ಶಿವಪುರಾಣಮ್

ಯಮಶ್ಚ ನಿಯಮಾಶ್ಚೈವ ನಾತ್ರ ಕಾರ್ಯಾ ವಿಚಾರಣಾ ಗುರೋರ್ವಿರುದ್ಧಂ ಯದ್ವಾಕ್ಯಂ ನ ವದೇಜ್ಜಾತುಚಿನ್ನರಃ

ಯಮ ಮತ್ತು ನಿಯಮಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಇಲ್ಲಿ ಚಿಂತನೆ ಬೇಡ. ಗುರುನಿಗೆ ವಿರುದ್ಧವಾದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಎಂದಿಗೂ ಹೇಳಬಾರದು.

ವದೇದ್ಯದಿ ಮಹಾಮೋಹಾದ್ರೌರವಂ ನರಕಂ ವ್ರಜೇತ್ ಮನಸಾ ಕರ್ಮಣಾ ವಾಚಾ ಗುರುಮುದ್ದಿಶ್ಯ ಯತ್ನತಃ

ಯಾರಾದರೂ ಭಾರೀ ಮೋಹದಿಂದ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ, ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ಕೆಲಸದಲ್ಲಿ ಗುರುವನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಸುಳ್ಳು ಮಾತಾಡಿದರೆ, ಅವನು ರೌರವ ಎಂಬ ನರಕಕ್ಕೆ ಹೋಗಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ.

ಶ್ರೇಯೋರ್ಥೀ ಚೇನ್ನರೋ ಧೀಮಾನ್ನ ಮಿಥ್ಯಾಚಾರಮಾಚರೇತ್ ಗುರೋರ್ಹಿತಂ ಪ್ರಿಯಂ ಕುರ್ಯಾದಾದಿಷ್ಟೋ ವಾ ನ ವಾ ಸದಾ

ಯಾರು ಒಳ್ಳೆಯದನ್ನು ಬಯಸುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಬುದ್ಧಿವಂತರಾಗಿದ್ದಾರೆ, ಅವರು ಗುರುನಿಗೆ ಮೋಸಮಾಡುವ ಕೆಲಸವನ್ನೇನು ಮಾಡಬಾರದು. ಗುರುನಿಗೆ ಉಪಕಾರವಾಗುವದು ಅಥವಾ ಸಂತೋಷವಾಗುವದು ಯಾವಾಗಲೂ ಮಾಡಬೇಕು, ಗುರು ಹೇಳಿದರೂ ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಸಹ.

ಅಸಮಕ್ಷಂ ಸಮಕ್ಷಂ ವಾ ತಸ್ಯ ಕಾರ್ಯಂ ಸಮಾಚರೇತ್ ಇತ್ಥಮಾಚಾರವಾನ್ಭಕ್ತೋ ನಿತ್ಯಮುದ್ಯುಕ್ತಮಾನಸಃ

ಗುರು ಎದುರಲ್ಲಿದ್ದರೂ ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಅವನ ಕೆಲಸವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು. ಹೀಗೆ ನಂಬಿಕೆಯುಳ್ಳವನೂ ಶಿಸ್ತಿನಿಂದಿರುವವನೂ ಸದಾ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಉತ್ಸಾಹದಿಂದಿರುತ್ತಾನೆ.

ಗುರುಪ್ರಿಯಕರಃ ಶಿಷ್ಯಃ ಶೈವಧರ್ಮಾಂಸ್ತತೋ ಽರ್ಹತಿ ಗುರುಶ್ಚೇದ್ಗುಣವಾನ್ಪ್ರಾಜ್ಞಃ ಪರಮಾನಂದಭಾಸಕಃ

ಗುರುವಿಗೆ ಹರ್ಷವಾಗುವಂತೆ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಶಿಷ್ಯನು ಶೈವ ಧರ್ಮಕ್ಕೆ ಯೋಗ್ಯನಾಗುತ್ತಾನೆ. ಗುರು ಗುಣವಂತನೂ ಜ್ಞಾನಿಯೂ ಆಗಿದ್ದರೆ, ಅವನು ಪರಮಾನಂದವನ್ನು ತೋರಿಸುವವನು.

ತತ್ತ್ವವಿಚ್ಛಿವಸಂಸಕ್ತೋ ಮುಕ್ತಿದೋ ನ ತು ಚಾಪರಃ ಸಂವಿತ್ಸಂಜನನಂ ತತ್ತ್ವಂ ಪರಮಾನಂದಸಂಭವಮ್

ಯಾರು ತತ್ತ್ವವನ್ನು ತಿಳಿದು ಶಿವನಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತರಾಗಿದ್ದಾರೆ, ಅವರು ಮಾತ್ರ ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ಕೊಡಬಲ್ಲರು, ಬೇರೆ ಯಾರೂ ಅಲ್ಲ. ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಹುಟ್ಟಿಸುವ ತತ್ತ್ವವೇ ಪರಮಾನಂದದ ಮೂಲವಾಗಿದೆ.

ತತ್ತತ್ತ್ವಂ ವಿದಿತಂ ಯೇನ ಸ ಏವಾನಂದದರ್ಶಕಃ ನ ಪುನರ್ನಾಮಮಾತ್ರೇಣ ಸಂವಿದಾರಹಿತಸ್ತು ಯಃ

ಯಾರು ಆ ತತ್ತ್ವವನ್ನು ಅರಿತಿದ್ದಾರೆ, ಅವರೇ ಆನಂದವನ್ನು ತೋರಿಸುವವರು. ಕೇವಲ ಹೆಸರಿಗಷ್ಟೇ ಇದ್ದು ಜ್ಞಾನವಿಲ್ಲದವನು ಅಲ್ಲ.

ಅನ್ಯೋನ್ಯಂ ತಾರಯೇನ್ನೌಕಾ ಕಿಂ ಶಿಲಾ ತಾರಯೇಚ್ಛಿಲಾಮ್ ಏತಸ್ಯಾ ನಾಮಮಾತ್ರೇಣ ಮುಕ್ತಿರ್ವೈ ನಾಮಮಾತ್ರಿಕಾ

ಒಂದು ಕಲ್ಲು ಮತ್ತೊಂದು ಕಲ್ಲನ್ನು ದಾಟಿಸಬಹುದೇ? ಹಡಗು ಹಾದುಹೋಗಿಸುವಂತೆ? ಹೀಗಾಗಿ ಕೇವಲ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಮಾತ್ರ ಮುಕ್ತಿ ಸಿಗದು.

ಯೈಃ ಪುನರ್ವಿದಿತಂ ತತ್ತ್ವಂ ತೇ ಮುಕ್ತಾ ಮೋಚಯನ್ತ್ಯಪಿ ತತ್ತ್ವಹೀನೇ ಕುತೋ ಬೋಧಃ ಕುತೋ ಹ್ಯಾತ್ಮಪರಿಗ್ರಹಃ

ಯಾರು ತತ್ತ್ವವನ್ನು ಅರಿತಿದ್ದಾರೆ, ಅವರು ಮುಕ್ತರಾಗುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಇತರರನ್ನು ಕೂಡ ಮುಕ್ತಗೊಳಿಸುತ್ತಾರೆ. ತತ್ತ್ವವಿಲ್ಲದೆ ಜ್ಞಾನವೂ ಇಲ್ಲ, ಆತ್ಮಾನುಭವವೂ ಇಲ್ಲ.

ಪರಿಗ್ರಹವಿನಿರ್ಮುಕ್ತಃ ಪಶುರಿತ್ಯಭಿಧೀಯತೇ ಪಶುಭಿಃ ಪ್ರೇರಿತಶ್ಚಾಪಿ ಪಶುತ್ವಂ ನಾತಿವರ್ತತೇ

ಯಾರಲ್ಲಿ ಅಂಟಿಕೊಳ್ಳುವ ಮನಸ್ಸಿಲ್ಲವೋ, ಅವನನ್ನು 'ಪಶು' ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಇತರರು ಪ್ರೇರೇಪಿಸಿದರೆ, ಅವನು ಪಶುತ್ವವನ್ನು ಮೀರಿ ಹೋಗಲಾರನು.

ತಸ್ಮಾತ್ತತ್ತ್ವವಿದೇವೇಹ ಮುಕ್ತೋ ಮೋಚಕ ಇಷ್ಯತೇ ಸರ್ವಲಕ್ಷಣಸಂಯುಕ್ತಃ ಸರ್ವಶಾಸ್ತ್ರವಿದಪ್ಯಯಮ್

ಅದಕ್ಕಾಗಿ, ಇಲ್ಲಿ ತತ್ತ್ವವನ್ನು ಅರಿತವನು ಮಾತ್ರ ಮುಕ್ತನೂ, ಮುಕ್ತಿಗೊಳಿಸುವವನೂ ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಎಲ್ಲ ಲಕ್ಷಣಗಳಿದ್ದರೂ, ಎಲ್ಲ ಶಾಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ತಿಳಿದರೂ, ತತ್ತ್ವವಿಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಸಾಲದು.

ಸರ್ವೋಪಾಯವಿಧಿಜ್ಞೋ ಽಪಿ ತತ್ತ್ವಹೀನಸ್ತು ನಿಷ್ಫಲಃ ಯಸ್ಯಾನುಭವಪರ್ಯಂತಾ ಬುದ್ಧಿಸ್ತತ್ತ್ವೇ ಪ್ರವರ್ತತೇ

ಎಲ್ಲ ವಿಧಾನಗಳನ್ನೂ ತಿಳಿದಿದ್ದರೂ, ತತ್ತ್ವವಿಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಫಲವಿಲ್ಲ. ಯಾರು ಅನುಭವದವರೆಗೆ ಬುದ್ಧಿಯನ್ನು ತತ್ತ್ವದಲ್ಲಿ ನೆಡಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರದು ಸಾರ್ಥಕ.

ತಸ್ಯಾವಲೋಕನಾದ್ಯೈಶ್ಚ ಪರಾನನ್ದೋ ಽಭಿಜಾಯತೇ ತಸ್ಮಾದ್ಯಸ್ಯೈವ ಸಂಪರ್ಕಾತ್ಪ್ರಬೋಧಾನಂದಸಂಭವಃ

ಅವನನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ ಮತ್ತು ಇತರ ರೀತಿಗಳಿಂದ ಪರಮಾನಂದ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ. ಅವನ ಸಂಪರ್ಕದಿಂದ ಪ್ರಬೋಧವೂ ಆನಂದವೂ ಹುಟ್ಟುತ್ತವೆ.

ಗುರುಂ ತಮೇವ ವೃಣುಯಾನ್ನಾಪರಂ ಮತಿಮಾನ್ನರಃ ಸ ಶಿಷ್ಯೈರ್ವಿನಯಾಚಾರಚತುರೈರುಚಿತೋ ಗುರುಃ

ಬುದ್ಧಿವಂತನು ಆ ಗುರುನನ್ನೇ ಆರಿಸಬೇಕು, ಬೇರೆ ಯಾರನ್ನೂ ಅಲ್ಲ. ವಿನಯವೂ ಶಿಸ್ತೂ ಇರುವ ಶಿಷ್ಯರಿಗೆ ಅಂತಹ ಗುರು ಯೋಗ್ಯನು.

ಯಾವದ್ವಿಜ್ಞಾಯತೇ ತಾವತ್ಸೇವನೀಯೋ ಮುಮುಕ್ಷುಭಿಃ ಜ್ಞಾತೇ ತಸ್ಮಿನ್ಸ್ಥಿರಾ ಭಕ್ತಿರ್ಯಾವತ್ತತ್ತ್ವಂ ಸಮಾಶ್ರಯೇತ್

ಜ್ಞಾನ ದೊರಕುವವರೆಗೆ ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ಬಯಸುವವರು ಸೇವೆ ಮಾಡಬೇಕು. ಜ್ಞಾನ ದೊರೆತ ಮೇಲೆ, ತತ್ತ್ವವನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸುವವರೆಗೆ ಭಕ್ತಿ ಸ್ಥಿರವಾಗಿರಬೇಕು.

ನ ತು ತತ್ತ್ವಂ ತ್ಯಜೇಜ್ಜಾತು ನೋಪೇಕ್ಷೇತ ಕಥಂಚನ ಯತ್ರಾನಂದಃ ಪ್ರಬೋಧೋ ವಾ ನಾಲ್ಪಮಪ್ಯುಪಲಭ್ಯತೇ

ಯಾವುದೇ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲೂ ತತ್ತ್ವವನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಡಬಾರದು, ಅಥವಾ ನಿರ್ಲಕ್ಷಿಸಬಾರದು. ಅಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪವೂ ಆನಂದ ಅಥವಾ ಪ್ರಬೋಧ ಸಿಗುವುದಿಲ್ಲ.

ವತ್ಸರಾದಪಿ ಶಿಷ್ಯೇಣ ಸೋ ಽನ್ಯಂ ಗುರುಮುಪಾಶ್ರಯೇತ್ ಗುರುಮನ್ಯಂ ಪ್ರಪನ್ನೇ ಽಪಿ ನಾವಮನ್ಯೇತ ಪೌರ್ವಿಕಮ್ ಗುರೋರ್ಭ್ರಾತ್ಃಂಸ್ತಥಾ ಪುತ್ರಾನ್ಬೋಧಕಾನ್ಪ್ರೇರಕಾನಪಿ

ಒಂದು ವರ್ಷವಾದರೂ, ಶಿಷ್ಯನು ಬೇರೆ ಗುರುನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಬಹುದು. ಆದರೆ ಹೀಗೆ ಮಾಡಿದ ಮೇಲೆ, ಹಳೆಯ ಗುರುನನ್ನೂ ಅವನ ಸಹೋದರರು, ಮಗಗಳು, ಬೋಧಕರು, ಪ್ರೇರಕರು ಇವರನ್ನೂ ಅವಮಾನಿಸಬಾರದು.

ತತ್ರಾದಾವುಪಸಂಗಮ್ಯ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಂ ವೇದಪಾರಗಮ್ ಗುರುಮಾರಾಧಯೇತ್ಪ್ರಾಜ್ಞಂ ಶುಭಗಂ ಪ್ರಿಯದರ್ಶನಮ್

ಅಲ್ಲಿ ಮೊದಲು ವೇದಗಳನ್ನು ತಿಳಿದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನನ್ನು ಭೇಟಿಯಾಗಿ, ಜ್ಞಾನಿಯೂ ಶುಭರೂಪಿಯೂ ಪ್ರೀತಿಯ ಮುಖವಿರುವ ಗುರುನನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

ಸರ್ವಾಭಯಪ್ರದಾತಾರಂ ಕರುಣಾಕ್ರಾಂತಮಾನಸಮ್ ತೋಷಯೇತ್ತಂ ಪ್ರಯತ್ನೇನ ಮನಸಾ ಕರ್ಮಣಾ ಗಿರಾ

ಎಲ್ಲ ಭಯವನ್ನು ದೂರಮಾಡುವವನೂ, ದಯೆಯಿಂದ ತುಂಬಿರುವವನೂ ಆಗಿರುವ ಆ ಗುರುನನ್ನು ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ, ಕೆಲಸದಿಂದ, ಮಾತಿನಿಂದ ಯತ್ನಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಸಂತೋಷಪಡಿಸಬೇಕು.

ತಾವದಾರಾಧಯೇಚ್ಛಿಷ್ಯಃ ಪ್ರಸನ್ನೋಸೌ ಭವೇದ್ಯಥಾ ತಸ್ಮಿನ್ಪ್ರಸನ್ನೇ ಶಿಷ್ಯಸ್ಯ ಸದ್ಯಃ ಪಾಪಕ್ಷಯೋ ಭವೇತ್

ಗುರುವು ಸಂತೋಷಪಡುವ ತನಕ ಶಿಷ್ಯನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಪೂಜೆ ಮಾಡಬೇಕು. ಗುರು ಸಂತೋಷಪಟ್ಟಾಗ, ಶಿಷ್ಯನ ಪಾಪಗಳು ಕೂಡಲೇ ನಾಶವಾಗುತ್ತವೆ.

ತಸ್ಮಾದ್ಧನಾನಿ ರತ್ನಾನಿ ಕ್ಷೇತ್ರಾಣಿ ಚ ಗೃಹಾಣಿ ಚ ಭೂಷಣಾನಿ ಚ ವಾಸಾಂಸಿ ಯಾನಶಯ್ಯಾಸನಾನಿ ಚ

ಆದುದರಿಂದ, ಧನ, ರತ್ನಗಳು, ಹೊಲಗಳು, ಮನೆಗಳು, ಆಭರಣಗಳು, ಬಟ್ಟೆಗಳು, ವಾಹನಗಳು, ಹಾಸಿಗೆಗಳು ಮತ್ತು ಕುರ್ಚಿಗಳು—

ಏತಾನಿ ಗುರವೇ ದದ್ಯಾದ್ಭಕ್ತ್ಯಾ ವಿತ್ತಾನುಸಾರತಃ ವಿತ್ತಶಾಠ್ಯಂ ನ ಕುರ್ವೀತ ಯದೀಚ್ಛೇತ್ಪರಮಾಂ ಗತಿಮ್

ಈ ಎಲ್ಲವನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ, ತನ್ನ ಶಕ್ತಿಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಗುರುವಿಗೆ ಕೊಡಬೇಕು. ಯಾರು ಪರಮ ಗತಿಯೆಚ್ಛಿಸುತ್ತಾರೋ ಅವರು ಧನದಲ್ಲಿ ವಂಚನೆ ಮಾಡಬಾರದು.

ಸ ಏವ ಜನಕೋ ಮಾತಾ ಭರ್ತಾ ಬನ್ಧುರ್ಧನಂ ಸುಖಮ್ ಸಖಾ ಮಿತ್ರಂ ಚ ಯತ್ತಸ್ಮಾತ್ಸರ್ವಂ ತಸ್ಮೈ ನಿವೇದಯೇತ್

ಅವನೇ ತಂದೆ, ತಾಯಿ, ಗಂಡ, ಬಂಧು, ಧನ, ಸಂತೋಷ, ಸ್ನೇಹಿತ ಮತ್ತು ಜೊತೆಯವನೂ ಆಗಿದ್ದಾನೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಅವನಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.

ನಿವೇದ್ಯ ಪಶ್ಚಾತ್ಸ್ವಾತ್ಮಾನಂ ಸಾನ್ವಯಂ ಸಪರಿಗ್ರಹಮ್ ಸಮರ್ಪ್ಯ ಸೋದಕಂ ತಸ್ಮೈ ನಿತ್ಯಂ ತದ್ವಶಗೋ ಭವೇತ್

ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಅರ್ಪಿಸಿದ ನಂತರ, ತನ್ನನ್ನು, ಕುಟುಂಬದವರನ್ನು ಮತ್ತು ಸೊತ್ತನ್ನೂ ನೀರಿನೊಂದಿಗೆ ಅವನಿಗೆ ಸಮರ್ಪಿಸಿ, ಯಾವಾಗಲೂ ಅವನ ಆಜ್ಞೆಗೆ ಒಳಗಾಗಿರಬೇಕು.

ಯದಾ ಶಿವಾಯ ಸ್ವಾತ್ಮಾನಂ ದತ್ತವಾನ್ ದೇಶಿಕಾತ್ಮನೇ ತದಾ ಶೈವೋ ಭವೇದ್ದೇಹೀ ನ ತತೋ ಽಸ್ತಿ ಪುನರ್ಭವಃ

ಯಾವಾಗ ತನ್ನನ್ನು ಶಿವನಿಗೆ, ಗುರುನ ಆತ್ಮಕ್ಕೆ ಅರ್ಪಿಸಿದನೋ, ಆಗ ಅವನು ಶಿವಭಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ; ಆಮೇಲೆ ಪುನರ್ಜನ್ಮವಿಲ್ಲ.

ಗುರುಶ್ಚ ಸ್ವಾಶ್ರಿತಂ ಶಿಷ್ಯಂ ವರ್ಷಮೇಕಂ ಪರೀಕ್ಷಯೇತ್ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಂ ಕ್ಷತ್ರಿಯಂ ವೈಶ್ಯಂ ದ್ವಿವರ್ಷಂ ಚ ತ್ರಿವರ್ಷಕಮ್

ಗುರುವು ಆಶ್ರಯ ಪಡೆದ ಶಿಷ್ಯನನ್ನು ಒಂದು ವರ್ಷ ಪರೀಕ್ಷಿಸಬೇಕು; ಬ್ರಾಹ್ಮಣ, ಕ್ಷತ್ರಿಯ, ವೈಶ್ಯರನ್ನು ಎರಡು ಅಥವಾ ಮೂರು ವರ್ಷ ಪರೀಕ್ಷಿಸಬೇಕು.

ಪ್ರಾಣದ್ರವ್ಯಪ್ರದಾನಾದ್ಯೈರಾದೇಶೈಶ್ಚ ಸಮಾಸಮೈಃ ಉತ್ತಮಾಂಶ್ಚಾಧಮೇ ಕೃತ್ವಾ ನೀಚಾನುತ್ತಮಕರ್ಮಣಿ

ಜೀವನ ಮತ್ತು ಧನವನ್ನು ಕೊಡುವುದೂ ಸೇರಿದಂತೆ, ಸರಳವಾದ ಆದೇಶಗಳ ಮೂಲಕ, ಉತ್ತಮರನ್ನು ಕೆಳವರಿಂದ, ಕೆಳವರನ್ನು ಉತ್ತಮರಿಂದ, ಅವರ ಕಾರ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಗುರುತಿಸಬಹುದು.

ಆಕ್ರುಷ್ಟಾಸ್ತಾಡಿತಾ ವಾಪಿ ಯೇ ವಿಷಾದಂ ನ ಯಾನ್ತ್ಯಪಿ ತೇ ಯೋಗ್ಯಾಃ ಸಂಯತಾಃ ಶುದ್ಧಾಃ ಶಿವಸಂಸ್ಕಾರಕರ್ಮಣಿ

ಯಾರನ್ನು ಬೈದರೂ ಅಥವಾ ಹೊಡೆದರೂ, ಅವರು ಮನಸ್ಸು ಕುಗ್ಗಿಸದೆ ಇರುತ್ತಾರೆ—ಅವರು ಶಾಂತ, ನಿಯಮಿತ ಮತ್ತು ಶುದ್ಧರಾಗಿದ್ದು, ಶಿವನ ವಿಧಿಗಳಿಗಾಗಿ ಯೋಗ್ಯರಾಗಿದ್ದಾರೆ.

ಅಹಿಂಸಕಾ ದಯಾವಂತೋ ನಿತ್ಯಮುದ್ಯುಕ್ತಚೇತಸಃ ಅಮಾನಿನೋ ಬುದ್ಧಿಮಂತಸ್ತ್ಯಕ್ತಸ್ಪರ್ಧಾಃ ಪ್ರಿಯಂವದಾಃ

ಅಹಿಂಸೆಯವರೂ, ದಯಾಳುಗಳೂ, ಯಾವಾಗಲೂ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಯತ್ನಶೀಲರೂ, ಅಹಂಕಾರವಿಲ್ಲದವರೂ, ವಿವೇಕಿಗಳೂ, ಹಸಿಯಿಲ್ಲದವರೂ, ಸೌಮ್ಯವಾಗಿ ಮಾತಾಡುವವರೂ ಆಗಿರಬೇಕು.