ಶಿವಪುರಾಣಮ್

ಸುರತ್ನಪೂರ್ಣಂ ಸಸುವರ್ಣತೋಯಂ ಸುಕುಂಕುಮಾದ್ಯಂ ಸಕುಶಂ ಸಪುಷ್ಪಮ್ ಪ್ರದತ್ತಮಾದಾಯ ಸಹೇಮಪಾತ್ರಂ ಪ್ರಶಸ್ತಮರ್ಘ್ಯಂ ಭಗವನ್ಪ್ರಸೀದ

ಸುಮಾರು ರತ್ನಗಳಿಂದ, ಬಂಗಾರದಿಂದ, ನೀರಿನಿಂದ, ಸುಗಂಧ ಕುಂಕುಮದಿಂದ, ಕುಶದಿಂದ, ಹೂಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ, ಬಂಗಾರದ ಪಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಅರ್ಪಿಸಲಾದ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಅರ್ಘ್ಯವನ್ನು ನಿಮಗೆ ಅರ್ಪಿಸುತ್ತೇವೆ. ಭಗವನೇ, ದಯಪಾಲಿಸು.

ನಮಶ್ಶಿವಾಯ ಶಾಂತಾಯ ಸಗಣಾಯಾದಿಹೇತವೇ ರುದ್ರಾಯ ವಿಷ್ಣವೇ ತುಭ್ಯಂ ಬ್ರಹ್ಮಣೇ ಸೂರ್ಯಮೂರ್ತಯೇ

ಶಾಂತಸ್ವರೂಪಿಯಾದ ಶಿವನಿಗೆ, ಗಣಗಳೊಡನೆ ಆದಿಕಾರಣನಿಗೆ, ರುದ್ರನಿಗೆ, ವಿಷ್ಣುವಿಗೆ, ನಿಮಗೆ, ಬ್ರಹ್ಮನಿಗೆ, ಸೂರ್ಯಸ್ವರೂಪನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.

ಯಶ್ಶಿವಂ ಮಣ್ಡಲೇ ಸೌರೇ ಸಂಪೂಜ್ಯೈವ ಸಮಾಹಿತಃ ಪ್ರಾತರ್ಮಧ್ಯಾಹ್ನಸಾಯಾಹ್ನೇ ಪ್ರದದ್ಯಾದರ್ಘ್ಯಮುತ್ತಮಮ್

ಯಾರು ಮನಸ್ಸನ್ನು ಏಕಾಗ್ರಗೊಳಿಸಿ ಸೌರಮಂಡಲದಲ್ಲಿ ಶಿವನನ್ನು ಪೂಜಿಸಿ, ಬೆಳಿಗ್ಗೆ, ಮಧ್ಯಾಹ್ನ, ಸಂಜೆ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಅರ್ಘ್ಯವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸುತ್ತಾರೋ,

ಪ್ರಣಮೇದ್ವಾ ಪಠೇದೇತಾಞ್ಛ್ಲೋಕಾಞ್ಛ್ರುತಿಮುಖಾನಿಮಾನ್ ನ ತಸ್ಯ ದುರ್ಲ್ಲಭಂ ಕಿಂಚಿದ್ಭಕ್ತಶ್ಚೇನ್ಮುಚ್ಯತೇ ದೃಢಮ್

ಯಾರಾದರೂ ಈ ಶ್ಲೋಕಗಳನ್ನು ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಓದಿ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದರೆ, ಅವನು ಭಕ್ತನಾದರೆ ಅವನಿಗೆ ಏನೂ ಅಸಾಧ್ಯವಲ್ಲ; ಅವನು ದೃಢವಾಗಿ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ.

ತಸ್ಮಾದಭ್ಯರ್ಚಯೇನಿತ್ಯಂ ಶಿವಮಾದಿತ್ಯರೂಪಿಣಮ್ ಧರ್ಮಕಾಮಾರ್ಥಮುಕ್ತ್ಯರ್ಥಂ ಮನಸಾ ಕರ್ಮಣಾ ಗಿರಾ

ಆದುದರಿಂದ, ಸದಾ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ, ಮಾತಿನಿಂದ ಮತ್ತು ಕರ್ಮದಿಂದ, ಧರ್ಮ, ಕಾಮ, ಅರ್ಥ ಮತ್ತು ಮುಕ್ತಿ ಪಡೆಯಲು ಸೂರ್ಯಸ್ವರೂಪನಾದ ಶಿವನನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

ಅಥ ದೇವಾನ್ಸಮಾಲೋಕ್ಯ ಮಣ್ಡಲಸ್ಥೋ ಮಹೇಶ್ವರಃ ಸರ್ವಾಗಮೋತ್ತರಂ ದತ್ತ್ವಾ ಶಾಸ್ತ್ರಮಂತರಧಾದ್ಧರಃ

ಆಗ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ನೋಡಿದ ಮಹೇಶ್ವರನು, ವಲಯದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು, ಎಲ್ಲಾ ಆಗಮಗಳ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದ ಶಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ನೀಡಿದನು ಮತ್ತು ನಂತರ ಅದೆಲ್ಲಿ ಕಾಣೆಯಾಗಿದನು.

ತತ್ರ ಪೂಜಾಧಿಕಾರೋ ಽಯಂ ಬ್ರಹ್ಮಕ್ಷತ್ರವಿಶಾಮಿತಿ ಜ್ಞಾತ್ವಾ ಪ್ರಣಮ್ಯ ದೇವೇಶಂ ದೇವಾ ಜಗ್ಮುರ್ಯಥಾಗತಮ್

ಅಲ್ಲಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ, ಕ್ಷತ್ರಿಯ ಮತ್ತು ವೈಶ್ಯರಿಗೆ ಪೂಜೆಗೆ ಹಕ್ಕು ಇದೆ ಎಂದು ತಿಳಿದು, ದೇವತೆಗಳು ದೇವಾಧಿದೇವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ಬಂದಂತೆ ಹಿಂದಿರುಗಿದರು.

ಅಥ ಕಾಲೇನ ಮಹತಾ ತಸ್ಮಿಞ್ಛಾಸ್ತ್ರೇ ತಿರೋಹಿತೇ ಭರ್ತಾರಂ ಪರಿಪಪ್ರಚ್ಛ ತದಂಕಸ್ಥಾ ಮಹೇಶ್ವರೀ

ಅನೇಕ ಕಾಲದ ನಂತರ, ಆ ಶಾಸ್ತ್ರವು ಅಡಗಿಹೋದಾಗ, ಮಹೇಶ್ವರಿಯು ತನ್ನ ಭರ್ತನ ಮಡಿಲಿನಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು ಅವನನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದಳು.

ತಯಾ ಸ ಚೋದಿತೋ ದೇವೋ ದೇವ್ಯಾ ಚನ್ದ್ರವಿಭೂಷಣಃ ಅವದತ್ಕರಮುದ್ಧೃತ್ಯ ಶಾಸ್ತ್ರಂ ಸರ್ವಾಗಮೋತ್ತರಮ್

ಅವಳ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಚಂದ್ರವಿಭೂಷಣನಾದ ದೇವರು ಕೈಯನ್ನು ಎತ್ತಿ, ಎಲ್ಲಾ ಆಗಮಗಳ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದ ಶಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ಹೇಳಿದನು.

ಪ್ರವರ್ತಿತಂ ಚ ತಲ್ಲೋಕೇ ನಿಯೋಗಾತ್ಪರಮೇಷ್ಠಿನಃ ಮಯಾಗಸ್ತ್ಯೇನ ಗುರುಣಾ ದಧೀಚೇನ ಮಹರ್ಷಿಣಾ

ಪರಮೇಶ್ವರನ ಆದೇಶದಿಂದ, ನಾನು, ಗುರು ಆಗಸ್ತ್ಯ ಮತ್ತು ಮಹರ್ಷಿ ದಧೀಚಿ, ಆ ಶಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಹರಡಿದೆವು.

ಸ್ವಯಮಪ್ಯವತೀರ್ಯೋರ್ವ್ಯಾಂ ಯುಗಾವರ್ತೇಷು ಶೂಲಧೃಕ್ ಸ್ವಾಶ್ರಿತಾನಾಂ ವಿಮುಕ್ತ್ಯರ್ಥಂ ಕುರುತೇ ಜ್ಞಾನಸಂತತಿಮ್

ತಾನೇ ತ್ರಿಶೂಲವನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಯುಗಗಳ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯಲ್ಲಿ ಭೂಮಿಗೆ ಅವತರಿಸಿ, ತನ್ನ ಭಕ್ತರ ಮುಕ್ತಿಗಾಗಿ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸುತ್ತಾನೆ.

ಋಭುಸ್ಸತ್ಯೋ ಭಾರ್ಗವಶ್ಚ ಹ್ಯಂಗಿರಾಃ ಸವಿತಾ ದ್ವಿಜಾಃ ಮೃತ್ಯುಃ ಶತಕ್ರತುರ್ಧೀಮಾನ್ವಸಿಷ್ಠೋ ಮುನಿಪುಂಗವಃ

ಋಭು, ಸತ್ಯ, ಭಾರ್ಗವ, ಅಂಗಿರಾ, ಸವಿತೃ, ದ್ವಿಜರು, ಮೃತ್ತ್ಯು, ಶತಕ್ರತು ಎಂಬ ಜ್ಞಾನಿ ಮತ್ತು ಮುನಿಶ್ರೇಷ್ಠ ವಸಿಷ್ಠ,

ಸಾರಸ್ವತಸ್ತ್ರಿಧಾಮಾ ಚ ತ್ರಿವೃತೋ ಮುನಿಪುಂಗವಃ ಶತತೇಜಾಸ್ಸ್ವಯಂ ಧರ್ಮೋ ನಾರಾಯಣ ಇತಿ ಶ್ರುತಃ

ಸಾರಸ್ವತ, ತ್ರಿಧಾಮಾ, ತ್ರಿವೃತ್ ಮುನಿಶ್ರೇಷ್ಠ, ಶತತೇಜಸ್, ಧರ್ಮ ಸ್ವಯಂ, ಮತ್ತು ಶ್ರುತಿ ಪ್ರಕಾರ ನಾರಾಯಣನು,

ಸ್ವರಕ್ಷಶ್ಚಾರುಣಿರ್ಧೀಮಾಂಸ್ತಥಾ ಚೈವ ಕೃತಂಜಯಃ ಕೃತಂಜಯೋ ಭರದ್ವಾಜೋ ಗೌತಮಃ ಕವಿರುತ್ತಮಃ

ಸ್ವರ, ರಕ್ಷ, ಜ್ಞಾನಿಯಾದ ಆರೂಣಿ, ಕೃತಂಜಯ, ಕೃತಂಜಯ, ಭರದ್ವಾಜ, ಗೌತಮ, ಮತ್ತು ಕವಿಶ್ರೇಷ್ಠ,

ವಾಚಃಸ್ರವಾ ಮುನಿಸ್ಸಾಕ್ಷಾತ್ತಥಾ ಸೂಕ್ಷ್ಮಾಯಣಿಃ ಶುಚಿಃ ತೃಣಬಿಂದುರ್ಮುನಿಃ ಕೃಷ್ಣಃ ಶಕ್ತಿಃ ಶಾಕ್ತೇಯ ಉತ್ತರಃ

ವಾಚಃಶ್ರವಾ ಎಂಬ ಮುನಿ, ಶುದ್ಧನಾದ ಸೂಕ್ಷ್ಮಾಯಣಿ, ತೃಣಬಿಂದು ಮುನಿ, ಕೃಷ್ಣ, ಶಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಶಾಕ್ತೇಯ ಎಂಬ ಶ್ರೇಷ್ಠರು,

ಜಾತೂಕರ್ಣ್ಯೋ ಹರಿಸ್ಸಾಕ್ಷಾತ್ಕೃಷ್ಣದ್ವೈಪಾಯನೋ ಮುನಿಃ ವ್ಯಾಸಾವತಾರಾಞ್ಛೃಣ್ವಂತು ಕಲ್ಪಯೋಗೇಶ್ವರಾನ್ಕ್ರಮಾತ್

ಜಾತೂಕರ್ಣ್ಯ, ಹರಿಯು ಸ್ವಯಂ, ಕೃಷ್ಣದ್ವೈಪಾಯನ ಮುನಿ; ಅವರು ಕ್ರಮವಾಗಿ ವ್ಯಾಸ ಅವತಾರಗಳನ್ನೂ ಯೋಗೇಶ್ವರರನ್ನೂ ಕೇಳಲಿ.

ಲೈಂಗೇ ವ್ಯಾಸಾವತಾರಾ ಹಿ ದ್ವಾಪರಾಂ ತೇಷು ಸುವ್ರತಾಃ ಯೋಗಾಚಾರ್ಯಾವತಾರಾಶ್ಚ ತಥಾ ಶಿಷ್ಯೇಷು ಶೂಲಿನಃ

ಲಿಂಗಪಂಥದಲ್ಲಿ, ದ್ವಾಪರಯುಗದಲ್ಲಿ ವ್ಯಾಸ ಅವತಾರಗಳು ಶ್ರೇಷ್ಠ ವ್ರತಸ್ಥರು; ಹಾಗೆಯೇ ಯೋಗಗುರುಗಳ ಅವತಾರಗಳು ಮತ್ತು ತ್ರಿಶೂಲಧಾರಿಯ ಶಿಷ್ಯರು.

ತತ್ರ ತತ್ರ ವಿಭೋಃ ಶಿಷ್ಯಾಶ್ಚತ್ವಾರಃ ಸ್ಯುರ್ಮಹೌಜಸಃ ಶಿಷ್ಯಾಸ್ತೇಷಾಂ ಪ್ರಶಿಷ್ಯಾಶ್ಚ ಶತಶೋ ಽಥ ಸಹಸ್ರಶಃ

ಪ್ರತಿ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿಯೂ ಭಗವಂತನಿಗೆ ನಾಲ್ಕು ಶಕ್ತಿಶಾಲಿ ಶಿಷ್ಯರು ಇರುತ್ತಾರೆ; ಅವರ ಶಿಷ್ಯರು ಮತ್ತು ಅವರ ಶಿಷ್ಯರ ಶಿಷ್ಯರು ನೂರಾರು ಸಾವಿರಾರು ಜನರಾಗಿರುತ್ತಾರೆ.

ತೇಷಾಂ ಸಂಭಾವನಾಲ್ಲೋಕೇ ಶೈವಾಜ್ಞಾಕರಣಾದಿಭಿಃ ಭಾಗ್ಯವಂತೋ ವಿಮುಚ್ಯಂತೇ ಭಕ್ತ್ಯಾ ಚಾತ್ಯಂತಭಾವಿತಾಃ

ಅವರ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ, ಶಿವಾಜ್ಞೆ ಪಾಲನೆ ಮತ್ತು ಇತರ ಕಾರ್ಯಗಳಿಂದ, ಭಾಗ್ಯಶಾಲಿಗಳು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಮತ್ತು ಪರಮ ನಂಬಿಕೆಯಿಂದ ಮುಕ್ತರಾಗುತ್ತಾರೆ.

ಯುಗಾವರ್ತೇಷು ಸರ್ವೇಷು ಯೋಗಾಚಾರ್ಯಚ್ಛಲೇನ ತು ಅವತಾರಾನ್ಹಿ ಶರ್ವಸ್ಯ ಶಿಷ್ಯಾಂಶ್ಚ ಭಗವನ್ವದ

ಯುಗಗಳ ಪ್ರತಿ ಚಕ್ರದಲ್ಲಿಯೂ ಯೋಗಗುರುಗಳ ರೂಪದಲ್ಲಿ, ಶರ್ವನ ಅವತಾರಗಳು ಮತ್ತು ಅವನ ಶಿಷ್ಯರನ್ನು ಹೇಳು ಸ್ವಾಮೀ.

ಶ್ವೇತಃ ಸುತಾರೋ ಮದನಃ ಸುಹೋತ್ರಃ ಕಙ್ಕ ಏವ ಚ ಲೌಗಾಕ್ಷಿಶ್ಚ ಮಹಾಮಾಯೋ ಜೈಗೀಷವ್ಯಸ್ತಥೈವ ಚ

ಶ್ವೇತ, ಸುತಾರ, ಮದನ, ಸುಹೋತ್ರ, ಕಂಕ, ಲೌಗಾಕ್ಷಿ, ಮಹಾಮಾಯ ಮತ್ತು ಜೈಗೀಷವ್ಯ ಕೂಡಾ.

ದಧಿವಾಹಶ್ಚ ಋಷಭೋ ಮುನಿರುಗ್ರೋ ಽತ್ರಿರೇವ ಚ ಸುಪಾಲಕೋ ಗೌತಮಶ್ಚ ತಥಾ ವೇದಶಿರಾ ಮುನಿಃ

ದಧಿವಾಹ, ಋಷಭ, ಉಗ್ರ ಎಂಬ ಮುನಿಗಳು, ಅತ್ರಿ, ಸುಪಾಲಕ, ಗೌತಮ ಮತ್ತು ವೇದಶಿರಾ ಎಂಬ ಮುನಿಗಳು ಇದ್ದರು.

ಗೋಕರ್ಣಶ್ಚ ಗುಹಾವಾಸೀ ಶಿಖಣ್ಡೀ ಚಾಪರಃ ಸ್ಮೃತಃ ಜಟಾಮಾಲೀ ಚಾಟ್ಟಹಾಸೋ ದಾರುಕೋ ಲಾಂಗುಲೀ ತಥಾ

ಗೋಕರ್ಣ, ಗುಹಾವಾಸಿ, ಮತ್ತೊಬ್ಬ ಶಿಖಂಡಿ, ಜಟಾಮಾಲಿ, ಅಟ್ಟಹಾಸ, ದಾರುಕ ಮತ್ತು ಲಾಂಗುಲಿ ಎಂಬವರು ಇದ್ದರು.

ಮಹಾಕಾಲಶ್ಚ ಶೂಲೀ ಚ ಡಂಡೀ ಮುಣ್ಡೀಶ ಏವ ಚ ಸವಿಷ್ಣುಸ್ಸೋಮಶರ್ಮಾ ಚ ಲಕುಲೀಶ್ವರ ಏವ ಚ

ಮಹಾಕಾಲ, ಶೂಲಧಾರಿ, ದಂಡಿ, ಮುಂಡೀಶ, ಸವಿಷ್ಣು, ಸೋಮಶರ್ಮ ಮತ್ತು ಲಕುಲೀಶ್ವರ ಎಂಬವರು ಇದ್ದರು.

ಏತೇ ವಾರಾಹ ಕಲ್ಪೇ ಽಸ್ಮಿನ್ಸಪ್ತಮಸ್ಯಾಂತರೋ ಮನೋಃ ಅಷ್ಟಾವಿಂಶತಿಸಂಖ್ಯಾತಾ ಯೋಗಾಚಾರ್ಯಾ ಯುಗಕ್ರಮಾತ್

ಈ ವರುಷಗಳಲ್ಲಿ, ವರಾಹಕಲ್ಪದ ಏಳನೇ ಮನ್ವಂತರದಲ್ಲಿ, ಒಟ್ಟು ಇಪ್ಪತ್ತೆಂಟು ಜನ ಯೋಗಗುರುಗಳು ಯುಗಯುಗಾಂತರಗಳಲ್ಲಿ ಇದ್ದರು.

ಶಿಷ್ಯಾಃ ಪ್ರತ್ಯೇಕಮೇತೇಷಾಂ ಚತ್ವಾರಶ್ಶಾಂತಚೇತಸಃ ಶ್ವೇತಾದಯಶ್ಚ ರುಷ್ಯಾಂತಾಂಸ್ತಾನ್ಬ್ರವೀಮಿ ಯಥಾಕ್ರಮಮ್

ಪ್ರತಿ ಯೋಗಾಚಾರ್ಯರಿಗೆ ನಾಲ್ಕು ಶಾಂತಮನಸ್ಸುಳ್ಳ ಶಿಷ್ಯರು ಇದ್ದರು. ಅವರಲ್ಲಿ ಶ್ವೇತರಿಂದ ಆರಂಭಿಸಿ ರುಷ್ಯನವರಗೆ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಹೆಸರನ್ನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ.

ಶ್ವೇತಶ್ಶ್ವೇತಶಿಖಶ್ಚೈವ ಶ್ವೇತಾಶ್ವಃ ಶ್ವೇತಲೋಹಿತಃ ದುನ್ದುಭಿಶ್ಶತರೂಪಶ್ಚ ಋಚೀಕಃ ಕೇತುಮಾಂಸ್ತಥಾ

ಶ್ವೇತ, ಶ್ವೇತಶಿಖ, ಶ್ವೇತಾಶ್ವ, ಶ್ವೇತಲೋಹಿತ, ದುಂದುಭಿ, ಶತರೂಪ, ಋಚಿಕ ಮತ್ತು ಕೆತುಮಾನ ಎಂಬವರು.

ವಿಕೋಶಶ್ಚ ವಿಕೇಶಶ್ಚ ವಿಪಾಶಃ ಪಾಶನಾಶನಃ ಸುಮುಖೋ ದುರ್ಮುಖಶ್ಚೈವ ದುರ್ಗಮೋ ದುರತಿಕ್ರಮಃ

ವಿಕೋಶ, ವಿಕೇಶ, ವಿಪಾಶ, ಪಾಶನಾಶನ, ಸುಮುಖ, ದುರ್ಮುಖ, ದುರ್ಗಮ ಮತ್ತು ದುರತಿಕ್ರಮ ಎಂಬವರು.

ಸನತ್ಕುಮಾರಸ್ಸನಕಃ ಸನಂದಶ್ಚ ಸನಾತನಃ ಸುಧಾಮಾ ವಿರಜಾಶ್ಚೈವ ಶಂಖಶ್ಚಾಂಡಜ ಏವ ಚ

ಸನತ್ಕುಮಾರ, ಸನಕ, ಸನಂದ, ಸನಾತನ, ಸುಧಾಮಾ, ವಿರಜಾ, ಶಂಖ ಮತ್ತು ಅಂಡಜ ಎಂಬವರು.