ಶಿವಪುರಾಣಮ್

ಗಾಯತ್ರ್ಯನುಷ್ಟುಪ್ ತ್ರಿಷ್ಟುಪ್ ಚ ಛಂದಾಂಸಿ ಬೃಹತೀ ವಿರಾಟ್ ಇನ್ದ್ರೋ ರುದ್ರೋ ಹರಿರ್ಬ್ರಹ್ಮಾ ಸ್ಕಂದಸ್ತೇಷಾಂ ಚ ದೇವತಾಃ

ಗಾಯತ್ರಿ, ಅನುಷ್ಟುಪ್, ತ್ರಿಷ್ಟುಪ್, ಬೃಹತಿ ಮತ್ತು ವಿರಾಟ್ ಎಂಬುವು ಛಂದಸ್ಸುಗಳು; ಇಂದ್ರ, ರುದ್ರ, ಹರಿಯು, ಬ್ರಹ್ಮ ಮತ್ತು ಸ್ಕಂದನು ಅವುಗಳ ದೇವತೆಗಳು.

ಮಮ ಪಞ್ಚಮುಖಾನ್ಯಾಹುಃ ಸ್ಥಾನೇ ತೇಷಾಂ ವರಾನನೇ ಪೂರ್ವಾದೇಶ್ಚೋರ್ಧ್ವಪರ್ಯಂತಂ ನಕಾರಾದಿ ಯಥಾಕ್ರಮಮ್

ನನ್ನ ಐದು ಮುಖಗಳಿವೆ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ; ಅವುಗಳ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ, ಸುಂದರಮುಖಿಯೇ, ಪೂರ್ವದಿಂದ ಮೇಲಕ್ಕೆ, 'ನ' ಅಕ್ಷರದಿಂದ ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಅಕ್ಷರಗಳನ್ನು ಹಂಚಲಾಗಿದೆ.

ಅದಾತ್ತಃ ಪ್ರಥಮೋ ವರ್ಣಶ್ಚತುರ್ಥಶ್ಚ ದ್ವಿತೀಯಕಃ ಪಞ್ಚಮಃ ಸ್ವರಿತಶ್ಚೈವ ತೃತೀಯೋ ನಿಹತಃ ಸ್ಮೃತಃ

ಮೊದಲನೆಯ ಅಕ್ಷರವು ಅಸ್ಪಷ್ಟ, ನಾಲ್ಕನೆಯದು ಎರಡನೆಯದು, ಐದನೆಯದು ಸ್ವರಿತ, ಮೂರನೆಯದು ನಿಹತ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

ಮೂಲವಿದ್ಯಾ ಶಿವಂ ಶೈವಂ ಸೂತ್ರಂ ಪಞ್ಚಾಕ್ಷರಂ ತಥಾ ನಾಮಾನ್ಯಸ್ಯ ವಿಜಾನೀಯಾಚ್ಛೈವಂ ಮೇ ಹೃದಯಂ ಮಹತ್

ಮೂಲವಿದ್ಯೆ, ಶಿವ, ಶೈವ ಸೂತ್ರ, ಪಂಚಾಕ್ಷರಿ ಮಂತ್ರ ಮತ್ತು ಅವನ ಹೆಸರುಗಳು—ಇವೆಲ್ಲವೂ ನನ್ನ ಮಹಾ ಶೈವ ಹೃದಯವೆಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು.

ನಕಾರಶ್ಶಿರ ಉಚ್ಯೇತ ಮಕಾರಸ್ತು ಶಿಖೋಚ್ಯತೇ ಶಿಕಾರಃ ಕವಚಂ ತದ್ವದ್ವಕಾರೋ ನೇತ್ರಮುಚ್ಯತೇ

'ನ' ಅಕ್ಷರವನ್ನು ತಲೆ ಎಂದು, 'ಮ' ಅನ್ನು ಶಿಖೆ ಎಂದು, 'ಶಿ' ಅನ್ನು ಕವಚ ಎಂದು, ಹಾಗೆಯೇ 'ವ' ಅನ್ನು ಕಣ್ಣು ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.

ಯಕಾರೋ ಽಸ್ತ್ರಂ ನಮಸ್ಸ್ವಾಹಾ ವಷಟ್ ಹುಂವೌಷಡಿತ್ಯಪಿ ಫಡಿತ್ಯಪಿ ಚ ವರ್ಣಾನಾಮನ್ತೇ ಽಙ್ಗತ್ವಂ ಯದಾ ತದಾ

'ಯ' ಅಕ್ಷರವು ಅಸ್ತ್ರ, 'ನಮಃ', 'ಸ್ವಾಹಾ', 'ವಷಟ್', 'ಹುಂ', 'ವೌಷಟ್', 'ಫಟ್' ಎಂಬುವು ಅಕ್ಷರಗಳ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಬಂದಾಗ ಅವು ಅಂಗಗಳಾಗುತ್ತವೆ.

ತತ್ರಾಪಿ ಮೂಲಮಂತ್ರೋ ಽಯಂ ಕಿಂಚಿದ್ಭೇದಸಮನ್ವಯಾತ್ ತತ್ರಾಪಿ ಪಞ್ಚಮೋ ವರ್ಣೋ ದ್ವಾದಶಸ್ವರಭೂಷಿತಃ

ಅಲ್ಲಿಯೂ ಕೂಡ, ಈ ಮೂಲಮಂತ್ರದಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಬದಲಾವಣೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಐದನೆಯ ಅಕ್ಷರವು ಹನ್ನೆರಡು ಸ್ವರಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲಾಗಿದೆ.

ತಾಸ್ಮಾದನೇನ ಮಂತ್ರೇಣ ಮನೋವಾಕ್ಕಾಯಭೇದತಃ ಆವಯೋರರ್ಚನಂ ಕುರ್ಯಾಜ್ಜಪಹೋಮಾದಿಕಂ ತಥಾ

ಆದರಿಂದ, ಈ ಮಂತ್ರದಿಂದ ಮನಸ್ಸು, ಮಾತು ಮತ್ತು ದೇಹದಿಂದ ನಮ್ಮ ಆರಾಧನೆ, ಜಪ, ಹೋಮ ಮತ್ತು ಇತರ ವಿಧಿಗಳನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು.

ಯಥಾಪ್ರಜ್ಞಂ ಯಥಾಕಾಲಂ ಯಥಾಶಾಸ್ತ್ರಂ ಯಥಾಮತಿ ಯಥಾಶಕ್ತಿ ಯಥಾಸಂಪದ್ಯಥಾಯೋಗಂ ಯಥಾರತಿ

ತನಗೆ ತಿಳಿದಷ್ಟು, ಸಮಯದಂತೆ, ಶಾಸ್ತ್ರದಂತೆ, ಶಕ್ತಿಯಂತೆ, ಸಾಮರ್ಥ್ಯಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ, ಸೌಲಭ್ಯಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ, ಯೋಗ್ಯತೆಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ, ಆಸಕ್ತಿಯಂತೆ ಮಾಡಬೇಕು.

ಯದಾ ಕದಾಪಿ ವಾ ಭಕ್ತ್ಯಾ ಯತ್ರ ಕುತ್ರಾಪಿ ವಾ ಕೃತಾ ಯೇನ ಕೇನಾಪಿ ವಾ ದೇವಿ ಪೂಜಾ ಮುಕ್ತಿಂ ನಯಿಷ್ಯತೇ

ಯಾವಾಗ, ಎಲ್ಲಿಯೇ ಆಗಲಿ, ಯಾರಿಂದಾದರೂ, ಯಾವ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಪೂಜೆ ಮಾಡಿದರೂ, ದೇವಿಯೇ, ಅದು ಮೋಕ್ಷಕ್ಕೆ ಕರೆದೊಯ್ಯುತ್ತದೆ.

ಮಯ್ಯಾಸಕ್ತೇನ ಮನಸಾ ಯತ್ಕೃತಂ ಮಮ ಸುನ್ದರಿ ಮತ್ಪ್ರಿಯಂ ಚ ಶಿವಂ ಚೈವ ಕ್ರಮೇಣಾಪ್ಯಕ್ರಮೇಣ ವಾ

ನನ್ನಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸು ಲಗ್ನವಾಗಿರುವವನು ಏನು ಮಾಡಿದರೂ, ಸುಂದರೆಯೇ, ಕ್ರಮವಾಗಿ ಆಗಲಿ ಅಥವಾ ಕ್ರಮವಿಲ್ಲದೆ ಆಗಲಿ, ಅದು ನನಗೆ ಪ್ರಿಯವಾಗಿದ್ದರೆ ಮತ್ತು ಶುಭವಾಗಿದ್ದರೆ ಸ್ವೀಕರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.

ತಥಾಪಿ ಮಮ ಭಕ್ತಾ ಯೇ ನಾತ್ಯಂತವಿವಶಾಃ ಪುನಃ ತೇಷಾಂ ಸರ್ವೇಷು ಶಾಸ್ತ್ರೇಷು ಮಯೇವ ನಿಯಮಃ ಕೃತಃ

ಆದರೂ, ನನ್ನ ಭಕ್ತರು ಸಂಪೂರ್ಣ ಅಸಹಾಯರಾಗಿರದಿದ್ದರೆ, ಅವರಿಗಾಗಿ ನಾನು ಎಲ್ಲ ಶಾಸ್ತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ನಿಯಮಗಳನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದ್ದೇನೆ.

ತತ್ರಾದೌ ಸಂಪ್ರವಕ್ಷ್ಯಾಮಿ ಮನ್ತ್ರಸಂಗ್ರಹಣಂ ಶುಭಮ್ ಯಂ ವಿನಾ ನಿಷ್ಫಲಂ ಜಾಪ್ಯಂ ಯೇನ ವಾ ಸಫಲಂ ಭವೇತ್

ಇಲ್ಲಿ ಮೊದಲಿಗೆ ನಾನು ಶುಭಕರವಾದ ಮಂತ್ರಸಂಗ್ರಹವನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ; ಇದಿಲ್ಲದೆ ಜಪ ಫಲವಿಲ್ಲ, ಇದರಿಂದ ಫಲ ಸಿಗುತ್ತದೆ.

ಆಜ್ಞಾಹೀನಂ ಕ್ರಿಯಾಹೀನಂ ಶ್ರದ್ಧಾಹೀನಂ ವರಾನನೇ ಆಜ್ಞಾರ್ಥಂ ದಕ್ಷಿಣಾಹೀನಂ ಸದಾ ಜಪ್ತಂ ಚ ನಿಷ್ಫಲಮ್

ಓ ಸುಂದರಿಯೆ, ಆದೇಶವಿಲ್ಲದೆ, ಸರಿಯಾದ ಕ್ರಮವಿಲ್ಲದೆ, ಭಕ್ತಿಯಿಲ್ಲದೆ, ಉದ್ದೇಶವಿಲ್ಲದೆ, ದಕ್ಷಿಣೆ ಇಲ್ಲದೆ ಅಥವಾ ಯಾವಾಗಲೂ ಜಪಿಸಿದರೂ, ಅಂತಹ ಜಪವು ಫಲವಿಲ್ಲ.

ಆಜ್ಞಾಸಿದ್ಧಂ ಕ್ರಿಯಾಸಿದ್ಧಂ ಶ್ರದ್ಧಾಸಿದ್ಧಂ ಮಮಾತ್ಮಕಮ್ ಏವಂ ಚೇದ್ದಕ್ಷಿಣಾಯುಕ್ತಂ ಮಂತ್ರಸಿದ್ಧಿರ್ಮಹತ್ಫಲಮ್

ಆದರೆ ಆದೇಶದಂತೆ, ಸರಿಯಾದ ಕ್ರಮದಿಂದ, ಭಕ್ತಿಯಿಂದ, ದಕ್ಷಿಣೆಯೊಂದಿಗೆ ಮಾಡಿದರೆ, ಆ ಮಂತ್ರವು ಸಿದ್ಧಿಯಾಗುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಮಹಾ ಫಲವನ್ನು ಕೊಡುತ್ತದೆ.

ಉಪಗಮ್ಯ ಗುರುಂ ವಿಪ್ರಮಾಚಾರ್ಯಂ ತತ್ತ್ವವೇದಿನಮ್ ಜಾಪಿತಂ ಸದ್ಗುಣೋಪೇತಂ ಧ್ಯಾನಯೋಗಪರಾಯಣಮ್

ತತ್ತ್ವವನ್ನು ಅರಿತಿರುವ ಗುರು, ಪಂಡಿತ, ಅಥವಾ ಆಚಾರ್ಯರನ್ನು ಹತ್ತಿರ ಹೋಗಿ, ಸದ್ಗುಣಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ, ಧ್ಯಾನ ಮತ್ತು ಯೋಗದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುವವರ ಬಳಿ ಜಪ ಮಾಡಬೇಕು.

ತೋಷಯೇತ್ತಂ ಪ್ರಯತ್ನೇನ ಭಾವಶುದ್ಧಿಸಮನ್ವಿತಃ ವಾಚಾ ಚ ಮನಸಾ ಚೈವ ಕಾಯೇನ ದ್ರವಿಣೇನ ಚ

ಶುದ್ಧ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ, ಎಲ್ಲ ರೀತಿಯ ಪ್ರಯತ್ನದಿಂದ, ಮಾತಿನಿಂದ, ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ, ದೇಹದಿಂದ ಮತ್ತು ಧನದಿಂದ ಅವರನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸಬೇಕು.

ಆಚಾರ್ಯಂ ಪೂಜಯೇದ್ವಿಪ್ರಃ ಸರ್ವದಾತಿಪ್ರಯತ್ನತಃ ಹಸ್ತ್ಯಶ್ವರಥರತ್ನಾನಿ ಕ್ಷೇತ್ರಾಣಿ ಚ ಗೃಹಾಣಿ ಚ

ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಆಚಾರ್ಯರನ್ನು ಯಾವಾಗಲೂ ಅತ್ಯಂತ ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಪೂಜಿಸಬೇಕು; ಆನೆ, ಕುದುರೆ, ರಥ, ರತ್ನ, ಭೂಮಿ ಮತ್ತು ಮನೆಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.

ಭೂಷಣಾನಿ ಚ ವಾಸಾಂಸಿ ಧಾನ್ಯಾನಿ ಚ ಧನಾನಿ ಚ ಏತಾನಿ ಗುರವೇ ದದ್ಯಾದ್ಭಕ್ತ್ಯಾ ಚ ವಿಭವೇ ಸತಿ

ಆಭರಣಗಳು, ಬಟ್ಟೆಗಳು, ಧಾನ್ಯಗಳು ಮತ್ತು ಹಣವನ್ನು ಕೂಡ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ, ಸಾಮರ್ಥ್ಯವಿದ್ದರೆ, ಗುರುಗೆ ಕೊಡಬೇಕು.

ವಿತ್ತಶಾಠ್ಯಂ ನ ಕುರ್ವೀತ ಯದೀಚ್ಛೇತ್ಸಿದ್ಧಿಮಾತ್ಮನಃ ಪಶ್ಚಾನ್ನಿವೇದ್ಯ ಸ್ವಾತ್ಮಾನಂ ಗುರವೇ ಸಪರಿಚ್ಛದಮ್

ತಾನು ಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ಬಯಸಿದವನು ಧನದಲ್ಲಿ ಕಂಜುಸಿತನವನ್ನು ಮಾಡಬಾರದು; ನಂತರ ತನ್ನನ್ನೂ, ತನ್ನ ಸೊತ್ತನ್ನೂ ಗುರುಗೆ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.

ಏವಂ ಸಂಪೂಜ್ಯ ವಿಧಿವದ್ಯಥಾಶಕ್ತಿತ್ವವಂಚಯನ್ ಆದದೀತ ಗುರೋರ್ಮಂತ್ರಂ ಜ್ಞಾನಂ ಚೈವ ಕ್ರಮೇಣ ತು

ಹೀಗೆ, ವಿಧಿಯಂತೆ ಮತ್ತು ತನ್ನ ಶಕ್ತಿಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ, ವಂಚನೆ ಇಲ್ಲದೆ ಪೂಜಿಸಿದ ಮೇಲೆ, ಕ್ರಮವಾಗಿ ಗುರುನಿಂದ ಮಂತ್ರವನ್ನೂ ಜ್ಞಾನವನ್ನೂ ಸ್ವೀಕರಿಸಬೇಕು.

ಏವಂ ತುಷ್ಟೋ ಗುರುಃ ಶಿಷ್ಯಂ ಪೂಜಕಂ ವತ್ಸರೋಷಿತಮ್ ಶುಶ್ರೂಷುಮನಹಂಕಾರಂ ಸ್ನಾತಂ ಶುಚಿಮುಪೋಷಿತಮ್

ಹೀಗೆ, ಸೇವೆ ಮಾಡುವ, ಅಹಂಕಾರವಿಲ್ಲದ, ಶುದ್ಧವಾದ, ಸ್ನಾನಮಾಡಿದ, ನಿಯಮಿತ ಶಿಷ್ಯನಿಂದ ಸಂತೋಷಗೊಂಡ ಗುರು,

ಸ್ನಾಪಯಿತ್ವಾ ವಿಶುದ್ಧ್ಯರ್ಥಂ ಪೂರ್ಣಕುಂಭಘೃತೇನ ವೈ ಜಲೇನ ಮನ್ತ್ರಶುದ್ಧೇನ ಪುಣ್ಯದ್ರವ್ಯಯುತೇನ ಚ

ಪೂರ್ಣ ಕುಂಭದ ತುಪ್ಪದಿಂದ, ಮಂತ್ರಶುದ್ಧ ಜಲದಿಂದ ಮತ್ತು ಶುಭದ್ರವ್ಯಗಳಿಂದ ಶುದ್ಧಿಗಾಗಿ ಅವನಿಗೆ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿಸಬೇಕು.

ಅಲಂಕೃತ್ಯ ಸುವೇಷಂ ಚ ಗಂಧಸ್ರಗ್ವಸ್ತ್ರಭೂಷಣೈಃ ಪುಣ್ಯಾಹಂ ವಾಚಯಿತ್ವಾ ಚ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾನಭಿಪೂಜ್ಯ ಚ

ಅವನನ್ನು ಸುಂದರವಾದ ವಸ್ತ್ರ, ಸುಗಂಧ, ಹಾರ, ಬಟ್ಟೆ ಮತ್ತು ಆಭರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿ, ಶುಭವಾದ ಮಂತ್ರಗಳನ್ನು ಪಠಿಸಿ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಗೌರವಿಸಬೇಕು.

ಸಮುದ್ರತೀರೇ ನದ್ಯಾಂ ಚ ಗೋಷ್ಠೇ ದೇವಾಲಯೇ ಽಪಿ ವಾ ಶುಚೌ ದೇಶೇ ಗೃಹೇ ವಾಪಿ ಕಾಲೇ ಸಿದ್ಧಿಕರೇ ತಿಥೌ

ಸಮುದ್ರದ ತೀರದಲ್ಲಿ, ನದಿಯ ಬಳಿ, ಗೋಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ, ದೇವಾಲಯದಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ಶುದ್ಧವಾದ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ, ಅಥವಾ ಮನೆಯಲ್ಲಿ, ಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ನೀಡುವ ಸಮಯ ಮತ್ತು ತಿಥಿಯಲ್ಲಿ,

ನಕ್ಷತ್ರೇ ಶುಭಯೋಗೇ ಚ ಸರ್ವದೋಷವಿವರ್ಜಿತೇ ಅನುಗೃಹ್ಯ ತತೋ ದದ್ಯಾಜ್ಜ್ಞಾನಂ ಮಮ ಯಥಾವಿಧಿ

ಶುಭ ನಕ್ಷತ್ರದಲ್ಲಿ, ಶುಭಯೋಗದಲ್ಲಿ, ಎಲ್ಲ ದೋಷಗಳಿಲ್ಲದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ, ನಂತರ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಅವನಿಗೆ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ನೀಡಬೇಕು.

ಸ್ವರೇಣೋಚ್ಚಾರಯೇತ್ಸಮ್ಯಗೇಕಾಂತೇ ಽತಿಪ್ರಸನ್ನಧೀಃ ಉಚ್ಚಾರ್ಯೋಚ್ಚಾರಯಿತ್ವಾ ತಮಾವಯೋರ್ಮಂತ್ರಮುತ್ತಮಮ್

ಸ್ಪಷ್ಟವಾದ ಧ್ವನಿಯಲ್ಲಿ, ಏಕಾಂತದಲ್ಲಿ, ತುಂಬಾ ಸಂತೋಷದ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ, ನಮ್ಮಿಬ್ಬರ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಜಪಿಸಬೇಕು ಮತ್ತು ಅವನಿಂದ ಜಪಿಸಿಸಬೇಕು.

ಶಿವಂ ಚಾಸ್ತು ಶುಭಂ ಚಾಸ್ತು ಶೋಭನೋ ಽಸ್ತು ಪ್ರಿಯೋ ಽಸ್ತ್ವಿತಿ ಏವಂ ದದ್ಯಾದ್ಗುರುರ್ಮಂತ್ರಮಾಜ್ಞಾಂ ಚೈವ ತತಃ ಪರಮ್

ಶುಭವಾಗಲಿ, ಮಂಗಳವಾಗಲಿ, ಸುಂದರವಾಗಲಿ, ಪ್ರೀತಿಯಾಗಲಿ ಎಂದು ಗುರುವು ಮಂತ್ರವನ್ನೂ ಆದೇಶವನ್ನೂ ನಂತರ ಕೊಡಬೇಕು.

ಏವಂ ಲಬ್ಧ್ವಾ ಗುರೋರ್ಮಂತ್ರಮಾಜ್ಞಾಂ ಚೈವ ಸಮಾಹಿತಃ ಸಂಕಲ್ಪ್ಯ ಚ ಜಪೇನ್ನಿತ್ಯಂ ಪುರಶ್ಚರಣಪೂರ್ವಕಮ್

ಹೀಗೆ, ಗುರುನಿಂದ ಮಂತ್ರವನ್ನೂ ಆದೇಶವನ್ನೂ ಪಡೆದು, ಏಕಾಗ್ರ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ, ಸಂಕಲ್ಪ ಮಾಡಿ, ನಿತ್ಯವೂ ಪೂರ್ವಕರ್ಮಗಳೊಂದಿಗೆ ಜಪಿಸಬೇಕು.