ಶಿವಪುರಾಣಮ್

ಯಥಾ ಶಿವಸ್ತಥಾ ವಿದ್ಯಾ ಯಥಾ ವಿದ್ಯಾ ತಥಾ ಗುರುಃ ಶಿವವಿದ್ಯಾ ಗುರೂಣಾಂ ಚ ಪೂಜಯಾ ಸದೃಶಂ ಫಲಮ್

ಹೆಗೊ ಶಿವನು, ಹಾಗೆ ಜ್ಞಾನವೂ; ಹೇಗೊ ಜ್ಞಾನ, ಹಾಗೆ ಗುರುವೂ. ಶಿವ, ಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಗುರುಗಳ ಪೂಜೆಯ ಫಲ ಒಂದೇ ಆಗಿದೆ.

ಸರ್ವದೇವಾತ್ಮಕಶ್ಚಾಸೌ ಸರ್ವಮಂತ್ರಮಯೋ ಗುರುಃ ತಸ್ಮಾತ್ಸರ್ವಪ್ರಯತ್ನೇನ ಯಸ್ಯಾಜ್ಞಾಂ ಶಿರಸಾ ವಹೇತ್

ಅವನು ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳ ಆತ್ಮಸ್ವರೂಪ, ಗುರು ಎಲ್ಲ ಮಂತ್ರಗಳ ರೂಪ. ಆದ್ದರಿಂದ ಅವನ ಆಜ್ಞೆಯನ್ನು ಶಿರಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಧರಿಸಿ ಎಲ್ಲ ಪ್ರಯತ್ನದಿಂದ ಪಾಲಿಸಬೇಕು.

ಶ್ರೇಯೋ ಽರ್ಥೀ ಯದಿ ಗುರ್ವಾಜ್ಞಾಂ ಮನಸಾಪಿ ನ ಲಂಘಯೇತ್ ಗುರ್ವಾಜ್ಞಾಪಾಲಕೋ ಯಸ್ಮಾಜ್ಜ್ಞಾನಸಂಪತ್ತಿಮಶ್ನುತೇ

ಯಾರು ಶ್ರೇಯಸ್ಸನ್ನು ಬಯಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಗುರುನ ಆಜ್ಞೆಯನ್ನು ಮನಸ್ಸಲ್ಲೂ ಉಲ್ಲಂಘಿಸಬಾರದು. ಯಾರು ಗುರುನ ಆಜ್ಞೆಯನ್ನು ಪಾಲಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರಿಗೆ ಜ್ಞಾನಸಂಪತ್ತು ದೊರೆಯುತ್ತದೆ.

ಗಚ್ಛಂಸ್ತಿಷ್ಠನ್ಸ್ವಪನ್ಭುಂಜನ್ನಾನ್ಯತ್ಕರ್ಮ ಸಮಾಚರೇತ್ ಸಮಕ್ಷಂ ಯದಿ ಕುರ್ವೀತ ಸರ್ವಂ ಚಾನುಜ್ಞಯಾ ಗುರೋಃ

ನಡೆಯುವಾಗ, ನಿಲ್ಲುವಾಗ, ನಿದ್ರಿಸುವಾಗ ಅಥವಾ ಊಟ ಮಾಡುವಾಗ ಬೇರೆ ಕೆಲಸ ಮಾಡಬಾರದು. ಗುರುನ ಸಮ್ಮುಖದಲ್ಲಿ ಏನೇ ಮಾಡಿದರೂ ಅವನ ಅನುಮತಿಯೊಂದಿಗೆ ಮಾಡಬೇಕು.

ಗುರೋರ್ಗೃಹೇ ಸಮಕ್ಷಂ ವಾ ನ ಯಥೇಷ್ಟಾಸನೋ ಭವೇತ್ ಗುರುರ್ದೇವೋ ಯತಃ ಸಾಕ್ಷಾತ್ತದ್ಗೃಹಂ ದೇವಮನ್ದಿರಮ್

ಗುರುವಿನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ಅವನ ಸಮ್ಮುಖದಲ್ಲಿ ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳಬಾರದು. ಏಕೆಂದರೆ ಗುರುನು ದೇವರಂತೆ, ಅವನ ಮನೆ ದೇವಾಲಯವೇ.

ಪಾಪಿನಾಂ ಚ ಯಥಾ ಸಂಗಾತ್ತತ್ಪಾಪಾತ್ಪತಿತೋ ಭವೇತ್ ಯಥೇಹ ವಹ್ನಿಸಂಪರ್ಕಾನ್ಮಲಂ ತ್ಯಜತಿ ಕಾಂಚನಮ್

ದುಷ್ಟರ ಸಂಗದಿಂದ ಅವರ ಪಾಪವು ನಮ್ಮ ಮೇಲೂ ಬರುವಂತೆ, ಬೆಂಕಿಗೆ ತಾಗಿದಾಗ ಚಿನ್ನ ತನ್ನ ಮಲಿನತೆಯನ್ನು ಬಿಡುತ್ತದೆ.

ತಥೈವ ಗುರುಸಂಪರ್ಕಾತ್ಪಾಪಂ ತ್ಯಜತಿ ಮಾನವಃ ಯಥಾ ವಹ್ನಿಸಮೀಪಸ್ಥೋ ಘೃತಕುಮ್ಭೋ ವಿಲೀಯತೇ

ಹಾಗೆಯೇ ಗುರುನ ಸಂಗದಿಂದ ಮನುಷ್ಯನು ಪಾಪವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸುತ್ತಾನೆ. ಬೆಂಕಿಗೆ ಹತ್ತಿರವಿರುವ ತುಪ್ಪದ ಪಾತ್ರೆಯು ಕರಗುವಂತೆ.

ತಥಾ ಪಾಪಂ ವಿಲೀಯೇತ ಹ್ಯಾಚಾರ್ಯಸ್ಯ ಸಮೀಪತಃ ಯಥಾ ಪ್ರಜ್ವಲಿತೋ ವಹ್ನಿಃ ಶುಷ್ಕಮಾರ್ದ್ರಂ ಚ ನಿರ್ದಹೇತ್

ಅದೇವಿಧವಾಗಿ ಆಚಾರ್ಯನ ಸಮೀಪದಲ್ಲಿ ಪಾಪ ಕರಗಿ ಹೋಗುತ್ತದೆ. ಹೊತ್ತಿರುವ ಬೆಂಕಿ ಒಣದನ್ನೂ ತೊತ್ತನ್ನೂ ಸುಡುವಂತೆ.

ತಥಾಯಮಪಿ ಸಂತುಷ್ಟೋ ಗುರುಃ ಪಾಪಂ ಕ್ಷಣಾದ್ದಹೇತ್ ಮನಸಾ ಕರ್ಮಣಾ ವಾಚಾ ಗುರೋಃ ಕ್ರೋಧಂ ನ ಕಾರಯೇತ್

ಹಾಗೆ ಗುರು ಸಂತೋಷಪಟ್ಟಾಗ ಕ್ಷಣಾರ್ಧದಲ್ಲಿ ಪಾಪವನ್ನು ಸುಡುತ್ತಾನೆ. ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ, ಮಾತಿನಿಂದ, ಕ್ರಿಯೆಯಿಂದ ಗುರುನಿಗೆ ಕೋಪವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡಬಾರದು.

ತಸ್ಯ ಕ್ರೋಧೇನ ದಹ್ಯಂತೇ ಹ್ಯಾಯುಃಶ್ರೀಜ್ಞಾನಸತ್ಕ್ರಿಯಾಃ ತತ್ಕ್ರೋಧಕಾರಿಣೋ ಯೇ ಸ್ಯುಸ್ತೇಷಾಂ ಯಜ್ಞಾಶ್ಚ ನಿಷ್ಫಲಾಃ

ಗುರುವಿನ ಕೋಪದಿಂದ ಆಯುಷ್ಯ, ಶ್ರೀ, ಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಶುಭಕರ್ಮಗಳು ನಾಶವಾಗುತ್ತವೆ. ಯಾರು ಅವನಿಗೆ ಕೋಪ ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತಾರೋ, ಅವರ ಯಜ್ಞಗಳು ಫಲವಿಲ್ಲದವುಗಳಾಗುತ್ತವೆ.

ಯಮಶ್ಚ ನಿಯಮಾಶ್ಚೈವ ನಾತ್ರ ಕಾರ್ಯಾ ವಿಚಾರಣಾ ಗುರೋರ್ವಿರುದ್ಧಂ ಯದ್ವಾಕ್ಯಂ ನ ವದೇಜ್ಜಾತುಚಿನ್ನರಃ

ಯಮ ಮತ್ತು ನಿಯಮಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಇಲ್ಲಿ ಚಿಂತನೆ ಬೇಡ. ಗುರುನಿಗೆ ವಿರುದ್ಧವಾದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಎಂದಿಗೂ ಹೇಳಬಾರದು.

ವದೇದ್ಯದಿ ಮಹಾಮೋಹಾದ್ರೌರವಂ ನರಕಂ ವ್ರಜೇತ್ ಮನಸಾ ಕರ್ಮಣಾ ವಾಚಾ ಗುರುಮುದ್ದಿಶ್ಯ ಯತ್ನತಃ

ಯಾರಾದರೂ ಭಾರೀ ಮೋಹದಿಂದ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ, ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ಕೆಲಸದಲ್ಲಿ ಗುರುವನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಸುಳ್ಳು ಮಾತಾಡಿದರೆ, ಅವನು ರೌರವ ಎಂಬ ನರಕಕ್ಕೆ ಹೋಗಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ.

ಶ್ರೇಯೋರ್ಥೀ ಚೇನ್ನರೋ ಧೀಮಾನ್ನ ಮಿಥ್ಯಾಚಾರಮಾಚರೇತ್ ಗುರೋರ್ಹಿತಂ ಪ್ರಿಯಂ ಕುರ್ಯಾದಾದಿಷ್ಟೋ ವಾ ನ ವಾ ಸದಾ

ಯಾರು ಒಳ್ಳೆಯದನ್ನು ಬಯಸುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಬುದ್ಧಿವಂತರಾಗಿದ್ದಾರೆ, ಅವರು ಗುರುನಿಗೆ ಮೋಸಮಾಡುವ ಕೆಲಸವನ್ನೇನು ಮಾಡಬಾರದು. ಗುರುನಿಗೆ ಉಪಕಾರವಾಗುವದು ಅಥವಾ ಸಂತೋಷವಾಗುವದು ಯಾವಾಗಲೂ ಮಾಡಬೇಕು, ಗುರು ಹೇಳಿದರೂ ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಸಹ.

ಅಸಮಕ್ಷಂ ಸಮಕ್ಷಂ ವಾ ತಸ್ಯ ಕಾರ್ಯಂ ಸಮಾಚರೇತ್ ಇತ್ಥಮಾಚಾರವಾನ್ಭಕ್ತೋ ನಿತ್ಯಮುದ್ಯುಕ್ತಮಾನಸಃ

ಗುರು ಎದುರಲ್ಲಿದ್ದರೂ ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಅವನ ಕೆಲಸವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು. ಹೀಗೆ ನಂಬಿಕೆಯುಳ್ಳವನೂ ಶಿಸ್ತಿನಿಂದಿರುವವನೂ ಸದಾ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಉತ್ಸಾಹದಿಂದಿರುತ್ತಾನೆ.

ಗುರುಪ್ರಿಯಕರಃ ಶಿಷ್ಯಃ ಶೈವಧರ್ಮಾಂಸ್ತತೋ ಽರ್ಹತಿ ಗುರುಶ್ಚೇದ್ಗುಣವಾನ್ಪ್ರಾಜ್ಞಃ ಪರಮಾನಂದಭಾಸಕಃ

ಗುರುವಿಗೆ ಹರ್ಷವಾಗುವಂತೆ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಶಿಷ್ಯನು ಶೈವ ಧರ್ಮಕ್ಕೆ ಯೋಗ್ಯನಾಗುತ್ತಾನೆ. ಗುರು ಗುಣವಂತನೂ ಜ್ಞಾನಿಯೂ ಆಗಿದ್ದರೆ, ಅವನು ಪರಮಾನಂದವನ್ನು ತೋರಿಸುವವನು.

ತತ್ತ್ವವಿಚ್ಛಿವಸಂಸಕ್ತೋ ಮುಕ್ತಿದೋ ನ ತು ಚಾಪರಃ ಸಂವಿತ್ಸಂಜನನಂ ತತ್ತ್ವಂ ಪರಮಾನಂದಸಂಭವಮ್

ಯಾರು ತತ್ತ್ವವನ್ನು ತಿಳಿದು ಶಿವನಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತರಾಗಿದ್ದಾರೆ, ಅವರು ಮಾತ್ರ ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ಕೊಡಬಲ್ಲರು, ಬೇರೆ ಯಾರೂ ಅಲ್ಲ. ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಹುಟ್ಟಿಸುವ ತತ್ತ್ವವೇ ಪರಮಾನಂದದ ಮೂಲವಾಗಿದೆ.

ತತ್ತತ್ತ್ವಂ ವಿದಿತಂ ಯೇನ ಸ ಏವಾನಂದದರ್ಶಕಃ ನ ಪುನರ್ನಾಮಮಾತ್ರೇಣ ಸಂವಿದಾರಹಿತಸ್ತು ಯಃ

ಯಾರು ಆ ತತ್ತ್ವವನ್ನು ಅರಿತಿದ್ದಾರೆ, ಅವರೇ ಆನಂದವನ್ನು ತೋರಿಸುವವರು. ಕೇವಲ ಹೆಸರಿಗಷ್ಟೇ ಇದ್ದು ಜ್ಞಾನವಿಲ್ಲದವನು ಅಲ್ಲ.

ಅನ್ಯೋನ್ಯಂ ತಾರಯೇನ್ನೌಕಾ ಕಿಂ ಶಿಲಾ ತಾರಯೇಚ್ಛಿಲಾಮ್ ಏತಸ್ಯಾ ನಾಮಮಾತ್ರೇಣ ಮುಕ್ತಿರ್ವೈ ನಾಮಮಾತ್ರಿಕಾ

ಒಂದು ಕಲ್ಲು ಮತ್ತೊಂದು ಕಲ್ಲನ್ನು ದಾಟಿಸಬಹುದೇ? ಹಡಗು ಹಾದುಹೋಗಿಸುವಂತೆ? ಹೀಗಾಗಿ ಕೇವಲ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಮಾತ್ರ ಮುಕ್ತಿ ಸಿಗದು.

ಯೈಃ ಪುನರ್ವಿದಿತಂ ತತ್ತ್ವಂ ತೇ ಮುಕ್ತಾ ಮೋಚಯನ್ತ್ಯಪಿ ತತ್ತ್ವಹೀನೇ ಕುತೋ ಬೋಧಃ ಕುತೋ ಹ್ಯಾತ್ಮಪರಿಗ್ರಹಃ

ಯಾರು ತತ್ತ್ವವನ್ನು ಅರಿತಿದ್ದಾರೆ, ಅವರು ಮುಕ್ತರಾಗುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಇತರರನ್ನು ಕೂಡ ಮುಕ್ತಗೊಳಿಸುತ್ತಾರೆ. ತತ್ತ್ವವಿಲ್ಲದೆ ಜ್ಞಾನವೂ ಇಲ್ಲ, ಆತ್ಮಾನುಭವವೂ ಇಲ್ಲ.

ಪರಿಗ್ರಹವಿನಿರ್ಮುಕ್ತಃ ಪಶುರಿತ್ಯಭಿಧೀಯತೇ ಪಶುಭಿಃ ಪ್ರೇರಿತಶ್ಚಾಪಿ ಪಶುತ್ವಂ ನಾತಿವರ್ತತೇ

ಯಾರಲ್ಲಿ ಅಂಟಿಕೊಳ್ಳುವ ಮನಸ್ಸಿಲ್ಲವೋ, ಅವನನ್ನು 'ಪಶು' ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಇತರರು ಪ್ರೇರೇಪಿಸಿದರೆ, ಅವನು ಪಶುತ್ವವನ್ನು ಮೀರಿ ಹೋಗಲಾರನು.

ತಸ್ಮಾತ್ತತ್ತ್ವವಿದೇವೇಹ ಮುಕ್ತೋ ಮೋಚಕ ಇಷ್ಯತೇ ಸರ್ವಲಕ್ಷಣಸಂಯುಕ್ತಃ ಸರ್ವಶಾಸ್ತ್ರವಿದಪ್ಯಯಮ್

ಅದಕ್ಕಾಗಿ, ಇಲ್ಲಿ ತತ್ತ್ವವನ್ನು ಅರಿತವನು ಮಾತ್ರ ಮುಕ್ತನೂ, ಮುಕ್ತಿಗೊಳಿಸುವವನೂ ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಎಲ್ಲ ಲಕ್ಷಣಗಳಿದ್ದರೂ, ಎಲ್ಲ ಶಾಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ತಿಳಿದರೂ, ತತ್ತ್ವವಿಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಸಾಲದು.

ಸರ್ವೋಪಾಯವಿಧಿಜ್ಞೋ ಽಪಿ ತತ್ತ್ವಹೀನಸ್ತು ನಿಷ್ಫಲಃ ಯಸ್ಯಾನುಭವಪರ್ಯಂತಾ ಬುದ್ಧಿಸ್ತತ್ತ್ವೇ ಪ್ರವರ್ತತೇ

ಎಲ್ಲ ವಿಧಾನಗಳನ್ನೂ ತಿಳಿದಿದ್ದರೂ, ತತ್ತ್ವವಿಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಫಲವಿಲ್ಲ. ಯಾರು ಅನುಭವದವರೆಗೆ ಬುದ್ಧಿಯನ್ನು ತತ್ತ್ವದಲ್ಲಿ ನೆಡಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರದು ಸಾರ್ಥಕ.

ತಸ್ಯಾವಲೋಕನಾದ್ಯೈಶ್ಚ ಪರಾನನ್ದೋ ಽಭಿಜಾಯತೇ ತಸ್ಮಾದ್ಯಸ್ಯೈವ ಸಂಪರ್ಕಾತ್ಪ್ರಬೋಧಾನಂದಸಂಭವಃ

ಅವನನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ ಮತ್ತು ಇತರ ರೀತಿಗಳಿಂದ ಪರಮಾನಂದ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ. ಅವನ ಸಂಪರ್ಕದಿಂದ ಪ್ರಬೋಧವೂ ಆನಂದವೂ ಹುಟ್ಟುತ್ತವೆ.

ಗುರುಂ ತಮೇವ ವೃಣುಯಾನ್ನಾಪರಂ ಮತಿಮಾನ್ನರಃ ಸ ಶಿಷ್ಯೈರ್ವಿನಯಾಚಾರಚತುರೈರುಚಿತೋ ಗುರುಃ

ಬುದ್ಧಿವಂತನು ಆ ಗುರುನನ್ನೇ ಆರಿಸಬೇಕು, ಬೇರೆ ಯಾರನ್ನೂ ಅಲ್ಲ. ವಿನಯವೂ ಶಿಸ್ತೂ ಇರುವ ಶಿಷ್ಯರಿಗೆ ಅಂತಹ ಗುರು ಯೋಗ್ಯನು.

ಯಾವದ್ವಿಜ್ಞಾಯತೇ ತಾವತ್ಸೇವನೀಯೋ ಮುಮುಕ್ಷುಭಿಃ ಜ್ಞಾತೇ ತಸ್ಮಿನ್ಸ್ಥಿರಾ ಭಕ್ತಿರ್ಯಾವತ್ತತ್ತ್ವಂ ಸಮಾಶ್ರಯೇತ್

ಜ್ಞಾನ ದೊರಕುವವರೆಗೆ ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ಬಯಸುವವರು ಸೇವೆ ಮಾಡಬೇಕು. ಜ್ಞಾನ ದೊರೆತ ಮೇಲೆ, ತತ್ತ್ವವನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸುವವರೆಗೆ ಭಕ್ತಿ ಸ್ಥಿರವಾಗಿರಬೇಕು.

ನ ತು ತತ್ತ್ವಂ ತ್ಯಜೇಜ್ಜಾತು ನೋಪೇಕ್ಷೇತ ಕಥಂಚನ ಯತ್ರಾನಂದಃ ಪ್ರಬೋಧೋ ವಾ ನಾಲ್ಪಮಪ್ಯುಪಲಭ್ಯತೇ

ಯಾವುದೇ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲೂ ತತ್ತ್ವವನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಡಬಾರದು, ಅಥವಾ ನಿರ್ಲಕ್ಷಿಸಬಾರದು. ಅಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪವೂ ಆನಂದ ಅಥವಾ ಪ್ರಬೋಧ ಸಿಗುವುದಿಲ್ಲ.

ವತ್ಸರಾದಪಿ ಶಿಷ್ಯೇಣ ಸೋ ಽನ್ಯಂ ಗುರುಮುಪಾಶ್ರಯೇತ್ ಗುರುಮನ್ಯಂ ಪ್ರಪನ್ನೇ ಽಪಿ ನಾವಮನ್ಯೇತ ಪೌರ್ವಿಕಮ್ ಗುರೋರ್ಭ್ರಾತ್ಃಂಸ್ತಥಾ ಪುತ್ರಾನ್ಬೋಧಕಾನ್ಪ್ರೇರಕಾನಪಿ

ಒಂದು ವರ್ಷವಾದರೂ, ಶಿಷ್ಯನು ಬೇರೆ ಗುರುನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಬಹುದು. ಆದರೆ ಹೀಗೆ ಮಾಡಿದ ಮೇಲೆ, ಹಳೆಯ ಗುರುನನ್ನೂ ಅವನ ಸಹೋದರರು, ಮಗಗಳು, ಬೋಧಕರು, ಪ್ರೇರಕರು ಇವರನ್ನೂ ಅವಮಾನಿಸಬಾರದು.

ತತ್ರಾದಾವುಪಸಂಗಮ್ಯ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಂ ವೇದಪಾರಗಮ್ ಗುರುಮಾರಾಧಯೇತ್ಪ್ರಾಜ್ಞಂ ಶುಭಗಂ ಪ್ರಿಯದರ್ಶನಮ್

ಅಲ್ಲಿ ಮೊದಲು ವೇದಗಳನ್ನು ತಿಳಿದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನನ್ನು ಭೇಟಿಯಾಗಿ, ಜ್ಞಾನಿಯೂ ಶುಭರೂಪಿಯೂ ಪ್ರೀತಿಯ ಮುಖವಿರುವ ಗುರುನನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

ಸರ್ವಾಭಯಪ್ರದಾತಾರಂ ಕರುಣಾಕ್ರಾಂತಮಾನಸಮ್ ತೋಷಯೇತ್ತಂ ಪ್ರಯತ್ನೇನ ಮನಸಾ ಕರ್ಮಣಾ ಗಿರಾ

ಎಲ್ಲ ಭಯವನ್ನು ದೂರಮಾಡುವವನೂ, ದಯೆಯಿಂದ ತುಂಬಿರುವವನೂ ಆಗಿರುವ ಆ ಗುರುನನ್ನು ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ, ಕೆಲಸದಿಂದ, ಮಾತಿನಿಂದ ಯತ್ನಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಸಂತೋಷಪಡಿಸಬೇಕು.