ಶಿವಪುರಾಣಮ್

ತಸ್ಮಾದ್ಧನಾನಿ ರತ್ನಾನಿ ಕ್ಷೇತ್ರಾಣಿ ಚ ಗೃಹಾಣಿ ಚ ಭೂಷಣಾನಿ ಚ ವಾಸಾಂಸಿ ಯಾನಶಯ್ಯಾಸನಾನಿ ಚ

ಆದುದರಿಂದ, ಧನ, ರತ್ನಗಳು, ಹೊಲಗಳು, ಮನೆಗಳು, ಆಭರಣಗಳು, ಬಟ್ಟೆಗಳು, ವಾಹನಗಳು, ಹಾಸಿಗೆಗಳು ಮತ್ತು ಕುರ್ಚಿಗಳು—

ಏತಾನಿ ಗುರವೇ ದದ್ಯಾದ್ಭಕ್ತ್ಯಾ ವಿತ್ತಾನುಸಾರತಃ ವಿತ್ತಶಾಠ್ಯಂ ನ ಕುರ್ವೀತ ಯದೀಚ್ಛೇತ್ಪರಮಾಂ ಗತಿಮ್

ಈ ಎಲ್ಲವನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ, ತನ್ನ ಶಕ್ತಿಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಗುರುವಿಗೆ ಕೊಡಬೇಕು. ಯಾರು ಪರಮ ಗತಿಯೆಚ್ಛಿಸುತ್ತಾರೋ ಅವರು ಧನದಲ್ಲಿ ವಂಚನೆ ಮಾಡಬಾರದು.

ಸ ಏವ ಜನಕೋ ಮಾತಾ ಭರ್ತಾ ಬನ್ಧುರ್ಧನಂ ಸುಖಮ್ ಸಖಾ ಮಿತ್ರಂ ಚ ಯತ್ತಸ್ಮಾತ್ಸರ್ವಂ ತಸ್ಮೈ ನಿವೇದಯೇತ್

ಅವನೇ ತಂದೆ, ತಾಯಿ, ಗಂಡ, ಬಂಧು, ಧನ, ಸಂತೋಷ, ಸ್ನೇಹಿತ ಮತ್ತು ಜೊತೆಯವನೂ ಆಗಿದ್ದಾನೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಅವನಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.

ನಿವೇದ್ಯ ಪಶ್ಚಾತ್ಸ್ವಾತ್ಮಾನಂ ಸಾನ್ವಯಂ ಸಪರಿಗ್ರಹಮ್ ಸಮರ್ಪ್ಯ ಸೋದಕಂ ತಸ್ಮೈ ನಿತ್ಯಂ ತದ್ವಶಗೋ ಭವೇತ್

ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಅರ್ಪಿಸಿದ ನಂತರ, ತನ್ನನ್ನು, ಕುಟುಂಬದವರನ್ನು ಮತ್ತು ಸೊತ್ತನ್ನೂ ನೀರಿನೊಂದಿಗೆ ಅವನಿಗೆ ಸಮರ್ಪಿಸಿ, ಯಾವಾಗಲೂ ಅವನ ಆಜ್ಞೆಗೆ ಒಳಗಾಗಿರಬೇಕು.

ಯದಾ ಶಿವಾಯ ಸ್ವಾತ್ಮಾನಂ ದತ್ತವಾನ್ ದೇಶಿಕಾತ್ಮನೇ ತದಾ ಶೈವೋ ಭವೇದ್ದೇಹೀ ನ ತತೋ ಽಸ್ತಿ ಪುನರ್ಭವಃ

ಯಾವಾಗ ತನ್ನನ್ನು ಶಿವನಿಗೆ, ಗುರುನ ಆತ್ಮಕ್ಕೆ ಅರ್ಪಿಸಿದನೋ, ಆಗ ಅವನು ಶಿವಭಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ; ಆಮೇಲೆ ಪುನರ್ಜನ್ಮವಿಲ್ಲ.

ಗುರುಶ್ಚ ಸ್ವಾಶ್ರಿತಂ ಶಿಷ್ಯಂ ವರ್ಷಮೇಕಂ ಪರೀಕ್ಷಯೇತ್ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಂ ಕ್ಷತ್ರಿಯಂ ವೈಶ್ಯಂ ದ್ವಿವರ್ಷಂ ಚ ತ್ರಿವರ್ಷಕಮ್

ಗುರುವು ಆಶ್ರಯ ಪಡೆದ ಶಿಷ್ಯನನ್ನು ಒಂದು ವರ್ಷ ಪರೀಕ್ಷಿಸಬೇಕು; ಬ್ರಾಹ್ಮಣ, ಕ್ಷತ್ರಿಯ, ವೈಶ್ಯರನ್ನು ಎರಡು ಅಥವಾ ಮೂರು ವರ್ಷ ಪರೀಕ್ಷಿಸಬೇಕು.

ಪ್ರಾಣದ್ರವ್ಯಪ್ರದಾನಾದ್ಯೈರಾದೇಶೈಶ್ಚ ಸಮಾಸಮೈಃ ಉತ್ತಮಾಂಶ್ಚಾಧಮೇ ಕೃತ್ವಾ ನೀಚಾನುತ್ತಮಕರ್ಮಣಿ

ಜೀವನ ಮತ್ತು ಧನವನ್ನು ಕೊಡುವುದೂ ಸೇರಿದಂತೆ, ಸರಳವಾದ ಆದೇಶಗಳ ಮೂಲಕ, ಉತ್ತಮರನ್ನು ಕೆಳವರಿಂದ, ಕೆಳವರನ್ನು ಉತ್ತಮರಿಂದ, ಅವರ ಕಾರ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಗುರುತಿಸಬಹುದು.

ಆಕ್ರುಷ್ಟಾಸ್ತಾಡಿತಾ ವಾಪಿ ಯೇ ವಿಷಾದಂ ನ ಯಾನ್ತ್ಯಪಿ ತೇ ಯೋಗ್ಯಾಃ ಸಂಯತಾಃ ಶುದ್ಧಾಃ ಶಿವಸಂಸ್ಕಾರಕರ್ಮಣಿ

ಯಾರನ್ನು ಬೈದರೂ ಅಥವಾ ಹೊಡೆದರೂ, ಅವರು ಮನಸ್ಸು ಕುಗ್ಗಿಸದೆ ಇರುತ್ತಾರೆ—ಅವರು ಶಾಂತ, ನಿಯಮಿತ ಮತ್ತು ಶುದ್ಧರಾಗಿದ್ದು, ಶಿವನ ವಿಧಿಗಳಿಗಾಗಿ ಯೋಗ್ಯರಾಗಿದ್ದಾರೆ.

ಅಹಿಂಸಕಾ ದಯಾವಂತೋ ನಿತ್ಯಮುದ್ಯುಕ್ತಚೇತಸಃ ಅಮಾನಿನೋ ಬುದ್ಧಿಮಂತಸ್ತ್ಯಕ್ತಸ್ಪರ್ಧಾಃ ಪ್ರಿಯಂವದಾಃ

ಅಹಿಂಸೆಯವರೂ, ದಯಾಳುಗಳೂ, ಯಾವಾಗಲೂ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಯತ್ನಶೀಲರೂ, ಅಹಂಕಾರವಿಲ್ಲದವರೂ, ವಿವೇಕಿಗಳೂ, ಹಸಿಯಿಲ್ಲದವರೂ, ಸೌಮ್ಯವಾಗಿ ಮಾತಾಡುವವರೂ ಆಗಿರಬೇಕು.

ಋಜವೋ ಮೃದವಃ ಸ್ವಚ್ಛಾ ವಿನೀತಾಃ ಸ್ಥಿರಚೇತಸಃ ಶೌಚಾಚಾರಸಮಾಯುಕ್ತಾಃ ಶಿವಭಕ್ತಾ ದ್ವಿಜಾತಯಃ

ನೇರವಾದವರೂ, ಮೃದುವಾದವರೂ, ಸ್ವಚ್ಛರಾದವರೂ, ಶಿಸ್ತಿನವರೂ, ಸ್ಥಿರಮನಸ್ಸಿನವರೂ, ಶುದ್ಧಾಚರಣೆಯವರೂ, ಶಿವಭಕ್ತರೂ, ದ್ವಿಜಾತಿಗಳೂ ಆಗಿರಬೇಕು.

ಏವಂ ವೃತ್ತಸಮೋಪೇತಾ ವಾಙ್ಮನಃಕಾಯಕರ್ಮಭಿಃ ಶೋಧ್ಯಾ ಬೋಧ್ಯಾ ಯಥಾನ್ಯಾಯಮಿತಿ ಶಾಸ್ತ್ರೇಷು ನಿಶ್ಚಯಃ

ಇಂತಹ ನಡವಳಿಕೆಯಿಂದ ಕೂಡಿದವರು, ಮಾತು, ಮನಸ್ಸು ಮತ್ತು ದೇಹದಲ್ಲಿ ಶುದ್ಧರಾದವರು, ಯೋಗ್ಯವಾದ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಶುದ್ಧಗೊಳಿಸಿ, ಬೋಧಿಸಬೇಕು ಎಂದು ಶಾಸ್ತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿದೆ.

ನಾಧಿಕಾರಃ ಸ್ವತೋ ನಾರ್ಯಾಃ ಶಿವಸಂಸ್ಕಾರಕರ್ಮಣಿ ನಿಯೋಗಾದ್ಭರ್ತುರಸ್ತ್ಯೇವ ಭಕ್ತಿಯುಕ್ತಾ ಯದೀಶ್ವರೇ

ಹೆಂಗಸಿಗೆ ಶಿವನ ವಿಧಿಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ವತಃ ಹಕ್ಕಿಲ್ಲ; ಅವಳ ಗಂಡನ ಆದೇಶದಿಂದ ಮಾತ್ರ, ಅವಳು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಇದ್ದರೆ, ಹಕ್ಕು ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ.

ತಥೈವ ಭರ್ತೃಹೀನಾಯಾ ಪುತ್ರಾದೇರಭ್ಯನುಜ್ಞಯಾ ಅಧಿಕಾರೋ ಭವತ್ಯೇವ ಕನ್ಯಾಯಾಃ ಪಿತುರಾಜ್ಞಯಾ ಶೂದ್ರಾಣಾಂ ಮರ್ತ್ಯಜಾತೀನಾಂ ಪತಿತಾನಾಂ ವಿಶೇಷತಃ

ಅದೇ ರೀತಿ, ಗಂಡ ಇಲ್ಲದವಳಿಗೆ ಮಗ ಅಥವಾ ಇತರರ ಅನುಮತಿಯಿಂದ ಹಕ್ಕು ಬರುತ್ತದೆ; ಕನ್ಯೆಗೆ ತಂದೆಯ ಆದೇಶದಿಂದ; ಶೂದ್ರರು, ಮನುಷ್ಯರು ಮತ್ತು ಪತನರಾದವರಿಗೆ ವಿಶೇಷವಾಗಿ—

ತಥಾ ಸಂಕರಜಾತೀನಾಂ ನಾಧ್ವಶುದ್ಧಿರ್ವಿಧೀಯತೇ ತೈಪ್ಯಕೃತ್ರಿಮಭಾವಶ್ಚೇಚ್ಛಿವೇ ಪರಮಕಾರಣೇ

ಮಿಶ್ರ ಜಾತಿಗಳಿಗೆ ವಿಧಿ ಶುದ್ಧಿ ಇಲ್ಲ; ಆದರೆ ಅವರು ಕೃತಕ ಸ್ಥಿತಿಯವರಾದರೆ, ಶಿವನಲ್ಲಿ, ಪರಮ ಕಾರಣದಲ್ಲಿ—

ಪಾದೋದಕಪ್ರದಾನಾದ್ಯೈಃ ಕುರ್ಯುಃ ಪಾಪವಿಶೋಧನಮ್ ಅತ್ರಾನುಲೋಮಜಾತಾ ಯೇ ಯುಕ್ತಾ ಏವ ದ್ವಿಜಾತಿಷು

ಅವರು ಪಾದೋದಕವನ್ನು ನೀಡುವುದು ಮತ್ತು ಇತರ ಕರ್ಮಗಳ ಮೂಲಕ ಪಾಪವನ್ನು ಶುದ್ಧಿಗೊಳಿಸಬೇಕು; ಅವರಲ್ಲಿ, ಸರಿಯಾದ ಜನ್ಮದವರು ದ್ವಿಜಾತಿಗಳಲ್ಲಿ ಯೋಗ್ಯರಾಗಿದ್ದಾರೆ.

ತೇಷಾಮಧ್ವವಿಶುದ್ಧ್ಯಾದಿ ಕುರ್ಯಾನ್ಮಾತೃಕುಲೋಚಿತಮ್ ಯಾ ತು ಕನ್ಯಾ ಸ್ವಪಿತ್ರಾದ್ಯೈಶ್ಶಿವಧರ್ಮೇ ನಿಯೋಜಿತಾ

ಅವರಿಗೆ ವಿಧಿ ಶುದ್ಧಿ ಮತ್ತು ಇತರ ವಿಧಿಗಳನ್ನು ತಾಯಿಯ ವಂಶದ ಪ್ರಕಾರ ಮಾಡಬೇಕು; ತಂದೆ ಅಥವಾ ಇತರರು ಶಿವಧರ್ಮಕ್ಕೆ ನೇಮಿಸಿದ ಕನ್ಯೆಯೂ—

ಸಾ ಭಕ್ತಾಯ ಪ್ರದಾತವ್ಯಾ ನಾಪರಾಯ ವಿರೋಧಿನೇ ದತ್ತಾ ಚೇತ್ಪ್ರತಿಕೂಲಾಯ ಪ್ರಮಾದಾದ್ಬೋಧಯೇತ್ಪತಿಮ್

ಅವಳನ್ನು ಭಕ್ತನಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಕೊಡಬೇಕು, ಬೇರೆ ಯಾರಿಗೂ ಅಥವಾ ವಿರೋಧಿಗೆ ಕೊಡಬಾರದು; ತಪ್ಪಾಗಿ ವಿರೋಧಿಗೆ ಕೊಟ್ಟರೆ, ಅವಳು ಗಂಡನಿಗೆ ಬೋಧಿಸಬೇಕು.

ಅಶಕ್ತಾ ತಂ ಪರಿತ್ಯಜ್ಯ ಮನಸಾ ಧರ್ಮಮಾಚರೇತ್ ಯಥಾ ಮುನಿವರಂ ತ್ಯಕ್ತ್ವಾ ಪತಿಮತ್ರಿಂ ಪತಿವ್ರತಾ

ಅವಳು ಅದನ್ನು ಮಾಡಲು ಅಸಾಧ್ಯವಾದರೆ, ಅವನನ್ನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ತ್ಯಜಿಸಿ ಧರ್ಮವನ್ನು ಆಚರಿಸಬೇಕು. ಹೇಗೆಂದರೆ, ಒಬ್ಬ ಸತಿಪತ್ನಿ ಮಹಾತ್ಮನನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ತನ್ನ ಗಂಡನಿಗೆ ನಿಷ್ಠೆಯಿಂದ ಇರೋದು ಹೀಗೆಯೇ.

ಕೃತಕೃತ್ಯಾ ಽಭವತ್ಪೂರ್ವಂ ತಪಸಾರಾಧ್ಯ ಶಙ್ಕರಮ್ ಯಥಾ ನಾರಾಯಣಂ ದೇವಂ ತಪಸಾರಾಧ್ಯ ಪಾಂಡವಾನ್

ಅವಳು ಹಿಂದೆ ತನ್ನ ಗುರಿಯನ್ನು ಪೂರೈಸಿದ್ದಳು, ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಶಂಕರನನ್ನು ಆರಾಧಿಸಿ. ಪಾಂಡವರು ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ನಾರಾಯಣ ದೇವರನ್ನು ಆರಾಧಿಸಿದಂತೆ ಅವಳು ಕೂಡ ಆರಾಧನೆ ಮಾಡಿದ್ದಳು.

ಪತೀಂಲ್ಲಬ್ಧವತೀ ಧರ್ಮೇ ಗುರುಭಿರ್ನ ನಿಯೋಜಿತಾ ಅಸ್ವಾತನ್ತ್ರ್ಯಕೃತೋ ದೋಷೋ ನೇಹಾಸ್ತಿ ಪರಮಾರ್ಥತಃ

ಅವಳು ಧರ್ಮದ ಮೂಲಕ ಗಂಡರನ್ನು ಪಡೆದಳು, ಹಿರಿಯರು ನೇಮಿಸಿದದರಿಂದ ಅಲ್ಲ. ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಇಲ್ಲದ ಕಾರಣದಿಂದ ತಪ್ಪು ಎಂಬುದು ಇಲ್ಲಿ ವಾಸ್ತವವಾಗಿ ಇಲ್ಲ.

ಶಿವಧರ್ಮೇ ನಿಯುಕ್ತಾಯಾಶ್ಶಿವಶಾಸನಗೌರವಾತ್ ಬಹುನಾತ್ರ ಕಿಮುಕ್ತೇನ ಯೋ ಽಪಿ ಕೋ ಽಪಿ ಶಿವಾಶ್ರಯಃ

ಶಿವಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ನೇಮಿತಳಾಗಿ, ಶಿವನ ಆಜ್ಞೆಗೆ ಗೌರವದಿಂದ—ಇಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚು ಹೇಳಬೇಕಾದ ಅಗತ್ಯವೇನು? ಯಾರು ಶಿವನಲ್ಲಿ ಆಶ್ರಯ ಪಡೆಯುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಯಾರು ಆಗಿರಬಹುದು.

ಸಂಸ್ಕಾರ್ಯೋ ಗುರ್ವಧೀನಶ್ಚೇತ್ಸಂಸ್ಕ್ರಿಯಾ ನ ಪ್ರಭಿದ್ಯತೇ ಗುರೋರಾಲೋಕನಾದೇವ ಸ್ಪರ್ಶಾತ್ಸಂಭಾಷಣಾದಪಿ

ಯಾವುದಾದರೂ ಸಂಸ್ಕಾರವನ್ನು ಗುರುನಿಗೆ ಅವಲಂಬಿತನಾಗಿದ್ದರೆ, ಆ ಸಂಸ್ಕಾರ ಭಂಗವಾಗದು; ಗುರುನ ದೃಷ್ಟಿ, ಸ್ಪರ್ಶ ಅಥವಾ ಮಾತಿನಿಂದಲೇ ಅದು ಸ್ಥಿರವಾಗಿರುತ್ತದೆ.

ಯಸ್ಯ ಸಂಜಾಯತೇ ಪ್ರಜ್ಞಾ ತಸ್ಯ ನಾಸ್ತಿ ಪರಾಜಯಃ ಮನಸಾ ಯಸ್ತು ಸಂಸ್ಕಾರಃ ಕ್ರಿಯತೇ ಯೋಗವರ್ತ್ಮನಾ

ಯಾರಲ್ಲಿ ಜ್ಞಾನ ಉದಯವಾಗುತ್ತದೋ, ಅವನಿಗೆ ಸೋಲು ಎಂದೆಂದಿಗೂ ಇಲ್ಲ. ಯೋಗಮಾರ್ಗದಿಂದ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದ ಸಂಸ್ಕಾರವೂ ಹಾಗೆಯೇ.

ಸ ನೇಹ ಕಥಿತೋ ಗುಹ್ಯೋ ಗುರುವಕ್ತ್ರೈಕಗೋಚರಃ ಕ್ರಿಯಾವಾನ್ಯಸ್ತು ಸಂಸ್ಕಾರಃ ಕುಂಡಮಂಡಪಪೂರ್ವಕಃ ಸ ವಕ್ಷ್ಯತೇ ಸಮಾಸೇನ ತಸ್ಯ ಶಕ್ಯೋ ನ ವಿಸ್ತರಃ

ಅದು ಇಲ್ಲಿ ವಿವರಿಸಲಾಗದು, ಅದು ಗುಪ್ತವಾದದ್ದು, ಗುರುನ ಬಾಯಿಂದ ಮಾತ್ರ ತಿಳಿಯಬಹುದಾದದು. ವಿಧಿವಿಧಾನದೊಂದಿಗೆ, ವೇದಿ ಮತ್ತು ಮಂಡಪದ ಪೂರ್ವದಲ್ಲಿ ಮಾಡುವ ಸಂಸ್ಕಾರವನ್ನು ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತವಾಗಿ ಹೇಳಲಾಗುವುದು; ಅದರ ಸಂಪೂರ್ಣ ವಿವರ ನೀಡಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.

ಪುಣ್ಯೇ ಽಹನಿ ಶುಚೌ ದೇಶೇ ಬಹುದೋಷವಿವರ್ಜಿತೇ ದೇಶಿಕಃ ಪ್ರಥಮಂ ಕುರ್ಯಾತ್ಸಂಸ್ಕಾರಂ ಸಮಯಾಹ್ವಯಮ್

ಶುಭದಿನದಲ್ಲಿ, ಪವಿತ್ರವಾದ, ದೋಷರಹಿತ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ, ಗುರು ಮೊದಲಿಗೆ 'ಸಮಯ' ಎಂಬ ಸಂಸ್ಕಾರವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು.

ಪರೀಕ್ಷ್ಯ ಭೂಮಿಂ ವಿಧಿವದ್ಗಂಧವರ್ಣರಸಾದಿಭಿಃ ಶಿಲ್ಪಿಶಾಸ್ತ್ರೋಕ್ತಮಾರ್ಗೇಣ ಮಣ್ಡಪಂ ತತ್ರ ಕಲ್ಪಯೇತ್

ಭೂಮಿಯನ್ನು ಸೂಕ್ತವಾಗಿ, ವಾಸನೆ, ಬಣ್ಣ, ರುಚಿ ಮುಂತಾದವುಗಳಿಂದ ಪರೀಕ್ಷಿಸಿ, ಶಿಲ್ಪಶಾಸ್ತ್ರದಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದಂತೆ ಅಲ್ಲಿ ಮಂಡಪವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಬೇಕು.

ಕೃತ್ವಾ ವೇದಿಂ ಚ ತನ್ಮಧ್ಯೇ ಕುಣ್ಡಾನಿ ಪರಿಕಲ್ಪಯೇತ್ ಅಷ್ಟದಿಕ್ಷು ತಥಾ ದಿಕ್ಷು ತತ್ರೈಶಾನ್ಯಾಂ ಪುನಃ ಕ್ರಮಾತ್

ವೇದಿಯನ್ನು ಮಾಡಿ, ಅದರ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಅಗ್ನಿಕುಂಡಗಳನ್ನು ಏರ್ಪಡಿಸಬೇಕು, ಎಂಟು ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಮಧ್ಯದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿಯೂ, ನಂತರ ಈಶಾನ್ಯ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಕ್ರಮವಾಗಿ.

ಪ್ರಧಾನಕುಂಡಂ ಕುರ್ವೀತ ಯದ್ವಾ ಪಶ್ಚಿಮಭಾಗತಃ ಪ್ರಧಾನಮೇಕಮೇವಾಥ ಕೃತ್ವಾ ಶೋಭಾಂ ಪ್ರಕಲ್ಪಯೇತ್

ಪ್ರಮುಖ ಅಗ್ನಿಕುಂಡವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು, ಅಥವಾ ಪಶ್ಚಿಮ ಭಾಗದಲ್ಲೂ ಮಾಡಬಹುದು; ಒಂದೇ ಪ್ರಮುಖ ಕುಂಡವನ್ನು ಮಾಡಿ ಅದರ ಅಲಂಕಾರವನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಬೇಕು.

ವಿತಾನಧ್ವಜಮಾಲಾಭಿರ್ವಿವಿಧಾಭಿರನೇಕಶಃ ವೇದಿಮಧ್ಯೇ ತತಃ ಕುರ್ಯಾನ್ಮಂಡಲಂ ಶುಭಲಕ್ಷಣಮ್

ವಿವಿಧ ವಿಧದ ಹಾರಗಳು, ಧ್ವಜಗಳ ಮಾಲೆಗಳಿಂದ, ವೇದಿಯ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಶುಭ ಲಕ್ಷಣಗಳಿರುವ ವೃತ್ತವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು.