ಶಿವಪುರಾಣಮ್

ಕೇನ ವಶ್ಯೋ ಮಹಾದೇವೋ ಮರ್ತ್ಯಾನಾಂ ಮಂದಚೇತಸಾಮ್ ಆತ್ಮತತ್ತ್ವಾದ್ಯಶಕ್ತಾನಾಮಾತ್ಮನಾಮಕೃತಾತ್ಮನಾಮ್

ಮಹಾದೇವನು ಹೇಗೆ ಮನಸ್ಸು ಕುಂದುಹೋಗಿರುವ, ಆತ್ಮತತ್ತ್ವವನ್ನು ಅರಿಯದ, ಸ್ವಯಂ ಅರಿವಿಲ್ಲದ ಮನುಷ್ಯರಿಗೆ ವಶನಾಗುತ್ತಾನೆ ಎಂಬುದು ಯಾವ ಮೂಲಕ ಸಾಧ್ಯ?

ನ ಕರ್ಮಣಾ ನ ತಪಸಾ ನ ಜಪೈರ್ನಾಸನಾದಿಭಿಃ ನ ಜ್ಞಾನೇನ ನ ಚಾನ್ಯೇನ ವಶ್ಯೋ ಽಹಂ ಶ್ರದ್ಧಯಾ ವಿನಾ

ಕ್ರಿಯೆಯಿಂದಲೂ, ತಪಸ್ಸಿನಿಂದಲೂ, ಜಪದಿಂದಲೂ, ಆಸನಾದಿಗಳಿಂದಲೂ, ಜ್ಞಾನದಿಂದಲೂ, ಬೇರೆ ಯಾವುದರಿಂದಲೂ ನಾನು ವಶನಾಗುವುದಿಲ್ಲ—ಶ್ರದ್ಧೆ ಇಲ್ಲದೆ.

ಶ್ರದ್ಧಾ ಮಯ್ಯಸ್ತಿ ಚೇತ್ಪುಂಸಾಂ ಯೇನ ಕೇನಾಪಿ ಹೇತುನಾ ವಶ್ಯಃ ಸ್ಪೃಶ್ಯಶ್ಚ ದೃಶ್ಯಶ್ಚ ಪೂಜ್ಯಸ್ಸಂಭಾಷ್ಯ ಏವ ಚ

ಯಾವುದೇ ಕಾರಣದಿಂದ ಯಾರಾದರೂ ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಶ್ರದ್ಧೆ ಇಟ್ಟಿದ್ದರೆ, ನಾನು ಅವರಿಗೆ ಸುಲಭವಾಗಿ ಸಿಗುವವನಾಗುತ್ತೇನೆ, ಸ್ಪರ್ಶಿಸಬಹುದಾದವನಾಗುತ್ತೇನೆ, ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ, ಪೂಜಿಸಬಹುದಾದವನಾಗುತ್ತೇನೆ, ಮಾತಾಡಬಹುದಾದವನಾಗುತ್ತೇನೆ.

ಸಾಧ್ಯಾ ತಸ್ಮಾನ್ಮಯಿ ಶದ್ಧಾ ಮಾಂ ವಶೀಕರ್ತುಮಿಚ್ಛತಾ ಶ್ರದ್ಧಾ ಹೇತುಸ್ಸ್ವಧರ್ಮಸ್ಯ ರಕ್ಷಣಂ ವರ್ಣಿನಾಮಿಹ

ಆದ್ದರಿಂದ, ನನ್ನನ್ನು ವಶಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಇಚ್ಛಿಸುವವನು ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಶ್ರದ್ಧೆಯನ್ನು ಬೆಳೆಸಬೇಕು. ಶ್ರದ್ಧೆಯೇ ಇಲ್ಲಿ ಸ್ವಧರ್ಮವನ್ನು ಕಾಯುವ ಮೂಲ ಕಾರಣ.

ಸ್ವವರ್ಣಾಶ್ರಮಧರ್ಮೇಣ ವರ್ತತೇ ಯಸ್ತು ಮಾನವಃ ತಸ್ಯೈವ ಭವತಿ ಶ್ರದ್ಧಾ ಮಯಿ ನಾನ್ಯಸ್ಯ ಕಸ್ಯಚಿತ್

ಯಾರು ತಮ್ಮ ವರ್ಣ ಮತ್ತು ಆಶ್ರಮ ಧರ್ಮವನ್ನು ಅನುಸರಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರಲ್ಲಿಯೇ ನನಗೆ ಶ್ರದ್ಧೆ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ; ಬೇರೆ ಯಾರಲ್ಲಿಯೂ ಅಲ್ಲ.

ಆಮ್ನಾಯಸಿದ್ಧಮಖಿಲಂ ಧರ್ಮಮಾಶ್ರಮಿಣಾಮಿಹ ಬ್ರಹ್ಮಣಾ ಕಥಿತಂ ಪೂರ್ವಂ ಮಮೈವಾಜ್ಞಾಪುರಸ್ಸರಮ್

ಇಲ್ಲಿ ಆಶ್ರಮಿಗಳಿಗೆ ಪರಂಪರೆಯಿಂದ ಸ್ಥಾಪಿತವಾದ ಎಲ್ಲ ಧರ್ಮಗಳನ್ನು ಬ್ರಹ್ಮನು ನನ್ನ ಆದೇಶದಂತೆ ಹಿಂದೆಯೇ ಬೋಧಿಸಿದ್ದಾನೆ.

ಸ ತು ಪೈತಾಮಹೋ ಧರ್ಮೋ ಬಹುವಿತ್ತಕ್ರಿಯಾನ್ವಿತಃ ನಾತ್ಯನ್ತ ಫಲಭೂಯಿಷ್ಠಃ ಕ್ಲೇಶಾಯಾ ಸಸಮನ್ವಿತಃ ತೇನ ಧರ್ಮೇಣ ಮಹತಾಂ ಶ್ರದ್ಧಾಂ ಪ್ರಾಪ್ಯ ಸುದುರ್ಲ್ಲಭಾಮ್

ಆ ಪಿತೃಪಾರಂಪರ್ಯ ಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ವಿಧಿಯ ಕಾರ್ಯಗಳು ಮತ್ತು ದಾನಗಳಿವೆ, ಆದರೆ ಅದು ತುಂಬಾ ಫಲವಂತವಾಗುವುದಿಲ್ಲ, ದುಃಖವೂ ಕೂಡ ಇದೆ; ಆದರೆ ಆ ಮಹಾ ಧರ್ಮದಿಂದ ಬಹಳ ಅಪರೂಪವಾದ ಶ್ರದ್ಧೆಯನ್ನು ಪಡೆಯಬಹುದು.

ವರ್ಣಿನೋ ಯೇ ಪ್ರಪದ್ಯಂತೇ ಮಾಮನನ್ಯಸಮಾಶ್ರಯಾಃ ತೇಷಾಂ ಸುಖೇನ ಮಾರ್ಗೇಣ ಧರ್ಮಕಾಮಾರ್ಥಮುಕ್ತಯಃ

ಯಾರು ವರ್ಣಕ್ಕೆ ಸೇರಿದವರು ಮತ್ತು ನನ್ನಲ್ಲೇ ಆಶ್ರಯ ಪಡೆದವರೋ, ಅವರಿಗೆ ಧರ್ಮ, ಕಾಮ, ಅರ್ಥ ಮತ್ತು ಮೋಕ್ಷ ಎಂಬ ಮಾರ್ಗಗಳು ಸುಲಭವಾಗಿ ಸಿಗುತ್ತವೆ.

ವರ್ಣಾಶ್ರಮಸಮಾಚಾರೋ ಮಯಾ ಭೂಯಃ ಪ್ರಕಲ್ಪಿತಃ ತಸ್ಮಿನ್ಭಕ್ತಿಮತಾಮೇವ ಮದೀಯಾನಾಂ ತು ವರ್ಣಿನಾಮ್

ವರ್ಣಾಶ್ರಮದ ಆಚರಣೆಯನ್ನು ನಾನು ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಸ್ಥಾಪಿಸಿದ್ದೇನೆ, ಆದರೆ ಅದು ನನ್ನ ಭಕ್ತರಾದ ವರ್ಣಿಗಳಿಗೆ ಮಾತ್ರ.

ಅಧಿಕಾರೋ ನ ಚಾನ್ಯೇಷಾಮಿತ್ಯಾಜ್ಞಾ ನೈಷ್ಠಿಕೀ ಮಮ ತದಾಜ್ಞಪ್ತೇನ ಮಾರ್ಗೇಣ ವರ್ಣಿನೋ ಮದುಪಾಶ್ರಯಾಃ

ಇತರರಿಗೆ ಯಾವುದೇ ಹಕ್ಕಿಲ್ಲ—ಇದು ನನ್ನ ದೃಢವಾದ ಆದೇಶ; ವರ್ಣದವರು ನನ್ನ ಆಶ್ರಯ ಪಡೆದರೆ, ಆ ಆದೇಶದ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಅನುಸರಿಸಬೇಕು.

ಮಲಮಾಯಾದಿಪಾಶೇಭ್ಯೋ ವಿಮುಕ್ತಾ ಮತ್ಪ್ರಸಾದತಃ ಪರಂ ಮದೀಯಮಾಸಾದ್ಯ ಪುನರಾವೃತ್ತಿದುರ್ಲಭಮ್ ಪರಮಂ ಮಮ ಸಾಧರ್ಮ್ಯಂ ಪ್ರಾಪ್ಯ ನಿರ್ವೃತಿಮಾಯಯುಃ

ನನ್ನ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ಮಲ ಮತ್ತು ಮಾಯೆಯ ಬಂಧನಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತರಾದವರು, ನನ್ನ ಪರಮ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಪಡೆದು, ಮತ್ತೆ ಜನ್ಮ ಪಡೆಯುವುದು ಕಷ್ಟವಾದ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ಹೋಗಿ, ನನ್ನಂತ ಪರಮ ಸಮಾನತೆಯನ್ನು ಪಡೆದು ಪರಮಾನಂದವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾರೆ.

ತಸ್ಮಾಲ್ಲಬ್ಧ್ವಾಪ್ಯಲಬ್ಧ್ವಾ ವಾ ವರ್ಣಧರ್ಮಂ ಮಯೇರಿತಮ್ ಆಶ್ರಿತ್ಯ ಮಮ ಭಕ್ತಶ್ಚೇತ್ಸ್ವಾತ್ಮನಾತ್ಮಾನಮುದ್ಧರೇತ್

ಆದ್ದರಿಂದ, ನಾನು ಹೇಳಿದ ವರ್ಣಧರ್ಮವನ್ನು ಪಡೆದರೂ ಅಥವಾ ಪಡೆಯದೆ ಇದ್ದರೂ, ನನ್ನ ಭಕ್ತನು ನನ್ನನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿ ತನ್ನನ್ನು ತಾನೇ ಉದ್ಧರಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು.

ಅಲಬ್ಧಲಾಭ ಏವೈಷ ಕೋಟಿಕೋಟಿಗುಣಾಧಿಕಃ ತಸ್ಮಾನ್ಮೇ ಮುಖತೋ ಲಬ್ಧಂ ವರ್ಣಧರ್ಮಂ ಸಮಾಚರೇತ್

ಪಡೆಯಲು ಯತ್ನಿಸುವುದೇ ಲಕ್ಷಾಂತರ ಪಟ್ಟು ಹೆಚ್ಚಿನದು; ಆದ್ದರಿಂದ ನನ್ನ ಬಾಯಿಂದ ಪಡೆದ ವರ್ಣಧರ್ಮವನ್ನು ಅನುಸರಿಸಬೇಕು.

ಮಮಾವತಾರಾ ಹಿ ಶುಭೇ ಯೋಗಾಚಾರ್ಯಚ್ಛಲೇನ ತು ಸರ್ವಾಂತರೇಷು ಸನ್ತ್ಯಾರ್ಯೇ ಸಂತತಿಶ್ಚ ಸಹಸ್ರಶಃ

ಓ ಶುಭೆಯೆ, ನನ್ನ ಅವತಾರಗಳು ಯೋಗಗುರುವಿನ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ಕಾಲದಲ್ಲಿಯೂ ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಪ್ರಪಂಚದಲ್ಲಿ ಸಾವಿರಾರು ಸಜ್ಜನ ವಂಶಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾಗುತ್ತವೆ.

ಅಯುಕ್ತಾನಾಮಬುದ್ಧೀನಾಮಭಕ್ತಾನಾಂ ಸುರೇಶ್ವರಿ ದುರ್ಲಭಂ ಸಂತತಿಜ್ಞಾನಂ ತತೋ ಯತ್ನಾತ್ಸಮಾಶ್ರಯೇತ್

ಅರ್ಹತೆ ಇಲ್ಲದವರಿಗೂ, ಬುದ್ಧಿಯಿಲ್ಲದವರಿಗೂ, ಭಕ್ತಿಯಿಲ್ಲದವರಿಗೂ, ದೇವತೆಗಳ ದೇವಿಯೇ, ವಂಶದ ಜ್ಞಾನವು ಬಹಳ ಕಷ್ಟಸಾಧ್ಯ; ಆದ್ದರಿಂದ ಶ್ರಮಪಟ್ಟು ಅದನ್ನು ಪಡೆಯಬೇಕು.

ಸಾ ಹಾನಿಸ್ತನ್ಮಹಚ್ಛಿದ್ರಂ ಸ ಮೋಹಸ್ಸಾಂಧಮೂಕತಾ ಯದನ್ಯತ್ರ ಶ್ರಮಂ ಕುರ್ಯಾನ್ಮೋಕ್ಷಮಾರ್ಗಬಹಿಷ್ಕೃತಃ

ಮೋಕ್ಷದಾರಿಯಿಂದ ದೂರವಾಗಿ ಬೇರೆಡೆ ಶ್ರಮವನ್ನಾಡುವುದು ನಷ್ಟವೂ, ದೊಡ್ಡ ತಪ್ಪೂ, ಮೋಹವೂ, ಅಂಧತ್ವವೂ, ಮೂಕತ್ವವೂ ಆಗಿದೆ.

ಜ್ಞಾನಂ ಕ್ರಿಯಾ ಚ ಚರ್ಯಾ ಚ ಯೋಗಶ್ಚೇತಿ ಸುರೇಶ್ವರಿ ಚತುಷ್ಪಾದಃ ಸಮಾಖ್ಯಾತೋ ಮಮ ಧರ್ಮಸ್ಸನಾತನಃ

ದೇವತೆಗಳೆ, ಜ್ಞಾನ, ಕ್ರಿಯೆ, ನಡತೆ ಮತ್ತು ಯೋಗ—ಈ ನಾಲ್ಕುಗಳು ನನ್ನ ಶಾಶ್ವತ ಧರ್ಮವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

ಪಶುಪಾಶಪತಿಜ್ಞಾನಂ ಜ್ಞಾನಮಿತ್ಯಭಿಧೀಯತೇ ಷಡಧ್ವಶುದ್ಧಿರ್ವಿಧಿನಾ ಗುರ್ವಧೀನಾ ಕ್ರಿಯೋಚ್ಯತೇ

ಆತ್ಮ, ಬಂಧನ ಮತ್ತು ಪತಿಯನ್ನು ತಿಳಿಯುವುದು ಜ್ಞಾನವೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ; ಗುರುನಿರ್ದೇಶನದಲ್ಲಿ ವಿಧಿಯಂತೆ ಷಡ್ಧ್ವ ಶುದ್ಧಿ ಮಾಡುವುದೇ ಕ್ರಿಯೆ.

ವರ್ಣಾಶ್ರಮಪ್ರಯುಕ್ತಸ್ಯ ಮಯೈವ ವಿಹಿತಸ್ಯ ಚ ಮಮಾರ್ಚನಾದಿಧರ್ಮಸ್ಯ ಚರ್ಯಾ ಚರ್ಯೇತಿ ಕಥ್ಯತೇ

ವರ್ಣಾಶ್ರಮಗಳಲ್ಲಿ ನಿರತರಿಗೆ ನಾನು ವಿಧಿಸಿದ ಹಾಗೂ ನನ್ನ ಪೂಜೆ ಮುಂತಾದ ಧರ್ಮಗಳನ್ನು ಆಚರಿಸುವುದೇ ನಡತೆಯೆಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ.

ಮದುಕ್ತೇನೈವ ಮಾರ್ಗೇಣ ಮಯ್ಯವಸ್ಥಿತಚೇತಸಃ ವೃತ್ತ್ಯಂತರನಿರೋಧೋ ಯೋ ಯೋಗ ಇತ್ಯಭಿಧೀಯತೇ

ನಾನು ಹೇಳಿದ ಮಾರ್ಗದಂತೆ ಮನಸ್ಸನ್ನು ನನ್ನಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರಗೊಳಿಸಿ, ಅದರ ಚಂಚಲತೆಯನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸುವುದೇ ಯೋಗವೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.

ಅಶ್ವಮೇಧಗಣಾಚ್ಛ್ರೇಷ್ಠಂ ದೇವಿ ಚಿತ್ತಪ್ರಸಾಧನಮ್ ಮುಕ್ತಿದಂ ಚ ತಥಾ ಹ್ಯೇತದ್ದುಷ್ಪ್ರಾಪ್ಯಂ ವಿಷಯೈಷಿಣಾಮ್

ದೇವಿಯೆ, ಮನಸ್ಸನ್ನು ಶಾಂತಗೊಳಿಸುವುದು ಸಾವಿರ ಅಶ್ವಮೇಧ ಯಾಗಗಳಿಗಿಂತ ಶ್ರೇಷ್ಠ; ಇದು ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ಕೊಡುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಇಂದ್ರಿಯಸುಖವನ್ನು ಬಯಸುವವರಿಗೆ ದೊರೆಯುವುದು ಕಷ್ಟ.

ವಿಜಿತೇಂದ್ರಿಯವರ್ಗಸ್ಯ ಯಮೇನ ನಿಯಮೇನ ಚ ಪೂರ್ವಪಾಪಹರೋ ಯೋಗೋ ವಿರಕ್ತಸ್ಯೈವ ಕಥ್ಯತೇ

ಯಮ ಮತ್ತು ನಿಯಮದಿಂದ ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು ಜಯಿಸಿದ, ವಿರಕ್ತನಾದವನಿಗೆ ಯೋಗವನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ; ಇದು ಹಿಂದಿನ ಪಾಪಗಳನ್ನು ದೂರಮಾಡುತ್ತದೆ.

ವೈರಾಗ್ಯಾಜ್ಜಾಯತೇ ಜ್ಞಾನಂ ಜ್ಞಾನಾದ್ಯೋಗಃ ಪ್ರವರ್ತತೇ

ವಿರಕ್ತಿಯಿಂದ ಜ್ಞಾನ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ, ಜ್ಞಾನದಿಂದ ಯೋಗ ಪ್ರಾರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ.

ಯೋಗಜ್ಞಃ ಪತಿತೋ ವಾಪಿ ಮುಚ್ಯತೇ ನಾತ್ರ ಸಂಶಯಃ ದಯಾ ಕಾರ್ಯಾಥ ಸತತಮಹಿಂಸಾ ಜ್ಞಾನಸಂಗ್ರಹಃ

ಯೋಗವನ್ನು ತಿಳಿದವನೂ, ಅದರಿಂದ ತಪ್ಪಿದವನೂ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ—ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ; ಸದಾ ದಯೆ, ಅಹಿಂಸೆ ಮತ್ತು ಜ್ಞಾನಸಂಗ್ರಹವನ್ನು ಆಚರಿಸಬೇಕು.

ಸತ್ಯಮಸ್ತೇಯಮಾಸ್ತಿಕ್ಯಂ ಶ್ರದ್ಧಾ ಚೇಂದ್ರಿಯನಿಗ್ರಹಃ ಅಧ್ಯಾಪನಂ ಚಾಧ್ಯಯನಂ ಯಜನಂ ಯಾಜನಂ ತಥಾ

ಸತ್ಯ, ಪರದ್ರವ್ಯವನ್ನು ಕದಿಯದಿರು, ನಂಬಿಕೆ, ಇಂದ್ರಿಯನಿಗ್ರಹ, ಪಾಠಮಾಡುವುದು ಮತ್ತು ಓದು, ಹೋಮ ಮಾಡುವುದು ಮತ್ತು ಮಾಡಿಸುವುದು—ಇವೆಲ್ಲವೂ ಪಾಲಿಸಬೇಕು.

ಧ್ಯಾನಮೀಶ್ವರಭಾವಶ್ಚ ಸತತಂ ಜ್ಞಾನಶೀಲತಾ ಯ ಏವಂ ವರ್ತತೇ ವಿಪ್ರೋ ಜ್ಞಾನಯೋಗಸ್ಯ ಸಿದ್ಧಯೇ

ಧ್ಯಾನ, ದೇವಭಾವನೆ ಮತ್ತು ಸದಾ ಜ್ಞಾನಪರತೆ—ಹೀಗೆ ನಡೆಯುವ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಜ್ಞಾನಯೋಗದಲ್ಲಿ ಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

ಅಚಿರಾದೇವ ವಿಜ್ಞಾನಂ ಲಬ್ಧ್ವಾ ಯೋಗಂ ಚ ವಿಂದತಿ ದಗ್ಧ್ವಾ ದೇಹಮಿಮಂ ಜ್ಞಾನೀ ಕ್ಷಣಾಜ್ಜ್ಞಾನಾಗ್ನಿನಾ ಪ್ರಿಯೇ

ಪ್ರಿಯೆಯೆ, ಶೀಘ್ರದಲ್ಲೇ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಪಡೆದು ಯೋಗವನ್ನು ಸಾಧಿಸಿದ ಜ್ಞಾನಿ, ಜ್ಞಾನಾಗ್ನಿಯಿಂದ ಈ ದೇಹವನ್ನು ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ದಹಿಸುತ್ತಾನೆ.

ಪ್ರಸಾದಾನ್ಮಮ ಯೋಗಜ್ಞಃ ಕರ್ಮಬಂಧಂ ಪ್ರಹಾಸ್ಯತಿ ಪುಣ್ಯಃಪುಣ್ಯಾತ್ಮಕಂ ಕರ್ಮಮುಕ್ತೇಸ್ತತ್ಪ್ರತಿಬಂಧಕಮ್ ತಸ್ಮಾನ್ನಿಯೋಗತೋ ಯೋಗೀ ಪುಣ್ಯಾಪುಣ್ಯಂ ವಿವರ್ಜಯೇತ್

ನನ್ನ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ಯೋಗಜ್ಞನು ಕರ್ಮಬಂಧವನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಡುತ್ತಾನೆ; ಪುಣ್ಯವೂ ಪಾಪವೂ ಮುಕ್ತಿಗೆ ಅಡಚಣೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ಯೋಗಿಯು ಅವುಗಳನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಬೇಕು.

ಫಲಕಾಮನಯಾ ಕರ್ಮಕರಣಾತ್ಪ್ರತಿಬಧ್ಯತೇ ನ ಕರ್ಮಮಾತ್ರಕರಣಾತ್ತಸ್ಮಾತ್ಕರ್ಮಫಲಂ ತ್ಯಜೇತ್

ಫಲದ ಆಸೆಯಿಂದ ಕಾರ್ಯಮಾಡಿದರೆ ಬಂಧನವಾಗುತ್ತದೆ, ಕೇವಲ ಕಾರ್ಯಮಾಡುವುದರಿಂದ ಅಲ್ಲ; ಆದ್ದರಿಂದ ಕಾರ್ಯಫಲವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಬೇಕು.