಾಚ್ಛ್ರೇಷ್ಠಂ ಪೀತಂ ರಕ್ತಮಥಾಸಿತಮ್

ಅವುಗಳು ಹೊಳೆಯುವ ಬಣ್ಣದಲ್ಲಿರಬೇಕು, ಮುರಿದಿರಬಾರದು, ಶುಭವಾಗಿರಬೇಕು, ಇತರರು ಧರಿಸದಿರಬೇಕು; ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಮತ್ತು ಇತರರಿಗೆ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಹಳದಿ, ಕೆಂಪು, ನಂತರ ಕಪ್ಪು ಬಣ್ಣದವು ಉತ್ತಮ.

ತದಲಾಭೇ ಯಥಾಲಾಭಂ ಧಾರಣೀಯಮದೂಷಿತಮ್ ತತ್ರಾಪಿ ನೋತ್ತರಂ ನೀಚೈರ್ಧಾರ್ಯಂ ನೀಚಮಥೋತ್ತರೈಃ

ಅವು ಸಿಗದಿದ್ದರೆ, ಶುದ್ಧವಾದವು ಸಿಕ್ಕಷ್ಟು ಧರಿಸಬೇಕು; ಆದರೆ ಕೆಳಗಿನವರು ಮೇಲವರದು ಧರಿಸಬಾರದು, ಮೇಲವರು ಕೆಳವರದು ಧರಿಸಬಾರದು.

ನಾಶುಚಿರ್ಧಾರಯೇದಕ್ಷಂ ಸದಾ ಕಾಲೇಷು ಧಾರಯೇತ್ ಇತ್ಥಂ ತ್ರಿಸಂಧ್ಯಮಥವಾ ದ್ವಿಸಂಧ್ಯಂ ಸಕೃದೇವ ವಾ

ಅಶುದ್ಧನಾದವನು ರುದ್ರಾಕ್ಷಿಯನ್ನು ಧರಿಸಬಾರದು; ಯಾವಾಗಲೂ ಯೋಗ್ಯ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಧರಿಸಬೇಕು—ಹೀಗೆ ಮೂರು ಸಂಧ್ಯೆಗಳಲ್ಲಿ, ಅಥವಾ ಕನಿಷ್ಠ ಎರಡು ಬಾರಿ, ಇಲ್ಲವಾದರೆ ಒಂದು ಸಲವಾದರೂ.

ಕೃತ್ವಾ ಸ್ನಾನಾದಿಕಂ ಶಕ್ತ್ಯಾ ಪೂಜಯೇತ್ಪರಮೇಶ್ವರಮ್ ಪ್ರಜಾಸ್ಥಾನಂ ಸಮಾಸಾದ್ಯ ಬದ್ಧ್ವಾ ರುಚಿರಮಾಸನಮ್

ಸಾಧ್ಯವಾದಷ್ಟು ಸ್ನಾನ ಮತ್ತು ಶುದ್ಧಿಕರಣಗಳನ್ನು ಮಾಡಿ, ಆರಾಧನೆಗೆಂದು ಆಯ್ಕೆಮಾಡಿದ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ, ಸುಂದರವಾದ ಆಸನವನ್ನು ಹಚ್ಚಿ, ಪರಮೇಶ್ವರನನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

ಧ್ಯಾಯೇದ್ದೇವಂ ಚ ದೇವೀಂ ಚ ಪ್ರಾಙ್ಮುಖೋ ವಾಪ್ಯುದಙ್ಮುಖಃ ಶ್ವೇತಾದೀನ್ನಕುಲೀಶಾಂತಾಂಸ್ತಚ್ಛಿಷ್ಯಾನ್ಪ್ರಣಮೇದ್ಗುರುಮ್

ಪೂರ್ವ ದಿಕ್ಕಿಗೆ ಅಥವಾ ಉತ್ತರ ದಿಕ್ಕಿಗೆ ಮುಖಮಾಡಿ, ದೇವರನ್ನು ಮತ್ತು ದೇವಿಯನ್ನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಧ್ಯಾನಿಸಿ, ನಂತರ ಬಿಳಿ ಬಟ್ಟೆ ಧರಿಸಿದ ಶಾಂತ ಶಿಷ್ಯರನ್ನು ಮತ್ತು ಗುರುವನ್ನು ನಮಸ್ಕರಿಸಬೇಕು.

ಪುನರ್ದೇವಂ ಶಿವಂ ನತ್ವಾ ತತೋ ನಾಮಾಷ್ಟಕಂ ಜಪೇತ್ ಶಿವೋ ಮಹೇಶ್ವರಶ್ಚೈವ ರುದ್ರೋ ವಿಷ್ಣುಃ ಪಿತಾಮಹಃ

ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಶಿವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ನಂತರ ಎಂಟು ಹೆಸರುಗಳನ್ನು ಜಪಿಸಬೇಕು: ಶಿವ, ಮಹೇಶ್ವರ, ರುದ್ರ, ವಿಷ್ಣು, ಪಿತಾಮಹ.

ಸಂಸಾರವೈದ್ಯಸ್ಸರ್ವಜ್ಞಃ ಪರಮಾತ್ಮೇತಿ ಚಾಷ್ಟಕಮ್ ಅಥವಾ ಶಿವಮೇವೈಕಂ ಜಪಿತ್ವೈಕಾದಶಾಧಿಕಮ್

ಸಂಸಾರದ ವೈದ್ಯ, ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ತಿಳಿದವ, ಪರಮಾತ್ಮ—ಇವುಗಳೆಲ್ಲ ಸೇರಿ ಎಂಟು ಹೆಸರುಗಳು; ಅಥವಾ 'ಶಿವ' ಎಂಬ ಹೆಸರನ್ನು ಹನ್ನೊಂದನೆಯದಾಗಿ ಸೇರಿಸಿ ಜಪಿಸಬಹುದು.

ಜಿಹ್ವಾಗ್ರೇ ತೇಜಸೋ ರಾಶಿಂ ಧ್ಯಾತ್ವಾವ್ಯಾಧ್ಯಾದಿಶಾಂತಯೇ ಪ್ರಕ್ಷಾಲ್ಯ ಚರಣೌ ಕೃತ್ವಾ ಕರೌ ಚಂದನಚರ್ಚಿತೌ ಪ್ರಕುರ್ವೀತ ಕರನ್ಯಾಸಂ ಕರಶೋಧನಪೂರ್ವಕಮ್

ರೋಗಾದಿಗಳನ್ನು ನಿವಾರಿಸಲು ನಾಲಿಗೆಯ ತುದಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಾಶದ ಹೊತ್ತನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಿ, ಕಾಲುಗಳನ್ನು ತೊಳೆದು, ಕೈಗಳಿಗೆ ಚಂದನವನ್ನು ಹಚ್ಚಿ, ಮೊದಲು ಕೈಗಳನ್ನು ಶುದ್ಧೀಕರಿಸಿ, ನಂತರ ಕರನ್ಯಾಸವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು.

ನ್ಯಾಸಸ್ತು ತ್ರಿವಿಧಃ ಪ್ರೋಕ್ತಃ ಸ್ಥಿತ್ಯುತ್ಪತ್ತಿಲಯಕ್ರಮಾತ್ ಸ್ಥಿತಿರ್ನ್ಯಾಸೋ ಗೃಹಸ್ಥಾನಾಮುತ್ಪತ್ತಿರ್ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿಣಾಮ್

ನ್ಯಾಸವನ್ನು ಮೂರು ವಿಧವಾಗಿ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ—ಸ್ಥಿತಿ, ಉತ್ಪತ್ತಿ, ಲಯ ಕ್ರಮದಲ್ಲಿ. ಗೃಹಸ್ಥರಿಗೆ ಸ್ಥಿತಿನ್ಯಾಸ, ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿಗಳಿಗೆ ಉತ್ಪತ್ತಿನ್ಯಾಸ.

ಯತೀನಾಂ ಸಂಹೃತಿನ್ಯಾಸೋ ವನಸ್ಥಾನಾಂ ತಥೈವ ಚ ಸ ಏವ ಭರ್ತೃಹೀನಾಯಾಃ ಕುಟುಂಬಿನ್ಯಾಃ ಸ್ಥಿತಿರ್ಭವೇತ್

ಯತಿಗಳಿಗೆ ಲಯನ್ಯಾಸವನ್ನು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ; ಅದೇ ರೀತಿ ವನಸ್ಥರಿಗೆ ಕೂಡ. ಗಂಡನಿಲ್ಲದ ಗೃಹಿಣಿಗೆ ಸ್ಥಿತಿನ್ಯಾಸವೇ ಅನ್ವಯಿಸುತ್ತದೆ.

ಕನ್ಯಾಯಾಃ ಪುನರುತ್ಪತ್ತಿಂ ವಕ್ಷ್ಯೇ ನ್ಯಾಸಸ್ಯ ಲಕ್ಷಣಮ್ ಅಂಗುಷ್ಠಾದಿಕನಿಷ್ಠಾಂತಂ ಸ್ಥಿತಿನ್ಯಾಸ ಉದಾಹೃತಃ

ಕನ್ಯೆಗೆ ಉತ್ಪತ್ತಿನ್ಯಾಸ ಮತ್ತು ಅದರ ಲಕ್ಷಣವನ್ನು ಈಗ ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ: ಬೆರಳಿನ ಅಂಗುಷ್ಠದಿಂದ ಕನಿ ಬೆರಳಿನವರೆಗೆ ಸ್ಥಿತಿನ್ಯಾಸ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.

ದಕ್ಷಿಣಾಂಗುಷ್ಠಮಾರಭ್ಯ ವಾಮಾಂಗುಷ್ಠಾನ್ತಮೇವ ಚ ಉತ್ಪತ್ತಿನ್ಯಾಸ ಆಖ್ಯಾತೋ ವಿಪರೀತಸ್ತು ಸಂಹೃತಿಃ

ಬಲ ಅಂಗುಷ್ಠದಿಂದ ಆರಂಭಿಸಿ ಎಡ ಅಂಗುಷ್ಠದವರೆಗೆ ಮಾಡಿದರೆ ಉತ್ಪತ್ತಿನ್ಯಾಸ; ಇದಕ್ಕೆ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ ಮಾಡಿದರೆ ಲಯನ್ಯಾಸ.

ಸಬಿಂದುಕಾನ್ನಕಾರಾದೀನ್ವರ್ಣಾನ್ನ್ಯಸ್ಯೇದನುಕ್ರಮಾತ್ ಅಂಗುಲೀಷು ಶಿವಂ ನ್ಯಸ್ಯೇತ್ತಲಯೋರಪ್ಯನಾಮಯೋಃ

'ನ' ರಿಂದ 'ಮ' ವರೆಗೆ ಬಿಂದು ಸಹಿತ ಅಕ್ಷರಗಳನ್ನು ಕ್ರಮವಾಗಿ ಬೆರಳಿನಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಿ, ಶಿವನನ್ನು ಕೈಗಳ ಮೇಲೆ ಮತ್ತು ಉಂಗುರ ಬೆರಳಿನಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು.

ಅಸ್ತ್ರನ್ಯಾಸಂ ತತಃ ಕೃತ್ವಾ ದಶದಿಕ್ಷ್ವಸ್ತ್ರಮಂತ್ರತಃ ನಿವೃತ್ತ್ಯಾದಿಕಲಾಃ ಪಞ್ಚ ಪಞ್ಚಭೂತಸ್ವರೂಪಿಣೀಃ

ಆಮೇಲೆ ಅಸ್ತ್ರನ್ಯಾಸವನ್ನು ಮಾಡಿ, ಹತ್ತು ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿ ಅಸ್ತ್ರಮಂತ್ರವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು; ನಿವೃತ್ತಿಯಿಂದ ಆರಂಭಿಸಿ ಐದು ಕಲೆಗಳು, ಐದು ಭೂತಗಳ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಇರುವವುಗಳು,

ಪಞ್ಚಭೂತಾಧಿಪೈಸ್ಸಾರ್ಧಂ ತತಚ್ಚಿಹ್ನಸಮನ್ವಿತಾಃ ಹೃತ್ಕಣ್ಟತಾಲುಭ್ರೂಮಧ್ಯಬ್ರಹ್ಮರನ್ಧ್ರಸಮಾಶ್ರಯಾಃ

ಐದು ಭೂತಗಳ ಅಧಿಪತಿಗಳೊಂದಿಗೆ, ಅವರ ಗುರುತುಗಳೊಂದಿಗೆ, ಹೃದಯ, ಕಂಠ, ತಾಲು, ಭ್ರೂಮಧ್ಯ, ಬ್ರಹ್ಮರಂಧ್ರದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗಿವೆ.

ತದ್ತದ್ಬೀಜೇನ ಸಂಗ್ರಂಥೀಸ್ತದ್ತದ್ಬೀಜೇಷು ಭಾವಯೇತ್ ತಾಸಾಂ ವಿಶೋಧನಾರ್ಥಾಯ ವಿದ್ಯಾಂ ಪಞ್ಚಾಕ್ಷರೀಂ ಜಪೇತ್

ಪ್ರತಿಯೊಂದನ್ನು ಅದರ ಬೀಜಾಕ್ಷರದೊಂದಿಗೆ ಬಂಧಿಸಿ, ಅವುಗಳನ್ನು ಅವರ ಬೀಜಗಳಲ್ಲಿ ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು; ಅವುಗಳನ್ನು ಶುದ್ಧೀಕರಿಸಲು ಪಂಚಾಕ್ಷರಿ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಜಪಿಸಬೇಕು.

ನಿರುದ್ಧ್ವಾ ಪ್ರಾಣವಾಯುಂ ಚ ಗುಣಸಂಖ್ಯಾನುಸಾರತಃ ಭೂತಗ್ರಂಥಿಂ ತತಶ್ಛಿದ್ಯಾದಸ್ತ್ರೇಣೈವಾಸ್ತ್ರಮುದ್ರಯಾ

ಗುಣಗಳ ಸಂಖ್ಯೆಯಂತೆ ಉಸಿರನ್ನು ತಡೆದು, ನಂತರ ಅಸ್ತ್ರಮಂತ್ರ ಮತ್ತು ಅಸ್ತ್ರಮುದ್ರೆಯ ಮೂಲಕ ಭೂತಗಳ ಬಂಧನವನ್ನು ಕಡಿದುಹಾಕಬೇಕು.

ನಾಡ್ಯಾ ಸುಷುಮ್ನಯಾತ್ಮಾನಂ ಪ್ರೇರಿತಂ ಪ್ರಾಣವಾಯುನಾ ನಿರ್ಗತಂ ಬ್ರಹ್ಮರನ್ಧ್ರೇಣ ಯೋಜಯೇಚ್ಛಿವತೇಜಸಾ

ಸುಷುಮ್ನಾ ನಾಡಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಾಣವಾಯುವನ್ನು ಹರಿಸಿ, ಆತ್ಮವನ್ನು ಮೇಲಕ್ಕೆ ಕಳಿಸಿ, ಅದು ಬ್ರಹ್ಮರಂಧ್ರದಿಂದ ಹೊರಬಂದ ಮೇಲೆ ಶಿವನ ತೇಜಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಲೀನಗೊಳಿಸಬೇಕು.

ವಿಶೋಷ್ಯ ವಾಯುನಾ ಪಶ್ಚಾದ್ದೇಹಂ ಕಾಲಾಗ್ನಿನಾ ದಹೇತ್ ತತಶ್ಚೋಪರಿಭಾವೇನ ಕಲಾಸ್ಸಂಹೃತ್ಯ ವಾಯುನಾ

ಉಸಿರಿನಿಂದ ದೇಹವನ್ನು ಒಣಗಿಸಿ, ನಂತರ ಕಾಲಾಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಸುಡಬೇಕು; ನಂತರ ಮೇಲಕ್ಕೆ ಹೋಗುವ ಉಸಿರಿನಿಂದ ಕಲೆಗಳನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸಬೇಕು.

ದೇಹಂ ಸಂಹೃತ್ಯ ವೈ ದಗ್ಧಂ ಕಲಾಸ್ಸ್ಪೃಷ್ಟ್ವಾ ಸಹಾಬ್ಧಿನಾ ಪ್ಲಾವಯಿತ್ವಾಮೃತೈರ್ದೇಹಂ ಯಥಾಸ್ಥಾನಂ ನಿವೇಶಯೇತ್

ದೇಹವನ್ನು ಲಯಗೊಳಿಸಿ ಸುಟ್ಟುಹಾಕಿ, ಆ ಕಲೆಗಳನ್ನು ಸಮುದ್ರದೊಂದಿಗೆ ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿ, ಅಮೃತದಿಂದ ದೇಹವನ್ನು ಪೂರ್ತಿ ನೆನೆಸಿ, ಅದನ್ನು ತನ್ನ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಪುನಃ ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು.

ಅಥ ಸಂಹೃತ್ಯ ವೈ ದಗ್ಧಃ ಕಲಾಸರ್ಗಂ ವಿನೈವ ತು ಅಮೃತಪ್ಲಾವನಂ ಕುರ್ಯಾದ್ಭಸ್ಮೀಭೂತಸ್ಯ ವೈ ತತಃ

ಆಮೇಲೆ ದೇಹವನ್ನು ಲಯಗೊಳಿಸಿ ಸುಟ್ಟುಹಾಕಿ, ಕಲೆಗಳ ಸೃಷ್ಟಿಯಿಲ್ಲದೆ, ಬೂದಿಯಾಗಿದ್ದರೂ ಕೂಡ ಅಮೃತದಿಂದ ಪೂರ್ತಿ ನೆನೆಸಬೇಕು.

ತತೋ ವಿದ್ಯಾಮಯೇ ತಸ್ಮಿನ್ದೇಹೇ ದೀಪಶಿಖಾಕೃತಿಮ್ ಶಿವಾನ್ನಿರ್ಗತಮಾತ್ಮಾನಂ ಬ್ರಹ್ಮರಂಧ್ರೇಣ ಯೋಜಯೇತ್

ಆ ಜ್ಞಾನದಿಂದ ಕೂಡಿದ ದೇಹದಲ್ಲಿ, ದೀಪದ ಜ್ವಾಲೆಯಂತೆ ಕಾಣುವ, ಶಿವನಿಂದ ಹೊರಬಂದ ಆತ್ಮವನ್ನು ಬ್ರಹ್ಮರಂಧ್ರದ ಮೂಲಕ ಸೇರಿಸಬೇಕು.

ದೇಹಸ್ಯಾನ್ತಃ ಪ್ರವಿಷ್ಟಂ ತಂ ಧ್ಯಾತ್ವಾ ಹೃದಯಪಂಕಜೇ ಪುನಶ್ಚಾಮೃತವರ್ಷೇಣ ಸಿಂಚೇದ್ವಿದ್ಯಾಮಯಂ ವಪುಃ

ಆ ಆತ್ಮನು ದೇಹದೊಳಗೆ ಹೃದಯದ ಕಮಲದಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದ್ದಾನೆ ಎಂದು ಧ್ಯಾನಿಸಿ, ಆ ಜ್ಞಾನಮಯ ದೇಹವನ್ನು ಮತ್ತೆ ಅಮೃತದ ಮಳೆಯೊಂದಿಗೆ ಅಭಿಷೇಕ ಮಾಡಬೇಕು.

ತತಃ ಕುರ್ಯಾತ್ಕರನ್ಯಾಸಂ ಕರಶೋಧನಪೂರ್ವಕಮ್ ದೇಹನ್ಯಾಸಂ ತತಃ ಪಶ್ಚಾನ್ಮಹತ್ಯಾ ಮುದ್ರಯಾ ಚರೇತ್

ಆಮೇಲೆ ಕೈಗಳನ್ನು ಶುದ್ಧಿಪಡಿಸಿ, ಕೈಯಾಸವನ್ನು ಮಾಡಿ, ನಂತರ ದೇಹಯಾಸವನ್ನು ಮಹಾಮುದ್ರೆಯ ಮೂಲಕ ಮಾಡಬೇಕು.

ಅಂಗನ್ಯಾಸಂ ತತಃ ಕೃತ್ವಾ ಶಿವೋಕ್ತೇನ ತು ವರ್ತ್ಮನಾ ವರ್ಣನ್ಯಾಸಂ ತತಃ ಕುರ್ಯಾದ್ಧಸ್ತಪಾದಾದಿಸಂಧಿಷು

ಮೇಲಾಗಿ, ಶಿವನು ಹೇಳಿದ ಕ್ರಮದಂತೆ ಅಂಗಯಾಸವನ್ನು ಮಾಡಿ, ನಂತರ ಕೈ, ಕಾಲು ಮತ್ತು ಇತರ ಸಂಧಿಗಳಲ್ಲಿ ಅಕ್ಷರಯಾಸವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು.

ಷಡಂಗಾನಿ ತತೋ ನ್ಯಸ್ಯ ಜಾತಿಷಟ್ಕಯುತಾನಿ ಚ ದಿಗ್ಬಂಧಮಾಚರೇತ್ಪಶ್ಚಾದಾಗ್ನೇಯಾದಿ ಯಥಾಕ್ರಮಮ್

ನಂತರ ಆರು ಅಂಗಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಆರು ಜಾತಿಗಳನ್ನು ಸೇರಿಸಿ ಯಾಸ ಮಾಡಿ, ಆಗ್ನೇಯದಿಂದ ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿ ಕ್ರಮವಾಗಿ ದಿಕ್ಕುಗಳನ್ನು ಬಂಧಿಸಬೇಕು.

ಯದ್ವಾ ಮೂರ್ಧಾದಿಪಞ್ಚಾಂಗಂ ನ್ಯಾಸಮೇವ ಸಮಾಚರೇತ್ ತಥಾ ಷಡಂಗನ್ಯಾಸಂ ಚ ಭೂತಶುದ್ಧ್ಯಾದಿಕಂ ವಿನಾ

ಅಥವಾ, ತಲೆಯಿಂದ ಆರಂಭಿಸಿ ಐದು ಅಂಗಗಳ ಯಾಸವನ್ನು ಮಾತ್ರ ಮಾಡಬಹುದು, ಹಾಗೆಯೇ ಆರು ಅಂಗಗಳ ಯಾಸವನ್ನು ಭೂತಶುದ್ಧಿ ಮುಂತಾದವುಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಮಾಡಬಹುದು.