ಶಿವಪುರಾಣಮ್

ಬೇರಂ ಗುರುಭ್ಯೋ ಗೃಹ್ಣೀಯಾತ್ಸಾಧುಭಿಃ ಪೂಜಿತಂ ತು ವಾ ಏವಂ ಲಿಂಗೇ ಚ ಬೇರೇ ಚ ಪೂಜಾ ಶಿವಪದಪ್ರದಾ

ಬೇರವನ್ನು ಗುರುಗಳಿಂದ ಸ್ವೀಕರಿಸಬೇಕು ಅಥವಾ ಸಜ್ಜನರಿಂದ ಪೂಜಿಸಬೇಕು; ಹೀಗೆ ಲಿಂಗ ಮತ್ತು ಬೇರ ಎರಡನ್ನೂ ಪೂಜಿಸಿದರೆ ಶಿವಪದವನ್ನು ಪಡೆಯಬಹುದು.

ಪುನಶ್ಚ ದ್ವಿವಿಧಂ ಪ್ರೋಕ್ತಂ ಸ್ಥಾವರಂ ಜಂಗಮಂ ತಥಾ ಸ್ಥಾವರಂ ಲಿಂಗಮಿತ್ಯಾಹುಸ್ತರುಗುಲ್ಮಾದಿಕಂ ತಥಾ

ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ, ಇದನ್ನು ಎರಡು ವಿಧಗಳೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ: ಸ್ಥಾವರ ಮತ್ತು ಜಂಗಮ. ಸ್ಥಾವರವನ್ನು ಲಿಂಗವೆಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ, ಉದಾಹರಣೆಗೆ ಮರಗಳು, ಗುಲ್ಮಗಳು ಮತ್ತು ಇತರವುಗಳು.

ಜಂಗಮಂ ಲಿಂಗಮಿತ್ಯಾಹುಃ ಕೃಮಿಕೀಟಾದಿಕಂ ತಥಾ ಸ್ಥಾವರಸ್ಯ ಚ ಶುಶ್ರೂಷಾ ಜಂಗಮಸ್ಯ ಚ ತರ್ಪಣಮ್

ಜಂಗಮವನ್ನು ಲಿಂಗವೆಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ, ಉದಾಹರಣೆಗೆ ಹುಳುಗಳು, ಕೀಟಗಳು ಮತ್ತು ಇತರವುಗಳು. ಸ್ಥಾವರಗಳಿಗೆ ಸೇವೆ ಮಾಡಬೇಕು, ಜಂಗಮಗಳಿಗೆ ತೃಪ್ತಿ ನೀಡಬೇಕು.

ತತ್ತತ್ಸುಖಾನುರಾಗೇಣ ಶಿವಪೂಜಾಂ ವಿದುರ್ಬುಧಾಃ ಪೀಠಮಂಬಾಮಯಂ ಸರ್ವಂ ಶಿವಲಿಂಗಂ ಚ ಚಿನ್ಮಯಮ್

ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಸುಖದ ಪ್ರಕಾರ ಪ್ರೀತಿ ಹೊಂದಿ ಶಿವಪೂಜೆಯನ್ನು ಮಾಡಬೇಕೆಂದು ಜ್ಞಾನಿಗಳು ತಿಳಿದಿದ್ದಾರೆ; ಪೀಠವೆಲ್ಲವೂ ಮಾಯೆಯಿಂದ ಕೂಡಿದೆ, ಶಿವಲಿಂಗವು ಚೈತನ್ಯದಿಂದ ಕೂಡಿದೆ.

ಯಥಾ ದೇವೀಮುಮಾಮಂಕೇ ಧೃತ್ವಾ ತಿಷ್ಠತಿ ಶಂಕರಃ ತಥಾ ಲಿಂಗಮಿದಂ ಪೀಠಂ ಧೃತ್ವಾ ತಿಷ್ಠತಿ ಸಂತತಮ್

ಹೆಗಲ ಮೇಲೆ ಉಮಾದೇವಿಯನ್ನು ಹಿಡಿದು ಶಂಕರನು ನಿಂತಿರುವಂತೆ, ಲಿಂಗವು ಸದಾ ಪೀಠವನ್ನು ಹಿಡಿದು ನಿಂತಿರುತ್ತದೆ.

ಏವಂ ಸ್ಥಾಪ್ಯ ಮಹಾಲಿಂಗಂ ಪೂಜಯೇದುಪಚಾರಕೈಃ ನಿತ್ಯಪೂಜಾ ಯಥಾ ಶಕ್ತಿಧ್ವಜಾದಿಕರಣಂ ತಥಾ

ಈ ರೀತಿ ಮಹಾಲಿಂಗವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿ, ವಿವಿಧ ಉಪಚಾರಗಳಿಂದ ಪೂಜಿಸಬೇಕು; ಪ್ರತಿದಿನವೂ ಶಕ್ತಿಯಂತೆ ಪೂಜೆಯನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು, ಧ್ವಜಾರೋಹಣ ಮತ್ತು ಇತರ ವಿಧಿಗಳನ್ನು ಮಾಡುವಂತೆ.

ಇತಿ ಸಂಸ್ಥಾಪಯೇಲ್ಲಿಂಗಂ ಸಾಕ್ಷಾಚ್ಛಿವಪದಪ್ರದಮ್ ಅಥವಾ ಚರಲಿಂಗಂ ತು ಷೋಡಶೈರುಪಚಾರಕೈಃ

ಹೀಗೆ ಲಿಂಗವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು, ಇದು ನೇರವಾಗಿ ಶಿವಪದವನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ; ಅಥವಾ ಚರಲಿಂಗವಿದ್ದರೆ, ಹದಿನಾರು ಉಪಚಾರಗಳಿಂದ ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

ಪೂಜಯೇಚ್ಚ ಯಥಾನ್ಯಾಯಂ ಕ್ರಮಾಚ್ಛಿವಪದಪ್ರದಮ್ ಆವಾಹನಂ ಚಾಸನಂ ಚ ಅರ್ಘ್ಯಂ ಪಾದ್ಯಂ ತಥೈವ ಚ

ಯಾರು ಶಿವಪದವನ್ನು ನೀಡುವ ದೇವರನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕೆಂದು ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಕ್ರಮವಾಗಿ ಆ ದೇವರನ್ನು ಆಹ್ವಾನಿಸಿ, ಆಸನ ನೀಡಬೇಕು, ಅರ್ಘ್ಯ, ಪಾದ್ಯ ಇವುಗಳನ್ನು ಯೋಗ್ಯವಾಗಿ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.

ತದಂಗಾಚಮನಂ ಚೈವ ಸ್ನಾನಮಭ್ಯಂಗಪೂರ್ವಕಮ್ ವಸ್ತ್ರಂ ಗಂಧಂ ತಥಾ ಪುಷ್ಪಂ ಧೂಪಂ ದೀಪಂ ನಿವೇದನಮ್

ನಂತರ ಅಂಗಾಚಮನ, ಅಭ್ಯಂಗದೊಂದಿಗೆ ಸ್ನಾನ, ಬಟ್ಟೆ, ಸುಗಂಧ, ಹೂವು, ಧೂಪ, ದೀಪ, ಮತ್ತು ಅನ್ನವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.

ನೀರಾಜನಂ ಚ ತಾಂಬೂಲಂ ನಮಸ್ಕಾರೋ ವಿಸರ್ಜನಮ್ ಅಥವಾ ಽರ್ಘ್ಯಾದಿಕಂ ಕೃತ್ವಾ ನೈವೇದ್ಯಾಂ ತಂ ಯಥಾವಿಧಿ

ನೀರಾಜನೆ, ತಾಂಬೂಲ, ನಮಸ್ಕಾರ ಮತ್ತು ವಿಸರ್ಜನೆ ಕೂಡ ಮಾಡಬೇಕು; ಅಥವಾ ಅರ್ಘ್ಯಾದಿಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿದ ನಂತರ, ಯಥಾವಿಧಿ ಅನ್ನವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.

ಅಥಾಭಿಷೇಕಂ ನೈವೇದ್ಯಂ ನಮಸ್ಕಾರಂ ಚ ತರ್ಪಣಮ್ ಯಥಾಶಕ್ತಿ ಸದಾಕುರ್ಯಾತ್ಕ್ರಮಾಚ್ಛಿವಪದಪ್ರದಮ್

ನಂತರ ಅಭಿಷೇಕ, ನೈವೇದ್ಯ, ನಮಸ್ಕಾರ ಮತ್ತು ತರ್ಪಣವನ್ನು ಯೋಗ್ಯವಾಗಿ, ಶಕ್ತಿಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ, ಸದಾ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಮಾಡಬೇಕು, ಇವುಗಳು ಶಿವಪದವನ್ನು ನೀಡುತ್ತವೆ.

ಅಥವಾ ಮಾನುಷೇ ಲಿಂಗೇಪ್ಯಾರ್ಷೇ ದೈವೇ ಸ್ವಯಂಭುವಿ ಸ್ಥಾಪಿತೇ ಽಪೂರ್ವಕೇ ಲಿಂಗೇ ಸೋಪಚಾರಂ ಯಥಾ ತಥಾ

ಮಾನವ ನಿರ್ಮಿತವಾದ ಲಿಂಗವಾಗಲಿ, ಋಷಿಗಳಿಂದ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತವಾಗಲಿ, ದೈವಿಕವಾಗಲಿ, ಸ್ವಯಂಭುವಾಗಲಿ, ಅಥವಾ ಹೊಸದಾಗಲಿ, ಯಾವ ಲಿಂಗವನ್ನಾದರೂ ಯೋಗ್ಯವಾದ ಉಪಚಾರಗಳೊಂದಿಗೆ ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

ಪೂಜೋಪಕರಣೇ ದತ್ತೇ ಯತ್ಕಿಂಚಿತ್ಫಲಮಶ್ನುತೇ ಪ್ರದಕ್ಷಿಣಾನಮಸ್ಕಾರೈಃ ಕ್ರಮಾಚ್ಛಿವಪದಪ್ರದಮ್

ಯಾವ ಪೂಜಾ ಸಾಮಗ್ರಿಯನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿದರೂ, ಅದರಿಂದ ಫಲ ಸಿಗುತ್ತದೆ; ಪ್ರದಕ್ಷಿಣೆ ಮತ್ತು ನಮಸ್ಕಾರಗಳನ್ನು ಕ್ರಮವಾಗಿ ಮಾಡಿದರೆ ಶಿವಪದವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.

ಲಿಂಗಂ ದರ್ಶನಮಾತ್ರಂ ವಾ ನಿಯಮೇನ ಶಿವಪ್ರದಮ್ ಮೃತ್ಪಿಷ್ಟಗೋಶಕೃತ್ಪುಷ್ಪೈಃ ಕರವೀರೇಣ ವಾ ಫಲೈಃ

ಲಿಂಗವನ್ನು ನಿಯಮಾನುಸಾರ ಕೇವಲ ನೋಡಿದರೂ ಕೂಡ ಶಿವಪದ ಸಿಗುತ್ತದೆ; ಮಣ್ಣಿನಿಂದ, ಗೋಮಯದಿಂದ, ಹೂವುಗಳಿಂದ, ಕರವೀರದಿಂದ ಅಥವಾ ಹಣ್ಣಿನಿಂದ ಪೂಜಿಸಬಹುದು.

ಗುಡೇನ ನವನೀತೇನ ಭಸ್ಮನಾನ್ನೈರ್ಯಥಾರುಚಿ ಲಿಂಗಂ ಯತ್ನೇನ ಕೃತ್ವಾಂತೇ ಯಜೇತ್ತದನುಸಾರತಃ

ಬೆಲ್ಲ, ಹಸಿರು ಬೆಣ್ಣೆ, ಭಸ್ಮ ಅಥವಾ ಅಕ್ಕಿಯಿಂದ, ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಇಷ್ಟವಾದಂತೆ, ಲಿಂಗವನ್ನು ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ನಿರ್ಮಿಸಿ, ನಂತರ ಅದರಂತೆ ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

ಅಂಗುಷ್ಠಾದಾವಪಿ ತಥಾ ಪೂಜಾಮಿಚ್ಛಂತಿ ಕೇಚನ ಲಿಂಗಕರ್ಮಣಿ ಸರ್ವತ್ರ ನಿಷೇಧೋಸ್ತಿ ನ ಕರ್ಹಿಚಿತ್

ಕೆಲವರು ಅಂಗುಷ್ಠಾದಿಗಳ ಮೇಲೆ ಕೂಡ ಪೂಜಿಸಲು ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತಾರೆ; ಲಿಂಗಪೂಜೆಯಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲೆಂದೂ ಯಾವುದೇ ನಿಷೇಧವಿಲ್ಲ.

ಸರ್ವತ್ರ ಫಲದಾತಾ ಹಿ ಪ್ರಯಾಸಾನುಗುಣಂ ಶಿವಃ ಅಥವಾ ಲಿಂಗದಾನಂ ವಾ ಲಿಂಗಮೌಲ್ಯಮಥಾಪಿ ವಾ

ಎಲ್ಲೆಡೆ ಶಿವನು ಪ್ರಯತ್ನಕ್ಕೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ ಫಲವನ್ನು ನೀಡುವವನು; ಅಥವಾ ಲಿಂಗವನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಿದರೂ, ಲಿಂಗವನ್ನು ಅಲಂಕರಿಸಿದರೂ ಫಲ ಸಿಗುತ್ತದೆ.

ಶ್ರದ್ಧಯಾ ಶಿವಭಕ್ತಾಯ ದತ್ತಂ ಶಿವಪದಪ್ರದಮ್ ಅಥವಾ ಪ್ರಣವಂ ನಿತ್ಯಂ ಜಪೇದ್ದಶಸಹಸ್ರಕಮ್

ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಶಿವಭಕ್ತರಿಗೆ ನೀಡಿದರೆ ಅದು ಶಿವಪದವನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ; ಅಥವಾ ಪ್ರಣವವನ್ನು ಹತ್ತು ಸಾವಿರ ಬಾರಿ ಸದಾ ಜಪಿಸಬಹುದು.

ಸಂಧ್ಯಯೋಶ್ಚ ಸಹಸ್ರಂ ವಾ ಜ್ಞೇಯಂ ಶಿವಪದಪ್ರದಮ್ ಜಪಕಾಲೇ ಮಕಾರಾಂತಂ ಮನಃಶುದ್ಧಿಕರಂ ಭಜೇತ್

ಅಥವಾ ಸಂಧ್ಯಾಕಾಲದಲ್ಲಿ ಸಾವಿರ ಬಾರಿ ಜಪಿಸಿದರೂ ಶಿವಪದ ಸಿಗುತ್ತದೆ; ಜಪ ಸಮಯದಲ್ಲಿ 'ಮ' ಅಕ್ಷರದಲ್ಲಿ ಕೊನೆಗೊಳ್ಳುವ ಪ್ರಣವವನ್ನು ಭಜಿಸಬೇಕು, ಅದು ಮನಸ್ಸನ್ನು ಶುದ್ಧಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ.

ಸಮಾಧೌ ಮಾನಸಂ ಪ್ರೋಕ್ತಮುಪಾಂಶು ಸಾರ್ವಕಾಲಿಕಮ್ ಸಮಾನಪ್ರಣವಂ ಚೇಮಂ ಬಿಂದುನಾದಯುತಂ ವಿದುಃ

ಧ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಜಪಿಸುವುದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ; ಮೌನವಾಗಿ ಜಪಿಸುವುದು ಎಲ್ಲ ಕಾಲಕ್ಕೂ ಯೋಗ್ಯ; ಈ ಪ್ರಣವವನ್ನು ಬಿಂದು ಮತ್ತು ನಾದದೊಂದಿಗೆ ತಿಳಿಯಬೇಕು.

ಅಥ ಪಞ್ಚಾಕ್ಷರಂ ನಿತ್ಯಂ ಜಪೇದಯುತಮಾದರಾತ್ ಸಂಧ್ಯಯೋಶ್ಚ ಸಹಸ್ರಂ ವಾ ಜ್ಞೇಯಂ ಶಿವಪದಪ್ರದಮ್

ನಂತರ ಪಂಚಾಕ್ಷರವನ್ನು ಸದಾ ಹತ್ತು ಸಾವಿರ ಬಾರಿ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಜಪಿಸಬೇಕು; ಅಥವಾ ಸಂಧ್ಯಾಕಾಲದಲ್ಲಿ ಸಾವಿರ ಬಾರಿ ಜಪಿಸಿದರೂ ಶಿವಪದ ಸಿಗುತ್ತದೆ.

ಪ್ರಣವೇನಾದಿಸಂಯುಕ್ತಂ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾನಾಂ ವಿಶಿಷ್ಯತೇ ದೀಕ್ಷಾಯುಕ್ತಂ ಗುರೋರ್ಗ್ರಾಹ್ಯಂ ಮಂತ್ರಂ ಹ್ಯಥ ಫಲಾಪ್ತಯೇ

ಪ್ರಣವದಿಂದ ಆರಂಭವಾಗುವ ಮಂತ್ರವು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ; ದೀಕ್ಷೆಯೊಂದಿಗೆ ಗುರುವರಿಂದ ಆ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯಬೇಕು.

ಕುಂಭಸ್ನಾನಂ ಮಂತ್ರದೀಕ್ಷಾಂ ಮಾತೃಕಾನ್ಯಾಸಮೇವ ಚ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಃ ಸತ್ಯಪೂತಾತ್ಮಾ ಗುರುರ್ಜ್ಞಾನೀ ವಿಶಿಷ್ಯತೇ

ಕುಂಭದಿಂದ ಸ್ನಾನ, ಮಂತ್ರದೀಕ್ಷೆ, ಅಕ್ಷರಗಳ ಸ್ಥಾಪನೆ—ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಲ್ಲಿ ಸತ್ಯ ಮತ್ತು ಪವಿತ್ರ ಮನಸ್ಸುಳ್ಳ, ಜ್ಞಾನಿ ಗುರುನು ವಿಶೇಷ.

ದ್ವಿಜಾನಾಂ ಚ ನಮಃಪೂರ್ವಮನ್ಯೇಷಾಂ ಚ ನಮೋನ್ತಕಮ್ ಸ್ತ್ರೀಣಾಂ ಚ ಕ್ವಚಿದಿಚ್ಛಂತಿ ನಮೋ ತಂ ಚ ಯಥಾವಿಧಿ

ದ್ವಿಜರಿಗೆ 'ನಮಃ' ಮೊದಲಿಗೆ, ಇತರರಿಗೆ 'ನಮಃ' ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ; ಮಹಿಳೆಯರಿಗೆ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ 'ನಮಃ' ಯೋಗ್ಯವಾದಂತೆ ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತಾರೆ.

ವಿಪ್ರಸ್ತ್ರೀಣಾಂ ನಮಃ ಪೂರ್ವಮಿದಮಿಚ್ಛಂತಿ ಕೇಚನ ಪಞ್ಚಕೋಟಿಜಪಂ ಕೃತ್ವಾ ಸದಾ ಶಿವಸಮೋ ಭವೇತ್

ಕೆಲವರು ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಮಹಿಳೆಯರಿಗೆ 'ನಮಃ' ಮೊದಲಿಗೆ ಇರಬೇಕೆಂದು ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತಾರೆ; ಐದು ಕೋಟಿ ಬಾರಿ ಜಪ ಮಾಡಿದರೆ ಸದಾ ಶಿವನಂತೆ ಆಗಬಹುದು.

ಏಕದ್ವಿತ್ರಿಚತುಃಕೋಟ್ಯಾಬ್ರಹ್ಮಾದೀನಾಂ ಪದಂ ವ್ರಜೇತ್ ಜಪೇದಕ್ಷರಲಕ್ಷಂವಾ ಅಕ್ಷರಾಣಾಂ ಪೃಥಕ್ಪೃಥಕ್

ಒಂದು ಲಕ್ಷ ಅಕ್ಷರಗಳನ್ನು ಜಪಿಸಿದರೆ ಅಥವಾ ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಅಕ್ಷರಗಳನ್ನು ಜಪಿಸಿದರೆ, ಒಂದು, ಎರಡು, ಮೂರು ಅಥವಾ ನಾಲ್ಕು ಕೋಟಿ ಬ್ರಹ್ಮಾದಿಗಳ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಪಡೆಯಬಹುದು.

ಅಥವಾಕ್ಷರಲಕ್ಷಂ ವಾ ಜ್ಞೇಯಂ ಶಿವಪದಪ್ರದಮ್ ಸಹಸ್ರಂ ತು ಸಹಸ್ರಾಣಾಂ ಸಹಸ್ರೇಣ ದಿನೇನ ಹಿ

ಅಥವಾ ಒಂದು ಲಕ್ಷ ಅಕ್ಷರಗಳ ಜಪವು ಶಿವನ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಕೊಡುತ್ತದೆ ಎಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು. ಸಾವಿರದ ಸಾವಿರವನ್ನು ಮತ್ತೆ ಸಾವಿರದಷ್ಟು ದಿನದಲ್ಲಿ ಜಪಿಸಬೇಕು.

ಜಪೇನ್ಮಂತ್ರಾದಿಷ್ಟಸಿದ್ಧಿರ್ನಿತ್ಯಂ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಭೋಜನಾತ್ ಅಷ್ಟೋತ್ತರಸಹಸ್ರಂ ವೈ ಗಾಯತ್ರೀಂ ಪ್ರಾತರೇವ ಹಿ

ಮಂತ್ರವನ್ನು ವಿಧಿಯಂತೆ ಜಪಿಸಿದರೆ ಸಿದ್ಧಿ ಸಿಗುತ್ತದೆ; ಪ್ರತಿದಿನವೂ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಊಟವನ್ನು ಕೊಡುತ್ತಾ, ಪ್ರಭಾತದಲ್ಲಿ ಗಾಯತ್ರಿಯನ್ನು ಎಂಟು ಸಾವಿರ ಎಂಟು ಬಾರಿ ಜಪಿಸಬೇಕು.

ಬ್ರಾಹ್ಮಣಸ್ತು ಜಪೇನ್ನಿತ್ಯಂ ಕ್ರಮಾಚ್ಛಿವಪದಪ್ರದಾನ್ ವೇದಮಂತ್ರಾಂಸ್ತು ಸೂಕ್ತಾನಿ ಜಪೇನ್ನಿಯಮಮಾಸ್ಥಿತಃ

ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಯಾವಾಗಲೂ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಶಿವನ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಕೊಡುವ ಮಂತ್ರಗಳನ್ನು ಜಪಿಸಬೇಕು; ನಿಯಮವನ್ನು ಪಾಲಿಸಿ ವೇದಮಂತ್ರಗಳು ಮತ್ತು ಸೂಕ್ತಗಳನ್ನು ಜಪಿಸಬೇಕು.