ಶಿವಪುರಾಣಮ್

ಅಥ ಗುರ್ವಾಜ್ಞಯಾ ಶಿಷ್ಯಃ ಶಿವಾಗ್ನಿಗುರುಸನ್ನಿಧೌ ಭಕ್ತ್ಯೈವಮಭಿಸಂಧಾಯ ದೀಕ್ಷಾವಾಕ್ಯಮುದೀರಯೇತ್

ಮತ್ತೊಂದು, ಗುರುದೇವರ todayನಂತೆ, ಶಿಷ್ಯನು ಶಿವ, ಅಗ್ನಿ ಮತ್ತು ಗುರುಗಳ ಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ದೃಢನಿಶ್ಚಯ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ದೀಕ್ಷಾ ವಾಕ್ಯವನ್ನು ಉಚ್ಚರಿಸಬೇಕು.

ವರಂ ಪ್ರಾಣಪರಿತ್ಯಾಗಶ್ಛೇದನಂ ಶಿರಸೋ ಽಪಿ ವಾ ನ ತ್ವನಭ್ಯರ್ಚ್ಯ ಭುಂಜೀಯ ಭಗವನ್ತಂ ತ್ರಿಲೋಚನಮ್

ಮೂರು ಕಣ್ಣುಳ್ಳ ಭಗವಂತನನ್ನು ಪೂಜಿಸದೆ ಏನನ್ನಾದರೂ ಸ್ವೀಕರಿಸುವುದಕ್ಕಿಂತ, ಜೀವವನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಕೊಡುವುದು ಅಥವಾ ತಲೆಯನ್ನು ಕಡಿದುಕೊಳ್ಳುವುದು ಕೂಡ ಉತ್ತಮ.

ಸ ಏವ ದದ್ಯಾನ್ನಿಯತೋ ಯಾವನ್ಮೋಹವಿಪರ್ಯಯಃ ತಾವದಾರಾಧಯೇದ್ದೇವಂ ತನ್ನಿಷ್ಠಸ್ತತ್ಪರಾಯಣಃ

ಯಾವಾಗಲೂ ಮೋಹ ಮತ್ತು ತಪ್ಪುಗಳು ಇರುವವರೆಗೆ, ಆತನು ನಿಯಮಿತವಾಗಿ ದಾನ ಮಾಡಬೇಕು; ಆವರೆಗೆ ದೇವರನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಆರಾಧಿಸಿ, ಅದರಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರನಾಗಿರಬೇಕು.

ತತಃ ಸ ಸಮಯೋ ನಾಮ ಭವಿಷ್ಯತಿ ಶಿವಾಶ್ರಮೇ ಲಬ್ಧಾಧಿಕಾರೋ ಗುರ್ವಾಜ್ಞಾಪಾಲಕಸ್ತದ್ವಶೋ ಭವೇತ್

ಆ ನಂತರ, ಶಿವಾಶ್ರಮದಲ್ಲಿ ಇದನ್ನು 'ಸಮಯ' ಸ್ಥಿತಿ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ; ಅಧಿಕಾರವನ್ನು ಪಡೆದ ಮೇಲೆ, ಆತನು ಗುರುದೇವರ ಆದೇಶಕ್ಕೆ ಒಳಪಟ್ಟು, ಅವರ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನದಲ್ಲಿ ಇರಬೇಕು.

ಅತಃ ಪರಂ ನ್ಯಸ್ತಕರೋ ಭಸ್ಮಾದಾಯ ಸ್ವಹಸ್ತತಃ ದದ್ಯಾಚ್ಛಿಷ್ಯಾಯ ಮೂಲೇನ ರುದ್ರಾಕ್ಷಂ ಚಾಭಿಮಂತ್ರಿತಮ್

ಇದಾದ ಮೇಲೆ, ಕೈಗಳನ್ನು ಕೆಳಗೆ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡು, ತನ್ನ ಕೈಯಿಂದ ಭಸ್ಮವನ್ನು ತೆಗೆದು, ಮಂತ್ರಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳ ರುದ್ರಾಕ್ಷಿಯನ್ನು ಕೂಡ ಶಿಷ್ಯನಿಗೆ ನೀಡಬೇಕು.

ಪ್ರತಿಮಾ ವಾಪಿ ದೇವಸ್ಯ ಗೂಢದೇಹಮಥಾಪಿ ವಾ ಪೂಜಾಹೋಮಜಪಧ್ಯಾನಸಾಧನಾನಿ ಚ ಸಂಭವೇ

ಸಾಧ್ಯವಾದರೆ, ದೇವರ ಪ್ರತಿಮೆ ಅಥವಾ ಗುಪ್ತವಾದ ದೇಹ, ಹಾಗೆಯೇ ಪೂಜೆ, ಹೋಮ, ಜಪ, ಧ್ಯಾನಕ್ಕೆ ಬೇಕಾದ ಸಾಧನಗಳನ್ನು ಒದಗಿಸಬೇಕು.

ಸೋಪಿ ಶಿಷ್ಯಃ ಶಿವಾಚಾರ್ಯಾಲ್ಲಬ್ಧಾನಿ ಬಹುಮಾನತಃ ಆದದೀತಾಜ್ಞಯಾ ತಸ್ಯ ದೇಶಿಕಸ್ಯ ನ ಚಾನ್ಯಥಾ

ಶಿಷ್ಯನು, ಶಿವಗುರುವಿನಿಂದ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಪಡೆದ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು, ಅವರ todayನಂತೆ ಮಾತ್ರ ಸ್ವೀಕರಿಸಬೇಕು; ಬೇರೆ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲ.

ಆಚಾರ್ಯಾದಾಪ್ತಮಖಿಲಂ ಶಿರಸ್ಯಾಧಾಯ ಭಕ್ತಿತಃ ರಕ್ಷಯೇತ್ಪೂಜಯೇಚ್ಛಂಭುಂ ಮಠೇ ವಾ ಗೃಹ ಏವವಾ

ಗುರುವಿನಿಂದ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಪಡೆದ ಮೇಲೆ, ಅದನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡು, ಅದನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿ, ಶಂಭುವನ್ನು ಮಠದಲ್ಲಾಗಲಿ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಆಗಲಿ ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

ಅತಃ ಪರಂ ಶಿವಾಚಾರಮಾದಿಶೇದಸ್ಯ ದೇಶಿಕಃ ಭಕ್ತಿಶ್ರದ್ಧಾನುಸಾರೇಣ ಪ್ರಜ್ಞಾಯಾಶ್ಚಾನುಸಾರತಃ

ಇದಾದ ಮೇಲೆ, ಗುರುವು ಶಿಷ್ಯನ ಭಕ್ತಿ, ನಂಬಿಕೆ ಮತ್ತು ಅವನ ಬುದ್ಧಿಗೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ ಶಿವಾಚಾರವನ್ನು ಉಪದೇಶಿಸಬೇಕು.

ಯದುಕ್ತಂ ಯತ್ಸಮಾಜ್ಞಾತಂ ಯಚ್ಚೈವಾನ್ಯತ್ಪ್ರಕೀರ್ತಿತಮ್ ಶಿವಾಚಾರ್ಯೇಣ ಸಮಯೇ ತತ್ಸರ್ವಂ ಶಿರಸಾ ವಹೇತ್

ಶಿವಗುರುವಿನ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದ, ತಿಳಿದ ಮತ್ತು ಪ್ರಕಟಿಸಿದ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಶಿಷ್ಯನು ಗೌರವದಿಂದ ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಧರಿಸಬೇಕು.

ಶಿವಾಗಮಸ್ಯ ಗ್ರಹಣಂ ವಾಚನಂ ಶ್ರವಣಂ ತಥಾ ದೇಶಿಕದೇಶತಃ ಕುರ್ಯಾನ್ನ ಸ್ವೇಚ್ಛಾತೋ ನ ಚಾನ್ಯತಃ

ಶಿವಾಗಮಗಳ ಅಧ್ಯಯನ, ಪಠಣ ಮತ್ತು ಶ್ರವಣವನ್ನು ಗುರುದೇವರ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನದಂತೆ ಮಾಡಬೇಕು; ಸ್ವಂತ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ಅಥವಾ ಬೇರೆ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲ.

ಇತಿ ಸಂಕ್ಷೇಪತಃ ಪ್ರೋಕ್ತಃ ಸಂಸ್ಕಾರಃ ಸಮಯಾಹ್ವಯಃ ಸಾಕ್ಷಾಚ್ಛಿವಪುರಪ್ರಾಪ್ತೌ ನೃಣಾಂ ಪರಮಸಾಧನಮ್

ಹೀಗೆ, ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತವಾಗಿ 'ಸಮಯ' ಎಂಬ ಸಂಸ್ಕಾರವನ್ನು ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ; ಇದು ನೇರವಾಗಿ ಶಿವಲೋಕವನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಮಾನವರಿಗೆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಸಾಧನವಾಗಿದೆ.

ಅತಃ ಪರಂ ಸಮಾವೇಕ್ಷ್ಯ ಗುರುಃ ಶಿಷ್ಯಸ್ಯ ಯೋಗ್ಯತಾಮ್ ಷಡಧ್ವಶುದ್ಧಿಂ ಕುರ್ವೀತ ಸರ್ವಬಂಧವಿಮುಕ್ತಯೇ

ಇದಾದ ಮೇಲೆ, ಗುರುವು ಶಿಷ್ಯನ ಯೋಗ್ಯತೆಯನ್ನು ಪರಿಶೀಲಿಸಿ, ಎಲ್ಲಾ ಬಂಧನಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತಿಗಾಗಿ ಷಡಧ್ವ ಶುದ್ಧಿಯನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು.

ಕಲಾಂ ತತ್ತ್ವಂ ಚ ಭುವನಂ ವರ್ಣಂ ಪದಮತಃ ಪರಮ್ ಮಂತ್ರಶ್ಚೇತಿ ಸಮಾಸೇನ ಷಡಧ್ವಾ ಪರಿಪಠ್ಯತೇ

ಕಲಾ, ತತ್ತ್ವ, ಭುವನ, ವರ್ಣ, ಪದ ಮತ್ತು ಮಂತ್ರ — ಇವುಗಳನ್ನು ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತವಾಗಿ ಷಡಧ್ವ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.

ನಿವೃತ್ತ್ಯಾದ್ಯಾಃ ಕಲಾಃ ಪಞ್ಚ ಕಲಾಧ್ವಾ ಕಥ್ಯತೇ ಬುಧೈಃ ವ್ಯಾಪ್ತಾಃ ಕಲಾಭಿರಿತರೇ ತ್ವಧ್ವಾನಃ ಪಞ್ಚ ಪಞ್ಚಭಿಃ

ನಿವೃತ್ತಿ ಮುಂತಾದ ಐದು ಕಲೆಗಳು ಕಲಾಧ್ವ ಎಂದು ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ; ಉಳಿದ ಐದು ಮಾರ್ಗಗಳು ಕೂಡ ಪ್ರತಿಯೊಂದರಲ್ಲಿ ಐದು ಕಲೆಗಳಿವೆ.

ಶಿವತತ್ತ್ವಾದಿಭೂಮ್ಯಂತಂ ತತ್ತ್ವಾಧ್ವಾ ಸಮುದಾಹೃತಃ ಷಡ್ವಿಂಶತ್ಸಂಖ್ಯಯೋಪೇತಃ ಶುದ್ಧಾಶುದ್ಧೋಭಯಾತ್ಮಕಃ

ಶಿವತತ್ತ್ವದಿಂದ ಭೂಮಿಯ ಅಂತ್ಯವರೆಗೆ ಇರುವ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ತತ್ತ್ವಾಧ್ವ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ; ಇದು ಇಪ್ಪತ್ತಾರು ಅಂಶಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದು, ಶುದ್ಧ ಮತ್ತು ಅಶುದ್ಧ ಎರಡೂ ಸ್ವರೂಪ ಹೊಂದಿದೆ.

ಆಧಾರಾದ್ಯುನ್ಮನಾಂತಶ್ಚ ಭುವನಾಧ್ವಾ ಪ್ರಕೀರ್ತಿತಃ ವಿನಾ ಭೇದೋಪಭೇದಾಭ್ಯಾಂ ಷಷ್ಟಿಸಂಖ್ಯಾಸಮನ್ವಿತಃ

ಆಧಾರದಿಂದ ಉನ್ಮನಿಯವರೆಗೆ ಇರುವ ಭುವನಾಧ್ವವನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ; ಇದು ವಿಭೇದ ಮತ್ತು ಉಪವಿಭೇದಗಳನ್ನು ಹೊರತುಪಡಿಸಿ ಅರುವತ್ತು ಸಂಖ್ಯೆಯಾಗಿದೆ.

ಪಞ್ಚಾಶದ್ರುದ್ರರೂಪಾಸ್ತು ವರ್ಣಾ ವರ್ಣಾಧ್ವಸಂಜ್ಞಿತಾಃ ಅನೇಕಭೇದಸಂಪನ್ನಃ ಪದಾಧ್ವಾ ಸಮುದಾಹೃತಃ

ಐವತ್ತು ರುದ್ರಸ್ವರೂಪಗಳು ಅಕ್ಷರಗಳಾಗಿ, ಅಕ್ಷರಗಳ ಹಾದಿಯೆಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ. ಪದಗಳ ಹಾದಿ ಅನೇಕ ವಿಧಗಳಲ್ಲಿ ಇರುವುದಾಗಿ ಇಲ್ಲಿ ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ.

ಸರ್ವೋಪಮಂತ್ರೈರ್ಮಂತ್ರಾಧ್ವಾ ವ್ಯಾಪ್ತಃ ಪರಮವಿದ್ಯಯಾ ಯಥಾ ಶಿವೋ ನ ತತ್ತ್ವೇಷು ಗಣ್ಯತೇ ತತ್ತ್ವನಾಯಕಃ

ಎಲ್ಲಾ ಪರಮ ಮಂತ್ರಗಳಿಂದ ಮಂತ್ರಗಳ ಹಾದಿ ಪರಮಜ್ಞಾನದಿಂದ ತುಂಬಿದೆ. ಹೇಗೆ ಶಿವನು ತತ್ತ್ವಗಳಲ್ಲಿ ಸೇರದೆ, ಅವುಗಳ ನಾಯಕನಾಗಿದ್ದಾನೆ.

ಮಂತ್ರಾಧ್ವನಿ ನ ಗಣ್ಯೇತ ತಥಾಸೌ ಮಂತ್ರನಾಯಕಃ ಕಲಾಧ್ವನೋ ವ್ಯಾಪಕತ್ವಂ ವ್ಯಾಪ್ಯತ್ವಂ ಚೇತರಾಧ್ವನಾಮ್

ಮಂತ್ರಗಳ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ಅವನು ಸೇರಿಲ್ಲ, ಆದ್ದರಿಂದ ಅವನು ಮಂತ್ರನಾಯಕನು. ಕಲೆಗಳ ಹಾದಿಗೆ ವ್ಯಾಪಕತೆ ಇದೆ, ಉಳಿದ ಹಾದಿಗಳಿಗೆ ವ್ಯಾಪಿತ್ವ ಇದೆ.

ನ ವೇತ್ತಿ ತತ್ತ್ವತೋ ಯಸ್ಯ ನೈವಾರ್ಹತ್ಯಧ್ವಶೋಧನಮ್ ಷಡ್ವಿಧಸ್ಯಾಧ್ವನೋ ರೂಪಂ ನ ಯೇನ ವಿದಿತಂ ಭವೇತ್

ಯಾರಿಗೆ ಈ ಹಾದಿಯ ನಿಜವಾದ ಸ್ವರೂಪ ತಿಳಿಯದು, ಅವನು ಹಾದಿಯನ್ನು ಶುದ್ಧಗೊಳಿಸುವ ಅರ್ಹತೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಆರು ವಿಧದ ಹಾದಿಯ ಸ್ವರೂಪ ಅವನಿಗೆ ತಿಳಿಯದು.

ವ್ಯಾಪ್ಯವ್ಯಾಪಕತಾ ತೇನ ಜ್ಞಾತುಮೇವ ನ ಶಕ್ಯತೇ ತಸ್ಮಾದಧ್ವಸ್ವರೂಪಂ ಚ ವ್ಯಾಪ್ಯವ್ಯಾಪಕತಾಂ ತಥಾ

ಆತನಿಗೆ ವ್ಯಾಪಿಸುವುದು ಮತ್ತು ವ್ಯಾಪಿತವಾಗಿರುವುದನ್ನು ನಿಜವಾಗಿ ತಿಳಿಯಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ ಹಾದಿಯ ನಿಜವಾದ ಸ್ವರೂಪವೂ ಹಾಗೆಯೇ ಅವನಿಗೆ ತಿಳಿಯದು.

ಯಥಾವದವಗಮ್ಯೈವ ಕುರ್ಯಾದಧ್ವವಿಶೋಧನಮ್ ಕುಂಡಮಂಡಲಪರ್ಯಂತಂ ತತ್ರ ಕೃತ್ವಾ ಯಥಾ ಪುರಾ

ಯೋಗ್ಯವಾಗಿ ತಿಳಿದುಕೊಂಡು, ಹಾದಿಯನ್ನು ಶುದ್ಧಗೊಳಿಸುವ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು. ಅದು ಮೊದಲು ಮಾಡಿದಂತೆ ಕುಂಡಮಂಡಲದ ಗಡಿವರೆಗೂ ಮಾಡಬೇಕು.

ದ್ವಿಹಸ್ತಮಾನಂ ಕುರ್ವೀತ ಪ್ರಾಚ್ಯಾಂ ಕಲಶಮಂಡಲಮ್ ತತಃ ಸ್ನಾತಶ್ಶಿವಾಚಾರ್ಯಃ ಸಶಿಷ್ಯಃ ಕೃತನೈತ್ಯಕಃ

ಪೂರ್ವದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಎರಡು ಮೊಳದಷ್ಟು ಗಾತ್ರದ ಕಲಶಮಂಡಲವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು. ನಂತರ ಶಿವಾಚಾರ್ಯನು ಸ್ನಾನಮಾಡಿ, ಶಿಷ್ಯರೊಂದಿಗೆ ನಿತ್ಯಕರ್ಮಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿ,

ಪ್ರವಿಶ್ಯ ಮಂಡಲಂ ಶಂಭೋಃ ಪೂಜಾಂ ಪೂರ್ವವದಾಚರೇತ್ ತತ್ರಾಢಕಾವರೈಸ್ಸಿದ್ಧಂ ತಂದುಲೈಃ ಪಾಯಸಂ ಪ್ರಭೋಃ

ಆ ಮಂಡಲದೊಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿ, ಶಂಭುವಿನ ಪೂಜೆಯನ್ನು ಮೊದಲು ಮಾಡಿದಂತೆ ಮಾಡಬೇಕು. ಅಲ್ಲಿ ಅರ್ಪಣೆಗೆ ಯೋಗ್ಯವಾದ ಅಕ್ಕಿಯಿಂದ ಪಾಯಸವನ್ನು ತಯಾರಿಸಬೇಕು.

ಅರ್ಧಂ ನಿವೇದ್ಯ ಹೋಮಾರ್ಥಂ ಶೇಷಂ ಸಮುಪಕಲ್ಪಯೇತ್ ಪುರತಃ ಕಲ್ಪಿತೇ ವಾಥ ಮಂಡಲೇ ವರ್ಣಿಮಂಡಿತೇ

ಅದರಲ್ಲಿ ಅರ್ಧವನ್ನು ಹೋಮಕ್ಕೆ ಅರ್ಪಿಸಿ, ಉಳಿದುದನ್ನು ಬೇರ್ಪಡಿಸಬೇಕು. ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿದ ಮಂಡಲದಲ್ಲೋ ಅಥವಾ ಅಕ್ಷರಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದ ಮಂಡಲದಲ್ಲೋ,

ಸ್ಥಾಪಯೇತ್ಪಞ್ಚಕಲಶಾನ್ದಿಕ್ಷು ಮಧ್ಯೇ ಚ ದೇಶಿಕಃ ತೇಷು ಬ್ರಹ್ಮಾಣಿ ಮೂಲಾರ್ಣೈರ್ಬಿನ್ದುನಾದಸಮನ್ವಿತೈಃ

ಗುರುವು ನಾಲ್ಕು ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಐದು ಕಲಶಗಳನ್ನು ಇರಿಸಬೇಕು. ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಮೂಲ ಅಕ್ಷರಗಳೊಂದಿಗೆ ಬಿಂದು ಮತ್ತು ನಾದಯುತ ಬ್ರಹ್ಮಮಂತ್ರಗಳನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು.

ನಮ ಆದ್ಯೈರ್ಯಕರಾಂತೈಃ ಕಲ್ಪಯೇತ್ಕಲ್ಪವಿತ್ತಮಃ ಈಶಾನಂ ಮಧ್ಯಮೇ ಕುಂಭೇ ಪುರುಷಂ ಪುರತಃ ಸ್ಥಿತೇ

‘ನಮ’ ಎಂಬ ಶುಭಾಶಯದಿಂದ ಆರಂಭಿಸಿ ‘ಯ’ ಅಕ್ಷರದಿಂದ ಅಂತ್ಯವಾಗುವಂತೆ ವಿಧಿಯನ್ನು ತಿಳಿದವನು ಅವುಗಳನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು. ಮಧ್ಯದ ಕಲಶದಲ್ಲಿ ಈಶಾನನನ್ನು, ಮುಂದೆ ಇರುವ ಕಲಶದಲ್ಲಿ ಪುರುಷನನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು.

ಅಘೋರಂ ದಕ್ಷಿಣೇ ವಾಮೇ ವಾಮಂ ಸದ್ಯಂ ಚ ಪಶ್ಚಿಮೇ ರಕ್ಷಾಂ ವಿಧಾಯ ಮುದ್ರಾ ಚ ಬದ್ಧ್ವಾ ಕುಂಭಾಭಿಮಂತ್ರಣಮ್

ಬಲಭಾಗದಲ್ಲಿ ಅಘೋರನನ್ನು, ಎಡಭಾಗದಲ್ಲಿ ವಾಮದೇವನನ್ನು, ಪಶ್ಚಿಮದಲ್ಲಿ ಸದ್ಯೋಜಾತನನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು. ರಕ್ಷಣೆಗಾಗಿ ಮುದ್ರೆಯನ್ನು ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡು, ಕಲಶಗಳಿಗೆ ಮಂತ್ರಗಳಿಂದ ಅಭಿಷೇಕ ಮಾಡಬೇಕು.