ಶಿವಪುರಾಣಮ್

ಅಸ್ಯಾಃ ಪರಮವಿದ್ಯಾಯಾಸ್ಸ್ವರೂಪಮಧುನೋಚ್ಯತೇ ಆದೌ ನಮಃ ಪ್ರಯೋಕ್ತವ್ಯಂ ಶಿವಾಯ ತು ತತಃ ಪರಮ್

ಈ ಪರಮ ವಿದ್ಯೆಯ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಈಗ ವಿವರಿಸಲಾಗುತ್ತಿದೆ: ಮೊದಲಿಗೆ 'ನಮಃ' ಎಂದು ಹೇಳಬೇಕು, ನಂತರ 'ಶಿವಾಯ' ಎಂದು ಹೇಳಬೇಕು, ನಂತರ ಉಳಿದವುಗಳನ್ನು.

ಸೈಷಾ ಪಞ್ಚಾಕ್ಷರೀ ವಿದ್ಯಾ ಸರ್ವಶ್ರುತಿಶಿರೋಗತಾ ಸರ್ವಜಾತಸ್ಯ ಸರ್ವಸ್ಯ ಬೀಜಭೂತಾ ಸನಾತನೀ

ಇದು ಐದು ಅಕ್ಷರಗಳ ಜ್ಞಾನ, ಎಲ್ಲ ವೇದಗಳ ತಲೆಯಲ್ಲಿರುವುದು, ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳಿಗೂ ಮತ್ತು ಎಲ್ಲಕ್ಕೂ ಶಾಶ್ವತವಾದ ಬೀಜವಾಗಿದೆ.

ಪ್ರಥಮಂ ಮನ್ಮುಖೋದ್ಗೀರ್ಣಾ ಸಾ ಮಮೈವಾಸ್ತಿ ವಾಚಿಕಾ ತಪ್ತಚಾಮೀಕರಪ್ರಖ್ಯಾ ಪೀನೋನ್ನತಪಯೋಧರಾ

ಮೊದಲು ನನ್ನ ಬಾಯಿಂದ ಹೊರಬಂದ ಈ ಮಂತ್ರವೇ ನನ್ನ ವಾಣಿ, ಅದು ಕರಗಿದ ಚಿನ್ನದಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾಗಿದೆ, ಪೀನ ಮತ್ತು ಉನ್ನತವಾದ ವಕ್ಷಸ್ಥಲವಿದೆ.

ಚತುರ್ಭುಜಾ ತ್ರಿನಯನಾ ಬಾಲೇಂದುಕೃತಶೇಖರಾ ಪದ್ಮೋತ್ಪಲಕರಾ ಸೌಮ್ಯಾ ವರದಾಭಯಪಾಣಿಕಾ

ಅವಳು ನಾಲ್ಕು ಕೈಗಳಿದ್ದು, ಮೂರು ಕಣ್ಣುಗಳಿದ್ದು, ಬಾಲಚಂದ್ರವನ್ನು ಶಿರೋಭೂಷಣವಾಗಿ ಧರಿಸಿದ್ದಾಳೆ, ಕಮಲ ಮತ್ತು ನೀಲೋತ್ಪಲವನ್ನು ಹಿಡಿದಿದ್ದಾಳೆ, ಸೌಮ್ಯಳಾಗಿದ್ದು, ವರ ಮತ್ತು ಅಭಯವನ್ನು ನೀಡುವ ಕೈಗಳಿದ್ದಾಳೆ.

ಸರ್ವಲಕ್ಷಣಸಂಪನ್ನಾ ಸರ್ವಾಭರಣಭೂಷಿತಾ ಸಿತಪದ್ಮಾಸನಾಸೀನಾ ನೀಲಕುಂಚಿತಮೂರ್ಧಜಾ

ಅವಳು ಎಲ್ಲಾ ಲಕ್ಷಣಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದಳು, ಎಲ್ಲಾ ಆಭರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಳು, ಬಿಳಿ ಕಮಲದ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತಿದ್ದಾಳೆ, ನೀಲಿ ಕುಂಚಿತವಾದ ಕೂದಲನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದಾಳೆ.

ಅಸ್ಯಾಃ ಪಞ್ಚವಿಧಾ ವರ್ಣಾಃ ಪ್ರಸ್ಫುರದ್ರಶ್ಮಿಮಂಡಲಾಃ ಪೀತಃ ಕೃಷ್ಣಸ್ತಥಾ ಧೂಮ್ರಃ ಸ್ವರ್ಣಾಭೋ ರಕ್ತ ಏವ ಚ

ಅವಳಿಗೆ ಐದು ವಿಧದ ಬಣ್ಣಗಳಿವೆ, ಅವು ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾದ ವಲಯಗಳಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತವೆ—ಹಳದಿ, ಕಪ್ಪು, ಹೊಗೆ ಬಣ್ಣ, ಚಿನ್ನದಂತೆ ಮತ್ತು ಕೆಂಪು.

ಪೃಥಕ್ಪ್ರಯೋಜ್ಯಾ ಯದ್ಯೇತೇ ಬಿಂದುನಾದವಿಭೂಷಿತಾಃ ಅರ್ಧಚನ್ದ್ರನಿಭೋ ಬಿಂದುರ್ನಾದೋ ದೀಪಶಿಖಾಕೃತಿಃ

ಈ ಬಣ್ಣಗಳನ್ನು ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಬಳಸಬೇಕು, ಬಿಂದು ಮತ್ತು ನಾದದಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸದಿದ್ದರೆ. ಬಿಂದು ಅರ್ಧಚಂದ್ರದಂತೆ ಕಾಣುತ್ತದೆ, ನಾದವು ದೀಪದ ಜ್ವಾಲೆಯ ಆಕಾರದಲ್ಲಿದೆ.

ಬೀಜಂ ದ್ವಿತೀಯಂ ಬೀಜೇಷು ಮಂತ್ರಸ್ಯಾಸ್ಯ ವರಾನನೇ ದೀರ್ಘಪೂರ್ವಂ ತುರೀಯಸ್ಯ ಪಞ್ಚಮಂ ಶಕ್ತಿಮಾದಿಶೇತ್

ಸುಂದರಮುಖಿಯೇ, ಈ ಮಂತ್ರದ ಅಕ್ಷರಗಳಲ್ಲಿ ಎರಡನೆಯದು ಬೀಜ, ನಾಲ್ಕನೆಯದು ದೀರ್ಘವಾಗಿ ಪ್ರಾರಂಭವಾಗುವ ಮೂರನೆಯದು, ಐದನೆಯದು ಶಕ್ತಿಯೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

ವಾಮದೇವೋ ನಾಮ ಋಷಿಃ ಪಂಕ್ತಿಶ್ಛನ್ದ ಉದಾಹೃತಮ್ ದೇವತಾ ಶಿವ ಏವಾಹಂ ಮನ್ತ್ರಸ್ಯಾಸ್ಯ ವರಾನನೇ

ಈ ಮಂತ್ರದ ಋಷಿ ವಾಮದೇವ, ಛಂದಸ್ಸು ಪಂಕ್ತಿ, ದೇವತೆ ನಾನು ಸ್ವತಃ ಶಿವನು, ಸುಂದರಮುಖಿಯೇ.

ಗೌತಮೋ ಽತ್ರಿರ್ವರಾರೋಹೇ ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರಸ್ತಥಾಂಗಿರಾಃ ಭರದ್ವಾಜಶ್ಚ ವರ್ಣಾನಾಂ ಕ್ರಮಶಶ್ಚರ್ಷಯಃ ಸ್ಮೃತಾಃ

ಗೌತಮ, ಅತ್ರಿ, ಸುಂದರೆಯೇ, ವಿಷ್ವಾಮಿತ್ರ, ಅಂಗಿರಸ ಮತ್ತು ಭರದ್ವಾಜ—ಈ ಋಷಿಗಳು ಕ್ರಮವಾಗಿ ಅಕ್ಷರಗಳಿಗೆ ನೆನಪಾಗುತ್ತಾರೆ.

ಗಾಯತ್ರ್ಯನುಷ್ಟುಪ್ ತ್ರಿಷ್ಟುಪ್ ಚ ಛಂದಾಂಸಿ ಬೃಹತೀ ವಿರಾಟ್ ಇನ್ದ್ರೋ ರುದ್ರೋ ಹರಿರ್ಬ್ರಹ್ಮಾ ಸ್ಕಂದಸ್ತೇಷಾಂ ಚ ದೇವತಾಃ

ಗಾಯತ್ರಿ, ಅನುಷ್ಟುಪ್, ತ್ರಿಷ್ಟುಪ್, ಬೃಹತಿ ಮತ್ತು ವಿರಾಟ್ ಎಂಬುವು ಛಂದಸ್ಸುಗಳು; ಇಂದ್ರ, ರುದ್ರ, ಹರಿಯು, ಬ್ರಹ್ಮ ಮತ್ತು ಸ್ಕಂದನು ಅವುಗಳ ದೇವತೆಗಳು.

ಮಮ ಪಞ್ಚಮುಖಾನ್ಯಾಹುಃ ಸ್ಥಾನೇ ತೇಷಾಂ ವರಾನನೇ ಪೂರ್ವಾದೇಶ್ಚೋರ್ಧ್ವಪರ್ಯಂತಂ ನಕಾರಾದಿ ಯಥಾಕ್ರಮಮ್

ನನ್ನ ಐದು ಮುಖಗಳಿವೆ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ; ಅವುಗಳ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ, ಸುಂದರಮುಖಿಯೇ, ಪೂರ್ವದಿಂದ ಮೇಲಕ್ಕೆ, 'ನ' ಅಕ್ಷರದಿಂದ ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಅಕ್ಷರಗಳನ್ನು ಹಂಚಲಾಗಿದೆ.

ಅದಾತ್ತಃ ಪ್ರಥಮೋ ವರ್ಣಶ್ಚತುರ್ಥಶ್ಚ ದ್ವಿತೀಯಕಃ ಪಞ್ಚಮಃ ಸ್ವರಿತಶ್ಚೈವ ತೃತೀಯೋ ನಿಹತಃ ಸ್ಮೃತಃ

ಮೊದಲನೆಯ ಅಕ್ಷರವು ಅಸ್ಪಷ್ಟ, ನಾಲ್ಕನೆಯದು ಎರಡನೆಯದು, ಐದನೆಯದು ಸ್ವರಿತ, ಮೂರನೆಯದು ನಿಹತ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

ಮೂಲವಿದ್ಯಾ ಶಿವಂ ಶೈವಂ ಸೂತ್ರಂ ಪಞ್ಚಾಕ್ಷರಂ ತಥಾ ನಾಮಾನ್ಯಸ್ಯ ವಿಜಾನೀಯಾಚ್ಛೈವಂ ಮೇ ಹೃದಯಂ ಮಹತ್

ಮೂಲವಿದ್ಯೆ, ಶಿವ, ಶೈವ ಸೂತ್ರ, ಪಂಚಾಕ್ಷರಿ ಮಂತ್ರ ಮತ್ತು ಅವನ ಹೆಸರುಗಳು—ಇವೆಲ್ಲವೂ ನನ್ನ ಮಹಾ ಶೈವ ಹೃದಯವೆಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು.

ನಕಾರಶ್ಶಿರ ಉಚ್ಯೇತ ಮಕಾರಸ್ತು ಶಿಖೋಚ್ಯತೇ ಶಿಕಾರಃ ಕವಚಂ ತದ್ವದ್ವಕಾರೋ ನೇತ್ರಮುಚ್ಯತೇ

'ನ' ಅಕ್ಷರವನ್ನು ತಲೆ ಎಂದು, 'ಮ' ಅನ್ನು ಶಿಖೆ ಎಂದು, 'ಶಿ' ಅನ್ನು ಕವಚ ಎಂದು, ಹಾಗೆಯೇ 'ವ' ಅನ್ನು ಕಣ್ಣು ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.

ಯಕಾರೋ ಽಸ್ತ್ರಂ ನಮಸ್ಸ್ವಾಹಾ ವಷಟ್ ಹುಂವೌಷಡಿತ್ಯಪಿ ಫಡಿತ್ಯಪಿ ಚ ವರ್ಣಾನಾಮನ್ತೇ ಽಙ್ಗತ್ವಂ ಯದಾ ತದಾ

'ಯ' ಅಕ್ಷರವು ಅಸ್ತ್ರ, 'ನಮಃ', 'ಸ್ವಾಹಾ', 'ವಷಟ್', 'ಹುಂ', 'ವೌಷಟ್', 'ಫಟ್' ಎಂಬುವು ಅಕ್ಷರಗಳ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಬಂದಾಗ ಅವು ಅಂಗಗಳಾಗುತ್ತವೆ.

ತತ್ರಾಪಿ ಮೂಲಮಂತ್ರೋ ಽಯಂ ಕಿಂಚಿದ್ಭೇದಸಮನ್ವಯಾತ್ ತತ್ರಾಪಿ ಪಞ್ಚಮೋ ವರ್ಣೋ ದ್ವಾದಶಸ್ವರಭೂಷಿತಃ

ಅಲ್ಲಿಯೂ ಕೂಡ, ಈ ಮೂಲಮಂತ್ರದಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಬದಲಾವಣೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಐದನೆಯ ಅಕ್ಷರವು ಹನ್ನೆರಡು ಸ್ವರಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲಾಗಿದೆ.

ತಾಸ್ಮಾದನೇನ ಮಂತ್ರೇಣ ಮನೋವಾಕ್ಕಾಯಭೇದತಃ ಆವಯೋರರ್ಚನಂ ಕುರ್ಯಾಜ್ಜಪಹೋಮಾದಿಕಂ ತಥಾ

ಆದರಿಂದ, ಈ ಮಂತ್ರದಿಂದ ಮನಸ್ಸು, ಮಾತು ಮತ್ತು ದೇಹದಿಂದ ನಮ್ಮ ಆರಾಧನೆ, ಜಪ, ಹೋಮ ಮತ್ತು ಇತರ ವಿಧಿಗಳನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು.

ಯಥಾಪ್ರಜ್ಞಂ ಯಥಾಕಾಲಂ ಯಥಾಶಾಸ್ತ್ರಂ ಯಥಾಮತಿ ಯಥಾಶಕ್ತಿ ಯಥಾಸಂಪದ್ಯಥಾಯೋಗಂ ಯಥಾರತಿ

ತನಗೆ ತಿಳಿದಷ್ಟು, ಸಮಯದಂತೆ, ಶಾಸ್ತ್ರದಂತೆ, ಶಕ್ತಿಯಂತೆ, ಸಾಮರ್ಥ್ಯಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ, ಸೌಲಭ್ಯಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ, ಯೋಗ್ಯತೆಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ, ಆಸಕ್ತಿಯಂತೆ ಮಾಡಬೇಕು.

ಯದಾ ಕದಾಪಿ ವಾ ಭಕ್ತ್ಯಾ ಯತ್ರ ಕುತ್ರಾಪಿ ವಾ ಕೃತಾ ಯೇನ ಕೇನಾಪಿ ವಾ ದೇವಿ ಪೂಜಾ ಮುಕ್ತಿಂ ನಯಿಷ್ಯತೇ

ಯಾವಾಗ, ಎಲ್ಲಿಯೇ ಆಗಲಿ, ಯಾರಿಂದಾದರೂ, ಯಾವ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಪೂಜೆ ಮಾಡಿದರೂ, ದೇವಿಯೇ, ಅದು ಮೋಕ್ಷಕ್ಕೆ ಕರೆದೊಯ್ಯುತ್ತದೆ.

ಮಯ್ಯಾಸಕ್ತೇನ ಮನಸಾ ಯತ್ಕೃತಂ ಮಮ ಸುನ್ದರಿ ಮತ್ಪ್ರಿಯಂ ಚ ಶಿವಂ ಚೈವ ಕ್ರಮೇಣಾಪ್ಯಕ್ರಮೇಣ ವಾ

ನನ್ನಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸು ಲಗ್ನವಾಗಿರುವವನು ಏನು ಮಾಡಿದರೂ, ಸುಂದರೆಯೇ, ಕ್ರಮವಾಗಿ ಆಗಲಿ ಅಥವಾ ಕ್ರಮವಿಲ್ಲದೆ ಆಗಲಿ, ಅದು ನನಗೆ ಪ್ರಿಯವಾಗಿದ್ದರೆ ಮತ್ತು ಶುಭವಾಗಿದ್ದರೆ ಸ್ವೀಕರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.

ತಥಾಪಿ ಮಮ ಭಕ್ತಾ ಯೇ ನಾತ್ಯಂತವಿವಶಾಃ ಪುನಃ ತೇಷಾಂ ಸರ್ವೇಷು ಶಾಸ್ತ್ರೇಷು ಮಯೇವ ನಿಯಮಃ ಕೃತಃ

ಆದರೂ, ನನ್ನ ಭಕ್ತರು ಸಂಪೂರ್ಣ ಅಸಹಾಯರಾಗಿರದಿದ್ದರೆ, ಅವರಿಗಾಗಿ ನಾನು ಎಲ್ಲ ಶಾಸ್ತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ನಿಯಮಗಳನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದ್ದೇನೆ.

ತತ್ರಾದೌ ಸಂಪ್ರವಕ್ಷ್ಯಾಮಿ ಮನ್ತ್ರಸಂಗ್ರಹಣಂ ಶುಭಮ್ ಯಂ ವಿನಾ ನಿಷ್ಫಲಂ ಜಾಪ್ಯಂ ಯೇನ ವಾ ಸಫಲಂ ಭವೇತ್

ಇಲ್ಲಿ ಮೊದಲಿಗೆ ನಾನು ಶುಭಕರವಾದ ಮಂತ್ರಸಂಗ್ರಹವನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ; ಇದಿಲ್ಲದೆ ಜಪ ಫಲವಿಲ್ಲ, ಇದರಿಂದ ಫಲ ಸಿಗುತ್ತದೆ.

ಆಜ್ಞಾಹೀನಂ ಕ್ರಿಯಾಹೀನಂ ಶ್ರದ್ಧಾಹೀನಂ ವರಾನನೇ ಆಜ್ಞಾರ್ಥಂ ದಕ್ಷಿಣಾಹೀನಂ ಸದಾ ಜಪ್ತಂ ಚ ನಿಷ್ಫಲಮ್

ಓ ಸುಂದರಿಯೆ, ಆದೇಶವಿಲ್ಲದೆ, ಸರಿಯಾದ ಕ್ರಮವಿಲ್ಲದೆ, ಭಕ್ತಿಯಿಲ್ಲದೆ, ಉದ್ದೇಶವಿಲ್ಲದೆ, ದಕ್ಷಿಣೆ ಇಲ್ಲದೆ ಅಥವಾ ಯಾವಾಗಲೂ ಜಪಿಸಿದರೂ, ಅಂತಹ ಜಪವು ಫಲವಿಲ್ಲ.

ಆಜ್ಞಾಸಿದ್ಧಂ ಕ್ರಿಯಾಸಿದ್ಧಂ ಶ್ರದ್ಧಾಸಿದ್ಧಂ ಮಮಾತ್ಮಕಮ್ ಏವಂ ಚೇದ್ದಕ್ಷಿಣಾಯುಕ್ತಂ ಮಂತ್ರಸಿದ್ಧಿರ್ಮಹತ್ಫಲಮ್

ಆದರೆ ಆದೇಶದಂತೆ, ಸರಿಯಾದ ಕ್ರಮದಿಂದ, ಭಕ್ತಿಯಿಂದ, ದಕ್ಷಿಣೆಯೊಂದಿಗೆ ಮಾಡಿದರೆ, ಆ ಮಂತ್ರವು ಸಿದ್ಧಿಯಾಗುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಮಹಾ ಫಲವನ್ನು ಕೊಡುತ್ತದೆ.

ಉಪಗಮ್ಯ ಗುರುಂ ವಿಪ್ರಮಾಚಾರ್ಯಂ ತತ್ತ್ವವೇದಿನಮ್ ಜಾಪಿತಂ ಸದ್ಗುಣೋಪೇತಂ ಧ್ಯಾನಯೋಗಪರಾಯಣಮ್

ತತ್ತ್ವವನ್ನು ಅರಿತಿರುವ ಗುರು, ಪಂಡಿತ, ಅಥವಾ ಆಚಾರ್ಯರನ್ನು ಹತ್ತಿರ ಹೋಗಿ, ಸದ್ಗುಣಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ, ಧ್ಯಾನ ಮತ್ತು ಯೋಗದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುವವರ ಬಳಿ ಜಪ ಮಾಡಬೇಕು.

ತೋಷಯೇತ್ತಂ ಪ್ರಯತ್ನೇನ ಭಾವಶುದ್ಧಿಸಮನ್ವಿತಃ ವಾಚಾ ಚ ಮನಸಾ ಚೈವ ಕಾಯೇನ ದ್ರವಿಣೇನ ಚ

ಶುದ್ಧ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ, ಎಲ್ಲ ರೀತಿಯ ಪ್ರಯತ್ನದಿಂದ, ಮಾತಿನಿಂದ, ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ, ದೇಹದಿಂದ ಮತ್ತು ಧನದಿಂದ ಅವರನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸಬೇಕು.

ಆಚಾರ್ಯಂ ಪೂಜಯೇದ್ವಿಪ್ರಃ ಸರ್ವದಾತಿಪ್ರಯತ್ನತಃ ಹಸ್ತ್ಯಶ್ವರಥರತ್ನಾನಿ ಕ್ಷೇತ್ರಾಣಿ ಚ ಗೃಹಾಣಿ ಚ

ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಆಚಾರ್ಯರನ್ನು ಯಾವಾಗಲೂ ಅತ್ಯಂತ ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಪೂಜಿಸಬೇಕು; ಆನೆ, ಕುದುರೆ, ರಥ, ರತ್ನ, ಭೂಮಿ ಮತ್ತು ಮನೆಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.

ಭೂಷಣಾನಿ ಚ ವಾಸಾಂಸಿ ಧಾನ್ಯಾನಿ ಚ ಧನಾನಿ ಚ ಏತಾನಿ ಗುರವೇ ದದ್ಯಾದ್ಭಕ್ತ್ಯಾ ಚ ವಿಭವೇ ಸತಿ

ಆಭರಣಗಳು, ಬಟ್ಟೆಗಳು, ಧಾನ್ಯಗಳು ಮತ್ತು ಹಣವನ್ನು ಕೂಡ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ, ಸಾಮರ್ಥ್ಯವಿದ್ದರೆ, ಗುರುಗೆ ಕೊಡಬೇಕು.