ಶಿವಪುರಾಣಮ್

ನ ಸರ್ವಜ್ಞಂ ವಿನಾ ಪುಂಸಾಮಾದಿಸರ್ಗಃ ಪ್ರಸಿದ್ಧ್ಯತಿ ವೈದ್ಯಂ ವಿನಾ ನಿರಾನಂದಾಃ ಕ್ಲಿಶ್ಯಂತೇ ರೋಗಿಣೋ ಯಥಾ

ಸರ್ವಜ್ಞನಿಲ್ಲದೆ ಜೀವಿಗಳ ಮೊದಲ ಸೃಷ್ಟಿಯೂ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಹೇಗೆ ವೈದ್ಯನಿಲ್ಲದೆ ರೋಗಿಗಳು ನೋವಿನಿಂದ ಬಿಡುವು ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲವೋ, ಹಾಗೆ.

ತಸ್ಮಾದನಾದಿಃ ಸರ್ವಜ್ಞಃ ಪರಿಪೂರ್ಣಸ್ಸದಾಶಿವಃ ಅಸ್ತಿ ನಾಥಃ ಪರಿತ್ರಾತಾ ಪುಂಸಾಂ ಸಂಸಾರಸಾಗರಾತ್

ಆದುದರಿಂದ ಅನಾದಿ, ಸರ್ವಜ್ಞ, ಪರಿಪೂರ್ಣ ಸದಾಶಿವನು, ಸಂಸಾರ ಸಾಗರದಿಂದ ಜೀವಿಗಳನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುವ ಒಡೆಯನಾಗಿ ಇದ್ದಾನೆ.

ಆದಿಮಧ್ಯಾಂತನಿರ್ಮುಕ್ತಸ್ಸ್ವಭಾವವಿಮಲಃ ಪ್ರಭುಃ ಸರ್ವಜ್ಞಃ ಪರಿಪೂರ್ಣಶ್ಚ ಶಿವೋ ಜ್ಞೇಯಶ್ಶಿವಾಗಮೇ

ಆತನಿಗೆ ಆರಂಭ, ಮಧ್ಯ, ಅಂತ್ಯ ಇಲ್ಲ. ಸ್ವಭಾವದಿಂದಲೇ ಶುದ್ಧನು, ಪ್ರಭುವು, ಸರ್ವಜ್ಞನು, ಪರಿಪೂರ್ಣನು. ಶಿವನು ಶಿವಾಗಮಗಳಲ್ಲಿ ತಿಳಿಯಬೇಕಾದವನು.

ತಸ್ಯಾಭಿಧಾನಮನ್ತ್ರೋ ಽಯಮಭಿಧೇಯಶ್ಚ ಸ ಸ್ಮೃತಃ ಅಭಿಧಾನಾಭಿಧೇಯತ್ವಾನ್ಮಂತ್ರಸ್ಸಿದ್ಧಃ ಪರಶ್ಶಿವಃ

ಆತನ ಹೆಸರೇ ಈ ಮಂತ್ರ. ಆತನು ಆ ಮಂತ್ರದಿಂದ ಸೂಚಿಸಲ್ಪಡುವವನು. ಹೆಸರಿಗೂ ಸೂಚ್ಯಾರ್ಥಕ್ಕೂ ಇರುವ ಸಂಬಂಧದಿಂದ, ಈ ಮಂತ್ರವೇ ಪರಮ ಶಿವ ಎಂದು ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗಿದೆ.

ಏತಾವತ್ತು ಶಿವಜ್ಞಾನಮೇತಾವತ್ಪರಮಂ ಪದಮ್ ಯದೋಂನಮಶ್ಶಿವಾಯೇತಿ ಶಿವವಾಕ್ಯಂ ಷಡಕ್ಷರಮ್

ಇದು ಶಿವಜ್ಞಾನ, ಇದು ಪರಮ ಪದ. 'ಓಂ ನಮಃ ಶಿವಾಯ' ಎಂಬ ಷಡಕ್ಷರ ಶಿವವಾಕ್ಯವೇ ಪರಮವಾಗಿದೆ.

ವಿಧಿವಾಕ್ಯಮಿದಂ ಶೈವಂ ನಾರ್ಥವಾದಂ ಶಿವಾತ್ಮಕಮ್ ಯಸ್ಸರ್ವಜ್ಞಸ್ಸುಸಂಪೂರ್ಣಃ ಸ್ವಭಾವವಿಮಲಃ ಶಿವಃ

ಈ ಶೈವ ವಾಕ್ಯವು ವಿಧಿಯಾಗಿದೆ, ಕೇವಲ ಪ್ರಶಂಸೆ ಅಲ್ಲ, ಶಿವಸ್ವರೂಪವಾಗಿದೆ. ಯಾರು ಸರ್ವಜ್ಞ, ಸಂಪೂರ್ಣ, ಸ್ವಭಾವದಿಂದ ಶುದ್ಧನಾದ ಶಿವನು.

ಲೋಕಾನುಗ್ರಹಕರ್ತಾ ಚ ಸ ಮೃಷಾರ್ಥಂ ಕಥಂ ವದೇತ್ ಯದ್ಯಥಾವಸ್ಥಿತಂ ವಸ್ತು ಗುಣದೋಷೈಃ ಸ್ವಭಾವತಃ

ಜಗತ್ತಿಗೆ ಅನುಗ್ರಹ ಮಾಡುವವನು ಸುಳ್ಳು ಮಾತು ಹೇಗೆ ಹೇಳಬಹುದು? ಯಾವುದು ಇದ್ದೋ ಅದು ಗುಣ-ದೋಷಗಳೊಂದಿಗೆ ಸ್ವಭಾವದಿಂದಲೇ ಇದೆ.

ಯಾವತ್ಫಲಂ ಚ ತತ್ಪೂರ್ಣಂ ಸರ್ವಜ್ಞಸ್ತು ಯಥಾ ವದೇತ್ ರಾಗಾಜ್ಞಾನಾದಿಭಿರ್ದೋಷೈರ್ಗ್ರಸ್ತತ್ವಾದನೃತಂ ವದೇತ್

ಯಾವ ಫಲವೂ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿದ್ದರೆ, ಸರ್ವಜ್ಞನು ಅದನ್ನು ತಕ್ಕಂತೆ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ. ರಾಗ, ಅಜ್ಞಾನ ಮುಂತಾದ ದೋಷಗಳಿಂದ ಬಳಲಿದವನು ಮಾತ್ರ ಅಸತ್ಯ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ.

ತೇ ಚೇಶ್ವರೇ ನ ವಿದ್ಯೇತೇ ಬ್ರೂಯಾತ್ಸ ಕಥಮನ್ಯಥಾ ಅಜ್ಞಾತಾಶೇಷದೋಷೇಣ ಸರ್ವಜ್ಞೇಯ ಶಿವೇನ ಯತ್ ಪ್ರಣೀತಮಮಲಂ ವಾಕ್ಯಂ ತತ್ಪ್ರಮಾಣಂ ನ ಸಂಶಯಃ

ಆ ದೋಷಗಳು ಈಶ್ವರನಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲ. ಅವನು ಹೇಗೆ ಬೇರೆ ರೀತಿ ಹೇಳಬಹುದು? ಎಲ್ಲ ಅಜ್ಞಾತ ದೋಷಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾದ ಸರ್ವಜ್ಞ ಶಿವನು ರಚಿಸಿದ ಶುದ್ಧ ವಾಕ್ಯವೇ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕ, ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ.

ತಸ್ಮಾದೀಶ್ವರವಾಕ್ಯಾನಿ ಶ್ರದ್ಧೇಯಾನಿ ವಿಪಶ್ಚಿತಾ ಯಥಾರ್ಥಪುಣ್ಯಪಾಪೇಷು ತದಶ್ರದ್ಧೋ ವ್ರಜತ್ಯಧಃ

ಆದುದರಿಂದ, ಜ್ಞಾನಿಗಳೆಲ್ಲ ಈಶ್ವರನ ವಾಕ್ಯಗಳನ್ನು ನಂಬಬೇಕು. ಪುಣ್ಯ-ಪಾಪಗಳ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಯಥಾರ್ಥವಾಗಿ, ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ನಂಬಿಕೆ ಇಲ್ಲದವನು ಕೆಳಗೆ ಬೀಳುತ್ತಾನೆ.

ಸ್ವರ್ಗಾಪವರ್ಗಸಿದ್ಧ್ಯರ್ಥಂ ಭಾಷಿತಂ ಯತ್ಸುಶೋಭನಮ್ ವಾಕ್ಯಂ ಮುನಿವರೈಃ ಶಾಂತೈಸ್ತದ್ವಿಜ್ಞೇಯಂ ಸುಭಾಷಿತಮ್

ಸ್ವರ್ಗ ಮತ್ತು ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ಸಾಧಿಸಲು ಮಹರ್ಷಿಗಳು ಶಾಂತ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಉಚ್ಛರಿಸಿದ ಸುಂದರ ವಾಕ್ಯಗಳು, ಅವುಗಳೆಲ್ಲ ಸುಭಾಷಿತವೆಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು.

ರಾಗದ್ವೇಷಾನೃತಕ್ರೋಧಕಾಮತೃಷ್ಣಾನುಸಾರಿ ಯತ್ ವಾಕ್ಯಂ ನಿರಯಹೇತುತ್ವಾತ್ತದ್ದುರ್ಭಾಷಿತಮುಚ್ಯತೇ

ಆಸಕ್ತಿಯು, ದ್ವೇಷ, ಸುಳ್ಳು, ಕೋಪ, ಕಾಮ, ತೃಷ್ಟಿ ಇವುಗಳ ಪ್ರಭಾವದಲ್ಲಿ ಬರುವ ಮಾತುಗಳು ನರಕಕ್ಕೆ ಕರೆದೊಯ್ಯುವದು, ಆದ್ದರಿಂದ ಅವುಗಳನ್ನು ಕಠಿಣವಾದ ಮಾತುಗಳು ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.

ಸಂಸ್ಕೃತೇನಾಪಿ ಕಿಂ ತೇನ ಮೃದುನಾ ಲಲಿತೇನ ವಾ ಅವಿದ್ಯಾರಾಗವಾಕ್ಯೇನ ಸಂಸಾರಕ್ಲೇಶಹೇತುನಾ

ಅಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಆಸಕ್ತಿಯಿಂದ ಉಚ್ಚರಿಸಲಾದ ಮಾತುಗಳು ಸಂಸ್ಕೃತದಲ್ಲೇ ಮೃದುವಾಗಿದ್ದರೂ ಅಥವಾ ಸುಂದರವಾಗಿದ್ದರೂ, ಅವುಗಳಿಂದ ಸಂಸಾರದ ದುಃಖವೇ ಹೆಚ್ಚುತ್ತದೆ; ಅವುಗಳಿಂದ ಏನು ಲಾಭ?

ಯಚ್ಛ್ರುತ್ವಾ ಜಾಯತೇ ಶ್ರೇಯೋ ರಾಗಾದೀನಾಂ ಚ ಸಂಶಯಃ ವಿರೂಪಮಪಿ ತದ್ವಾಕ್ಯಂ ವಿಜ್ಞೇಯಮಿತಿ ಶೋಭನಮ್

ಯಾವ ಮಾತು ಕೇಳಿದಾಗ ಶುಭವಾಗುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಆಸಕ್ತಿಯಂತಹ ದುರ್ಗುಣಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಅನುಮಾನ ಹುಟ್ಟುತ್ತದೆ, ಅದು ಮಾತು ಎಷ್ಟೇ ಸರಳವಾಗಿದ್ದರೂ ಅದನ್ನು ಶುಭವಾದದ್ದು ಎಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು.

ಬಹುತ್ವೇಪಿ ಹಿ ಮಂತ್ರಾಣಾಂ ಸರ್ವಜ್ಞೇನ ಶಿವೇನ ಯಃ ಪ್ರಣೀತೋ ವಿಮಲೋ ಮನ್ತ್ರೋ ನ ತೇನ ಸದೃಶಃ ಕ್ವಚಿತ್

ಎಷ್ಟು ಮಂತ್ರಗಳು ಇದ್ದರೂ, ಸರ್ವಜ್ಞ ಶಿವನು ರಚಿಸಿದ ಶುದ್ಧವಾದ ಮಂತ್ರಕ್ಕೆ ಯಾವುದು ಸಮಾನವಲ್ಲ.

ಸಾಂಗಾನಿ ವೇದಶಾಸ್ತ್ರಾಣಿ ಸಂಸ್ಥಿತಾನಿ ಷಡಕ್ಷರೇ ನ ತೇನ ಸದೃಶಸ್ತಸ್ಮಾನ್ಮನ್ತ್ರೋ ಽಪ್ಯಸ್ತ್ಯಪರಃ ಕ್ವಚಿತ್

ವೇದಗಳೂ, ಅವುಗಳ ಅಂಗಗಳೂ ಆ ಆರಕ್ಷರ ಮಂತ್ರದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತವಾಗಿದ್ದರೂ, ಅದಕ್ಕೆ ಸಮಾನವಾದ ಮತ್ತೊಂದು ಮಂತ್ರ ಎಲ್ಲಿಯೂ ಇಲ್ಲ.

ಸಪ್ತಕೋಟಿಮಹಾಮನ್ತ್ರೈರುಪಮನ್ತ್ರೈರನೇಕಧಾ ಮನ್ತ್ರಃ ಷಡಕ್ಷರೋ ಭಿನ್ನಸ್ಸೂತ್ರಂ ವೃತ್ಯಾತ್ಮನಾ ಯಥಾ

ಎಷ್ಟೇ ಕೋಟಿಗಟ್ಟಲೆ ಮಹಾಮಂತ್ರಗಳೂ ಉಪಮಂತ್ರಗಳೂ ಇದ್ದರೂ, ಆರಕ್ಷರ ಮಂತ್ರವು ಬಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಹಾರಿನಂತೆ ವಿಭಿನ್ನವಾಗಿದೆ.

ಶಿವಜ್ಞಾನಾನಿ ಯಾವಂತಿ ವಿದ್ಯಾಸ್ಥಾನಾಪಿ ಯಾನಿ ಚ ಷಡಕ್ಷರಸ್ಯ ಸೂತ್ರಸ್ಯ ತಾನಿ ಭಾಷ್ಯಂ ಸಮಾಸತಃ

ಶಿವನ ಕುರಿತು ಇರುವ ಎಲ್ಲ ಜ್ಞಾನಗಳೂ, ವಿದ್ಯಾಸ್ಥಾನಗಳೂ, ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಆ ಆರಕ್ಷರ ಮಂತ್ರದ ವಿವರಣೆಯೇ ಆಗಿವೆ.

ಕಿಂ ತಸ್ಯ ಬಹುಭಿರ್ಮಂತ್ರೈಶ್ಶಾಸ್ತ್ರೈರ್ವಾ ಬಹುವಿಸ್ತರೈಃ ಯಸ್ಯೋನ್ನಮಃ ಶಿವಾಯೇತಿ ಮನ್ತ್ರೋ ಽಯಂ ಹೃದಿ ಸಂಸ್ಥಿತಃ

ಯಾರ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ 'ನಮಃ ಶಿವಾಯ' ಎಂಬ ಮಂತ್ರವು ನೆಲೆಸಿದೆ, ಅವನಿಗೆ ಅನೇಕ ಮಂತ್ರಗಳೂ, ಗ್ರಂಥಗಳೂ ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲ.

ತೇನಾಧೀತಂ ಶ್ರುತಂ ತೇನ ಕೃತಂ ಸರ್ವಮನುಷ್ಠಿತಮ್ ಯೇನೋನ್ನಮಶ್ಶಿವಾಯೇತಿ ಮಂತ್ರಾಭ್ಯಾಸಃ ಸ್ಥಿರೀಕೃತಃ

ಯಾರು 'ನಮಃ ಶಿವಾಯ' ಎಂಬ ಮಂತ್ರವನ್ನು ದೃಢವಾಗಿ ಅಭ್ಯಾಸ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ, ಅವರಿಂದ ಓದಿದುದೂ, ಕೇಳಿದುದೂ, ಮಾಡಿದುದೂ ಎಲ್ಲವೂ ಫಲಪ್ರದವಾಗುತ್ತದೆ.

ನಮಸ್ಕಾರಾದಿಸಂಯುಕ್ತಂ ಶಿವಾಯೇತ್ಯಕ್ಷರತ್ರಯಮ್ ಜಿಹ್ವಾಗ್ರೇ ವರ್ತತೇ ಯಸ್ಯ ಸಫಲಂ ತಸ್ಯ ಜೀವಿತಮ್

ಯಾರ ನಾಲಿಗೆಯ ಮೇಲೆ ಸದಾ ನಮಸ್ಕಾರ ಮುಂತಾದ ಕರ್ಮಗಳೊಂದಿಗೆ 'ಶಿವಾಯ' ಎಂಬ ಮೂರು ಅಕ್ಷರಗಳು ಇದ್ದವ, ಅವನ ಜೀವನ ಫಲವತ್ತಾಗುತ್ತದೆ.

ಅಂತ್ಯಜೋ ವಾಧಮೋ ವಾಪಿ ಮೂರ್ಖೋ ವಾ ಪಂಡಿತೋ ಽಪಿ ವಾ ಪಞ್ಚಾಕ್ಷರಜಪೇ ನಿಷ್ಠೋ ಮುಚ್ಯತೇ ಪಾಪಪಂಜರಾತ್

ಯಾರು ಪಾಂಚಾಕ್ಷರಿ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಜಪಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಅಂತ್ಯಜರಾಗಿರಲಿ, ಅತಿ ಕೆಳಗಿನವರಾಗಿರಲಿ, ಮೂರ್ಖರಾಗಿರಲಿ, ಪಂಡಿತರಾಗಿರಲಿ, ಪಾಪಗಳ ಬಂಧನದಿಂದ ಮುಕ್ತರಾಗುತ್ತಾರೆ.

ಇತ್ಯುಕ್ತಂ ಪರಮೇಶೇನ ದೇವ್ಯಾ ಪೃಷ್ಟೇನ ಶೂಲಿನಾ ಹಿತಾಯ ಸರ್ವಮರ್ತ್ಯಾನಾಂ ದ್ವಿಜಾನಾಂ ತು ವಿಶೇಷತಃ

ಈ ರೀತಿ ದೇವಿಯ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಉತ್ತರವಾಗಿ ತ್ರಿಶೂಲಧಾರಿ ಪರಮೇಶ್ವರನು ಎಲ್ಲ ಮನುಷ್ಯರ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ದ್ವಿಜರಿಗಾಗಿ ಉಪದೇಶಿಸಿದ್ದಾನೆ.

ಕಲೌ ಕಲುಷಿತೇ ಕಾಲೇ ದುರ್ಜಯೇ ದುರತಿಕ್ರಮೇ ಅಪುಣ್ಯತಮಸಾಚ್ಛನ್ನೇ ಲೋಕೇ ಧರ್ಮಪರಾಙ್ಮುಖೇ

ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಿ ಕಾಲವು ಪಾಪದಿಂದ ತುಂಬಿದ್ದು, ಗೆಲ್ಲಲಾಗದಷ್ಟು ದುಷ್ಟವಾಗಿದೆ; ಲೋಕವು ಅತ್ಯಂತ ಪಾಪದಿಂದ ಆವೃತವಾಗಿದೆ ಮತ್ತು ಧರ್ಮದಿಂದ ದೂರವಾಗಿದೆ.

ಕ್ಷೀಣೇ ವರ್ಣಾಶ್ರಮಾಚಾರೇ ಸಂಕಟೇ ಸಮುಪಸ್ಥಿತೇ ಸರ್ವಾಧಿಕಾರೇ ಸಂದಿಗ್ಧೇ ನಿಶ್ಚಿತೇ ವಾಪಿ ಪರ್ಯಯೇ

ವರ್ಣಾಶ್ರಮಗಳ ಆಚರಣೆಗಳು ಕ್ಷೀಣವಾಗಿವೆ, ಸಂಕಷ್ಟಗಳು ಎದುರಾಗಿದೆ, ಎಲ್ಲ ಅಧಿಕಾರಗಳೂ ಅನುಮಾನಾಸ್ಪದವಾಗಿವೆ ಅಥವಾ ಬದಲಾಗುತ್ತಿರುವ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿವೆ.

ತದೋಪದೇಶೇ ವಿಹತೇ ಗುರುಶಿಷ್ಯಕ್ರಮೇ ಗತೇ ಕೇನೋಪಾಯೇನ ಮುಚ್ಯಂತೇ ಭಕ್ತಾಸ್ತವ ಮಹೇಶ್ವರ

ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಉಪದೇಶವೂ ಇಲ್ಲ, ಗುರು-ಶಿಷ್ಯ ಪರಂಪರೆಯೂ ನಾಶವಾಗಿದೆ; ಮಹೇಶ್ವರಾ, ಆಪ್ತರು ಯಾವ ಮಾರ್ಗದಿಂದ ಮುಕ್ತರಾಗುತ್ತಾರೆ?

ಆಶ್ರಿತ್ಯ ಪರಮಾಂ ವಿದ್ಯಾಂ ಹೃದ್ಯಾಂ ಪಞ್ಚಾಕ್ಷರೀಂ ಮಮ ಭಕ್ತ್ಯಾ ಚ ಭಾವಿತಾತ್ಮಾನೋ ಮುಚ್ಯಂತೇ ಕಲಿಜಾ ನರಾಃ

ಯಾರು ನನ್ನ ಪರಮವಾದ ಹೃದಯಸ್ಪರ್ಶಿ ಪಾಂಚಾಕ್ಷರಿ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಆಶ್ರಯಿಸುತ್ತಾರೋ, ಆ ಕಲಿಯುಗದ ಜನರು ಮುಕ್ತರಾಗುತ್ತಾರೆ.

ಮನೋವಾಕ್ಕಾಯಜೈರ್ದೋಷೈರ್ವಕ್ತುಂ ಸ್ಮರ್ತುಮಗೋಚರೈಃ ದೂಷಿತಾನಾಂ ಕೃತಘ್ನಾನಾಂ ನಿಂದಕಾನಾಂ ಛಲಾತ್ಮನಾಮ್

ಯಾರ ಮನಸ್ಸು, ಮಾತು, ದೇಹದಿಂದಾದ ದೋಷಗಳಿಂದ, ಕೃತಘ್ನತೆ, ನಿಂದನೆ, ವಂಚನೆಗಳಿಂದ ದುಷಿತರಾಗಿದ್ದರೂ, ಮಾತಾಡಲು ಅಥವಾ ಸ್ಮರಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲದವರಾದರೂ,

ಲುಬ್ಧಾನಾಂ ವಕ್ರಮನಸಾಮಪಿ ಮತ್ಪ್ರವಣಾತ್ಮನಾಮ್ ಮಮ ಪಞ್ಚಾಕ್ಷರೀ ವಿದ್ಯಾ ಸಂಸಾರಭಯತಾರಿಣೀ

ಲೋಭಿಗಳು, ವಕ್ರಮನಸ್ಸುಳ್ಳವರಾದರೂ, ನನ್ನ ಕಡೆ ಮನಸ್ಸು ತಿರುಗಿದ್ದರೆ, ನನ್ನ ಪಾಂಚಾಕ್ಷರಿ ಮಂತ್ರವು ಅವರನ್ನು ಸಂಸಾರದ ಭಯದಿಂದ ಪಾರುಮಾಡುತ್ತದೆ.