ಶಿವಪುರಾಣಮ್

ಅಥಾಪನುದ್ಯ ಸ್ನಾನಾಂಬು ಪರಿಧಾಯ ಸಿತಾಂಬರಮ್ ಆಚಾನ್ತೋಲಂಕೃತಶ್ಶಿಷ್ಯಃ ಪ್ರಾಂಜಲಿರ್ಮಂಡಪಂ ವ್ರಜೇತ್

ನಂತರ ಸ್ನಾನಮಾಡಿ, ಬಿಳಿ ಬಟ್ಟೆ ಧರಿಸಿ, ಶುದ್ಧೀಕರಣ ಮಾಡಿ, ಅಲಂಕರಿಸಿಕೊಂಡು, ಕೈಗಳನ್ನು ಜೋಡಿಸಿ ಶಿಷ್ಯನು ಮಂದಪದತ್ತಿಗೆ ಹೋಗಬೇಕು.

ಉಪವೇಶ್ಯ ಯಥಾಪೂರ್ವಂ ತಂ ಗುರುರ್ದರ್ಭವಿಷ್ಟರೇ ಸಂಪೂಜ್ಯ ಮಂಡಲಂ ದೇವಂ ಕರನ್ಯಾಸಂ ಸಮಾಚರೇತ್

ಹಿಂದಿನಂತೆ ದರ್ಭಾಸನದಲ್ಲಿ ಶಿಷ್ಯನನ್ನು ಕುಳಿರಿಸಿ, ಗುರುನುಡಿ ಮಂಡಲದ ದೇವರನ್ನು ಪೂಜಿಸಿ, ಕೈಗಳಿಂದ ವಿಧಿವಿಧಾನಗಳನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು.

ತತಸ್ತು ಭಸ್ಮನಾ ದೇವಂ ಧ್ಯಾಯನ್ಮನಸಿ ದೇಶಿಕಃ ಸಮಾಲಭೇತ ಪಾಣಿಭ್ಯಾಂ ಶಿಶುಂ ಶಿವಮುದೀರಯೇತ್

ನಂತರ, ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಭಸ್ಮವನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಿ, ಗುರುನುಡಿ ಕೈಗಳಿಂದ ಮಗುವನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿ 'ಶಿವ' ಎಂದು ಉಚ್ಚರಿಸಬೇಕು.

ಅಥ ತಸ್ಯ ಶಿವಾಚಾರ್ಯೋ ದಹನಪ್ಲಾವನಾದಿಕಮ್ ಸಕಲೀಕರಣಂ ಕೃತ್ವಾ ಮಾತೃಕಾನ್ಯಾಸವರ್ತ್ಮನಾ

ನಂತರ ಶಿವಾಚಾರ್ಯನು ದಹನ, ಸ್ವಚ್ಛತೆ ಮತ್ತು ಇತರ ವಿಧಿಗಳನ್ನು ಮಾಡಿ, ಮಾತೃಕಾನ್ಯಾಸ ಮಾರ್ಗದಂತೆ ಪೂರ್ಣ ವಿಧಿಯನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಬೇಕು.

ತತಃ ಶಿವಾಸನಂ ಧ್ಯಾತ್ವಾ ಶಿಷ್ಯಮೂರ್ಧ್ನಿ ದೇಶಿಕಃ ತತ್ರಾವಾಹ್ಯ ಯಥಾನ್ಯಾಯಮರ್ಚಯೇನ್ಮನಸಾ ಶಿವಮ್

ನಂತರ ಶಿವಾಸನವನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಿ, ಗುರುನುಡಿ ಶಿಷ್ಯನ ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಶಿವನನ್ನು ಆಮಂತ್ರಿಸಿ, ಯೋಗ್ಯವಾದ ಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಶಿವನನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

ಪ್ರಾರ್ಥಯೇತ್ಪ್ರಾಂಜಲಿರ್ದೇವಂ ನಿತ್ಯಮತ್ರ ಸ್ಥಿತೋ ಭವ ಇತಿ ವಿಜ್ಞಾಪ್ಯ ತಂ ಶಂಭೋಸ್ತೇಜಸಾ ಭಾಸುರಂ ಸ್ಮರೇತ್

ಕೈಗಳನ್ನು ಜೋಡಿಸಿ ದೇವರನ್ನು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿ, 'ಯಾವಾಗಲೂ ಇಲ್ಲಿ ಇರು' ಎಂದು ಹೇಳಿ, ಶಂಭುವಿನ ಪ್ರಕಾಶವನ್ನು ನೆನೆಸಬೇಕು.

ಸಂಪೂಜ್ಯಾಥ ಶಿವಂ ಶೈವೀಮಾಜ್ಞಾಂ ಪ್ರಾಪ್ಯ ಶಿವಾತ್ಮಿಕಾಮ್ ಕರ್ಣೇ ಶಿಷ್ಯಸ್ಯ ಶನಕೈಶ್ಶಿವಮನ್ತ್ರಮುದೀರಯೇತ್

ಶಿವನನ್ನು ಪೂಜಿಸಿ, ಶಿವಸ್ವರೂಪವಾದ ಶೈವಾಜ್ಞೆಯನ್ನು ಪಡೆದು, ಶಿಷ್ಯನ ಕಿವಿಯಲ್ಲಿ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಶಿವಮಂತ್ರವನ್ನು ಹೇಳಬೇಕು.

ಸ ತು ಬದ್ಧಾಂಜಲಿಃ ಶ್ರುತ್ವಾ ಮನ್ತ್ರಂ ತದ್ಗತಮಾನಸಃ ಶನೈಸ್ತಂ ವ್ಯಾಹರೇಚ್ಛಿಷ್ಯಶಿವಾಚಾರ್ಯಸ್ಯ ಶಾಸನಾತ್

ಶಿಷ್ಯನು ಕೈಗಳನ್ನು ಜೋಡಿಸಿ, ಮಂತ್ರವನ್ನು ಕೇಳಿ, ಮನಸ್ಸನ್ನು ಅದರಲ್ಲಿ ನೆಡಿಸಿ, ಶಿವಾಚಾರ್ಯನು ಹೇಳಿದಂತೆ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಜಪಿಸಬೇಕು.

ತತಃ ಶಾಕ್ತಂ ಚ ಸಂದಿಶ್ಯ ಮನ್ತ್ರಂ ಮನ್ತ್ರವಿಚಕ್ಷಣಃ ಉಚ್ಚಾರಯಿತ್ವಾ ಚ ಸುಖಂ ತಸ್ಮೈ ಮಂಗಲಮಾದಿಶೇತ್

ನಂತರ, ಮಂತ್ರಪಾಂಡಿತ್ಯವಿರುವವರು ಶಿಷ್ಯನಿಗೆ ಶಾಕ್ತಮಂತ್ರವನ್ನು ಹೇಳಿ, ಉಚ್ಚರಿಸಿ, ಅವನಿಗೆ ಶುಭವಾಗಲಿ ಎಂದು ಆಶೀರ್ವದಿಸಬೇಕು.

ತತಸ್ಸಮಾಸಾನ್ಮನ್ತ್ರಾರ್ಥಂ ವಾಚ್ಯವಾಚಕಯೋಗತಃ ಸಮದಿಶ್ಯೇಶ್ವರಂ ರೂಪಂ ಯೋಗಮಾಸನಮಾದಿಶೇತ್

ಆ ನಂತರ, ಮಂತ್ರಗಳ ಅರ್ಥವನ್ನು, ಪದ ಮತ್ತು ಅದರ ಅರ್ಥದ ಸಂಬಂಧದಿಂದ ತಿಳಿದು, ಭಗವಂತನ ರೂಪವನ್ನು ಸೂಚಿಸಿ, ಧ್ಯಾನಕ್ಕೆ ಸೂಕ್ತ ಆಸನವನ್ನು ಹೇಳಬೇಕು.

ಅಥ ಗುರ್ವಾಜ್ಞಯಾ ಶಿಷ್ಯಃ ಶಿವಾಗ್ನಿಗುರುಸನ್ನಿಧೌ ಭಕ್ತ್ಯೈವಮಭಿಸಂಧಾಯ ದೀಕ್ಷಾವಾಕ್ಯಮುದೀರಯೇತ್

ಮತ್ತೊಂದು, ಗುರುದೇವರ todayನಂತೆ, ಶಿಷ್ಯನು ಶಿವ, ಅಗ್ನಿ ಮತ್ತು ಗುರುಗಳ ಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ದೃಢನಿಶ್ಚಯ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ದೀಕ್ಷಾ ವಾಕ್ಯವನ್ನು ಉಚ್ಚರಿಸಬೇಕು.

ವರಂ ಪ್ರಾಣಪರಿತ್ಯಾಗಶ್ಛೇದನಂ ಶಿರಸೋ ಽಪಿ ವಾ ನ ತ್ವನಭ್ಯರ್ಚ್ಯ ಭುಂಜೀಯ ಭಗವನ್ತಂ ತ್ರಿಲೋಚನಮ್

ಮೂರು ಕಣ್ಣುಳ್ಳ ಭಗವಂತನನ್ನು ಪೂಜಿಸದೆ ಏನನ್ನಾದರೂ ಸ್ವೀಕರಿಸುವುದಕ್ಕಿಂತ, ಜೀವವನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಕೊಡುವುದು ಅಥವಾ ತಲೆಯನ್ನು ಕಡಿದುಕೊಳ್ಳುವುದು ಕೂಡ ಉತ್ತಮ.

ಸ ಏವ ದದ್ಯಾನ್ನಿಯತೋ ಯಾವನ್ಮೋಹವಿಪರ್ಯಯಃ ತಾವದಾರಾಧಯೇದ್ದೇವಂ ತನ್ನಿಷ್ಠಸ್ತತ್ಪರಾಯಣಃ

ಯಾವಾಗಲೂ ಮೋಹ ಮತ್ತು ತಪ್ಪುಗಳು ಇರುವವರೆಗೆ, ಆತನು ನಿಯಮಿತವಾಗಿ ದಾನ ಮಾಡಬೇಕು; ಆವರೆಗೆ ದೇವರನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಆರಾಧಿಸಿ, ಅದರಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರನಾಗಿರಬೇಕು.

ತತಃ ಸ ಸಮಯೋ ನಾಮ ಭವಿಷ್ಯತಿ ಶಿವಾಶ್ರಮೇ ಲಬ್ಧಾಧಿಕಾರೋ ಗುರ್ವಾಜ್ಞಾಪಾಲಕಸ್ತದ್ವಶೋ ಭವೇತ್

ಆ ನಂತರ, ಶಿವಾಶ್ರಮದಲ್ಲಿ ಇದನ್ನು 'ಸಮಯ' ಸ್ಥಿತಿ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ; ಅಧಿಕಾರವನ್ನು ಪಡೆದ ಮೇಲೆ, ಆತನು ಗುರುದೇವರ ಆದೇಶಕ್ಕೆ ಒಳಪಟ್ಟು, ಅವರ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನದಲ್ಲಿ ಇರಬೇಕು.

ಅತಃ ಪರಂ ನ್ಯಸ್ತಕರೋ ಭಸ್ಮಾದಾಯ ಸ್ವಹಸ್ತತಃ ದದ್ಯಾಚ್ಛಿಷ್ಯಾಯ ಮೂಲೇನ ರುದ್ರಾಕ್ಷಂ ಚಾಭಿಮಂತ್ರಿತಮ್

ಇದಾದ ಮೇಲೆ, ಕೈಗಳನ್ನು ಕೆಳಗೆ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡು, ತನ್ನ ಕೈಯಿಂದ ಭಸ್ಮವನ್ನು ತೆಗೆದು, ಮಂತ್ರಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳ ರುದ್ರಾಕ್ಷಿಯನ್ನು ಕೂಡ ಶಿಷ್ಯನಿಗೆ ನೀಡಬೇಕು.

ಪ್ರತಿಮಾ ವಾಪಿ ದೇವಸ್ಯ ಗೂಢದೇಹಮಥಾಪಿ ವಾ ಪೂಜಾಹೋಮಜಪಧ್ಯಾನಸಾಧನಾನಿ ಚ ಸಂಭವೇ

ಸಾಧ್ಯವಾದರೆ, ದೇವರ ಪ್ರತಿಮೆ ಅಥವಾ ಗುಪ್ತವಾದ ದೇಹ, ಹಾಗೆಯೇ ಪೂಜೆ, ಹೋಮ, ಜಪ, ಧ್ಯಾನಕ್ಕೆ ಬೇಕಾದ ಸಾಧನಗಳನ್ನು ಒದಗಿಸಬೇಕು.

ಸೋಪಿ ಶಿಷ್ಯಃ ಶಿವಾಚಾರ್ಯಾಲ್ಲಬ್ಧಾನಿ ಬಹುಮಾನತಃ ಆದದೀತಾಜ್ಞಯಾ ತಸ್ಯ ದೇಶಿಕಸ್ಯ ನ ಚಾನ್ಯಥಾ

ಶಿಷ್ಯನು, ಶಿವಗುರುವಿನಿಂದ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಪಡೆದ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು, ಅವರ todayನಂತೆ ಮಾತ್ರ ಸ್ವೀಕರಿಸಬೇಕು; ಬೇರೆ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲ.

ಆಚಾರ್ಯಾದಾಪ್ತಮಖಿಲಂ ಶಿರಸ್ಯಾಧಾಯ ಭಕ್ತಿತಃ ರಕ್ಷಯೇತ್ಪೂಜಯೇಚ್ಛಂಭುಂ ಮಠೇ ವಾ ಗೃಹ ಏವವಾ

ಗುರುವಿನಿಂದ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಪಡೆದ ಮೇಲೆ, ಅದನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡು, ಅದನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿ, ಶಂಭುವನ್ನು ಮಠದಲ್ಲಾಗಲಿ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಆಗಲಿ ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

ಅತಃ ಪರಂ ಶಿವಾಚಾರಮಾದಿಶೇದಸ್ಯ ದೇಶಿಕಃ ಭಕ್ತಿಶ್ರದ್ಧಾನುಸಾರೇಣ ಪ್ರಜ್ಞಾಯಾಶ್ಚಾನುಸಾರತಃ

ಇದಾದ ಮೇಲೆ, ಗುರುವು ಶಿಷ್ಯನ ಭಕ್ತಿ, ನಂಬಿಕೆ ಮತ್ತು ಅವನ ಬುದ್ಧಿಗೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ ಶಿವಾಚಾರವನ್ನು ಉಪದೇಶಿಸಬೇಕು.

ಯದುಕ್ತಂ ಯತ್ಸಮಾಜ್ಞಾತಂ ಯಚ್ಚೈವಾನ್ಯತ್ಪ್ರಕೀರ್ತಿತಮ್ ಶಿವಾಚಾರ್ಯೇಣ ಸಮಯೇ ತತ್ಸರ್ವಂ ಶಿರಸಾ ವಹೇತ್

ಶಿವಗುರುವಿನ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದ, ತಿಳಿದ ಮತ್ತು ಪ್ರಕಟಿಸಿದ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಶಿಷ್ಯನು ಗೌರವದಿಂದ ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಧರಿಸಬೇಕು.

ಶಿವಾಗಮಸ್ಯ ಗ್ರಹಣಂ ವಾಚನಂ ಶ್ರವಣಂ ತಥಾ ದೇಶಿಕದೇಶತಃ ಕುರ್ಯಾನ್ನ ಸ್ವೇಚ್ಛಾತೋ ನ ಚಾನ್ಯತಃ

ಶಿವಾಗಮಗಳ ಅಧ್ಯಯನ, ಪಠಣ ಮತ್ತು ಶ್ರವಣವನ್ನು ಗುರುದೇವರ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನದಂತೆ ಮಾಡಬೇಕು; ಸ್ವಂತ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ಅಥವಾ ಬೇರೆ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲ.

ಇತಿ ಸಂಕ್ಷೇಪತಃ ಪ್ರೋಕ್ತಃ ಸಂಸ್ಕಾರಃ ಸಮಯಾಹ್ವಯಃ ಸಾಕ್ಷಾಚ್ಛಿವಪುರಪ್ರಾಪ್ತೌ ನೃಣಾಂ ಪರಮಸಾಧನಮ್

ಹೀಗೆ, ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತವಾಗಿ 'ಸಮಯ' ಎಂಬ ಸಂಸ್ಕಾರವನ್ನು ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ; ಇದು ನೇರವಾಗಿ ಶಿವಲೋಕವನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಮಾನವರಿಗೆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಸಾಧನವಾಗಿದೆ.

ಅತಃ ಪರಂ ಸಮಾವೇಕ್ಷ್ಯ ಗುರುಃ ಶಿಷ್ಯಸ್ಯ ಯೋಗ್ಯತಾಮ್ ಷಡಧ್ವಶುದ್ಧಿಂ ಕುರ್ವೀತ ಸರ್ವಬಂಧವಿಮುಕ್ತಯೇ

ಇದಾದ ಮೇಲೆ, ಗುರುವು ಶಿಷ್ಯನ ಯೋಗ್ಯತೆಯನ್ನು ಪರಿಶೀಲಿಸಿ, ಎಲ್ಲಾ ಬಂಧನಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತಿಗಾಗಿ ಷಡಧ್ವ ಶುದ್ಧಿಯನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು.

ಕಲಾಂ ತತ್ತ್ವಂ ಚ ಭುವನಂ ವರ್ಣಂ ಪದಮತಃ ಪರಮ್ ಮಂತ್ರಶ್ಚೇತಿ ಸಮಾಸೇನ ಷಡಧ್ವಾ ಪರಿಪಠ್ಯತೇ

ಕಲಾ, ತತ್ತ್ವ, ಭುವನ, ವರ್ಣ, ಪದ ಮತ್ತು ಮಂತ್ರ — ಇವುಗಳನ್ನು ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತವಾಗಿ ಷಡಧ್ವ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.

ನಿವೃತ್ತ್ಯಾದ್ಯಾಃ ಕಲಾಃ ಪಞ್ಚ ಕಲಾಧ್ವಾ ಕಥ್ಯತೇ ಬುಧೈಃ ವ್ಯಾಪ್ತಾಃ ಕಲಾಭಿರಿತರೇ ತ್ವಧ್ವಾನಃ ಪಞ್ಚ ಪಞ್ಚಭಿಃ

ನಿವೃತ್ತಿ ಮುಂತಾದ ಐದು ಕಲೆಗಳು ಕಲಾಧ್ವ ಎಂದು ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ; ಉಳಿದ ಐದು ಮಾರ್ಗಗಳು ಕೂಡ ಪ್ರತಿಯೊಂದರಲ್ಲಿ ಐದು ಕಲೆಗಳಿವೆ.

ಶಿವತತ್ತ್ವಾದಿಭೂಮ್ಯಂತಂ ತತ್ತ್ವಾಧ್ವಾ ಸಮುದಾಹೃತಃ ಷಡ್ವಿಂಶತ್ಸಂಖ್ಯಯೋಪೇತಃ ಶುದ್ಧಾಶುದ್ಧೋಭಯಾತ್ಮಕಃ

ಶಿವತತ್ತ್ವದಿಂದ ಭೂಮಿಯ ಅಂತ್ಯವರೆಗೆ ಇರುವ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ತತ್ತ್ವಾಧ್ವ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ; ಇದು ಇಪ್ಪತ್ತಾರು ಅಂಶಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದು, ಶುದ್ಧ ಮತ್ತು ಅಶುದ್ಧ ಎರಡೂ ಸ್ವರೂಪ ಹೊಂದಿದೆ.

ಆಧಾರಾದ್ಯುನ್ಮನಾಂತಶ್ಚ ಭುವನಾಧ್ವಾ ಪ್ರಕೀರ್ತಿತಃ ವಿನಾ ಭೇದೋಪಭೇದಾಭ್ಯಾಂ ಷಷ್ಟಿಸಂಖ್ಯಾಸಮನ್ವಿತಃ

ಆಧಾರದಿಂದ ಉನ್ಮನಿಯವರೆಗೆ ಇರುವ ಭುವನಾಧ್ವವನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ; ಇದು ವಿಭೇದ ಮತ್ತು ಉಪವಿಭೇದಗಳನ್ನು ಹೊರತುಪಡಿಸಿ ಅರುವತ್ತು ಸಂಖ್ಯೆಯಾಗಿದೆ.

ಪಞ್ಚಾಶದ್ರುದ್ರರೂಪಾಸ್ತು ವರ್ಣಾ ವರ್ಣಾಧ್ವಸಂಜ್ಞಿತಾಃ ಅನೇಕಭೇದಸಂಪನ್ನಃ ಪದಾಧ್ವಾ ಸಮುದಾಹೃತಃ

ಐವತ್ತು ರುದ್ರಸ್ವರೂಪಗಳು ಅಕ್ಷರಗಳಾಗಿ, ಅಕ್ಷರಗಳ ಹಾದಿಯೆಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ. ಪದಗಳ ಹಾದಿ ಅನೇಕ ವಿಧಗಳಲ್ಲಿ ಇರುವುದಾಗಿ ಇಲ್ಲಿ ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ.

ಸರ್ವೋಪಮಂತ್ರೈರ್ಮಂತ್ರಾಧ್ವಾ ವ್ಯಾಪ್ತಃ ಪರಮವಿದ್ಯಯಾ ಯಥಾ ಶಿವೋ ನ ತತ್ತ್ವೇಷು ಗಣ್ಯತೇ ತತ್ತ್ವನಾಯಕಃ

ಎಲ್ಲಾ ಪರಮ ಮಂತ್ರಗಳಿಂದ ಮಂತ್ರಗಳ ಹಾದಿ ಪರಮಜ್ಞಾನದಿಂದ ತುಂಬಿದೆ. ಹೇಗೆ ಶಿವನು ತತ್ತ್ವಗಳಲ್ಲಿ ಸೇರದೆ, ಅವುಗಳ ನಾಯಕನಾಗಿದ್ದಾನೆ.