ಶಿವಪುರಾಣಮ್

ತೇಷಾಂ ಸಿದ್ಧಿವಿವೃದ್ಧ್ಯರ್ಥಂ ಮಾಂ ಪ್ರೋವಾಚ ಪಿತಾಮಹಃ ಮತ್ಪುತ್ರಾಣಾಂ ಮಹಾದೇವ ಶಕ್ತಿಂ ದೇಹಿ ಮಹೇಶ್ವರ

ಅವರ ಸಾಧನೆ ಮತ್ತು ಬೆಳವಣಿಗೆಗಾಗಿ ಪಿತಾಮಹನು ನನಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು: 'ಮಹಾದೇವ, ನನ್ನ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ದಯಮಾಡು, ಮಹೇಶ್ವರ.'

ಇತ್ಯೇವಂ ಪ್ರಾರ್ಥಿತಸ್ತೇನ ಪಞ್ಚವಕ್ತ್ರಧರೋ ಹ್ಯಹಮ್ ಪಞ್ಚಾಕ್ಷರಾಣಿ ಕ್ರಮಶಃ ಪ್ರೋಕ್ತವಾನ್ಪದ್ಮಯೋನಯೇ

ಅವನಿಂದ ಹೀಗೆ ಬೇಡಿಕೊಳ್ಳಲ್ಪಟ್ಟ ನಾನು, ಐದು ಮುಖಗಳೊಂದಿಗೆ, ಪದ್ಮಯೋನಿಗೆ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಐದು ಪವಿತ್ರ ಅಕ್ಷರಗಳನ್ನು ಉಪದೇಶಿಸಿದೆನು.

ಸ ಪಞ್ಚವದನೈಸ್ತಾನಿ ಗೃಹ್ಣಂಲ್ಲೋಕಪಿತಾಮಹಃ ವಾಚ್ಯವಾಚಕಭಾವೇನ ಜ್ಞಾತವಾನ್ಮಾಂ ಮಹೇಶ್ವರಮ್

ಲೋಕಪಿತಾಮಹನು ತನ್ನ ಐದು ಮುಖಗಳಿಂದ ಆ ಅಕ್ಷರಗಳನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿ, ಶಬ್ದ ಮತ್ತು ಅರ್ಥದ ಸಂಬಂಧದಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ಮಹೇಶ್ವರನಾಗಿ ಅರಿತುಕೊಂಡನು.

ಜ್ಞಾತ್ವಾ ಪ್ರಯೋಗಂ ವಿವಿಧಂ ಸಿದ್ಧಮಂತ್ರಃ ಪ್ರಜಾಪತಿಃ ಪುತ್ರೇಭ್ಯಃ ಪ್ರದದೌ ಮಂತ್ರಂ ಮಂತ್ರಾರ್ಥಂ ಚ ಯಥಾತಥಮ್

ವಿವಿಧ ಉಪಯೋಗಗಳನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಂಡ ಪ್ರಜಾಪತಿ, ಮಂತ್ರಸಿದ್ಧನಾಗಿ, ಆ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಮತ್ತು ಅದರ ಅರ್ಥವನ್ನು ತನ್ನ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಯಥಾವತ್ತಾಗಿ ನೀಡಿದನು.

ತೇ ಚ ಲಬ್ಧ್ವಾ ಮಂತ್ರರತ್ನಂ ಸಾಕ್ಷಾಲ್ಲೋಕಪಿತಾಮಹಾತ್ ತದಾಜ್ಞಪ್ತೇನ ಮಾರ್ಗೇಣ ಮದಾರಾಧನಕಾಂಕ್ಷಿಣಃ

ಅವರು ಲೋಕಪಿತಾಮಹನಿಂದ ನೇರವಾಗಿ ಮಂತ್ರರತ್ನವನ್ನು ಪಡೆದು, ಅವನು ಹೇಳಿದ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿ, ನನ್ನ ಆರಾಧನೆಗೆ ಆಸೆಪಟ್ಟರು.

ಮೇರೋಸ್ತು ಶಿಖರೇ ರಮ್ಯೇ ಮುಂಜವಾನ್ನಾಮ ಪರ್ವತಃ ಮತ್ಪ್ರಿಯಃ ಸತತಂ ಶ್ರೀಮಾನ್ಮದ್ಭಕ್ತೈ ರಕ್ಷಿತಸ್ಸದಾ

ಮೇರುಪರ್ವತದ ಸುಂದರ ಶಿಖರದಲ್ಲಿ ಮುಂಜವತ್ ಎಂಬ ಪರ್ವತವಿದೆ. ಅದು ನನಗೆ ಸದಾ ಪ್ರಿಯವಾದುದು, ಶ್ರೀಮಂತವಾದುದು, ನನ್ನ ಭಕ್ತರು ಯಾವಾಗಲೂ ರಕ್ಷಿಸುವುದು.

ತಸ್ಯಾಭ್ಯಾಶೇ ತಪಸ್ತೀವ್ರಂ ಲೋಕಂ ಸ್ರಷ್ಟುಂ ಸಮುತ್ಸುಕಾಃ ದಿವ್ಯಂ ವರ್ಷಸಹಸ್ರಂ ತು ವಾಯುಭಕ್ಷಾಸ್ಸಮಾಚರನ್

ಅದಿನ ಹತ್ತಿರ, ಲೋಕವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಲು ಉತ್ಸುಕರಾಗಿದ್ದ ಅವರು, ದಿವ್ಯವಾದ ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಗಾಢ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿ, ಗಾಳಿಯನ್ನು ಮಾತ್ರ ಆಹಾರವಾಗಿ ತೆಗೆದುಕೊಂಡರು.

ತೇಷಾಂ ಭಕ್ತಿಮಹಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಸದ್ಯಃ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷತಾಮಿಯಾಮ್ ಋಷಿಂ ಛಂದಶ್ಚ ಕೀಲಂ ಚ ಬೀಜಶಕ್ತಿಂ ಚ ದೈವತಮ್

ಅವರ ಭಕ್ತಿಯನ್ನು ನೋಡಿ, ನಾನು ಕೂಡಲೇ ಅವರ ಮುಂದೆ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷನಾಗಿ, ಋಷಿ, ಛಂದಸ್ಸು, ಕೀಲಕ, ಬೀಜಶಕ್ತಿ ಮತ್ತು ದೈವತದೊಂದಿಗೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡೆನು.

ನ್ಯಾಸಂ ಷಡಂಗಂ ದಿಗ್ಬಂಧಂ ವಿನಿಯೋಗಮಶೇಷತಃ ಪ್ರೋಕ್ತವಾನಹಮಾರ್ಯಾಣಾಂ ಜಗತ್ಸೃಷ್ಟಿವಿವೃದ್ಧಯೇ

ಜಗತ್ತಿನ ಸೃಷ್ಟಿ ಹೆಚ್ಚಾಗಲೆಂದು, ನಾನು ಅವರಿಗೆ ಷಡಂಗನ್ಯಾಸ, ದಿಕ್ಕುಬಂಧನ ಮತ್ತು ಎಲ್ಲಾ ವಿಧವಾದ ವಿನಿಯೋಗಗಳನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಉಪದೇಶಿಸಿದೆನು.

ತತಸ್ತೇ ಮಂತ್ರಮಾಹಾತ್ಮ್ಯಾದೃಷಯಸ್ತಪಸೇಧಿತಾಃ ಸೃಷ್ಟಿಂ ವಿತನ್ವತೇ ಸಮ್ಯಕ್ಸದೇವಾಸುರಮಾನುಷೀಮ್

ಮಂತ್ರದ ಮಹಿಮೆಯಿಂದ ಶಕ್ತಿಶಾಲಿಗಳಾದ ಆ ಋಷಿಗಳು, ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ সিদ্ধರಾದವರು, ದೇವತೆ, ಅಸುರ ಮತ್ತು ಮಾನವರ ಸೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ನೆರವೇರಿಸಿದರು.

ಅಸ್ಯಾಃ ಪರಮವಿದ್ಯಾಯಾಸ್ಸ್ವರೂಪಮಧುನೋಚ್ಯತೇ ಆದೌ ನಮಃ ಪ್ರಯೋಕ್ತವ್ಯಂ ಶಿವಾಯ ತು ತತಃ ಪರಮ್

ಈ ಪರಮ ವಿದ್ಯೆಯ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಈಗ ವಿವರಿಸಲಾಗುತ್ತಿದೆ: ಮೊದಲಿಗೆ 'ನಮಃ' ಎಂದು ಹೇಳಬೇಕು, ನಂತರ 'ಶಿವಾಯ' ಎಂದು ಹೇಳಬೇಕು, ನಂತರ ಉಳಿದವುಗಳನ್ನು.

ಸೈಷಾ ಪಞ್ಚಾಕ್ಷರೀ ವಿದ್ಯಾ ಸರ್ವಶ್ರುತಿಶಿರೋಗತಾ ಸರ್ವಜಾತಸ್ಯ ಸರ್ವಸ್ಯ ಬೀಜಭೂತಾ ಸನಾತನೀ

ಇದು ಐದು ಅಕ್ಷರಗಳ ಜ್ಞಾನ, ಎಲ್ಲ ವೇದಗಳ ತಲೆಯಲ್ಲಿರುವುದು, ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳಿಗೂ ಮತ್ತು ಎಲ್ಲಕ್ಕೂ ಶಾಶ್ವತವಾದ ಬೀಜವಾಗಿದೆ.

ಪ್ರಥಮಂ ಮನ್ಮುಖೋದ್ಗೀರ್ಣಾ ಸಾ ಮಮೈವಾಸ್ತಿ ವಾಚಿಕಾ ತಪ್ತಚಾಮೀಕರಪ್ರಖ್ಯಾ ಪೀನೋನ್ನತಪಯೋಧರಾ

ಮೊದಲು ನನ್ನ ಬಾಯಿಂದ ಹೊರಬಂದ ಈ ಮಂತ್ರವೇ ನನ್ನ ವಾಣಿ, ಅದು ಕರಗಿದ ಚಿನ್ನದಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾಗಿದೆ, ಪೀನ ಮತ್ತು ಉನ್ನತವಾದ ವಕ್ಷಸ್ಥಲವಿದೆ.

ಚತುರ್ಭುಜಾ ತ್ರಿನಯನಾ ಬಾಲೇಂದುಕೃತಶೇಖರಾ ಪದ್ಮೋತ್ಪಲಕರಾ ಸೌಮ್ಯಾ ವರದಾಭಯಪಾಣಿಕಾ

ಅವಳು ನಾಲ್ಕು ಕೈಗಳಿದ್ದು, ಮೂರು ಕಣ್ಣುಗಳಿದ್ದು, ಬಾಲಚಂದ್ರವನ್ನು ಶಿರೋಭೂಷಣವಾಗಿ ಧರಿಸಿದ್ದಾಳೆ, ಕಮಲ ಮತ್ತು ನೀಲೋತ್ಪಲವನ್ನು ಹಿಡಿದಿದ್ದಾಳೆ, ಸೌಮ್ಯಳಾಗಿದ್ದು, ವರ ಮತ್ತು ಅಭಯವನ್ನು ನೀಡುವ ಕೈಗಳಿದ್ದಾಳೆ.

ಸರ್ವಲಕ್ಷಣಸಂಪನ್ನಾ ಸರ್ವಾಭರಣಭೂಷಿತಾ ಸಿತಪದ್ಮಾಸನಾಸೀನಾ ನೀಲಕುಂಚಿತಮೂರ್ಧಜಾ

ಅವಳು ಎಲ್ಲಾ ಲಕ್ಷಣಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದಳು, ಎಲ್ಲಾ ಆಭರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಳು, ಬಿಳಿ ಕಮಲದ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತಿದ್ದಾಳೆ, ನೀಲಿ ಕುಂಚಿತವಾದ ಕೂದಲನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದಾಳೆ.

ಅಸ್ಯಾಃ ಪಞ್ಚವಿಧಾ ವರ್ಣಾಃ ಪ್ರಸ್ಫುರದ್ರಶ್ಮಿಮಂಡಲಾಃ ಪೀತಃ ಕೃಷ್ಣಸ್ತಥಾ ಧೂಮ್ರಃ ಸ್ವರ್ಣಾಭೋ ರಕ್ತ ಏವ ಚ

ಅವಳಿಗೆ ಐದು ವಿಧದ ಬಣ್ಣಗಳಿವೆ, ಅವು ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾದ ವಲಯಗಳಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತವೆ—ಹಳದಿ, ಕಪ್ಪು, ಹೊಗೆ ಬಣ್ಣ, ಚಿನ್ನದಂತೆ ಮತ್ತು ಕೆಂಪು.

ಪೃಥಕ್ಪ್ರಯೋಜ್ಯಾ ಯದ್ಯೇತೇ ಬಿಂದುನಾದವಿಭೂಷಿತಾಃ ಅರ್ಧಚನ್ದ್ರನಿಭೋ ಬಿಂದುರ್ನಾದೋ ದೀಪಶಿಖಾಕೃತಿಃ

ಈ ಬಣ್ಣಗಳನ್ನು ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಬಳಸಬೇಕು, ಬಿಂದು ಮತ್ತು ನಾದದಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸದಿದ್ದರೆ. ಬಿಂದು ಅರ್ಧಚಂದ್ರದಂತೆ ಕಾಣುತ್ತದೆ, ನಾದವು ದೀಪದ ಜ್ವಾಲೆಯ ಆಕಾರದಲ್ಲಿದೆ.

ಬೀಜಂ ದ್ವಿತೀಯಂ ಬೀಜೇಷು ಮಂತ್ರಸ್ಯಾಸ್ಯ ವರಾನನೇ ದೀರ್ಘಪೂರ್ವಂ ತುರೀಯಸ್ಯ ಪಞ್ಚಮಂ ಶಕ್ತಿಮಾದಿಶೇತ್

ಸುಂದರಮುಖಿಯೇ, ಈ ಮಂತ್ರದ ಅಕ್ಷರಗಳಲ್ಲಿ ಎರಡನೆಯದು ಬೀಜ, ನಾಲ್ಕನೆಯದು ದೀರ್ಘವಾಗಿ ಪ್ರಾರಂಭವಾಗುವ ಮೂರನೆಯದು, ಐದನೆಯದು ಶಕ್ತಿಯೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

ವಾಮದೇವೋ ನಾಮ ಋಷಿಃ ಪಂಕ್ತಿಶ್ಛನ್ದ ಉದಾಹೃತಮ್ ದೇವತಾ ಶಿವ ಏವಾಹಂ ಮನ್ತ್ರಸ್ಯಾಸ್ಯ ವರಾನನೇ

ಈ ಮಂತ್ರದ ಋಷಿ ವಾಮದೇವ, ಛಂದಸ್ಸು ಪಂಕ್ತಿ, ದೇವತೆ ನಾನು ಸ್ವತಃ ಶಿವನು, ಸುಂದರಮುಖಿಯೇ.

ಗೌತಮೋ ಽತ್ರಿರ್ವರಾರೋಹೇ ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರಸ್ತಥಾಂಗಿರಾಃ ಭರದ್ವಾಜಶ್ಚ ವರ್ಣಾನಾಂ ಕ್ರಮಶಶ್ಚರ್ಷಯಃ ಸ್ಮೃತಾಃ

ಗೌತಮ, ಅತ್ರಿ, ಸುಂದರೆಯೇ, ವಿಷ್ವಾಮಿತ್ರ, ಅಂಗಿರಸ ಮತ್ತು ಭರದ್ವಾಜ—ಈ ಋಷಿಗಳು ಕ್ರಮವಾಗಿ ಅಕ್ಷರಗಳಿಗೆ ನೆನಪಾಗುತ್ತಾರೆ.

ಗಾಯತ್ರ್ಯನುಷ್ಟುಪ್ ತ್ರಿಷ್ಟುಪ್ ಚ ಛಂದಾಂಸಿ ಬೃಹತೀ ವಿರಾಟ್ ಇನ್ದ್ರೋ ರುದ್ರೋ ಹರಿರ್ಬ್ರಹ್ಮಾ ಸ್ಕಂದಸ್ತೇಷಾಂ ಚ ದೇವತಾಃ

ಗಾಯತ್ರಿ, ಅನುಷ್ಟುಪ್, ತ್ರಿಷ್ಟುಪ್, ಬೃಹತಿ ಮತ್ತು ವಿರಾಟ್ ಎಂಬುವು ಛಂದಸ್ಸುಗಳು; ಇಂದ್ರ, ರುದ್ರ, ಹರಿಯು, ಬ್ರಹ್ಮ ಮತ್ತು ಸ್ಕಂದನು ಅವುಗಳ ದೇವತೆಗಳು.

ಮಮ ಪಞ್ಚಮುಖಾನ್ಯಾಹುಃ ಸ್ಥಾನೇ ತೇಷಾಂ ವರಾನನೇ ಪೂರ್ವಾದೇಶ್ಚೋರ್ಧ್ವಪರ್ಯಂತಂ ನಕಾರಾದಿ ಯಥಾಕ್ರಮಮ್

ನನ್ನ ಐದು ಮುಖಗಳಿವೆ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ; ಅವುಗಳ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ, ಸುಂದರಮುಖಿಯೇ, ಪೂರ್ವದಿಂದ ಮೇಲಕ್ಕೆ, 'ನ' ಅಕ್ಷರದಿಂದ ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಅಕ್ಷರಗಳನ್ನು ಹಂಚಲಾಗಿದೆ.

ಅದಾತ್ತಃ ಪ್ರಥಮೋ ವರ್ಣಶ್ಚತುರ್ಥಶ್ಚ ದ್ವಿತೀಯಕಃ ಪಞ್ಚಮಃ ಸ್ವರಿತಶ್ಚೈವ ತೃತೀಯೋ ನಿಹತಃ ಸ್ಮೃತಃ

ಮೊದಲನೆಯ ಅಕ್ಷರವು ಅಸ್ಪಷ್ಟ, ನಾಲ್ಕನೆಯದು ಎರಡನೆಯದು, ಐದನೆಯದು ಸ್ವರಿತ, ಮೂರನೆಯದು ನಿಹತ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

ಮೂಲವಿದ್ಯಾ ಶಿವಂ ಶೈವಂ ಸೂತ್ರಂ ಪಞ್ಚಾಕ್ಷರಂ ತಥಾ ನಾಮಾನ್ಯಸ್ಯ ವಿಜಾನೀಯಾಚ್ಛೈವಂ ಮೇ ಹೃದಯಂ ಮಹತ್

ಮೂಲವಿದ್ಯೆ, ಶಿವ, ಶೈವ ಸೂತ್ರ, ಪಂಚಾಕ್ಷರಿ ಮಂತ್ರ ಮತ್ತು ಅವನ ಹೆಸರುಗಳು—ಇವೆಲ್ಲವೂ ನನ್ನ ಮಹಾ ಶೈವ ಹೃದಯವೆಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು.

ನಕಾರಶ್ಶಿರ ಉಚ್ಯೇತ ಮಕಾರಸ್ತು ಶಿಖೋಚ್ಯತೇ ಶಿಕಾರಃ ಕವಚಂ ತದ್ವದ್ವಕಾರೋ ನೇತ್ರಮುಚ್ಯತೇ

'ನ' ಅಕ್ಷರವನ್ನು ತಲೆ ಎಂದು, 'ಮ' ಅನ್ನು ಶಿಖೆ ಎಂದು, 'ಶಿ' ಅನ್ನು ಕವಚ ಎಂದು, ಹಾಗೆಯೇ 'ವ' ಅನ್ನು ಕಣ್ಣು ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.

ಯಕಾರೋ ಽಸ್ತ್ರಂ ನಮಸ್ಸ್ವಾಹಾ ವಷಟ್ ಹುಂವೌಷಡಿತ್ಯಪಿ ಫಡಿತ್ಯಪಿ ಚ ವರ್ಣಾನಾಮನ್ತೇ ಽಙ್ಗತ್ವಂ ಯದಾ ತದಾ

'ಯ' ಅಕ್ಷರವು ಅಸ್ತ್ರ, 'ನಮಃ', 'ಸ್ವಾಹಾ', 'ವಷಟ್', 'ಹುಂ', 'ವೌಷಟ್', 'ಫಟ್' ಎಂಬುವು ಅಕ್ಷರಗಳ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಬಂದಾಗ ಅವು ಅಂಗಗಳಾಗುತ್ತವೆ.

ತತ್ರಾಪಿ ಮೂಲಮಂತ್ರೋ ಽಯಂ ಕಿಂಚಿದ್ಭೇದಸಮನ್ವಯಾತ್ ತತ್ರಾಪಿ ಪಞ್ಚಮೋ ವರ್ಣೋ ದ್ವಾದಶಸ್ವರಭೂಷಿತಃ

ಅಲ್ಲಿಯೂ ಕೂಡ, ಈ ಮೂಲಮಂತ್ರದಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಬದಲಾವಣೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಐದನೆಯ ಅಕ್ಷರವು ಹನ್ನೆರಡು ಸ್ವರಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲಾಗಿದೆ.

ತಾಸ್ಮಾದನೇನ ಮಂತ್ರೇಣ ಮನೋವಾಕ್ಕಾಯಭೇದತಃ ಆವಯೋರರ್ಚನಂ ಕುರ್ಯಾಜ್ಜಪಹೋಮಾದಿಕಂ ತಥಾ

ಆದರಿಂದ, ಈ ಮಂತ್ರದಿಂದ ಮನಸ್ಸು, ಮಾತು ಮತ್ತು ದೇಹದಿಂದ ನಮ್ಮ ಆರಾಧನೆ, ಜಪ, ಹೋಮ ಮತ್ತು ಇತರ ವಿಧಿಗಳನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು.

ಯಥಾಪ್ರಜ್ಞಂ ಯಥಾಕಾಲಂ ಯಥಾಶಾಸ್ತ್ರಂ ಯಥಾಮತಿ ಯಥಾಶಕ್ತಿ ಯಥಾಸಂಪದ್ಯಥಾಯೋಗಂ ಯಥಾರತಿ

ತನಗೆ ತಿಳಿದಷ್ಟು, ಸಮಯದಂತೆ, ಶಾಸ್ತ್ರದಂತೆ, ಶಕ್ತಿಯಂತೆ, ಸಾಮರ್ಥ್ಯಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ, ಸೌಲಭ್ಯಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ, ಯೋಗ್ಯತೆಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ, ಆಸಕ್ತಿಯಂತೆ ಮಾಡಬೇಕು.