ಶಿವಪುರಾಣಮ್

ಅಲಬ್ಧಾಲಬ್ಧ ಏವೇಹ ಕೋಟಿಕೋಟಿಗುಣಾಧಿಕಃ ತಸ್ಮಾಲ್ಲಬ್ಧ್ವೈವ ಮಾಂ ದೇವಿ ಮನ್ತ್ರೇಣಾನೇನ ಪೂಜಯೇತ್

ಇಲ್ಲಿ ಪಡೆದಿದ್ದರೂ ಅಥವಾ ಪಡೆಯದೆ ಇದ್ದರೂ, ಅವನು ಲಕ್ಷಾಂತರ ಪಟ್ಟು ಶ್ರೇಷ್ಠನು; ಆದ್ದರಿಂದ ದೇವಿ, ನನ್ನನ್ನು ಪಡೆದ ಮೇಲೆ ಈ ಮಂತ್ರದಿಂದ ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

ಲಬ್ಧ್ವಾ ಸಂಪೂಜಯೇದ್ಯಸ್ತು ಮೈತ್ರ್ಯಾದಿಗುಣಸಂಯುತಃ ಬ್ರಹ್ಮಚರ್ಯರತೋ ಭಕ್ತ್ಯಾ ಮತ್ಸಾದೃಶ್ಯಮವಾಪ್ನುಯಾತ್

ಯಾರು ನನ್ನನ್ನು ಪಡೆದ ಮೇಲೆ ಸ್ನೇಹಿತ್ವ ಮತ್ತು ಇತರ ಗುಣಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದವರಾಗಿ, ಬ್ರಹ್ಮಚರ್ಯದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಕೊಂಡು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಪೂಜಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ನನ್ನಂತಾಗುತ್ತಾರೆ.

ಕಿಮತ್ರ ಬಹುನೋಕ್ತೇನ ಭಕ್ತಾಸ್ಸರ್ವೇಧಿಕಾರಿಣಃ ಮಮ ಪಞ್ಚಾಕ್ಷರೇ ಮಂತ್ರೇ ತಸ್ಮಾಚ್ಛ್ರೇಷ್ಠತರೋ ಹಿ ಸಃ

ಇನ್ನಷ್ಟು ಹೇಳಬೇಕೆಂದೇಕೆ? ನನ್ನ ಎಲ್ಲಾ ಭಕ್ತರು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಸಾಧಿಸಬಲ್ಲವರು; ಅವರಲ್ಲಿ ಐದು ಅಕ್ಷರಗಳ ಮಂತ್ರದಲ್ಲಿ ಭಕ್ತಿಯುಳ್ಳವನು ಅತ್ಯುತ್ತಮನು.

ಪಞ್ಚಾಕ್ಷರಪ್ರಭಾವೇಣ ಲೋಕವೇದಮಹರ್ಷಯಃ ತಿಷ್ಠಂತಿ ಶಾಶ್ವತಾ ಧರ್ಮಾ ದೇವಾಸ್ಸರ್ವಮಿದಂ ಜಗತ್

ಐದು ಅಕ್ಷರಗಳ ಮಂತ್ರದ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಲೋಕಗಳು, ವೇದಗಳು, ಮಹರ್ಷಿಗಳು, ಶಾಶ್ವತ ಧರ್ಮಗಳು, ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ಈ ಎಲ್ಲಾ ಜಗತ್ತು ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿವೆ.

ಪ್ರಲಯೇ ಸಮನುಪ್ರಾಪ್ತೇ ನಷ್ಟೇ ಸ್ಥಾವರಜಂಗಮೇ ಸರ್ವಂ ಪ್ರಕೃತಿಮಾಪನ್ನಂ ತತ್ರ ಸಂಲಯಮೇಷ್ಯತಿ

ಪ್ರಳಯ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಚಲಿಸುವುದೂ ಅಚಲವೂ ಎಲ್ಲವೂ ನಾಶವಾದಾಗ, ಎಲ್ಲವೂ ತನ್ನ ಮೂಲ ಸ್ವರೂಪಕ್ಕೆ ಹಿಂತಿರುಗಿ ಅದರಲ್ಲಿ ಲೀನವಾಗುತ್ತದೆ.

ಏಕೋ ಽಹಂ ಸಂಸ್ಥಿತೋ ದೇವಿ ನ ದ್ವಿತೀಯೋ ಽಸ್ತಿ ಕುತ್ರಚಿತ್ ತದಾ ವೇದಾಶ್ಚ ಶಾಸ್ತ್ರಾಣಿ ಸರ್ವೇ ಪಞ್ಚಾಕ್ಷರೇ ಸ್ಥಿತಾಃ

ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ದೇವಿ, ನಾನು ಮಾತ್ರ ಉಳಿಯುತ್ತೇನೆ; ಇನ್ನೊಬ್ಬನು ಎಲ್ಲಿಯೂ ಇರಲ್ಲ. ಆಗ ವೇದಗಳು ಮತ್ತು ಎಲ್ಲ ಶಾಸ್ತ್ರಗಳು ಐದು ಅಕ್ಷರಗಳ ಮಂತ್ರದಲ್ಲೇ ಸ್ಥಿತವಾಗಿರುತ್ತವೆ.

ತೇ ನಾಶಂ ನೈವ ಸಂಪ್ರಾಪ್ತಾ ಮಚ್ಛಕ್ತ್ಯಾ ಹ್ಯನುಪಾಲಿತಾಃ ತತಸ್ಸೃಷ್ಟಿರಭೂನ್ಮತ್ತಃ ಪ್ರಕೃತ್ಯಾತ್ಮಪ್ರಭೇದತಃ

ಅವುಗಳಿಗೆ ನಾಶವು ಸಂಭವಿಸುವುದಿಲ್ಲ, ಏಕೆಂದರೆ ಅವು ನನ್ನ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ರಕ್ಷಿತವಾಗಿವೆ; ನಂತರ ಸೃಷ್ಟಿ ನನ್ನಿಂದ, ಪ್ರಕೃತಿ ಮತ್ತು ಆತ್ಮನ ವಿಭೇದದಿಂದ ಪ್ರಾರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ.

ಗುಣಮೂರ್ತ್ಯಾತ್ಮನಾಂ ಚೈವ ತತೋವಾಂತರಸಂಹೃತಿಃ ತದಾ ನಾರಾಯಣಶ್ಶೇತೇ ದೇವೋ ಮಾಯಾಮಯೀಂ ತನುಮ್

ಆಂತರಿಕ ಗುಣಗಳ ಲಯವಾದಾಗ, ಗುಣಗಳ ರೂಪವಿರುವ ನಾರಾಯಣನು ಮಾಯೆಯಿಂದ ಕೂಡಿದ ದೇಹವನ್ನು ಧರಿಸಿ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

ಆಸ್ಥಾಯ ಭೋಗಿಪರ್ಯಂಕಶಯನೇ ತೋಯಮಧ್ಯಗಃ ತನ್ನಾಭಿಪಂಕಜಾಜ್ಜಾತಃ ಪಞ್ಚವಕ್ತ್ರಃ ಪಿತಾಮಹಃ

ಆಗ ನೀರಿನ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಭೋಗಿ ಶಯನದ ಮೇಲೆ ವಿಶ್ರಾಂತಿಯಾಗಿದ್ದ ಅವನ ನಾಭಿಯಿಂದ ಹೂವಿನಂತೆ ಹೊರಬಂದ ಪಾಂಚಮುಖ ಪಿತಾಮಹನು ಹುಟ್ಟಿದನು.

ಸಿಸೃಕ್ಷಮಾಣೋ ಲೋಕಾಂಸ್ತ್ರೀನ್ನ ಸಕ್ತೋ ಹ್ಯಸಹಾಯವಾನ್ ಮುನೀನ್ದಶ ಸಸರ್ಜಾದೌ ಮಾನಸಾನಮಿತೌಜಸಃ

ಮೂರು ಲೋಕಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಲು ಇಚ್ಛಿಸಿದ, ಆಸಕ್ತಿಯಿಲ್ಲದೆ, ಸಹಾಯವಿಲ್ಲದೆ, ಅಪಾರ ಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳ ಹತ್ತು ಮಹರ್ಷಿಗಳನ್ನು ಅವನು ಮೊದಲಿಗೆ ತನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು.

ತೇಷಾಂ ಸಿದ್ಧಿವಿವೃದ್ಧ್ಯರ್ಥಂ ಮಾಂ ಪ್ರೋವಾಚ ಪಿತಾಮಹಃ ಮತ್ಪುತ್ರಾಣಾಂ ಮಹಾದೇವ ಶಕ್ತಿಂ ದೇಹಿ ಮಹೇಶ್ವರ

ಅವರ ಸಾಧನೆ ಮತ್ತು ಬೆಳವಣಿಗೆಗಾಗಿ ಪಿತಾಮಹನು ನನಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು: 'ಮಹಾದೇವ, ನನ್ನ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ದಯಮಾಡು, ಮಹೇಶ್ವರ.'

ಇತ್ಯೇವಂ ಪ್ರಾರ್ಥಿತಸ್ತೇನ ಪಞ್ಚವಕ್ತ್ರಧರೋ ಹ್ಯಹಮ್ ಪಞ್ಚಾಕ್ಷರಾಣಿ ಕ್ರಮಶಃ ಪ್ರೋಕ್ತವಾನ್ಪದ್ಮಯೋನಯೇ

ಅವನಿಂದ ಹೀಗೆ ಬೇಡಿಕೊಳ್ಳಲ್ಪಟ್ಟ ನಾನು, ಐದು ಮುಖಗಳೊಂದಿಗೆ, ಪದ್ಮಯೋನಿಗೆ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಐದು ಪವಿತ್ರ ಅಕ್ಷರಗಳನ್ನು ಉಪದೇಶಿಸಿದೆನು.

ಸ ಪಞ್ಚವದನೈಸ್ತಾನಿ ಗೃಹ್ಣಂಲ್ಲೋಕಪಿತಾಮಹಃ ವಾಚ್ಯವಾಚಕಭಾವೇನ ಜ್ಞಾತವಾನ್ಮಾಂ ಮಹೇಶ್ವರಮ್

ಲೋಕಪಿತಾಮಹನು ತನ್ನ ಐದು ಮುಖಗಳಿಂದ ಆ ಅಕ್ಷರಗಳನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿ, ಶಬ್ದ ಮತ್ತು ಅರ್ಥದ ಸಂಬಂಧದಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ಮಹೇಶ್ವರನಾಗಿ ಅರಿತುಕೊಂಡನು.

ಜ್ಞಾತ್ವಾ ಪ್ರಯೋಗಂ ವಿವಿಧಂ ಸಿದ್ಧಮಂತ್ರಃ ಪ್ರಜಾಪತಿಃ ಪುತ್ರೇಭ್ಯಃ ಪ್ರದದೌ ಮಂತ್ರಂ ಮಂತ್ರಾರ್ಥಂ ಚ ಯಥಾತಥಮ್

ವಿವಿಧ ಉಪಯೋಗಗಳನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಂಡ ಪ್ರಜಾಪತಿ, ಮಂತ್ರಸಿದ್ಧನಾಗಿ, ಆ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಮತ್ತು ಅದರ ಅರ್ಥವನ್ನು ತನ್ನ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಯಥಾವತ್ತಾಗಿ ನೀಡಿದನು.

ತೇ ಚ ಲಬ್ಧ್ವಾ ಮಂತ್ರರತ್ನಂ ಸಾಕ್ಷಾಲ್ಲೋಕಪಿತಾಮಹಾತ್ ತದಾಜ್ಞಪ್ತೇನ ಮಾರ್ಗೇಣ ಮದಾರಾಧನಕಾಂಕ್ಷಿಣಃ

ಅವರು ಲೋಕಪಿತಾಮಹನಿಂದ ನೇರವಾಗಿ ಮಂತ್ರರತ್ನವನ್ನು ಪಡೆದು, ಅವನು ಹೇಳಿದ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿ, ನನ್ನ ಆರಾಧನೆಗೆ ಆಸೆಪಟ್ಟರು.

ಮೇರೋಸ್ತು ಶಿಖರೇ ರಮ್ಯೇ ಮುಂಜವಾನ್ನಾಮ ಪರ್ವತಃ ಮತ್ಪ್ರಿಯಃ ಸತತಂ ಶ್ರೀಮಾನ್ಮದ್ಭಕ್ತೈ ರಕ್ಷಿತಸ್ಸದಾ

ಮೇರುಪರ್ವತದ ಸುಂದರ ಶಿಖರದಲ್ಲಿ ಮುಂಜವತ್ ಎಂಬ ಪರ್ವತವಿದೆ. ಅದು ನನಗೆ ಸದಾ ಪ್ರಿಯವಾದುದು, ಶ್ರೀಮಂತವಾದುದು, ನನ್ನ ಭಕ್ತರು ಯಾವಾಗಲೂ ರಕ್ಷಿಸುವುದು.

ತಸ್ಯಾಭ್ಯಾಶೇ ತಪಸ್ತೀವ್ರಂ ಲೋಕಂ ಸ್ರಷ್ಟುಂ ಸಮುತ್ಸುಕಾಃ ದಿವ್ಯಂ ವರ್ಷಸಹಸ್ರಂ ತು ವಾಯುಭಕ್ಷಾಸ್ಸಮಾಚರನ್

ಅದಿನ ಹತ್ತಿರ, ಲೋಕವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಲು ಉತ್ಸುಕರಾಗಿದ್ದ ಅವರು, ದಿವ್ಯವಾದ ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಗಾಢ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿ, ಗಾಳಿಯನ್ನು ಮಾತ್ರ ಆಹಾರವಾಗಿ ತೆಗೆದುಕೊಂಡರು.

ತೇಷಾಂ ಭಕ್ತಿಮಹಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಸದ್ಯಃ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷತಾಮಿಯಾಮ್ ಋಷಿಂ ಛಂದಶ್ಚ ಕೀಲಂ ಚ ಬೀಜಶಕ್ತಿಂ ಚ ದೈವತಮ್

ಅವರ ಭಕ್ತಿಯನ್ನು ನೋಡಿ, ನಾನು ಕೂಡಲೇ ಅವರ ಮುಂದೆ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷನಾಗಿ, ಋಷಿ, ಛಂದಸ್ಸು, ಕೀಲಕ, ಬೀಜಶಕ್ತಿ ಮತ್ತು ದೈವತದೊಂದಿಗೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡೆನು.

ನ್ಯಾಸಂ ಷಡಂಗಂ ದಿಗ್ಬಂಧಂ ವಿನಿಯೋಗಮಶೇಷತಃ ಪ್ರೋಕ್ತವಾನಹಮಾರ್ಯಾಣಾಂ ಜಗತ್ಸೃಷ್ಟಿವಿವೃದ್ಧಯೇ

ಜಗತ್ತಿನ ಸೃಷ್ಟಿ ಹೆಚ್ಚಾಗಲೆಂದು, ನಾನು ಅವರಿಗೆ ಷಡಂಗನ್ಯಾಸ, ದಿಕ್ಕುಬಂಧನ ಮತ್ತು ಎಲ್ಲಾ ವಿಧವಾದ ವಿನಿಯೋಗಗಳನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಉಪದೇಶಿಸಿದೆನು.

ತತಸ್ತೇ ಮಂತ್ರಮಾಹಾತ್ಮ್ಯಾದೃಷಯಸ್ತಪಸೇಧಿತಾಃ ಸೃಷ್ಟಿಂ ವಿತನ್ವತೇ ಸಮ್ಯಕ್ಸದೇವಾಸುರಮಾನುಷೀಮ್

ಮಂತ್ರದ ಮಹಿಮೆಯಿಂದ ಶಕ್ತಿಶಾಲಿಗಳಾದ ಆ ಋಷಿಗಳು, ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ সিদ্ধರಾದವರು, ದೇವತೆ, ಅಸುರ ಮತ್ತು ಮಾನವರ ಸೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ನೆರವೇರಿಸಿದರು.

ಅಸ್ಯಾಃ ಪರಮವಿದ್ಯಾಯಾಸ್ಸ್ವರೂಪಮಧುನೋಚ್ಯತೇ ಆದೌ ನಮಃ ಪ್ರಯೋಕ್ತವ್ಯಂ ಶಿವಾಯ ತು ತತಃ ಪರಮ್

ಈ ಪರಮ ವಿದ್ಯೆಯ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಈಗ ವಿವರಿಸಲಾಗುತ್ತಿದೆ: ಮೊದಲಿಗೆ 'ನಮಃ' ಎಂದು ಹೇಳಬೇಕು, ನಂತರ 'ಶಿವಾಯ' ಎಂದು ಹೇಳಬೇಕು, ನಂತರ ಉಳಿದವುಗಳನ್ನು.

ಸೈಷಾ ಪಞ್ಚಾಕ್ಷರೀ ವಿದ್ಯಾ ಸರ್ವಶ್ರುತಿಶಿರೋಗತಾ ಸರ್ವಜಾತಸ್ಯ ಸರ್ವಸ್ಯ ಬೀಜಭೂತಾ ಸನಾತನೀ

ಇದು ಐದು ಅಕ್ಷರಗಳ ಜ್ಞಾನ, ಎಲ್ಲ ವೇದಗಳ ತಲೆಯಲ್ಲಿರುವುದು, ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳಿಗೂ ಮತ್ತು ಎಲ್ಲಕ್ಕೂ ಶಾಶ್ವತವಾದ ಬೀಜವಾಗಿದೆ.

ಪ್ರಥಮಂ ಮನ್ಮುಖೋದ್ಗೀರ್ಣಾ ಸಾ ಮಮೈವಾಸ್ತಿ ವಾಚಿಕಾ ತಪ್ತಚಾಮೀಕರಪ್ರಖ್ಯಾ ಪೀನೋನ್ನತಪಯೋಧರಾ

ಮೊದಲು ನನ್ನ ಬಾಯಿಂದ ಹೊರಬಂದ ಈ ಮಂತ್ರವೇ ನನ್ನ ವಾಣಿ, ಅದು ಕರಗಿದ ಚಿನ್ನದಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾಗಿದೆ, ಪೀನ ಮತ್ತು ಉನ್ನತವಾದ ವಕ್ಷಸ್ಥಲವಿದೆ.

ಚತುರ್ಭುಜಾ ತ್ರಿನಯನಾ ಬಾಲೇಂದುಕೃತಶೇಖರಾ ಪದ್ಮೋತ್ಪಲಕರಾ ಸೌಮ್ಯಾ ವರದಾಭಯಪಾಣಿಕಾ

ಅವಳು ನಾಲ್ಕು ಕೈಗಳಿದ್ದು, ಮೂರು ಕಣ್ಣುಗಳಿದ್ದು, ಬಾಲಚಂದ್ರವನ್ನು ಶಿರೋಭೂಷಣವಾಗಿ ಧರಿಸಿದ್ದಾಳೆ, ಕಮಲ ಮತ್ತು ನೀಲೋತ್ಪಲವನ್ನು ಹಿಡಿದಿದ್ದಾಳೆ, ಸೌಮ್ಯಳಾಗಿದ್ದು, ವರ ಮತ್ತು ಅಭಯವನ್ನು ನೀಡುವ ಕೈಗಳಿದ್ದಾಳೆ.

ಸರ್ವಲಕ್ಷಣಸಂಪನ್ನಾ ಸರ್ವಾಭರಣಭೂಷಿತಾ ಸಿತಪದ್ಮಾಸನಾಸೀನಾ ನೀಲಕುಂಚಿತಮೂರ್ಧಜಾ

ಅವಳು ಎಲ್ಲಾ ಲಕ್ಷಣಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದಳು, ಎಲ್ಲಾ ಆಭರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಳು, ಬಿಳಿ ಕಮಲದ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತಿದ್ದಾಳೆ, ನೀಲಿ ಕುಂಚಿತವಾದ ಕೂದಲನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದಾಳೆ.

ಅಸ್ಯಾಃ ಪಞ್ಚವಿಧಾ ವರ್ಣಾಃ ಪ್ರಸ್ಫುರದ್ರಶ್ಮಿಮಂಡಲಾಃ ಪೀತಃ ಕೃಷ್ಣಸ್ತಥಾ ಧೂಮ್ರಃ ಸ್ವರ್ಣಾಭೋ ರಕ್ತ ಏವ ಚ

ಅವಳಿಗೆ ಐದು ವಿಧದ ಬಣ್ಣಗಳಿವೆ, ಅವು ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾದ ವಲಯಗಳಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತವೆ—ಹಳದಿ, ಕಪ್ಪು, ಹೊಗೆ ಬಣ್ಣ, ಚಿನ್ನದಂತೆ ಮತ್ತು ಕೆಂಪು.

ಪೃಥಕ್ಪ್ರಯೋಜ್ಯಾ ಯದ್ಯೇತೇ ಬಿಂದುನಾದವಿಭೂಷಿತಾಃ ಅರ್ಧಚನ್ದ್ರನಿಭೋ ಬಿಂದುರ್ನಾದೋ ದೀಪಶಿಖಾಕೃತಿಃ

ಈ ಬಣ್ಣಗಳನ್ನು ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಬಳಸಬೇಕು, ಬಿಂದು ಮತ್ತು ನಾದದಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸದಿದ್ದರೆ. ಬಿಂದು ಅರ್ಧಚಂದ್ರದಂತೆ ಕಾಣುತ್ತದೆ, ನಾದವು ದೀಪದ ಜ್ವಾಲೆಯ ಆಕಾರದಲ್ಲಿದೆ.

ಬೀಜಂ ದ್ವಿತೀಯಂ ಬೀಜೇಷು ಮಂತ್ರಸ್ಯಾಸ್ಯ ವರಾನನೇ ದೀರ್ಘಪೂರ್ವಂ ತುರೀಯಸ್ಯ ಪಞ್ಚಮಂ ಶಕ್ತಿಮಾದಿಶೇತ್

ಸುಂದರಮುಖಿಯೇ, ಈ ಮಂತ್ರದ ಅಕ್ಷರಗಳಲ್ಲಿ ಎರಡನೆಯದು ಬೀಜ, ನಾಲ್ಕನೆಯದು ದೀರ್ಘವಾಗಿ ಪ್ರಾರಂಭವಾಗುವ ಮೂರನೆಯದು, ಐದನೆಯದು ಶಕ್ತಿಯೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

ವಾಮದೇವೋ ನಾಮ ಋಷಿಃ ಪಂಕ್ತಿಶ್ಛನ್ದ ಉದಾಹೃತಮ್ ದೇವತಾ ಶಿವ ಏವಾಹಂ ಮನ್ತ್ರಸ್ಯಾಸ್ಯ ವರಾನನೇ

ಈ ಮಂತ್ರದ ಋಷಿ ವಾಮದೇವ, ಛಂದಸ್ಸು ಪಂಕ್ತಿ, ದೇವತೆ ನಾನು ಸ್ವತಃ ಶಿವನು, ಸುಂದರಮುಖಿಯೇ.