ಶಿವಪುರಾಣಮ್

ಮದ್ಭಕ್ತಾನಾಂ ಹಿತಾರ್ಥಾಯ ಮಾನುಷಂ ಭಾವಮಾಶ್ರಿತಾಃ ರುದ್ರಲೋಕಾತ್ಪರಿಭ್ರಷ್ಟಾಸ್ತೇ ರುದ್ರಾ ನಾತ್ರ ಸಂಶಯಃ

ನನ್ನ ಭಕ್ತರ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ, ರುದ್ರಲೋಕದಿಂದ ಬಿದ್ದ ರುದ್ರರು ಮಾನವನ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸುತ್ತಾರೆ — ಇದರಲ್ಲಿ ಯಾವ ಸಂದೇಹವೂ ಇಲ್ಲ.

ಮಮಾನುಶಾಸನಂ ಯದ್ವದ್ಬ್ರಹ್ಮಾದೀನಾಂ ಪ್ರವರ್ತಕಮ್ ತಥಾ ನರಾಣಾಮನ್ಯೇಷಾಂ ತನ್ನಿಯೋಗಃ ಪ್ರವರ್ತಕಃ

ನನ್ನ ಆಜ್ಞೆ ಬ್ರಹ್ಮಾದಿಗಳಿಗೂ ಕ್ರಿಯೆ ಆರಂಭವಾಗುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ಹಾಗೆಯೇ, ನನ್ನ ಆದೇಶದಿಂದ ಮಾನವರೂ ಇತರರೂ ತಮ್ಮ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಪ್ರಾರಂಭಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಮಮಾಜ್ಞಾಧಾರಭಾವೇನ ಸದ್ಭಾವಾತಿಶಯೇನ ಚ ತದಾಲೋಕನಮಾತ್ರೇಣ ಸರ್ವಪಾಪಕ್ಷಯೋ ಭವೇತ್

ನನ್ನ ಆಜ್ಞೆಯನ್ನು ಪರಮವಾದುದಾಗಿ ಭಾವಿಸಿ, ಹೃದಯಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಸ್ವೀಕರಿಸಿದರೆ, ಅದನ್ನು ಕೇವಲ ನೋಡಿದರೂ ಎಲ್ಲಾ ಪಾಪಗಳು ನಾಶವಾಗುತ್ತವೆ.

ಪ್ರತ್ಯಯಾಶ್ಚ ಪ್ರವರ್ತಂತೇ ಪ್ರಶಸ್ತಫಲಸೂಚಕಾಃ ಮಯಿ ಭಾವವತಾಂ ಪುಂಸಾಂ ಪ್ರಾಗದೃಷ್ಟಾರ್ಥಗೋಚರಾಃ

ನನ್ನಲ್ಲಿ ಭಕ್ತಿಯುಳ್ಳವರಲ್ಲಿ, ಇಷ್ಟಾರ್ಥ ಸಿದ್ಧಿಯಾಗುವ ಮೊದಲುವೇ ಶುಭ ಫಲಗಳ ಸೂಚನೆಗಳು ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ.

ಕಂಪಸ್ವೇದೋ ಽಶ್ರುಪಾತಶ್ಚ ಕಣ್ಠೇ ಚ ಸ್ವರವಿಕ್ರಿಯಾ ಆನಂದಾದ್ಯುಪಲಬ್ಧಿಶ್ಚ ಭವೇದಾಕಸ್ಮಿಕೀ ಮುಹುಃ

ಕಂಪನೆ, ಬೆವರು, ಕಣ್ಣೀರು, ಗಂಟಲಲ್ಲಿ ಧ್ವನಿ ಬದಲಾವಣೆ, ಆನಂದದ ಹಠಾತ್ ಅನುಭವ — ಇವುಗಳು ಅನಿರೀಕ್ಷಿತವಾಗಿ ಪುನಃ ಪುನಃ ಸಂಭವಿಸುತ್ತವೆ.

ಸ ತೈರ್ವ್ಯಸ್ತೈಸ್ಸಮಸ್ತೈರ್ವಾ ಲಿಂಗೈರವ್ಯಭಿಚಾರಿಭಿಃ ಮಂದಮಧ್ಯೋತ್ತಮೈರ್ಭಾವೈರ್ವಿಜ್ಞೇಯಾಸ್ತೇ ನರೋತ್ತಮಾಃ

ಈ ಸ್ಪಷ್ಟ ಲಕ್ಷಣಗಳು ಒಂದೊಂದಾಗಿ ಅಥವಾ ಒಟ್ಟಾಗಿ, ಮೃದುವಾಗಿಯೂ ಮಧ್ಯಮವಾಗಿಯೂ ಉಗ್ರವಾಗಿಯೂ ಕಾಣಿಸಿದರೆ, ಅದರಿಂದ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಪುರುಷರನ್ನು ಗುರುತಿಸಬಹುದು.

ಯಥಾಯೋಗ್ನಿಸಮಾವೇಶಾನ್ನಾಯೋ ಭವತಿ ಕೇವಲಮ್ ಸ ತಥೈವ ಮಮ ಸಾನ್ನಿಧ್ಯಾನ್ನ ತೇ ಕೇವಲಮಾನುಷಾಃ

ಹಾಗೆ, ಕಬ್ಬಿಣವು ಬೆಂಕಿಗೆ ತಾಗಿದಾಗ ಕೇವಲ ಕಬ್ಬಿಣವಾಗಿರದು; ಹಾಗೆಯೇ, ನನ್ನ ಸಾನ್ನಿಧ್ಯದಿಂದ ಅವರು ಕೇವಲ ಮಾನವರು ಅಲ್ಲ.

ಹಸ್ತಪಾದಾದಿಸಾಧರ್ಮ್ಯಾದ್ರುದ್ರಾನ್ಮರ್ತ್ಯವಪುರ್ಧರಾನ್ ಪ್ರಾಕೃತಾನಿವ ಮನ್ವಾನೋ ನಾವಜಾನೀತ ಪಂಡಿತಃ

ಅವರ ಕೈ ಕಾಲು ಮುಂತಾದವು ಮಾನವರಂತಿದ್ದರೂ, ಪಂಡಿತರು ಅವರನ್ನು ಸಾಮಾನ್ಯರು ಎಂದು ಭಾವಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ಅವರು ಮಾನವರ ರೂಪದಲ್ಲಿ ರುದ್ರರು ಎಂಬುದು ತಿಳಿದಿರುತ್ತಾರೆ.

ಅವಜ್ಞಾನಂ ಕೃತಂ ತೇಷು ನರೈರ್ವ್ಯಾಮೂಢಚೇತನೈಃ ಆಯುಃ ಶ್ರಿಯಂ ಕುಲಂ ಶೀಲಂ ಹಿತ್ವಾ ನಿರಯಮಾವಹೇತ್

ಮೂಢಮನಸ್ಸುಳ್ಳ ಜನರು ಅವರನ್ನೆಚ್ಚರಿಸದೆ ನಿರ್ಲಕ್ಷ್ಯ ಮಾಡಿದರೆ, ಆ ಅವಮಾನದಿಂದ ಆಯುಷ್ಯ, ಐಶ್ವರ್ಯ, ಕುಲ, ಶೀಲ ಎಲ್ಲವೂ ಕಳೆದು ನರಕಕ್ಕೆ ಬೀಳುತ್ತಾರೆ.

ಬ್ರಹ್ಮವಿಷ್ಣುಸುರೇಶಾನಾಮಪಿ ತೂಲಾಯತೇ ಪದಮ್ ಮತ್ತೋನ್ಯದನಪೇಕ್ಷಾಣಾಮುದ್ಧೃತಾನಾಂ ಮಹಾತ್ಮನಾಮ್

ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಮಾತ್ರ ಅವಲಂಬಿಸಿದ ಮಹಾತ್ಮರಿಗೆ ಬ್ರಹ್ಮ, ವಿಷ್ಣು, ದೇವತೆಗಳ ಸ್ಥಾನವೂ ಹುಲ್ಲಿನಂತೆ ತೋರಿಸುತ್ತದೆ.

ಅಶುದ್ಧಂ ಬೌದ್ಧಮೈಶ್ವರ್ಯಂ ಪ್ರಾಕೃತಂ ಪೌರುಷಂ ತಥಾ ಗುಣೇಶಾನಾಮತಸ್ತ್ಯಾಜ್ಯಂ ಗುಣಾತೀತಪದೈಷಿಣಾಮ್

ಅಶುದ್ಧವಾದ ಬೌದ್ಧಿಕ ಶಕ್ತಿ, ಲೋಕದ ಐಶ್ವರ್ಯ, ಪುರುಷಶಕ್ತಿ, ಗುಣಾಧಿಪತ್ಯ — ಇವೆಲ್ಲವೂ ಗುಣಗಳ ಪಾರಾಗಬೇಕೆಂದವರಿಗೆ ತ್ಯಜಿಸಬೇಕಾದವು.

ಅಥ ಕಿಂ ಬಹುನೋಕ್ತೇನ ಶ್ರೇಯಃ ಪ್ರಾಪ್ತ್ಯೈಕಸಾಧನಮ್ ಮಯಿ ಚಿತ್ತಸಮಾಸಂಗೋ ಯೇನ ಕೇನಾಪಿ ಹೇತುನಾ

ಹೀಗಿರಲು ಹೆಚ್ಚು ಹೇಳಬೇಕೆಂದೇಕೆ? ಪರಮ ಹಿತವನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಒಂದೇ ಮಾರ್ಗ — ಯಾವ ಕಾರಣದಿಂದಾದರೂ ಮನಸ್ಸನ್ನು ನನ್ನಲ್ಲಿ ಏಕಾಗ್ರಗೊಳಿಸುವುದು.

ಇತ್ಥಂ ಶ್ರೀಕಣ್ಠನಾಥೇನ ಶಿವೇನ ಪರಮಾತ್ಮನಾ ಹಿತಾಯ ಜಗತಾಮುಕ್ತೋ ಜ್ಞಾನಸಾರಾರ್ಥಸಂಗ್ರಹಃ

ಈ ರೀತಿ ಶ್ರೀಕಂಠನಾಥ ಶಿವನು, ಪರಮಾತ್ಮನು, ಜಗತ್ತಿನ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ಜ್ಞಾನ ಸಾರಾಂಶವನ್ನು ವಿವರಿಸಿದ್ದಾನೆ.

ವಿಜ್ಞಾನಸಂಗ್ರಹಸ್ಯಾಸ್ಯ ವೇದಶಾಸ್ತ್ರಾಣಿ ಕೃತ್ಸ್ನಶಃ ಸೇತಿಹಾಸಪುರಾಣಾನಿ ವಿದ್ಯಾ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನವಿಸ್ತರಃ

ಈ ಜ್ಞಾನಸಂಗ್ರಹದಲ್ಲಿ ವೇದಗಳು, ಶಾಸ್ತ್ರಗಳು, ಇತಿಹಾಸ, ಪುರಾಣಗಳು, ವಿದ್ಯೆಗಳು ಮತ್ತು ವಿವರಣೆಗಳ ವಿಸ್ತಾರವೂ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಒಳಗೊಂಡಿವೆ.

ಜ್ಞಾನಂ ಜ್ಞೇಯಮನುಷ್ಠೇಯಮಧಿಕಾರೋ ಽಥ ಸಾಧನಮ್ ಸಾಧ್ಯಂ ಚೇತಿ ಷಡರ್ಥಾನಾಂ ಸಂಗ್ರಹತ್ವೇಷ ಸಂಗ್ರಹಃ

ಜ್ಞಾನ, ತಿಳಿಯಬೇಕಾದದು, ಆಚರಣೆಯದು, ಅರ್ಹತೆ, ಸಾಧನ, ಸಾಧ್ಯ — ಈ ಆರು ವಿಷಯಗಳೂ ಈ ಸಂಗ್ರಹದಲ್ಲಿ ಸೇರಿವೆ.

ಗುರೋರಧಿಕೃತಂ ಜ್ಞಾನಂ ಜ್ಞೇಯಂ ಪಾಶಃ ಪಶುಃ ಪತಿಃ ಲಿಂಗಾರ್ಚನಾದ್ಯನುಷ್ಠೇಯಂ ಭಕ್ತಸ್ತ್ವಧಿಕೃತೋ ಽಪಿ ಯಃ

ಗುರುವಿನ ಅನುಮತಿಯಲ್ಲಿ ದೊರಕುವ ಜ್ಞಾನವೇ ತಿಳಿಯಬೇಕಾದದ್ದು; ಬಂಧನ, ಆತ್ಮ ಮತ್ತು ಪರಮಾತ್ಮನನ್ನು ತಿಳಿಯಬೇಕು. ಲಿಂಗಪೂಜೆ ಮತ್ತು ಇತರ ವಿಧಿಗಳನ್ನು ಭಕ್ತನಾದವನು, ಅಧಿಕಾರವಿದ್ದವನು ಕೂಡ ನೆರವೇರಿಸಬೇಕು.

ಸಾಧನಂ ಶಿವಮಂತ್ರಾದ್ಯಂ ಸಾಧ್ಯಂ ಶಿವಸಮಾನತಾ ಷಡರ್ಥಸಂಗ್ರಹಸ್ಯಾಸ್ಯ ಜ್ಞಾನಾತ್ಸರ್ವಜ್ಞತೋಚ್ಯತೇ

ಶಿವಮಂತ್ರ ಮತ್ತು ಇಂತಹ ಸಾಧನೆಗಳು ಸಾಧನವಾಗಿವೆ; ಶಿವನ ಸಮಾನತೆ ಸಾಧ್ಯವಾಗಿದೆ. ಈ ಆರು ತತ್ತ್ವಗಳ ಜ್ಞಾನದಿಂದ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ತಿಳಿಯುವ ಶಕ್ತಿ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

ಪ್ರಥಮಂ ಕರ್ಮ ಯಜ್ಞಾದೇರ್ಭಕ್ತ್ಯಾ ವಿತ್ತಾನುಸಾರತಃ ಬಾಹ್ಯೇಭ್ಯರ್ಚ್ಯ ಶಿವಂ ಪಶ್ಚಾದಂತರ್ಯಾಗರತೋ ಭವೇತ್

ಮೊದಲು ಯಜ್ಞಾದಿ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ, ತಾನು ಶಕ್ತಿಯ ಮಟ್ಟಿಗೆ ನೆರವೇರಿಸಬೇಕು. ಹೊರಗಿನಿಂದ ಶಿವನನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದ ನಂತರ, ಒಳಗಿನಿಂದ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಆರಾಧನೆ ಮಾಡಬೇಕು.

ರತಿರಭ್ಯಂತರೇ ಯಸ್ಯ ನ ಬಾಹ್ಯೇ ಪುಣ್ಯಗೌರವಾತ್ ನ ಕರ್ಮ ಕರಣೀಯಂ ಹಿ ಬಹಿಸ್ತಸ್ಯ ಮಹಾತ್ಮನಾಃ

ಯಾರ ಮನಸ್ಸು ಹೊರಗಿನಲ್ಲದೆ ಒಳಗಿನ ಆನಂದದಲ್ಲಿದೆ, ಪುಣ್ಯದ ಮಹಿಮೆ ಕಾರಣವಾಗಿ, ಆ ಮಹಾತ್ಮನಿಗೆ ಹೊರಗಿನ ಯಾವುದೇ ಕರ್ಮ ಮಾಡುವ ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲ.

ಜ್ಞಾನಾಮೃತೇನ ತೃಪ್ತಸ್ಯ ಭಕ್ತ್ಯಾ ಶೈವಶಿವಾತ್ಮನಃ ನಾಂತರ್ನ ಚ ಬಹಿಃ ಕೃಷ್ಣ ಕೃತ್ಯಮಸ್ತಿ ಕದಾಚನ

ಜ್ಞಾನಾಮೃತದಿಂದ ತೃಪ್ತನಾದ, ಶಿವಭಕ್ತನಾದವನಿಗೆ, ಕೃಷ್ಣಾ, ಒಳಗಾಗಲಿ ಹೊರಗಾಗಲಿ ಯಾವಾಗಲೂ ಯಾವುದೂ ಕರ್ತವ್ಯವಿಲ್ಲ.

ತಸ್ಮಾತ್ಕ್ರಮೇಣ ಸಂತ್ಯಜ್ಯ ಬಾಹ್ಯಮಾಭ್ಯಂತರಂ ತಥಾ ಜ್ಞಾನೇನ ಜ್ಞೇಯಮಾಲೋಕ್ಯಾಜ್ಞಾನಂ ಚಾಪಿ ಪರಿತ್ಯಜೇತ್

ಆದ್ದರಿಂದ, ಕ್ರಮವಾಗಿ ಹೊರಗಿನದನ್ನು ಮತ್ತು ಒಳಗಿನದನ್ನೂ ತ್ಯಜಿಸಿ, ಜ್ಞಾನದಿಂದ ತಿಳಿಯಬೇಕಾದನ್ನು ಅರಿತು, ಅಜ್ಞಾನವನ್ನೂ ಬಿಟ್ಟುಬಿಡಬೇಕು.

ನೈಕಾಗ್ರಂ ಚೇಚ್ಛಿವೇ ಚಿತ್ತಂ ಕಿಂ ಕೃತೇನಾಪಿ ಕರ್ಮಣಾ ಏಕಾಗ್ರಮೇವ ಚೇಚ್ಚಿತ್ತಂ ಕಿಂ ಕೃತೇನಾಪಿ ಕರ್ಮಣಾ

ಮನಸ್ಸು ಶಿವನಲ್ಲಿ ಏಕಾಗ್ರವಾಗಿಲ್ಲದಿದ್ದರೆ, ಮಾಡಿದ ಕರ್ಮದಿಂದ ಏನು ಪ್ರಯೋಜನ? ಮನಸ್ಸು ಏಕಾಗ್ರವಾಗಿದ್ದರೆ, ಮಾಡಿದ ಕರ್ಮದಿಂದ ಏನು ಪ್ರಯೋಜನ?

ತಸ್ಮಾತ್ಕರ್ಮಾಣ್ಯಕೃತ್ವಾ ವಾ ಕೃತ್ವಾ ವಾಂತರ್ಬಹಿಃಕ್ರಮಾತ್ ಯೇನ ಕೇನಾಪ್ಯುಪಾಯೇನ ಶಿವೇ ಚಿತ್ತಂ ನಿವೇಶಯೇತ್

ಆದ್ದರಿಂದ, ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದರೂ ಮಾಡದಿದ್ದರೂ, ಹೊರಗಾಗಲಿ ಒಳಗಾಗಲಿ, ಯಾವ ಮಾರ್ಗದಿಂದಾದರೂ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಶಿವನಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರಪಡಿಸಬೇಕು.

ಶಿವೇ ನಿವಿಷ್ಟಚಿತ್ತಾನಾಂ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತಧಿಯಾಂ ಸತಾಮ್ ಪರತ್ರೇಹ ಚ ಸರ್ವತ್ರ ನಿರ್ವೃತಿಃ ಪರಮಾ ಭವೇತ್

ಯಾರ ಮನಸ್ಸು ಶಿವನಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದೆ, whose buddhi is steady, ಅವರಿಗೇ ಇಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಪರಲೋಕದಲ್ಲಿಯೂ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಪರಮ ಸುಖ ಸಿಗುತ್ತದೆ.

ಇಹೋನ್ನಮಃ ಶಿವಾಯೇತಿ ಮಂತ್ರೇಣಾನೇನ ಸಿದ್ಧಯಃ ಸ ತಸ್ಮಾದಧಿಗಂತವ್ಯಃ ಪರಾವರವಿಭೂತಯೇ

ಇಲ್ಲಿ 'ಓಂ ನಮಃ ಶಿವಾಯ' ಎಂಬ ಮಂತ್ರದಿಂದ ಸಿದ್ಧಿಗಳು ದೊರಕುತ್ತವೆ; ಆದ್ದರಿಂದ, ಮೇಲಿನ ಮತ್ತು ಕೆಳಗಿನ ಎಲ್ಲಾ ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಭುತ್ವಕ್ಕಾಗಿ ಇದನ್ನು ಆರಾಧಿಸಬೇಕು.

ಮಹರ್ಷಿವರ ಸರ್ವಜ್ಞ ಸರ್ವಜ್ಞಾನಮಹೋದಧೇ ಪಞ್ಚಾಕ್ಷರಸ್ಯ ಮಾಹಾತ್ಮ್ಯಂ ಶ್ರೋತುಮಿಚ್ಛಾಮಿ ತತ್ತ್ವತಃ

ಮಹರ್ಷಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಸರ್ವಜ್ಞನೇ, ಜ್ಞಾನ ಸಾಗರನೇ, ಐದು ಅಕ್ಷರಗಳ ಮಂತ್ರದ ಮಹಿಮೆ ಯಥಾರ್ಥವಾಗಿ ಕೇಳಲು ನಾನು ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತೇನೆ.

ಪಞ್ಚಾಕ್ಷರಸ್ಯ ಮಾಹಾತ್ಮ್ಯಂ ವರ್ಷಕೋಟಿಶತೈರಪಿ ಅಶಕ್ಯಂ ವಿಸ್ತರಾದ್ವಕ್ತುಂ ತಸ್ಮಾತ್ಸಂಕ್ಷೇಪತಃ ಶೃಣು

ಐದು ಅಕ್ಷರಗಳ ಮಂತ್ರದ ಮಹಿಮೆ ಲಕ್ಷಾಂತರ ವರ್ಷಗಳವರೆಗೂ ವಿವರಿಸಿ ಹೇಳಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ; ಆದ್ದರಿಂದ, ಸಾಂಕ್ಷಿಪ್ತವಾಗಿ ಕೇಳು.

ವೇದೇ ಶಿವಾಗಮೇ ಚಾಯಮುಭಯತ್ರ ಷಡಕ್ಷರೇಃ ಸರ್ವೇಷಾಂ ಶಿವಭಕ್ತಾನಾಮಶೇಷಾರ್ಥಸಾಧಕಃ

ವೇದದಲ್ಲಿಯೂ ಶಿವಶಾಸ್ತ್ರದಲ್ಲಿಯೂ ಈ ಷಡಕ್ಷರ ಮಂತ್ರವು ಎಲ್ಲ ಶಿವಭಕ್ತರಿಗೆ ಎಲ್ಲಾ ಫಲಗಳನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ.

ತದಲ್ಪಾಕ್ಷರಮರ್ಥಾಢ್ಯಂ ವೇದಸಾರಂ ವಿಮುಕ್ತಿದಮ್ ಆಜ್ಞಾಸಿದ್ಧಮಸಂದಿಗ್ಧಂ ವಾಕ್ಯಮೇತಚ್ಛಿವಾತ್ಮಕಮ್

ಅಕ್ಷರಗಳಲ್ಲಿ ಚಿಕ್ಕದಾದರೂ, ಅರ್ಥದಲ್ಲಿ ತುಂಬಾ ಶ್ರೀಮಂತವಾಗಿದೆ, ವೇದದ ಸಾರ, ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ನೀಡುವದು, ಆಜ್ಞೆಯಿಂದ ಸ್ಥಾಪಿತವಾದದು, ಸಂಶಯವಿಲ್ಲದದು, ಮತ್ತು ಈ ವಾಕ್ಯವೇ ಶಿವಸ್ವರೂಪವಾಗಿದೆ.