ಶಿವಪುರಾಣಮ್

ಭಗವಾನ್ಮಂತ್ರಮಾಹಾತ್ಮ್ಯಂ ಭವತಾ ಕಥಿತಂ ಪ್ರಭೋ ತತ್ಪ್ರಯೋಗವಿಧಾನಂ ಚ ಸಾಕ್ಷಾಚ್ಛ್ರುತಿಸಮಂ ಯಥಾ

ಪ್ರಭು, ನೀವು ಮಂತ್ರದ ಮಹಿಮೆ ಮತ್ತು ಅದರ ಉಪಯೋಗ ವಿಧಾನವನ್ನು ವೇದದಂತೆ ನೇರವಾಗಿ ವಿವರಿಸಿದ್ದೀರಿ.

ಇದಾನೀಂ ಶ್ರೋತುಮಿಚ್ಛಾಮಿ ಶಿವಸಂಸ್ಕಾರಮುತ್ತಮಮ್ ಮಂತ್ರಸಂಗ್ರಹಣೇ ಕಿಂಚಿತ್ಸೂಚಿತನ್ನ ತು ವಿಸ್ಮೃತಮ್

ಈಗ ನಾನು ಶಿವನ ಪರಮ ದೀಕ್ಷೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಕೇಳಲು ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತೇನೆ; ಮಂತ್ರಗಳ ಸಂಗ್ರಹದ ಬಗ್ಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಸೂಚನೆ ನೀಡಲಾಗಿದೆ, ಆದರೆ ಮರೆಯಲಾಗಿಲ್ಲ.

ಹನ್ತ ತೇ ಕಥಯಿಷ್ಯಾಮಿ ಸರ್ವಪಾಪವಿಶೋಧನಮ್ ಸಂಸ್ಕಾರಂ ಪರಮಂ ಪುಣ್ಯಂ ಶಿವೇನ ಪತಿಭಾಷಿತಮ್

ನಾನು ಈಗ ನಿನಗೆ ಎಲ್ಲಾ ಪಾಪಗಳನ್ನು ತೊಳೆದುಹಾಕುವ, ಶಿವನು ಸ್ವತಃ ಹೇಳಿದ ಪರಮ ಪುಣ್ಯ ದೀಕ್ಷೆಯನ್ನೆ ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ.

ಸಮ್ಯಕ್ ಕೃತಾಧಿಕಾರಃ ಸ್ಯಾತ್ಪೂಜಾದಿಷು ನರೋ ಯತಃ ಸಂಸ್ಕಾರಃ ಕಥ್ಯತೇ ತೇನ ಷಡಧ್ವಪರಿಶೋಧನಮ್

ಈ ದೀಕ್ಷೆಯಿಂದ ವ್ಯಕ್ತಿಗೆ ಪೂಜೆ ಮತ್ತು ಇತರ ವಿಧಿಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಪೂರ್ಣ ಅರ್ಹತೆ ಬರುತ್ತದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಇದನ್ನು ಷಡಧ್ವ ಶುದ್ಧಿ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.

ದೀಯತೇ ಯೇನ ವಿಜ್ಞಾನಂ ಕ್ಷೀಯತೇ ಪಾಶಬಂಧನಮ್ ತಸ್ಮಾತ್ಸಂಸ್ಕಾರ ಏವಾಯಂ ದೀಕ್ಷೇತ್ಯಪಿ ಚ ಕಥ್ಯತೇ

ಈ ದೀಕ್ಷೆಯಿಂದ ಜ್ಞಾನ ದೊರಕುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಬಂಧನಗಳು ನಾಶವಾಗುತ್ತವೆ. ಆ ಕಾರಣದಿಂದ ಇದನ್ನು ದೀಕ್ಷೆ ಎಂದೂ ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.

ಶಾಂಭವೀ ಚೈವ ಶಾಕ್ತೀ ಚ ಮಾಂತ್ರೀ ಚೈವ ಶಿವಾಗಮೇ ದೀಕ್ಷೋಪದಿಶ್ಯತೇ ತ್ರೇಧಾ ಶಿವೇನ ಪರಮಾತ್ಮನಾ

ಶಿವಾಗಮಗಳಲ್ಲಿ ದೀಕ್ಷೆಯನ್ನು ಶಿವನು ಪರಮಾತ್ಮನಾಗಿ ಮೂರು ವಿಧಗಳಲ್ಲಿ ಉಪದೇಶಿಸಿದ್ದಾನೆ: ಶಾಂಭವಿ, ಶಾಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಮಾಂತ್ರಿಕ.

ಗುರೋರಾಲೋಕಮಾತ್ರೇಣ ಸ್ಪರ್ಶಾತ್ಸಂಭಾಷಣಾದಪಿ ಸದ್ಯಸ್ಸಂಜ್ಞಾ ಭವೇಜ್ಜಂತೋಃ ಪಾಶೋಪಕ್ಷಯಕಾರಿಣೀ

ಗುರುವನ್ನು ಕೇವಲ ನೋಡಿದರೂ, ಸ್ಪರ್ಶದಿಂದಲೂ ಅಥವಾ ಮಾತುಕತೆಯಿಂದಲೂ ಕೂಡ, ಜೀವಿಗೆ ತಕ್ಷಣವೇ ಅರಿವು ಉಂಟಾಗಿ ಬಂಧನಗಳು ನಾಶವಾಗುತ್ತವೆ.

ಸಾ ದೀಕ್ಷಾ ಶಾಂಭವೀ ಪ್ರೋಕ್ತಾ ಸಾ ಪುನರ್ಭಿದ್ಯತೇ ದ್ವಿಧಾ ತೀವ್ರಾ ತೀವ್ರತರಾ ಚೇತಿ ಪಾಶೋ ಪಕ್ಷಯಭೇದತಃ

ಈ ದೀಕ್ಷೆಯನ್ನು ಶಾಂಭವಿ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಇದನ್ನು ಮತ್ತೆ ಎರಡು ಭಾಗಗಳಾಗಿ ವಿಂಗಡಿಸಿದ್ದಾರೆ: ತೀವ್ರ ಮತ್ತು ಅತ್ಯಂತ ತೀವ್ರ, ಬಂಧನಗಳ ನಾಶದ ಮಟ್ಟದ ಪ್ರಕಾರ.

ಯಯಾ ಸ್ಯಾನ್ನಿರ್ವೃತಿಃ ಸದ್ಯಸ್ಸೈವ ತೀವ್ರತರಾ ಮತಾ ತೀವ್ರಾ ತು ಜೀವತೋತ್ಯಂತಂ ಪುಂಸಃ ಪಾಪವಿಶೋಧಿಕಾ

ಯಾವ ದೀಕ್ಷೆಯಿಂದ ತಕ್ಷಣವೇ ಮುಕ್ತಿಯು ಸಿಗುತ್ತದೆ, ಅದನ್ನು ಅತ್ಯಂತ ತೀವ್ರ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ; ತೀವ್ರ ದೀಕ್ಷೆ ಜೀವಂತವಾಗಿದ್ದಾಗಲೇ ಪಾಪಗಳನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಶುದ್ಧಿಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ.

ಶಕ್ತೀ ಜ್ಞಾನವತೀ ದೀಕ್ಷಾ ಶಿಷ್ಯದೇಹಂ ಪ್ರವಿಶ್ಯ ತು ಗುರುಣಾ ಯೋಗಮಾರ್ಗೇಣ ಕ್ರಿಯತೇ ಜ್ಞಾನಚಕ್ಷುಷಾ

ಜ್ಞಾನದಿಂದ ಕೂಡಿದ ಶಾಕ್ತಿ ದೀಕ್ಷೆಯನ್ನು ಗುರುವು ಯೋಗಮಾರ್ಗ ಮತ್ತು ಜ್ಞಾನದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಶಿಷ್ಯನ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ.

ಮಾಂತ್ರೀ ಕ್ರಿಯಾವತೀ ದೀಕ್ಷಾ ಕುಂಡಮಂಡಲಪೂರ್ವಿಕಾ ಮಂದಮಂದತರೋದ್ದೇಶಾತ್ಕರ್ತವ್ಯಾ ಗುರುಣಾ ಬಹಿಃ

ಕ್ರಿಯೆಯಿಂದ ಕೂಡಿದ ಮಾಂತ್ರಿಕ ದೀಕ್ಷೆ, ಕುಂಡ ಮತ್ತು ಮಂಡಲವನ್ನು ಪೂರ್ವಭಾವಿಯಾಗಿ ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿ, ಗುರುವು ಹೊರಗಡೆ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಮತ್ತು ಸೌಮ್ಯವಾಗಿ ಮಾಡಬೇಕು.

ಶಕ್ತಿಪಾತಾನುಸಾರೇಣ ಶಿಷ್ಯೋ ಽನುಗ್ರಹಮರ್ಹತಿ ಶೈವಧರ್ಮಾನುಸಾರಸ್ಯ ತನ್ಮೂಲತ್ವಾತ್ಸಮಾಸತಃ

ಶಕ್ತಿಪಾತದ ಅನುಸಾರವಾಗಿ ಶಿಷ್ಯನು ಅನುಗ್ರಹಕ್ಕೆ ಅರ್ಹನಾಗುತ್ತಾನೆ. ಶೈವ ಧರ್ಮದ ಆಚರಣೆ ಅದರಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದೆ.

ಯತ್ರ ಶಕ್ತಿರ್ನ ಪತಿತಾ ತತ್ರ ಶುದ್ಧಿರ್ನ ಜಾಯತೇ ನ ವಿದ್ಯಾ ನ ಶಿವಾಚಾರೋ ನ ಮುಕ್ತಿರ್ನ ಚ ಸಿದ್ಧಯಃ

ಯಲ್ಲಿ ಶಕ್ತಿ ಇಳಿಯದೆ ಇದ್ದರೆ, ಅಲ್ಲಿ ಶುದ್ಧಿ ಇಲ್ಲ, ಜ್ಞಾನ ಇಲ್ಲ, ಶೈವ ಆಚರಣೆ ಇಲ್ಲ, ಮುಕ್ತಿಯೂ ಇಲ್ಲ, ಸಾಧನೆಗಳೂ ಇಲ್ಲ.

ತಸ್ಮಾಲ್ಲಿಂಗಾನಿ ಸಂವೀಕ್ಷ್ಯ ಶಕ್ತಿಪಾತಸ್ಯ ಭೂಯಸಃ ಜ್ಞಾನೇನ ಕ್ರಿಯಯಾ ವಾಥ ಗುರುಶ್ಶಿಷ್ಯಂ ವಿಶೋಧಯೇತ್

ಆದ್ದರಿಂದ ಶಕ್ತಿಯ ಪ್ರಭಾವದ ಲಕ್ಷಣಗಳನ್ನು ನೋಡಿ, ಗುರುವು ಜ್ಞಾನದಿಂದ ಅಥವಾ ಕ್ರಿಯೆಯಿಂದ ಶಿಷ್ಯನನ್ನು ಶುದ್ಧಿಪಡಿಸಬೇಕು.

ಯೋ ಽನ್ಯಥಾ ಕುರುತೇ ಮೋಹಾತ್ಸ ವಿನಶ್ಯತಿ ದುರ್ಮತಿಃ ತಸ್ಮಾತ್ಸರ್ವಪ್ರಕಾರೇಣ ಗುರುಃ ಶಿಷ್ಯಂ ಪರೀಕ್ಷಯೇತ್

ಯಾರು ಮೋಹದಿಂದ ಬೇರೆ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೋ, ಆ ತಪ್ಪು ಮನಸ್ಸಿನವರು ನಾಶವಾಗುತ್ತಾರೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಗುರುವು ಎಲ್ಲ ರೀತಿಯಲ್ಲಿಯೂ ಶಿಷ್ಯನನ್ನು ಪರೀಕ್ಷಿಸಬೇಕು.

ಲಕ್ಷಣಂ ಶಕ್ತಿಪಾತಸ್ಯ ಪ್ರಬೋಧಾನಂದಸಂಭವಃ ಸಾ ಯಸ್ಮಾತ್ಪರಮಾ ಶಕ್ತಿಃ ಪ್ರಬೋಧಾನಂದರೂಪಿಣೀ

ಶಕ್ತಿಯ ಅವತರಣದ ಲಕ್ಷಣವೆಂದರೆ ಜಾಗೃತಿ ಮತ್ತು ಆನಂದದ ಉದಯ. ಏಕೆಂದರೆ ಆ ಪರಮ ಶಕ್ತಿ ಜಾಗೃತಿ ಮತ್ತು ಆನಂದದ ಸ್ವರೂಪವಾಗಿದೆ.

ಆನಂದಬೋಧಯೋರ್ಲಿಂಗಮಂತಃಕರಣವಿಕ್ರಿಯಾಃ ಯಥಾ ಸ್ಯಾತ್ಕಂಪರೋಮಾಂಚಸ್ವರನೇತ್ರಾಂಗವಿಕ್ರಿಯಾಃ

ಜಾಗೃತಿ ಮತ್ತು ಆನಂದದ ಲಕ್ಷಣವೆಂದರೆ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಉಂಟಾಗುವ ಬದಲಾವಣೆಗಳು, ಉದಾಹರಣೆಗೆ ದೇಹ ಕಂಪನ, ರೋಮಾಂಚನ, ಧ್ವನಿ, ಕಣ್ಣು ಮತ್ತು ಅಂಗಗಳಲ್ಲಿ ಬದಲಾವಣೆಗಳು.

ಶಿಷ್ಯೋಪಿ ಲಕ್ಷಣೈರೇಭಿಃ ಕುರ್ಯಾದ್ಗುರುಪರೀಕ್ಷಣಮ್ ತತ್ಸಂಪರ್ಕೈಃ ಶಿವಾರ್ಚಾದೌ ಸಂಗತೈರ್ವಾಥ ತದ್ಗತೈಃ

ಈ ಲಕ್ಷಣಗಳ ಮೂಲಕ ಶಿಷ್ಯನು ಕೂಡ ಗುರುವನ್ನು ಪರೀಕ್ಷಿಸಬೇಕು. ಶಿವಾರ್ಚನೆ ಅಥವಾ ಗುರುಸಂಬಂಧಿಗಳ ಜೊತೆಗಿನ ಸಂಪರ್ಕದಿಂದ ಗುರುನನ್ನು ತಿಳಿಯಬಹುದು.

ಶಿಷ್ಯಸ್ತು ಶಿಕ್ಷಣೀಯತ್ವಾದ್ಗುರೋರ್ಗೌರವಕಾರಣಾತ್ ತಸ್ಮಾತ್ಸರ್ವಪ್ರಯತ್ನೇನ ಗುರೋರ್ಗೌರವಮಾಚರೇತ್

ಶಿಷ್ಯನು ಕಲಿಯಬೇಕಾದವನು ಮತ್ತು ಗುರುನಿಗೆ ಗೌರವವಿರಬೇಕು. ಆದ್ದರಿಂದ ಶಿಷ್ಯನು ಎಲ್ಲ ಪ್ರಯತ್ನದಿಂದ ಗುರುನಿಗೆ ಗೌರವವನ್ನು ಸಲ್ಲಿಸಬೇಕು.

ಯೋ ಗುರುಸ್ಸ ಶಿವಃ ಪ್ರೋಕ್ತೋ ಯಃ ಶಿವಃ ಸ ಗುರುಃ ಸ್ಮೃತಃ ಗುರುರ್ವಾ ಶಿವ ಏವಾಥ ವಿದ್ಯಾಕಾರೇಣ ಸಂಸ್ಥಿತಃ

ಗುರುವೇ ಶಿವನೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಶಿವನು ಗುರುವೆಂದು ನೆನಪಿಸಲಾಗಿದೆ. ಅಥವಾ ಶಿವನು ಜ್ಞಾನ ರೂಪದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದ್ದಾನೆ.

ಯಥಾ ಶಿವಸ್ತಥಾ ವಿದ್ಯಾ ಯಥಾ ವಿದ್ಯಾ ತಥಾ ಗುರುಃ ಶಿವವಿದ್ಯಾ ಗುರೂಣಾಂ ಚ ಪೂಜಯಾ ಸದೃಶಂ ಫಲಮ್

ಹೆಗೊ ಶಿವನು, ಹಾಗೆ ಜ್ಞಾನವೂ; ಹೇಗೊ ಜ್ಞಾನ, ಹಾಗೆ ಗುರುವೂ. ಶಿವ, ಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಗುರುಗಳ ಪೂಜೆಯ ಫಲ ಒಂದೇ ಆಗಿದೆ.

ಸರ್ವದೇವಾತ್ಮಕಶ್ಚಾಸೌ ಸರ್ವಮಂತ್ರಮಯೋ ಗುರುಃ ತಸ್ಮಾತ್ಸರ್ವಪ್ರಯತ್ನೇನ ಯಸ್ಯಾಜ್ಞಾಂ ಶಿರಸಾ ವಹೇತ್

ಅವನು ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳ ಆತ್ಮಸ್ವರೂಪ, ಗುರು ಎಲ್ಲ ಮಂತ್ರಗಳ ರೂಪ. ಆದ್ದರಿಂದ ಅವನ ಆಜ್ಞೆಯನ್ನು ಶಿರಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಧರಿಸಿ ಎಲ್ಲ ಪ್ರಯತ್ನದಿಂದ ಪಾಲಿಸಬೇಕು.

ಶ್ರೇಯೋ ಽರ್ಥೀ ಯದಿ ಗುರ್ವಾಜ್ಞಾಂ ಮನಸಾಪಿ ನ ಲಂಘಯೇತ್ ಗುರ್ವಾಜ್ಞಾಪಾಲಕೋ ಯಸ್ಮಾಜ್ಜ್ಞಾನಸಂಪತ್ತಿಮಶ್ನುತೇ

ಯಾರು ಶ್ರೇಯಸ್ಸನ್ನು ಬಯಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಗುರುನ ಆಜ್ಞೆಯನ್ನು ಮನಸ್ಸಲ್ಲೂ ಉಲ್ಲಂಘಿಸಬಾರದು. ಯಾರು ಗುರುನ ಆಜ್ಞೆಯನ್ನು ಪಾಲಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರಿಗೆ ಜ್ಞಾನಸಂಪತ್ತು ದೊರೆಯುತ್ತದೆ.

ಗಚ್ಛಂಸ್ತಿಷ್ಠನ್ಸ್ವಪನ್ಭುಂಜನ್ನಾನ್ಯತ್ಕರ್ಮ ಸಮಾಚರೇತ್ ಸಮಕ್ಷಂ ಯದಿ ಕುರ್ವೀತ ಸರ್ವಂ ಚಾನುಜ್ಞಯಾ ಗುರೋಃ

ನಡೆಯುವಾಗ, ನಿಲ್ಲುವಾಗ, ನಿದ್ರಿಸುವಾಗ ಅಥವಾ ಊಟ ಮಾಡುವಾಗ ಬೇರೆ ಕೆಲಸ ಮಾಡಬಾರದು. ಗುರುನ ಸಮ್ಮುಖದಲ್ಲಿ ಏನೇ ಮಾಡಿದರೂ ಅವನ ಅನುಮತಿಯೊಂದಿಗೆ ಮಾಡಬೇಕು.

ಗುರೋರ್ಗೃಹೇ ಸಮಕ್ಷಂ ವಾ ನ ಯಥೇಷ್ಟಾಸನೋ ಭವೇತ್ ಗುರುರ್ದೇವೋ ಯತಃ ಸಾಕ್ಷಾತ್ತದ್ಗೃಹಂ ದೇವಮನ್ದಿರಮ್

ಗುರುವಿನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ಅವನ ಸಮ್ಮುಖದಲ್ಲಿ ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳಬಾರದು. ಏಕೆಂದರೆ ಗುರುನು ದೇವರಂತೆ, ಅವನ ಮನೆ ದೇವಾಲಯವೇ.

ಪಾಪಿನಾಂ ಚ ಯಥಾ ಸಂಗಾತ್ತತ್ಪಾಪಾತ್ಪತಿತೋ ಭವೇತ್ ಯಥೇಹ ವಹ್ನಿಸಂಪರ್ಕಾನ್ಮಲಂ ತ್ಯಜತಿ ಕಾಂಚನಮ್

ದುಷ್ಟರ ಸಂಗದಿಂದ ಅವರ ಪಾಪವು ನಮ್ಮ ಮೇಲೂ ಬರುವಂತೆ, ಬೆಂಕಿಗೆ ತಾಗಿದಾಗ ಚಿನ್ನ ತನ್ನ ಮಲಿನತೆಯನ್ನು ಬಿಡುತ್ತದೆ.

ತಥೈವ ಗುರುಸಂಪರ್ಕಾತ್ಪಾಪಂ ತ್ಯಜತಿ ಮಾನವಃ ಯಥಾ ವಹ್ನಿಸಮೀಪಸ್ಥೋ ಘೃತಕುಮ್ಭೋ ವಿಲೀಯತೇ

ಹಾಗೆಯೇ ಗುರುನ ಸಂಗದಿಂದ ಮನುಷ್ಯನು ಪಾಪವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸುತ್ತಾನೆ. ಬೆಂಕಿಗೆ ಹತ್ತಿರವಿರುವ ತುಪ್ಪದ ಪಾತ್ರೆಯು ಕರಗುವಂತೆ.

ತಥಾ ಪಾಪಂ ವಿಲೀಯೇತ ಹ್ಯಾಚಾರ್ಯಸ್ಯ ಸಮೀಪತಃ ಯಥಾ ಪ್ರಜ್ವಲಿತೋ ವಹ್ನಿಃ ಶುಷ್ಕಮಾರ್ದ್ರಂ ಚ ನಿರ್ದಹೇತ್

ಅದೇವಿಧವಾಗಿ ಆಚಾರ್ಯನ ಸಮೀಪದಲ್ಲಿ ಪಾಪ ಕರಗಿ ಹೋಗುತ್ತದೆ. ಹೊತ್ತಿರುವ ಬೆಂಕಿ ಒಣದನ್ನೂ ತೊತ್ತನ್ನೂ ಸುಡುವಂತೆ.

ತಥಾಯಮಪಿ ಸಂತುಷ್ಟೋ ಗುರುಃ ಪಾಪಂ ಕ್ಷಣಾದ್ದಹೇತ್ ಮನಸಾ ಕರ್ಮಣಾ ವಾಚಾ ಗುರೋಃ ಕ್ರೋಧಂ ನ ಕಾರಯೇತ್

ಹಾಗೆ ಗುರು ಸಂತೋಷಪಟ್ಟಾಗ ಕ್ಷಣಾರ್ಧದಲ್ಲಿ ಪಾಪವನ್ನು ಸುಡುತ್ತಾನೆ. ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ, ಮಾತಿನಿಂದ, ಕ್ರಿಯೆಯಿಂದ ಗುರುನಿಗೆ ಕೋಪವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡಬಾರದು.