ಶಿವಪುರಾಣಮ್

ತಸ್ಮಾತ್ತತ್ತ್ವವಿದೇವೇಹ ಮುಕ್ತೋ ಮೋಚಕ ಇಷ್ಯತೇ ಸರ್ವಲಕ್ಷಣಸಂಯುಕ್ತಃ ಸರ್ವಶಾಸ್ತ್ರವಿದಪ್ಯಯಮ್

ಅದಕ್ಕಾಗಿ, ಇಲ್ಲಿ ತತ್ತ್ವವನ್ನು ಅರಿತವನು ಮಾತ್ರ ಮುಕ್ತನೂ, ಮುಕ್ತಿಗೊಳಿಸುವವನೂ ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಎಲ್ಲ ಲಕ್ಷಣಗಳಿದ್ದರೂ, ಎಲ್ಲ ಶಾಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ತಿಳಿದರೂ, ತತ್ತ್ವವಿಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಸಾಲದು.

ಸರ್ವೋಪಾಯವಿಧಿಜ್ಞೋ ಽಪಿ ತತ್ತ್ವಹೀನಸ್ತು ನಿಷ್ಫಲಃ ಯಸ್ಯಾನುಭವಪರ್ಯಂತಾ ಬುದ್ಧಿಸ್ತತ್ತ್ವೇ ಪ್ರವರ್ತತೇ

ಎಲ್ಲ ವಿಧಾನಗಳನ್ನೂ ತಿಳಿದಿದ್ದರೂ, ತತ್ತ್ವವಿಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಫಲವಿಲ್ಲ. ಯಾರು ಅನುಭವದವರೆಗೆ ಬುದ್ಧಿಯನ್ನು ತತ್ತ್ವದಲ್ಲಿ ನೆಡಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರದು ಸಾರ್ಥಕ.

ತಸ್ಯಾವಲೋಕನಾದ್ಯೈಶ್ಚ ಪರಾನನ್ದೋ ಽಭಿಜಾಯತೇ ತಸ್ಮಾದ್ಯಸ್ಯೈವ ಸಂಪರ್ಕಾತ್ಪ್ರಬೋಧಾನಂದಸಂಭವಃ

ಅವನನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ ಮತ್ತು ಇತರ ರೀತಿಗಳಿಂದ ಪರಮಾನಂದ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ. ಅವನ ಸಂಪರ್ಕದಿಂದ ಪ್ರಬೋಧವೂ ಆನಂದವೂ ಹುಟ್ಟುತ್ತವೆ.

ಗುರುಂ ತಮೇವ ವೃಣುಯಾನ್ನಾಪರಂ ಮತಿಮಾನ್ನರಃ ಸ ಶಿಷ್ಯೈರ್ವಿನಯಾಚಾರಚತುರೈರುಚಿತೋ ಗುರುಃ

ಬುದ್ಧಿವಂತನು ಆ ಗುರುನನ್ನೇ ಆರಿಸಬೇಕು, ಬೇರೆ ಯಾರನ್ನೂ ಅಲ್ಲ. ವಿನಯವೂ ಶಿಸ್ತೂ ಇರುವ ಶಿಷ್ಯರಿಗೆ ಅಂತಹ ಗುರು ಯೋಗ್ಯನು.

ಯಾವದ್ವಿಜ್ಞಾಯತೇ ತಾವತ್ಸೇವನೀಯೋ ಮುಮುಕ್ಷುಭಿಃ ಜ್ಞಾತೇ ತಸ್ಮಿನ್ಸ್ಥಿರಾ ಭಕ್ತಿರ್ಯಾವತ್ತತ್ತ್ವಂ ಸಮಾಶ್ರಯೇತ್

ಜ್ಞಾನ ದೊರಕುವವರೆಗೆ ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ಬಯಸುವವರು ಸೇವೆ ಮಾಡಬೇಕು. ಜ್ಞಾನ ದೊರೆತ ಮೇಲೆ, ತತ್ತ್ವವನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸುವವರೆಗೆ ಭಕ್ತಿ ಸ್ಥಿರವಾಗಿರಬೇಕು.

ನ ತು ತತ್ತ್ವಂ ತ್ಯಜೇಜ್ಜಾತು ನೋಪೇಕ್ಷೇತ ಕಥಂಚನ ಯತ್ರಾನಂದಃ ಪ್ರಬೋಧೋ ವಾ ನಾಲ್ಪಮಪ್ಯುಪಲಭ್ಯತೇ

ಯಾವುದೇ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲೂ ತತ್ತ್ವವನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಡಬಾರದು, ಅಥವಾ ನಿರ್ಲಕ್ಷಿಸಬಾರದು. ಅಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪವೂ ಆನಂದ ಅಥವಾ ಪ್ರಬೋಧ ಸಿಗುವುದಿಲ್ಲ.

ವತ್ಸರಾದಪಿ ಶಿಷ್ಯೇಣ ಸೋ ಽನ್ಯಂ ಗುರುಮುಪಾಶ್ರಯೇತ್ ಗುರುಮನ್ಯಂ ಪ್ರಪನ್ನೇ ಽಪಿ ನಾವಮನ್ಯೇತ ಪೌರ್ವಿಕಮ್ ಗುರೋರ್ಭ್ರಾತ್ಃಂಸ್ತಥಾ ಪುತ್ರಾನ್ಬೋಧಕಾನ್ಪ್ರೇರಕಾನಪಿ

ಒಂದು ವರ್ಷವಾದರೂ, ಶಿಷ್ಯನು ಬೇರೆ ಗುರುನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಬಹುದು. ಆದರೆ ಹೀಗೆ ಮಾಡಿದ ಮೇಲೆ, ಹಳೆಯ ಗುರುನನ್ನೂ ಅವನ ಸಹೋದರರು, ಮಗಗಳು, ಬೋಧಕರು, ಪ್ರೇರಕರು ಇವರನ್ನೂ ಅವಮಾನಿಸಬಾರದು.

ತತ್ರಾದಾವುಪಸಂಗಮ್ಯ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಂ ವೇದಪಾರಗಮ್ ಗುರುಮಾರಾಧಯೇತ್ಪ್ರಾಜ್ಞಂ ಶುಭಗಂ ಪ್ರಿಯದರ್ಶನಮ್

ಅಲ್ಲಿ ಮೊದಲು ವೇದಗಳನ್ನು ತಿಳಿದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನನ್ನು ಭೇಟಿಯಾಗಿ, ಜ್ಞಾನಿಯೂ ಶುಭರೂಪಿಯೂ ಪ್ರೀತಿಯ ಮುಖವಿರುವ ಗುರುನನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

ಸರ್ವಾಭಯಪ್ರದಾತಾರಂ ಕರುಣಾಕ್ರಾಂತಮಾನಸಮ್ ತೋಷಯೇತ್ತಂ ಪ್ರಯತ್ನೇನ ಮನಸಾ ಕರ್ಮಣಾ ಗಿರಾ

ಎಲ್ಲ ಭಯವನ್ನು ದೂರಮಾಡುವವನೂ, ದಯೆಯಿಂದ ತುಂಬಿರುವವನೂ ಆಗಿರುವ ಆ ಗುರುನನ್ನು ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ, ಕೆಲಸದಿಂದ, ಮಾತಿನಿಂದ ಯತ್ನಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಸಂತೋಷಪಡಿಸಬೇಕು.

ತಾವದಾರಾಧಯೇಚ್ಛಿಷ್ಯಃ ಪ್ರಸನ್ನೋಸೌ ಭವೇದ್ಯಥಾ ತಸ್ಮಿನ್ಪ್ರಸನ್ನೇ ಶಿಷ್ಯಸ್ಯ ಸದ್ಯಃ ಪಾಪಕ್ಷಯೋ ಭವೇತ್

ಗುರುವು ಸಂತೋಷಪಡುವ ತನಕ ಶಿಷ್ಯನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಪೂಜೆ ಮಾಡಬೇಕು. ಗುರು ಸಂತೋಷಪಟ್ಟಾಗ, ಶಿಷ್ಯನ ಪಾಪಗಳು ಕೂಡಲೇ ನಾಶವಾಗುತ್ತವೆ.

ತಸ್ಮಾದ್ಧನಾನಿ ರತ್ನಾನಿ ಕ್ಷೇತ್ರಾಣಿ ಚ ಗೃಹಾಣಿ ಚ ಭೂಷಣಾನಿ ಚ ವಾಸಾಂಸಿ ಯಾನಶಯ್ಯಾಸನಾನಿ ಚ

ಆದುದರಿಂದ, ಧನ, ರತ್ನಗಳು, ಹೊಲಗಳು, ಮನೆಗಳು, ಆಭರಣಗಳು, ಬಟ್ಟೆಗಳು, ವಾಹನಗಳು, ಹಾಸಿಗೆಗಳು ಮತ್ತು ಕುರ್ಚಿಗಳು—

ಏತಾನಿ ಗುರವೇ ದದ್ಯಾದ್ಭಕ್ತ್ಯಾ ವಿತ್ತಾನುಸಾರತಃ ವಿತ್ತಶಾಠ್ಯಂ ನ ಕುರ್ವೀತ ಯದೀಚ್ಛೇತ್ಪರಮಾಂ ಗತಿಮ್

ಈ ಎಲ್ಲವನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ, ತನ್ನ ಶಕ್ತಿಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಗುರುವಿಗೆ ಕೊಡಬೇಕು. ಯಾರು ಪರಮ ಗತಿಯೆಚ್ಛಿಸುತ್ತಾರೋ ಅವರು ಧನದಲ್ಲಿ ವಂಚನೆ ಮಾಡಬಾರದು.

ಸ ಏವ ಜನಕೋ ಮಾತಾ ಭರ್ತಾ ಬನ್ಧುರ್ಧನಂ ಸುಖಮ್ ಸಖಾ ಮಿತ್ರಂ ಚ ಯತ್ತಸ್ಮಾತ್ಸರ್ವಂ ತಸ್ಮೈ ನಿವೇದಯೇತ್

ಅವನೇ ತಂದೆ, ತಾಯಿ, ಗಂಡ, ಬಂಧು, ಧನ, ಸಂತೋಷ, ಸ್ನೇಹಿತ ಮತ್ತು ಜೊತೆಯವನೂ ಆಗಿದ್ದಾನೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಅವನಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.

ನಿವೇದ್ಯ ಪಶ್ಚಾತ್ಸ್ವಾತ್ಮಾನಂ ಸಾನ್ವಯಂ ಸಪರಿಗ್ರಹಮ್ ಸಮರ್ಪ್ಯ ಸೋದಕಂ ತಸ್ಮೈ ನಿತ್ಯಂ ತದ್ವಶಗೋ ಭವೇತ್

ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಅರ್ಪಿಸಿದ ನಂತರ, ತನ್ನನ್ನು, ಕುಟುಂಬದವರನ್ನು ಮತ್ತು ಸೊತ್ತನ್ನೂ ನೀರಿನೊಂದಿಗೆ ಅವನಿಗೆ ಸಮರ್ಪಿಸಿ, ಯಾವಾಗಲೂ ಅವನ ಆಜ್ಞೆಗೆ ಒಳಗಾಗಿರಬೇಕು.

ಯದಾ ಶಿವಾಯ ಸ್ವಾತ್ಮಾನಂ ದತ್ತವಾನ್ ದೇಶಿಕಾತ್ಮನೇ ತದಾ ಶೈವೋ ಭವೇದ್ದೇಹೀ ನ ತತೋ ಽಸ್ತಿ ಪುನರ್ಭವಃ

ಯಾವಾಗ ತನ್ನನ್ನು ಶಿವನಿಗೆ, ಗುರುನ ಆತ್ಮಕ್ಕೆ ಅರ್ಪಿಸಿದನೋ, ಆಗ ಅವನು ಶಿವಭಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ; ಆಮೇಲೆ ಪುನರ್ಜನ್ಮವಿಲ್ಲ.

ಗುರುಶ್ಚ ಸ್ವಾಶ್ರಿತಂ ಶಿಷ್ಯಂ ವರ್ಷಮೇಕಂ ಪರೀಕ್ಷಯೇತ್ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಂ ಕ್ಷತ್ರಿಯಂ ವೈಶ್ಯಂ ದ್ವಿವರ್ಷಂ ಚ ತ್ರಿವರ್ಷಕಮ್

ಗುರುವು ಆಶ್ರಯ ಪಡೆದ ಶಿಷ್ಯನನ್ನು ಒಂದು ವರ್ಷ ಪರೀಕ್ಷಿಸಬೇಕು; ಬ್ರಾಹ್ಮಣ, ಕ್ಷತ್ರಿಯ, ವೈಶ್ಯರನ್ನು ಎರಡು ಅಥವಾ ಮೂರು ವರ್ಷ ಪರೀಕ್ಷಿಸಬೇಕು.

ಪ್ರಾಣದ್ರವ್ಯಪ್ರದಾನಾದ್ಯೈರಾದೇಶೈಶ್ಚ ಸಮಾಸಮೈಃ ಉತ್ತಮಾಂಶ್ಚಾಧಮೇ ಕೃತ್ವಾ ನೀಚಾನುತ್ತಮಕರ್ಮಣಿ

ಜೀವನ ಮತ್ತು ಧನವನ್ನು ಕೊಡುವುದೂ ಸೇರಿದಂತೆ, ಸರಳವಾದ ಆದೇಶಗಳ ಮೂಲಕ, ಉತ್ತಮರನ್ನು ಕೆಳವರಿಂದ, ಕೆಳವರನ್ನು ಉತ್ತಮರಿಂದ, ಅವರ ಕಾರ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಗುರುತಿಸಬಹುದು.

ಆಕ್ರುಷ್ಟಾಸ್ತಾಡಿತಾ ವಾಪಿ ಯೇ ವಿಷಾದಂ ನ ಯಾನ್ತ್ಯಪಿ ತೇ ಯೋಗ್ಯಾಃ ಸಂಯತಾಃ ಶುದ್ಧಾಃ ಶಿವಸಂಸ್ಕಾರಕರ್ಮಣಿ

ಯಾರನ್ನು ಬೈದರೂ ಅಥವಾ ಹೊಡೆದರೂ, ಅವರು ಮನಸ್ಸು ಕುಗ್ಗಿಸದೆ ಇರುತ್ತಾರೆ—ಅವರು ಶಾಂತ, ನಿಯಮಿತ ಮತ್ತು ಶುದ್ಧರಾಗಿದ್ದು, ಶಿವನ ವಿಧಿಗಳಿಗಾಗಿ ಯೋಗ್ಯರಾಗಿದ್ದಾರೆ.

ಅಹಿಂಸಕಾ ದಯಾವಂತೋ ನಿತ್ಯಮುದ್ಯುಕ್ತಚೇತಸಃ ಅಮಾನಿನೋ ಬುದ್ಧಿಮಂತಸ್ತ್ಯಕ್ತಸ್ಪರ್ಧಾಃ ಪ್ರಿಯಂವದಾಃ

ಅಹಿಂಸೆಯವರೂ, ದಯಾಳುಗಳೂ, ಯಾವಾಗಲೂ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಯತ್ನಶೀಲರೂ, ಅಹಂಕಾರವಿಲ್ಲದವರೂ, ವಿವೇಕಿಗಳೂ, ಹಸಿಯಿಲ್ಲದವರೂ, ಸೌಮ್ಯವಾಗಿ ಮಾತಾಡುವವರೂ ಆಗಿರಬೇಕು.

ಋಜವೋ ಮೃದವಃ ಸ್ವಚ್ಛಾ ವಿನೀತಾಃ ಸ್ಥಿರಚೇತಸಃ ಶೌಚಾಚಾರಸಮಾಯುಕ್ತಾಃ ಶಿವಭಕ್ತಾ ದ್ವಿಜಾತಯಃ

ನೇರವಾದವರೂ, ಮೃದುವಾದವರೂ, ಸ್ವಚ್ಛರಾದವರೂ, ಶಿಸ್ತಿನವರೂ, ಸ್ಥಿರಮನಸ್ಸಿನವರೂ, ಶುದ್ಧಾಚರಣೆಯವರೂ, ಶಿವಭಕ್ತರೂ, ದ್ವಿಜಾತಿಗಳೂ ಆಗಿರಬೇಕು.

ಏವಂ ವೃತ್ತಸಮೋಪೇತಾ ವಾಙ್ಮನಃಕಾಯಕರ್ಮಭಿಃ ಶೋಧ್ಯಾ ಬೋಧ್ಯಾ ಯಥಾನ್ಯಾಯಮಿತಿ ಶಾಸ್ತ್ರೇಷು ನಿಶ್ಚಯಃ

ಇಂತಹ ನಡವಳಿಕೆಯಿಂದ ಕೂಡಿದವರು, ಮಾತು, ಮನಸ್ಸು ಮತ್ತು ದೇಹದಲ್ಲಿ ಶುದ್ಧರಾದವರು, ಯೋಗ್ಯವಾದ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಶುದ್ಧಗೊಳಿಸಿ, ಬೋಧಿಸಬೇಕು ಎಂದು ಶಾಸ್ತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿದೆ.

ನಾಧಿಕಾರಃ ಸ್ವತೋ ನಾರ್ಯಾಃ ಶಿವಸಂಸ್ಕಾರಕರ್ಮಣಿ ನಿಯೋಗಾದ್ಭರ್ತುರಸ್ತ್ಯೇವ ಭಕ್ತಿಯುಕ್ತಾ ಯದೀಶ್ವರೇ

ಹೆಂಗಸಿಗೆ ಶಿವನ ವಿಧಿಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ವತಃ ಹಕ್ಕಿಲ್ಲ; ಅವಳ ಗಂಡನ ಆದೇಶದಿಂದ ಮಾತ್ರ, ಅವಳು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಇದ್ದರೆ, ಹಕ್ಕು ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ.

ತಥೈವ ಭರ್ತೃಹೀನಾಯಾ ಪುತ್ರಾದೇರಭ್ಯನುಜ್ಞಯಾ ಅಧಿಕಾರೋ ಭವತ್ಯೇವ ಕನ್ಯಾಯಾಃ ಪಿತುರಾಜ್ಞಯಾ ಶೂದ್ರಾಣಾಂ ಮರ್ತ್ಯಜಾತೀನಾಂ ಪತಿತಾನಾಂ ವಿಶೇಷತಃ

ಅದೇ ರೀತಿ, ಗಂಡ ಇಲ್ಲದವಳಿಗೆ ಮಗ ಅಥವಾ ಇತರರ ಅನುಮತಿಯಿಂದ ಹಕ್ಕು ಬರುತ್ತದೆ; ಕನ್ಯೆಗೆ ತಂದೆಯ ಆದೇಶದಿಂದ; ಶೂದ್ರರು, ಮನುಷ್ಯರು ಮತ್ತು ಪತನರಾದವರಿಗೆ ವಿಶೇಷವಾಗಿ—

ತಥಾ ಸಂಕರಜಾತೀನಾಂ ನಾಧ್ವಶುದ್ಧಿರ್ವಿಧೀಯತೇ ತೈಪ್ಯಕೃತ್ರಿಮಭಾವಶ್ಚೇಚ್ಛಿವೇ ಪರಮಕಾರಣೇ

ಮಿಶ್ರ ಜಾತಿಗಳಿಗೆ ವಿಧಿ ಶುದ್ಧಿ ಇಲ್ಲ; ಆದರೆ ಅವರು ಕೃತಕ ಸ್ಥಿತಿಯವರಾದರೆ, ಶಿವನಲ್ಲಿ, ಪರಮ ಕಾರಣದಲ್ಲಿ—

ಪಾದೋದಕಪ್ರದಾನಾದ್ಯೈಃ ಕುರ್ಯುಃ ಪಾಪವಿಶೋಧನಮ್ ಅತ್ರಾನುಲೋಮಜಾತಾ ಯೇ ಯುಕ್ತಾ ಏವ ದ್ವಿಜಾತಿಷು

ಅವರು ಪಾದೋದಕವನ್ನು ನೀಡುವುದು ಮತ್ತು ಇತರ ಕರ್ಮಗಳ ಮೂಲಕ ಪಾಪವನ್ನು ಶುದ್ಧಿಗೊಳಿಸಬೇಕು; ಅವರಲ್ಲಿ, ಸರಿಯಾದ ಜನ್ಮದವರು ದ್ವಿಜಾತಿಗಳಲ್ಲಿ ಯೋಗ್ಯರಾಗಿದ್ದಾರೆ.

ತೇಷಾಮಧ್ವವಿಶುದ್ಧ್ಯಾದಿ ಕುರ್ಯಾನ್ಮಾತೃಕುಲೋಚಿತಮ್ ಯಾ ತು ಕನ್ಯಾ ಸ್ವಪಿತ್ರಾದ್ಯೈಶ್ಶಿವಧರ್ಮೇ ನಿಯೋಜಿತಾ

ಅವರಿಗೆ ವಿಧಿ ಶುದ್ಧಿ ಮತ್ತು ಇತರ ವಿಧಿಗಳನ್ನು ತಾಯಿಯ ವಂಶದ ಪ್ರಕಾರ ಮಾಡಬೇಕು; ತಂದೆ ಅಥವಾ ಇತರರು ಶಿವಧರ್ಮಕ್ಕೆ ನೇಮಿಸಿದ ಕನ್ಯೆಯೂ—

ಸಾ ಭಕ್ತಾಯ ಪ್ರದಾತವ್ಯಾ ನಾಪರಾಯ ವಿರೋಧಿನೇ ದತ್ತಾ ಚೇತ್ಪ್ರತಿಕೂಲಾಯ ಪ್ರಮಾದಾದ್ಬೋಧಯೇತ್ಪತಿಮ್

ಅವಳನ್ನು ಭಕ್ತನಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಕೊಡಬೇಕು, ಬೇರೆ ಯಾರಿಗೂ ಅಥವಾ ವಿರೋಧಿಗೆ ಕೊಡಬಾರದು; ತಪ್ಪಾಗಿ ವಿರೋಧಿಗೆ ಕೊಟ್ಟರೆ, ಅವಳು ಗಂಡನಿಗೆ ಬೋಧಿಸಬೇಕು.

ಅಶಕ್ತಾ ತಂ ಪರಿತ್ಯಜ್ಯ ಮನಸಾ ಧರ್ಮಮಾಚರೇತ್ ಯಥಾ ಮುನಿವರಂ ತ್ಯಕ್ತ್ವಾ ಪತಿಮತ್ರಿಂ ಪತಿವ್ರತಾ

ಅವಳು ಅದನ್ನು ಮಾಡಲು ಅಸಾಧ್ಯವಾದರೆ, ಅವನನ್ನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ತ್ಯಜಿಸಿ ಧರ್ಮವನ್ನು ಆಚರಿಸಬೇಕು. ಹೇಗೆಂದರೆ, ಒಬ್ಬ ಸತಿಪತ್ನಿ ಮಹಾತ್ಮನನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ತನ್ನ ಗಂಡನಿಗೆ ನಿಷ್ಠೆಯಿಂದ ಇರೋದು ಹೀಗೆಯೇ.

ಕೃತಕೃತ್ಯಾ ಽಭವತ್ಪೂರ್ವಂ ತಪಸಾರಾಧ್ಯ ಶಙ್ಕರಮ್ ಯಥಾ ನಾರಾಯಣಂ ದೇವಂ ತಪಸಾರಾಧ್ಯ ಪಾಂಡವಾನ್

ಅವಳು ಹಿಂದೆ ತನ್ನ ಗುರಿಯನ್ನು ಪೂರೈಸಿದ್ದಳು, ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಶಂಕರನನ್ನು ಆರಾಧಿಸಿ. ಪಾಂಡವರು ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ನಾರಾಯಣ ದೇವರನ್ನು ಆರಾಧಿಸಿದಂತೆ ಅವಳು ಕೂಡ ಆರಾಧನೆ ಮಾಡಿದ್ದಳು.